അഭിപ്രായവേദി - താങ്കളുടെ സംഭാവനകൾ [ml]

Muthalalithathinte-Nava-Bhavangal

2026-09-24T02:55:29Z

VijayanPN:

{{Article
|Language=Malayalam (ML)
|Displayname=മുതലാളിത്തത്തിന്റെ നവഭാവങ്ങൾ
|Author=Author:Varughese George
|Published date=2026-09-24
|HomepageStatus=Featured
|Category=സാമ്പത്തികം
|Intro=കച്ചവട മൂലധനത്തിൽ തുടങ്ങി വ്യവസായ വിപ്ലവത്തിലൂടെ വളർന്ന് ഡിജിറ്റൽ - ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ഇന്റലിജൻസ് സാങ്കേതികവിദ്യകളിലേക്ക് പടർന്നുപന്തലിച്ച മുതലാളിത്തത്തിന്റെ പരിണാമവഴികളെ വിശകലനം ചെയ്യുന്ന ലേഖനം. ആഗോള ടെക് കുത്തകകളും ഊർജ - ആയുധ വ്യവസായങ്ങളും തങ്ങളുടെ അധിനിവേശം ഉറപ്പിക്കാൻ കണ്ടെത്തുന്ന പുതിയ രൂപങ്ങളെയും ഡിജിറ്റൽ നിരീക്ഷണ സംവിധാനങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്ന വെല്ലുവിളികളെയും സമീർ അമീന്റെയും എറിക് ഹോബ്സ്ബാമിന്റെയും സൈദ്ധാന്തിക ചട്ടക്കൂടുകളിലൂടെ ഇവിടെ പരിശോധിക്കുന്നു.
|Content='''മു'''തലാളിത്തം എന്ന സംജ്ഞ 1860നു ശേഷമാണ് രൂപപെട്ടതെന്ന് എറിക് ഹോബ്സ്ബാം എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. അതിനു തൊട്ടു മുൻപുള്ള കാലഘട്ടത്തെ മെർക്കന്റലിസം എന്നാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. രാജ്യങ്ങൾ തമ്മിൽ വ്യാപാര ഇടപാടുകൾ നടത്തി ലാഭം നേടുക, അത് സ്വർണവും വെള്ളിയുമാക്കി ആസ്തിയായി സൂക്ഷിക്കുക എന്നതായിരുന്നു പ്രമാണം. എന്നാൽ സമ്പദ്ഘടനയെ ചലനാത്മകമാക്കാൻ ഈ രീതിക്ക് സാധ്യമല്ല എന്ന തിരിച്ചറിവിലാണ് മുതലാളിത്ത പ്രക്രിയ സജീവമാകുന്നത്. കൊളോണിയൽ രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്ന് ലഭിച്ച അളവില്ലാത്ത സ്വത്ത് ശാസ്ത്ര സാങ്കേതിക വിപ്ലവത്തിന് പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങൾക്ക് സഹായകരമായി. ഇന്ത്യയിൽ ബംഗാൾ, ബീഹാർ, ഒറീസ എന്നീ പ്രവിശ്യകളിൽ കൃഷിക്കാരിൽ നിന്ന് കരം പിരിക്കാനുള്ള ദീവാനി അവകാശം ബ്രിടീഷുകാർ നേടിയെടുത്ത് കൃത്യം പത്തു കൊല്ലത്തിനു ശേഷം ബ്രിട്ടനിൽ വ്യവസായ വിപ്ലവം ആരംഭിച്ചുവെന്ന് ആർ.പി. ദത് സമർഥിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ഇപ്രകാരം കോളനി വാഴ്ചയിലൂടെ ആർജിച്ച പ്രകൃതി വിഭവങ്ങളും മനുഷ്യാധ്വാനവും ഉപയോഗിച്ച് ഒരു പുതിയ നാഗരികത പടിഞ്ഞാറൻ നാടുകളിൽ കെട്ടിപ്പടുത്ത മുതലാളിത്തം അത് നേരിട്ട ഓരോ പ്രതിസന്ധിയെയും അതിജീവിക്കാൻ പുതിയ ഭാവങ്ങൾ ആർജിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കയാണ്. സാങ്കേതിക വിദ്യയുടെ കുത്തകവത്കരണം, പ്രകൃതി വിഭവങ്ങളുടെ ചൂഷണം, ധന മൂലധനം, ആഗോള മാധ്യമം, സൈനീക ശക്തി എന്നിവയാണ് സമകാലീന മുതലാളിത്തത്തിന്റെ പ്രതേകതകളായി മൂന്നാം ലോക സൈദ്ധാന്തികൻ സമീർ അമീൻ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നത്. [[File:Samir-Amin-2.jpg|thumb|300px|right|സമീർ അമീൻ]] ശബ്ദവീചികൾക്കു പകരം വിവരങ്ങൾ അക്കങ്ങളിൽ സംഗ്രഹിച്ചയക്കുന്ന രീതിയാണ് ഡിജിറ്റൽ സാങ്കേതിക വിദ്യ. എന്നാൽ ഈ സാങ്കേതിക വിദ്യയുടെ നിസ്സീമ സാദ്ധ്യതകൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞ കമ്പനികൾ ഈ പൊതുജ്ഞാനത്തെ കുത്തകവത്കരിച്ചതിനാൽ ആൽഫബെറ്റ് (ഗൂഗിൾ) മെറ്റാ (ഫേസ്ബുക്) ആമസോൺ തുടങ്ങിയ കമ്പനികളുടെ വാർഷിക വരുമാനം ചില രാഷ്ട്രങ്ങളുടെ ദേശീയ വരുമാനത്തേക്കാൾ കൂടുതലാണ്. ഇതിന്റെ കുത്തക കൈവശപ്പെടുത്തിയ കോർപറേറ്റ് സ്വാധീനത്തെയാണ് ഡിജിറ്റൽ കാപിറ്റലിസം എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്. ഓയിൽ, ഗ്യാസ്, സെമി കണ്ടക്ടർ, മിനറൽസ്, ഊർജം തുടങ്ങി മറ്റ് ഏത് ഉല്പാദന മേഖലയെക്കാളും ഡിജിറ്റൽ അടിസ്ഥാന മേഖലയുടെ വളർച്ച കഴിഞ്ഞ കൊല്ലത്തേക്കാൾ എൺപതു ശതമാനമാണെന്ന് ഐക്യരാഷ്ട്ര സംഘടനയുടെ വേൾഡ് നിക്ഷേപ റിപ്പോർട് (2026) വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. കഴിഞ്ഞ കൊല്ലം, 2025 ൽ എ.ഐ ഇൻഫ്രാസ്ട്രക്ചറിൽ 341 ബില്യൺ ഡോളറിന്റെ നിക്ഷേപമുണ്ടായി എന്ന് പ്രസ്തുത റിപ്പോർട് അറിയിക്കുന്നു. എന്നാൽ വികസ്വര രാജ്യങ്ങൾക്ക് പ്രയോജനപ്പെടുന്ന അഗ്രിബിസിനസ്, ടെക്സ്ടൈൽസ്, ട്രാൻസ്‌പോർട് എക്വിപ്മെന്റ് തുടങ്ങിയവയുടെ വളർച്ച കഴിഞ്ഞ ഒരു ദശകത്തിനുള്ളിൽ പതിനേഴു ശതമാനം കുറഞ്ഞു.
{{PullQuote |
മനുഷ്യ ജീവിതത്തിന്റെ എല്ലാ മേഖലകളും കോർപറേറ്റ് ചൂഷണത്തിന് വിധേയപ്പെടുകയാണ്. ഇപ്പോൾ ഒരു സമ്മേളനത്തിലോ പ്രതിഷേധ യോഗത്തിലോ പങ്കെടുത്തവർ ആരൊക്കെയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ രഹസ്യ പോലീസിന്റെ ആവശ്യമില്ല. നിയമപാലക സംവിധാനങ്ങൾ വാറന്റുമായി ഗൂഗിളിനെ സമീപിച്ചാൽ മതി. ഏതൊക്കെ തെരുവിൽ, ഏതൊക്കെ ഹാളിൽ, നിശ്ചിത സമയത്തിൽ ആരൊക്കെ സന്നിഹിതരായിരുന്നു എന്ന് ഗൂഗിൾ കാട്ടികൊടുക്കും.
}}
ഗൂഗിൾ ഫോണിലെ ലൊക്കേഷൻ ഡേറ്റ പ്രകാരമാണ് ഇത് നിർണയിക്കുന്നത്. നാം സ്മാർട്ട് ഫോൺ സ്വിച്ച് ഓഫ് ചെയ്താലും ഏഴ് സ്ഥലങ്ങളിൽ അത് തുറന്നിരിക്കും. ഒരു ആഫ്രിക്കൻ അമേരിക്കനായ ജോർജ് ഫ്ലോയിഡിനെ വെളുത്ത പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ 2020 മെയ് മാസത്തിൽ ശ്വാസം മുട്ടിച്ചു കൊന്നതിനു ശേഷം രൂപപ്പെട്ട, ‘കറുത്തവരുടെ ജീവനും പ്രധാനമാണ്’ എന്ന പ്രക്ഷോഭത്തിൽ പങ്കെടുത്ത ആളുകളുടെ മേൽ കേസ് ചുമത്തിയത് ഇപ്രകാരമായിരുന്നു. മെക്സിക്കൻ അമേരിക്കൻ അതിർത്തി അനധികൃതമായി കടന്നു വരുന്നവരെ മനസ്സിലാക്കാനും ഇപ്പോൾ ഈ നിരീക്ഷണ രീതിയാണ് അമേരിക്ക ഉപയോഗിക്കുന്നത്. അതിർത്തി നിരീക്ഷണ വ്യവസായം (Border and surveillance industry-BIS) എന്നാണ് ഇത് അറിയപ്പെടുന്നത്. വടക്കേ ആഫ്രിക്കയിൽ നിന്നും മറ്റും അനധികൃതമായി കുടിയേറുന്നവരെ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത് ഇത്തരം ബിസ് കമ്പനികളാണ്. കുടിയേറിയ കുടുംബങ്ങളിലെ അംഗങ്ങളെ വേർപിരിക്കുക, തടവിലാക്കുക, നിരീക്ഷിക്കുക, വിദൂര സ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് എത്തിക്കുക തുടങ്ങിയ ചുമതലകളാണ് ഇവർ നടത്തുന്നത്.

ഊർജപ്രതിസന്ധിയുടെ ഘട്ടത്തിലാണ് മുതലാളിത്തം അതിന്റെ എല്ലാ സീമകളും മറികടന്നത്. ഐക്യരാഷ്ട്ര സംഘടനയുടെ സെക്രട്ടറി ജനറൽ നാല് എണ്ണ കമ്പനികളുടെ ലാഭാർത്തിയെ ഈയിടെ അപലപിക്കുകയുണ്ടായി. എക്സൻ മൊബീൽ, ഷെവറോൺ, ഷെൽ, ടോട്ടൽ എനെർജിസ് എന്നിവയാണ് ആ കമ്പനികൾ. ഈ നാല് എണ്ണ കമ്പനികളും കൂടി തലേ ദ്വൈപാദത്തേക്കാൾ അൻപത്തി ഒന്ന് ബില്യൺ ഡോളർ കൂടുതൽ ലാഭം നേടിയെന്ന് അദ്ദേഹം കുറ്റപ്പെടുത്തി. ഉക്രൈൻ - റഷ്യ യുദ്ധം തുടങ്ങിയപ്പോൾ മുതൽ ഇന്ത്യൻ എണ്ണ കമ്പനികളും ലാഭം കൊയ്‌തു. റഷ്യയിൽ നിന്ന് എണ്ണ വാങ്ങുന്ന അംഗരാജ്യങ്ങളുടെ മേൽ യൂറോപ്യൻ യൂണിയൻ ഉപരോധമേർപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ ആ അവസരം ഇന്ത്യൻ കമ്പനികൾ പ്രയോജനപ്പെടുത്തി. അന്താരാഷ്ട്ര വില മാനദണ്ഡമാക്കുന്ന ബ്രെന്റ് ഓയിൽ വിലയേക്കാൾ ബാരലിന് ആറ് ഡോളർ ഡിസ്‌കൗണ്ട് ഇന്ത്യയിലെ സ്വകാര്യ, പൊതുമേഖലാ എണ്ണ കമ്പനികൾക്ക് റഷ്യ കൊടുത്തു. ഒരു ദിവസം രണ്ടു ദശലക്ഷം ബാരൽ വരെ ഇറക്കുമതി നടത്തിയ കമ്പനികളുണ്ട്. ഒരു രൂപ പോലും ഉപഭോക്താക്കൾക്ക് ഈ കമ്പനികൾ കുറച്ചുകൊടുത്തുമില്ല. ഇന്ത്യൻ കമ്പനികൾ ലാഭം നേടിയതിന് ഒരു കണക്കുമില്ലെന്ന് ‘ദി ഇക്കോണോമിസ്റ്’ എഴുതിയിരുന്നു.
[[File:SpaceX.jpg|thumb|300px|left]]
ഇപ്പോൾ ഭൂമിയും കടന്ന് ചൊവ്വയിലേക്ക് സഞ്ചാരികളെ കൊണ്ടുപോകാനുള്ള വാഗ്ദാനമാണ് എലോൺ മസ്‌കിന്റെ സ്പേസ് X മുന്നോട്ട് വക്കുന്നത്. ഇരുപത്തിഅഞ്ചര ട്രില്യൺ ഡോളറാണ് തങ്ങൾ പ്രതീക്ഷിക്കുന്ന ആസ്തി എന്നാണ് മസ്‌കിന്റെ കമ്പനികൾ അവകാശപ്പെടുന്നത് എന്ന് ജൂലൈ പന്ത്രണ്ടാം തീയതിയിലെ ന്യൂ!യോർക്ക് ടൈംസ് എഴുതുന്നു. അതായത് അമേരിക്കൻ സമ്പത് ഘടനയുടെ ആകെ ആസ്തിക്കൊപ്പം ഈ കമ്പനിയുടെ ആസ്തിയും എത്തുമെന്ന്. ഇപ്പോൾ ഇരുപത്തി അഞ്ച് ബില്യൺ ഡോളറിന്റെ മൂല്യം വരുന്ന ഓഹരികളാണ് കമ്പനി വില്പനക്ക് പരസ്യപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്. ചൊവ്വയിലേക്ക് സഞ്ചാരികളെ എത്തിക്കും , അത് വഴി കമ്പനി നേടുന്ന ലാഭത്തിന്റെ ഒരു വിഹിതം തങ്ങൾക്കു ലഭിക്കും എന്ന വിശ്വാസമാണ് ഓഹരി വാങ്ങുന്നവരുടെ പ്രതീക്ഷ. എൻറോണിലെ ഓഹരി ഉടമകൾക്കുണ്ടായ ദുർഗതി ഓർത്തിരിക്കുക. ഒരു കമ്പനി ഏറ്റവും മാതൃകാപരമായി നടത്തുന്നതിന്റെ ഉദാഹരണമായി ബിസിനസ്സ് സ്‌കൂളുകളിൽ പഠിപ്പിച്ചിരുന്നത് എൻറോണിനെ ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയാണ്. എന്നാൽ കമ്പനിയുടെ വൈസ് പ്രസിഡണ്ട് ഷെറോൺ വാഡ്‌കിൻസിന് ബാലൻസ് ഷീറ്റിൽ സംശയം തോന്നി. അവർ ചെയർമാൻ കെന്നത്ത് ലേയ്ക്ക് രണ്ടു കത്തുകൾ തയ്യാറാക്കി. പേര് വയ്ക്കാതെ കമ്പനിയുടെ പോസ്റ്റ് ബോക്സിൽ ഒരു കത്ത് നിക്ഷേപിച്ചു. രണ്ടാമത്തെ കത്ത് ചെയർമാന് നേരിൽ കൊടുത്തു. എൻറോൺ അതിന്റെ ആസ്തികൾ പെരുപ്പിച്ചു കാണിച്ചുവെന്നും ബാധ്യതകൾ മറച്ചു വച്ചിരിക്കയാണെന്നും കമ്പനി ഏതു നിമിഷവും തകരുമെന്നും അവർ ഈ കത്തുകളിൽ എഴുതിയിരുന്നു.

കാര്യഗൗരവം മനസ്സിലാക്കിയ ചെയർമാൻ തന്റെ പക്കലുള്ള ഓഹരികൾ മുഴുവൻ കൂടിയ വിലക്ക് വിറ്റഴിച്ചു. ഒരു ഓഹരിക്ക് തൊണ്ണൂറ് ഡോളർ വച്ചാണ് വിറ്റത്. അദ്ദേഹം തുടർന്ന് ജീവനക്കാരുടെ യോഗം വിളിച്ചുകൂട്ടി അവരുടെ റിട്ടയർമെന്റ് ഫണ്ടും പെൻഷൻ ഫണ്ടും ഓഹരികളിൽ നിക്ഷേപിക്കാൻ നിർബന്ധിച്ചു. ഒരാഴ്ചക്കുള്ളിൽ കമ്പനിയുടെ സത്യം പുറം ലോകമറിഞ്ഞു. ഓഹരി വില തൊണ്ണൂറു ഡോളറിൽ നിന്ന് ഇരുപത്തി ഏഴു സെന്ററിലേക്ക് നിപതിച്ചു. ഒരു ഇന്റർവ്യൂവിൽ ഷെറോൺ വാഡ്‌കിൻസ് വെളിപ്പെടുത്തിയത് ഓഹരിയുടമകൾക്ക് അറുപത് ബില്യൺ ഡോളർ നഷ്ടപെട്ടുവെന്നാണ്. ഈ കമ്പനിയെ ഫണ്ട് ചെയ്തിരുന്ന സിറ്റി ഗ്രൂപ്പ്, ജെപി മോർഗൻ, ക്രെഡിറ്റ് ലിയോൺ, സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ഇന്ത്യ തുടങ്ങിയ ധനകാര്യ സ്ഥാപനങ്ങൾക്ക് വൻ നഷ്ടമുണ്ടായി. അമേരിക്കയിലെ ഏഴാമത്തെ വലിയ കമ്പനി പാപ്പരായി. എന്നാൽ ചെയർമാൻ കെന്നത്ത് ലേയുടെ ആസ്തി അപ്പോഴേക്കും 230 ദശലക്ഷം ഡോളറായി ഉയർന്നിരുന്നു! മുതലാളിത്തത്തിന്റെ സ്വർണ നാവായ ഫോർബ്സ് മാസിക എഴുതുന്നത് ഓരോ വർഷവും 830 ബില്യൺ ഡോളറിനു തുല്യമായ ഓഹരിത്തട്ടിപ് നടക്കുന്നുവെന്നാണ്.

കൃഷി, വ്യവസായം, സേവന മേഖല എന്നിവപോലെ സമ്പദ് ഘടനയുടെ നാലാമത്തെ മേഖലയാണ് ആയുധ വ്യവസായം എന്ന് ഏർനെസ്റ് മണ്ടേൽ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. റഷ്യ-ഉക്രൈൻ യുദ്ധം അഞ്ചാം വർഷത്തിലേക്ക് കടക്കുമ്പോഴും ജൂലായ് ഏഴ്, എട്ട് തീയതികളിൽ അങ്കാറയിൽ ചേർന്ന നാറ്റോ സഖ്യ സമ്മേളനം 70 ബില്യൺ യൂറോ ഉക്രൈന് ആയുധ സഹായമായി കൊടുക്കാനാണ് നിശ്ചയിച്ചത്. വികസിത രാജ്യങ്ങളിലെ ആയുധ വ്യവസായത്തിന് ഇത് ഊർജം നൽകും. സമാധാന ചർച്ചകൾക്ക് ഒരുമ്പെടാത്തത് ഇക്കാരണത്താലാണ്.
{{PullQuote |
യു.എസ്. - ഇറാൻ യുദ്ധത്തിനുശേഷം ചെറുകിട ആയുധ വ്യാപാരത്തിനാണ് മോഹവില. കോടികൾ വില വരുന്ന ലോക്ക്ഹീദ്‌, നോർത്രോപ്പ് തുടങ്ങിയ കമ്പനികളുടെ ഉത്പന്നങ്ങളെക്കാൾ എ.ഐ.യുടെ സഹായത്തോടെ കൃത്യമായി ലക്ഷ്യഭേദിയായ, കേവലം അരലക്ഷം ഡോളർ ചെലവ് വരുന്ന ഡ്രോണുകളാണ് ഫലപ്രദം എന്ന് തെളിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഈ സാങ്കേതിക വിദ്യയിൽ പേരെടുത്ത ആണ്ടുരിൽ എന്ന കമ്പനി ഈ യുദ്ധത്തിനുശേഷം എൺപത് ബില്യൺ ഡോളറിന്റെ ഓഹരിയാണ് ഇപ്പോൾ പുറത്തിറക്കുന്നത്. കഴിഞ്ഞ കൊല്ലം അവരുടെ വിറ്റുവരവ് കേവലം രണ്ടു ബില്യനായിരുന്നു.
}}
2026 ഫെബ്രുവരി 28 തീയതി അമേരിക്കയുടെ ഒരു ടോമഹോക് മിസൈൽ ഇറാനിലെ ഷാജാര തയ്യേബ എലിമെന്ററി സ്കൂളിൽ പതിച്ചു കുഞ്ഞുങ്ങൾ ഉൾപ്പെടെ 175 പേർ മരിച്ചു. തങ്ങളുടെ മിസൈൽ അല്ലെന്ന് അമേരിക്ക വാദിച്ചെങ്കിലും അഞ്ചു മാസത്തിനു ശേഷം അവർക്ക് സമ്മതിക്കേണ്ടി വന്നു.

അഫ്ഗാനിസ്ഥാനിൽ നിന്ന് പിൻവാങ്ങുന്ന വേളയിൽ അമേരിക്കൻ സൈന്യം എം.ക്യൂ 9 ഡ്രോണുകൾ പ്രയോഗിക്കുകയുണ്ടായി. ഒരു വെളുത്ത ടൊയോട്ട കൊറോള കാർ കാബൂളിൽ കുറേ പാക്കറ്റുകളുമായി പലേടത്തും നിർത്തി പോകുന്നത് അവർ ശ്രദ്ധിച്ചു. ഡ്രൈവർ ബോംബ് പൊട്ടിച്ചിട്ട് ആല്മഹത്യക്ക് ഒരുങ്ങുകയാണെന്ന് അവർ ചിന്തിച്ചു. യു. എസ് കമ്മാൻഡോസ്‌ ആ കാർ ചുട്ടു കരിച്ചു. സംയുക്‌ത പട്ടാള മേധാവി ജനറൽ മാർക്ക് മിലി ഈ ആക്രമണത്തെ അഭിനന്ദിച്ചു. എന്നാൽ ദീർഘ കാലം കാബൂളിൽ പ്രവർത്തിച്ചിരുന്ന ഒരു അമേരിക്കൻ സന്നദ്ധ, കാരുണ്യ പ്രവർത്തകനായിരുന്നു കാർ ഓടിച്ചിരുന്നത്. കാറിലെ പാക്കറ്റുകൾ വെള്ളകുപ്പികളായിരുന്നു! മൂന്ന് ആഴ്ച കഴിഞ്ഞ് പെന്റഗൺ ഇത് സമ്മതിക്കുകയുണ്ടായി.

‘മനുഷ്യ ശരീരമാണ് കമ്പോളത്തിന്റെ അവസാന പോരാട്ട രംഗം’ എന്ന് ‘ഹ്യൂമൻ ബോഡി ഷോപ്’ എന്ന പ്രസിദ്ധ പുസ്തകത്തിൽ പറയുന്നുണ്ട്. മലയാളിയായ സരോജ രാധാകൃഷ്ണന്റെ കുടുംബം സ്വിറ്റ്സർലൻഡ് കമ്പനിയായ നൊവാർട്ടീസുമായി, മരുന്നിന്റെ വിലക്കുറവിനു വേണ്ടി നടത്തുന്ന പോരാട്ടം ശ്രദ്ധേയമാണ്. ബ്രെസ്റ്റ് കാന്സറിന്റെ ഔഷധമായ റൈബോസൈക്ലിബ്‌ ഉല്പാദിപ്പിക്കുന്നത് ഈ കമ്പനിയാണ്. അതിന് പ്രതിമാസം എഴുപതിനായിരം വില വരും. ഈ അസുഖം ബാധിച്ച സരോജ രാധാകൃഷ്ണൻ നിർബന്ധിത ലൈസൻസിങ് ഉപയോഗിച് ഇന്ത്യ ഈ മരുന്ന് നിർമ്മിക്കണമെന്ന് അധികൃതരോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. ദുർലഭമായ മരുന്നുകൾ ലഭ്യമല്ലെങ്കിൽ അടിയന്തിര സാഹചര്യത്തിൽ അവയുടെ ചേരുവ മനസ്സിലാക്കി നമ്മുടെ നാട്ടിൽ ഉല്പാദിപ്പിക്കാൻ മരുന്ന് കമ്പനികളെ അനുവദിക്കുന്ന ലോക വ്യാപാര സംഘടനയുടെ വ്യവസ്ഥയാണ് നിർബന്ധിത ലൈസൻസിങ്. പേറ്റന്റ് ഉള്ള കമ്പനിക്ക് ഒരു ചെറിയ പ്രതിഫലം കൊടുക്കണം എന്ന് മാത്രം. പ്രതിവർഷം രണ്ടു ലക്ഷം ബ്രെസ്റ്റ് കാൻസർ രോഗം ബാധിക്കുന്ന സ്ത്രീകൾ നിലവിലുള്ളപ്പോൾ 'അടിയന്തിര സാഹചര്യമില്ലെന്നാണ്' ഇന്ത്യൻ കൗൺസിൽ ഓഫ് മെഡിക്കൽ റിസർച്ചിന്റെ നിലപാട്. സരോജ ബാലകൃഷ്ണന്റെ മരണത്തിനു ശേഷവും കുടുംബം ആ പോരാട്ടം തുടരുകയാണ്. ഇക്കൊല്ലം സാമ്പത്തിക വർഷം അവസാനിച്ചപ്പോൾ നൊവാർട്ടീസിന്റെ ആകെ വരുമാനം അൻപത്തി ആറ് ബില്യൺ ഡോളറാണ്.

എയിഡ്സ് രോഗികളുടെ മരുന്നുകൾ വില കുറച്ചു വിറ്റിരുന്നത് സിപ്ല എന്ന ഇന്ത്യൻ കമ്പനിയായിരുന്നു. അതിന്റെ സാഹചര്യം ഇപ്രകാരമായിരുന്നു. ഇന്ത്യക്കാരനായ ഒരു ഗവേഷകൻ ഡോ.രാമറാവു സിപ്ലയുടെ ഉടമസ്ഥനായ ഡോ.ഹമീദിനെ ഒരു വസ്തുത ബോധ്യപെടുത്തിയിരുന്നു. എഛ്.ഐ.വി രോഗികൾക്കുള്ള അസാഡോതൈമിഡിൻ എന്ന ഔഷധത്തിന്റെ കെമിക്കൽ സിന്തെസിസ് താൻ വികസിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നും സിപ്ല അത് ഉല്പാദിപ്പിക്കണമെന്നുമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭ്യർത്ഥന. ഇതേ മരുന്നു ഒരു അമേരിക്കൻ ഫർമസ്യൂട്ടിക്കൽ കമ്പനി ബറോസ് വെൽകം ഉത്പാദിപ്പിച്ചു വിറ്റിരുന്നത് ഒരു രോഗിക്ക് ഒരു വർഷത്തേക്ക് എണ്ണായിരം ഡോളറിനായിരുന്നു. സിപ്ല ഈ മരുന്ന് ഉല്പാദിപ്പിക്കാമെന്ന് ഡോ. രാമറാവുവിനെ അറിയിച്ചു. അമേരിക്കൻ കമ്പനി വിൽക്കുന്നതിന്റെ പത്തിലൊന്ന് വിലക്ക് വില്കാമെന്നും അറിയിച്ചു. അതായത് ഒരു ദിവസം രണ്ടു ഡോളറിന്! സിപ്ലയുടെ ഈ മരുന്നാണ് ആഫ്രിക്കയിലെ ലക്ഷക്കണക്കിന് എയ്ഡ്സ് രോഗികൾക്ക് തുണയായത്.

മൂന്നു വർഷം കഴിഞ്ഞ് മൂന്നു മരുന്നുകൾ സംയോജിപ്പിച്ചു വളരെ ഫലപ്രദമായ ഒരു ആന്റി റെട്രോവൈറൽ തെറാപ്പിയും സിപ്ല വികസിപ്പിച്ചു. മൂന്ന് ബഹുരാഷ്ട്ര കമ്പനികളാണ് ഈ മൂന്നു മരുന്നുകൾ അപ്പോൾ ഉല്പാദിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നത്. ഒരു വർഷം ഒരു രോഗിക്ക് വേണ്ട മരുന്നിന്റെ വില 12000 ഡോളറായിരുന്നു . 'ഡോക്ടർസ് വിതൗട് ബോർഡേഴ്സ്' എന്ന അന്താരാഷ്ട്ര സംഘടന സിപ്ളയുമായി നടത്തിയ ചർച്ചയിൽ ഈ മൂന്ന് മരുന്നുകളുടെ കൊക്റ്റൈൽ കേവലം 350 ഡോളറിന് വീതം കൊടുക്കാമെന്ന് ധാരണയായി. ന്യൂയോർക്ക് ടൈംസ് ഇപ്രകാരം എഴുതി." നിരവധി ബഹുരാഷ്ട്ര കമ്പനികൾ മരുന്ന് വില കുറക്കാൻ നിർബന്ധിതമാകുന്ന തരത്തിൽ ഒരു ഇന്ത്യൻ കമ്പനി ആഫ്രിക്കയിലെ എയ്ഡ്സ് രോഗികൾക്ക് ഒരു രോഗിക്ക് ഒരു വർഷം എന്ന കണക്കെ 350 ഡോളറിന് ട്രിപ്പിൾ തെറാപ്പി കൊക്റ്റൈൽ ഡ്രഗ് വിൽക്കാൻ ഡോക്ടർമാരുടെ സംഘടനയോട് സമ്മതിച്ചിരിക്കുന്നു". ഈ വാർത്ത പാശ്ചാത്യ മരുന്ന് കമ്പനികളെ ഉലച്ചു. മുപ്പത്തി ഒൻപത് ബഹുരാഷ്ട്ര ഔഷധ കമ്പനികൾ ചേർന്ന് ട്രിപ്‌സ് കരാർ സൗത് ആഫ്രിക്കയും സിപ്ലയും ലംഘിച്ചുവെന്ന് ആരോപിച് പിന്നീട് നിയമയുദ്ധമായിരുന്നു.

ഒരു ന്യൂനപക്ഷത്തിന്റെ സ്വാർത്ഥ താല്പര്യങ്ങളുടെ നഗ്നത മറയ്ക്കുന്ന അത്തിഇല കൊണ്ടുള്ള ഉടയാടയാണ് മുതലാളിത്തം എന്ന് പോൾ.എം. സ്വീസി എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. ഒരു ബഹുരാഷ്ട്ര ആഡിറ്റ് കമ്പനിയായ ഏണെസ്റ് ആൻഡ് യങിൽ ജോലിചെയ്യവേ കുഴഞ്ഞു വീണു മരിച്ച ഇരുപത്തി ആറുകാരിയായ ചാർട്ടേഡ് അക്കൗണ്ടന്റ് അന്നാ സെബാസ്റ്റിൻറെ അമ്മ അനിത സെബാസ്റ്റ്യൻ കമ്പനിക്ക് എഴുതിയ കത്തിൽ ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു," രാവ് ഏറെ ചെല്ലുവോളം, വാരാന്ത്യത്തിൽ പോലും അവൾക്ക് പണിയെടുക്കേണ്ടിവന്നു. അവളുടെ മാനേജർ ക്രിക്കറ്റ് മത്സരമുള്ളപ്പോൾ അവൾക്ക് ജോലി നിശ്ചയിച്ചു കൊടുക്കുന്നത് അത് കഴിഞ്ഞാവും, അതും അവളുടെ സമ്മർദ്ദം കൂട്ടി".

അന്നാ സെബാസ്റ്റിൻറെ സംസ്കാരത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഒരു പ്രതിനിധിയെപോലും കമ്പനി അയച്ചില്ലെന്ന് ആ ഭവനം സന്ദർശിച്ച ഈ ലേഖകനോട് അന്നയുടെ പിതാവ് പറഞ്ഞു. എറണാകുളത്ത് തന്നെ ഒരു കമ്പനി ജീവനക്കാരെ ആദരിച്ചത് ഇപ്രകാരമാണ്. “കൊറോ ഹെൽത്തിലെ ജീവനക്കാരെല്ലാം ഇപ്പോൾ തന്നെ സീറ്റിൽ നിന്ന് എഴുനേറ്റുപോകണം, കമ്പനി അടക്കുകയാണ്’. പുതിയ നിയമങ്ങൾ, പുതിയ നീതികൾ!
|highlight1=മനുഷ്യ ജീവിതത്തിന്റെ എല്ലാ മേഖലകളും കോർപറേറ്റ് ചൂഷണത്തിന് വിധേയപ്പെടുകയാണ്. ഇപ്പോൾ ഒരു സമ്മേളനത്തിലോ പ്രതിഷേധ യോഗത്തിലോ പങ്കെടുത്തവർ ആരൊക്കെയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ രഹസ്യ പോലീസിന്റെ ആവശ്യമില്ല. നിയമപാലക സംവിധാനങ്ങൾ വാറന്റുമായി ഗൂഗിളിനെ സമീപിച്ചാൽ മതി. ഏതൊക്കെ തെരുവിൽ, ഏതൊക്കെ ഹാളിൽ, നിശ്ചിത സമയത്തിൽ ആരൊക്കെ സന്നിഹിതരായിരുന്നു എന്ന് ഗൂഗിൾ കാട്ടികൊടുക്കും.
|highlight2=യു.എസ്. ഇറാൻ യുദ്ധത്തിനുശേഷം ചെറുകിട ആയുധ വ്യാപാരത്തിനാണ് മോഹവില. കോടികൾ വില വരുന്ന ലോക്ക്ഹീദ്‌, നോർത്രോപ്പ് തുടങ്ങിയ കമ്പനികളുടെ ഉത്പന്നങ്ങളെക്കാൾ എ.ഐ.യുടെ സഹായത്തോടെ കൃത്യമായി ലക്ഷ്യഭേദിയായ, കേവലം അരലക്ഷം ഡോളർ ചെലവ് വരുന്ന ഡ്രോണുകളാണ് ഫലപ്രദം എന്ന് തെളിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഈ സാങ്കേതിക വിദ്യയിൽ പേരെടുത്ത ആണ്ടുരിൽ എന്ന കമ്പനി ഈ യുദ്ധത്തിനുശേഷം എൺപത് ബില്യൺ ഡോളറിന്റെ ഓഹരിയാണ് ഇപ്പോൾ പുറത്തിറക്കുന്നത്. കഴിഞ്ഞ കൊല്ലം അവരുടെ വിറ്റുവരവ് കേവലം രണ്ടു ബില്യനായിരുന്നു.
|Image1=Muthalalithathinte-Nava-Bhavangal-1.jpg
|Image1_caption=അലഹബാദ് ഉടമ്പടി - 1765 ലെ ബക്സർ യുദ്ധത്തിൽ പരാജയപ്പെട്ട മുഗൾ ചക്രവർത്തിയുമായി ഈസ്റ്റ് ഇൻഡ്യ കമ്പനി കരാറിൽ ഏർപ്പെടുന്നു. അതുവഴി കൊളോണിയൽ കൊള്ളയ്ക്ക് തുടക്കം കുറിച്ചുകൊണ്ട് ദിവാനി കരം പിരിക്കൽ അവകാശം കമ്പനി കൈക്കലാക്കി.
|Image2=Samir-Amin-2.jpg
|Image2_caption=സമീർ അമീൻ
}}

Muthalalithathinte-Nava-Bhavangal

2026-09-24T02:51:35Z

VijayanPN: Submissions:Muthalalithathinte-Nava-Bhavangal എന്ന താൾ Muthalalithathinte-Nava-Bhavangal എന്ന തലക്കെട്ടിലേയ്ക്ക് തിരിച്ചുവിടലില്ലാതെ VijayanPN മാറ്റി

{{Article
|Language=Malayalam (ML)
|Displayname=മുതലാളിത്തത്തിന്റെ നവ ഭാവങ്ങൾ
|Author=Author:Varughese George
|Published date=2026-09-24
|HomepageStatus=Featured
|Category=സാമ്പത്തികം
|Intro=കച്ചവട മൂലധനത്തിൽ തുടങ്ങി വ്യവസായ വിപ്ലവത്തിലൂടെ വളർന്ന് ഡിജിറ്റൽ - ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ഇന്റലിജൻസ് സാങ്കേതികവിദ്യകളിലേക്ക് പടർന്നുപന്തലിച്ച മുതലാളിത്തത്തിന്റെ പരിണാമവഴികളെ വിശകലനം ചെയ്യുന്ന ലേഖനം. ആഗോള ടെക് കുത്തകകളും ഊർജ - ആയുധ വ്യവസായങ്ങളും തങ്ങളുടെ അധിനിവേശം ഉറപ്പിക്കാൻ കണ്ടെത്തുന്ന പുതിയ രൂപങ്ങളെയും ഡിജിറ്റൽ നിരീക്ഷണ സംവിധാനങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്ന വെല്ലുവിളികളെയും സമീർ അമീന്റെയും എറിക് ഹോബ്സ്ബാമിന്റെയും സൈദ്ധാന്തിക ചട്ടക്കൂടുകളിലൂടെ ഇവിടെ പരിശോധിക്കുന്നു.
|Content='''മു'''തലാളിത്തം എന്ന സംജ്ഞ 1860നു ശേഷമാണ് രൂപപെട്ടതെന്ന് എറിക് ഹോബ്സ്ബാം എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. അതിനു തൊട്ടു മുൻപുള്ള കാലഘട്ടത്തെ മെർക്കന്റലിസം എന്നാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. രാജ്യങ്ങൾ തമ്മിൽ വ്യാപാര ഇടപാടുകൾ നടത്തി ലാഭം നേടുക, അത് സ്വർണവും വെള്ളിയുമാക്കി ആസ്തിയായി സൂക്ഷിക്കുക എന്നതായിരുന്നു പ്രമാണം. എന്നാൽ സമ്പദ്ഘടനയെ ചലനാത്മകമാക്കാൻ ഈ രീതിക്ക് സാധ്യമല്ല എന്ന തിരിച്ചറിവിലാണ് മുതലാളിത്ത പ്രക്രിയ സജീവമാകുന്നത്. കൊളോണിയൽ രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്ന് ലഭിച്ച അളവില്ലാത്ത സ്വത്ത് ശാസ്ത്ര സാങ്കേതിക വിപ്ലവത്തിന് പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങൾക്ക് സഹായകരമായി. ഇന്ത്യയിൽ ബംഗാൾ, ബീഹാർ, ഒറീസ എന്നീ പ്രവിശ്യകളിൽ കൃഷിക്കാരിൽ നിന്ന് കരം പിരിക്കാനുള്ള ദീവാനി അവകാശം ബ്രിടീഷുകാർ നേടിയെടുത്ത് കൃത്യം പത്തു കൊല്ലത്തിനു ശേഷം ബ്രിട്ടനിൽ വ്യവസായ വിപ്ലവം ആരംഭിച്ചുവെന്ന് ആർ.പി. ദത് സമർഥിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ഇപ്രകാരം കോളനി വാഴ്ചയിലൂടെ ആർജിച്ച പ്രകൃതി വിഭവങ്ങളും മനുഷ്യാധ്വാനവും ഉപയോഗിച്ച് ഒരു പുതിയ നാഗരികത പടിഞ്ഞാറൻ നാടുകളിൽ കെട്ടിപ്പടുത്ത മുതലാളിത്തം അത് നേരിട്ട ഓരോ പ്രതിസന്ധിയെയും അതിജീവിക്കാൻ പുതിയ ഭാവങ്ങൾ ആർജിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കയാണ്. സാങ്കേതിക വിദ്യയുടെ കുത്തകവത്കരണം, പ്രകൃതി വിഭവങ്ങളുടെ ചൂഷണം, ധന മൂലധനം, ആഗോള മാധ്യമം, സൈനീക ശക്തി എന്നിവയാണ് സമകാലീന മുതലാളിത്തത്തിന്റെ പ്രതേകതകളായി മൂന്നാം ലോക സൈദ്ധാന്തികൻ സമീർ അമീൻ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നത്. [[File:Samir-Amin-2.jpg|thumb|300px|right|സമീർ അമീൻ]] ശബ്ദവീചികൾക്കു പകരം വിവരങ്ങൾ അക്കങ്ങളിൽ സംഗ്രഹിച്ചയക്കുന്ന രീതിയാണ് ഡിജിറ്റൽ സാങ്കേതിക വിദ്യ. എന്നാൽ ഈ സാങ്കേതിക വിദ്യയുടെ നിസ്സീമ സാദ്ധ്യതകൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞ കമ്പനികൾ ഈ പൊതുജ്ഞാനത്തെ കുത്തകവത്കരിച്ചതിനാൽ ആൽഫബെറ്റ് (ഗൂഗിൾ) മെറ്റാ (ഫേസ്ബുക്) ആമസോൺ തുടങ്ങിയ കമ്പനികളുടെ വാർഷിക വരുമാനം ചില രാഷ്ട്രങ്ങളുടെ ദേശീയ വരുമാനത്തേക്കാൾ കൂടുതലാണ്. ഇതിന്റെ കുത്തക കൈവശപ്പെടുത്തിയ കോർപറേറ്റ് സ്വാധീനത്തെയാണ് ഡിജിറ്റൽ കാപിറ്റലിസം എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്. ഓയിൽ, ഗ്യാസ്, സെമി കണ്ടക്ടർ, മിനറൽസ്, ഊർജം തുടങ്ങി മറ്റ് ഏത് ഉല്പാദന മേഖലയെക്കാളും ഡിജിറ്റൽ അടിസ്ഥാന മേഖലയുടെ വളർച്ച കഴിഞ്ഞ കൊല്ലത്തേക്കാൾ എൺപതു ശതമാനമാണെന്ന് ഐക്യരാഷ്ട്ര സംഘടനയുടെ വേൾഡ് നിക്ഷേപ റിപ്പോർട് (2026) വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. കഴിഞ്ഞ കൊല്ലം, 2025 ൽ എ.ഐ ഇൻഫ്രാസ്ട്രക്ചറിൽ 341 ബില്യൺ ഡോളറിന്റെ നിക്ഷേപമുണ്ടായി എന്ന് പ്രസ്തുത റിപ്പോർട് അറിയിക്കുന്നു. എന്നാൽ വികസ്വര രാജ്യങ്ങൾക്ക് പ്രയോജനപ്പെടുന്ന അഗ്രിബിസിനസ്, ടെക്സ്ടൈൽസ്, ട്രാൻസ്‌പോർട് എക്വിപ്മെന്റ് തുടങ്ങിയവയുടെ വളർച്ച കഴിഞ്ഞ ഒരു ദശകത്തിനുള്ളിൽ പതിനേഴു ശതമാനം കുറഞ്ഞു.
{{PullQuote |
മനുഷ്യ ജീവിതത്തിന്റെ എല്ലാ മേഖലകളും കോർപറേറ്റ് ചൂഷണത്തിന് വിധേയപ്പെടുകയാണ്. ഇപ്പോൾ ഒരു സമ്മേളനത്തിലോ പ്രതിഷേധ യോഗത്തിലോ പങ്കെടുത്തവർ ആരൊക്കെയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ രഹസ്യ പോലീസിന്റെ ആവശ്യമില്ല. നിയമപാലക സംവിധാനങ്ങൾ വാറന്റുമായി ഗൂഗിളിനെ സമീപിച്ചാൽ മതി. ഏതൊക്കെ തെരുവിൽ, ഏതൊക്കെ ഹാളിൽ, നിശ്ചിത സമയത്തിൽ ആരൊക്കെ സന്നിഹിതരായിരുന്നു എന്ന് ഗൂഗിൾ കാട്ടികൊടുക്കും.
}}
ഗൂഗിൾ ഫോണിലെ ലൊക്കേഷൻ ഡേറ്റ പ്രകാരമാണ് ഇത് നിർണയിക്കുന്നത്. നാം സ്മാർട്ട് ഫോൺ സ്വിച്ച് ഓഫ് ചെയ്താലും ഏഴ് സ്ഥലങ്ങളിൽ അത് തുറന്നിരിക്കും. ഒരു ആഫ്രിക്കൻ അമേരിക്കനായ ജോർജ് ഫ്ലോയിഡിനെ വെളുത്ത പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ 2020 മെയ് മാസത്തിൽ ശ്വാസം മുട്ടിച്ചു കൊന്നതിനു ശേഷം രൂപപ്പെട്ട, ‘കറുത്തവരുടെ ജീവനും പ്രധാനമാണ്’ എന്ന പ്രക്ഷോഭത്തിൽ പങ്കെടുത്ത ആളുകളുടെ മേൽ കേസ് ചുമത്തിയത് ഇപ്രകാരമായിരുന്നു. മെക്സിക്കൻ അമേരിക്കൻ അതിർത്തി അനധികൃതമായി കടന്നു വരുന്നവരെ മനസ്സിലാക്കാനും ഇപ്പോൾ ഈ നിരീക്ഷണ രീതിയാണ് അമേരിക്ക ഉപയോഗിക്കുന്നത്. അതിർത്തി നിരീക്ഷണ വ്യവസായം (Border and surveillance industry-BIS) എന്നാണ് ഇത് അറിയപ്പെടുന്നത്. വടക്കേ ആഫ്രിക്കയിൽ നിന്നും മറ്റും അനധികൃതമായി കുടിയേറുന്നവരെ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത് ഇത്തരം ബിസ് കമ്പനികളാണ്. കുടിയേറിയ കുടുംബങ്ങളിലെ അംഗങ്ങളെ വേർപിരിക്കുക, തടവിലാക്കുക, നിരീക്ഷിക്കുക, വിദൂര സ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് എത്തിക്കുക തുടങ്ങിയ ചുമതലകളാണ് ഇവർ നടത്തുന്നത്.

ഊർജപ്രതിസന്ധിയുടെ ഘട്ടത്തിലാണ് മുതലാളിത്തം അതിന്റെ എല്ലാ സീമകളും മറികടന്നത്. ഐക്യരാഷ്ട്ര സംഘടനയുടെ സെക്രട്ടറി ജനറൽ നാല് എണ്ണ കമ്പനികളുടെ ലാഭാർത്തിയെ ഈയിടെ അപലപിക്കുകയുണ്ടായി. എക്സൻ മൊബീൽ, ഷെവറോൺ, ഷെൽ, ടോട്ടൽ എനെർജിസ് എന്നിവയാണ് ആ കമ്പനികൾ. ഈ നാല് എണ്ണ കമ്പനികളും കൂടി തലേ ദ്വൈപാദത്തേക്കാൾ അൻപത്തി ഒന്ന് ബില്യൺ ഡോളർ കൂടുതൽ ലാഭം നേടിയെന്ന് അദ്ദേഹം കുറ്റപ്പെടുത്തി. ഉക്രൈൻ - റഷ്യ യുദ്ധം തുടങ്ങിയപ്പോൾ മുതൽ ഇന്ത്യൻ എണ്ണ കമ്പനികളും ലാഭം കൊയ്‌തു. റഷ്യയിൽ നിന്ന് എണ്ണ വാങ്ങുന്ന അംഗരാജ്യങ്ങളുടെ മേൽ യൂറോപ്യൻ യൂണിയൻ ഉപരോധമേർപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ ആ അവസരം ഇന്ത്യൻ കമ്പനികൾ പ്രയോജനപ്പെടുത്തി. അന്താരാഷ്ട്ര വില മാനദണ്ഡമാക്കുന്ന ബ്രെന്റ് ഓയിൽ വിലയേക്കാൾ ബാരലിന് ആറ് ഡോളർ ഡിസ്‌കൗണ്ട് ഇന്ത്യയിലെ സ്വകാര്യ, പൊതുമേഖലാ എണ്ണ കമ്പനികൾക്ക് റഷ്യ കൊടുത്തു. ഒരു ദിവസം രണ്ടു ദശലക്ഷം ബാരൽ വരെ ഇറക്കുമതി നടത്തിയ കമ്പനികളുണ്ട്. ഒരു രൂപ പോലും ഉപഭോക്താക്കൾക്ക് ഈ കമ്പനികൾ കുറച്ചുകൊടുത്തുമില്ല. ഇന്ത്യൻ കമ്പനികൾ ലാഭം നേടിയതിന് ഒരു കണക്കുമില്ലെന്ന് ‘ദി ഇക്കോണോമിസ്റ്’ എഴുതിയിരുന്നു.
[[File:SpaceX.jpg|thumb|300px|left]]
ഇപ്പോൾ ഭൂമിയും കടന്ന് ചൊവ്വയിലേക്ക് സഞ്ചാരികളെ കൊണ്ടുപോകാനുള്ള വാഗ്ദാനമാണ് എലോൺ മസ്‌കിന്റെ സ്പേസ് X മുന്നോട്ട് വക്കുന്നത്. ഇരുപത്തിഅഞ്ചര ട്രില്യൺ ഡോളറാണ് തങ്ങൾ പ്രതീക്ഷിക്കുന്ന ആസ്തി എന്നാണ് മസ്‌കിന്റെ കമ്പനികൾ അവകാശപ്പെടുന്നത് എന്ന് ജൂലൈ പന്ത്രണ്ടാം തീയതിയിലെ ന്യൂ!യോർക്ക് ടൈംസ് എഴുതുന്നു. അതായത് അമേരിക്കൻ സമ്പത് ഘടനയുടെ ആകെ ആസ്തിക്കൊപ്പം ഈ കമ്പനിയുടെ ആസ്തിയും എത്തുമെന്ന്. ഇപ്പോൾ ഇരുപത്തി അഞ്ച് ബില്യൺ ഡോളറിന്റെ മൂല്യം വരുന്ന ഓഹരികളാണ് കമ്പനി വില്പനക്ക് പരസ്യപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്. ചൊവ്വയിലേക്ക് സഞ്ചാരികളെ എത്തിക്കും , അത് വഴി കമ്പനി നേടുന്ന ലാഭത്തിന്റെ ഒരു വിഹിതം തങ്ങൾക്കു ലഭിക്കും എന്ന വിശ്വാസമാണ് ഓഹരി വാങ്ങുന്നവരുടെ പ്രതീക്ഷ. എൻറോണിലെ ഓഹരി ഉടമകൾക്കുണ്ടായ ദുർഗതി ഓർത്തിരിക്കുക. ഒരു കമ്പനി ഏറ്റവും മാതൃകാപരമായി നടത്തുന്നതിന്റെ ഉദാഹരണമായി ബിസിനസ്സ് സ്‌കൂളുകളിൽ പഠിപ്പിച്ചിരുന്നത് എൻറോണിനെ ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയാണ്. എന്നാൽ കമ്പനിയുടെ വൈസ് പ്രസിഡണ്ട് ഷെറോൺ വാഡ്‌കിൻസിന് ബാലൻസ് ഷീറ്റിൽ സംശയം തോന്നി. അവർ ചെയർമാൻ കെന്നത്ത് ലേയ്ക്ക് രണ്ടു കത്തുകൾ തയ്യാറാക്കി. പേര് വയ്ക്കാതെ കമ്പനിയുടെ പോസ്റ്റ് ബോക്സിൽ ഒരു കത്ത് നിക്ഷേപിച്ചു. രണ്ടാമത്തെ കത്ത് ചെയർമാന് നേരിൽ കൊടുത്തു. എൻറോൺ അതിന്റെ ആസ്തികൾ പെരുപ്പിച്ചു കാണിച്ചുവെന്നും ബാധ്യതകൾ മറച്ചു വച്ചിരിക്കയാണെന്നും കമ്പനി ഏതു നിമിഷവും തകരുമെന്നും അവർ ഈ കത്തുകളിൽ എഴുതിയിരുന്നു.

കാര്യഗൗരവം മനസ്സിലാക്കിയ ചെയർമാൻ തന്റെ പക്കലുള്ള ഓഹരികൾ മുഴുവൻ കൂടിയ വിലക്ക് വിറ്റഴിച്ചു. ഒരു ഓഹരിക്ക് തൊണ്ണൂറ് ഡോളർ വച്ചാണ് വിറ്റത്. അദ്ദേഹം തുടർന്ന് ജീവനക്കാരുടെ യോഗം വിളിച്ചുകൂട്ടി അവരുടെ റിട്ടയർമെന്റ് ഫണ്ടും പെൻഷൻ ഫണ്ടും ഓഹരികളിൽ നിക്ഷേപിക്കാൻ നിർബന്ധിച്ചു. ഒരാഴ്ചക്കുള്ളിൽ കമ്പനിയുടെ സത്യം പുറം ലോകമറിഞ്ഞു. ഓഹരി വില തൊണ്ണൂറു ഡോളറിൽ നിന്ന് ഇരുപത്തി ഏഴു സെന്ററിലേക്ക് നിപതിച്ചു. ഒരു ഇന്റർവ്യൂവിൽ ഷെറോൺ വാഡ്‌കിൻസ് വെളിപ്പെടുത്തിയത് ഓഹരിയുടമകൾക്ക് അറുപത് ബില്യൺ ഡോളർ നഷ്ടപെട്ടുവെന്നാണ്. ഈ കമ്പനിയെ ഫണ്ട് ചെയ്തിരുന്ന സിറ്റി ഗ്രൂപ്പ്, ജെപി മോർഗൻ, ക്രെഡിറ്റ് ലിയോൺ, സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ഇന്ത്യ തുടങ്ങിയ ധനകാര്യ സ്ഥാപനങ്ങൾക്ക് വൻ നഷ്ടമുണ്ടായി. അമേരിക്കയിലെ ഏഴാമത്തെ വലിയ കമ്പനി പാപ്പരായി. എന്നാൽ ചെയർമാൻ കെന്നത്ത് ലേയുടെ ആസ്തി അപ്പോഴേക്കും 230 ദശലക്ഷം ഡോളറായി ഉയർന്നിരുന്നു! മുതലാളിത്തത്തിന്റെ സ്വർണ നാവായ ഫോർബ്സ് മാസിക എഴുതുന്നത് ഓരോ വർഷവും 830 ബില്യൺ ഡോളറിനു തുല്യമായ ഓഹരിത്തട്ടിപ് നടക്കുന്നുവെന്നാണ്.

കൃഷി, വ്യവസായം, സേവന മേഖല എന്നിവപോലെ സമ്പദ് ഘടനയുടെ നാലാമത്തെ മേഖലയാണ് ആയുധ വ്യവസായം എന്ന് ഏർനെസ്റ് മണ്ടേൽ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. റഷ്യ-ഉക്രൈൻ യുദ്ധം അഞ്ചാം വർഷത്തിലേക്ക് കടക്കുമ്പോഴും ജൂലായ് ഏഴ്, എട്ട് തീയതികളിൽ അങ്കാറയിൽ ചേർന്ന നാറ്റോ സഖ്യ സമ്മേളനം 70 ബില്യൺ യൂറോ ഉക്രൈന് ആയുധ സഹായമായി കൊടുക്കാനാണ് നിശ്ചയിച്ചത്. വികസിത രാജ്യങ്ങളിലെ ആയുധ വ്യവസായത്തിന് ഇത് ഊർജം നൽകും. സമാധാന ചർച്ചകൾക്ക് ഒരുമ്പെടാത്തത് ഇക്കാരണത്താലാണ്.
{{PullQuote |
യു.എസ്. - ഇറാൻ യുദ്ധത്തിനുശേഷം ചെറുകിട ആയുധ വ്യാപാരത്തിനാണ് മോഹവില. കോടികൾ വില വരുന്ന ലോക്ക്ഹീദ്‌, നോർത്രോപ്പ് തുടങ്ങിയ കമ്പനികളുടെ ഉത്പന്നങ്ങളെക്കാൾ എ.ഐ.യുടെ സഹായത്തോടെ കൃത്യമായി ലക്ഷ്യഭേദിയായ, കേവലം അരലക്ഷം ഡോളർ ചെലവ് വരുന്ന ഡ്രോണുകളാണ് ഫലപ്രദം എന്ന് തെളിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഈ സാങ്കേതിക വിദ്യയിൽ പേരെടുത്ത ആണ്ടുരിൽ എന്ന കമ്പനി ഈ യുദ്ധത്തിനുശേഷം എൺപത് ബില്യൺ ഡോളറിന്റെ ഓഹരിയാണ് ഇപ്പോൾ പുറത്തിറക്കുന്നത്. കഴിഞ്ഞ കൊല്ലം അവരുടെ വിറ്റുവരവ് കേവലം രണ്ടു ബില്യനായിരുന്നു.
}}
2026 ഫെബ്രുവരി 28 തീയതി അമേരിക്കയുടെ ഒരു ടോമഹോക് മിസൈൽ ഇറാനിലെ ഷാജാര തയ്യേബ എലിമെന്ററി സ്കൂളിൽ പതിച്ചു കുഞ്ഞുങ്ങൾ ഉൾപ്പെടെ 175 പേർ മരിച്ചു. തങ്ങളുടെ മിസൈൽ അല്ലെന്ന് അമേരിക്ക വാദിച്ചെങ്കിലും അഞ്ചു മാസത്തിനു ശേഷം അവർക്ക് സമ്മതിക്കേണ്ടി വന്നു.

അഫ്ഗാനിസ്ഥാനിൽ നിന്ന് പിൻവാങ്ങുന്ന വേളയിൽ അമേരിക്കൻ സൈന്യം എം.ക്യൂ 9 ഡ്രോണുകൾ പ്രയോഗിക്കുകയുണ്ടായി. ഒരു വെളുത്ത ടൊയോട്ട കൊറോള കാർ കാബൂളിൽ കുറേ പാക്കറ്റുകളുമായി പലേടത്തും നിർത്തി പോകുന്നത് അവർ ശ്രദ്ധിച്ചു. ഡ്രൈവർ ബോംബ് പൊട്ടിച്ചിട്ട് ആല്മഹത്യക്ക് ഒരുങ്ങുകയാണെന്ന് അവർ ചിന്തിച്ചു. യു. എസ് കമ്മാൻഡോസ്‌ ആ കാർ ചുട്ടു കരിച്ചു. സംയുക്‌ത പട്ടാള മേധാവി ജനറൽ മാർക്ക് മിലി ഈ ആക്രമണത്തെ അഭിനന്ദിച്ചു. എന്നാൽ ദീർഘ കാലം കാബൂളിൽ പ്രവർത്തിച്ചിരുന്ന ഒരു അമേരിക്കൻ സന്നദ്ധ, കാരുണ്യ പ്രവർത്തകനായിരുന്നു കാർ ഓടിച്ചിരുന്നത്. കാറിലെ പാക്കറ്റുകൾ വെള്ളകുപ്പികളായിരുന്നു! മൂന്ന് ആഴ്ച കഴിഞ്ഞ് പെന്റഗൺ ഇത് സമ്മതിക്കുകയുണ്ടായി.

‘മനുഷ്യ ശരീരമാണ് കമ്പോളത്തിന്റെ അവസാന പോരാട്ട രംഗം’ എന്ന് ‘ഹ്യൂമൻ ബോഡി ഷോപ്’ എന്ന പ്രസിദ്ധ പുസ്തകത്തിൽ പറയുന്നുണ്ട്. മലയാളിയായ സരോജ രാധാകൃഷ്ണന്റെ കുടുംബം സ്വിറ്റ്സർലൻഡ് കമ്പനിയായ നൊവാർട്ടീസുമായി, മരുന്നിന്റെ വിലക്കുറവിനു വേണ്ടി നടത്തുന്ന പോരാട്ടം ശ്രദ്ധേയമാണ്. ബ്രെസ്റ്റ് കാന്സറിന്റെ ഔഷധമായ റൈബോസൈക്ലിബ്‌ ഉല്പാദിപ്പിക്കുന്നത് ഈ കമ്പനിയാണ്. അതിന് പ്രതിമാസം എഴുപതിനായിരം വില വരും. ഈ അസുഖം ബാധിച്ച സരോജ രാധാകൃഷ്ണൻ നിർബന്ധിത ലൈസൻസിങ് ഉപയോഗിച് ഇന്ത്യ ഈ മരുന്ന് നിർമ്മിക്കണമെന്ന് അധികൃതരോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. ദുർലഭമായ മരുന്നുകൾ ലഭ്യമല്ലെങ്കിൽ അടിയന്തിര സാഹചര്യത്തിൽ അവയുടെ ചേരുവ മനസ്സിലാക്കി നമ്മുടെ നാട്ടിൽ ഉല്പാദിപ്പിക്കാൻ മരുന്ന് കമ്പനികളെ അനുവദിക്കുന്ന ലോക വ്യാപാര സംഘടനയുടെ വ്യവസ്ഥയാണ് നിർബന്ധിത ലൈസൻസിങ്. പേറ്റന്റ് ഉള്ള കമ്പനിക്ക് ഒരു ചെറിയ പ്രതിഫലം കൊടുക്കണം എന്ന് മാത്രം. പ്രതിവർഷം രണ്ടു ലക്ഷം ബ്രെസ്റ്റ് കാൻസർ രോഗം ബാധിക്കുന്ന സ്ത്രീകൾ നിലവിലുള്ളപ്പോൾ 'അടിയന്തിര സാഹചര്യമില്ലെന്നാണ്' ഇന്ത്യൻ കൗൺസിൽ ഓഫ് മെഡിക്കൽ റിസർച്ചിന്റെ നിലപാട്. സരോജ ബാലകൃഷ്ണന്റെ മരണത്തിനു ശേഷവും കുടുംബം ആ പോരാട്ടം തുടരുകയാണ്. ഇക്കൊല്ലം സാമ്പത്തിക വർഷം അവസാനിച്ചപ്പോൾ നൊവാർട്ടീസിന്റെ ആകെ വരുമാനം അൻപത്തി ആറ് ബില്യൺ ഡോളറാണ്.

എയിഡ്സ് രോഗികളുടെ മരുന്നുകൾ വില കുറച്ചു വിറ്റിരുന്നത് സിപ്ല എന്ന ഇന്ത്യൻ കമ്പനിയായിരുന്നു. അതിന്റെ സാഹചര്യം ഇപ്രകാരമായിരുന്നു. ഇന്ത്യക്കാരനായ ഒരു ഗവേഷകൻ ഡോ.രാമറാവു സിപ്ലയുടെ ഉടമസ്ഥനായ ഡോ.ഹമീദിനെ ഒരു വസ്തുത ബോധ്യപെടുത്തിയിരുന്നു. എഛ്.ഐ.വി രോഗികൾക്കുള്ള അസാഡോതൈമിഡിൻ എന്ന ഔഷധത്തിന്റെ കെമിക്കൽ സിന്തെസിസ് താൻ വികസിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നും സിപ്ല അത് ഉല്പാദിപ്പിക്കണമെന്നുമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭ്യർത്ഥന. ഇതേ മരുന്നു ഒരു അമേരിക്കൻ ഫർമസ്യൂട്ടിക്കൽ കമ്പനി ബറോസ് വെൽകം ഉത്പാദിപ്പിച്ചു വിറ്റിരുന്നത് ഒരു രോഗിക്ക് ഒരു വർഷത്തേക്ക് എണ്ണായിരം ഡോളറിനായിരുന്നു. സിപ്ല ഈ മരുന്ന് ഉല്പാദിപ്പിക്കാമെന്ന് ഡോ. രാമറാവുവിനെ അറിയിച്ചു. അമേരിക്കൻ കമ്പനി വിൽക്കുന്നതിന്റെ പത്തിലൊന്ന് വിലക്ക് വില്കാമെന്നും അറിയിച്ചു. അതായത് ഒരു ദിവസം രണ്ടു ഡോളറിന്! സിപ്ലയുടെ ഈ മരുന്നാണ് ആഫ്രിക്കയിലെ ലക്ഷക്കണക്കിന് എയ്ഡ്സ് രോഗികൾക്ക് തുണയായത്.

മൂന്നു വർഷം കഴിഞ്ഞ് മൂന്നു മരുന്നുകൾ സംയോജിപ്പിച്ചു വളരെ ഫലപ്രദമായ ഒരു ആന്റി റെട്രോവൈറൽ തെറാപ്പിയും സിപ്ല വികസിപ്പിച്ചു. മൂന്ന് ബഹുരാഷ്ട്ര കമ്പനികളാണ് ഈ മൂന്നു മരുന്നുകൾ അപ്പോൾ ഉല്പാദിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നത്. ഒരു വർഷം ഒരു രോഗിക്ക് വേണ്ട മരുന്നിന്റെ വില 12000 ഡോളറായിരുന്നു . 'ഡോക്ടർസ് വിതൗട് ബോർഡേഴ്സ്' എന്ന അന്താരാഷ്ട്ര സംഘടന സിപ്ളയുമായി നടത്തിയ ചർച്ചയിൽ ഈ മൂന്ന് മരുന്നുകളുടെ കൊക്റ്റൈൽ കേവലം 350 ഡോളറിന് വീതം കൊടുക്കാമെന്ന് ധാരണയായി. ന്യൂയോർക്ക് ടൈംസ് ഇപ്രകാരം എഴുതി." നിരവധി ബഹുരാഷ്ട്ര കമ്പനികൾ മരുന്ന് വില കുറക്കാൻ നിർബന്ധിതമാകുന്ന തരത്തിൽ ഒരു ഇന്ത്യൻ കമ്പനി ആഫ്രിക്കയിലെ എയ്ഡ്സ് രോഗികൾക്ക് ഒരു രോഗിക്ക് ഒരു വർഷം എന്ന കണക്കെ 350 ഡോളറിന് ട്രിപ്പിൾ തെറാപ്പി കൊക്റ്റൈൽ ഡ്രഗ് വിൽക്കാൻ ഡോക്ടർമാരുടെ സംഘടനയോട് സമ്മതിച്ചിരിക്കുന്നു". ഈ വാർത്ത പാശ്ചാത്യ മരുന്ന് കമ്പനികളെ ഉലച്ചു. മുപ്പത്തി ഒൻപത് ബഹുരാഷ്ട്ര ഔഷധ കമ്പനികൾ ചേർന്ന് ട്രിപ്‌സ് കരാർ സൗത് ആഫ്രിക്കയും സിപ്ലയും ലംഘിച്ചുവെന്ന് ആരോപിച് പിന്നീട് നിയമയുദ്ധമായിരുന്നു.

ഒരു ന്യൂനപക്ഷത്തിന്റെ സ്വാർത്ഥ താല്പര്യങ്ങളുടെ നഗ്നത മറയ്ക്കുന്ന അത്തിഇല കൊണ്ടുള്ള ഉടയാടയാണ് മുതലാളിത്തം എന്ന് പോൾ.എം. സ്വീസി എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. ഒരു ബഹുരാഷ്ട്ര ആഡിറ്റ് കമ്പനിയായ ഏണെസ്റ് ആൻഡ് യങിൽ ജോലിചെയ്യവേ കുഴഞ്ഞു വീണു മരിച്ച ഇരുപത്തി ആറുകാരിയായ ചാർട്ടേഡ് അക്കൗണ്ടന്റ് അന്നാ സെബാസ്റ്റിൻറെ അമ്മ അനിത സെബാസ്റ്റ്യൻ കമ്പനിക്ക് എഴുതിയ കത്തിൽ ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു," രാവ് ഏറെ ചെല്ലുവോളം, വാരാന്ത്യത്തിൽ പോലും അവൾക്ക് പണിയെടുക്കേണ്ടിവന്നു. അവളുടെ മാനേജർ ക്രിക്കറ്റ് മത്സരമുള്ളപ്പോൾ അവൾക്ക് ജോലി നിശ്ചയിച്ചു കൊടുക്കുന്നത് അത് കഴിഞ്ഞാവും, അതും അവളുടെ സമ്മർദ്ദം കൂട്ടി".

അന്നാ സെബാസ്റ്റിൻറെ സംസ്കാരത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഒരു പ്രതിനിധിയെപോലും കമ്പനി അയച്ചില്ലെന്ന് ആ ഭവനം സന്ദർശിച്ച ഈ ലേഖകനോട് അന്നയുടെ പിതാവ് പറഞ്ഞു. എറണാകുളത്ത് തന്നെ ഒരു കമ്പനി ജീവനക്കാരെ ആദരിച്ചത് ഇപ്രകാരമാണ്. “കൊറോ ഹെൽത്തിലെ ജീവനക്കാരെല്ലാം ഇപ്പോൾ തന്നെ സീറ്റിൽ നിന്ന് എഴുനേറ്റുപോകണം, കമ്പനി അടക്കുകയാണ്’. പുതിയ നിയമങ്ങൾ, പുതിയ നീതികൾ!
|highlight1=മനുഷ്യ ജീവിതത്തിന്റെ എല്ലാ മേഖലകളും കോർപറേറ്റ് ചൂഷണത്തിന് വിധേയപ്പെടുകയാണ്. ഇപ്പോൾ ഒരു സമ്മേളനത്തിലോ പ്രതിഷേധ യോഗത്തിലോ പങ്കെടുത്തവർ ആരൊക്കെയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ രഹസ്യ പോലീസിന്റെ ആവശ്യമില്ല. നിയമപാലക സംവിധാനങ്ങൾ വാറന്റുമായി ഗൂഗിളിനെ സമീപിച്ചാൽ മതി. ഏതൊക്കെ തെരുവിൽ, ഏതൊക്കെ ഹാളിൽ, നിശ്ചിത സമയത്തിൽ ആരൊക്കെ സന്നിഹിതരായിരുന്നു എന്ന് ഗൂഗിൾ കാട്ടികൊടുക്കും.
|highlight2=യു.എസ്. ഇറാൻ യുദ്ധത്തിനുശേഷം ചെറുകിട ആയുധ വ്യാപാരത്തിനാണ് മോഹവില. കോടികൾ വില വരുന്ന ലോക്ക്ഹീദ്‌, നോർത്രോപ്പ് തുടങ്ങിയ കമ്പനികളുടെ ഉത്പന്നങ്ങളെക്കാൾ എ.ഐ.യുടെ സഹായത്തോടെ കൃത്യമായി ലക്ഷ്യഭേദിയായ, കേവലം അരലക്ഷം ഡോളർ ചെലവ് വരുന്ന ഡ്രോണുകളാണ് ഫലപ്രദം എന്ന് തെളിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഈ സാങ്കേതിക വിദ്യയിൽ പേരെടുത്ത ആണ്ടുരിൽ എന്ന കമ്പനി ഈ യുദ്ധത്തിനുശേഷം എൺപത് ബില്യൺ ഡോളറിന്റെ ഓഹരിയാണ് ഇപ്പോൾ പുറത്തിറക്കുന്നത്. കഴിഞ്ഞ കൊല്ലം അവരുടെ വിറ്റുവരവ് കേവലം രണ്ടു ബില്യനായിരുന്നു.
|Image1=Muthalalithathinte-Nava-Bhavangal-1.jpg
|Image1_caption=അലഹബാദ് ഉടമ്പടി - 1765 ലെ ബക്സർ യുദ്ധത്തിൽ പരാജയപ്പെട്ട മുഗൾ ചക്രവർത്തിയുമായി ഈസ്റ്റ് ഇൻഡ്യ കമ്പനി കരാറിൽ ഏർപ്പെടുന്നു. അതുവഴി കൊളോണിയൽ കൊള്ളയ്ക്ക് തുടക്കം കുറിച്ചുകൊണ്ട് ദിവാനി കരം പിരിക്കൽ അവകാശം കമ്പനി കൈക്കലാക്കി.
|Image2=Samir-Amin-2.jpg
|Image2_caption=സമീർ അമീൻ
}}

Hyper-Politics-CJP

2026-09-24T02:49:45Z

VijayanPN:

{{Article
|Language=Malayalam (ML)
|Displayname=ഹൈപ്പർ പൊളിറ്റിക്സ്: സി.ജെ.പി പ്രതിഷേധങ്ങളും അനന്തരഫലങ്ങളും
|Author=Author:G. Sampath
|Published date=2026-09-16
|HomepageStatus=Top Stories
|Category=രാഷ്ട്രീയം
|Intro=നീറ്റ് പരീക്ഷാ ക്രമക്കേടുകൾക്കെതിരെ ഉയർന്നുവന്ന സി.ജെ.പി (CJP) പ്രക്ഷോഭത്തിന്റെ വിജയത്തെയും അതിന്റെ പരിമിതികളെയും വിശകലനം ചെയ്യുന്ന ലേഖനം. പരമ്പരാഗത സംഘടനാ അടിത്തറയില്ലാത്ത, സോഷ്യൽ മീഡിയ ഇൻഫ്ലുവൻസർമാരാൽ നയിക്കപ്പെടുന്ന ഇത്തരം 'ഹൈപ്പർ പോളിറ്റിക്കൽ' പ്രസ്ഥാനങ്ങൾക്ക് ദീർഘകാല ഘടനാപരമായ മാറ്റങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കാൻ എത്രത്തോളം സാധിക്കുമെന്ന ഗൗരവമേറിയ ചോദ്യം ലേഖകൻ ഉന്നയിക്കുന്നു.
|Content=കൊക്രോച്ച് ജനതാ പാർട്ടി (CJP) നയിച്ച ജെൻസി പ്രക്ഷോഭം വൻവിജയം നേടിയതായി പൊതുവേ കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ചിതറിക്കിടന്നവരും ഏതെങ്കിലും ഒരു പ്രത്യയശാസ്ത്രത്തോടു കൂറുപുലർത്തുന്നവരുമല്ലാത്ത ആ പ്രക്ഷോഭകാരികൾക്ക് പക്ഷേ ഒരൊറ്റ ലക്ഷ്യമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. വിദ്യാഭ്യാസ മന്ത്രി ധർമ്മേന്ദ്രപ്രധാൻ രാജിവെക്കണം. ജൂലൈ 25ന് അവർക്ക് അത് സാധ്യമായി. അവർ വിജയം നേടിയതായി പ്രഖ്യാപിക്കുകയും സമരം അവസാനിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.

വിട്ടുവീഴ്ചകൾ ചെയ്തു ദുർബലരായി കാണപ്പെടാൻ ആഗ്രഹിക്കാത്ത നരേന്ദ്രമോദി സർക്കാരിനെ അതിന് നിർബന്ധിതരാക്കാൻ പ്രതിഷേധക്കാർക്ക് കഴിഞ്ഞു. അഴിമതിയും ജീർണ്ണതയും അവഹേളനങ്ങളും നിറഞ്ഞ താഴെത്തട്ടിൽ ജീവിക്കുന്ന സാധാരണക്കാരുടെ ജനാധിപത്യത്തിനു വേണ്ടിയുള്ള മുറവിളികളിൽ നിന്നും സുരക്ഷിതമായ ഉയരത്തിലുള്ള ഒരു സ്വർഗ്ഗീയ മണ്ഡലത്തിൽ ഇന്ത്യയിലെ വരേണ്യവർഗ്ഗം കഴിഞ്ഞ 12 വർഷത്തെ ഭരണത്തിന്റെ ഫലമായി എത്തിച്ചേർന്നു എന്ന പ്രതീതി രൂപപ്പെട്ടു തുടങ്ങിയിരുന്നു. ആശയവിനിമയം മുകളിൽ നിന്ന് താഴേക്കുള്ള ഏകപക്ഷീയമായ പ്രവാഹമായി മാറിയിരുന്നു. അതിനാൽ താഴെ നിന്ന് മുകളിലേക്ക് ഒരു സന്ദേശം തിരിച്ചയക്കാൻ കഴിഞ്ഞത് വലിയൊരു വിജയമായി.

===ആത്മപരിശോധനയ്ക്കുള്ള സമയം. ===

എന്നിരുന്നാലും ബഹുജന രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ചരിത്രപരമായ പശ്ചാത്തലത്തിൽ സി.ജെ.പി എന്ന പ്രതിഭാസത്തെ പരിശോധിക്കുമ്പോൾ ചില കടുത്ത ചോദ്യങ്ങൾ ഉയരുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന് വ്യാപകമായ പരീക്ഷാ ക്രമക്കേടുകൾ അവസാനിപ്പിക്കുക എന്നതായിരുന്നു ഈ പ്രതിഷേധത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം. എന്നാൽ പരീക്ഷാ തട്ടിപ്പുകൾ സംവിധാനത്തിന്റെ ഭാഗമായി നിലനിൽക്കാൻ കാരണമാകുന്ന അഴിമതിയുടെയും ശിക്ഷാഭയം ഇല്ലായ്മയുടെയും ഘടനാപരമായ അവസ്ഥയ്ക്ക് മാറ്റം വരുത്താൻ ഈ പ്രക്ഷോഭത്തിന് എത്രത്തോളം കഴിഞ്ഞു? ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസത്തെ പണമാക്കി മാറ്റാവുന്ന ഒരു ചരക്കായി കാണുന്ന, അതിതീവ്രമായി സ്വകാര്യവൽക്കരിക്കപ്പെട്ട, സ്വജനപക്ഷപാതം നിറഞ്ഞ, സുതാര്യമല്ലാത്ത ഒരു വലിയ ശൃംഖല ഒരു മന്ത്രിയുടെ രാജിയോടെ തകർന്നുവീഴാൻ പോകുന്നില്ല. രാഷ്ട്രീയ സൗകര്യാർത്ഥം ഭരണകൂടം ചില അടവുപരമായ ഇളവുകൾ മാത്രമാണ് നൽകിയിരിക്കുന്നത്.
{{PullQuote|
വിദ്യാർത്ഥികൾ നേരിടുന്ന പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് ഈ ഇളവുകൾ ഒരു പരിഹാരവും ഉണ്ടാക്കില്ല. ഘടനാപരമായ മാറ്റമാണ് യഥാർത്ഥ ലക്ഷ്യമെങ്കിൽ പ്രക്ഷോഭങ്ങൾക്ക് ദീർഘകാലം നിലനിൽക്കുന്ന സ്ഥാപനപരമായ ശേഷി ആവശ്യമാണ്. അത്തരമൊരു ശേഷി ഈ പ്രസ്ഥാനത്തിന് ഇല്ല.
}}
ഇതിന് വിപരീതമായ ഒരു ഉദാഹരണമാണ് മൂന്ന് കാർഷിക നിയമങ്ങൾക്കെതിരായ 2020-21 കാലത്തെ കർഷക സമരം. മോദി സർക്കാരിനെതിരായ ഏറ്റവും വ്യക്തമായ വിജയത്തിൻറെ പ്രതീകമായി ആ പ്രസ്ഥാനം മാറി. എന്നാൽ ഒരു വർഷവും നാലുമാസവും നീണ്ടുനിന്ന കഠിനപ്രയത്നത്തിനൊടുവിലാണ് ആ വിജയം കൈവരിച്ചത്. ധാരാളം കർഷക സംഘടനകളുടെ അടിത്തറയും രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്ഥാനങ്ങളുമായി ബന്ധമുള്ള വ്യക്തികളായി കർഷകർ അണിനിരന്നതുമാണ് ആ വിജയം സാധ്യമാക്കിയത്. അതേസമയം സി.ജെ.പി പ്രതിഷേധങ്ങൾ ആരംഭിച്ചത് പൂർണ്ണമായും ഒരു ഡിജിറ്റൽ പ്രതിഭാസമായാണ്. സാമൂഹ്യ മാധ്യമങ്ങളിലെ പിന്തുടരൽ ശേഷി അല്ലാതെ മറ്റൊരു സംഘടനാപരമായ ശേഷിയും അതിനു ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

രാഷ്ട്രീയ സൈദ്ധാന്തികനായ ആന്റൺ ജാഗർ Hyperpolitics: Extreme Politicization Without Political Consequences എന്ന തൻറെ പുതിയ പുസ്തകത്തിൽ Hyperpolitics (അതിതീവ്ര രാഷ്ട്രീയം) എന്ന പദം ഉപയോഗിക്കുന്നത് ഇത്തരം പ്രക്ഷോഭങ്ങളെ വിശദീകരിക്കുന്നതിനായാണ്.
[[File:Hyper-Politics-CJP-2.jpg|thumb|250px|left|Hyperpolitics: Extreme Politicization Without Political Consequences - Anton Jager]]
ഈ ഒത്തുചേരലുകൾ ശ്രദ്ധേയമായ പ്രതിഷേധ പ്രകടനങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കാറുണ്ടെങ്കിലും അവയ്ക്ക് സ്ഥാപന പരമായ അടിത്തറ ഇല്ലാത്തതിനാൽ ദീർഘകാല രാഷ്ട്രീയ മാറ്റം സൃഷ്ടിക്കുന്നതിൽ പരാജയപ്പെടുന്നു എന്ന് അദ്ദേഹം ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു. 'ബ്ലാക്ക് ലൈവ്സ് മാറ്റർ' പ്രസ്ഥാനം 2018 ൽ ഫ്രാൻസിൽ ഉണ്ടായ 'യെല്ലോ വെസ്റ്റ്' പ്രക്ഷോഭം 2021 ജനുവരി 6 ലെ 'കാപ്പിറ്റോൾ ഹിൽ' കലാപം എന്നിവയെ ഹൈപ്പർ പൊളിറ്റിക്സിന്റെ ഉദാഹരണങ്ങളായി അദ്ദേഹം നിരത്തുന്നു.

ഒരു ഹാസ്യ മീമിൽ നിന്ന് രൂപമെടുത്ത സി.ജെ.പി. അതിൻറെ ആദ്യ നാളുകളിൽ ഹൈപ്പർ പൊളിറ്റിക്കൽ സവിശേഷതകൾ പ്രകടിപ്പിച്ചു; പ്രത്യേകിച്ച് രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികളുടെ പ്രാതിനിധ്യം അവർ നിരസിച്ചു. തങ്ങൾക്ക് കോൺഗ്രസുമായോ ആം ആദ്മി പാർട്ടിയുമായോ ബന്ധമില്ലെന്നും തങ്ങൾ ഭാരതീയ ജനതാ പാർട്ടിക്ക് സ്വതേ എതിരല്ലെന്നും ചോദ്യപേപ്പർ ചോർച്ചയിൽ ഉത്തരവാദിത്വം ഉറപ്പാക്കുക എന്നത് 'മാത്ര'മാണ് ലക്ഷ്യമെന്നും സി.ജെ.പി നേതാക്കൾ വ്യക്തമാക്കാൻ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു.

ഒരു മുന്നേറ്റം ഹൈപ്പർ പൊളിറ്റിക്കൽ ആണോ എന്ന് പരിശോധിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കാവുന്ന രസകരമായ ഒരു ചോദ്യം ജാഗർ മുന്നോട്ടുവയ്ക്കുന്നു: "പ്രതിഷേധത്തിന് മുൻപ് നിങ്ങൾക്ക് എന്താണ് പൊതുവായി ഉണ്ടായിരുന്നത്, പ്രതിഷേധത്തിന് ശേഷം നിങ്ങൾക്ക് എന്താണ് പൊതുവായി ഉള്ളത്?" പക്വതയുള്ള ജനകീയ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ, അത് ഒരു രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടിയോ, സിവിൽ സൊസൈറ്റി ഗ്രൂപോ, യൂണിയനോ ഏതുമാകട്ടെ, ഉത്തരം ഒരു പ്രസ്ഥാനവുമായി ഉള്ള ബന്ധം എന്ന് ആയിരിക്കും. സി.ജെ.പി പ്രതിഷേധങ്ങളിൽ പങ്കെടുത്ത 99% ആളുകൾക്കും അത്തരം യാതൊരു രാഷ്ട്രീയ ബന്ധവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ലെന്ന് ഉറപ്പിച്ചു പറയാം.

എന്നാൽ സി.ജെ.പി അണിനിരത്തിയ ആളുകൾക്ക് പൊതുവായി ഒന്നുണ്ടായിരുന്നു - ഒരു കൂട്ടം ഇൻഫ്ലുവൻസർമാർ.

===പ്രതിഷേധത്തിന്റെ ഡിജിറ്റൽ ആവിഷ്കാരം. ===

പ്രതിഷേധക്കാരുടെ ജനസംഖ്യാപരമായ സവിശേഷതകളെക്കുറിച്ച് ധാരാളം എഴുതപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. അവരിൽ വലിയൊരു വിഭാഗം നിരാശരായ NEET പരീക്ഷാർത്ഥികളും ഗിഗ് തൊഴിലാളികളും തൊഴിൽരഹിതരായ യുവാക്കളും ആയിരുന്നു എന്നത് ശരിയാണ്. എന്നാൽ അവരിൽ പലരും പ്രക്ഷോഭത്തിന്റെ കലാപാത്മകമായ ആനന്ദം തേടിയെത്തിയവരായിരുന്നു. ഒരു സാംസ്കാരിക നരവംശ ശാസ്ത്രജ്ഞനായ ഗ്രഹാം സെൻറ് ജോൺ വിളിക്കുന്ന 'protestival' (പ്രതിഷേധോത്സവം) എന്ന അനുഭവത്തിൽ പങ്കെടുക്കാനുള്ള അവസരമാണ് അവരെ ജന്തർ മന്ദറിലേക്ക് ആകർഷിച്ചത്.
{{PullQuote|
ജന്തർ മന്ദറിനു ചുറ്റുമുള്ള പ്രദേശം ഒരു മേളയായി, ഒരു 'മീം എക്സ്പോ' ആയി മാറിയിരുന്നു. ആയിരക്കണക്കിന് 'dissentrepreneurs' (പ്രതിഷേധ സംരംഭകർ) പ്രതിഷേധം പ്രകടിപ്പിക്കുകയും അനുഭവിച്ചറിയുകയും അതിനെ പണമാക്കി മാറ്റാൻ കഴിയുന്ന ഡിജിറ്റൽ ഉള്ളടക്കമാക്കുകയും ചെയ്തു. അത് വീണ്ടും ഉൽപാദനത്തിന്റെയും ഉപഭോഗത്തിന്റെയും അവസാനമില്ലാത്ത ഒരു ചാക്രിക പ്രവാഹത്തിന് തുടക്കമിട്ടു.
}}
ഇൻസ്റ്റഗ്രാമിന്റെയും യൂട്യൂബിന്റെയും ആൽഗരിത യുക്തി മൂർച്ചയുള്ളതും അതേസമയം വിനോദകരവുമായ രാഷ്ട്രീയ ഉള്ളടക്കത്തിന്റെ വൻ ശേഖരം സൃഷ്ടിച്ചു. അവ ജെൻസി യെ വീണ്ടും വീണ്ടും പ്രതിഷേധ സ്ഥലത്തേക്ക് ആകർഷിച്ചു. ഇത് മുൻകൂട്ടി കാണാൻ കഴിയാത്ത ഒന്നായിരുന്നു. അതിവേഗം വളർന്നുകൊണ്ടിരുന്ന ജനക്കൂട്ടം ഭരണകൂടത്തെ അസ്വസ്ഥമാക്കി. ഭരണകൂടം കൈക്കൊണ്ട കടന്ന പ്രയോഗങ്ങൾ പ്രക്ഷോഭത്തിന് അതിൻറെ ഹൈപ്പർ പൊളിറ്റിക്കൽ അതിരുകൾ ലംഘിക്കാനുള്ള ഊർജ്ജം നൽകി. ജൂലൈ 20 മുതൽ ഏതാനും ദിവസങ്ങളിലേക്ക് ഇത് നീണ്ടുനിന്നു. ജൂലൈ 25ന് പ്രക്ഷോഭം അവസാനിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.

ഒരു സമ്മർദ്ദ ഗ്രൂപ്പായി തുടർന്നും പ്രവർത്തിക്കുമെന്ന് സി.ജെ.പി നേതൃത്വം വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട് എന്നത് സ്വാഗതാർഹമാണ്. ഈ പ്രസ്ഥാനത്തിന് സ്ഥായിയായ രാഷ്ട്രീയ മാറ്റം ഉണ്ടാക്കണമെങ്കിൽ അത് നിലവിൽ സ്ഥാപനപരമായ അടിത്തറയുള്ള രാഷ്ട്രീയപാർട്ടികളിലോ വിദ്യാർത്ഥി സംഘടനകളിലോ മഹിളാ ഗ്രൂപ്പുകളിലോ ലയിക്കുകയോ അല്ലെങ്കിൽ പ്രതിഷേധത്തിന്റെ വളരുന്ന ഡിജിറ്റൽ വിപണിയെ സേവിക്കുന്നതിനപ്പുറം അണികളിൽ നിന്ന് കൂടുതൽ ഉത്തരവാദിത്വം ആവശ്യപ്പെടുന്ന പുതിയ സംഘടനാ ശേഷി കെട്ടിപ്പടുക്കുകയോ ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്.
|highlight1=വിദ്യാർത്ഥികൾ നേരിടുന്ന പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് ഈ ഇളവുകൾ ഒരു പരിഹാരവും ഉണ്ടാക്കില്ല. ഘടനാപരമായ മാറ്റമാണ് യഥാർത്ഥ ലക്ഷ്യമെങ്കിൽ പ്രക്ഷോഭങ്ങൾക്ക് ദീർഘകാലം നിലനിൽക്കുന്ന സ്ഥാപനപരമായ ശേഷി ആവശ്യമാണ്. അത്തരമൊരു ശേഷി ഈ പ്രസ്ഥാനത്തിന് ഇല്ല.
|highlight2=ജന്തർ മന്ദറിനു ചുറ്റുമുള്ള പ്രദേശം ഒരു മേളയായി, ഒരു 'മീം എക്സ്പോ' ആയി മാറിയിരുന്നു. ആയിരക്കണക്കിന് dissentrepreneurs (പ്രതിഷേധ സംരംഭകർ) പ്രതിഷേധം പ്രകടിപ്പിക്കുകയും അനുഭവിച്ചറിയുകയും അതിനെ പണമാക്കി മാറ്റാൻ കഴിയുന്ന ഡിജിറ്റൽ ഉള്ളടക്കമാക്കുകയും ചെയ്തു. അത് വീണ്ടും ഉൽപാദനത്തിന്റെയും ഉപഭോഗത്തിന്റെയും അവസാനമില്ലാത്ത ഒരു ചാക്രിക പ്രവാഹത്തിന് തുടക്കമിട്ടു.
|Image1=Hyper-Politics-CJP-1.jpg
|Image1_credit=Reuters
|Image2=Hyper-Politics-CJP-2.jpg
|Image2_caption=Hyperpolitics: Extreme Politicization Without Political Consequences - Anton Jager
|translator=പി. എൻ. വിജയകുമാർ
|source=The Hindu
|source_url=https://www.thehindu.com/opinion/op-ed/hyperpolitics-cjp-protests-and-its-aftermath/article71333721.ece
|permission_note='ദ ഹിന്ദു' ദിനപത്രത്തിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ലേഖനത്തിന്റെ പരിഭാഷ - പകർപ്പവകാശം: ലേഖകന്
}}

Vasthuthakale-Upayogich-Sathyangale

2026-09-24T02:48:57Z

VijayanPN:

{{Article
|Language=Malayalam (ML)
|Displayname=വസ്തുതകളെ ഉപയോഗിച്ച് സത്യങ്ങളെ മൂടിവയ്ക്കുന്നു
|Author=Author:RajeevBhargava
|Published date=2020-10-08
|HomepageStatus=Standard
|Category=അഭിപ്രായം
|Intro=ഹാഥ്‌രസ് അതിക്രമം രാഷ്ട്ര മനസ്സാക്ഷിക്കുമേൽ, അല്ലെങ്കിൽ അവശേഷിക്കുന്ന മനസ്സാക്ഷിക്കുമേൽ ഒരു ഭാരമായി മാറിയിരിക്കുന്നു. ജനങ്ങൾ ദൃക്‌സാക്ഷിയായത് സാമൂഹ്യപീഡനത്തിന്റെ ഏറ്റവും മൃഗീയ മുഖത്തെ മാത്രമല്ല, മർദ്ദകരെ സഹായിക്കുന്ന സർക്കാർ യന്ത്രത്തെക്കൂടിയാണ്.
|Content=ഹാഥ്‌രസ് അതിക്രമം രാഷ്ട്ര മനസ്സാക്ഷിക്കുമേൽ, അല്ലെങ്കിൽ അവശേഷിക്കുന്ന മനസ്സാക്ഷിക്കുമേൽ ഒരു ഭാരമായി മാറിയിരിക്കുന്നു. ജനങ്ങൾ ദൃക്‌സാക്ഷിയായത് സാമൂഹ്യപീഡനത്തിന്റെ ഏറ്റവും മൃഗീയ മുഖത്തെ മാത്രമല്ല, മർദ്ദകരെ സഹായിക്കുന്ന സർക്കാർ യന്ത്രത്തെക്കൂടിയാണ്. ആ ദളിത് പെൺകുട്ടിയുടെ — ഞാൻ അവളെ ഭാരതി എന്നു വിളിക്കുന്നു — പീഡനം അവളുടെ കൊലപാതകത്തിൽ കലാശിക്കുക മാത്രമല്ല, എഫ് ഐ ആർ സമയത്തിനു ഫയൽ ചെയ്യാതിരിക്കുക, വൈദ്യ സഹായം താമസിപ്പിക്കുക, മരണമൊഴിയെ അവഗണിക്കുക, എല്ലാറ്റിനും ഉപരി തിരക്കിട്ട് സ്വന്തക്കാരുടെ സാന്നിധ്യം ഉറപ്പുവരുത്തുക പോലും ചെയ്യാതെ കത്തിച്ചു ചാരമാക്കുക എന്നീ നികൃഷ്ടതകളിലൂടെ നയിക്കുകയും ചെയ്തു.

കരുതിക്കൂട്ടിയുള്ള തെളിവുനശിപ്പിക്കൽ കഴിഞ്ഞ് അടുത്ത നടപടി അധികാര ദുർവിനിയോഗമായിരുന്നു: ഭാരതിയുടെ കുടുംബത്തെ വീട്ടുതടങ്കലിൽ വയ്ക്കുക, ഗ്രാമത്തിനുചുറ്റും പോലീസിനെ വിന്യസിക്കുക, അങ്ങോട്ടെത്താൻ ശ്രമിച്ച പ്രതിപക്ഷ നേതാക്കളേയും മാധ്യമ പ്രവർത്തകരേയും ബലം പ്രയോഗിച്ച് തടയുക — ഭരണഘടനയിൽ അധിഷ്ടിതമായ നമ്മുടെ ജനാധിപത്യത്തെ അപഹസിക്കലായിരുന്നു.

====ആഖ്യാനം രൂപപ്പെടുത്തുമ്പോൾ====
{{PullQuote|
നുണപ്രചരണം കൊണ്ട് കേൾവിക്കാരെ വശത്താക്കുക ഒരു സാധാരണ രീതിയാണ്. എന്നാൽ ഇവിടെ കേട്ടത്, ചില സത്യപ്രസ്താവനകൾ ഉപയോഗിച്ച് അതിലും പ്രസക്തവും പ്രാധാന്യമർഹിക്കുന്നതുമായ സത്യങ്ങളെ തമസ്കരിക്കലാണ്.
}}
എനിക്കു നൽകാൻ മൂന്ന് ഉദാഹരണങ്ങളുണ്ട്.

'''ഒന്ന്.''' ഒരു ടെലിവിഷൻ ചാനലിൽ ഞാൻ കേട്ടു: “ആ യുവതിയുടെ മരണത്തിൽ എനിക്ക് ദു:ഖം തോന്നി.” പ്രഥമദൃഷ്ട്യാ മനസ്സിൽ തട്ടുന്നതും ഉചിതവുമായ ഒരു പ്രസ്താവന. എന്നാൽ അങ്ങനെയാണോ? അവൾ അതിക്രൂരമായി പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുകയും കൊല്ലപ്പെടുകയുമാണ് ഉണ്ടായത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ “മരിച്ചു” എന്ന വാക്ക് തീർത്തും അനുചിതമാണ്. കൊല ചെയ്യപ്പെട്ട ഒരു സ്ത്രീയുടെ ‘മരണ’ത്തെപ്പറ്റി പറയുന്നത് തെറ്റിദ്ധാരണാജനകമാണ്. അതുപോലെ തന്നെ, മൃഗീയമായ ഒരു കൊലപാതകത്തിനു മുന്നിൽ വേദന അനുഭവിച്ചു’ എന്നു പറയുന്നത് ആ കുറ്റകൃത്യത്തിന്റെ ഭീകരതയെ തമസ്കരിക്കലാണ്. മനുഷ്യാവസ്ഥകളിൽ, എന്താണ് സംഭവിച്ചത് എന്നതിന്റെ ഏറ്റവും കൃത്യമായ വിവരണമാണ് സത്യത്തെയും നുണയേയും വേർതിരിക്കാനായി നമുക്ക് ലഭ്യമാവുക.

====അപ്രസക്ത വിശദീകരണങ്ങൾ====

'''രണ്ട്.''' തെറ്റിദ്ധാരണാജനകമായ വിവരണങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചു മാത്രമല്ല അധികാര പ്രമത്തർ പൊതുചർച്ചയെ വളച്ചൊടിക്കുന്നതും, തങ്ങളുടെ ഉത്തരവാദങ്ങളിൽനിന്ന് തെന്നിമാറുന്നതും. ഈ ഒരു ഉദാഹരണം നോക്കാം. കത്തിക്കരിഞ്ഞ ഒരു വീട്ടിലേയ്ക്ക് ഒരു അന്വേഷണ ഉദ്യോഗസ്ഥൻ കയറിച്ചെല്ലുന്നു, അവിടെ ഒരു മണ്ണെണ്ണ പാത്രം കാണുന്നു, ഒരു കത്തിയ തീപ്പെട്ടിക്കൊള്ളിയും. അയാൾ പുറത്തേയ്ക്കിറങ്ങുമ്പോൾ എങ്ങനെയാണ് വീടിനു തീപിടിച്ചതെന്ന് ഒരു പത്രപ്രവർത്തകൻ ചോദിക്കുന്നു. പോലീസ് ഓഫീസർ പറയുന്നു: "ഈ ലൊക്കേഷനിൽ ഓക്സിജൻ ഉണ്ടായിരുന്നതുകൊണ്ട്." ഈ ഉത്തരം ഒരു നുണയല്ല, കാരണം ഓക്സിജൻ ഇല്ലാതെ തീ പിടിക്കില്ല. എന്നാൽ ഈ വിശദീകരണം കൊണ്ട് റിപ്പോർട്ടർക്ക് യാതൊരു ഉപയോഗവുമില്ല; '''ഒരു നല്ല വിശദീകരണം വാസ്തവം ആയാൽ മാത്രം പോരാ, പ്രസക്തവുമാവണം. അപ്രസക്തമായ പൊതുപ്രസ്താവനകൾ മുമ്പോട്ടു വയ്ക്കുന്നത് സത്യത്തെ മറയ്ക്കാനുള്ള ഒരു സൂത്രം മാത്രമാണ്. കുറ്റകൃത്യത്തെ മൂടി വയ്ക്കലാണ്. '''ചർച്ചയുടെ വ്യാപ്തി വർധ്ധിപ്പിക്കുക എന്ന നാട്യത്തോടെ രാജ്യത്ത് ആകമാനമുണ്ടാവുന്ന ബലാൽസംഗങ്ങളിലേയ്ക്ക് വഴുതിമാറുന്നതും ഹാഥ്‌രസ്സിലെ കൊടും പാതകത്തിൽനിന്ന് വഴിമാറ്റുന്നതിനാണ്.

====ഇരയുടെ സ്വത്വം====

'''മൂന്ന്.''' ഇനി ഞാൻ മൂന്നാമത്തെ ഉദാഹരണത്തിലേയ്ക്കു കടക്കാം. ഭാരതി ആക്രമിക്കപ്പെട്ടെന്നും കൊലചെയ്യപ്പെട്ടെന്നും പറഞ്ഞ് അവിടെ നിറുത്തുക എന്നത് സത്യത്തിന്റെ ഓരങ്ങളിൽ മാത്രം സ്പർശിക്കുന്നതും കഠോരവും ആണ്. ഒരു വിശദാംശം ഒഴിവാക്കുക എന്നാൽ ഈ കഥയുടെ മർമ്മം നഷ്ടപ്പെടുത്തുക എന്നതാണ്. എല്ലാ ബലാൽക്കാരങ്ങളും ഭീകരമാണ്, എങ്കിൽത്തന്നെയും ഏതോ ഒരു സ്ത്രീയെ ഏതോ പുരുഷന്മാർ ആക്രമിക്കുകയായിരുന്നില്ല ഇവിടെ. ഒരു ദലിത് സ്ത്രീയെ ഉയർന്ന ജാതിയിൽ പെട്ട പുരുഷന്മാർ മാനഭംഗപ്പെടുത്തുകയും കൊല്ലുകയുമായിരുന്നു. ഭാരതി ഒരു ദളിത് ആയിരുന്നില്ലെങ്കിൽ ഈ കുറ്റകൃത്യം ചിലപ്പോൾ നടക്കുമായിരുന്നില്ല. അവൾ കൂട്ടബലാൽസംഗത്തിനിരയായതും മർദ്ദിക്കപ്പെട്ടതും ദളിത് ആയതുകൊണ്ട് മാതമല്ല, അവളുടെ കുടുംബം ജാതി മേൽക്കോയ്മയെ കഴിഞ്ഞ കാലങ്ങളിൽ എതിർത്തിരുന്നു എന്നതുകൊണ്ടും കൂടിയാണ്. ആകെ തകർക്കപ്പെട്ട് കിടന്നപ്പോഴും അവൾ തന്റെ മരണമൊഴിയിൽ തന്നെ ആക്രമിച്ചവരുടെ പേരുകൾ പറഞ്ഞു.

അതിനാൽ ഒരു യുവതിയെ നിഷ്ഠുരന്മാരായ പുരുഷന്മാർ ആക്രമിക്കുകയും കൊലപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു എന്ന് പറയുന്നത് തെറ്റല്ല, എന്നാൽ ഭാരതി ദളിത് ആയിരുന്നുവെന്നതും കുറ്റകൃത്യത്തിന്റെ ജാതി സ്വഭാവവും അവഗണിച്ചാൽ അത് ഒരു തെറ്റായ വിവരണം ആകും. ജാതിയും ലിംഗപദവിയും കെട്ടുപിണഞ്ഞുകിടക്കുന്ന ഹത്രാസ് അതിക്രമത്തെ, ലിംഗപദവിയെ മുൻ നിർത്തി ജാതിയുടെ പങ്കിനെ തള്ളിക്കളയുന്ന നിലപാട് സംഭവഗതികളെ വളച്ചൊടിക്കലാവും.

ഒരു സ്ത്രീയെ വ്യക്തിപരമായ വിദ്വേഷത്താൽ കൊല്ലുന്നതും അവൾ ഒരു ദലിത് ആയതുകൊണ്ടുമാത്രം പുരുഷശക്തി പ്രയോഗത്തിലൂടെ കൊല്ലുന്നതും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം നമുക്ക് വിശദീകരിക്കാൻ കഴിയില്ല. ഒരു ജാതിജഡില സമൂഹത്തിൽ ചില വിഭാഗങ്ങൾ അവരുടെ ജാതികളിൽ തടവിലാക്കപ്പെടുന്നു. അവർ ഏത് കുടുംബത്തിലേയ്ക്ക് പിറന്നുവീഴുന്നുവെന്നതിനേയും ആ കുടുംബം ജാതിശ്രേണിയിൽ എവിടെ നിൽക്കുന്നുവെന്നതിനേയും ആശ്രയിച്ച് ഭയാനകമായ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ നേരിടുന്നു.

====ധർമപ്രസംഗങ്ങളുടെ പോരായ്മകൾ====
മത സ്വത്വത്തിന്റെ കാര്യത്തിലും സാധാരണമായി ഇതൊക്കെത്തന്നെയാണ് സംഭവിക്കുന്നത്. അവർ ആരാണെന്ന ഒറ്റക്കാരണത്താൽ ഇന്ത്യയിലെമ്പാടും ദളിതുകളും മുസ്ലീങ്ങളും അല്ലെങ്കിൽ കാശ്മീരി പണ്ഡിറ്റുകളും ആക്രമിക്കപ്പെടുമ്പോൾ “എല്ലാ കൊലപാതകവും ഭയാനകമാണ്”, അല്ലെങ്കിൽ “എല്ലാ ബലാൽസംഗങ്ങളും ഭയങ്കരമാണ്&rquo; എന്നിങ്ങനെ ധർമാദർശികൾക്ക് അപലപിക്കാനാകാതെവരും. ശരിയും സാമാന്യവത്കരിക്കപ്പെട്ടതുമായ ഈ അപലപനങ്ങൾ കൊലപാതകത്തിന്റെ കാരണങ്ങൾക്ക് എതിരാകും.

{{PullQuote|
നിറം, ലിംഗം, മതം അല്ലെങ്കിൽ ദേശീയത എന്നിവയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ വ്യക്തികളെ ലക്ഷ്യംവെച്ച് അപമര്യാദ കാട്ടുന്നതിലും വിവേചനം കാട്ടുന്നതിലും മറ്റ് സാധാരണ ക്രൂരകൃത്യങ്ങളേക്കാൾ വലിയ മാനങ്ങളുണ്ട്. കാരണം അത് ഒരു വ്യക്തിയെ മാത്രമല്ല ആക്രമിക്കുകയും ഭയപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നത്, അവളുടെ മുഴുവൻ സമുദായത്തേയുമാണ്.
}}

ഈ പ്രത്യേക വിഭാഗങ്ങൾ ആരെന്നത് പ്രസക്തമാണെങ്കിലും അതേക്കുറിച്ച് പറയാതിരിക്കുക എന്നത് കുറ്റകൃത്യത്തെ പൂർണമായും തെറ്റായി വിവരിക്കലും യഥാർത്ഥ കാരണം മറച്ചുവെക്കലുമാണ്.

ചുരുക്കത്തിൽ ജാതിയും ലിംഗഭേദവും ആഴത്തിൽ പരസ്പരം ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഹാഥ്‌രസ് അതിക്രമം പോലുള്ള കേസുകളിൽ ജാതിയുടെ കാര്യകാരണപരമായ പങ്ക് കാണുന്നതിൽനിന്ന് ജനങ്ങളെ തടയുന്ന തരത്തിൽ ലിംഗഭേദം പ്രധാനമാക്കിക്കൂടാ. ഇതിനെ കുറച്ചുകാണിക്കുന്നത് ആഖ്യാനത്തെ വ്യാജമാക്കും. രാഷ്ട്രീയ പ്രേരിതമായ ഈ കള്ളന്യായം അപകടകരമാണ്. കുറ്റകൃത്യത്തെ ന്യായീകരിക്കുന്നത് അതിനെ എല്ലാക്കാലവും നിലനിർത്താനാണ് സഹായിക്കുക.
|highlight1=നുണപ്രചരണം കൊണ്ട് കേൾവിക്കാരെ വശത്താക്കുക ഒരു സാധാരണ രീതിയാണ്. എന്നാൽ ഇവിടെ കേട്ടത്, ചില സത്യപ്രസ്താവനകൾ ഉപയോഗിച്ച് അതിലും പ്രസക്തവും പ്രാധാന്യമർഹിക്കുന്നതുമായ സത്യങ്ങളെ തമസ്കരിക്കലാണ്.
|highlight2=നിറം, ലിംഗം, മതം അല്ലെങ്കിൽ ദേശീയത എന്നിവയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ വ്യക്തികളെ ലക്ഷ്യംവെച്ച് അപമര്യാദ കാട്ടുന്നതിലും വിവേചനം കാട്ടുന്നതിലും മറ്റ് സാധാരണ ക്രൂരകൃത്യങ്ങളേക്കാൾ വലിയ മാനങ്ങളുണ്ട്. കാരണം അത് ഒരു വ്യക്തിയെ മാത്രമല്ല ആക്രമിക്കുകയും ഭയപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നത്, അവളുടെ മുഴുവൻ സമുദായത്തേയുമാണ്.
|Image1=Vasthuthakale-Upayogich-Sathyangale-1.jpg
|Image1_caption=ഹാഥ്‌രസ് പെൺകുട്ടിയുടെ മൃതദേഹം പോലീസ് കത്തിക്കുന്നു.
|Image1_credit=Live Law.in
|translator=പി. എൻ. വേണുഗോപാൽ
|source=The Hindu
|source_url=https://www.thehindu.com/opinion/lead/using-facts-to-hide-underlying-truths/article32797271.ece
|permission_note=ലേഖകന്റെ അനുവാദത്തോടെ - പകർപ്പവകാശം ലേഖകന്
[[Category:ദളിത് /ആദിവാസി]]
}}
[[Category:Top Stories]]

Muthalalithathinte-Nava-Bhavangal

2026-09-23T14:13:05Z

VijayanPN:

{{Article
|Language=Malayalam (ML)
|Displayname=മുതലാളിത്തത്തിന്റെ നവ ഭാവങ്ങൾ
|Author=Author:Varughese George
|Published date=2026-09-24
|HomepageStatus=Featured
|Category=സാമ്പത്തികം
|Intro=കച്ചവട മൂലധനത്തിൽ തുടങ്ങി വ്യവസായ വിപ്ലവത്തിലൂടെ വളർന്ന് ഡിജിറ്റൽ - ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ഇന്റലിജൻസ് സാങ്കേതികവിദ്യകളിലേക്ക് പടർന്നുപന്തലിച്ച മുതലാളിത്തത്തിന്റെ പരിണാമവഴികളെ വിശകലനം ചെയ്യുന്ന ലേഖനം. ആഗോള ടെക് കുത്തകകളും ഊർജ - ആയുധ വ്യവസായങ്ങളും തങ്ങളുടെ അധിനിവേശം ഉറപ്പിക്കാൻ കണ്ടെത്തുന്ന പുതിയ രൂപങ്ങളെയും ഡിജിറ്റൽ നിരീക്ഷണ സംവിധാനങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്ന വെല്ലുവിളികളെയും സമീർ അമീന്റെയും എറിക് ഹോബ്സ്ബാമിന്റെയും സൈദ്ധാന്തിക ചട്ടക്കൂടുകളിലൂടെ ഇവിടെ പരിശോധിക്കുന്നു.
|Content='''മു'''തലാളിത്തം എന്ന സംജ്ഞ 1860നു ശേഷമാണ് രൂപപെട്ടതെന്ന് എറിക് ഹോബ്സ്ബാം എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. അതിനു തൊട്ടു മുൻപുള്ള കാലഘട്ടത്തെ മെർക്കന്റലിസം എന്നാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. രാജ്യങ്ങൾ തമ്മിൽ വ്യാപാര ഇടപാടുകൾ നടത്തി ലാഭം നേടുക, അത് സ്വർണവും വെള്ളിയുമാക്കി ആസ്തിയായി സൂക്ഷിക്കുക എന്നതായിരുന്നു പ്രമാണം. എന്നാൽ സമ്പദ്ഘടനയെ ചലനാത്മകമാക്കാൻ ഈ രീതിക്ക് സാധ്യമല്ല എന്ന തിരിച്ചറിവിലാണ് മുതലാളിത്ത പ്രക്രിയ സജീവമാകുന്നത്. കൊളോണിയൽ രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്ന് ലഭിച്ച അളവില്ലാത്ത സ്വത്ത് ശാസ്ത്ര സാങ്കേതിക വിപ്ലവത്തിന് പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങൾക്ക് സഹായകരമായി. ഇന്ത്യയിൽ ബംഗാൾ, ബീഹാർ, ഒറീസ എന്നീ പ്രവിശ്യകളിൽ കൃഷിക്കാരിൽ നിന്ന് കരം പിരിക്കാനുള്ള ദീവാനി അവകാശം ബ്രിടീഷുകാർ നേടിയെടുത്ത് കൃത്യം പത്തു കൊല്ലത്തിനു ശേഷം ബ്രിട്ടനിൽ വ്യവസായ വിപ്ലവം ആരംഭിച്ചുവെന്ന് ആർ.പി. ദത് സമർഥിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ഇപ്രകാരം കോളനി വാഴ്ചയിലൂടെ ആർജിച്ച പ്രകൃതി വിഭവങ്ങളും മനുഷ്യാധ്വാനവും ഉപയോഗിച്ച് ഒരു പുതിയ നാഗരികത പടിഞ്ഞാറൻ നാടുകളിൽ കെട്ടിപ്പടുത്ത മുതലാളിത്തം അത് നേരിട്ട ഓരോ പ്രതിസന്ധിയെയും അതിജീവിക്കാൻ പുതിയ ഭാവങ്ങൾ ആർജിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കയാണ്. സാങ്കേതിക വിദ്യയുടെ കുത്തകവത്കരണം, പ്രകൃതി വിഭവങ്ങളുടെ ചൂഷണം, ധന മൂലധനം, ആഗോള മാധ്യമം, സൈനീക ശക്തി എന്നിവയാണ് സമകാലീന മുതലാളിത്തത്തിന്റെ പ്രതേകതകളായി മൂന്നാം ലോക സൈദ്ധാന്തികൻ സമീർ അമീൻ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നത്. [[File:Samir-Amin-2.jpg|thumb|300px|right|സമീർ അമീൻ]] ശബ്ദവീചികൾക്കു പകരം വിവരങ്ങൾ അക്കങ്ങളിൽ സംഗ്രഹിച്ചയക്കുന്ന രീതിയാണ് ഡിജിറ്റൽ സാങ്കേതിക വിദ്യ. എന്നാൽ ഈ സാങ്കേതിക വിദ്യയുടെ നിസ്സീമ സാദ്ധ്യതകൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞ കമ്പനികൾ ഈ പൊതുജ്ഞാനത്തെ കുത്തകവത്കരിച്ചതിനാൽ ആൽഫബെറ്റ് (ഗൂഗിൾ) മെറ്റാ (ഫേസ്ബുക്) ആമസോൺ തുടങ്ങിയ കമ്പനികളുടെ വാർഷിക വരുമാനം ചില രാഷ്ട്രങ്ങളുടെ ദേശീയ വരുമാനത്തേക്കാൾ കൂടുതലാണ്. ഇതിന്റെ കുത്തക കൈവശപ്പെടുത്തിയ കോർപറേറ്റ് സ്വാധീനത്തെയാണ് ഡിജിറ്റൽ കാപിറ്റലിസം എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്. ഓയിൽ, ഗ്യാസ്, സെമി കണ്ടക്ടർ, മിനറൽസ്, ഊർജം തുടങ്ങി മറ്റ് ഏത് ഉല്പാദന മേഖലയെക്കാളും ഡിജിറ്റൽ അടിസ്ഥാന മേഖലയുടെ വളർച്ച കഴിഞ്ഞ കൊല്ലത്തേക്കാൾ എൺപതു ശതമാനമാണെന്ന് ഐക്യരാഷ്ട്ര സംഘടനയുടെ വേൾഡ് നിക്ഷേപ റിപ്പോർട് (2026) വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. കഴിഞ്ഞ കൊല്ലം, 2025 ൽ എ.ഐ ഇൻഫ്രാസ്ട്രക്ചറിൽ 341 ബില്യൺ ഡോളറിന്റെ നിക്ഷേപമുണ്ടായി എന്ന് പ്രസ്തുത റിപ്പോർട് അറിയിക്കുന്നു. എന്നാൽ വികസ്വര രാജ്യങ്ങൾക്ക് പ്രയോജനപ്പെടുന്ന അഗ്രിബിസിനസ്, ടെക്സ്ടൈൽസ്, ട്രാൻസ്‌പോർട് എക്വിപ്മെന്റ് തുടങ്ങിയവയുടെ വളർച്ച കഴിഞ്ഞ ഒരു ദശകത്തിനുള്ളിൽ പതിനേഴു ശതമാനം കുറഞ്ഞു.
{{PullQuote |
മനുഷ്യ ജീവിതത്തിന്റെ എല്ലാ മേഖലകളും കോർപറേറ്റ് ചൂഷണത്തിന് വിധേയപ്പെടുകയാണ്. ഇപ്പോൾ ഒരു സമ്മേളനത്തിലോ പ്രതിഷേധ യോഗത്തിലോ പങ്കെടുത്തവർ ആരൊക്കെയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ രഹസ്യ പോലീസിന്റെ ആവശ്യമില്ല. നിയമപാലക സംവിധാനങ്ങൾ വാറന്റുമായി ഗൂഗിളിനെ സമീപിച്ചാൽ മതി. ഏതൊക്കെ തെരുവിൽ, ഏതൊക്കെ ഹാളിൽ, നിശ്ചിത സമയത്തിൽ ആരൊക്കെ സന്നിഹിതരായിരുന്നു എന്ന് ഗൂഗിൾ കാട്ടികൊടുക്കും.
}}
ഗൂഗിൾ ഫോണിലെ ലൊക്കേഷൻ ഡേറ്റ പ്രകാരമാണ് ഇത് നിർണയിക്കുന്നത്. നാം സ്മാർട്ട് ഫോൺ സ്വിച്ച് ഓഫ് ചെയ്താലും ഏഴ് സ്ഥലങ്ങളിൽ അത് തുറന്നിരിക്കും. ഒരു ആഫ്രിക്കൻ അമേരിക്കനായ ജോർജ് ഫ്ലോയിഡിനെ വെളുത്ത പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ 2020 മെയ് മാസത്തിൽ ശ്വാസം മുട്ടിച്ചു കൊന്നതിനു ശേഷം രൂപപ്പെട്ട, ‘കറുത്തവരുടെ ജീവനും പ്രധാനമാണ്’ എന്ന പ്രക്ഷോഭത്തിൽ പങ്കെടുത്ത ആളുകളുടെ മേൽ കേസ് ചുമത്തിയത് ഇപ്രകാരമായിരുന്നു. മെക്സിക്കൻ അമേരിക്കൻ അതിർത്തി അനധികൃതമായി കടന്നു വരുന്നവരെ മനസ്സിലാക്കാനും ഇപ്പോൾ ഈ നിരീക്ഷണ രീതിയാണ് അമേരിക്ക ഉപയോഗിക്കുന്നത്. അതിർത്തി നിരീക്ഷണ വ്യവസായം (Border and surveillance industry-BIS) എന്നാണ് ഇത് അറിയപ്പെടുന്നത്. വടക്കേ ആഫ്രിക്കയിൽ നിന്നും മറ്റും അനധികൃതമായി കുടിയേറുന്നവരെ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത് ഇത്തരം ബിസ് കമ്പനികളാണ്. കുടിയേറിയ കുടുംബങ്ങളിലെ അംഗങ്ങളെ വേർപിരിക്കുക, തടവിലാക്കുക, നിരീക്ഷിക്കുക, വിദൂര സ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് എത്തിക്കുക തുടങ്ങിയ ചുമതലകളാണ് ഇവർ നടത്തുന്നത്.

ഊർജപ്രതിസന്ധിയുടെ ഘട്ടത്തിലാണ് മുതലാളിത്തം അതിന്റെ എല്ലാ സീമകളും മറികടന്നത്. ഐക്യരാഷ്ട്ര സംഘടനയുടെ സെക്രട്ടറി ജനറൽ നാല് എണ്ണ കമ്പനികളുടെ ലാഭാർത്തിയെ ഈയിടെ അപലപിക്കുകയുണ്ടായി. എക്സൻ മൊബീൽ, ഷെവറോൺ, ഷെൽ, ടോട്ടൽ എനെർജിസ് എന്നിവയാണ് ആ കമ്പനികൾ. ഈ നാല് എണ്ണ കമ്പനികളും കൂടി തലേ ദ്വൈപാദത്തേക്കാൾ അൻപത്തി ഒന്ന് ബില്യൺ ഡോളർ കൂടുതൽ ലാഭം നേടിയെന്ന് അദ്ദേഹം കുറ്റപ്പെടുത്തി. ഉക്രൈൻ - റഷ്യ യുദ്ധം തുടങ്ങിയപ്പോൾ മുതൽ ഇന്ത്യൻ എണ്ണ കമ്പനികളും ലാഭം കൊയ്‌തു. റഷ്യയിൽ നിന്ന് എണ്ണ വാങ്ങുന്ന അംഗരാജ്യങ്ങളുടെ മേൽ യൂറോപ്യൻ യൂണിയൻ ഉപരോധമേർപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ ആ അവസരം ഇന്ത്യൻ കമ്പനികൾ പ്രയോജനപ്പെടുത്തി. അന്താരാഷ്ട്ര വില മാനദണ്ഡമാക്കുന്ന ബ്രെന്റ് ഓയിൽ വിലയേക്കാൾ ബാരലിന് ആറ് ഡോളർ ഡിസ്‌കൗണ്ട് ഇന്ത്യയിലെ സ്വകാര്യ, പൊതുമേഖലാ എണ്ണ കമ്പനികൾക്ക് റഷ്യ കൊടുത്തു. ഒരു ദിവസം രണ്ടു ദശലക്ഷം ബാരൽ വരെ ഇറക്കുമതി നടത്തിയ കമ്പനികളുണ്ട്. ഒരു രൂപ പോലും ഉപഭോക്താക്കൾക്ക് ഈ കമ്പനികൾ കുറച്ചുകൊടുത്തുമില്ല. ഇന്ത്യൻ കമ്പനികൾ ലാഭം നേടിയതിന് ഒരു കണക്കുമില്ലെന്ന് ‘ദി ഇക്കോണോമിസ്റ്’ എഴുതിയിരുന്നു.
[[File:SpaceX.jpg|thumb|300px|left]]
ഇപ്പോൾ ഭൂമിയും കടന്ന് ചൊവ്വയിലേക്ക് സഞ്ചാരികളെ കൊണ്ടുപോകാനുള്ള വാഗ്ദാനമാണ് എലോൺ മസ്‌കിന്റെ സ്പേസ് X മുന്നോട്ട് വക്കുന്നത്. ഇരുപത്തിഅഞ്ചര ട്രില്യൺ ഡോളറാണ് തങ്ങൾ പ്രതീക്ഷിക്കുന്ന ആസ്തി എന്നാണ് മസ്‌കിന്റെ കമ്പനികൾ അവകാശപ്പെടുന്നത് എന്ന് ജൂലൈ പന്ത്രണ്ടാം തീയതിയിലെ ന്യൂ!യോർക്ക് ടൈംസ് എഴുതുന്നു. അതായത് അമേരിക്കൻ സമ്പത് ഘടനയുടെ ആകെ ആസ്തിക്കൊപ്പം ഈ കമ്പനിയുടെ ആസ്തിയും എത്തുമെന്ന്. ഇപ്പോൾ ഇരുപത്തി അഞ്ച് ബില്യൺ ഡോളറിന്റെ മൂല്യം വരുന്ന ഓഹരികളാണ് കമ്പനി വില്പനക്ക് പരസ്യപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്. ചൊവ്വയിലേക്ക് സഞ്ചാരികളെ എത്തിക്കും , അത് വഴി കമ്പനി നേടുന്ന ലാഭത്തിന്റെ ഒരു വിഹിതം തങ്ങൾക്കു ലഭിക്കും എന്ന വിശ്വാസമാണ് ഓഹരി വാങ്ങുന്നവരുടെ പ്രതീക്ഷ. എൻറോണിലെ ഓഹരി ഉടമകൾക്കുണ്ടായ ദുർഗതി ഓർത്തിരിക്കുക. ഒരു കമ്പനി ഏറ്റവും മാതൃകാപരമായി നടത്തുന്നതിന്റെ ഉദാഹരണമായി ബിസിനസ്സ് സ്‌കൂളുകളിൽ പഠിപ്പിച്ചിരുന്നത് എൻറോണിനെ ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയാണ്. എന്നാൽ കമ്പനിയുടെ വൈസ് പ്രസിഡണ്ട് ഷെറോൺ വാഡ്‌കിൻസിന് ബാലൻസ് ഷീറ്റിൽ സംശയം തോന്നി. അവർ ചെയർമാൻ കെന്നത്ത് ലേയ്ക്ക് രണ്ടു കത്തുകൾ തയ്യാറാക്കി. പേര് വയ്ക്കാതെ കമ്പനിയുടെ പോസ്റ്റ് ബോക്സിൽ ഒരു കത്ത് നിക്ഷേപിച്ചു. രണ്ടാമത്തെ കത്ത് ചെയർമാന് നേരിൽ കൊടുത്തു. എൻറോൺ അതിന്റെ ആസ്തികൾ പെരുപ്പിച്ചു കാണിച്ചുവെന്നും ബാധ്യതകൾ മറച്ചു വച്ചിരിക്കയാണെന്നും കമ്പനി ഏതു നിമിഷവും തകരുമെന്നും അവർ ഈ കത്തുകളിൽ എഴുതിയിരുന്നു.

കാര്യഗൗരവം മനസ്സിലാക്കിയ ചെയർമാൻ തന്റെ പക്കലുള്ള ഓഹരികൾ മുഴുവൻ കൂടിയ വിലക്ക് വിറ്റഴിച്ചു. ഒരു ഓഹരിക്ക് തൊണ്ണൂറ് ഡോളർ വച്ചാണ് വിറ്റത്. അദ്ദേഹം തുടർന്ന് ജീവനക്കാരുടെ യോഗം വിളിച്ചുകൂട്ടി അവരുടെ റിട്ടയർമെന്റ് ഫണ്ടും പെൻഷൻ ഫണ്ടും ഓഹരികളിൽ നിക്ഷേപിക്കാൻ നിർബന്ധിച്ചു. ഒരാഴ്ചക്കുള്ളിൽ കമ്പനിയുടെ സത്യം പുറം ലോകമറിഞ്ഞു. ഓഹരി വില തൊണ്ണൂറു ഡോളറിൽ നിന്ന് ഇരുപത്തി ഏഴു സെന്ററിലേക്ക് നിപതിച്ചു. ഒരു ഇന്റർവ്യൂവിൽ ഷെറോൺ വാഡ്‌കിൻസ് വെളിപ്പെടുത്തിയത് ഓഹരിയുടമകൾക്ക് അറുപത് ബില്യൺ ഡോളർ നഷ്ടപെട്ടുവെന്നാണ്. ഈ കമ്പനിയെ ഫണ്ട് ചെയ്തിരുന്ന സിറ്റി ഗ്രൂപ്പ്, ജെപി മോർഗൻ, ക്രെഡിറ്റ് ലിയോൺ, സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ഇന്ത്യ തുടങ്ങിയ ധനകാര്യ സ്ഥാപനങ്ങൾക്ക് വൻ നഷ്ടമുണ്ടായി. അമേരിക്കയിലെ ഏഴാമത്തെ വലിയ കമ്പനി പാപ്പരായി. എന്നാൽ ചെയർമാൻ കെന്നത്ത് ലേയുടെ ആസ്തി അപ്പോഴേക്കും 230 ദശലക്ഷം ഡോളറായി ഉയർന്നിരുന്നു! മുതലാളിത്തത്തിന്റെ സ്വർണ നാവായ ഫോർബ്സ് മാസിക എഴുതുന്നത് ഓരോ വർഷവും 830 ബില്യൺ ഡോളറിനു തുല്യമായ ഓഹരിത്തട്ടിപ് നടക്കുന്നുവെന്നാണ്.

കൃഷി, വ്യവസായം, സേവന മേഖല എന്നിവപോലെ സമ്പദ് ഘടനയുടെ നാലാമത്തെ മേഖലയാണ് ആയുധ വ്യവസായം എന്ന് ഏർനെസ്റ് മണ്ടേൽ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. റഷ്യ-ഉക്രൈൻ യുദ്ധം അഞ്ചാം വർഷത്തിലേക്ക് കടക്കുമ്പോഴും ജൂലായ് ഏഴ്, എട്ട് തീയതികളിൽ അങ്കാറയിൽ ചേർന്ന നാറ്റോ സഖ്യ സമ്മേളനം 70 ബില്യൺ യൂറോ ഉക്രൈന് ആയുധ സഹായമായി കൊടുക്കാനാണ് നിശ്ചയിച്ചത്. വികസിത രാജ്യങ്ങളിലെ ആയുധ വ്യവസായത്തിന് ഇത് ഊർജം നൽകും. സമാധാന ചർച്ചകൾക്ക് ഒരുമ്പെടാത്തത് ഇക്കാരണത്താലാണ്.
{{PullQuote |
യു.എസ്. - ഇറാൻ യുദ്ധത്തിനുശേഷം ചെറുകിട ആയുധ വ്യാപാരത്തിനാണ് മോഹവില. കോടികൾ വില വരുന്ന ലോക്ക്ഹീദ്‌, നോർത്രോപ്പ് തുടങ്ങിയ കമ്പനികളുടെ ഉത്പന്നങ്ങളെക്കാൾ എ.ഐ.യുടെ സഹായത്തോടെ കൃത്യമായി ലക്ഷ്യഭേദിയായ, കേവലം അരലക്ഷം ഡോളർ ചെലവ് വരുന്ന ഡ്രോണുകളാണ് ഫലപ്രദം എന്ന് തെളിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഈ സാങ്കേതിക വിദ്യയിൽ പേരെടുത്ത ആണ്ടുരിൽ എന്ന കമ്പനി ഈ യുദ്ധത്തിനുശേഷം എൺപത് ബില്യൺ ഡോളറിന്റെ ഓഹരിയാണ് ഇപ്പോൾ പുറത്തിറക്കുന്നത്. കഴിഞ്ഞ കൊല്ലം അവരുടെ വിറ്റുവരവ് കേവലം രണ്ടു ബില്യനായിരുന്നു.
}}
2026 ഫെബ്രുവരി 28 തീയതി അമേരിക്കയുടെ ഒരു ടോമഹോക് മിസൈൽ ഇറാനിലെ ഷാജാര തയ്യേബ എലിമെന്ററി സ്കൂളിൽ പതിച്ചു കുഞ്ഞുങ്ങൾ ഉൾപ്പെടെ 175 പേർ മരിച്ചു. തങ്ങളുടെ മിസൈൽ അല്ലെന്ന് അമേരിക്ക വാദിച്ചെങ്കിലും അഞ്ചു മാസത്തിനു ശേഷം അവർക്ക് സമ്മതിക്കേണ്ടി വന്നു.

അഫ്ഗാനിസ്ഥാനിൽ നിന്ന് പിൻവാങ്ങുന്ന വേളയിൽ അമേരിക്കൻ സൈന്യം എം.ക്യൂ 9 ഡ്രോണുകൾ പ്രയോഗിക്കുകയുണ്ടായി. ഒരു വെളുത്ത ടൊയോട്ട കൊറോള കാർ കാബൂളിൽ കുറേ പാക്കറ്റുകളുമായി പലേടത്തും നിർത്തി പോകുന്നത് അവർ ശ്രദ്ധിച്ചു. ഡ്രൈവർ ബോംബ് പൊട്ടിച്ചിട്ട് ആല്മഹത്യക്ക് ഒരുങ്ങുകയാണെന്ന് അവർ ചിന്തിച്ചു. യു. എസ് കമ്മാൻഡോസ്‌ ആ കാർ ചുട്ടു കരിച്ചു. സംയുക്‌ത പട്ടാള മേധാവി ജനറൽ മാർക്ക് മിലി ഈ ആക്രമണത്തെ അഭിനന്ദിച്ചു. എന്നാൽ ദീർഘ കാലം കാബൂളിൽ പ്രവർത്തിച്ചിരുന്ന ഒരു അമേരിക്കൻ സന്നദ്ധ, കാരുണ്യ പ്രവർത്തകനായിരുന്നു കാർ ഓടിച്ചിരുന്നത്. കാറിലെ പാക്കറ്റുകൾ വെള്ളകുപ്പികളായിരുന്നു! മൂന്ന് ആഴ്ച കഴിഞ്ഞ് പെന്റഗൺ ഇത് സമ്മതിക്കുകയുണ്ടായി.

‘മനുഷ്യ ശരീരമാണ് കമ്പോളത്തിന്റെ അവസാന പോരാട്ട രംഗം’ എന്ന് ‘ഹ്യൂമൻ ബോഡി ഷോപ്’ എന്ന പ്രസിദ്ധ പുസ്തകത്തിൽ പറയുന്നുണ്ട്. മലയാളിയായ സരോജ രാധാകൃഷ്ണന്റെ കുടുംബം സ്വിറ്റ്സർലൻഡ് കമ്പനിയായ നൊവാർട്ടീസുമായി, മരുന്നിന്റെ വിലക്കുറവിനു വേണ്ടി നടത്തുന്ന പോരാട്ടം ശ്രദ്ധേയമാണ്. ബ്രെസ്റ്റ് കാന്സറിന്റെ ഔഷധമായ റൈബോസൈക്ലിബ്‌ ഉല്പാദിപ്പിക്കുന്നത് ഈ കമ്പനിയാണ്. അതിന് പ്രതിമാസം എഴുപതിനായിരം വില വരും. ഈ അസുഖം ബാധിച്ച സരോജ രാധാകൃഷ്ണൻ നിർബന്ധിത ലൈസൻസിങ് ഉപയോഗിച് ഇന്ത്യ ഈ മരുന്ന് നിർമ്മിക്കണമെന്ന് അധികൃതരോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. ദുർലഭമായ മരുന്നുകൾ ലഭ്യമല്ലെങ്കിൽ അടിയന്തിര സാഹചര്യത്തിൽ അവയുടെ ചേരുവ മനസ്സിലാക്കി നമ്മുടെ നാട്ടിൽ ഉല്പാദിപ്പിക്കാൻ മരുന്ന് കമ്പനികളെ അനുവദിക്കുന്ന ലോക വ്യാപാര സംഘടനയുടെ വ്യവസ്ഥയാണ് നിർബന്ധിത ലൈസൻസിങ്. പേറ്റന്റ് ഉള്ള കമ്പനിക്ക് ഒരു ചെറിയ പ്രതിഫലം കൊടുക്കണം എന്ന് മാത്രം. പ്രതിവർഷം രണ്ടു ലക്ഷം ബ്രെസ്റ്റ് കാൻസർ രോഗം ബാധിക്കുന്ന സ്ത്രീകൾ നിലവിലുള്ളപ്പോൾ 'അടിയന്തിര സാഹചര്യമില്ലെന്നാണ്' ഇന്ത്യൻ കൗൺസിൽ ഓഫ് മെഡിക്കൽ റിസർച്ചിന്റെ നിലപാട്. സരോജ ബാലകൃഷ്ണന്റെ മരണത്തിനു ശേഷവും കുടുംബം ആ പോരാട്ടം തുടരുകയാണ്. ഇക്കൊല്ലം സാമ്പത്തിക വർഷം അവസാനിച്ചപ്പോൾ നൊവാർട്ടീസിന്റെ ആകെ വരുമാനം അൻപത്തി ആറ് ബില്യൺ ഡോളറാണ്.

എയിഡ്സ് രോഗികളുടെ മരുന്നുകൾ വില കുറച്ചു വിറ്റിരുന്നത് സിപ്ല എന്ന ഇന്ത്യൻ കമ്പനിയായിരുന്നു. അതിന്റെ സാഹചര്യം ഇപ്രകാരമായിരുന്നു. ഇന്ത്യക്കാരനായ ഒരു ഗവേഷകൻ ഡോ.രാമറാവു സിപ്ലയുടെ ഉടമസ്ഥനായ ഡോ.ഹമീദിനെ ഒരു വസ്തുത ബോധ്യപെടുത്തിയിരുന്നു. എഛ്.ഐ.വി രോഗികൾക്കുള്ള അസാഡോതൈമിഡിൻ എന്ന ഔഷധത്തിന്റെ കെമിക്കൽ സിന്തെസിസ് താൻ വികസിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നും സിപ്ല അത് ഉല്പാദിപ്പിക്കണമെന്നുമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭ്യർത്ഥന. ഇതേ മരുന്നു ഒരു അമേരിക്കൻ ഫർമസ്യൂട്ടിക്കൽ കമ്പനി ബറോസ് വെൽകം ഉത്പാദിപ്പിച്ചു വിറ്റിരുന്നത് ഒരു രോഗിക്ക് ഒരു വർഷത്തേക്ക് എണ്ണായിരം ഡോളറിനായിരുന്നു. സിപ്ല ഈ മരുന്ന് ഉല്പാദിപ്പിക്കാമെന്ന് ഡോ. രാമറാവുവിനെ അറിയിച്ചു. അമേരിക്കൻ കമ്പനി വിൽക്കുന്നതിന്റെ പത്തിലൊന്ന് വിലക്ക് വില്കാമെന്നും അറിയിച്ചു. അതായത് ഒരു ദിവസം രണ്ടു ഡോളറിന്! സിപ്ലയുടെ ഈ മരുന്നാണ് ആഫ്രിക്കയിലെ ലക്ഷക്കണക്കിന് എയ്ഡ്സ് രോഗികൾക്ക് തുണയായത്.

മൂന്നു വർഷം കഴിഞ്ഞ് മൂന്നു മരുന്നുകൾ സംയോജിപ്പിച്ചു വളരെ ഫലപ്രദമായ ഒരു ആന്റി റെട്രോവൈറൽ തെറാപ്പിയും സിപ്ല വികസിപ്പിച്ചു. മൂന്ന് ബഹുരാഷ്ട്ര കമ്പനികളാണ് ഈ മൂന്നു മരുന്നുകൾ അപ്പോൾ ഉല്പാദിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നത്. ഒരു വർഷം ഒരു രോഗിക്ക് വേണ്ട മരുന്നിന്റെ വില 12000 ഡോളറായിരുന്നു . 'ഡോക്ടർസ് വിതൗട് ബോർഡേഴ്സ്' എന്ന അന്താരാഷ്ട്ര സംഘടന സിപ്ളയുമായി നടത്തിയ ചർച്ചയിൽ ഈ മൂന്ന് മരുന്നുകളുടെ കൊക്റ്റൈൽ കേവലം 350 ഡോളറിന് വീതം കൊടുക്കാമെന്ന് ധാരണയായി. ന്യൂയോർക്ക് ടൈംസ് ഇപ്രകാരം എഴുതി." നിരവധി ബഹുരാഷ്ട്ര കമ്പനികൾ മരുന്ന് വില കുറക്കാൻ നിർബന്ധിതമാകുന്ന തരത്തിൽ ഒരു ഇന്ത്യൻ കമ്പനി ആഫ്രിക്കയിലെ എയ്ഡ്സ് രോഗികൾക്ക് ഒരു രോഗിക്ക് ഒരു വർഷം എന്ന കണക്കെ 350 ഡോളറിന് ട്രിപ്പിൾ തെറാപ്പി കൊക്റ്റൈൽ ഡ്രഗ് വിൽക്കാൻ ഡോക്ടർമാരുടെ സംഘടനയോട് സമ്മതിച്ചിരിക്കുന്നു". ഈ വാർത്ത പാശ്ചാത്യ മരുന്ന് കമ്പനികളെ ഉലച്ചു. മുപ്പത്തി ഒൻപത് ബഹുരാഷ്ട്ര ഔഷധ കമ്പനികൾ ചേർന്ന് ട്രിപ്‌സ് കരാർ സൗത് ആഫ്രിക്കയും സിപ്ലയും ലംഘിച്ചുവെന്ന് ആരോപിച് പിന്നീട് നിയമയുദ്ധമായിരുന്നു.

ഒരു ന്യൂനപക്ഷത്തിന്റെ സ്വാർത്ഥ താല്പര്യങ്ങളുടെ നഗ്നത മറയ്ക്കുന്ന അത്തിഇല കൊണ്ടുള്ള ഉടയാടയാണ് മുതലാളിത്തം എന്ന് പോൾ.എം. സ്വീസി എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. ഒരു ബഹുരാഷ്ട്ര ആഡിറ്റ് കമ്പനിയായ ഏണെസ്റ് ആൻഡ് യങിൽ ജോലിചെയ്യവേ കുഴഞ്ഞു വീണു മരിച്ച ഇരുപത്തി ആറുകാരിയായ ചാർട്ടേഡ് അക്കൗണ്ടന്റ് അന്നാ സെബാസ്റ്റിൻറെ അമ്മ അനിത സെബാസ്റ്റ്യൻ കമ്പനിക്ക് എഴുതിയ കത്തിൽ ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു," രാവ് ഏറെ ചെല്ലുവോളം, വാരാന്ത്യത്തിൽ പോലും അവൾക്ക് പണിയെടുക്കേണ്ടിവന്നു. അവളുടെ മാനേജർ ക്രിക്കറ്റ് മത്സരമുള്ളപ്പോൾ അവൾക്ക് ജോലി നിശ്ചയിച്ചു കൊടുക്കുന്നത് അത് കഴിഞ്ഞാവും, അതും അവളുടെ സമ്മർദ്ദം കൂട്ടി".

അന്നാ സെബാസ്റ്റിൻറെ സംസ്കാരത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഒരു പ്രതിനിധിയെപോലും കമ്പനി അയച്ചില്ലെന്ന് ആ ഭവനം സന്ദർശിച്ച ഈ ലേഖകനോട് അന്നയുടെ പിതാവ് പറഞ്ഞു. എറണാകുളത്ത് തന്നെ ഒരു കമ്പനി ജീവനക്കാരെ ആദരിച്ചത് ഇപ്രകാരമാണ്. “കൊറോ ഹെൽത്തിലെ ജീവനക്കാരെല്ലാം ഇപ്പോൾ തന്നെ സീറ്റിൽ നിന്ന് എഴുനേറ്റുപോകണം, കമ്പനി അടക്കുകയാണ്’. പുതിയ നിയമങ്ങൾ, പുതിയ നീതികൾ!
|highlight1=മനുഷ്യ ജീവിതത്തിന്റെ എല്ലാ മേഖലകളും കോർപറേറ്റ് ചൂഷണത്തിന് വിധേയപ്പെടുകയാണ്. ഇപ്പോൾ ഒരു സമ്മേളനത്തിലോ പ്രതിഷേധ യോഗത്തിലോ പങ്കെടുത്തവർ ആരൊക്കെയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ രഹസ്യ പോലീസിന്റെ ആവശ്യമില്ല. നിയമപാലക സംവിധാനങ്ങൾ വാറന്റുമായി ഗൂഗിളിനെ സമീപിച്ചാൽ മതി. ഏതൊക്കെ തെരുവിൽ, ഏതൊക്കെ ഹാളിൽ, നിശ്ചിത സമയത്തിൽ ആരൊക്കെ സന്നിഹിതരായിരുന്നു എന്ന് ഗൂഗിൾ കാട്ടികൊടുക്കും.
|highlight2=യു.എസ്. ഇറാൻ യുദ്ധത്തിനുശേഷം ചെറുകിട ആയുധ വ്യാപാരത്തിനാണ് മോഹവില. കോടികൾ വില വരുന്ന ലോക്ക്ഹീദ്‌, നോർത്രോപ്പ് തുടങ്ങിയ കമ്പനികളുടെ ഉത്പന്നങ്ങളെക്കാൾ എ.ഐ.യുടെ സഹായത്തോടെ കൃത്യമായി ലക്ഷ്യഭേദിയായ, കേവലം അരലക്ഷം ഡോളർ ചെലവ് വരുന്ന ഡ്രോണുകളാണ് ഫലപ്രദം എന്ന് തെളിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഈ സാങ്കേതിക വിദ്യയിൽ പേരെടുത്ത ആണ്ടുരിൽ എന്ന കമ്പനി ഈ യുദ്ധത്തിനുശേഷം എൺപത് ബില്യൺ ഡോളറിന്റെ ഓഹരിയാണ് ഇപ്പോൾ പുറത്തിറക്കുന്നത്. കഴിഞ്ഞ കൊല്ലം അവരുടെ വിറ്റുവരവ് കേവലം രണ്ടു ബില്യനായിരുന്നു.
|Image1=Muthalalithathinte-Nava-Bhavangal-1.jpg
|Image1_caption=അലഹബാദ് ഉടമ്പടി - 1765 ലെ ബക്സർ യുദ്ധത്തിൽ പരാജയപ്പെട്ട മുഗൾ ചക്രവർത്തിയുമായി ഈസ്റ്റ് ഇൻഡ്യ കമ്പനി കരാറിൽ ഏർപ്പെടുന്നു. അതുവഴി കൊളോണിയൽ കൊള്ളയ്ക്ക് തുടക്കം കുറിച്ചുകൊണ്ട് ദിവാനി കരം പിരിക്കൽ അവകാശം കമ്പനി കൈക്കലാക്കി.
|Image2=Samir-Amin-2.jpg
|Image2_caption=സമീർ അമീൻ
}}

Muthalalithathinte-Nava-Bhavangal

2026-09-23T14:10:51Z

VijayanPN:

{{Article
|Language=Malayalam (ML)
|Displayname=മുതലാളിത്തത്തിന്റെ നവ ഭാവങ്ങൾ
|Author=Author:Varughese George
|Published date=2026-09-24
|HomepageStatus=Featured
|Category=സാമ്പത്തികം
|Intro=കച്ചവട മൂലധനത്തിൽ തുടങ്ങി വ്യവസായ വിപ്ലവത്തിലൂടെ വളർന്ന് ഡിജിറ്റൽ - ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ഇന്റലിജൻസ് സാങ്കേതികവിദ്യകളിലേക്ക് പടർന്നുപന്തലിച്ച മുതലാളിത്തത്തിന്റെ പരിണാമവഴികളെ വിശകലനം ചെയ്യുന്ന ലേഖനം. ആഗോള ടെക് കുത്തകകളും ഊർജ - ആയുധ വ്യവസായങ്ങളും തങ്ങളുടെ അധിനിവേശം ഉറപ്പിക്കാൻ കണ്ടെത്തുന്ന പുതിയ രൂപങ്ങളെയും ഡിജിറ്റൽ നിരീക്ഷണ സംവിധാനങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്ന വെല്ലുവിളികളെയും സമീർ അമീന്റെയും എറിക് ഹോബ്സ്ബാമിന്റെയും സൈദ്ധാന്തിക ചട്ടക്കൂടുകളിലൂടെ ഇവിടെ പരിശോധിക്കുന്നു.
|Content='''മു'''തലാളിത്തം എന്ന സംജ്ഞ 1860നു ശേഷമാണ് രൂപപെട്ടതെന്ന് എറിക് ഹോബ്സ്ബാം എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. അതിനു തൊട്ടു മുൻപുള്ള കാലഘട്ടത്തെ മെർക്കന്റലിസം എന്നാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. രാജ്യങ്ങൾ തമ്മിൽ വ്യാപാര ഇടപാടുകൾ നടത്തി ലാഭം നേടുക, അത് സ്വർണവും വെള്ളിയുമാക്കി ആസ്തിയായി സൂക്ഷിക്കുക എന്നതായിരുന്നു പ്രമാണം. എന്നാൽ സമ്പദ്ഘടനയെ ചലനാത്മകമാക്കാൻ ഈ രീതിക്ക് സാധ്യമല്ല എന്ന തിരിച്ചറിവിലാണ് മുതലാളിത്ത പ്രക്രിയ സജീവമാകുന്നത്. കൊളോണിയൽ രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്ന് ലഭിച്ച അളവില്ലാത്ത സ്വത്ത് ശാസ്ത്ര സാങ്കേതിക വിപ്ലവത്തിന് പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങൾക്ക് സഹായകരമായി. ഇന്ത്യയിൽ ബംഗാൾ, ബീഹാർ, ഒറീസ എന്നീ പ്രവിശ്യകളിൽ കൃഷിക്കാരിൽ നിന്ന് കരം പിരിക്കാനുള്ള ദീവാനി അവകാശം ബ്രിടീഷുകാർ നേടിയെടുത്ത് കൃത്യം പത്തു കൊല്ലത്തിനു ശേഷം ബ്രിട്ടനിൽ വ്യവസായ വിപ്ലവം ആരംഭിച്ചുവെന്ന് ആർ.പി. ദത് സമർഥിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ഇപ്രകാരം കോളനി വാഴ്ചയിലൂടെ ആർജിച്ച പ്രകൃതി വിഭവങ്ങളും മനുഷ്യാധ്വാനവും ഉപയോഗിച്ച് ഒരു പുതിയ നാഗരികത പടിഞ്ഞാറൻ നാടുകളിൽ കെട്ടിപ്പടുത്ത മുതലാളിത്തം അത് നേരിട്ട ഓരോ പ്രതിസന്ധിയെയും അതിജീവിക്കാൻ പുതിയ ഭാവങ്ങൾ ആർജിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കയാണ്. സാങ്കേതിക വിദ്യയുടെ കുത്തകവത്കരണം, പ്രകൃതി വിഭവങ്ങളുടെ ചൂഷണം, ധന മൂലധനം, ആഗോള മാധ്യമം, സൈനീക ശക്തി എന്നിവയാണ് സമകാലീന മുതലാളിത്തത്തിന്റെ പ്രതേകതകളായി മൂന്നാം ലോക സൈദ്ധാന്തികൻ സമീർ അമീൻ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നത്. [[File:Samir-Amin-2.jpg|thumb|300px|right|സമീർ അമീൻ]] ശബ്ദവീചികൾക്കു പകരം വിവരങ്ങൾ അക്കങ്ങളിൽ സംഗ്രഹിച്ചയക്കുന്ന രീതിയാണ് ഡിജിറ്റൽ സാങ്കേതിക വിദ്യ. എന്നാൽ ഈ സാങ്കേതിക വിദ്യയുടെ നിസ്സീമ സാദ്ധ്യതകൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞ കമ്പനികൾ ഈ പൊതുജ്ഞാനത്തെ കുത്തകവത്കരിച്ചതിനാൽ ആൽഫബെറ്റ് (ഗൂഗിൾ) മെറ്റാ (ഫേസ്ബുക്) ആമസോൺ തുടങ്ങിയ കമ്പനികളുടെ വാർഷിക വരുമാനം ചില രാഷ്ട്രങ്ങളുടെ ദേശീയ വരുമാനത്തേക്കാൾ കൂടുതലാണ്. ഇതിന്റെ കുത്തക കൈവശപ്പെടുത്തിയ കോർപറേറ്റ് സ്വാധീനത്തെയാണ് ഡിജിറ്റൽ കാപിറ്റലിസം എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്. ഓയിൽ, ഗ്യാസ്, സെമി കണ്ടക്ടർ, മിനറൽസ്, ഊർജം തുടങ്ങി മറ്റ് ഏത് ഉല്പാദന മേഖലയെക്കാളും ഡിജിറ്റൽ അടിസ്ഥാന മേഖലയുടെ വളർച്ച കഴിഞ്ഞ കൊല്ലത്തേക്കാൾ എൺപതു ശതമാനമാണെന്ന് ഐക്യരാഷ്ട്ര സംഘടനയുടെ വേൾഡ് നിക്ഷേപ റിപ്പോർട് (2026) വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. കഴിഞ്ഞ കൊല്ലം, 2025 ൽ എ.ഐ ഇൻഫ്രാസ്ട്രക്ചറിൽ 341 ബില്യൺ ഡോളറിന്റെ നിക്ഷേപമുണ്ടായി എന്ന് പ്രസ്തുത റിപ്പോർട് അറിയിക്കുന്നു. എന്നാൽ വികസ്വര രാജ്യങ്ങൾക്ക് പ്രയോജനപ്പെടുന്ന അഗ്രിബിസിനസ്, ടെക്സ്ടൈൽസ്, ട്രാൻസ്‌പോർട് എക്വിപ്മെന്റ് തുടങ്ങിയവയുടെ വളർച്ച കഴിഞ്ഞ ഒരു ദശകത്തിനുള്ളിൽ പതിനേഴു ശതമാനം കുറഞ്ഞു.
{{PullQuote |
മനുഷ്യ ജീവിതത്തിന്റെ എല്ലാ മേഖലകളും കോർപറേറ്റ് ചൂഷണത്തിന് വിധേയപ്പെടുകയാണ്. ഇപ്പോൾ ഒരു സമ്മേളനത്തിലോ പ്രതിഷേധ യോഗത്തിലോ പങ്കെടുത്തവർ ആരൊക്കെയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ രഹസ്യ പോലീസിന്റെ ആവശ്യമില്ല. നിയമപാലക സംവിധാനങ്ങൾ വാറന്റുമായി ഗൂഗിളിനെ സമീപിച്ചാൽ മതി. ഏതൊക്കെ തെരുവിൽ, ഏതൊക്കെ ഹാളിൽ, നിശ്ചിത സമയത്തിൽ ആരൊക്കെ സന്നിഹിതരായിരുന്നു എന്ന് ഗൂഗിൾ കാട്ടികൊടുക്കും.
}}
ഗൂഗിൾ ഫോണിലെ ലൊക്കേഷൻ ഡേറ്റ പ്രകാരമാണ് ഇത് നിർണയിക്കുന്നത്. നാം സ്മാർട്ട് ഫോൺ സ്വിച്ച് ഓഫ് ചെയ്താലും ഏഴ് സ്ഥലങ്ങളിൽ അത് തുറന്നിരിക്കും. ഒരു ആഫ്രിക്കൻ അമേരിക്കനായ ജോർജ് ഫ്ലോയിഡിനെ വെളുത്ത പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ 2020 മെയ് മാസത്തിൽ ശ്വാസം മുട്ടിച്ചു കൊന്നതിനു ശേഷം രൂപപ്പെട്ട, ‘കറുത്തവരുടെ ജീവനും പ്രധാനമാണ്’ എന്ന പ്രക്ഷോഭത്തിൽ പങ്കെടുത്ത ആളുകളുടെ മേൽ കേസ് ചുമത്തിയത് ഇപ്രകാരമായിരുന്നു. മെക്സിക്കൻ അമേരിക്കൻ അതിർത്തി അനധികൃതമായി കടന്നു വരുന്നവരെ മനസ്സിലാക്കാനും ഇപ്പോൾ ഈ നിരീക്ഷണ രീതിയാണ് അമേരിക്ക ഉപയോഗിക്കുന്നത്. അതിർത്തി നിരീക്ഷണ വ്യവസായം (Border and surveillance industry-BIS) എന്നാണ് ഇത് അറിയപ്പെടുന്നത്. വടക്കേ ആഫ്രിക്കയിൽ നിന്നും മറ്റും അനധികൃതമായി കുടിയേറുന്നവരെ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത് ഇത്തരം ബിസ് കമ്പനികളാണ്. കുടിയേറിയ കുടുംബങ്ങളിലെ അംഗങ്ങളെ വേർപിരിക്കുക, തടവിലാക്കുക, നിരീക്ഷിക്കുക, വിദൂര സ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് എത്തിക്കുക തുടങ്ങിയ ചുമതലകളാണ് ഇവർ നടത്തുന്നത്.

ഊർജപ്രതിസന്ധിയുടെ ഘട്ടത്തിലാണ് മുതലാളിത്തം അതിന്റെ എല്ലാ സീമകളും മറികടന്നത്. ഐക്യരാഷ്ട്ര സംഘടനയുടെ സെക്രട്ടറി ജനറൽ നാല് എണ്ണ കമ്പനികളുടെ ലാഭാർത്തിയെ ഈയിടെ അപലപിക്കുകയുണ്ടായി. എക്സൻ മൊബീൽ, ഷെവറോൺ, ഷെൽ, ടോട്ടൽ എനെർജിസ് എന്നിവയാണ് ആ കമ്പനികൾ. ഈ നാല് എണ്ണ കമ്പനികളും കൂടി തലേ ദ്വൈപാദത്തേക്കാൾ അൻപത്തി ഒന്ന് ബില്യൺ ഡോളർ കൂടുതൽ ലാഭം നേടിയെന്ന് അദ്ദേഹം കുറ്റപ്പെടുത്തി. ഉക്രൈൻ - റഷ്യ യുദ്ധം തുടങ്ങിയപ്പോൾ മുതൽ ഇന്ത്യൻ എണ്ണ കമ്പനികളും ലാഭം കൊയ്‌തു. റഷ്യയിൽ നിന്ന് എണ്ണ വാങ്ങുന്ന അംഗരാജ്യങ്ങളുടെ മേൽ യൂറോപ്യൻ യൂണിയൻ ഉപരോധമേർപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ ആ അവസരം ഇന്ത്യൻ കമ്പനികൾ പ്രയോജനപ്പെടുത്തി. അന്താരാഷ്ട്ര വില മാനദണ്ഡമാക്കുന്ന ബ്രെന്റ് ഓയിൽ വിലയേക്കാൾ ബാരലിന് ആറ് ഡോളർ ഡിസ്‌കൗണ്ട് ഇന്ത്യയിലെ സ്വകാര്യ, പൊതുമേഖലാ എണ്ണ കമ്പനികൾക്ക് റഷ്യ കൊടുത്തു. ഒരു ദിവസം രണ്ടു ദശലക്ഷം ബാരൽ വരെ ഇറക്കുമതി നടത്തിയ കമ്പനികളുണ്ട്. ഒരു രൂപ പോലും ഉപഭോക്താക്കൾക്ക് ഈ കമ്പനികൾ കുറച്ചുകൊടുത്തുമില്ല. ഇന്ത്യൻ കമ്പനികൾ ലാഭം നേടിയതിന് ഒരു കണക്കുമില്ലെന്ന് ‘ദി ഇക്കോണോമിസ്റ്’ എഴുതിയിരുന്നു.
[[File:SpaceX.jpg|thumb|300px|left]]
ഇപ്പോൾ ഭൂമിയും കടന്ന് ചൊവ്വയിലേക്ക് സഞ്ചാരികളെ കൊണ്ടുപോകാനുള്ള വാഗ്ദാനമാണ് എലോൺ മസ്‌കിന്റെ സ്പേസ് X മുന്നോട്ട് വക്കുന്നത്. ഇരുപത്തിഅഞ്ചര ട്രില്യൺ ഡോളറാണ് തങ്ങൾ പ്രതീക്ഷിക്കുന്ന ആസ്തി എന്നാണ് മസ്‌കിന്റെ കമ്പനികൾ അവകാശപ്പെടുന്നത് എന്ന് ജൂലൈ പന്ത്രണ്ടാം തീയതിയിലെ ന്യൂ!യോർക്ക് ടൈംസ് എഴുതുന്നു. അതായത് അമേരിക്കൻ സമ്പത് ഘടനയുടെ ആകെ ആസ്തിക്കൊപ്പം ഈ കമ്പനിയുടെ ആസ്തിയും എത്തുമെന്ന്. ഇപ്പോൾ ഇരുപത്തി അഞ്ച് ബില്യൺ ഡോളറിന്റെ മൂല്യം വരുന്ന ഓഹരികളാണ് കമ്പനി വില്പനക്ക് പരസ്യപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്. ചൊവ്വയിലേക്ക് സഞ്ചാരികളെ എത്തിക്കും , അത് വഴി കമ്പനി നേടുന്ന ലാഭത്തിന്റെ ഒരു വിഹിതം തങ്ങൾക്കു ലഭിക്കും എന്ന വിശ്വാസമാണ് ഓഹരി വാങ്ങുന്നവരുടെ പ്രതീക്ഷ. എൻറോണിലെ ഓഹരി ഉടമകൾക്കുണ്ടായ ദുർഗതി ഓർത്തിരിക്കുക. ഒരു കമ്പനി ഏറ്റവും മാതൃകാപരമായി നടത്തുന്നതിന്റെ ഉദാഹരണമായി ബിസിനസ്സ് സ്‌കൂളുകളിൽ പഠിപ്പിച്ചിരുന്നത് എൻറോണിനെ ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയാണ്. എന്നാൽ കമ്പനിയുടെ വൈസ് പ്രസിഡണ്ട് ഷെറോൺ വാഡ്‌കിൻസിന് ബാലൻസ് ഷീറ്റിൽ സംശയം തോന്നി. അവർ ചെയർമാൻ കെന്നത്ത് ലേയ്ക്ക് രണ്ടു കത്തുകൾ തയ്യാറാക്കി. പേര് വയ്ക്കാതെ കമ്പനിയുടെ പോസ്റ്റ് ബോക്സിൽ ഒരു കത്ത് നിക്ഷേപിച്ചു. രണ്ടാമത്തെ കത്ത് ചെയർമാന് നേരിൽ കൊടുത്തു. എൻറോൺ അതിന്റെ ആസ്തികൾ പെരുപ്പിച്ചു കാണിച്ചുവെന്നും ബാധ്യതകൾ മറച്ചു വച്ചിരിക്കയാണെന്നും കമ്പനി ഏതു നിമിഷവും തകരുമെന്നും അവർ ഈ കത്തുകളിൽ എഴുതിയിരുന്നു.

കാര്യഗൗരവം മനസ്സിലാക്കിയ ചെയർമാൻ തന്റെ പക്കലുള്ള ഓഹരികൾ മുഴുവൻ കൂടിയ വിലക്ക് വിറ്റഴിച്ചു. ഒരു ഓഹരിക്ക് തൊണ്ണൂറ് ഡോളർ വച്ചാണ് വിറ്റത്. അദ്ദേഹം തുടർന്ന് ജീവനക്കാരുടെ യോഗം വിളിച്ചുകൂട്ടി അവരുടെ റിട്ടയർമെന്റ് ഫണ്ടും പെൻഷൻ ഫണ്ടും ഓഹരികളിൽ നിക്ഷേപിക്കാൻ നിർബന്ധിച്ചു. ഒരാഴ്ചക്കുള്ളിൽ കമ്പനിയുടെ സത്യം പുറം ലോകമറിഞ്ഞു. ഓഹരി വില തൊണ്ണൂറു ഡോളറിൽ നിന്ന് ഇരുപത്തി ഏഴു സെന്ററിലേക്ക് നിപതിച്ചു. ഒരു ഇന്റർവ്യൂവിൽ ഷെറോൺ വാഡ്‌കിൻസ് വെളിപ്പെടുത്തിയത് ഓഹരിയുടമകൾക്ക് അറുപത് ബില്യൺ ഡോളർ നഷ്ടപെട്ടുവെന്നാണ്. ഈ കമ്പനിയെ ഫണ്ട് ചെയ്തിരുന്ന സിറ്റി ഗ്രൂപ്പ്, ജെപി മോർഗൻ, ക്രെഡിറ്റ് ലിയോൺ, സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ഇന്ത്യ തുടങ്ങിയ ധനകാര്യ സ്ഥാപനങ്ങൾക്ക് വൻ നഷ്ടമുണ്ടായി. അമേരിക്കയിലെ ഏഴാമത്തെ വലിയ കമ്പനി പാപ്പരായി. എന്നാൽ ചെയർമാൻ കെന്നത്ത് ലേയുടെ ആസ്തി അപ്പോഴേക്കും 230 ദശലക്ഷം ഡോളറായി ഉയർന്നിരുന്നു! മുതലാളിത്തത്തിന്റെ സ്വർണ നാവായ ഫോർബ്സ് മാസിക എഴുതുന്നത് ഓരോ വർഷവും 830 ബില്യൺ ഡോളറിനു തുല്യമായ ഓഹരിത്തട്ടിപ് നടക്കുന്നുവെന്നാണ്.

കൃഷി, വ്യവസായം, സേവന മേഖല എന്നിവപോലെ സമ്പദ് ഘടനയുടെ നാലാമത്തെ മേഖലയാണ് ആയുധ വ്യവസായം എന്ന് ഏർനെസ്റ് മണ്ടേൽ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. റഷ്യ-ഉക്രൈൻ യുദ്ധം അഞ്ചാം വർഷത്തിലേക്ക് കടക്കുമ്പോഴും ജൂലായ് ഏഴ്, എട്ട് തീയതികളിൽ അങ്കാറയിൽ ചേർന്ന നാറ്റോ സഖ്യ സമ്മേളനം 70 ബില്യൺ യൂറോ ഉക്രൈന് ആയുധ സഹായമായി കൊടുക്കാനാണ് നിശ്ചയിച്ചത്. വികസിത രാജ്യങ്ങളിലെ ആയുധ വ്യവസായത്തിന് ഇത് ഊർജം നൽകും. സമാധാന ചർച്ചകൾക്ക് ഒരുമ്പെടാത്തത് ഇക്കാരണത്താലാണ്.
{{PullQuote |
യു.എസ്. ഇറാൻ യുദ്ധത്തിനുശേഷം ചെറുകിട ആയുധ വ്യാപാരത്തിനാണ് മോഹവില. കോടികൾ വില വരുന്ന ലോക്ക്ഹീദ്‌, നോർത്രോപ്പ് തുടങ്ങിയ കമ്പനികളുടെ ഉത്പന്നങ്ങളെക്കാൾ എ.ഐ.യുടെ സഹായത്തോടെ കൃത്യമായി ലക്ഷ്യഭേദിയായ, കേവലം അരലക്ഷം ഡോളർ ചെലവ് വരുന്ന ഡ്രോണുകളാണ് ഫലപ്രദം എന്ന് തെളിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഈ സാങ്കേതിക വിദ്യയിൽ പേരെടുത്ത ആണ്ടുരിൽ എന്ന കമ്പനി ഈ യുദ്ധത്തിനുശേഷം എൺപത് ബില്യൺ ഡോളറിന്റെ ഓഹരിയാണ് ഇപ്പോൾ പുറത്തിറക്കുന്നത്. കഴിഞ്ഞ കൊല്ലം അവരുടെ വിറ്റുവരവ് കേവലം രണ്ടു ബില്യനായിരുന്നു.
}}
2026 ഫെബ്രുവരി 28 തീയതി അമേരിക്കയുടെ ഒരു ടോമഹോക് മിസൈൽ ഇറാനിലെ ഷാജാര തയ്യേബ എലിമെന്ററി സ്കൂളിൽ പതിച്ചു കുഞ്ഞുങ്ങൾ ഉൾപ്പെടെ 175 പേർ മരിച്ചു. തങ്ങളുടെ മിസൈൽ അല്ലെന്ന് അമേരിക്ക വാദിച്ചെങ്കിലും അഞ്ചു മാസത്തിനു ശേഷം അവർക്ക് സമ്മതിക്കേണ്ടി വന്നു.

അഫ്ഗാനിസ്ഥാനിൽ നിന്ന് പിൻവാങ്ങുന്ന വേളയിൽ അമേരിക്കൻ സൈന്യം എം.ക്യൂ 9 ഡ്രോണുകൾ പ്രയോഗിക്കുകയുണ്ടായി. ഒരു വെളുത്ത ടൊയോട്ട കൊറോള കാർ കാബൂളിൽ കുറേ പാക്കറ്റുകളുമായി പലേടത്തും നിർത്തി പോകുന്നത് അവർ ശ്രദ്ധിച്ചു. ഡ്രൈവർ ബോംബ് പൊട്ടിച്ചിട്ട് ആല്മഹത്യക്ക് ഒരുങ്ങുകയാണെന്ന് അവർ ചിന്തിച്ചു. യു. എസ് കമ്മാൻഡോസ്‌ ആ കാർ ചുട്ടു കരിച്ചു. സംയുക്‌ത പട്ടാള മേധാവി ജനറൽ മാർക്ക് മിലി ഈ ആക്രമണത്തെ അഭിനന്ദിച്ചു. എന്നാൽ ദീർഘ കാലം കാബൂളിൽ പ്രവർത്തിച്ചിരുന്ന ഒരു അമേരിക്കൻ സന്നദ്ധ, കാരുണ്യ പ്രവർത്തകനായിരുന്നു കാർ ഓടിച്ചിരുന്നത്. കാറിലെ പാക്കറ്റുകൾ വെള്ളകുപ്പികളായിരുന്നു! മൂന്ന് ആഴ്ച കഴിഞ്ഞ് പെന്റഗൺ ഇത് സമ്മതിക്കുകയുണ്ടായി.

‘മനുഷ്യ ശരീരമാണ് കമ്പോളത്തിന്റെ അവസാന പോരാട്ട രംഗം’ എന്ന് ‘ഹ്യൂമൻ ബോഡി ഷോപ്’ എന്ന പ്രസിദ്ധ പുസ്തകത്തിൽ പറയുന്നുണ്ട്. മലയാളിയായ സരോജ രാധാകൃഷ്ണന്റെ കുടുംബം സ്വിറ്റ്സർലൻഡ് കമ്പനിയായ നൊവാർട്ടീസുമായി, മരുന്നിന്റെ വിലക്കുറവിനു വേണ്ടി നടത്തുന്ന പോരാട്ടം ശ്രദ്ധേയമാണ്. ബ്രെസ്റ്റ് കാന്സറിന്റെ ഔഷധമായ റൈബോസൈക്ലിബ്‌ ഉല്പാദിപ്പിക്കുന്നത് ഈ കമ്പനിയാണ്. അതിന് പ്രതിമാസം എഴുപതിനായിരം വില വരും. ഈ അസുഖം ബാധിച്ച സരോജ രാധാകൃഷ്ണൻ നിർബന്ധിത ലൈസൻസിങ് ഉപയോഗിച് ഇന്ത്യ ഈ മരുന്ന് നിർമ്മിക്കണമെന്ന് അധികൃതരോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. ദുർലഭമായ മരുന്നുകൾ ലഭ്യമല്ലെങ്കിൽ അടിയന്തിര സാഹചര്യത്തിൽ അവയുടെ ചേരുവ മനസ്സിലാക്കി നമ്മുടെ നാട്ടിൽ ഉല്പാദിപ്പിക്കാൻ മരുന്ന് കമ്പനികളെ അനുവദിക്കുന്ന ലോക വ്യാപാര സംഘടനയുടെ വ്യവസ്ഥയാണ് നിർബന്ധിത ലൈസൻസിങ്. പേറ്റന്റ് ഉള്ള കമ്പനിക്ക് ഒരു ചെറിയ പ്രതിഫലം കൊടുക്കണം എന്ന് മാത്രം. പ്രതിവർഷം രണ്ടു ലക്ഷം ബ്രെസ്റ്റ് കാൻസർ രോഗം ബാധിക്കുന്ന സ്ത്രീകൾ നിലവിലുള്ളപ്പോൾ 'അടിയന്തിര സാഹചര്യമില്ലെന്നാണ്' ഇന്ത്യൻ കൗൺസിൽ ഓഫ് മെഡിക്കൽ റിസർച്ചിന്റെ നിലപാട്. സരോജ ബാലകൃഷ്ണന്റെ മരണത്തിനു ശേഷവും കുടുംബം ആ പോരാട്ടം തുടരുകയാണ്. ഇക്കൊല്ലം സാമ്പത്തിക വർഷം അവസാനിച്ചപ്പോൾ നൊവാർട്ടീസിന്റെ ആകെ വരുമാനം അൻപത്തി ആറ് ബില്യൺ ഡോളറാണ്.

എയിഡ്സ് രോഗികളുടെ മരുന്നുകൾ വില കുറച്ചു വിറ്റിരുന്നത് സിപ്ല എന്ന ഇന്ത്യൻ കമ്പനിയായിരുന്നു. അതിന്റെ സാഹചര്യം ഇപ്രകാരമായിരുന്നു. ഇന്ത്യക്കാരനായ ഒരു ഗവേഷകൻ ഡോ.രാമറാവു സിപ്ലയുടെ ഉടമസ്ഥനായ ഡോ.ഹമീദിനെ ഒരു വസ്തുത ബോധ്യപെടുത്തിയിരുന്നു. എഛ്.ഐ.വി രോഗികൾക്കുള്ള അസാഡോതൈമിഡിൻ എന്ന ഔഷധത്തിന്റെ കെമിക്കൽ സിന്തെസിസ് താൻ വികസിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നും സിപ്ല അത് ഉല്പാദിപ്പിക്കണമെന്നുമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭ്യർത്ഥന. ഇതേ മരുന്നു ഒരു അമേരിക്കൻ ഫർമസ്യൂട്ടിക്കൽ കമ്പനി ബറോസ് വെൽകം ഉത്പാദിപ്പിച്ചു വിറ്റിരുന്നത് ഒരു രോഗിക്ക് ഒരു വർഷത്തേക്ക് എണ്ണായിരം ഡോളറിനായിരുന്നു. സിപ്ല ഈ മരുന്ന് ഉല്പാദിപ്പിക്കാമെന്ന് ഡോ. രാമറാവുവിനെ അറിയിച്ചു. അമേരിക്കൻ കമ്പനി വിൽക്കുന്നതിന്റെ പത്തിലൊന്ന് വിലക്ക് വില്കാമെന്നും അറിയിച്ചു. അതായത് ഒരു ദിവസം രണ്ടു ഡോളറിന്! സിപ്ലയുടെ ഈ മരുന്നാണ് ആഫ്രിക്കയിലെ ലക്ഷക്കണക്കിന് എയ്ഡ്സ് രോഗികൾക്ക് തുണയായത്.

മൂന്നു വർഷം കഴിഞ്ഞ് മൂന്നു മരുന്നുകൾ സംയോജിപ്പിച്ചു വളരെ ഫലപ്രദമായ ഒരു ആന്റി റെട്രോവൈറൽ തെറാപ്പിയും സിപ്ല വികസിപ്പിച്ചു. മൂന്ന് ബഹുരാഷ്ട്ര കമ്പനികളാണ് ഈ മൂന്നു മരുന്നുകൾ അപ്പോൾ ഉല്പാദിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നത്. ഒരു വർഷം ഒരു രോഗിക്ക് വേണ്ട മരുന്നിന്റെ വില 12000 ഡോളറായിരുന്നു . 'ഡോക്ടർസ് വിതൗട് ബോർഡേഴ്സ്' എന്ന അന്താരാഷ്ട്ര സംഘടന സിപ്ളയുമായി നടത്തിയ ചർച്ചയിൽ ഈ മൂന്ന് മരുന്നുകളുടെ കൊക്റ്റൈൽ കേവലം 350 ഡോളറിന് വീതം കൊടുക്കാമെന്ന് ധാരണയായി. ന്യൂയോർക്ക് ടൈംസ് ഇപ്രകാരം എഴുതി." നിരവധി ബഹുരാഷ്ട്ര കമ്പനികൾ മരുന്ന് വില കുറക്കാൻ നിർബന്ധിതമാകുന്ന തരത്തിൽ ഒരു ഇന്ത്യൻ കമ്പനി ആഫ്രിക്കയിലെ എയ്ഡ്സ് രോഗികൾക്ക് ഒരു രോഗിക്ക് ഒരു വർഷം എന്ന കണക്കെ 350 ഡോളറിന് ട്രിപ്പിൾ തെറാപ്പി കൊക്റ്റൈൽ ഡ്രഗ് വിൽക്കാൻ ഡോക്ടർമാരുടെ സംഘടനയോട് സമ്മതിച്ചിരിക്കുന്നു". ഈ വാർത്ത പാശ്ചാത്യ മരുന്ന് കമ്പനികളെ ഉലച്ചു. മുപ്പത്തി ഒൻപത് ബഹുരാഷ്ട്ര ഔഷധ കമ്പനികൾ ചേർന്ന് ട്രിപ്‌സ് കരാർ സൗത് ആഫ്രിക്കയും സിപ്ലയും ലംഘിച്ചുവെന്ന് ആരോപിച് പിന്നീട് നിയമയുദ്ധമായിരുന്നു.

ഒരു ന്യൂനപക്ഷത്തിന്റെ സ്വാർത്ഥ താല്പര്യങ്ങളുടെ നഗ്നത മറയ്ക്കുന്ന അത്തിഇല കൊണ്ടുള്ള ഉടയാടയാണ് മുതലാളിത്തം എന്ന് പോൾ.എം. സ്വീസി എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. ഒരു ബഹുരാഷ്ട്ര ആഡിറ്റ് കമ്പനിയായ ഏണെസ്റ് ആൻഡ് യങിൽ ജോലിചെയ്യവേ കുഴഞ്ഞു വീണു മരിച്ച ഇരുപത്തി ആറുകാരിയായ ചാർട്ടേഡ് അക്കൗണ്ടന്റ് അന്നാ സെബാസ്റ്റിൻറെ അമ്മ അനിത സെബാസ്റ്റ്യൻ കമ്പനിക്ക് എഴുതിയ കത്തിൽ ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു," രാവ് ഏറെ ചെല്ലുവോളം, വാരാന്ത്യത്തിൽ പോലും അവൾക്ക് പണിയെടുക്കേണ്ടിവന്നു. അവളുടെ മാനേജർ ക്രിക്കറ്റ് മത്സരമുള്ളപ്പോൾ അവൾക്ക് ജോലി നിശ്ചയിച്ചു കൊടുക്കുന്നത് അത് കഴിഞ്ഞാവും, അതും അവളുടെ സമ്മർദ്ദം കൂട്ടി".

അന്നാ സെബാസ്റ്റിൻറെ സംസ്കാരത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഒരു പ്രതിനിധിയെപോലും കമ്പനി അയച്ചില്ലെന്ന് ആ ഭവനം സന്ദർശിച്ച ഈ ലേഖകനോട് അന്നയുടെ പിതാവ് പറഞ്ഞു. എറണാകുളത്ത് തന്നെ ഒരു കമ്പനി ജീവനക്കാരെ ആദരിച്ചത് ഇപ്രകാരമാണ്. “കൊറോ ഹെൽത്തിലെ ജീവനക്കാരെല്ലാം ഇപ്പോൾ തന്നെ സീറ്റിൽ നിന്ന് എഴുനേറ്റുപോകണം, കമ്പനി അടക്കുകയാണ്’. പുതിയ നിയമങ്ങൾ, പുതിയ നീതികൾ!
|highlight1=മനുഷ്യ ജീവിതത്തിന്റെ എല്ലാ മേഖലകളും കോർപറേറ്റ് ചൂഷണത്തിന് വിധേയപ്പെടുകയാണ്. ഇപ്പോൾ ഒരു സമ്മേളനത്തിലോ പ്രതിഷേധ യോഗത്തിലോ പങ്കെടുത്തവർ ആരൊക്കെയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ രഹസ്യ പോലീസിന്റെ ആവശ്യമില്ല. നിയമപാലക സംവിധാനങ്ങൾ വാറന്റുമായി ഗൂഗിളിനെ സമീപിച്ചാൽ മതി. ഏതൊക്കെ തെരുവിൽ, ഏതൊക്കെ ഹാളിൽ, നിശ്ചിത സമയത്തിൽ ആരൊക്കെ സന്നിഹിതരായിരുന്നു എന്ന് ഗൂഗിൾ കാട്ടികൊടുക്കും.
|highlight2=യു.എസ്. ഇറാൻ യുദ്ധത്തിനുശേഷം ചെറുകിട ആയുധ വ്യാപാരത്തിനാണ് മോഹവില. കോടികൾ വില വരുന്ന ലോക്ക്ഹീദ്‌, നോർത്രോപ്പ് തുടങ്ങിയ കമ്പനികളുടെ ഉത്പന്നങ്ങളെക്കാൾ എ.ഐ.യുടെ സഹായത്തോടെ കൃത്യമായി ലക്ഷ്യഭേദിയായ, കേവലം അരലക്ഷം ഡോളർ ചെലവ് വരുന്ന ഡ്രോണുകളാണ് ഫലപ്രദം എന്ന് തെളിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഈ സാങ്കേതിക വിദ്യയിൽ പേരെടുത്ത ആണ്ടുരിൽ എന്ന കമ്പനി ഈ യുദ്ധത്തിനുശേഷം എൺപത് ബില്യൺ ഡോളറിന്റെ ഓഹരിയാണ് ഇപ്പോൾ പുറത്തിറക്കുന്നത്. കഴിഞ്ഞ കൊല്ലം അവരുടെ വിറ്റുവരവ് കേവലം രണ്ടു ബില്യനായിരുന്നു.
|Image1=Muthalalithathinte-Nava-Bhavangal-1.jpg
|Image1_caption=അലഹബാദ് ഉടമ്പടി - 1765 ലെ ബക്സർ യുദ്ധത്തിൽ പരാജയപ്പെട്ട മുഗൾ ചക്രവർത്തിയുമായി ഈസ്റ്റ് ഇൻഡ്യ കമ്പനി കരാറിൽ ഏർപ്പെടുന്നു. അതുവഴി കൊളോണിയൽ കൊള്ളയ്ക്ക് തുടക്കം കുറിച്ചുകൊണ്ട് ദിവാനി കരം പിരിക്കൽ അവകാശം കമ്പനി കൈക്കലാക്കി.
|Image2=Samir-Amin-2.jpg
|Image2_caption=സമീർ അമീൻ
}}

Muthalalithathinte-Nava-Bhavangal

2026-09-23T14:09:07Z

VijayanPN:

{{Article
|Language=Malayalam (ML)
|Displayname=മുതലാളിത്തത്തിന്റെ നവ ഭാവങ്ങൾ
|Author=Author:Varughese George
|Published date=2026-09-24
|HomepageStatus=Featured
|Category=സാമ്പത്തികം
|Intro=കച്ചവട മൂലധനത്തിൽ തുടങ്ങി വ്യവസായ വിപ്ലവത്തിലൂടെ വളർന്ന് ഡിജിറ്റൽ-ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ഇന്റലിജൻസ് സാങ്കേതികവിദ്യകളിലേക്ക് പടർന്നുപന്തലിച്ച മുതലാളിത്തത്തിന്റെ പരിണാമവഴികളെ വിശകലനം ചെയ്യുന്ന ലേഖനം. ആഗോള ടെക് കുത്തകകളും ഊർജ-ആയുധ വ്യവസായങ്ങളും തങ്ങളുടെ അധിനിവേശം ഉറപ്പിക്കാൻ കണ്ടെത്തുന്ന പുതിയ രൂപങ്ങളെയും ഡിജിറ്റൽ നിരീക്ഷണ സംവിധാനങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്ന വെല്ലുവിളികളെയും സമീർ അമീന്റെയും എറിക് ഹോബ്സ്ബാമിന്റെയും സൈദ്ധാന്തിക ചട്ടക്കൂടുകളിലൂടെ ഇവിടെ പരിശോധിക്കുന്നു.
|Content=മുതലാളിത്തം എന്ന സംജ്ഞ 1860നു ശേഷമാണ് രൂപപെട്ടതെന്ന് എറിക് ഹോബ്സ്ബാം എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. അതിനു തൊട്ടു മുൻപുള്ള കാലഘട്ടത്തെ മെർക്കന്റലിസം എന്നാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. രാജ്യങ്ങൾ തമ്മിൽ വ്യാപാര ഇടപാടുകൾ നടത്തി ലാഭം നേടുക, അത് സ്വർണവും വെള്ളിയുമാക്കി ആസ്തിയായി സൂക്ഷിക്കുക എന്നതായിരുന്നു പ്രമാണം. എന്നാൽ സമ്പദ്ഘടനയെ ചലനാത്മകമാക്കാൻ ഈ രീതിക്ക് സാധ്യമല്ല എന്ന തിരിച്ചറിവിലാണ് മുതലാളിത്ത പ്രക്രിയ സജീവമാകുന്നത്. കൊളോണിയൽ രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്ന് ലഭിച്ച അളവില്ലാത്ത സ്വത്ത് ശാസ്ത്ര സാങ്കേതിക വിപ്ലവത്തിന് പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങൾക്ക് സഹായകരമായി. ഇന്ത്യയിൽ ബംഗാൾ, ബീഹാർ, ഒറീസ എന്നീ പ്രവിശ്യകളിൽ കൃഷിക്കാരിൽ നിന്ന് കരം പിരിക്കാനുള്ള ദീവാനി അവകാശം ബ്രിടീഷുകാർ നേടിയെടുത്ത് കൃത്യം പത്തു കൊല്ലത്തിനു ശേഷം ബ്രിട്ടനിൽ വ്യവസായ വിപ്ലവം ആരംഭിച്ചുവെന്ന് ആർ.പി. ദത് സമർഥിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ഇപ്രകാരം കോളനി വാഴ്ചയിലൂടെ ആർജിച്ച പ്രകൃതി വിഭവങ്ങളും മനുഷ്യാധ്വാനവും ഉപയോഗിച്ച് ഒരു പുതിയ നാഗരികത പടിഞ്ഞാറൻ നാടുകളിൽ കെട്ടിപ്പടുത്ത മുതലാളിത്തം അത് നേരിട്ട ഓരോ പ്രതിസന്ധിയെയും അതിജീവിക്കാൻ പുതിയ ഭാവങ്ങൾ ആർജിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കയാണ്. സാങ്കേതിക വിദ്യയുടെ കുത്തകവത്കരണം, പ്രകൃതി വിഭവങ്ങളുടെ ചൂഷണം, ധന മൂലധനം, ആഗോള മാധ്യമം, സൈനീക ശക്തി എന്നിവയാണ് സമകാലീന മുതലാളിത്തത്തിന്റെ പ്രതേകതകളായി മൂന്നാം ലോക സൈദ്ധാന്തികൻ സമീർ അമീൻ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നത്. [[File:Samir-Amin-2.jpg|thumb|300px|right|സമീർ അമീൻ]] ശബ്ദവീചികൾക്കു പകരം വിവരങ്ങൾ അക്കങ്ങളിൽ സംഗ്രഹിച്ചയക്കുന്ന രീതിയാണ് ഡിജിറ്റൽ സാങ്കേതിക വിദ്യ. എന്നാൽ ഈ സാങ്കേതിക വിദ്യയുടെ നിസ്സീമ സാദ്ധ്യതകൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞ കമ്പനികൾ ഈ പൊതുജ്ഞാനത്തെ കുത്തകവത്കരിച്ചതിനാൽ ആൽഫബെറ്റ് (ഗൂഗിൾ) മെറ്റാ (ഫേസ്ബുക്) ആമസോൺ തുടങ്ങിയ കമ്പനികളുടെ വാർഷിക വരുമാനം ചില രാഷ്ട്രങ്ങളുടെ ദേശീയ വരുമാനത്തേക്കാൾ കൂടുതലാണ്. ഇതിന്റെ കുത്തക കൈവശപ്പെടുത്തിയ കോർപറേറ്റ് സ്വാധീനത്തെയാണ് ഡിജിറ്റൽ കാപിറ്റലിസം എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്. ഓയിൽ, ഗ്യാസ്, സെമി കണ്ടക്ടർ, മിനറൽസ്, ഊർജം തുടങ്ങി മറ്റ് ഏത് ഉല്പാദന മേഖലയെക്കാളും ഡിജിറ്റൽ അടിസ്ഥാന മേഖലയുടെ വളർച്ച കഴിഞ്ഞ കൊല്ലത്തേക്കാൾ എൺപതു ശതമാനമാണെന്ന് ഐക്യരാഷ്ട്ര സംഘടനയുടെ വേൾഡ് നിക്ഷേപ റിപ്പോർട് (2026) വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. കഴിഞ്ഞ കൊല്ലം, 2025 ൽ എ.ഐ ഇൻഫ്രാസ്ട്രക്ചറിൽ 341 ബില്യൺ ഡോളറിന്റെ നിക്ഷേപമുണ്ടായി എന്ന് പ്രസ്തുത റിപ്പോർട് അറിയിക്കുന്നു. എന്നാൽ വികസ്വര രാജ്യങ്ങൾക്ക് പ്രയോജനപ്പെടുന്ന അഗ്രിബിസിനസ്, ടെക്സ്ടൈൽസ്, ട്രാൻസ്‌പോർട് എക്വിപ്മെന്റ് തുടങ്ങിയവയുടെ വളർച്ച കഴിഞ്ഞ ഒരു ദശകത്തിനുള്ളിൽ പതിനേഴു ശതമാനം കുറഞ്ഞു.
{{PullQuote |
മനുഷ്യ ജീവിതത്തിന്റെ എല്ലാ മേഖലകളും കോർപറേറ്റ് ചൂഷണത്തിന് വിധേയപ്പെടുകയാണ്. ഇപ്പോൾ ഒരു സമ്മേളനത്തിലോ പ്രതിഷേധ യോഗത്തിലോ പങ്കെടുത്തവർ ആരൊക്കെയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ രഹസ്യ പോലീസിന്റെ ആവശ്യമില്ല. നിയമപാലക സംവിധാനങ്ങൾ വാറന്റുമായി ഗൂഗിളിനെ സമീപിച്ചാൽ മതി. ഏതൊക്കെ തെരുവിൽ, ഏതൊക്കെ ഹാളിൽ, നിശ്ചിത സമയത്തിൽ ആരൊക്കെ സന്നിഹിതരായിരുന്നു എന്ന് ഗൂഗിൾ കാട്ടികൊടുക്കും.
}}
ഗൂഗിൾ ഫോണിലെ ലൊക്കേഷൻ ഡേറ്റ പ്രകാരമാണ് ഇത് നിർണയിക്കുന്നത്. നാം സ്മാർട്ട് ഫോൺ സ്വിച്ച് ഓഫ് ചെയ്താലും ഏഴ് സ്ഥലങ്ങളിൽ അത് തുറന്നിരിക്കും. ഒരു ആഫ്രിക്കൻ അമേരിക്കനായ ജോർജ് ഫ്ലോയിഡിനെ വെളുത്ത പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ 2020 മെയ് മാസത്തിൽ ശ്വാസം മുട്ടിച്ചു കൊന്നതിനു ശേഷം രൂപപ്പെട്ട, ‘കറുത്തവരുടെ ജീവനും പ്രധാനമാണ്’ എന്ന പ്രക്ഷോഭത്തിൽ പങ്കെടുത്ത ആളുകളുടെ മേൽ കേസ് ചുമത്തിയത് ഇപ്രകാരമായിരുന്നു. മെക്സിക്കൻ അമേരിക്കൻ അതിർത്തി അനധികൃതമായി കടന്നു വരുന്നവരെ മനസ്സിലാക്കാനും ഇപ്പോൾ ഈ നിരീക്ഷണ രീതിയാണ് അമേരിക്ക ഉപയോഗിക്കുന്നത്. അതിർത്തി നിരീക്ഷണ വ്യവസായം (Border and surveillance industry-BIS) എന്നാണ് ഇത് അറിയപ്പെടുന്നത്. വടക്കേ ആഫ്രിക്കയിൽ നിന്നും മറ്റും അനധികൃതമായി കുടിയേറുന്നവരെ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത് ഇത്തരം ബിസ് കമ്പനികളാണ്. കുടിയേറിയ കുടുംബങ്ങളിലെ അംഗങ്ങളെ വേർപിരിക്കുക, തടവിലാക്കുക, നിരീക്ഷിക്കുക, വിദൂര സ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് എത്തിക്കുക തുടങ്ങിയ ചുമതലകളാണ് ഇവർ നടത്തുന്നത്.

ഊർജപ്രതിസന്ധിയുടെ ഘട്ടത്തിലാണ് മുതലാളിത്തം അതിന്റെ എല്ലാ സീമകളും മറികടന്നത്. ഐക്യരാഷ്ട്ര സംഘടനയുടെ സെക്രട്ടറി ജനറൽ നാല് എണ്ണ കമ്പനികളുടെ ലാഭാർത്തിയെ ഈയിടെ അപലപിക്കുകയുണ്ടായി. എക്സൻ മൊബീൽ, ഷെവറോൺ, ഷെൽ, ടോട്ടൽ എനെർജിസ് എന്നിവയാണ് ആ കമ്പനികൾ. ഈ നാല് എണ്ണ കമ്പനികളും കൂടി തലേ ദ്വൈപാദത്തേക്കാൾ അൻപത്തി ഒന്ന് ബില്യൺ ഡോളർ കൂടുതൽ ലാഭം നേടിയെന്ന് അദ്ദേഹം കുറ്റപ്പെടുത്തി. ഉക്രൈൻ - റഷ്യ യുദ്ധം തുടങ്ങിയപ്പോൾ മുതൽ ഇന്ത്യൻ എണ്ണ കമ്പനികളും ലാഭം കൊയ്‌തു. റഷ്യയിൽ നിന്ന് എണ്ണ വാങ്ങുന്ന അംഗരാജ്യങ്ങളുടെ മേൽ യൂറോപ്യൻ യൂണിയൻ ഉപരോധമേർപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ ആ അവസരം ഇന്ത്യൻ കമ്പനികൾ പ്രയോജനപ്പെടുത്തി. അന്താരാഷ്ട്ര വില മാനദണ്ഡമാക്കുന്ന ബ്രെന്റ് ഓയിൽ വിലയേക്കാൾ ബാരലിന് ആറ് ഡോളർ ഡിസ്‌കൗണ്ട് ഇന്ത്യയിലെ സ്വകാര്യ, പൊതുമേഖലാ എണ്ണ കമ്പനികൾക്ക് റഷ്യ കൊടുത്തു. ഒരു ദിവസം രണ്ടു ദശലക്ഷം ബാരൽ വരെ ഇറക്കുമതി നടത്തിയ കമ്പനികളുണ്ട്. ഒരു രൂപ പോലും ഉപഭോക്താക്കൾക്ക് ഈ കമ്പനികൾ കുറച്ചുകൊടുത്തുമില്ല. ഇന്ത്യൻ കമ്പനികൾ ലാഭം നേടിയതിന് ഒരു കണക്കുമില്ലെന്ന് ‘ദി ഇക്കോണോമിസ്റ്’ എഴുതിയിരുന്നു.
[[File:SpaceX.jpg|thumb|300px|left]]
ഇപ്പോൾ ഭൂമിയും കടന്ന് ചൊവ്വയിലേക്ക് സഞ്ചാരികളെ കൊണ്ടുപോകാനുള്ള വാഗ്ദാനമാണ് എലോൺ മസ്‌കിന്റെ സ്പേസ് X മുന്നോട്ട് വക്കുന്നത്. ഇരുപത്തിഅഞ്ചര ട്രില്യൺ ഡോളറാണ് തങ്ങൾ പ്രതീക്ഷിക്കുന്ന ആസ്തി എന്നാണ് മസ്‌കിന്റെ കമ്പനികൾ അവകാശപ്പെടുന്നത് എന്ന് ജൂലൈ പന്ത്രണ്ടാം തീയതിയിലെ ന്യൂ!യോർക്ക് ടൈംസ് എഴുതുന്നു. അതായത് അമേരിക്കൻ സമ്പത് ഘടനയുടെ ആകെ ആസ്തിക്കൊപ്പം ഈ കമ്പനിയുടെ ആസ്തിയും എത്തുമെന്ന്. ഇപ്പോൾ ഇരുപത്തി അഞ്ച് ബില്യൺ ഡോളറിന്റെ മൂല്യം വരുന്ന ഓഹരികളാണ് കമ്പനി വില്പനക്ക് പരസ്യപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്. ചൊവ്വയിലേക്ക് സഞ്ചാരികളെ എത്തിക്കും , അത് വഴി കമ്പനി നേടുന്ന ലാഭത്തിന്റെ ഒരു വിഹിതം തങ്ങൾക്കു ലഭിക്കും എന്ന വിശ്വാസമാണ് ഓഹരി വാങ്ങുന്നവരുടെ പ്രതീക്ഷ. എൻറോണിലെ ഓഹരി ഉടമകൾക്കുണ്ടായ ദുർഗതി ഓർത്തിരിക്കുക. ഒരു കമ്പനി ഏറ്റവും മാതൃകാപരമായി നടത്തുന്നതിന്റെ ഉദാഹരണമായി ബിസിനസ്സ് സ്‌കൂളുകളിൽ പഠിപ്പിച്ചിരുന്നത് എൻറോണിനെ ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയാണ്. എന്നാൽ കമ്പനിയുടെ വൈസ് പ്രസിഡണ്ട് ഷെറോൺ വാഡ്‌കിൻസിന് ബാലൻസ് ഷീറ്റിൽ സംശയം തോന്നി. അവർ ചെയർമാൻ കെന്നത്ത് ലേയ്ക്ക് രണ്ടു കത്തുകൾ തയ്യാറാക്കി. പേര് വയ്ക്കാതെ കമ്പനിയുടെ പോസ്റ്റ് ബോക്സിൽ ഒരു കത്ത് നിക്ഷേപിച്ചു. രണ്ടാമത്തെ കത്ത് ചെയർമാന് നേരിൽ കൊടുത്തു. എൻറോൺ അതിന്റെ ആസ്തികൾ പെരുപ്പിച്ചു കാണിച്ചുവെന്നും ബാധ്യതകൾ മറച്ചു വച്ചിരിക്കയാണെന്നും കമ്പനി ഏതു നിമിഷവും തകരുമെന്നും അവർ ഈ കത്തുകളിൽ എഴുതിയിരുന്നു.

കാര്യഗൗരവം മനസ്സിലാക്കിയ ചെയർമാൻ തന്റെ പക്കലുള്ള ഓഹരികൾ മുഴുവൻ കൂടിയ വിലക്ക് വിറ്റഴിച്ചു. ഒരു ഓഹരിക്ക് തൊണ്ണൂറ് ഡോളർ വച്ചാണ് വിറ്റത്. അദ്ദേഹം തുടർന്ന് ജീവനക്കാരുടെ യോഗം വിളിച്ചുകൂട്ടി അവരുടെ റിട്ടയർമെന്റ് ഫണ്ടും പെൻഷൻ ഫണ്ടും ഓഹരികളിൽ നിക്ഷേപിക്കാൻ നിർബന്ധിച്ചു. ഒരാഴ്ചക്കുള്ളിൽ കമ്പനിയുടെ സത്യം പുറം ലോകമറിഞ്ഞു. ഓഹരി വില തൊണ്ണൂറു ഡോളറിൽ നിന്ന് ഇരുപത്തി ഏഴു സെന്ററിലേക്ക് നിപതിച്ചു. ഒരു ഇന്റർവ്യൂവിൽ ഷെറോൺ വാഡ്‌കിൻസ് വെളിപ്പെടുത്തിയത് ഓഹരിയുടമകൾക്ക് അറുപത് ബില്യൺ ഡോളർ നഷ്ടപെട്ടുവെന്നാണ്. ഈ കമ്പനിയെ ഫണ്ട് ചെയ്തിരുന്ന സിറ്റി ഗ്രൂപ്പ്, ജെപി മോർഗൻ, ക്രെഡിറ്റ് ലിയോൺ, സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ഇന്ത്യ തുടങ്ങിയ ധനകാര്യ സ്ഥാപനങ്ങൾക്ക് വൻ നഷ്ടമുണ്ടായി. അമേരിക്കയിലെ ഏഴാമത്തെ വലിയ കമ്പനി പാപ്പരായി. എന്നാൽ ചെയർമാൻ കെന്നത്ത് ലേയുടെ ആസ്തി അപ്പോഴേക്കും 230 ദശലക്ഷം ഡോളറായി ഉയർന്നിരുന്നു! മുതലാളിത്തത്തിന്റെ സ്വർണ നാവായ ഫോർബ്സ് മാസിക എഴുതുന്നത് ഓരോ വർഷവും 830 ബില്യൺ ഡോളറിനു തുല്യമായ ഓഹരിത്തട്ടിപ് നടക്കുന്നുവെന്നാണ്.

കൃഷി, വ്യവസായം, സേവന മേഖല എന്നിവപോലെ സമ്പദ് ഘടനയുടെ നാലാമത്തെ മേഖലയാണ് ആയുധ വ്യവസായം എന്ന് ഏർനെസ്റ് മണ്ടേൽ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. റഷ്യ-ഉക്രൈൻ യുദ്ധം അഞ്ചാം വർഷത്തിലേക്ക് കടക്കുമ്പോഴും ജൂലായ് ഏഴ്, എട്ട് തീയതികളിൽ അങ്കാറയിൽ ചേർന്ന നാറ്റോ സഖ്യ സമ്മേളനം 70 ബില്യൺ യൂറോ ഉക്രൈന് ആയുധ സഹായമായി കൊടുക്കാനാണ് നിശ്ചയിച്ചത്. വികസിത രാജ്യങ്ങളിലെ ആയുധ വ്യവസായത്തിന് ഇത് ഊർജം നൽകും. സമാധാന ചർച്ചകൾക്ക് ഒരുമ്പെടാത്തത് ഇക്കാരണത്താലാണ്.
{{PullQuote |
യു.എസ്. ഇറാൻ യുദ്ധത്തിനുശേഷം ചെറുകിട ആയുധ വ്യാപാരത്തിനാണ് മോഹവില. കോടികൾ വില വരുന്ന ലോക്ക്ഹീദ്‌, നോർത്രോപ്പ് തുടങ്ങിയ കമ്പനികളുടെ ഉത്പന്നങ്ങളെക്കാൾ എ.ഐ.യുടെ സഹായത്തോടെ കൃത്യമായി ലക്ഷ്യഭേദിയായ, കേവലം അരലക്ഷം ഡോളർ ചെലവ് വരുന്ന ഡ്രോണുകളാണ് ഫലപ്രദം എന്ന് തെളിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഈ സാങ്കേതിക വിദ്യയിൽ പേരെടുത്ത ആണ്ടുരിൽ എന്ന കമ്പനി ഈ യുദ്ധത്തിനുശേഷം എൺപത് ബില്യൺ ഡോളറിന്റെ ഓഹരിയാണ് ഇപ്പോൾ പുറത്തിറക്കുന്നത്. കഴിഞ്ഞ കൊല്ലം അവരുടെ വിറ്റുവരവ് കേവലം രണ്ടു ബില്യനായിരുന്നു.
}}
2026 ഫെബ്രുവരി 28 തീയതി അമേരിക്കയുടെ ഒരു ടോമഹോക് മിസൈൽ ഇറാനിലെ ഷാജാര തയ്യേബ എലിമെന്ററി സ്കൂളിൽ പതിച്ചു കുഞ്ഞുങ്ങൾ ഉൾപ്പെടെ 175 പേർ മരിച്ചു. തങ്ങളുടെ മിസൈൽ അല്ലെന്ന് അമേരിക്ക വാദിച്ചെങ്കിലും അഞ്ചു മാസത്തിനു ശേഷം അവർക്ക് സമ്മതിക്കേണ്ടി വന്നു.

അഫ്ഗാനിസ്ഥാനിൽ നിന്ന് പിൻവാങ്ങുന്ന വേളയിൽ അമേരിക്കൻ സൈന്യം എം.ക്യൂ 9 ഡ്രോണുകൾ പ്രയോഗിക്കുകയുണ്ടായി. ഒരു വെളുത്ത ടൊയോട്ട കൊറോള കാർ കാബൂളിൽ കുറേ പാക്കറ്റുകളുമായി പലേടത്തും നിർത്തി പോകുന്നത് അവർ ശ്രദ്ധിച്ചു. ഡ്രൈവർ ബോംബ് പൊട്ടിച്ചിട്ട് ആല്മഹത്യക്ക് ഒരുങ്ങുകയാണെന്ന് അവർ ചിന്തിച്ചു. യു. എസ് കമ്മാൻഡോസ്‌ ആ കാർ ചുട്ടു കരിച്ചു. സംയുക്‌ത പട്ടാള മേധാവി ജനറൽ മാർക്ക് മിലി ഈ ആക്രമണത്തെ അഭിനന്ദിച്ചു. എന്നാൽ ദീർഘ കാലം കാബൂളിൽ പ്രവർത്തിച്ചിരുന്ന ഒരു അമേരിക്കൻ സന്നദ്ധ, കാരുണ്യ പ്രവർത്തകനായിരുന്നു കാർ ഓടിച്ചിരുന്നത്. കാറിലെ പാക്കറ്റുകൾ വെള്ളകുപ്പികളായിരുന്നു! മൂന്ന് ആഴ്ച കഴിഞ്ഞ് പെന്റഗൺ ഇത് സമ്മതിക്കുകയുണ്ടായി.

‘മനുഷ്യ ശരീരമാണ് കമ്പോളത്തിന്റെ അവസാന പോരാട്ട രംഗം’ എന്ന് ‘ഹ്യൂമൻ ബോഡി ഷോപ്’ എന്ന പ്രസിദ്ധ പുസ്തകത്തിൽ പറയുന്നുണ്ട്. മലയാളിയായ സരോജ രാധാകൃഷ്ണന്റെ കുടുംബം സ്വിറ്റ്സർലൻഡ് കമ്പനിയായ നൊവാർട്ടീസുമായി, മരുന്നിന്റെ വിലക്കുറവിനു വേണ്ടി നടത്തുന്ന പോരാട്ടം ശ്രദ്ധേയമാണ്. ബ്രെസ്റ്റ് കാന്സറിന്റെ ഔഷധമായ റൈബോസൈക്ലിബ്‌ ഉല്പാദിപ്പിക്കുന്നത് ഈ കമ്പനിയാണ്. അതിന് പ്രതിമാസം എഴുപതിനായിരം വില വരും. ഈ അസുഖം ബാധിച്ച സരോജ രാധാകൃഷ്ണൻ നിർബന്ധിത ലൈസൻസിങ് ഉപയോഗിച് ഇന്ത്യ ഈ മരുന്ന് നിർമ്മിക്കണമെന്ന് അധികൃതരോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. ദുർലഭമായ മരുന്നുകൾ ലഭ്യമല്ലെങ്കിൽ അടിയന്തിര സാഹചര്യത്തിൽ അവയുടെ ചേരുവ മനസ്സിലാക്കി നമ്മുടെ നാട്ടിൽ ഉല്പാദിപ്പിക്കാൻ മരുന്ന് കമ്പനികളെ അനുവദിക്കുന്ന ലോക വ്യാപാര സംഘടനയുടെ വ്യവസ്ഥയാണ് നിർബന്ധിത ലൈസൻസിങ്. പേറ്റന്റ് ഉള്ള കമ്പനിക്ക് ഒരു ചെറിയ പ്രതിഫലം കൊടുക്കണം എന്ന് മാത്രം. പ്രതിവർഷം രണ്ടു ലക്ഷം ബ്രെസ്റ്റ് കാൻസർ രോഗം ബാധിക്കുന്ന സ്ത്രീകൾ നിലവിലുള്ളപ്പോൾ 'അടിയന്തിര സാഹചര്യമില്ലെന്നാണ്' ഇന്ത്യൻ കൗൺസിൽ ഓഫ് മെഡിക്കൽ റിസർച്ചിന്റെ നിലപാട്. സരോജ ബാലകൃഷ്ണന്റെ മരണത്തിനു ശേഷവും കുടുംബം ആ പോരാട്ടം തുടരുകയാണ്. ഇക്കൊല്ലം സാമ്പത്തിക വർഷം അവസാനിച്ചപ്പോൾ നൊവാർട്ടീസിന്റെ ആകെ വരുമാനം അൻപത്തി ആറ് ബില്യൺ ഡോളറാണ്.

എയിഡ്സ് രോഗികളുടെ മരുന്നുകൾ വില കുറച്ചു വിറ്റിരുന്നത് സിപ്ല എന്ന ഇന്ത്യൻ കമ്പനിയായിരുന്നു. അതിന്റെ സാഹചര്യം ഇപ്രകാരമായിരുന്നു. ഇന്ത്യക്കാരനായ ഒരു ഗവേഷകൻ ഡോ.രാമറാവു സിപ്ലയുടെ ഉടമസ്ഥനായ ഡോ.ഹമീദിനെ ഒരു വസ്തുത ബോധ്യപെടുത്തിയിരുന്നു. എഛ്.ഐ.വി രോഗികൾക്കുള്ള അസാഡോതൈമിഡിൻ എന്ന ഔഷധത്തിന്റെ കെമിക്കൽ സിന്തെസിസ് താൻ വികസിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നും സിപ്ല അത് ഉല്പാദിപ്പിക്കണമെന്നുമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭ്യർത്ഥന. ഇതേ മരുന്നു ഒരു അമേരിക്കൻ ഫർമസ്യൂട്ടിക്കൽ കമ്പനി ബറോസ് വെൽകം ഉത്പാദിപ്പിച്ചു വിറ്റിരുന്നത് ഒരു രോഗിക്ക് ഒരു വർഷത്തേക്ക് എണ്ണായിരം ഡോളറിനായിരുന്നു. സിപ്ല ഈ മരുന്ന് ഉല്പാദിപ്പിക്കാമെന്ന് ഡോ. രാമറാവുവിനെ അറിയിച്ചു. അമേരിക്കൻ കമ്പനി വിൽക്കുന്നതിന്റെ പത്തിലൊന്ന് വിലക്ക് വില്കാമെന്നും അറിയിച്ചു. അതായത് ഒരു ദിവസം രണ്ടു ഡോളറിന്! സിപ്ലയുടെ ഈ മരുന്നാണ് ആഫ്രിക്കയിലെ ലക്ഷക്കണക്കിന് എയ്ഡ്സ് രോഗികൾക്ക് തുണയായത്.

മൂന്നു വർഷം കഴിഞ്ഞ് മൂന്നു മരുന്നുകൾ സംയോജിപ്പിച്ചു വളരെ ഫലപ്രദമായ ഒരു ആന്റി റെട്രോവൈറൽ തെറാപ്പിയും സിപ്ല വികസിപ്പിച്ചു. മൂന്ന് ബഹുരാഷ്ട്ര കമ്പനികളാണ് ഈ മൂന്നു മരുന്നുകൾ അപ്പോൾ ഉല്പാദിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നത്. ഒരു വർഷം ഒരു രോഗിക്ക് വേണ്ട മരുന്നിന്റെ വില 12000 ഡോളറായിരുന്നു . 'ഡോക്ടർസ് വിതൗട് ബോർഡേഴ്സ്' എന്ന അന്താരാഷ്ട്ര സംഘടന സിപ്ളയുമായി നടത്തിയ ചർച്ചയിൽ ഈ മൂന്ന് മരുന്നുകളുടെ കൊക്റ്റൈൽ കേവലം 350 ഡോളറിന് വീതം കൊടുക്കാമെന്ന് ധാരണയായി. ന്യൂയോർക്ക് ടൈംസ് ഇപ്രകാരം എഴുതി." നിരവധി ബഹുരാഷ്ട്ര കമ്പനികൾ മരുന്ന് വില കുറക്കാൻ നിർബന്ധിതമാകുന്ന തരത്തിൽ ഒരു ഇന്ത്യൻ കമ്പനി ആഫ്രിക്കയിലെ എയ്ഡ്സ് രോഗികൾക്ക് ഒരു രോഗിക്ക് ഒരു വർഷം എന്ന കണക്കെ 350 ഡോളറിന് ട്രിപ്പിൾ തെറാപ്പി കൊക്റ്റൈൽ ഡ്രഗ് വിൽക്കാൻ ഡോക്ടർമാരുടെ സംഘടനയോട് സമ്മതിച്ചിരിക്കുന്നു". ഈ വാർത്ത പാശ്ചാത്യ മരുന്ന് കമ്പനികളെ ഉലച്ചു. മുപ്പത്തി ഒൻപത് ബഹുരാഷ്ട്ര ഔഷധ കമ്പനികൾ ചേർന്ന് ട്രിപ്‌സ് കരാർ സൗത് ആഫ്രിക്കയും സിപ്ലയും ലംഘിച്ചുവെന്ന് ആരോപിച് പിന്നീട് നിയമയുദ്ധമായിരുന്നു.

ഒരു ന്യൂനപക്ഷത്തിന്റെ സ്വാർത്ഥ താല്പര്യങ്ങളുടെ നഗ്നത മറയ്ക്കുന്ന അത്തിഇല കൊണ്ടുള്ള ഉടയാടയാണ് മുതലാളിത്തം എന്ന് പോൾ.എം. സ്വീസി എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. ഒരു ബഹുരാഷ്ട്ര ആഡിറ്റ് കമ്പനിയായ ഏണെസ്റ് ആൻഡ് യങിൽ ജോലിചെയ്യവേ കുഴഞ്ഞു വീണു മരിച്ച ഇരുപത്തി ആറുകാരിയായ ചാർട്ടേഡ് അക്കൗണ്ടന്റ് അന്നാ സെബാസ്റ്റിൻറെ അമ്മ അനിത സെബാസ്റ്റ്യൻ കമ്പനിക്ക് എഴുതിയ കത്തിൽ ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു," രാവ് ഏറെ ചെല്ലുവോളം, വാരാന്ത്യത്തിൽ പോലും അവൾക്ക് പണിയെടുക്കേണ്ടിവന്നു. അവളുടെ മാനേജർ ക്രിക്കറ്റ് മത്സരമുള്ളപ്പോൾ അവൾക്ക് ജോലി നിശ്ചയിച്ചു കൊടുക്കുന്നത് അത് കഴിഞ്ഞാവും, അതും അവളുടെ സമ്മർദ്ദം കൂട്ടി".

അന്നാ സെബാസ്റ്റിൻറെ സംസ്കാരത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഒരു പ്രതിനിധിയെപോലും കമ്പനി അയച്ചില്ലെന്ന് ആ ഭവനം സന്ദർശിച്ച ഈ ലേഖകനോട് അന്നയുടെ പിതാവ് പറഞ്ഞു. എറണാകുളത്ത് തന്നെ ഒരു കമ്പനി ജീവനക്കാരെ ആദരിച്ചത് ഇപ്രകാരമാണ്. “കൊറോ ഹെൽത്തിലെ ജീവനക്കാരെല്ലാം ഇപ്പോൾ തന്നെ സീറ്റിൽ നിന്ന് എഴുനേറ്റുപോകണം, കമ്പനി അടക്കുകയാണ്’. പുതിയ നിയമങ്ങൾ, പുതിയ നീതികൾ!
|highlight1=മനുഷ്യ ജീവിതത്തിന്റെ എല്ലാ മേഖലകളും കോർപറേറ്റ് ചൂഷണത്തിന് വിധേയപ്പെടുകയാണ്. ഇപ്പോൾ ഒരു സമ്മേളനത്തിലോ പ്രതിഷേധ യോഗത്തിലോ പങ്കെടുത്തവർ ആരൊക്കെയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ രഹസ്യ പോലീസിന്റെ ആവശ്യമില്ല. നിയമപാലക സംവിധാനങ്ങൾ വാറന്റുമായി ഗൂഗിളിനെ സമീപിച്ചാൽ മതി. ഏതൊക്കെ തെരുവിൽ, ഏതൊക്കെ ഹാളിൽ, നിശ്ചിത സമയത്തിൽ ആരൊക്കെ സന്നിഹിതരായിരുന്നു എന്ന് ഗൂഗിൾ കാട്ടികൊടുക്കും.
|highlight2=യു.എസ്. ഇറാൻ യുദ്ധത്തിനുശേഷം ചെറുകിട ആയുധ വ്യാപാരത്തിനാണ് മോഹവില. കോടികൾ വില വരുന്ന ലോക്ക്ഹീദ്‌, നോർത്രോപ്പ് തുടങ്ങിയ കമ്പനികളുടെ ഉത്പന്നങ്ങളെക്കാൾ എ.ഐ.യുടെ സഹായത്തോടെ കൃത്യമായി ലക്ഷ്യഭേദിയായ, കേവലം അരലക്ഷം ഡോളർ ചെലവ് വരുന്ന ഡ്രോണുകളാണ് ഫലപ്രദം എന്ന് തെളിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഈ സാങ്കേതിക വിദ്യയിൽ പേരെടുത്ത ആണ്ടുരിൽ എന്ന കമ്പനി ഈ യുദ്ധത്തിനുശേഷം എൺപത് ബില്യൺ ഡോളറിന്റെ ഓഹരിയാണ് ഇപ്പോൾ പുറത്തിറക്കുന്നത്. കഴിഞ്ഞ കൊല്ലം അവരുടെ വിറ്റുവരവ് കേവലം രണ്ടു ബില്യനായിരുന്നു.
|Image1=Muthalalithathinte-Nava-Bhavangal-1.jpg
|Image1_caption=അലഹബാദ് ഉടമ്പടി - 1765 ലെ ബക്സർ യുദ്ധത്തിൽ പരാജയപ്പെട്ട മുഗൾ ചക്രവർത്തിയുമായി ഈസ്റ്റ് ഇൻഡ്യ കമ്പനി കരാറിൽ ഏർപ്പെടുന്നു. അതുവഴി കൊളോണിയൽ കൊള്ളയ്ക്ക് തുടക്കം കുറിച്ചുകൊണ്ട് ദിവാനി കരം പിരിക്കൽ അവകാശം കമ്പനി കൈക്കലാക്കി.
|Image2=Samir-Amin-2.jpg
|Image2_caption=സമീർ അമീൻ
}}

Muthalalithathinte-Nava-Bhavangal

2026-09-23T13:51:53Z

VijayanPN:

{{Article
|Language=Malayalam (ML)
|Displayname=മുതലാളിത്തത്തിന്റെ നവ ഭാവങ്ങൾ
|Author=Author:Varughese George
|Published date=2026-09-14
|HomepageStatus=Featured
|Category=സാമ്പത്തികം
|Intro=കച്ചവട മൂലധനത്തിൽ തുടങ്ങി വ്യവസായ വിപ്ലവത്തിലൂടെ വളർന്ന് ഡിജിറ്റൽ-ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ഇന്റലിജൻസ് സാങ്കേതികവിദ്യകളിലേക്ക് പടർന്നുപന്തലിച്ച മുതലാളിത്തത്തിന്റെ പരിണാമവഴികളെ വിശകലനം ചെയ്യുന്ന ലേഖനം. ആഗോള ടെക് കുത്തകകളും ഊർജ-ആയുധ വ്യവസായങ്ങളും തങ്ങളുടെ അധിനിവേശം ഉറപ്പിക്കാൻ കണ്ടെത്തുന്ന പുതിയ രൂപങ്ങളെയും ഡിജിറ്റൽ നിരീക്ഷണ സംവിധാനങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്ന വെല്ലുവിളികളെയും സമീർ അമീന്റെയും എറിക് ഹോബ്സ്ബാമിന്റെയും സൈദ്ധാന്തിക ചട്ടക്കൂടുകളിലൂടെ ഇവിടെ പരിശോധിക്കുന്നു.
|Content=മുതലാളിത്തം എന്ന സംജ്ഞ 1860നു ശേഷമാണ് രൂപപെട്ടതെന്ന് എറിക് ഹോബ്സ്ബാം എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. അതിനു തൊട്ടു മുൻപുള്ള കാലഘട്ടത്തെ മെർക്കന്റലിസം എന്നാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. രാജ്യങ്ങൾ തമ്മിൽ വ്യാപാര ഇടപാടുകൾ നടത്തി ലാഭം നേടുക, അത് സ്വർണവും വെള്ളിയുമാക്കി ആസ്തിയായി സൂക്ഷിക്കുക എന്നതായിരുന്നു പ്രമാണം. എന്നാൽ സമ്പദ്ഘടനയെ ചലനാത്മകമാക്കാൻ ഈ രീതിക്ക് സാധ്യമല്ല എന്ന തിരിച്ചറിവിലാണ് മുതലാളിത്ത പ്രക്രിയ സജീവമാകുന്നത്. കൊളോണിയൽ രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്ന് ലഭിച്ച അളവില്ലാത്ത സ്വത്ത് ശാസ്ത്ര സാങ്കേതിക വിപ്ലവത്തിന് പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങൾക്ക് സഹായകരമായി. ഇന്ത്യയിൽ ബംഗാൾ, ബീഹാർ, ഒറീസ എന്നീ പ്രവിശ്യകളിൽ കൃഷിക്കാരിൽ നിന്ന് കരം പിരിക്കാനുള്ള ദീവാനി അവകാശം ബ്രിടീഷുകാർ നേടിയെടുത്ത് കൃത്യം പത്തു കൊല്ലത്തിനു ശേഷം ബ്രിട്ടനിൽ വ്യവസായ വിപ്ലവം ആരംഭിച്ചുവെന്ന് ആർ.പി. ദത് സമർഥിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ഇപ്രകാരം കോളനി വാഴ്ചയിലൂടെ ആർജിച്ച പ്രകൃതി വിഭവങ്ങളും മനുഷ്യാധ്വാനവും ഉപയോഗിച്ച് ഒരു പുതിയ നാഗരികത പടിഞ്ഞാറൻ നാടുകളിൽ കെട്ടിപ്പടുത്ത മുതലാളിത്തം അത് നേരിട്ട ഓരോ പ്രതിസന്ധിയെയും അതിജീവിക്കാൻ പുതിയ ഭാവങ്ങൾ ആർജിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കയാണ്. സാങ്കേതിക വിദ്യയുടെ കുത്തകവത്കരണം, പ്രകൃതി വിഭവങ്ങളുടെ ചൂഷണം, ധന മൂലധനം, ആഗോള മാധ്യമം, സൈനീക ശക്തി എന്നിവയാണ് സമകാലീന മുതലാളിത്തത്തിന്റെ പ്രതേകതകളായി മൂന്നാം ലോക സൈദ്ധാന്തികൻ സമീർ അമീൻ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നത്. [[File:Samir-Amin-2.jpg|thumb|300px|right|സമീർ അമീൻ]] ശബ്ദവീചികൾക്കു പകരം വിവരങ്ങൾ അക്കങ്ങളിൽ സംഗ്രഹിച്ചയക്കുന്ന രീതിയാണ് ഡിജിറ്റൽ സാങ്കേതിക വിദ്യ. എന്നാൽ ഈ സാങ്കേതിക വിദ്യയുടെ നിസ്സീമ സാദ്ധ്യതകൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞ കമ്പനികൾ ഈ പൊതുജ്ഞാനത്തെ കുത്തകവത്കരിച്ചതിനാൽ ആൽഫബെറ്റ് (ഗൂഗിൾ) മെറ്റാ (ഫേസ്ബുക്) ആമസോൺ തുടങ്ങിയ കമ്പനികളുടെ വാർഷിക വരുമാനം ചില രാഷ്ട്രങ്ങളുടെ ദേശീയ വരുമാനത്തേക്കാൾ കൂടുതലാണ്. ഇതിന്റെ കുത്തക കൈവശപ്പെടുത്തിയ കോർപറേറ്റ് സ്വാധീനത്തെയാണ് ഡിജിറ്റൽ കാപിറ്റലിസം എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്. ഓയിൽ, ഗ്യാസ്, സെമി കണ്ടക്ടർ, മിനറൽസ്, ഊർജം തുടങ്ങി മറ്റ് ഏത് ഉല്പാദന മേഖലയെക്കാളും ഡിജിറ്റൽ അടിസ്ഥാന മേഖലയുടെ വളർച്ച കഴിഞ്ഞ കൊല്ലത്തേക്കാൾ എൺപതു ശതമാനമാണെന്ന് ഐക്യരാഷ്ട്ര സംഘടനയുടെ വേൾഡ് നിക്ഷേപ റിപ്പോർട് (2026) വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. കഴിഞ്ഞ കൊല്ലം, 2025 ൽ എ.ഐ ഇൻഫ്രാസ്ട്രക്ചറിൽ 341 ബില്യൺ ഡോളറിന്റെ നിക്ഷേപമുണ്ടായി എന്ന് പ്രസ്തുത റിപ്പോർട് അറിയിക്കുന്നു. എന്നാൽ വികസ്വര രാജ്യങ്ങൾക്ക് പ്രയോജനപ്പെടുന്ന അഗ്രിബിസിനസ്, ടെക്സ്ടൈൽസ്, ട്രാൻസ്‌പോർട് എക്വിപ്മെന്റ് തുടങ്ങിയവയുടെ വളർച്ച കഴിഞ്ഞ ഒരു ദശകത്തിനുള്ളിൽ പതിനേഴു ശതമാനം കുറഞ്ഞു.
{{PullQuote |
മനുഷ്യ ജീവിതത്തിന്റെ എല്ലാ മേഖലകളും കോർപറേറ്റ് ചൂഷണത്തിന് വിധേയപ്പെടുകയാണ്. ഇപ്പോൾ ഒരു സമ്മേളനത്തിലോ പ്രതിഷേധ യോഗത്തിലോ പങ്കെടുത്തവർ ആരൊക്കെയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ രഹസ്യ പോലീസിന്റെ ആവശ്യമില്ല. നിയമപാലക സംവിധാനങ്ങൾ വാറന്റുമായി ഗൂഗിളിനെ സമീപിച്ചാൽ മതി. ഏതൊക്കെ തെരുവിൽ, ഏതൊക്കെ ഹാളിൽ, നിശ്ചിത സമയത്തിൽ ആരൊക്കെ സന്നിഹിതരായിരുന്നു എന്ന് ഗൂഗിൾ കാട്ടികൊടുക്കും.
}}
ഗൂഗിൾ ഫോണിലെ ലൊക്കേഷൻ ഡേറ്റ പ്രകാരമാണ് ഇത് നിർണയിക്കുന്നത്. നാം സ്മാർട്ട് ഫോൺ സ്വിച്ച് ഓഫ് ചെയ്താലും ഏഴ് സ്ഥലങ്ങളിൽ അത് തുറന്നിരിക്കും. ഒരു ആഫ്രിക്കൻ അമേരിക്കനായ ജോർജ് ഫ്ലോയിഡിനെ വെളുത്ത പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ 2020 മെയ് മാസത്തിൽ ശ്വാസം മുട്ടിച്ചു കൊന്നതിനു ശേഷം രൂപപ്പെട്ട, ‘കറുത്തവരുടെ ജീവനും പ്രധാനമാണ്’ എന്ന പ്രക്ഷോഭത്തിൽ പങ്കെടുത്ത ആളുകളുടെ മേൽ കേസ് ചുമത്തിയത് ഇപ്രകാരമായിരുന്നു. മെക്സിക്കൻ അമേരിക്കൻ അതിർത്തി അനധികൃതമായി കടന്നു വരുന്നവരെ മനസ്സിലാക്കാനും ഇപ്പോൾ ഈ നിരീക്ഷണ രീതിയാണ് അമേരിക്ക ഉപയോഗിക്കുന്നത്. അതിർത്തി നിരീക്ഷണ വ്യവസായം (Border and surveillance industry-BIS) എന്നാണ് ഇത് അറിയപ്പെടുന്നത്. വടക്കേ ആഫ്രിക്കയിൽ നിന്നും മറ്റും അനധികൃതമായി കുടിയേറുന്നവരെ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത് ഇത്തരം ബിസ് കമ്പനികളാണ്. കുടിയേറിയ കുടുംബങ്ങളിലെ അംഗങ്ങളെ വേർപിരിക്കുക, തടവിലാക്കുക, നിരീക്ഷിക്കുക, വിദൂര സ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് എത്തിക്കുക തുടങ്ങിയ ചുമതലകളാണ് ഇവർ നടത്തുന്നത്.

ഊർജപ്രതിസന്ധിയുടെ ഘട്ടത്തിലാണ് മുതലാളിത്തം അതിന്റെ എല്ലാ സീമകളും മറികടന്നത്. ഐക്യരാഷ്ട്ര സംഘടനയുടെ സെക്രട്ടറി ജനറൽ നാല് എണ്ണ കമ്പനികളുടെ ലാഭാർത്തിയെ ഈയിടെ അപലപിക്കുകയുണ്ടായി. എക്സൻ മൊബീൽ, ഷെവറോൺ, ഷെൽ, ടോട്ടൽ എനെർജിസ് എന്നിവയാണ് ആ കമ്പനികൾ. ഈ നാല് എണ്ണ കമ്പനികളും കൂടി തലേ ദ്വൈപാദത്തേക്കാൾ അൻപത്തി ഒന്ന് ബില്യൺ ഡോളർ കൂടുതൽ ലാഭം നേടിയെന്ന് അദ്ദേഹം കുറ്റപ്പെടുത്തി. ഉക്രൈൻ - റഷ്യ യുദ്ധം തുടങ്ങിയപ്പോൾ മുതൽ ഇന്ത്യൻ എണ്ണ കമ്പനികളും ലാഭം കൊയ്‌തു. റഷ്യയിൽ നിന്ന് എണ്ണ വാങ്ങുന്ന അംഗരാജ്യങ്ങളുടെ മേൽ യൂറോപ്യൻ യൂണിയൻ ഉപരോധമേർപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ ആ അവസരം ഇന്ത്യൻ കമ്പനികൾ പ്രയോജനപ്പെടുത്തി. അന്താരാഷ്ട്ര വില മാനദണ്ഡമാക്കുന്ന ബ്രെന്റ് ഓയിൽ വിലയേക്കാൾ ബാരലിന് ആറ് ഡോളർ ഡിസ്‌കൗണ്ട് ഇന്ത്യയിലെ സ്വകാര്യ, പൊതുമേഖലാ എണ്ണ കമ്പനികൾക്ക് റഷ്യ കൊടുത്തു. ഒരു ദിവസം രണ്ടു ദശലക്ഷം ബാരൽ വരെ ഇറക്കുമതി നടത്തിയ കമ്പനികളുണ്ട്. ഒരു രൂപ പോലും ഉപഭോക്താക്കൾക്ക് ഈ കമ്പനികൾ കുറച്ചുകൊടുത്തുമില്ല. ഇന്ത്യൻ കമ്പനികൾ ലാഭം നേടിയതിന് ഒരു കണക്കുമില്ലെന്ന് ‘ദി ഇക്കോണോമിസ്റ്’ എഴുതിയിരുന്നു.
[[File:SpaceX.jpg|thumb|300px|left]]
ഇപ്പോൾ ഭൂമിയും കടന്ന് ചൊവ്വയിലേക്ക് സഞ്ചാരികളെ കൊണ്ടുപോകാനുള്ള വാഗ്ദാനമാണ് എലോൺ മസ്‌കിന്റെ സ്പേസ് X മുന്നോട്ട് വക്കുന്നത്. ഇരുപത്തിഅഞ്ചര ട്രില്യൺ ഡോളറാണ് തങ്ങൾ പ്രതീക്ഷിക്കുന്ന ആസ്തി എന്നാണ് മസ്‌കിന്റെ കമ്പനികൾ അവകാശപ്പെടുന്നത് എന്ന് ജൂലൈ പന്ത്രണ്ടാം തീയതിയിലെ ന്യൂ!യോർക്ക് ടൈംസ് എഴുതുന്നു. അതായത് അമേരിക്കൻ സമ്പത് ഘടനയുടെ ആകെ ആസ്തിക്കൊപ്പം ഈ കമ്പനിയുടെ ആസ്തിയും എത്തുമെന്ന്. ഇപ്പോൾ ഇരുപത്തി അഞ്ച് ബില്യൺ ഡോളറിന്റെ മൂല്യം വരുന്ന ഓഹരികളാണ് കമ്പനി വില്പനക്ക് പരസ്യപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്. ചൊവ്വയിലേക്ക് സഞ്ചാരികളെ എത്തിക്കും , അത് വഴി കമ്പനി നേടുന്ന ലാഭത്തിന്റെ ഒരു വിഹിതം തങ്ങൾക്കു ലഭിക്കും എന്ന വിശ്വാസമാണ് ഓഹരി വാങ്ങുന്നവരുടെ പ്രതീക്ഷ. എൻറോണിലെ ഓഹരി ഉടമകൾക്കുണ്ടായ ദുർഗതി ഓർത്തിരിക്കുക. ഒരു കമ്പനി ഏറ്റവും മാതൃകാപരമായി നടത്തുന്നതിന്റെ ഉദാഹരണമായി ബിസിനസ്സ് സ്‌കൂളുകളിൽ പഠിപ്പിച്ചിരുന്നത് എൻറോണിനെ ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയാണ്. എന്നാൽ കമ്പനിയുടെ വൈസ് പ്രസിഡണ്ട് ഷെറോൺ വാഡ്‌കിൻസിന് ബാലൻസ് ഷീറ്റിൽ സംശയം തോന്നി. അവർ ചെയർമാൻ കെന്നത്ത് ലേയ്ക്ക് രണ്ടു കത്തുകൾ തയ്യാറാക്കി. പേര് വയ്ക്കാതെ കമ്പനിയുടെ പോസ്റ്റ് ബോക്സിൽ ഒരു കത്ത് നിക്ഷേപിച്ചു. രണ്ടാമത്തെ കത്ത് ചെയർമാന് നേരിൽ കൊടുത്തു. എൻറോൺ അതിന്റെ ആസ്തികൾ പെരുപ്പിച്ചു കാണിച്ചുവെന്നും ബാധ്യതകൾ മറച്ചു വച്ചിരിക്കയാണെന്നും കമ്പനി ഏതു നിമിഷവും തകരുമെന്നും അവർ ഈ കത്തുകളിൽ എഴുതിയിരുന്നു.

കാര്യഗൗരവം മനസ്സിലാക്കിയ ചെയർമാൻ തന്റെ പക്കലുള്ള ഓഹരികൾ മുഴുവൻ കൂടിയ വിലക്ക് വിറ്റഴിച്ചു. ഒരു ഓഹരിക്ക് തൊണ്ണൂറ് ഡോളർ വച്ചാണ് വിറ്റത്. അദ്ദേഹം തുടർന്ന് ജീവനക്കാരുടെ യോഗം വിളിച്ചുകൂട്ടി അവരുടെ റിട്ടയർമെന്റ് ഫണ്ടും പെൻഷൻ ഫണ്ടും ഓഹരികളിൽ നിക്ഷേപിക്കാൻ നിർബന്ധിച്ചു. ഒരാഴ്ചക്കുള്ളിൽ കമ്പനിയുടെ സത്യം പുറം ലോകമറിഞ്ഞു. ഓഹരി വില തൊണ്ണൂറു ഡോളറിൽ നിന്ന് ഇരുപത്തി ഏഴു സെന്ററിലേക്ക് നിപതിച്ചു. ഒരു ഇന്റർവ്യൂവിൽ ഷെറോൺ വാഡ്‌കിൻസ് വെളിപ്പെടുത്തിയത് ഓഹരിയുടമകൾക്ക് അറുപത് ബില്യൺ ഡോളർ നഷ്ടപെട്ടുവെന്നാണ്. ഈ കമ്പനിയെ ഫണ്ട് ചെയ്തിരുന്ന സിറ്റി ഗ്രൂപ്പ്, ജെപി മോർഗൻ, ക്രെഡിറ്റ് ലിയോൺ, സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ഇന്ത്യ തുടങ്ങിയ ധനകാര്യ സ്ഥാപനങ്ങൾക്ക് വൻ നഷ്ടമുണ്ടായി. അമേരിക്കയിലെ ഏഴാമത്തെ വലിയ കമ്പനി പാപ്പരായി. എന്നാൽ ചെയർമാൻ കെന്നത്ത് ലേയുടെ ആസ്തി അപ്പോഴേക്കും 230 ദശലക്ഷം ഡോളറായി ഉയർന്നിരുന്നു! മുതലാളിത്തത്തിന്റെ സ്വർണ നാവായ ഫോർബ്സ് മാസിക എഴുതുന്നത് ഓരോ വർഷവും 830 ബില്യൺ ഡോളറിനു തുല്യമായ ഓഹരിത്തട്ടിപ് നടക്കുന്നുവെന്നാണ്.

കൃഷി, വ്യവസായം, സേവന മേഖല എന്നിവപോലെ സമ്പദ് ഘടനയുടെ നാലാമത്തെ മേഖലയാണ് ആയുധ വ്യവസായം എന്ന് ഏർനെസ്റ് മണ്ടേൽ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. റഷ്യ-ഉക്രൈൻ യുദ്ധം അഞ്ചാം വർഷത്തിലേക്ക് കടക്കുമ്പോഴും ജൂലായ് ഏഴ്, എട്ട് തീയതികളിൽ അങ്കാറയിൽ ചേർന്ന നാറ്റോ സഖ്യ സമ്മേളനം 70 ബില്യൺ യൂറോ ഉക്രൈന് ആയുധ സഹായമായി കൊടുക്കാനാണ് നിശ്ചയിച്ചത്. വികസിത രാജ്യങ്ങളിലെ ആയുധ വ്യവസായത്തിന് ഇത് ഊർജം നൽകും. സമാധാന ചർച്ചകൾക്ക് ഒരുമ്പെടാത്തത് ഇക്കാരണത്താലാണ്.
{{PullQuote |
യു.എസ്. ഇറാൻ യുദ്ധത്തിനുശേഷം ചെറുകിട ആയുധ വ്യാപാരത്തിനാണ് മോഹവില. കോടികൾ വില വരുന്ന ലോക്ക്ഹീദ്‌, നോർത്രോപ്പ് തുടങ്ങിയ കമ്പനികളുടെ ഉത്പന്നങ്ങളെക്കാൾ എ.ഐ.യുടെ സഹായത്തോടെ കൃത്യമായി ലക്ഷ്യഭേദിയായ, കേവലം അരലക്ഷം ഡോളർ ചെലവ് വരുന്ന ഡ്രോണുകളാണ് ഫലപ്രദം എന്ന് തെളിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഈ സാങ്കേതിക വിദ്യയിൽ പേരെടുത്ത ആണ്ടുരിൽ എന്ന കമ്പനി ഈ യുദ്ധത്തിനുശേഷം എൺപത് ബില്യൺ ഡോളറിന്റെ ഓഹരിയാണ് ഇപ്പോൾ പുറത്തിറക്കുന്നത്. കഴിഞ്ഞ കൊല്ലം അവരുടെ വിറ്റുവരവ് കേവലം രണ്ടു ബില്യനായിരുന്നു.
}}
2026 ഫെബ്രുവരി 28 തീയതി അമേരിക്കയുടെ ഒരു ടോമഹോക് മിസൈൽ ഇറാനിലെ ഷാജാര തയ്യേബ എലിമെന്ററി സ്കൂളിൽ പതിച്ചു കുഞ്ഞുങ്ങൾ ഉൾപ്പെടെ 175 പേർ മരിച്ചു. തങ്ങളുടെ മിസൈൽ അല്ലെന്ന് അമേരിക്ക വാദിച്ചെങ്കിലും അഞ്ചു മാസത്തിനു ശേഷം അവർക്ക് സമ്മതിക്കേണ്ടി വന്നു.

അഫ്ഗാനിസ്ഥാനിൽ നിന്ന് പിൻവാങ്ങുന്ന വേളയിൽ അമേരിക്കൻ സൈന്യം എം.ക്യൂ 9 ഡ്രോണുകൾ പ്രയോഗിക്കുകയുണ്ടായി. ഒരു വെളുത്ത ടൊയോട്ട കൊറോള കാർ കാബൂളിൽ കുറേ പാക്കറ്റുകളുമായി പലേടത്തും നിർത്തി പോകുന്നത് അവർ ശ്രദ്ധിച്ചു. ഡ്രൈവർ ബോംബ് പൊട്ടിച്ചിട്ട് ആല്മഹത്യക്ക് ഒരുങ്ങുകയാണെന്ന് അവർ ചിന്തിച്ചു. യു. എസ് കമ്മാൻഡോസ്‌ ആ കാർ ചുട്ടു കരിച്ചു. സംയുക്‌ത പട്ടാള മേധാവി ജനറൽ മാർക്ക് മിലി ഈ ആക്രമണത്തെ അഭിനന്ദിച്ചു. എന്നാൽ ദീർഘ കാലം കാബൂളിൽ പ്രവർത്തിച്ചിരുന്ന ഒരു അമേരിക്കൻ സന്നദ്ധ, കാരുണ്യ പ്രവർത്തകനായിരുന്നു കാർ ഓടിച്ചിരുന്നത്. കാറിലെ പാക്കറ്റുകൾ വെള്ളകുപ്പികളായിരുന്നു! മൂന്ന് ആഴ്ച കഴിഞ്ഞ് പെന്റഗൺ ഇത് സമ്മതിക്കുകയുണ്ടായി.

‘മനുഷ്യ ശരീരമാണ് കമ്പോളത്തിന്റെ അവസാന പോരാട്ട രംഗം’ എന്ന് ‘ഹ്യൂമൻ ബോഡി ഷോപ്’ എന്ന പ്രസിദ്ധ പുസ്തകത്തിൽ പറയുന്നുണ്ട്. മലയാളിയായ സരോജ രാധാകൃഷ്ണന്റെ കുടുംബം സ്വിറ്റ്സർലൻഡ് കമ്പനിയായ നൊവാർട്ടീസുമായി, മരുന്നിന്റെ വിലക്കുറവിനു വേണ്ടി നടത്തുന്ന പോരാട്ടം ശ്രദ്ധേയമാണ്. ബ്രെസ്റ്റ് കാന്സറിന്റെ ഔഷധമായ റൈബോസൈക്ലിബ്‌ ഉല്പാദിപ്പിക്കുന്നത് ഈ കമ്പനിയാണ്. അതിന് പ്രതിമാസം എഴുപതിനായിരം വില വരും. ഈ അസുഖം ബാധിച്ച സരോജ രാധാകൃഷ്ണൻ നിർബന്ധിത ലൈസൻസിങ് ഉപയോഗിച് ഇന്ത്യ ഈ മരുന്ന് നിർമ്മിക്കണമെന്ന് അധികൃതരോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. ദുർലഭമായ മരുന്നുകൾ ലഭ്യമല്ലെങ്കിൽ അടിയന്തിര സാഹചര്യത്തിൽ അവയുടെ ചേരുവ മനസ്സിലാക്കി നമ്മുടെ നാട്ടിൽ ഉല്പാദിപ്പിക്കാൻ മരുന്ന് കമ്പനികളെ അനുവദിക്കുന്ന ലോക വ്യാപാര സംഘടനയുടെ വ്യവസ്ഥയാണ് നിർബന്ധിത ലൈസൻസിങ്. പേറ്റന്റ് ഉള്ള കമ്പനിക്ക് ഒരു ചെറിയ പ്രതിഫലം കൊടുക്കണം എന്ന് മാത്രം. പ്രതിവർഷം രണ്ടു ലക്ഷം ബ്രെസ്റ്റ് കാൻസർ രോഗം ബാധിക്കുന്ന സ്ത്രീകൾ നിലവിലുള്ളപ്പോൾ 'അടിയന്തിര സാഹചര്യമില്ലെന്നാണ്' ഇന്ത്യൻ കൗൺസിൽ ഓഫ് മെഡിക്കൽ റിസർച്ചിന്റെ നിലപാട്. സരോജ ബാലകൃഷ്ണന്റെ മരണത്തിനു ശേഷവും കുടുംബം ആ പോരാട്ടം തുടരുകയാണ്. ഇക്കൊല്ലം സാമ്പത്തിക വർഷം അവസാനിച്ചപ്പോൾ നൊവാർട്ടീസിന്റെ ആകെ വരുമാനം അൻപത്തി ആറ് ബില്യൺ ഡോളറാണ്.

എയിഡ്സ് രോഗികളുടെ മരുന്നുകൾ വില കുറച്ചു വിറ്റിരുന്നത് സിപ്ല എന്ന ഇന്ത്യൻ കമ്പനിയായിരുന്നു. അതിന്റെ സാഹചര്യം ഇപ്രകാരമായിരുന്നു. ഇന്ത്യക്കാരനായ ഒരു ഗവേഷകൻ ഡോ.രാമറാവു സിപ്ലയുടെ ഉടമസ്ഥനായ ഡോ.ഹമീദിനെ ഒരു വസ്തുത ബോധ്യപെടുത്തിയിരുന്നു. എഛ്.ഐ.വി രോഗികൾക്കുള്ള അസാഡോതൈമിഡിൻ എന്ന ഔഷധത്തിന്റെ കെമിക്കൽ സിന്തെസിസ് താൻ വികസിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നും സിപ്ല അത് ഉല്പാദിപ്പിക്കണമെന്നുമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭ്യർത്ഥന. ഇതേ മരുന്നു ഒരു അമേരിക്കൻ ഫർമസ്യൂട്ടിക്കൽ കമ്പനി ബറോസ് വെൽകം ഉത്പാദിപ്പിച്ചു വിറ്റിരുന്നത് ഒരു രോഗിക്ക് ഒരു വർഷത്തേക്ക് എണ്ണായിരം ഡോളറിനായിരുന്നു. സിപ്ല ഈ മരുന്ന് ഉല്പാദിപ്പിക്കാമെന്ന് ഡോ. രാമറാവുവിനെ അറിയിച്ചു. അമേരിക്കൻ കമ്പനി വിൽക്കുന്നതിന്റെ പത്തിലൊന്ന് വിലക്ക് വില്കാമെന്നും അറിയിച്ചു. അതായത് ഒരു ദിവസം രണ്ടു ഡോളറിന്! സിപ്ലയുടെ ഈ മരുന്നാണ് ആഫ്രിക്കയിലെ ലക്ഷക്കണക്കിന് എയ്ഡ്സ് രോഗികൾക്ക് തുണയായത്.

മൂന്നു വർഷം കഴിഞ്ഞ് മൂന്നു മരുന്നുകൾ സംയോജിപ്പിച്ചു വളരെ ഫലപ്രദമായ ഒരു ആന്റി റെട്രോവൈറൽ തെറാപ്പിയും സിപ്ല വികസിപ്പിച്ചു. മൂന്ന് ബഹുരാഷ്ട്ര കമ്പനികളാണ് ഈ മൂന്നു മരുന്നുകൾ അപ്പോൾ ഉല്പാദിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നത്. ഒരു വർഷം ഒരു രോഗിക്ക് വേണ്ട മരുന്നിന്റെ വില 12000 ഡോളറായിരുന്നു . 'ഡോക്ടർസ് വിതൗട് ബോർഡേഴ്സ്' എന്ന അന്താരാഷ്ട്ര സംഘടന സിപ്ളയുമായി നടത്തിയ ചർച്ചയിൽ ഈ മൂന്ന് മരുന്നുകളുടെ കൊക്റ്റൈൽ കേവലം 350 ഡോളറിന് വീതം കൊടുക്കാമെന്ന് ധാരണയായി. ന്യൂയോർക്ക് ടൈംസ് ഇപ്രകാരം എഴുതി." നിരവധി ബഹുരാഷ്ട്ര കമ്പനികൾ മരുന്ന് വില കുറക്കാൻ നിർബന്ധിതമാകുന്ന തരത്തിൽ ഒരു ഇന്ത്യൻ കമ്പനി ആഫ്രിക്കയിലെ എയ്ഡ്സ് രോഗികൾക്ക് ഒരു രോഗിക്ക് ഒരു വർഷം എന്ന കണക്കെ 350 ഡോളറിന് ട്രിപ്പിൾ തെറാപ്പി കൊക്റ്റൈൽ ഡ്രഗ് വിൽക്കാൻ ഡോക്ടർമാരുടെ സംഘടനയോട് സമ്മതിച്ചിരിക്കുന്നു". ഈ വാർത്ത പാശ്ചാത്യ മരുന്ന് കമ്പനികളെ ഉലച്ചു. മുപ്പത്തി ഒൻപത് ബഹുരാഷ്ട്ര ഔഷധ കമ്പനികൾ ചേർന്ന് ട്രിപ്‌സ് കരാർ സൗത് ആഫ്രിക്കയും സിപ്ലയും ലംഘിച്ചുവെന്ന് ആരോപിച് പിന്നീട് നിയമയുദ്ധമായിരുന്നു.

ഒരു ന്യൂനപക്ഷത്തിന്റെ സ്വാർത്ഥ താല്പര്യങ്ങളുടെ നഗ്നത മറയ്ക്കുന്ന അത്തിഇല കൊണ്ടുള്ള ഉടയാടയാണ് മുതലാളിത്തം എന്ന് പോൾ.എം. സ്വീസി എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. ഒരു ബഹുരാഷ്ട്ര ആഡിറ്റ് കമ്പനിയായ ഏണെസ്റ് ആൻഡ് യങിൽ ജോലിചെയ്യവേ കുഴഞ്ഞു വീണു മരിച്ച ഇരുപത്തി ആറുകാരിയായ ചാർട്ടേഡ് അക്കൗണ്ടന്റ് അന്നാ സെബാസ്റ്റിൻറെ അമ്മ അനിത സെബാസ്റ്റ്യൻ കമ്പനിക്ക് എഴുതിയ കത്തിൽ ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു," രാവ് ഏറെ ചെല്ലുവോളം, വാരാന്ത്യത്തിൽ പോലും അവൾക്ക് പണിയെടുക്കേണ്ടിവന്നു. അവളുടെ മാനേജർ ക്രിക്കറ്റ് മത്സരമുള്ളപ്പോൾ അവൾക്ക് ജോലി നിശ്ചയിച്ചു കൊടുക്കുന്നത് അത് കഴിഞ്ഞാവും, അതും അവളുടെ സമ്മർദ്ദം കൂട്ടി".

അന്നാ സെബാസ്റ്റിൻറെ സംസ്കാരത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഒരു പ്രതിനിധിയെപോലും കമ്പനി അയച്ചില്ലെന്ന് ആ ഭവനം സന്ദർശിച്ച ഈ ലേഖകനോട് അന്നയുടെ പിതാവ് പറഞ്ഞു. എറണാകുളത്ത് തന്നെ ഒരു കമ്പനി ജീവനക്കാരെ ആദരിച്ചത് ഇപ്രകാരമാണ്. “കൊറോ ഹെൽത്തിലെ ജീവനക്കാരെല്ലാം ഇപ്പോൾ തന്നെ സീറ്റിൽ നിന്ന് എഴുനേറ്റുപോകണം, കമ്പനി അടക്കുകയാണ്’. പുതിയ നിയമങ്ങൾ, പുതിയ നീതികൾ!
|highlight1=മനുഷ്യ ജീവിതത്തിന്റെ എല്ലാ മേഖലകളും കോർപറേറ്റ് ചൂഷണത്തിന് വിധേയപ്പെടുകയാണ്. ഇപ്പോൾ ഒരു സമ്മേളനത്തിലോ പ്രതിഷേധ യോഗത്തിലോ പങ്കെടുത്തവർ ആരൊക്കെയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ രഹസ്യ പോലീസിന്റെ ആവശ്യമില്ല. നിയമപാലക സംവിധാനങ്ങൾ വാറന്റുമായി ഗൂഗിളിനെ സമീപിച്ചാൽ മതി. ഏതൊക്കെ തെരുവിൽ, ഏതൊക്കെ ഹാളിൽ, നിശ്ചിത സമയത്തിൽ ആരൊക്കെ സന്നിഹിതരായിരുന്നു എന്ന് ഗൂഗിൾ കാട്ടികൊടുക്കും.
|highlight2=യു.എസ്. ഇറാൻ യുദ്ധത്തിനുശേഷം ചെറുകിട ആയുധ വ്യാപാരത്തിനാണ് മോഹവില. കോടികൾ വില വരുന്ന ലോക്ക്ഹീദ്‌, നോർത്രോപ്പ് തുടങ്ങിയ കമ്പനികളുടെ ഉത്പന്നങ്ങളെക്കാൾ എ.ഐ.യുടെ സഹായത്തോടെ കൃത്യമായി ലക്ഷ്യഭേദിയായ, കേവലം അരലക്ഷം ഡോളർ ചെലവ് വരുന്ന ഡ്രോണുകളാണ് ഫലപ്രദം എന്ന് തെളിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഈ സാങ്കേതിക വിദ്യയിൽ പേരെടുത്ത ആണ്ടുരിൽ എന്ന കമ്പനി ഈ യുദ്ധത്തിനുശേഷം എൺപത് ബില്യൺ ഡോളറിന്റെ ഓഹരിയാണ് ഇപ്പോൾ പുറത്തിറക്കുന്നത്. കഴിഞ്ഞ കൊല്ലം അവരുടെ വിറ്റുവരവ് കേവലം രണ്ടു ബില്യനായിരുന്നു.
|Image1=Muthalalithathinte-Nava-Bhavangal-1.jpg
|Image1_caption=അലഹബാദ് ഉടമ്പടി - 1765 ലെ ബക്സർ യുദ്ധത്തിൽ പരാജയപ്പെട്ട മുഗൾ ചക്രവർത്തിയുമായി ഈസ്റ്റ് ഇൻഡ്യ കമ്പനി കരാറിൽ ഏർപ്പെടുന്നു. അതുവഴി കൊളോണിയൽ കൊള്ളയ്ക്ക് തുടക്കം കുറിച്ചുകൊണ്ട് ദിവാനി കരം പിരിക്കൽ അവകാശം കമ്പനി കൈക്കലാക്കി.
|Image2=Samir-Amin-2.jpg
|Image2_caption=സമീർ അമീൻ
}}

Muthalalithathinte-Nava-Bhavangal

2026-09-23T13:48:30Z

VijayanPN:

പ്രമാണം:SpaceX.jpg

2026-09-23T13:47:13Z

VijayanPN:

Muthalalithathinte-Nava-Bhavangal

2026-09-23T13:46:18Z

VijayanPN:

{{Article
|Language=Malayalam (ML)
|Displayname=മുതലാളിത്തത്തിന്റെ നവ ഭാവങ്ങൾ
|Author=Author:Varughese George
|Published date=2026-09-14
|HomepageStatus=Featured
|Category=സാമ്പത്തികം
|Intro=കച്ചവട മൂലധനത്തിൽ തുടങ്ങി വ്യവസായ വിപ്ലവത്തിലൂടെ വളർന്ന് ഡിജിറ്റൽ-ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ഇന്റലിജൻസ് സാങ്കേതികവിദ്യകളിലേക്ക് പടർന്നുപന്തലിച്ച മുതലാളിത്തത്തിന്റെ പരിണാമവഴികളെ വിശകലനം ചെയ്യുന്ന ലേഖനം. ആഗോള ടെക് കുത്തകകളും ഊർജ-ആയുധ വ്യവസായങ്ങളും തങ്ങളുടെ അധിനിവേശം ഉറപ്പിക്കാൻ കണ്ടെത്തുന്ന പുതിയ രൂപങ്ങളെയും ഡിജിറ്റൽ നിരീക്ഷണ സംവിധാനങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്ന വെല്ലുവിളികളെയും സമീർ അമീന്റെയും എറിക് ഹോബ്സ്ബാമിന്റെയും സൈദ്ധാന്തിക ചട്ടക്കൂടുകളിലൂടെ ഇവിടെ പരിശോധിക്കുന്നു.
|Content=മുതലാളിത്തം എന്ന സംജ്ഞ 1860നു ശേഷമാണ് രൂപപെട്ടതെന്ന് എറിക് ഹോബ്സ്ബാം എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. അതിനു തൊട്ടു മുൻപുള്ള കാലഘട്ടത്തെ മെർക്കന്റലിസം എന്നാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. രാജ്യങ്ങൾ തമ്മിൽ വ്യാപാര ഇടപാടുകൾ നടത്തി ലാഭം നേടുക, അത് സ്വർണവും വെള്ളിയുമാക്കി ആസ്തിയായി സൂക്ഷിക്കുക എന്നതായിരുന്നു പ്രമാണം. എന്നാൽ സമ്പദ്ഘടനയെ ചലനാത്മകമാക്കാൻ ഈ രീതിക്ക് സാധ്യമല്ല എന്ന തിരിച്ചറിവിലാണ് മുതലാളിത്ത പ്രക്രിയ സജീവമാകുന്നത്. കൊളോണിയൽ രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്ന് ലഭിച്ച അളവില്ലാത്ത സ്വത്ത് ശാസ്ത്ര സാങ്കേതിക വിപ്ലവത്തിന് പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങൾക്ക് സഹായകരമായി. ഇന്ത്യയിൽ ബംഗാൾ, ബീഹാർ, ഒറീസ എന്നീ പ്രവിശ്യകളിൽ കൃഷിക്കാരിൽ നിന്ന് കരം പിരിക്കാനുള്ള ദീവാനി അവകാശം ബ്രിടീഷുകാർ നേടിയെടുത്ത് കൃത്യം പത്തു കൊല്ലത്തിനു ശേഷം ബ്രിട്ടനിൽ വ്യവസായ വിപ്ലവം ആരംഭിച്ചുവെന്ന് ആർ.പി. ദത് സമർഥിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ഇപ്രകാരം കോളനി വാഴ്ചയിലൂടെ ആർജിച്ച പ്രകൃതി വിഭവങ്ങളും മനുഷ്യാധ്വാനവും ഉപയോഗിച്ച് ഒരു പുതിയ നാഗരികത പടിഞ്ഞാറൻ നാടുകളിൽ കെട്ടിപ്പടുത്ത മുതലാളിത്തം അത് നേരിട്ട ഓരോ പ്രതിസന്ധിയെയും അതിജീവിക്കാൻ പുതിയ ഭാവങ്ങൾ ആർജിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കയാണ്. സാങ്കേതിക വിദ്യയുടെ കുത്തകവത്കരണം, പ്രകൃതി വിഭവങ്ങളുടെ ചൂഷണം, ധന മൂലധനം, ആഗോള മാധ്യമം, സൈനീക ശക്തി എന്നിവയാണ് സമകാലീന മുതലാളിത്തത്തിന്റെ പ്രതേകതകളായി മൂന്നാം ലോക സൈദ്ധാന്തികൻ സമീർ അമീൻ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നത്. [[File:Samir-Amin-2.jpg|thumb|300px|right|സമീർ അമീൻ]] ശബ്ദവീചികൾക്കു പകരം വിവരങ്ങൾ അക്കങ്ങളിൽ സംഗ്രഹിച്ചയക്കുന്ന രീതിയാണ് ഡിജിറ്റൽ സാങ്കേതിക വിദ്യ. എന്നാൽ ഈ സാങ്കേതിക വിദ്യയുടെ നിസ്സീമ സാദ്ധ്യതകൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞ കമ്പനികൾ ഈ പൊതുജ്ഞാനത്തെ കുത്തകവത്കരിച്ചതിനാൽ ആൽഫബെറ്റ് (ഗൂഗിൾ) മെറ്റാ (ഫേസ്ബുക്) ആമസോൺ തുടങ്ങിയ കമ്പനികളുടെ വാർഷിക വരുമാനം ചില രാഷ്ട്രങ്ങളുടെ ദേശീയ വരുമാനത്തേക്കാൾ കൂടുതലാണ്. ഇതിന്റെ കുത്തക കൈവശപ്പെടുത്തിയ കോർപറേറ്റ് സ്വാധീനത്തെയാണ് ഡിജിറ്റൽ കാപിറ്റലിസം എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്. ഓയിൽ, ഗ്യാസ്, സെമി കണ്ടക്ടർ, മിനറൽസ്, ഊർജം തുടങ്ങി മറ്റ് ഏത് ഉല്പാദന മേഖലയെക്കാളും ഡിജിറ്റൽ അടിസ്ഥാന മേഖലയുടെ വളർച്ച കഴിഞ്ഞ കൊല്ലത്തേക്കാൾ എൺപതു ശതമാനമാണെന്ന് ഐക്യരാഷ്ട്ര സംഘടനയുടെ വേൾഡ് നിക്ഷേപ റിപ്പോർട് (2026) വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. കഴിഞ്ഞ കൊല്ലം, 2025 ൽ എ.ഐ ഇൻഫ്രാസ്ട്രക്ചറിൽ 341 ബില്യൺ ഡോളറിന്റെ നിക്ഷേപമുണ്ടായി എന്ന് പ്രസ്തുത റിപ്പോർട് അറിയിക്കുന്നു. എന്നാൽ വികസ്വര രാജ്യങ്ങൾക്ക് പ്രയോജനപ്പെടുന്ന അഗ്രിബിസിനസ്, ടെക്സ്ടൈൽസ്, ട്രാൻസ്‌പോർട് എക്വിപ്മെന്റ് തുടങ്ങിയവയുടെ വളർച്ച കഴിഞ്ഞ ഒരു ദശകത്തിനുള്ളിൽ പതിനേഴു ശതമാനം കുറഞ്ഞു.
{{PullQuote |
മനുഷ്യ ജീവിതത്തിന്റെ എല്ലാ മേഖലകളും കോർപറേറ്റ് ചൂഷണത്തിന് വിധേയപ്പെടുകയാണ്. ഇപ്പോൾ ഒരു സമ്മേളനത്തിലോ പ്രതിഷേധ യോഗത്തിലോ പങ്കെടുത്തവർ ആരൊക്കെയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ രഹസ്യ പോലീസിന്റെ ആവശ്യമില്ല. നിയമപാലക സംവിധാനങ്ങൾ വാറന്റുമായി ഗൂഗിളിനെ സമീപിച്ചാൽ മതി. ഏതൊക്കെ തെരുവിൽ, ഏതൊക്കെ ഹാളിൽ, നിശ്ചിത സമയത്തിൽ ആരൊക്കെ സന്നിഹിതരായിരുന്നു എന്ന് ഗൂഗിൾ കാട്ടികൊടുക്കും.
}}
ഗൂഗിൾ ഫോണിലെ ലൊക്കേഷൻ ഡേറ്റ പ്രകാരമാണ് ഇത് നിർണയിക്കുന്നത്. നാം സ്മാർട്ട് ഫോൺ സ്വിച്ച് ഓഫ് ചെയ്താലും ഏഴ് സ്ഥലങ്ങളിൽ അത് തുറന്നിരിക്കും. ഒരു ആഫ്രിക്കൻ അമേരിക്കനായ ജോർജ് ഫ്ലോയിഡിനെ വെളുത്ത പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ 2020 മെയ് മാസത്തിൽ ശ്വാസം മുട്ടിച്ചു കൊന്നതിനു ശേഷം രൂപപ്പെട്ട, ‘കറുത്തവരുടെ ജീവനും പ്രധാനമാണ്’ എന്ന പ്രക്ഷോഭത്തിൽ പങ്കെടുത്ത ആളുകളുടെ മേൽ കേസ് ചുമത്തിയത് ഇപ്രകാരമായിരുന്നു. മെക്സിക്കൻ അമേരിക്കൻ അതിർത്തി അനധികൃതമായി കടന്നു വരുന്നവരെ മനസ്സിലാക്കാനും ഇപ്പോൾ ഈ നിരീക്ഷണ രീതിയാണ് അമേരിക്ക ഉപയോഗിക്കുന്നത്. അതിർത്തി നിരീക്ഷണ വ്യവസായം (Border and surveillance industry-BIS) എന്നാണ് ഇത് അറിയപ്പെടുന്നത്. വടക്കേ ആഫ്രിക്കയിൽ നിന്നും മറ്റും അനധികൃതമായി കുടിയേറുന്നവരെ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത് ഇത്തരം ബിസ് കമ്പനികളാണ്. കുടിയേറിയ കുടുംബങ്ങളിലെ അംഗങ്ങളെ വേർപിരിക്കുക, തടവിലാക്കുക, നിരീക്ഷിക്കുക, വിദൂര സ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് എത്തിക്കുക തുടങ്ങിയ ചുമതലകളാണ് ഇവർ നടത്തുന്നത്.

ഊർജപ്രതിസന്ധിയുടെ ഘട്ടത്തിലാണ് മുതലാളിത്തം അതിന്റെ എല്ലാ സീമകളും മറികടന്നത്. ഐക്യരാഷ്ട്ര സംഘടനയുടെ സെക്രട്ടറി ജനറൽ നാല് എണ്ണ കമ്പനികളുടെ ലാഭാർത്തിയെ ഈയിടെ അപലപിക്കുകയുണ്ടായി. എക്സൻ മൊബീൽ, ഷെവറോൺ, ഷെൽ, ടോട്ടൽ എനെർജിസ് എന്നിവയാണ് ആ കമ്പനികൾ. ഈ നാല് എണ്ണ കമ്പനികളും കൂടി തലേ ദ്വൈപാദത്തേക്കാൾ അൻപത്തി ഒന്ന് ബില്യൺ ഡോളർ കൂടുതൽ ലാഭം നേടിയെന്ന് അദ്ദേഹം കുറ്റപ്പെടുത്തി. ഉക്രൈൻ - റഷ്യ യുദ്ധം തുടങ്ങിയപ്പോൾ മുതൽ ഇന്ത്യൻ എണ്ണ കമ്പനികളും ലാഭം കൊയ്‌തു. റഷ്യയിൽ നിന്ന് എണ്ണ വാങ്ങുന്ന അംഗരാജ്യങ്ങളുടെ മേൽ യൂറോപ്യൻ യൂണിയൻ ഉപരോധമേർപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ ആ അവസരം ഇന്ത്യൻ കമ്പനികൾ പ്രയോജനപ്പെടുത്തി. അന്താരാഷ്ട്ര വില മാനദണ്ഡമാക്കുന്ന ബ്രെന്റ് ഓയിൽ വിലയേക്കാൾ ബാരലിന് ആറ് ഡോളർ ഡിസ്‌കൗണ്ട് ഇന്ത്യയിലെ സ്വകാര്യ, പൊതുമേഖലാ എണ്ണ കമ്പനികൾക്ക് റഷ്യ കൊടുത്തു. ഒരു ദിവസം രണ്ടു ദശലക്ഷം ബാരൽ വരെ ഇറക്കുമതി നടത്തിയ കമ്പനികളുണ്ട്. ഒരു രൂപ പോലും ഉപഭോക്താക്കൾക്ക് ഈ കമ്പനികൾ കുറച്ചുകൊടുത്തുമില്ല. ഇന്ത്യൻ കമ്പനികൾ ലാഭം നേടിയതിന് ഒരു കണക്കുമില്ലെന്ന് ‘ദി ഇക്കോണോമിസ്റ്’ എഴുതിയിരുന്നു.
[[File:SpaceX.jpg|thumb|300px|right|]]
ഇപ്പോൾ ഭൂമിയും കടന്ന് ചൊവ്വയിലേക്ക് സഞ്ചാരികളെ കൊണ്ടുപോകാനുള്ള വാഗ്ദാനമാണ് എലോൺ മസ്‌കിന്റെ സ്പേസ് X മുന്നോട്ട് വക്കുന്നത്. ഇരുപത്തിഅഞ്ചര ട്രില്യൺ ഡോളറാണ് തങ്ങൾ പ്രതീക്ഷിക്കുന്ന ആസ്തി എന്നാണ് മസ്‌കിന്റെ കമ്പനികൾ അവകാശപ്പെടുന്നത് എന്ന് ജൂലൈ പന്ത്രണ്ടാം തീയതിയിലെ ന്യൂ!യോർക്ക് ടൈംസ് എഴുതുന്നു. അതായത് അമേരിക്കൻ സമ്പത് ഘടനയുടെ ആകെ ആസ്തിക്കൊപ്പം ഈ കമ്പനിയുടെ ആസ്തിയും എത്തുമെന്ന്. ഇപ്പോൾ ഇരുപത്തി അഞ്ച് ബില്യൺ ഡോളറിന്റെ മൂല്യം വരുന്ന ഓഹരികളാണ് കമ്പനി വില്പനക്ക് പരസ്യപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്. ചൊവ്വയിലേക്ക് സഞ്ചാരികളെ എത്തിക്കും , അത് വഴി കമ്പനി നേടുന്ന ലാഭത്തിന്റെ ഒരു വിഹിതം തങ്ങൾക്കു ലഭിക്കും എന്ന വിശ്വാസമാണ് ഓഹരി വാങ്ങുന്നവരുടെ പ്രതീക്ഷ. എൻറോണിലെ ഓഹരി ഉടമകൾക്കുണ്ടായ ദുർഗതി ഓർത്തിരിക്കുക. ഒരു കമ്പനി ഏറ്റവും മാതൃകാപരമായി നടത്തുന്നതിന്റെ ഉദാഹരണമായി ബിസിനസ്സ് സ്‌കൂളുകളിൽ പഠിപ്പിച്ചിരുന്നത് എൻറോണിനെ ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയാണ്. എന്നാൽ കമ്പനിയുടെ വൈസ് പ്രസിഡണ്ട് ഷെറോൺ വാഡ്‌കിൻസിന് ബാലൻസ് ഷീറ്റിൽ സംശയം തോന്നി. അവർ ചെയർമാൻ കെന്നത്ത് ലേയ്ക്ക് രണ്ടു കത്തുകൾ തയ്യാറാക്കി. പേര് വയ്ക്കാതെ കമ്പനിയുടെ പോസ്റ്റ് ബോക്സിൽ ഒരു കത്ത് നിക്ഷേപിച്ചു. രണ്ടാമത്തെ കത്ത് ചെയർമാന് നേരിൽ കൊടുത്തു. എൻറോൺ അതിന്റെ ആസ്തികൾ പെരുപ്പിച്ചു കാണിച്ചുവെന്നും ബാധ്യതകൾ മറച്ചു വച്ചിരിക്കയാണെന്നും കമ്പനി ഏതു നിമിഷവും തകരുമെന്നും അവർ ഈ കത്തുകളിൽ എഴുതിയിരുന്നു.

കാര്യഗൗരവം മനസ്സിലാക്കിയ ചെയർമാൻ തന്റെ പക്കലുള്ള ഓഹരികൾ മുഴുവൻ കൂടിയ വിലക്ക് വിറ്റഴിച്ചു. ഒരു ഓഹരിക്ക് തൊണ്ണൂറ് ഡോളർ വച്ചാണ് വിറ്റത്. അദ്ദേഹം തുടർന്ന് ജീവനക്കാരുടെ യോഗം വിളിച്ചുകൂട്ടി അവരുടെ റിട്ടയർമെന്റ് ഫണ്ടും പെൻഷൻ ഫണ്ടും ഓഹരികളിൽ നിക്ഷേപിക്കാൻ നിർബന്ധിച്ചു. ഒരാഴ്ചക്കുള്ളിൽ കമ്പനിയുടെ സത്യം പുറം ലോകമറിഞ്ഞു. ഓഹരി വില തൊണ്ണൂറു ഡോളറിൽ നിന്ന് ഇരുപത്തി ഏഴു സെന്ററിലേക്ക് നിപതിച്ചു. ഒരു ഇന്റർവ്യൂവിൽ ഷെറോൺ വാഡ്‌കിൻസ് വെളിപ്പെടുത്തിയത് ഓഹരിയുടമകൾക്ക് അറുപത് ബില്യൺ ഡോളർ നഷ്ടപെട്ടുവെന്നാണ്. ഈ കമ്പനിയെ ഫണ്ട് ചെയ്തിരുന്ന സിറ്റി ഗ്രൂപ്പ്, ജെപി മോർഗൻ, ക്രെഡിറ്റ് ലിയോൺ, സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ഇന്ത്യ തുടങ്ങിയ ധനകാര്യ സ്ഥാപനങ്ങൾക്ക് വൻ നഷ്ടമുണ്ടായി. അമേരിക്കയിലെ ഏഴാമത്തെ വലിയ കമ്പനി പാപ്പരായി. എന്നാൽ ചെയർമാൻ കെന്നത്ത് ലേയുടെ ആസ്തി അപ്പോഴേക്കും 230 ദശലക്ഷം ഡോളറായി ഉയർന്നിരുന്നു! മുതലാളിത്തത്തിന്റെ സ്വർണ നാവായ ഫോർബ്സ് മാസിക എഴുതുന്നത് ഓരോ വർഷവും 830 ബില്യൺ ഡോളറിനു തുല്യമായ ഓഹരിത്തട്ടിപ് നടക്കുന്നുവെന്നാണ്.

കൃഷി, വ്യവസായം, സേവന മേഖല എന്നിവപോലെ സമ്പദ് ഘടനയുടെ നാലാമത്തെ മേഖലയാണ് ആയുധ വ്യവസായം എന്ന് ഏർനെസ്റ് മണ്ടേൽ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. റഷ്യ-ഉക്രൈൻ യുദ്ധം അഞ്ചാം വർഷത്തിലേക്ക് കടക്കുമ്പോഴും ജൂലായ് ഏഴ്, എട്ട് തീയതികളിൽ അങ്കാറയിൽ ചേർന്ന നാറ്റോ സഖ്യ സമ്മേളനം 70 ബില്യൺ യൂറോ ഉക്രൈന് ആയുധ സഹായമായി കൊടുക്കാനാണ് നിശ്ചയിച്ചത്. വികസിത രാജ്യങ്ങളിലെ ആയുധ വ്യവസായത്തിന് ഇത് ഊർജം നൽകും. സമാധാന ചർച്ചകൾക്ക് ഒരുമ്പെടാത്തത് ഇക്കാരണത്താലാണ്.
{{PullQuote |
യു.എസ്. ഇറാൻ യുദ്ധത്തിനുശേഷം ചെറുകിട ആയുധ വ്യാപാരത്തിനാണ് മോഹവില. കോടികൾ വില വരുന്ന ലോക്ക്ഹീദ്‌, നോർത്രോപ്പ് തുടങ്ങിയ കമ്പനികളുടെ ഉത്പന്നങ്ങളെക്കാൾ എ.ഐ.യുടെ സഹായത്തോടെ കൃത്യമായി ലക്ഷ്യഭേദിയായ, കേവലം അരലക്ഷം ഡോളർ ചെലവ് വരുന്ന ഡ്രോണുകളാണ് ഫലപ്രദം എന്ന് തെളിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഈ സാങ്കേതിക വിദ്യയിൽ പേരെടുത്ത ആണ്ടുരിൽ എന്ന കമ്പനി ഈ യുദ്ധത്തിനുശേഷം എൺപത് ബില്യൺ ഡോളറിന്റെ ഓഹരിയാണ് ഇപ്പോൾ പുറത്തിറക്കുന്നത്. കഴിഞ്ഞ കൊല്ലം അവരുടെ വിറ്റുവരവ് കേവലം രണ്ടു ബില്യനായിരുന്നു.
}}
2026 ഫെബ്രുവരി 28 തീയതി അമേരിക്കയുടെ ഒരു ടോമഹോക് മിസൈൽ ഇറാനിലെ ഷാജാര തയ്യേബ എലിമെന്ററി സ്കൂളിൽ പതിച്ചു കുഞ്ഞുങ്ങൾ ഉൾപ്പെടെ 175 പേർ മരിച്ചു. തങ്ങളുടെ മിസൈൽ അല്ലെന്ന് അമേരിക്ക വാദിച്ചെങ്കിലും അഞ്ചു മാസത്തിനു ശേഷം അവർക്ക് സമ്മതിക്കേണ്ടി വന്നു.

അഫ്ഗാനിസ്ഥാനിൽ നിന്ന് പിൻവാങ്ങുന്ന വേളയിൽ അമേരിക്കൻ സൈന്യം എം.ക്യൂ 9 ഡ്രോണുകൾ പ്രയോഗിക്കുകയുണ്ടായി. ഒരു വെളുത്ത ടൊയോട്ട കൊറോള കാർ കാബൂളിൽ കുറേ പാക്കറ്റുകളുമായി പലേടത്തും നിർത്തി പോകുന്നത് അവർ ശ്രദ്ധിച്ചു. ഡ്രൈവർ ബോംബ് പൊട്ടിച്ചിട്ട് ആല്മഹത്യക്ക് ഒരുങ്ങുകയാണെന്ന് അവർ ചിന്തിച്ചു. യു. എസ് കമ്മാൻഡോസ്‌ ആ കാർ ചുട്ടു കരിച്ചു. സംയുക്‌ത പട്ടാള മേധാവി ജനറൽ മാർക്ക് മിലി ഈ ആക്രമണത്തെ അഭിനന്ദിച്ചു. എന്നാൽ ദീർഘ കാലം കാബൂളിൽ പ്രവർത്തിച്ചിരുന്ന ഒരു അമേരിക്കൻ സന്നദ്ധ, കാരുണ്യ പ്രവർത്തകനായിരുന്നു കാർ ഓടിച്ചിരുന്നത്. കാറിലെ പാക്കറ്റുകൾ വെള്ളകുപ്പികളായിരുന്നു! മൂന്ന് ആഴ്ച കഴിഞ്ഞ് പെന്റഗൺ ഇത് സമ്മതിക്കുകയുണ്ടായി.

‘മനുഷ്യ ശരീരമാണ് കമ്പോളത്തിന്റെ അവസാന പോരാട്ട രംഗം’ എന്ന് ‘ഹ്യൂമൻ ബോഡി ഷോപ്’ എന്ന പ്രസിദ്ധ പുസ്തകത്തിൽ പറയുന്നുണ്ട്. മലയാളിയായ സരോജ രാധാകൃഷ്ണന്റെ കുടുംബം സ്വിറ്റ്സർലൻഡ് കമ്പനിയായ നൊവാർട്ടീസുമായി, മരുന്നിന്റെ വിലക്കുറവിനു വേണ്ടി നടത്തുന്ന പോരാട്ടം ശ്രദ്ധേയമാണ്. ബ്രെസ്റ്റ് കാന്സറിന്റെ ഔഷധമായ റൈബോസൈക്ലിബ്‌ ഉല്പാദിപ്പിക്കുന്നത് ഈ കമ്പനിയാണ്. അതിന് പ്രതിമാസം എഴുപതിനായിരം വില വരും. ഈ അസുഖം ബാധിച്ച സരോജ രാധാകൃഷ്ണൻ നിർബന്ധിത ലൈസൻസിങ് ഉപയോഗിച് ഇന്ത്യ ഈ മരുന്ന് നിർമ്മിക്കണമെന്ന് അധികൃതരോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. ദുർലഭമായ മരുന്നുകൾ ലഭ്യമല്ലെങ്കിൽ അടിയന്തിര സാഹചര്യത്തിൽ അവയുടെ ചേരുവ മനസ്സിലാക്കി നമ്മുടെ നാട്ടിൽ ഉല്പാദിപ്പിക്കാൻ മരുന്ന് കമ്പനികളെ അനുവദിക്കുന്ന ലോക വ്യാപാര സംഘടനയുടെ വ്യവസ്ഥയാണ് നിർബന്ധിത ലൈസൻസിങ്. പേറ്റന്റ് ഉള്ള കമ്പനിക്ക് ഒരു ചെറിയ പ്രതിഫലം കൊടുക്കണം എന്ന് മാത്രം. പ്രതിവർഷം രണ്ടു ലക്ഷം ബ്രെസ്റ്റ് കാൻസർ രോഗം ബാധിക്കുന്ന സ്ത്രീകൾ നിലവിലുള്ളപ്പോൾ 'അടിയന്തിര സാഹചര്യമില്ലെന്നാണ്' ഇന്ത്യൻ കൗൺസിൽ ഓഫ് മെഡിക്കൽ റിസർച്ചിന്റെ നിലപാട്. സരോജ ബാലകൃഷ്ണന്റെ മരണത്തിനു ശേഷവും കുടുംബം ആ പോരാട്ടം തുടരുകയാണ്. ഇക്കൊല്ലം സാമ്പത്തിക വർഷം അവസാനിച്ചപ്പോൾ നൊവാർട്ടീസിന്റെ ആകെ വരുമാനം അൻപത്തി ആറ് ബില്യൺ ഡോളറാണ്.

എയിഡ്സ് രോഗികളുടെ മരുന്നുകൾ വില കുറച്ചു വിറ്റിരുന്നത് സിപ്ല എന്ന ഇന്ത്യൻ കമ്പനിയായിരുന്നു. അതിന്റെ സാഹചര്യം ഇപ്രകാരമായിരുന്നു. ഇന്ത്യക്കാരനായ ഒരു ഗവേഷകൻ ഡോ.രാമറാവു സിപ്ലയുടെ ഉടമസ്ഥനായ ഡോ.ഹമീദിനെ ഒരു വസ്തുത ബോധ്യപെടുത്തിയിരുന്നു. എഛ്.ഐ.വി രോഗികൾക്കുള്ള അസാഡോതൈമിഡിൻ എന്ന ഔഷധത്തിന്റെ കെമിക്കൽ സിന്തെസിസ് താൻ വികസിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നും സിപ്ല അത് ഉല്പാദിപ്പിക്കണമെന്നുമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭ്യർത്ഥന. ഇതേ മരുന്നു ഒരു അമേരിക്കൻ ഫർമസ്യൂട്ടിക്കൽ കമ്പനി ബറോസ് വെൽകം ഉത്പാദിപ്പിച്ചു വിറ്റിരുന്നത് ഒരു രോഗിക്ക് ഒരു വർഷത്തേക്ക് എണ്ണായിരം ഡോളറിനായിരുന്നു. സിപ്ല ഈ മരുന്ന് ഉല്പാദിപ്പിക്കാമെന്ന് ഡോ. രാമറാവുവിനെ അറിയിച്ചു. അമേരിക്കൻ കമ്പനി വിൽക്കുന്നതിന്റെ പത്തിലൊന്ന് വിലക്ക് വില്കാമെന്നും അറിയിച്ചു. അതായത് ഒരു ദിവസം രണ്ടു ഡോളറിന്! സിപ്ലയുടെ ഈ മരുന്നാണ് ആഫ്രിക്കയിലെ ലക്ഷക്കണക്കിന് എയ്ഡ്സ് രോഗികൾക്ക് തുണയായത്.

മൂന്നു വർഷം കഴിഞ്ഞ് മൂന്നു മരുന്നുകൾ സംയോജിപ്പിച്ചു വളരെ ഫലപ്രദമായ ഒരു ആന്റി റെട്രോവൈറൽ തെറാപ്പിയും സിപ്ല വികസിപ്പിച്ചു. മൂന്ന് ബഹുരാഷ്ട്ര കമ്പനികളാണ് ഈ മൂന്നു മരുന്നുകൾ അപ്പോൾ ഉല്പാദിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നത്. ഒരു വർഷം ഒരു രോഗിക്ക് വേണ്ട മരുന്നിന്റെ വില 12000 ഡോളറായിരുന്നു . 'ഡോക്ടർസ് വിതൗട് ബോർഡേഴ്സ്' എന്ന അന്താരാഷ്ട്ര സംഘടന സിപ്ളയുമായി നടത്തിയ ചർച്ചയിൽ ഈ മൂന്ന് മരുന്നുകളുടെ കൊക്റ്റൈൽ കേവലം 350 ഡോളറിന് വീതം കൊടുക്കാമെന്ന് ധാരണയായി. ന്യൂയോർക്ക് ടൈംസ് ഇപ്രകാരം എഴുതി." നിരവധി ബഹുരാഷ്ട്ര കമ്പനികൾ മരുന്ന് വില കുറക്കാൻ നിർബന്ധിതമാകുന്ന തരത്തിൽ ഒരു ഇന്ത്യൻ കമ്പനി ആഫ്രിക്കയിലെ എയ്ഡ്സ് രോഗികൾക്ക് ഒരു രോഗിക്ക് ഒരു വർഷം എന്ന കണക്കെ 350 ഡോളറിന് ട്രിപ്പിൾ തെറാപ്പി കൊക്റ്റൈൽ ഡ്രഗ് വിൽക്കാൻ ഡോക്ടർമാരുടെ സംഘടനയോട് സമ്മതിച്ചിരിക്കുന്നു". ഈ വാർത്ത പാശ്ചാത്യ മരുന്ന് കമ്പനികളെ ഉലച്ചു. മുപ്പത്തി ഒൻപത് ബഹുരാഷ്ട്ര ഔഷധ കമ്പനികൾ ചേർന്ന് ട്രിപ്‌സ് കരാർ സൗത് ആഫ്രിക്കയും സിപ്ലയും ലംഘിച്ചുവെന്ന് ആരോപിച് പിന്നീട് നിയമയുദ്ധമായിരുന്നു.

ഒരു ന്യൂനപക്ഷത്തിന്റെ സ്വാർത്ഥ താല്പര്യങ്ങളുടെ നഗ്നത മറയ്ക്കുന്ന അത്തിഇല കൊണ്ടുള്ള ഉടയാടയാണ് മുതലാളിത്തം എന്ന് പോൾ.എം. സ്വീസി എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. ഒരു ബഹുരാഷ്ട്ര ആഡിറ്റ് കമ്പനിയായ ഏണെസ്റ് ആൻഡ് യങിൽ ജോലിചെയ്യവേ കുഴഞ്ഞു വീണു മരിച്ച ഇരുപത്തി ആറുകാരിയായ ചാർട്ടേഡ് അക്കൗണ്ടന്റ് അന്നാ സെബാസ്റ്റിൻറെ അമ്മ അനിത സെബാസ്റ്റ്യൻ കമ്പനിക്ക് എഴുതിയ കത്തിൽ ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു," രാവ് ഏറെ ചെല്ലുവോളം, വാരാന്ത്യത്തിൽ പോലും അവൾക്ക് പണിയെടുക്കേണ്ടിവന്നു. അവളുടെ മാനേജർ ക്രിക്കറ്റ് മത്സരമുള്ളപ്പോൾ അവൾക്ക് ജോലി നിശ്ചയിച്ചു കൊടുക്കുന്നത് അത് കഴിഞ്ഞാവും, അതും അവളുടെ സമ്മർദ്ദം കൂട്ടി".

അന്നാ സെബാസ്റ്റിൻറെ സംസ്കാരത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഒരു പ്രതിനിധിയെപോലും കമ്പനി അയച്ചില്ലെന്ന് ആ ഭവനം സന്ദർശിച്ച ഈ ലേഖകനോട് അന്നയുടെ പിതാവ് പറഞ്ഞു. എറണാകുളത്ത് തന്നെ ഒരു കമ്പനി ജീവനക്കാരെ ആദരിച്ചത് ഇപ്രകാരമാണ്. “കൊറോ ഹെൽത്തിലെ ജീവനക്കാരെല്ലാം ഇപ്പോൾ തന്നെ സീറ്റിൽ നിന്ന് എഴുനേറ്റുപോകണം, കമ്പനി അടക്കുകയാണ്’. പുതിയ നിയമങ്ങൾ, പുതിയ നീതികൾ!
|highlight1=മനുഷ്യ ജീവിതത്തിന്റെ എല്ലാ മേഖലകളും കോർപറേറ്റ് ചൂഷണത്തിന് വിധേയപ്പെടുകയാണ്. ഇപ്പോൾ ഒരു സമ്മേളനത്തിലോ പ്രതിഷേധ യോഗത്തിലോ പങ്കെടുത്തവർ ആരൊക്കെയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ രഹസ്യ പോലീസിന്റെ ആവശ്യമില്ല. നിയമപാലക സംവിധാനങ്ങൾ വാറന്റുമായി ഗൂഗിളിനെ സമീപിച്ചാൽ മതി. ഏതൊക്കെ തെരുവിൽ, ഏതൊക്കെ ഹാളിൽ, നിശ്ചിത സമയത്തിൽ ആരൊക്കെ സന്നിഹിതരായിരുന്നു എന്ന് ഗൂഗിൾ കാട്ടികൊടുക്കും.
|highlight2=യു.എസ്. ഇറാൻ യുദ്ധത്തിനുശേഷം ചെറുകിട ആയുധ വ്യാപാരത്തിനാണ് മോഹവില. കോടികൾ വില വരുന്ന ലോക്ക്ഹീദ്‌, നോർത്രോപ്പ് തുടങ്ങിയ കമ്പനികളുടെ ഉത്പന്നങ്ങളെക്കാൾ എ.ഐ.യുടെ സഹായത്തോടെ കൃത്യമായി ലക്ഷ്യഭേദിയായ, കേവലം അരലക്ഷം ഡോളർ ചെലവ് വരുന്ന ഡ്രോണുകളാണ് ഫലപ്രദം എന്ന് തെളിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഈ സാങ്കേതിക വിദ്യയിൽ പേരെടുത്ത ആണ്ടുരിൽ എന്ന കമ്പനി ഈ യുദ്ധത്തിനുശേഷം എൺപത് ബില്യൺ ഡോളറിന്റെ ഓഹരിയാണ് ഇപ്പോൾ പുറത്തിറക്കുന്നത്. കഴിഞ്ഞ കൊല്ലം അവരുടെ വിറ്റുവരവ് കേവലം രണ്ടു ബില്യനായിരുന്നു.
|Image1=Muthalalithathinte-Nava-Bhavangal-1.jpg
|Image1_caption=അലഹബാദ് ഉടമ്പടി - 1765 ലെ ബക്സർ യുദ്ധത്തിൽ പരാജയപ്പെട്ട മുഗൾ ചക്രവർത്തിയുമായി ഈസ്റ്റ് ഇൻഡ്യ കമ്പനി കരാറിൽ ഏർപ്പെടുന്നു. അതുവഴി കൊളോണിയൽ കൊള്ളയ്ക്ക് തുടക്കം കുറിച്ചുകൊണ്ട് ദിവാനി കരം പിരിക്കൽ അവകാശം കമ്പനി കൈക്കലാക്കി.
|Image2=Samir-Amin-2.jpg
|Image2_caption=സമീർ അമീൻ
}}

Muthalalithathinte-Nava-Bhavangal

2026-09-23T08:24:57Z

VijayanPN:

{{Article
|Language=Malayalam (ML)
|Displayname=മുതലാളിത്തത്തിന്റെ നവ ഭാവങ്ങൾ
|Author=Author:Varughese George
|Published date=2026-09-14
|HomepageStatus=Featured
|Category=സാമ്പത്തികം
|Intro=കച്ചവട മൂലധനത്തിൽ തുടങ്ങി വ്യവസായ വിപ്ലവത്തിലൂടെ വളർന്ന് ഡിജിറ്റൽ-ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ഇന്റലിജൻസ് സാങ്കേതികവിദ്യകളിലേക്ക് പടർന്നുപന്തലിച്ച മുതലാളിത്തത്തിന്റെ പരിണാമവഴികളെ വിശകലനം ചെയ്യുന്ന ലേഖനം. ആഗോള ടെക് കുത്തകകളും ഊർജ-ആയുധ വ്യവസായങ്ങളും തങ്ങളുടെ അധിനിവേശം ഉറപ്പിക്കാൻ കണ്ടെത്തുന്ന പുതിയ രൂപങ്ങളെയും ഡിജിറ്റൽ നിരീക്ഷണ സംവിധാനങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്ന വെല്ലുവിളികളെയും സമീർ അമീന്റെയും എറിക് ഹോബ്സ്ബാമിന്റെയും സൈദ്ധാന്തിക ചട്ടക്കൂടുകളിലൂടെ ഇവിടെ പരിശോധിക്കുന്നു.
|Content=മുതലാളിത്തം എന്ന സംജ്ഞ 1860നു ശേഷമാണ് രൂപപെട്ടതെന്ന് എറിക് ഹോബ്സ്ബാം എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. അതിനു തൊട്ടു മുൻപുള്ള കാലഘട്ടത്തെ മെർക്കന്റലിസം എന്നാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. രാജ്യങ്ങൾ തമ്മിൽ വ്യാപാര ഇടപാടുകൾ നടത്തി ലാഭം നേടുക, അത് സ്വർണവും വെള്ളിയുമാക്കി ആസ്തിയായി സൂക്ഷിക്കുക എന്നതായിരുന്നു പ്രമാണം. എന്നാൽ സമ്പദ്ഘടനയെ ചലനാത്മകമാക്കാൻ ഈ രീതിക്ക് സാധ്യമല്ല എന്ന തിരിച്ചറിവിലാണ് മുതലാളിത്ത പ്രക്രിയ സജീവമാകുന്നത്. കൊളോണിയൽ രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്ന് ലഭിച്ച അളവില്ലാത്ത സ്വത്ത് ശാസ്ത്ര സാങ്കേതിക വിപ്ലവത്തിന് പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങൾക്ക് സഹായകരമായി. ഇന്ത്യയിൽ ബംഗാൾ, ബീഹാർ, ഒറീസ എന്നീ പ്രവിശ്യകളിൽ കൃഷിക്കാരിൽ നിന്ന് കരം പിരിക്കാനുള്ള ദീവാനി അവകാശം ബ്രിടീഷുകാർ നേടിയെടുത്ത് കൃത്യം പത്തു കൊല്ലത്തിനു ശേഷം ബ്രിട്ടനിൽ വ്യവസായ വിപ്ലവം ആരംഭിച്ചുവെന്ന് ആർ.പി. ദത് സമർഥിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ഇപ്രകാരം കോളനി വാഴ്ചയിലൂടെ ആർജിച്ച പ്രകൃതി വിഭവങ്ങളും മനുഷ്യാധ്വാനവും ഉപയോഗിച്ച് ഒരു പുതിയ നാഗരികത പടിഞ്ഞാറൻ നാടുകളിൽ കെട്ടിപ്പടുത്ത മുതലാളിത്തം അത് നേരിട്ട ഓരോ പ്രതിസന്ധിയെയും അതിജീവിക്കാൻ പുതിയ ഭാവങ്ങൾ ആർജിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കയാണ്. സാങ്കേതിക വിദ്യയുടെ കുത്തകവത്കരണം, പ്രകൃതി വിഭവങ്ങളുടെ ചൂഷണം, ധന മൂലധനം, ആഗോള മാധ്യമം, സൈനീക ശക്തി എന്നിവയാണ് സമകാലീന മുതലാളിത്തത്തിന്റെ പ്രതേകതകളായി മൂന്നാം ലോക സൈദ്ധാന്തികൻ സമീർ അമീൻ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നത്. [[File:Samir-Amin-2.jpg|thumb|300px|right|സമീർ അമീൻ]] ശബ്ദവീചികൾക്കു പകരം വിവരങ്ങൾ അക്കങ്ങളിൽ സംഗ്രഹിച്ചയക്കുന്ന രീതിയാണ് ഡിജിറ്റൽ സാങ്കേതിക വിദ്യ. എന്നാൽ ഈ സാങ്കേതിക വിദ്യയുടെ നിസ്സീമ സാദ്ധ്യതകൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞ കമ്പനികൾ ഈ പൊതുജ്ഞാനത്തെ കുത്തകവത്കരിച്ചതിനാൽ ആൽഫബെറ്റ് (ഗൂഗിൾ) മെറ്റാ (ഫേസ്ബുക്) ആമസോൺ തുടങ്ങിയ കമ്പനികളുടെ വാർഷിക വരുമാനം ചില രാഷ്ട്രങ്ങളുടെ ദേശീയ വരുമാനത്തേക്കാൾ കൂടുതലാണ്. ഇതിന്റെ കുത്തക കൈവശപ്പെടുത്തിയ കോർപൊറേറ്റ് സ്വാധീനത്തെയാണ് ഡിജിറ്റൽ കാപിറ്റലിസം എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്. ഓയിൽ, ഗ്യാസ്, സെമി കണ്ടക്ടർ, മിനറൽസ്, ഊർജം തുടങ്ങി മറ്റ് ഏത് ഉല്പാദന മേഖലയെക്കാളും ഡിജിറ്റൽ അടിസ്ഥാന മേഖലയുടെ വളർച്ച കഴിഞ്ഞ കൊല്ലത്തേക്കാൾ എൺപതു ശതമാനമാണെന്ന് ഐക്യ രാഷ്ട്ര സംഘടനയുടെ വേൾഡ് നിക്ഷേപ റിപ്പോർട് (2026) വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. കഴിഞ്ഞ കൊല്ലം, 2025 ൽ എ.ഐ ഇൻഫ്രാസ്ട്രക്ചറിൽ 341 ബില്യൺ ഡോളറിന്റെ നിക്ഷേപമുണ്ടായി എന്ന് പ്രസ്തുത റിപ്പോർട് അറിയിക്കുന്നു. എന്നാൽ വികസ്വര രാജ്യങ്ങൾക്ക് പ്രയോജനപ്പെടുന്ന അഗ്രിബിസിനസ്, ടെക്സ്ടൈൽസ്, ട്രാൻസ്‌പോർട് എക്വിപ്മെന്റ് തുടങ്ങിയവയുടെ വളർച്ച കഴിഞ്ഞ ഒരു ദശകത്തിനുള്ളിൽ പതിനേഴു ശതമാനം കുറഞ്ഞു.

മനുഷ്യ ജീവിതത്തിന്റെ എല്ലാ മേഖലകളും കോർപറേറ്റ് ചൂഷണത്തിന് വിധേയപ്പെടുകയാണ്. ഇപ്പോൾ ഒരു സമ്മേളനത്തിലോ പ്രതിഷേധ യോഗത്തിലോ പങ്കെടുത്തവർ ആരൊക്കെയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ രഹസ്യ പോലീസിന്റെ ആവശ്യമില്ല. നിയമപാലക സംവിധാനങ്ങൾ വാറന്റുമായി ഗൂഗിളിനെ സമീപിച്ചാൽ മതി. ഏതൊക്കെ തെരുവിൽ, ഏതൊക്കെ ഹാളിൽ, നിശ്ചിത സമയത്തിൽ ആരൊക്കെ സന്നിഹിതരായിരുന്നു എന്ന് ഗൂഗിൾ കാട്ടികൊടുക്കും. ഗൂഗിൾ ഫോണിലെ ലൊക്കേഷൻ ഡേറ്റ പ്രകാരമാണ് ഇത് നിർണയിക്കുന്നത്. നാം സ്മാർട്ട് ഫോൺ സ്വിച്ച് ഓഫ് ചെയ്താലും ഏഴ് സ്ഥലങ്ങളിൽ അത് തുറന്നിരിക്കും. ഒരു ആഫ്രിക്കൻ അമേരിക്കനായ ജോർജ് ഫ്ലോയിഡിനെ വെളുത്ത പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ 2020 മെയ് മാസത്തിൽ ശ്വാസം മുട്ടിച്ചു കൊന്നതിനു ശേഷം രൂപപ്പെട്ട, ‘കറുത്തവരുടെ ജീവനും പ്രധാനമാണ്’ എന്ന പ്രക്ഷോഭത്തിൽ പങ്കെടുത്ത ആളുകളുടെ മേൽ കേസ് ചുമത്തിയത് ഇപ്രകാരമായിരുന്നു. മെക്സിക്കൻ അമേരിക്കൻ അതിർത്തി അനധികൃതമായി കടന്നു വരുന്നവരെ മനസ്സിലാക്കാനും ഇപ്പോൾ ഈ നിരീക്ഷണ രീതിയാണ് അമേരിക്ക ഉപയോഗിക്കുന്നത്. അതിർത്തി നിരീക്ഷണ വ്യവസായം (Border and surveillance industry-BIS) എന്നാണ് ഇത് അറിയപ്പെടുന്നത്. വടക്കേ ആഫ്രിക്കയിൽ നിന്നും മറ്റും അനധികൃതമായി കുടിയേറുന്നവരെ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത് ഇത്തരം ബിസ് കമ്പനികളാണ്. കുടിയേറിയ കുടുംബങ്ങളിലെ അംഗങ്ങളെ വേർപിരിക്കുക, തടവിലാക്കുക, നിരീക്ഷിക്കുക, വിദൂര സ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് എത്തിക്കുക തുടങ്ങിയ ചുമതലകളാണ് ഇവർ നടത്തുന്നത്.

ഊർജപ്രതിസന്ധിയുടെ ഘട്ടത്തിലാണ് മുതലാളിത്തം അതിന്റെ എല്ലാ സീമകളും മറികടന്നത്. ഐക്യരാഷ്ട്ര സംഘടനയുടെ സെക്രട്ടറി ജനറൽ നാല് എണ്ണ കമ്പനികളുടെ ലാഭാർത്തിയെ ഈയിടെ അപലപിക്കുകയുണ്ടായി. എക്സൻ മൊബീൽ, ഷെവറോൺ, ഷെൽ, ടോട്ടൽ എനെർജിസ് എന്നിവയാണ് ആ കമ്പനികൾ. ഈ നാല് എണ്ണ കമ്പനികളും കൂടി തലേ ദ്വൈപാദത്തേക്കാൾ അൻപത്തി ഒന്ന് ബില്യൺ ഡോളർ കൂടുതൽ ലാഭം നേടിയെന്ന് അദ്ദേഹം കുറ്റപ്പെടുത്തി. ഉക്രൈൻ - റഷ്യ യുദ്ധം തുടങ്ങിയപ്പോൾ മുതൽ ഇന്ത്യൻ എണ്ണ കമ്പനികളും ലാഭം കൊയ്‌തു. റഷ്യയിൽ നിന്ന് എണ്ണ വാങ്ങുന്ന അംഗരാജ്യങ്ങളുടെ മേൽ യൂറോപ്യൻ യൂണിയൻ ഉപരോധമേർപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ ആ അവസരം ഇന്ത്യൻ കമ്പനികൾ പ്രയോജനപ്പെടുത്തി. അന്താരാഷ്ട്ര വില മാനദണ്ഡമാക്കുന്ന ബ്രെന്റ് ഓയിൽ വിലയേക്കാൾ ബാരലിന് ആറ് ഡോളർ ഡിസ്‌കൗണ്ട് ഇന്ത്യയിലെ സ്വകാര്യ, പൊതുമേഖലാ എണ്ണ കമ്പനികൾക്ക് റഷ്യ കൊടുത്തു. ഒരു ദിവസം രണ്ടു ദശലക്ഷം ബാരൽ വരെ ഇറക്കുമതി നടത്തിയ കമ്പനികളുണ്ട്. ഒരു രൂപ പോലും ഉപഭോക്താക്കൾക്ക് ഈ കമ്പനികൾ കുറച്ചുകൊടുത്തുമില്ല. ഇന്ത്യൻ കമ്പനികൾ ലാഭം നേടിയതിന് ഒരു കണക്കുമില്ലെന്ന് ‘ദി ഇക്കോണോമിസ്റ്’ എഴുതിയിരുന്നു.

ഇപ്പോൾ ഭൂമിയും കടന്ന് ചൊവ്വയിലേക്ക് സഞ്ചാരികളെ കൊണ്ടുപോകാനുള്ള വാഗ്ദാനമാണ് എലോൺ മസ്‌കിന്റെ സ്പേസ് X മുന്നോട്ട് വക്കുന്നത്. ഇരുപത്തിഅഞ്ചര ട്രില്യൺ ഡോളറാണ് തങ്ങളുടെ ആസ്തി എന്നാണ് മസ്‌കിന്റെ കമ്പനികൾ അവകാശപ്പെടുന്നത് എന്ന് ജൂലൈ പന്ത്രണ്ടാം തീയതിയിലെ ന്യൂ!യോർക്ക് ടൈംസ് എഴുതുന്നു. അതായത് അമേരിക്കൻ സമ്പത് ഘടനയുടെ ആകെ ആസ്തിക്കൊപ്പം ഈ കമ്പനിയുടെ ആസ്തിയും. ഇപ്പോൾ ഇരുപത്തി അഞ്ച് ബില്യൺ ഡോളറിന്റെ മൂല്യം വരുന്ന ഓഹരികളാണ് കമ്പനി വില്പനക്ക് പരസ്യപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്. ചൊവ്വയിലേക്ക് സഞ്ചാരികളെ എത്തിക്കും , അത് വഴി കമ്പനി നേടുന്ന ലാഭത്തിന്റെ ഒരു വിഹിതം തങ്ങൾക്കു ലഭിക്കും എന്ന വിശ്വാസമാണ് ഓഹരി വാങ്ങുന്നവരുടെ പ്രതീക്ഷ. എൻറോണിലെ ഓഹരി ഉടമകൾക്കുണ്ടായ ദുർഗതി ഓർത്തിരിക്കുക. ഒരു കമ്പനി ഏറ്റവും മാതൃകാപരമായി നടത്തുന്നതിന്റെ ഉദാഹരണമായി ബിസിനസ്സ് സ്‌കൂളുകളിൽ പഠിപ്പിച്ചിരുന്നത് എൻറോണിനെ ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയാണ്. എന്നാൽ കമ്പനിയുടെ വൈസ് പ്രസിഡണ്ട് ഷെറോൺ വാഡ്‌കിൻസിന് ബാലൻസ് ഷീറ്റിൽ സംശയം തോന്നി. അവർ ചെയർമാൻ കെന്നത്ത് ലേയ്ക്ക് രണ്ടു കത്തുകൾ തയ്യാറാക്കി. പേര് വയ്ക്കാതെ കമ്പനിയുടെ പോസ്റ്റ് ബോക്സിൽ ഒരു കത്ത് നിക്ഷേപിച്ചു. രണ്ടാമത്തെ കത്ത് ചെയർമാന് നേരിൽ കൊടുത്തു. എൻറോൺ അതിന്റെ ആസ്തികൾ പെരുപ്പിച്ചു കാണിച്ചുവെന്നും ബാധ്യതകൾ മറച്ചു വച്ചിരിക്കയാണെന്നും കമ്പനി ഏതു നിമിഷവും തകരുമെന്നും അവർ ഈ കത്തുകളിൽ എഴുതിയിരുന്നു.
കാര്യഗൗരവം മനസ്സിലാക്കിയ ചെയർമാൻ തന്റെ പക്കലുള്ള ഓഹരികൾ മുഴുവൻ കൂടിയ വിലക്ക് വിറ്റഴിച്ചു. ഒരു ഓഹരിക്ക് തൊണ്ണൂറ് ഡോളർ വച്ചാണ് വിറ്റത്. അദ്ദേഹം തുടർന്ന് ജീവനക്കാരുടെ യോഗം വിളിച്ചുകൂട്ടി അവരുടെ റിട്ടയർമെന്റ് ഫണ്ടും പെൻഷൻ ഫണ്ടും ഓഹരികളിൽ നിക്ഷേപിക്കാൻ നിർബന്ധിച്ചു. ഒരാഴ്ചക്കുള്ളിൽ കമ്പനിയുടെ സത്യം പുറം ലോകമറിഞ്ഞു. ഓഹരി വില തൊണ്ണൂറു ഡോളറിൽ നിന്ന് ഇരുപത്തി ഏഴു സെന്ററിലേക്ക് നിപതിച്ചു. ഒരു ഇന്റർവ്യൂവിൽ ഷെറോൺ വാഡ്‌കിൻസ് വെളിപ്പെടുത്തിയത് ഓഹരിയുടമകൾക്ക് അറുപത് ബില്യൺ ഡോളർ നഷ്ടപെട്ടുവെന്നാണ്. ഈ കമ്പനിയെ ഫണ്ട് ചെയ്തിരുന്ന സിറ്റി ഗ്രൂപ്പ്, ജെപി മോർഗൻ, ക്രെഡിറ്റ് ലിയോൺ, സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ഇന്ത്യ തുടങ്ങിയ ധനകാര്യ സ്ഥാപനങ്ങൾക്ക് വൻ നഷ്ടമുണ്ടായി. അമേരിക്കയിലെ ഏഴാമത്തെ വലിയ കമ്പനി പാപ്പരായി. എന്നാൽ ചെയർമാൻ കെന്നത്ത് ലേയുടെ ആസ്തി അപ്പോഴേക്കും 230 ദശലക്ഷം ഡോളറായി ഉയർന്നിരുന്നു! മുതലാളിത്തത്തിന്റെ സ്വർണ നാവായ ഫോർബ്സ് മാസിക എഴുതുന്നത് ഓരോ വർഷവും 830 ബില്യൺ ഡോളറിനു തുല്യമായ ഓഹരിത്തട്ടിപ് നടക്കുന്നുവെന്നാണ്.
കൃഷി, വ്യവസായം, സേവന മേഖല എന്നിവപോലെ സമ്പദ് ഘടനയുടെ നാലാമത്തെ മേഖലയാണ് ആയുധ വ്യവസായം എന്ന് ഏർനെസ്റ് മണ്ടേൽ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. റഷ്യ-ഉക്രൈൻ യുദ്ധം അഞ്ചാം വർഷത്തിലേക്ക് കടക്കുമ്പോഴും ഈ മാസം ഏഴ്,എട്ട് തീയതികളിൽ അങ്കാറയിൽ ചേർന്ന നാറ്റോ സഖ്യ സമ്മേളനം 70 ബില്യൺ യൂറോ ഉക്രൈന് ആയുധ സഹായമായി കൊടുക്കാനാണ് നിശ്ചയിച്ചത്. വികസിത രാജ്യങ്ങളിലെ ആയുധ വ്യവസായത്തിന് ഇത് ഊർജം നൽകും. സമാധാന ചർച്ചകൾക്ക് ഒരുമ്പെടാത്തത് ഇക്കാരണത്താലാണ്. യു.എസ്.ഇറാൻ യുദ്ധത്തിനുശേഷം ചെറുകിട ആയുധ വ്യാപാരത്തിനാണ് മോഹവില. കോടികൾ വില വരുന്ന ലോക്ക്ഹീദ്‌, നോർത്രോപ്പ് തുടങ്ങിയ കമ്പനികളുടെ ഉത്പന്നങ്ങളെക്കാൾ എ.ഐ.യുടെ സഹായത്തോടെ കൃത്യമായി ലക്ഷ്യഭേദിയായ, കേവലം അരലക്ഷം ഡോളർ ചെലവ് വരുന്ന ഡ്രോണുകളാണ് ഫലപ്രദം എന്ന് തെളിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഈ സാങ്കേതിക വിദ്യയിൽ പേരെടുത്ത ആണ്ടുരിൽ എന്ന കമ്പനി ഈ യുദ്ധത്തിനുശേഷം എൺപത് ബില്യൺ ഡോളറിന്റെ ഓഹരിയാണ് ഇപ്പോൾ പുറത്തിറക്കുന്നത്. കഴിഞ്ഞ കൊല്ലം അവരുടെ വിറ്റുവരവ് കേവലം രണ്ടു ബില്യനായിരുന്നു. 2026 ഫെബ്രുവരി 28 തീയതി അമേരിക്കയുടെ ഒരു ടോമഹോക് മിസൈൽ ഇറാനിലെ ഷാജാര തയ്യേബ എലിമെന്ററി സ്കൂളിൽ പതിച്ചു കുഞ്ഞുങ്ങൾ ഉൾപ്പെടെ 175 പേർ മരിച്ചു. തങ്ങളുടെ മിസൈൽ അല്ലെന്ന് അമേരിക്ക വാദിച്ചെങ്കിലും അഞ്ചു മാസത്തിനു ശേഷം അവർക്ക് സമ്മതിക്കേണ്ടി വന്നു.
അഫ്ഗാനിസ്ഥാനിൽ നിന്ന് പിൻവാങ്ങുന്ന വേളയിൽ അമേരിക്കൻ സൈന്യം എം.ക്യൂ 9 ഡ്രോണുകൾ പ്രയോഗിക്കുകയുണ്ടായി. ഒരു വെളുത്ത ടൊയോട്ട കൊറോള കാർ കാബൂളിൽ കുറേ പാക്കറ്റുകളുമായി പലേടത്തും നിർത്തി പോകുന്നത് അവർ ശ്രദ്ധിച്ചു. ഡ്രൈവർ ബോംബ് പൊട്ടിച്ചിട്ട് ആല്മഹത്യക്ക് ഒരുങ്ങുകയാണെന്ന് അവർ ചിന്തിച്ചു. യു. എസ് കമ്മാൻഡോസ്‌ ആ കാർ ചുട്ടു കരിച്ചു. സംയുക്‌ത പട്ടാള മേധാവി ജനറൽ മാർക്ക് മിലി ഈ ആക്രമണത്തെ അഭിനന്ദിച്ചു. എന്നാൽ ദീർഘ കാലം കാബൂളിൽ പ്രവർത്തിച്ചിരുന്ന ഒരു അമേരിക്കൻ സന്നദ്ധ, കാരുണ്യ പ്രവർത്തകനായിരുന്നു കാർ ഓടിച്ചിരുന്നത്. കാറിലെ പാക്കറ്റുകൾ വെള്ളകുപ്പികളായിരുന്നു! മൂന്ന് ആഴ്ച കഴിഞ് പെന്റഗൺ ഇത് സമ്മതിക്കുകയുണ്ടായി.
‘മനുഷ്യ ശരീരമാണ് കമ്പോളത്തിന്റെ അവസാന പോരാട്ട രംഗം’ എന്ന് ‘ഹ്യൂമൻ ബോഡി ഷോപ്’ എന്ന പ്രസിദ്ധ പുസ്തകത്തിൽ പറയുന്നുണ്ട്. മലയാളിയായ സരോജ രാധാകൃഷ്ണന്റെ കുടുംബം സ്വിറ്റ്സർലൻഡ് കമ്പനിയായ നൊവാർട്ടീസുമായി, മരുന്നിന്റെ വിലക്കുറവിനു വേണ്ടി നടത്തുന്ന പോരാട്ടം ശ്രദ്ധേയമാണ്. ബ്രെസ്റ്റ് കാന്സറിന്റെ ഔഷധമായ റൈബോസൈക്ലിബ്‌ ഉല്പാദിപ്പിക്കുന്നത് ഈ കമ്പനിയാണ്. അതിന് പ്രതിമാസം എഴുപതിനായിരം വില വരും. ഈ അസുഖം ബാധിച്ച സരോജ രാധാകൃഷ്ണൻ നിർബന്ധിത ലൈസൻസിങ് ഉപയോഗിച് ഇന്ത്യ ഈ മരുന്ന് നിർമ്മിക്കണമെന്ന് അധികൃതരോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. ദുർലഭമായ മരുന്നുകൾ ലഭ്യമല്ലെങ്കിൽ അടിയന്തിര സാഹചര്യത്തിൽ അവയുടെ ചേരുവ മനസ്സിലാക്കി നമ്മുടെ നാട്ടിൽ ഉല്പാദിപ്പിക്കാൻ മരുന്ന് കമ്പനികളെ അനുവദിക്കുന്ന ലോക വ്യാപാര സംഘടനയുടെ വ്യവസ്ഥയാണ് നിർബന്ധിത ലൈസൻസിങ്. പേറ്റന്റ് ഉള്ള കമ്പനിക്ക് ഒരു ചെറിയ പ്രതിഫലം കൊടുക്കണം എന്ന് മാത്രം. പ്രതിവർഷം രണ്ടു ലക്ഷം ബ്രെസ്റ്റ് കാൻസർ രോഗം ബാധിക്കുന്ന സ്ത്രീകൾ നിലവിലുള്ളപ്പോൾ 'അടിയന്തിര സാഹചര്യമില്ലെന്നാണ്' ഇന്ത്യൻ കൗൺസിൽ ഓഫ് മെഡിക്കൽ റിസർച്ചിന്റെ നിലപാട്. സരോജ ബാലകൃഷ്ണന്റെ മരണത്തിനു ശേഷവും കുടുംബം ആ പോരാട്ടം തുടരുകയാണ്. ഇക്കൊല്ലം സാമ്പത്തിക വർഷം അവസാനിച്ചപ്പോൾ നൊവാർട്ടീസിന്റെ ആകെ വരുമാനം അൻപത്തി ആറ് ബില്യൺ ഡോളറാണ്.
എയിഡ്സ് രോഗികളുടെ മരുന്നുകൾ വില കുറച്ചു വിറ്റിരുന്നത് സിപ്ല എന്ന ഇന്ത്യൻ കമ്പനിയായിരുന്നു. അതിന്റെ സാഹചര്യം ഇപ്രകാരമായിരുന്നു. ഇന്ത്യക്കാരനായ ഒരു ഗവേഷകൻ ഡോ.രാമറാവു സിപ്ലയുടെ ഉടമസ്ഥനായ ഡോ.ഹമീദിനെ ഒരു വസ്തുത ബോധ്യപെടുത്തിയിരുന്നു. എഛ്.ഐ.വി രോഗികൾക്കുള്ള അസാഡോതൈമിഡിൻ എന്ന ഔഷധത്തിന്റെ കെമിക്കൽ സിന്തെസിസ് താൻ വികസിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നും സിപ്ല അത് ഉല്പാദിപ്പിക്കണമെന്നുമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭ്യർത്ഥന. ഇതേ മരുന്നു ഒരു അമേരിക്കൻ ഫർമസ്യൂട്ടിക്കൽ കമ്പനി ബറോസ് വെൽകം ഉത്പാദിപ്പിച്ചു വിറ്റിരുന്നത് ഒരു രോഗിക്ക് ഒരു വർഷത്തേക്ക് എണ്ണായിരം ഡോളറിനായിരുന്നു. സിപ്ല ഈ മരുന്ന് ഉല്പാദിപ്പിക്കാമെന്ന് ഡോ. രാമറാവുവിനെ അറിയിച്ചു. അമേരിക്കൻ കമ്പനി വിൽക്കുന്നതിന്റെ പത്തിലൊന്ന് വിലക്ക് വില്കാമെന്നും അറിയിച്ചു. അതായത് ഒരു ദിവസം രണ്ടു ഡോളറിന്! സിപ്ലയുടെ ഈ മരുന്നാണ് ആഫ്രിക്കയിലെ ലക്ഷക്കണക്കിന് എയ്ഡ്സ് രോഗികൾക്ക് തുണയായത്.
മൂന്നു വർഷം കഴിഞ് മൂന്നു മരുന്നുകൾ സംയോജിപ്പിച്ചു വളരെ ഫലപ്രദമായ ഒരു ആന്റി റെട്രോവൈറൽ തെറാപ്പിയും സിപ്ല വികസിപ്പിച്ചു. മൂന്ന് ബഹുരാഷ്ട്ര കമ്പനികളാണ് ഈ മൂന്നു മരുന്നുകൾ അപ്പോൾ ഉല്പാദിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നത്. ഒരു വർഷം ഒരു രോഗിക്ക് വേണ്ട മരുന്നിന്റെ വില 12000 ഡോളറായിരുന്നു . 'ഡോക്ടർസ് വിതൗട് ബോർഡേഴ്സ്' എന്ന അന്താരാഷ്ട്ര സംഘടന സിപ്ളയുമായി നടത്തിയ ചർച്ചയിൽ ഈ മൂന്ന് മരുന്നുകളുടെ കൊക്റ്റൈൽ കേവലം 350 ഡോളറിന് വീതം കൊടുക്കാമെന്ന് ധാരണയായി. ന്യൂയോർക്ക് ടൈംസ് ഇപ്രകാരം എഴുതി." നിരവധി ബഹുരാഷ്ട്ര കമ്പനികൾ മരുന്ന് വില കുറക്കാൻ നിർബന്ധിതമാകുന്ന തരത്തിൽ ഒരു ഇന്ത്യൻ കമ്പനി ആഫ്രിക്കയിലെ എയ്ഡ്സ് രോഗികൾക്ക് ഒരു രോഗിക്ക് ഒരു വർഷം എന്ന കണക്കെ 350 ഡോളറിന് ട്രിപ്പിൾ തെറാപ്പി കൊക്റ്റൈൽ ഡ്രഗ് വിൽക്കാൻ ഡോക്ടർമാരുടെ സംഘടനയോട് സമ്മതിച്ചിരിക്കുന്നു". ഈ വാർത്ത പാശ്ചാത്യ മരുന്ന് കമ്പനികളെ ഉലച്ചു. മുപ്പത്തി ഒൻപത് ബഹുരാഷ്ട്ര ഔഷധ കമ്പനികൾ ചേർന്ന് ട്രിപ്‌സ് കരാർ സൗത് ആഫ്രിക്കയും സിപ്ലയും ലംഘിച്ചുവെന്ന് ആരോപിച് പിന്നീട് നിയമയുദ്ധമായിരുന്നു.
ഒരു ന്യൂനപക്ഷത്തിന്റെ സ്വാർത്ഥ താല്പര്യങ്ങളുടെ നഗ്നത മറയ്ക്കുന്ന അത്തിഇല കൊണ്ടുള്ള ഉടയാടയാണ് മുതലാളിത്തം എന്ന് പോൾ.എം. സ്വീസി എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. ഒരു ബഹുരാഷ്ട്ര ആഡിറ്റ് കമ്പനിയായ ഏണെസ്റ് ആൻഡ് യങിൽ ജോലിചെയ്യവേ കുഴഞ്ഞു വീണു മരിച്ച ഇരുപത്തി ആറുകാരിയായ ചാർട്ടേഡ് അക്കൗണ്ടന്റ് അന്നാ സെബാസ്റ്റിൻറെ അമ്മ അനിത സെബാസ്റ്റ്യൻ കമ്പനിക്ക് എഴുതിയ കത്തിൽ ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു," രാവ് ഏറെ ചെല്ലുവോളം, വാരാന്ത്യത്തിൽ പോലും അവൾക്ക് പണിയെടുക്കേണ്ടിവന്നു. അവളുടെ മാനേജർ ക്രിക്കറ്റ് മത്സരമുള്ളപ്പോൾ അവൾക്ക് ജോലി നിശ്ചയിച്ചു കൊടുക്കുന്നത് അത് കഴിഞ്ഞാവും, അതും അവളുടെ സമ്മർദ്ദം കൂട്ടി". അന്നാ സെബാസ്റ്റിൻറെ സംസ്കാരത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഒരു പ്രതിനിധിയെപോലും കമ്പനി അയച്ചില്ലെന്ന് ആ ഭവനം സന്ദർശിച്ച ഈ ലേഖകനോട് അന്നയുടെ പിതാവ് പറഞ്ഞു. എറണാകുളത്ത് തന്നെ ഒരു കമ്പനി ജീവനക്കാരെ ആദരിച്ചത് ഇപ്രകാരമാണ്. “കൊറോ ഹെൽത്തിലെ ജീവനക്കാരെല്ലാം ഇപ്പോൾ തന്നെ സീറ്റിൽ നിന്ന് എഴുനേറ്റുപോകണം, കമ്പനി അടക്കുകയാണ്’. പുതിയ നിയമങ്ങൾ, പുതിയ നീതികൾ!
|Image1=Muthalalithathinte-Nava-Bhavangal-1.jpg
|Image1_caption=അലഹബാദ് ഉടമ്പടി - 1765 ലെ ബക്സർ യുദ്ധത്തിൽ പരാജയപ്പെട്ട മുഗൾ ചക്രവർത്തിയുമായി ഈസ്റ്റ് ഇൻഡ്യ കമ്പനി കരാറിൽ ഏർപ്പെടുന്നു. അതുവഴി കൊളോണിയൽ കൊള്ളയ്ക്ക് തുടക്കം കുറിച്ചുകൊണ്ട് ദിവാനി കരം പിരിക്കൽ അവകാശം കമ്പനി കൈക്കലാക്കി.
|Image2=Samir-Amin-2.jpg
|Image2_caption=സമീർ അമീൻ
}}

Muthalalithathinte-Nava-Bhavangal

2026-09-23T08:20:39Z

VijayanPN:

{{Article
|Language=Malayalam (ML)
|Displayname=മുതലാളിത്തത്തിന്റെ നവ ഭാവങ്ങൾ
|Author=Author:Varughese George
|Published date=2026-09-14
|HomepageStatus=Featured
|Category=സാമ്പത്തികം
|Intro=കച്ചവട മൂലധനത്തിൽ തുടങ്ങി വ്യവസായ വിപ്ലവത്തിലൂടെ വളർന്ന് ഡിജിറ്റൽ-ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ഇന്റലിജൻസ് സാങ്കേതികവിദ്യകളിലേക്ക് പടർന്നുപന്തലിച്ച മുതലാളിത്തത്തിന്റെ പരിണാമവഴികളെ വിശകലനം ചെയ്യുന്ന ലേഖനം. ആഗോള ടെക് കുത്തകകളും ഊർജ-ആയുധ വ്യവസായങ്ങളും തങ്ങളുടെ അധിനിവേശം ഉറപ്പിക്കാൻ കണ്ടെത്തുന്ന പുതിയ രൂപങ്ങളെയും ഡിജിറ്റൽ നിരീക്ഷണ സംവിധാനങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്ന വെല്ലുവിളികളെയും സമീർ അമീന്റെയും എറിക് ഹോബ്സ്ബാമിന്റെയും സൈദ്ധാന്തിക ചട്ടക്കൂടുകളിലൂടെ ഇവിടെ പരിശോധിക്കുന്നു.
|Content=മുതലാളിത്തം എന്ന സംജ്ഞ 1860നു ശേഷമാണ് രൂപപെട്ടതെന്ന് എറിക് ഹോബ്സ്ബാം എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. അതിനു തൊട്ടു മുൻപുള്ള കാലഘട്ടത്തെ മെർക്കന്റലിസം എന്നാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. രാജ്യങ്ങൾ തമ്മിൽ വ്യാപാര ഇടപാടുകൾ നടത്തി ലാഭം നേടുക, അത് സ്വർണവും വെള്ളിയുമാക്കി ആസ്തിയായി സൂക്ഷിക്കുക എന്നതായിരുന്നു പ്രമാണം. എന്നാൽ സമ്പദ്ഘടനയെ ചലനാത്മകമാക്കാൻ ഈ രീതിക്ക് സാധ്യമല്ല എന്ന തിരിച്ചറിവിലാണ് മുതലാളിത്ത പ്രക്രിയ സജീവമാകുന്നത്. കൊളോണിയൽ രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്ന് ലഭിച്ച അളവില്ലാത്ത സ്വത്ത് ശാസ്ത്ര സാങ്കേതിക വിപ്ലവത്തിന് പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങൾക്ക് സഹായകരമായി. ഇന്ത്യയിൽ ബംഗാൾ, ബീഹാർ, ഒറീസ എന്നീ പ്രവിശ്യകളിൽ കൃഷിക്കാരിൽ നിന്ന് കരം പിരിക്കാനുള്ള ദീവാനി അവകാശം ബ്രിടീഷുകാർ നേടിയെടുത്ത് കൃത്യം പത്തു കൊല്ലത്തിനു ശേഷം ബ്രിട്ടനിൽ വ്യവസായ വിപ്ലവം ആരംഭിച്ചുവെന്ന് ആർ.പി. ദത് സമർഥിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ഇപ്രകാരം കോളനി വാഴ്ചയിലൂടെ ആർജിച്ച പ്രകൃതി വിഭവങ്ങളും മനുഷ്യാധ്വാനവും ഉപയോഗിച്ച് ഒരു പുതിയ നാഗരികത പടിഞ്ഞാറൻ നാടുകളിൽ കെട്ടിപ്പടുത്ത മുതലാളിത്തം അത് നേരിട്ട ഓരോ പ്രതിസന്ധിയെയും അതിജീവിക്കാൻ പുതിയ ഭാവങ്ങൾ ആർജിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കയാണ്. സാങ്കേതിക വിദ്യയുടെ കുത്തകവത്കരണം, പ്രകൃതി വിഭവങ്ങളുടെ ചൂഷണം, ധന മൂലധനം, ആഗോള മാധ്യമം, സൈനീക ശക്തി എന്നിവയാണ് സമകാലീന മുതലാളിത്തത്തിന്റെ പ്രതേകതകളായി മൂന്നാം ലോക സൈദ്ധാന്തികൻ സമീർ അമീൻ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നത്. ശബ്ദവീചികൾക്കു പകരം വിവരങ്ങൾ അക്കങ്ങളിൽ സംഗ്രഹിച്ചയക്കുന്ന രീതിയാണ് ഡിജിറ്റൽ സാങ്കേതിക വിദ്യ. എന്നാൽ ഈ സാങ്കേതിക വിദ്യയുടെ നിസ്സീമ സാദ്ധ്യതകൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞ കമ്പനികൾ ഈ പൊതുജ്ഞാനത്തെ കുത്തകവത്കരിച്ചതിനാൽ ആൽഫബെറ്റ് (ഗൂഗിൾ) മെറ്റാ (ഫേസ്ബുക്) ആമസോൺ തുടങ്ങിയ കമ്പനികളുടെ വാർഷിക വരുമാനം ചില രാഷ്ട്രങ്ങളുടെ ദേശീയ വരുമാനത്തേക്കാൾ കൂടുതലാണ്. ഇതിന്റെ കുത്തക കൈവശപ്പെടുത്തിയ കോർപൊറേറ്റ് സ്വാധീനത്തെയാണ് ഡിജിറ്റൽ കാപിറ്റലിസം എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്. ഓയിൽ, ഗ്യാസ്, സെമി കണ്ടക്ടർ, മിനറൽസ്, ഊർജം തുടങ്ങി മറ്റ് ഏത് ഉല്പാദന മേഖലയെക്കാളും ഡിജിറ്റൽ അടിസ്ഥാന മേഖലയുടെ വളർച്ച കഴിഞ്ഞ കൊല്ലത്തേക്കാൾ എൺപതു ശതമാനമാണെന്ന് ഐക്യ രാഷ്ട്ര സംഘടനയുടെ വേൾഡ് നിക്ഷേപ റിപ്പോർട് (2026) വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. കഴിഞ്ഞ കൊല്ലം, 2025 ൽ എ.ഐ ഇൻഫ്രാസ്ട്രക്ചറിൽ 341 ബില്യൺ ഡോളറിന്റെ നിക്ഷേപമുണ്ടായി എന്ന് പ്രസ്തുത റിപ്പോർട് അറിയിക്കുന്നു. എന്നാൽ വികസ്വര രാജ്യങ്ങൾക്ക് പ്രയോജനപ്പെടുന്ന അഗ്രിബിസിനസ്, ടെക്സ്ടൈൽസ്, ട്രാൻസ്‌പോർട് എക്വിപ്മെന്റ് തുടങ്ങിയവയുടെ വളർച്ച കഴിഞ്ഞ ഒരു ദശകത്തിനുള്ളിൽ പതിനേഴു ശതമാനം കുറഞ്ഞു.
[[File:Samir-Amin-2.jpg|thumb|300px|right|സമീർ അമീൻ]]
മനുഷ്യ ജീവിതത്തിന്റെ എല്ലാ മേഖലകളും കോർപറേറ്റ് ചൂഷണത്തിന് വിധേയപ്പെടുകയാണ്. ഇപ്പോൾ ഒരു സമ്മേളനത്തിലോ പ്രതിഷേധ യോഗത്തിലോ പങ്കെടുത്തവർ ആരൊക്കെയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ രഹസ്യ പോലീസിന്റെ ആവശ്യമില്ല. നിയമപാലക സംവിധാനങ്ങൾ വാറന്റുമായി ഗൂഗിളിനെ സമീപിച്ചാൽ മതി. ഏതൊക്കെ തെരുവിൽ, ഏതൊക്കെ ഹാളിൽ, നിശ്ചിത സമയത്തിൽ ആരൊക്കെ സന്നിഹിതരായിരുന്നു എന്ന് ഗൂഗിൾ കാട്ടികൊടുക്കും. ഗൂഗിൾ ഫോണിലെ ലൊക്കേഷൻ ഡേറ്റ പ്രകാരമാണ് ഇത് നിർണയിക്കുന്നത്. നാം സ്മാർട്ട് ഫോൺ സ്വിച്ച് ഓഫ് ചെയ്താലും ഏഴ് സ്ഥലങ്ങളിൽ അത് തുറന്നിരിക്കും. ഒരു ആഫ്രിക്കൻ അമേരിക്കനായ ജോർജ് ഫ്ലോയിഡിനെ വെളുത്ത പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ 2020 മെയ് മാസത്തിൽ ശ്വാസം മുട്ടിച്ചു കൊന്നതിനു ശേഷം രൂപപ്പെട്ട, ‘കറുത്തവരുടെ ജീവനും പ്രധാനമാണ്’ എന്ന പ്രക്ഷോഭത്തിൽ പങ്കെടുത്ത ആളുകളുടെ മേൽ കേസ് ചുമത്തിയത് ഇപ്രകാരമായിരുന്നു. മെക്സിക്കൻ അമേരിക്കൻ അതിർത്തി അനധികൃതമായി കടന്നു വരുന്നവരെ മനസ്സിലാക്കാനും ഇപ്പോൾ ഈ നിരീക്ഷണ രീതിയാണ് അമേരിക്ക ഉപയോഗിക്കുന്നത്. അതിർത്തി നിരീക്ഷണ വ്യവസായം (Border and surveillance industry-BIS) എന്നാണ് ഇത് അറിയപ്പെടുന്നത്. വടക്കേ ആഫ്രിക്കയിൽ നിന്നും മറ്റും അനധികൃതമായി കുടിയേറുന്നവരെ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത് ഇത്തരം ബിസ് കമ്പനികളാണ്. കുടിയേറിയ കുടുംബങ്ങളിലെ അംഗങ്ങളെ വേർപിരിക്കുക, തടവിലാക്കുക, നിരീക്ഷിക്കുക, വിദൂര സ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് എത്തിക്കുക തുടങ്ങിയ ചുമതലകളാണ് ഇവർ നടത്തുന്നത്.

ഊർജപ്രതിസന്ധിയുടെ ഘട്ടത്തിലാണ് മുതലാളിത്തം അതിന്റെ എല്ലാ സീമകളും മറികടന്നത്. ഐക്യരാഷ്ട്ര സംഘടനയുടെ സെക്രട്ടറി ജനറൽ നാല് എണ്ണ കമ്പനികളുടെ ലാഭാർത്തിയെ ഈയിടെ അപലപിക്കുകയുണ്ടായി. എക്സൻ മൊബീൽ, ഷെവറോൺ, ഷെൽ, ടോട്ടൽ എനെർജിസ് എന്നിവയാണ് ആ കമ്പനികൾ. ഈ നാല് എണ്ണ കമ്പനികളും കൂടി തലേ ദ്വൈപാദത്തേക്കാൾ അൻപത്തി ഒന്ന് ബില്യൺ ഡോളർ കൂടുതൽ ലാഭം നേടിയെന്ന് അദ്ദേഹം കുറ്റപ്പെടുത്തി. ഉക്രൈൻ - റഷ്യ യുദ്ധം തുടങ്ങിയപ്പോൾ മുതൽ ഇന്ത്യൻ എണ്ണ കമ്പനികളും ലാഭം കൊയ്‌തു. റഷ്യയിൽ നിന്ന് എണ്ണ വാങ്ങുന്ന അംഗരാജ്യങ്ങളുടെ മേൽ യൂറോപ്യൻ യൂണിയൻ ഉപരോധമേർപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ ആ അവസരം ഇന്ത്യൻ കമ്പനികൾ പ്രയോജനപ്പെടുത്തി. അന്താരാഷ്ട്ര വില മാനദണ്ഡമാക്കുന്ന ബ്രെന്റ് ഓയിൽ വിലയേക്കാൾ ബാരലിന് ആറ് ഡോളർ ഡിസ്‌കൗണ്ട് ഇന്ത്യയിലെ സ്വകാര്യ, പൊതുമേഖലാ എണ്ണ കമ്പനികൾക്ക് റഷ്യ കൊടുത്തു. ഒരു ദിവസം രണ്ടു ദശലക്ഷം ബാരൽ വരെ ഇറക്കുമതി നടത്തിയ കമ്പനികളുണ്ട്. ഒരു രൂപ പോലും ഉപഭോക്താക്കൾക്ക് ഈ കമ്പനികൾ കുറച്ചുകൊടുത്തുമില്ല. ഇന്ത്യൻ കമ്പനികൾ ലാഭം നേടിയതിന് ഒരു കണക്കുമില്ലെന്ന് ‘ദി ഇക്കോണോമിസ്റ്’ എഴുതിയിരുന്നു.

ഇപ്പോൾ ഭൂമിയും കടന്ന് ചൊവ്വയിലേക്ക് സഞ്ചാരികളെ കൊണ്ടുപോകാനുള്ള വാഗ്ദാനമാണ് എലോൺ മസ്‌കിന്റെ സ്പേസ് X മുന്നോട്ട് വക്കുന്നത്. ഇരുപത്തിഅഞ്ചര ട്രില്യൺ ഡോളറാണ് തങ്ങളുടെ ആസ്തി എന്നാണ് മസ്‌കിന്റെ കമ്പനികൾ അവകാശപ്പെടുന്നത് എന്ന് ജൂലൈ പന്ത്രണ്ടാം തീയതിയിലെ ന്യൂ!യോർക്ക് ടൈംസ് എഴുതുന്നു. അതായത് അമേരിക്കൻ സമ്പത് ഘടനയുടെ ആകെ ആസ്തിക്കൊപ്പം ഈ കമ്പനിയുടെ ആസ്തിയും. ഇപ്പോൾ ഇരുപത്തി അഞ്ച് ബില്യൺ ഡോളറിന്റെ മൂല്യം വരുന്ന ഓഹരികളാണ് കമ്പനി വില്പനക്ക് പരസ്യപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്. ചൊവ്വയിലേക്ക് സഞ്ചാരികളെ എത്തിക്കും , അത് വഴി കമ്പനി നേടുന്ന ലാഭത്തിന്റെ ഒരു വിഹിതം തങ്ങൾക്കു ലഭിക്കും എന്ന വിശ്വാസമാണ് ഓഹരി വാങ്ങുന്നവരുടെ പ്രതീക്ഷ. എൻറോണിലെ ഓഹരി ഉടമകൾക്കുണ്ടായ ദുർഗതി ഓർത്തിരിക്കുക. ഒരു കമ്പനി ഏറ്റവും മാതൃകാപരമായി നടത്തുന്നതിന്റെ ഉദാഹരണമായി ബിസിനസ്സ് സ്‌കൂളുകളിൽ പഠിപ്പിച്ചിരുന്നത് എൻറോണിനെ ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയാണ്. എന്നാൽ കമ്പനിയുടെ വൈസ് പ്രസിഡണ്ട് ഷെറോൺ വാഡ്‌കിൻസിന് ബാലൻസ് ഷീറ്റിൽ സംശയം തോന്നി. അവർ ചെയർമാൻ കെന്നത്ത് ലേയ്ക്ക് രണ്ടു കത്തുകൾ തയ്യാറാക്കി. പേര് വയ്ക്കാതെ കമ്പനിയുടെ പോസ്റ്റ് ബോക്സിൽ ഒരു കത്ത് നിക്ഷേപിച്ചു. രണ്ടാമത്തെ കത്ത് ചെയർമാന് നേരിൽ കൊടുത്തു. എൻറോൺ അതിന്റെ ആസ്തികൾ പെരുപ്പിച്ചു കാണിച്ചുവെന്നും ബാധ്യതകൾ മറച്ചു വച്ചിരിക്കയാണെന്നും കമ്പനി ഏതു നിമിഷവും തകരുമെന്നും അവർ ഈ കത്തുകളിൽ എഴുതിയിരുന്നു.
കാര്യഗൗരവം മനസ്സിലാക്കിയ ചെയർമാൻ തന്റെ പക്കലുള്ള ഓഹരികൾ മുഴുവൻ കൂടിയ വിലക്ക് വിറ്റഴിച്ചു. ഒരു ഓഹരിക്ക് തൊണ്ണൂറ് ഡോളർ വച്ചാണ് വിറ്റത്. അദ്ദേഹം തുടർന്ന് ജീവനക്കാരുടെ യോഗം വിളിച്ചുകൂട്ടി അവരുടെ റിട്ടയർമെന്റ് ഫണ്ടും പെൻഷൻ ഫണ്ടും ഓഹരികളിൽ നിക്ഷേപിക്കാൻ നിർബന്ധിച്ചു. ഒരാഴ്ചക്കുള്ളിൽ കമ്പനിയുടെ സത്യം പുറം ലോകമറിഞ്ഞു. ഓഹരി വില തൊണ്ണൂറു ഡോളറിൽ നിന്ന് ഇരുപത്തി ഏഴു സെന്ററിലേക്ക് നിപതിച്ചു. ഒരു ഇന്റർവ്യൂവിൽ ഷെറോൺ വാഡ്‌കിൻസ് വെളിപ്പെടുത്തിയത് ഓഹരിയുടമകൾക്ക് അറുപത് ബില്യൺ ഡോളർ നഷ്ടപെട്ടുവെന്നാണ്. ഈ കമ്പനിയെ ഫണ്ട് ചെയ്തിരുന്ന സിറ്റി ഗ്രൂപ്പ്, ജെപി മോർഗൻ, ക്രെഡിറ്റ് ലിയോൺ, സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ഇന്ത്യ തുടങ്ങിയ ധനകാര്യ സ്ഥാപനങ്ങൾക്ക് വൻ നഷ്ടമുണ്ടായി. അമേരിക്കയിലെ ഏഴാമത്തെ വലിയ കമ്പനി പാപ്പരായി. എന്നാൽ ചെയർമാൻ കെന്നത്ത് ലേയുടെ ആസ്തി അപ്പോഴേക്കും 230 ദശലക്ഷം ഡോളറായി ഉയർന്നിരുന്നു! മുതലാളിത്തത്തിന്റെ സ്വർണ നാവായ ഫോർബ്സ് മാസിക എഴുതുന്നത് ഓരോ വർഷവും 830 ബില്യൺ ഡോളറിനു തുല്യമായ ഓഹരിത്തട്ടിപ് നടക്കുന്നുവെന്നാണ്.
കൃഷി, വ്യവസായം, സേവന മേഖല എന്നിവപോലെ സമ്പദ് ഘടനയുടെ നാലാമത്തെ മേഖലയാണ് ആയുധ വ്യവസായം എന്ന് ഏർനെസ്റ് മണ്ടേൽ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. റഷ്യ-ഉക്രൈൻ യുദ്ധം അഞ്ചാം വർഷത്തിലേക്ക് കടക്കുമ്പോഴും ഈ മാസം ഏഴ്,എട്ട് തീയതികളിൽ അങ്കാറയിൽ ചേർന്ന നാറ്റോ സഖ്യ സമ്മേളനം 70 ബില്യൺ യൂറോ ഉക്രൈന് ആയുധ സഹായമായി കൊടുക്കാനാണ് നിശ്ചയിച്ചത്. വികസിത രാജ്യങ്ങളിലെ ആയുധ വ്യവസായത്തിന് ഇത് ഊർജം നൽകും. സമാധാന ചർച്ചകൾക്ക് ഒരുമ്പെടാത്തത് ഇക്കാരണത്താലാണ്. യു.എസ്.ഇറാൻ യുദ്ധത്തിനുശേഷം ചെറുകിട ആയുധ വ്യാപാരത്തിനാണ് മോഹവില. കോടികൾ വില വരുന്ന ലോക്ക്ഹീദ്‌, നോർത്രോപ്പ് തുടങ്ങിയ കമ്പനികളുടെ ഉത്പന്നങ്ങളെക്കാൾ എ.ഐ.യുടെ സഹായത്തോടെ കൃത്യമായി ലക്ഷ്യഭേദിയായ, കേവലം അരലക്ഷം ഡോളർ ചെലവ് വരുന്ന ഡ്രോണുകളാണ് ഫലപ്രദം എന്ന് തെളിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഈ സാങ്കേതിക വിദ്യയിൽ പേരെടുത്ത ആണ്ടുരിൽ എന്ന കമ്പനി ഈ യുദ്ധത്തിനുശേഷം എൺപത് ബില്യൺ ഡോളറിന്റെ ഓഹരിയാണ് ഇപ്പോൾ പുറത്തിറക്കുന്നത്. കഴിഞ്ഞ കൊല്ലം അവരുടെ വിറ്റുവരവ് കേവലം രണ്ടു ബില്യനായിരുന്നു. 2026 ഫെബ്രുവരി 28 തീയതി അമേരിക്കയുടെ ഒരു ടോമഹോക് മിസൈൽ ഇറാനിലെ ഷാജാര തയ്യേബ എലിമെന്ററി സ്കൂളിൽ പതിച്ചു കുഞ്ഞുങ്ങൾ ഉൾപ്പെടെ 175 പേർ മരിച്ചു. തങ്ങളുടെ മിസൈൽ അല്ലെന്ന് അമേരിക്ക വാദിച്ചെങ്കിലും അഞ്ചു മാസത്തിനു ശേഷം അവർക്ക് സമ്മതിക്കേണ്ടി വന്നു.
അഫ്ഗാനിസ്ഥാനിൽ നിന്ന് പിൻവാങ്ങുന്ന വേളയിൽ അമേരിക്കൻ സൈന്യം എം.ക്യൂ 9 ഡ്രോണുകൾ പ്രയോഗിക്കുകയുണ്ടായി. ഒരു വെളുത്ത ടൊയോട്ട കൊറോള കാർ കാബൂളിൽ കുറേ പാക്കറ്റുകളുമായി പലേടത്തും നിർത്തി പോകുന്നത് അവർ ശ്രദ്ധിച്ചു. ഡ്രൈവർ ബോംബ് പൊട്ടിച്ചിട്ട് ആല്മഹത്യക്ക് ഒരുങ്ങുകയാണെന്ന് അവർ ചിന്തിച്ചു. യു. എസ് കമ്മാൻഡോസ്‌ ആ കാർ ചുട്ടു കരിച്ചു. സംയുക്‌ത പട്ടാള മേധാവി ജനറൽ മാർക്ക് മിലി ഈ ആക്രമണത്തെ അഭിനന്ദിച്ചു. എന്നാൽ ദീർഘ കാലം കാബൂളിൽ പ്രവർത്തിച്ചിരുന്ന ഒരു അമേരിക്കൻ സന്നദ്ധ, കാരുണ്യ പ്രവർത്തകനായിരുന്നു കാർ ഓടിച്ചിരുന്നത്. കാറിലെ പാക്കറ്റുകൾ വെള്ളകുപ്പികളായിരുന്നു! മൂന്ന് ആഴ്ച കഴിഞ് പെന്റഗൺ ഇത് സമ്മതിക്കുകയുണ്ടായി.
‘മനുഷ്യ ശരീരമാണ് കമ്പോളത്തിന്റെ അവസാന പോരാട്ട രംഗം’ എന്ന് ‘ഹ്യൂമൻ ബോഡി ഷോപ്’ എന്ന പ്രസിദ്ധ പുസ്തകത്തിൽ പറയുന്നുണ്ട്. മലയാളിയായ സരോജ രാധാകൃഷ്ണന്റെ കുടുംബം സ്വിറ്റ്സർലൻഡ് കമ്പനിയായ നൊവാർട്ടീസുമായി, മരുന്നിന്റെ വിലക്കുറവിനു വേണ്ടി നടത്തുന്ന പോരാട്ടം ശ്രദ്ധേയമാണ്. ബ്രെസ്റ്റ് കാന്സറിന്റെ ഔഷധമായ റൈബോസൈക്ലിബ്‌ ഉല്പാദിപ്പിക്കുന്നത് ഈ കമ്പനിയാണ്. അതിന് പ്രതിമാസം എഴുപതിനായിരം വില വരും. ഈ അസുഖം ബാധിച്ച സരോജ രാധാകൃഷ്ണൻ നിർബന്ധിത ലൈസൻസിങ് ഉപയോഗിച് ഇന്ത്യ ഈ മരുന്ന് നിർമ്മിക്കണമെന്ന് അധികൃതരോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. ദുർലഭമായ മരുന്നുകൾ ലഭ്യമല്ലെങ്കിൽ അടിയന്തിര സാഹചര്യത്തിൽ അവയുടെ ചേരുവ മനസ്സിലാക്കി നമ്മുടെ നാട്ടിൽ ഉല്പാദിപ്പിക്കാൻ മരുന്ന് കമ്പനികളെ അനുവദിക്കുന്ന ലോക വ്യാപാര സംഘടനയുടെ വ്യവസ്ഥയാണ് നിർബന്ധിത ലൈസൻസിങ്. പേറ്റന്റ് ഉള്ള കമ്പനിക്ക് ഒരു ചെറിയ പ്രതിഫലം കൊടുക്കണം എന്ന് മാത്രം. പ്രതിവർഷം രണ്ടു ലക്ഷം ബ്രെസ്റ്റ് കാൻസർ രോഗം ബാധിക്കുന്ന സ്ത്രീകൾ നിലവിലുള്ളപ്പോൾ 'അടിയന്തിര സാഹചര്യമില്ലെന്നാണ്' ഇന്ത്യൻ കൗൺസിൽ ഓഫ് മെഡിക്കൽ റിസർച്ചിന്റെ നിലപാട്. സരോജ ബാലകൃഷ്ണന്റെ മരണത്തിനു ശേഷവും കുടുംബം ആ പോരാട്ടം തുടരുകയാണ്. ഇക്കൊല്ലം സാമ്പത്തിക വർഷം അവസാനിച്ചപ്പോൾ നൊവാർട്ടീസിന്റെ ആകെ വരുമാനം അൻപത്തി ആറ് ബില്യൺ ഡോളറാണ്.
എയിഡ്സ് രോഗികളുടെ മരുന്നുകൾ വില കുറച്ചു വിറ്റിരുന്നത് സിപ്ല എന്ന ഇന്ത്യൻ കമ്പനിയായിരുന്നു. അതിന്റെ സാഹചര്യം ഇപ്രകാരമായിരുന്നു. ഇന്ത്യക്കാരനായ ഒരു ഗവേഷകൻ ഡോ.രാമറാവു സിപ്ലയുടെ ഉടമസ്ഥനായ ഡോ.ഹമീദിനെ ഒരു വസ്തുത ബോധ്യപെടുത്തിയിരുന്നു. എഛ്.ഐ.വി രോഗികൾക്കുള്ള അസാഡോതൈമിഡിൻ എന്ന ഔഷധത്തിന്റെ കെമിക്കൽ സിന്തെസിസ് താൻ വികസിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നും സിപ്ല അത് ഉല്പാദിപ്പിക്കണമെന്നുമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭ്യർത്ഥന. ഇതേ മരുന്നു ഒരു അമേരിക്കൻ ഫർമസ്യൂട്ടിക്കൽ കമ്പനി ബറോസ് വെൽകം ഉത്പാദിപ്പിച്ചു വിറ്റിരുന്നത് ഒരു രോഗിക്ക് ഒരു വർഷത്തേക്ക് എണ്ണായിരം ഡോളറിനായിരുന്നു. സിപ്ല ഈ മരുന്ന് ഉല്പാദിപ്പിക്കാമെന്ന് ഡോ. രാമറാവുവിനെ അറിയിച്ചു. അമേരിക്കൻ കമ്പനി വിൽക്കുന്നതിന്റെ പത്തിലൊന്ന് വിലക്ക് വില്കാമെന്നും അറിയിച്ചു. അതായത് ഒരു ദിവസം രണ്ടു ഡോളറിന്! സിപ്ലയുടെ ഈ മരുന്നാണ് ആഫ്രിക്കയിലെ ലക്ഷക്കണക്കിന് എയ്ഡ്സ് രോഗികൾക്ക് തുണയായത്.
മൂന്നു വർഷം കഴിഞ് മൂന്നു മരുന്നുകൾ സംയോജിപ്പിച്ചു വളരെ ഫലപ്രദമായ ഒരു ആന്റി റെട്രോവൈറൽ തെറാപ്പിയും സിപ്ല വികസിപ്പിച്ചു. മൂന്ന് ബഹുരാഷ്ട്ര കമ്പനികളാണ് ഈ മൂന്നു മരുന്നുകൾ അപ്പോൾ ഉല്പാദിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നത്. ഒരു വർഷം ഒരു രോഗിക്ക് വേണ്ട മരുന്നിന്റെ വില 12000 ഡോളറായിരുന്നു . 'ഡോക്ടർസ് വിതൗട് ബോർഡേഴ്സ്' എന്ന അന്താരാഷ്ട്ര സംഘടന സിപ്ളയുമായി നടത്തിയ ചർച്ചയിൽ ഈ മൂന്ന് മരുന്നുകളുടെ കൊക്റ്റൈൽ കേവലം 350 ഡോളറിന് വീതം കൊടുക്കാമെന്ന് ധാരണയായി. ന്യൂയോർക്ക് ടൈംസ് ഇപ്രകാരം എഴുതി." നിരവധി ബഹുരാഷ്ട്ര കമ്പനികൾ മരുന്ന് വില കുറക്കാൻ നിർബന്ധിതമാകുന്ന തരത്തിൽ ഒരു ഇന്ത്യൻ കമ്പനി ആഫ്രിക്കയിലെ എയ്ഡ്സ് രോഗികൾക്ക് ഒരു രോഗിക്ക് ഒരു വർഷം എന്ന കണക്കെ 350 ഡോളറിന് ട്രിപ്പിൾ തെറാപ്പി കൊക്റ്റൈൽ ഡ്രഗ് വിൽക്കാൻ ഡോക്ടർമാരുടെ സംഘടനയോട് സമ്മതിച്ചിരിക്കുന്നു". ഈ വാർത്ത പാശ്ചാത്യ മരുന്ന് കമ്പനികളെ ഉലച്ചു. മുപ്പത്തി ഒൻപത് ബഹുരാഷ്ട്ര ഔഷധ കമ്പനികൾ ചേർന്ന് ട്രിപ്‌സ് കരാർ സൗത് ആഫ്രിക്കയും സിപ്ലയും ലംഘിച്ചുവെന്ന് ആരോപിച് പിന്നീട് നിയമയുദ്ധമായിരുന്നു.
ഒരു ന്യൂനപക്ഷത്തിന്റെ സ്വാർത്ഥ താല്പര്യങ്ങളുടെ നഗ്നത മറയ്ക്കുന്ന അത്തിഇല കൊണ്ടുള്ള ഉടയാടയാണ് മുതലാളിത്തം എന്ന് പോൾ.എം. സ്വീസി എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. ഒരു ബഹുരാഷ്ട്ര ആഡിറ്റ് കമ്പനിയായ ഏണെസ്റ് ആൻഡ് യങിൽ ജോലിചെയ്യവേ കുഴഞ്ഞു വീണു മരിച്ച ഇരുപത്തി ആറുകാരിയായ ചാർട്ടേഡ് അക്കൗണ്ടന്റ് അന്നാ സെബാസ്റ്റിൻറെ അമ്മ അനിത സെബാസ്റ്റ്യൻ കമ്പനിക്ക് എഴുതിയ കത്തിൽ ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു," രാവ് ഏറെ ചെല്ലുവോളം, വാരാന്ത്യത്തിൽ പോലും അവൾക്ക് പണിയെടുക്കേണ്ടിവന്നു. അവളുടെ മാനേജർ ക്രിക്കറ്റ് മത്സരമുള്ളപ്പോൾ അവൾക്ക് ജോലി നിശ്ചയിച്ചു കൊടുക്കുന്നത് അത് കഴിഞ്ഞാവും, അതും അവളുടെ സമ്മർദ്ദം കൂട്ടി". അന്നാ സെബാസ്റ്റിൻറെ സംസ്കാരത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഒരു പ്രതിനിധിയെപോലും കമ്പനി അയച്ചില്ലെന്ന് ആ ഭവനം സന്ദർശിച്ച ഈ ലേഖകനോട് അന്നയുടെ പിതാവ് പറഞ്ഞു. എറണാകുളത്ത് തന്നെ ഒരു കമ്പനി ജീവനക്കാരെ ആദരിച്ചത് ഇപ്രകാരമാണ്. “കൊറോ ഹെൽത്തിലെ ജീവനക്കാരെല്ലാം ഇപ്പോൾ തന്നെ സീറ്റിൽ നിന്ന് എഴുനേറ്റുപോകണം, കമ്പനി അടക്കുകയാണ്’. പുതിയ നിയമങ്ങൾ, പുതിയ നീതികൾ!
|Image1=Muthalalithathinte-Nava-Bhavangal-1.jpg
|Image1_caption=അലഹബാദ് ഉടമ്പടി - 1765 ലെ ബക്സർ യുദ്ധത്തിൽ പരാജയപ്പെട്ട മുഗൾ ചക്രവർത്തിയുമായി ഈസ്റ്റ് ഇൻഡ്യ കമ്പനി കരാറിൽ ഏർപ്പെടുന്നു. അതുവഴി കൊളോണിയൽ കൊള്ളയ്ക്ക് തുടക്കം കുറിച്ചുകൊണ്ട് ദിവാനി കരം പിരിക്കൽ അവകാശം കമ്പനി കൈക്കലാക്കി.
|Image2=Samir-Amin-2.jpg
|Image2_caption=സമീർ അമീൻ
}}

Muthalalithathinte-Nava-Bhavangal

2026-09-23T08:18:38Z

VijayanPN:

{{Article
|Language=Malayalam (ML)
|Displayname=മുതലാളിത്തത്തിന്റെ നവ ഭാവങ്ങൾ
|Author=Author:Varughese George
|Published date=2026-09-14
|HomepageStatus=Featured
|Category=സാമ്പത്തികം
|Intro=കച്ചവട മൂലധനത്തിൽ തുടങ്ങി വ്യവസായ വിപ്ലവത്തിലൂടെ വളർന്ന് ഡിജിറ്റൽ-ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ഇന്റലിജൻസ് സാങ്കേതികവിദ്യകളിലേക്ക് പടർന്നുപന്തലിച്ച മുതലാളിത്തത്തിന്റെ പരിണാമവഴികളെ വിശകലനം ചെയ്യുന്ന ലേഖനം. ആഗോള ടെക് കുത്തകകളും ഊർജ-ആയുധ വ്യവസായങ്ങളും തങ്ങളുടെ അധിനിവേശം ഉറപ്പിക്കാൻ കണ്ടെത്തുന്ന പുതിയ രൂപങ്ങളെയും ഡിജിറ്റൽ നിരീക്ഷണ സംവിധാനങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്ന വെല്ലുവിളികളെയും സമീർ അമീന്റെയും എറിക് ഹോബ്സ്ബാമിന്റെയും സൈദ്ധാന്തിക ചട്ടക്കൂടുകളിലൂടെ ഇവിടെ പരിശോധിക്കുന്നു.
|Content=മുതലാളിത്തം എന്ന സംജ്ഞ 1860നു ശേഷമാണ് രൂപപെട്ടതെന്ന് എറിക് ഹോബ്സ്ബാം എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. അതിനു തൊട്ടു മുൻപുള്ള കാലഘട്ടത്തെ മെർക്കന്റലിസം എന്നാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. രാജ്യങ്ങൾ തമ്മിൽ വ്യാപാര ഇടപാടുകൾ നടത്തി ലാഭം നേടുക, അത് സ്വർണവും വെള്ളിയുമാക്കി ആസ്തിയായി സൂക്ഷിക്കുക എന്നതായിരുന്നു പ്രമാണം. എന്നാൽ സമ്പദ്ഘടനയെ ചലനാത്മകമാക്കാൻ ഈ രീതിക്ക് സാധ്യമല്ല എന്ന തിരിച്ചറിവിലാണ് മുതലാളിത്ത പ്രക്രിയ സജീവമാകുന്നത്. കൊളോണിയൽ രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്ന് ലഭിച്ച അളവില്ലാത്ത സ്വത്ത് ശാസ്ത്ര സാങ്കേതിക വിപ്ലവത്തിന് പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങൾക്ക് സഹായകരമായി. ഇന്ത്യയിൽ ബംഗാൾ, ബീഹാർ, ഒറീസ എന്നീ പ്രവിശ്യകളിൽ കൃഷിക്കാരിൽ നിന്ന് കരം പിരിക്കാനുള്ള ദീവാനി അവകാശം ബ്രിടീഷുകാർ നേടിയെടുത്ത് കൃത്യം പത്തു കൊല്ലത്തിനു ശേഷം ബ്രിട്ടനിൽ വ്യവസായ വിപ്ലവം ആരംഭിച്ചുവെന്ന് ആർ.പി. ദത് സമർഥിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ഇപ്രകാരം കോളനി വാഴ്ചയിലൂടെ ആർജിച്ച പ്രകൃതി വിഭവങ്ങളും മനുഷ്യാധ്വാനവും ഉപയോഗിച്ച് ഒരു പുതിയ നാഗരികത പടിഞ്ഞാറൻ നാടുകളിൽ കെട്ടിപ്പടുത്ത മുതലാളിത്തം അത് നേരിട്ട ഓരോ പ്രതിസന്ധിയെയും അതിജീവിക്കാൻ പുതിയ ഭാവങ്ങൾ ആർജിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കയാണ്. സാങ്കേതിക വിദ്യയുടെ കുത്തകവത്കരണം, പ്രകൃതി വിഭവങ്ങളുടെ ചൂഷണം, ധന മൂലധനം, ആഗോള മാധ്യമം, സൈനീക ശക്തി എന്നിവയാണ് സമകാലീന മുതലാളിത്തത്തിന്റെ പ്രതേകതകളായി മൂന്നാം ലോക സൈദ്ധാന്തികൻ സമീർ അമീൻ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നത്. ശബ്ദവീചികൾക്കു പകരം വിവരങ്ങൾ അക്കങ്ങളിൽ സംഗ്രഹിച്ചയക്കുന്ന രീതിയാണ് ഡിജിറ്റൽ സാങ്കേതിക വിദ്യ. എന്നാൽ ഈ സാങ്കേതിക വിദ്യയുടെ നിസ്സീമ സാദ്ധ്യതകൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞ കമ്പനികൾ ഈ പൊതുജ്ഞാനത്തെ കുത്തകവത്കരിച്ചതിനാൽ ആൽഫബെറ്റ് (ഗൂഗിൾ) മെറ്റാ (ഫേസ്ബുക്) ആമസോൺ തുടങ്ങിയ കമ്പനികളുടെ വാർഷിക വരുമാനം ചില രാഷ്ട്രങ്ങളുടെ ദേശീയ വരുമാനത്തേക്കാൾ കൂടുതലാണ്. ഇതിന്റെ കുത്തക കൈവശപ്പെടുത്തിയ കോർപൊറേറ്റ് സ്വാധീനത്തെയാണ് ഡിജിറ്റൽ കാപിറ്റലിസം എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്. ഓയിൽ, ഗ്യാസ്, സെമി കണ്ടക്ടർ, മിനറൽസ്, ഊർജം തുടങ്ങി മറ്റ് ഏത് ഉല്പാദന മേഖലയെക്കാളും ഡിജിറ്റൽ അടിസ്ഥാന മേഖലയുടെ വളർച്ച കഴിഞ്ഞ കൊല്ലത്തേക്കാൾ എൺപതു ശതമാനമാണെന്ന് ഐക്യ രാഷ്ട്ര സംഘടനയുടെ വേൾഡ് നിക്ഷേപ റിപ്പോർട് (2026) വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. കഴിഞ്ഞ കൊല്ലം, 2025 ൽ എ.ഐ ഇൻഫ്രാസ്ട്രക്ചറിൽ 341 ബില്യൺ ഡോളറിന്റെ നിക്ഷേപമുണ്ടായി എന്ന് പ്രസ്തുത റിപ്പോർട് അറിയിക്കുന്നു. എന്നാൽ വികസ്വര രാജ്യങ്ങൾക്ക് പ്രയോജനപ്പെടുന്ന അഗ്രിബിസിനസ്, ടെക്സ്ടൈൽസ്, ട്രാൻസ്‌പോർട് എക്വിപ്മെന്റ് തുടങ്ങിയവയുടെ വളർച്ച കഴിഞ്ഞ ഒരു ദശകത്തിനുള്ളിൽ പതിനേഴു ശതമാനം കുറഞ്ഞു.
[[File:Samir-Amin-2.jpg|thumb|300px|right|സമീർ അമീൻ]]
മനുഷ്യ ജീവിതത്തിന്റെ എല്ലാ മേഖലകളും കോർപറേറ്റ് ചൂഷണത്തിന് വിധേയപ്പെടുകയാണ്. ഇപ്പോൾ ഒരു സമ്മേളനത്തിലോ പ്രതിഷേധ യോഗത്തിലോ പങ്കെടുത്തവർ ആരൊക്കെയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ രഹസ്യ പോലീസിന്റെ ആവശ്യമില്ല. നിയമപാലക സംവിധാനങ്ങൾ വാറന്റുമായി ഗൂഗിളിനെ സമീപിച്ചാൽ മതി. ഏതൊക്കെ തെരുവിൽ, ഏതൊക്കെ ഹാളിൽ, നിശ്ചിത സമയത്തിൽ ആരൊക്കെ സന്നിഹിതരായിരുന്നു എന്ന് ഗൂഗിൾ കാട്ടികൊടുക്കും. ഗൂഗിൾ ഫോണിലെ ലൊക്കേഷൻ ഡേറ്റ പ്രകാരമാണ് ഇത് നിർണയിക്കുന്നത്. നാം സ്മാർട്ട് ഫോൺ സ്വിച്ച് ഓഫ് ചെയ്താലും ഏഴ് സ്ഥലങ്ങളിൽ അത് തുറന്നിരിക്കും. ഒരു ആഫ്രിക്കൻ അമേരിക്കനായ ജോർജ് ഫ്ലോയിഡിനെ വെളുത്ത പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ 2020 മെയ് മാസത്തിൽ ശ്വാസം മുട്ടിച്ചു കൊന്നതിനു ശേഷം രൂപപ്പെട്ട, ‘കറുത്തവരുടെ ജീവനും പ്രധാനമാണ്’ എന്ന പ്രക്ഷോഭത്തിൽ പങ്കെടുത്ത ആളുകളുടെ മേൽ കേസ് ചുമത്തിയത് ഇപ്രകാരമായിരുന്നു. മെക്സിക്കൻ അമേരിക്കൻ അതിർത്തി അനധികൃതമായി കടന്നു വരുന്നവരെ മനസ്സിലാക്കാനും ഇപ്പോൾ ഈ നിരീക്ഷണ രീതിയാണ് അമേരിക്ക ഉപയോഗിക്കുന്നത്. അതിർത്തി നിരീക്ഷണ വ്യവസായം (Border and surveillance industry-BIS) എന്നാണ് ഇത് അറിയപ്പെടുന്നത്. വടക്കേ ആഫ്രിക്കയിൽ നിന്നും മറ്റും അനധികൃതമായി കുടിയേറുന്നവരെ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത് ഇത്തരം ബിസ് കമ്പനികളാണ്. കുടിയേറിയ കുടുംബങ്ങളിലെ അംഗങ്ങളെ വേർപിരിക്കുക, തടവിലാക്കുക, നിരീക്ഷിക്കുക, വിദൂര സ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് എത്തിക്കുക തുടങ്ങിയ ചുമതലകളാണ് ഇവർ നടത്തുന്നത്.

ഊർജപ്രതിസന്ധിയുടെ ഘട്ടത്തിലാണ് മുതലാളിത്തം അതിന്റെ എല്ലാ സീമകളും മറികടന്നത്. ഐക്യരാഷ്ട്ര സംഘടനയുടെ സെക്രട്ടറി ജനറൽ നാല് എണ്ണ കമ്പനികളുടെ ലാഭാർത്തിയെ ഈയിടെ അപലപിക്കുകയുണ്ടായി. എക്സൻ മൊബീൽ, ഷെവറോൺ, ഷെൽ, ടോട്ടൽ എനെർജിസ് എന്നിവയാണ് ആ കമ്പനികൾ. ഈ നാല് എണ്ണ കമ്പനികളും കൂടി തലേ ദ്വൈപാദത്തേക്കാൾ അൻപത്തി ഒന്ന് ബില്യൺ ഡോളർ കൂടുതൽ ലാഭം നേടിയെന്ന് അദ്ദേഹം കുറ്റപ്പെടുത്തി. ഉക്രൈൻ - റഷ്യ യുദ്ധം തുടങ്ങിയപ്പോൾ മുതൽ ഇന്ത്യൻ എണ്ണ കമ്പനികളും ലാഭം കൊയ്‌തു. റഷ്യയിൽ നിന്ന് എണ്ണ വാങ്ങുന്ന അംഗരാജ്യങ്ങളുടെ മേൽ യൂറോപ്യൻ യൂണിയൻ ഉപരോധമേർപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ ആ അവസരം ഇന്ത്യൻ കമ്പനികൾ പ്രയോജനപ്പെടുത്തി. അന്താരാഷ്ട്ര വില മാനദണ്ഡമാക്കുന്ന ബ്രെന്റ് ഓയിൽ വിലയേക്കാൾ ബാരലിന് ആറ് ഡോളർ ഡിസ്‌കൗണ്ട് ഇന്ത്യയിലെ സ്വകാര്യ, പൊതുമേഖലാ എണ്ണ കമ്പനികൾക്ക് റഷ്യ കൊടുത്തു. ഒരു ദിവസം രണ്ടു ദശലക്ഷം ബാരൽ വരെ ഇറക്കുമതി നടത്തിയ കമ്പനികളുണ്ട്. ഒരു രൂപ പോലും ഉപഭോക്താക്കൾക്ക് ഈ കമ്പനികൾ കുറച്ചുകൊടുത്തുമില്ല. ഇന്ത്യൻ കമ്പനികൾ ലാഭം നേടിയതിന് ഒരു കണക്കുമില്ലെന്ന് ‘ദി ഇക്കോണോമിസ്റ്’ എഴുതിയിരുന്നു.

ഇപ്പോൾ ഭൂമിയും കടന്ന് ചൊവ്വയിലേക്ക് സഞ്ചാരികളെ കൊണ്ടുപോകാനുള്ള വാഗ്ദാനമാണ് എലോൺ മസ്‌കിന്റെ സ്പേസ് X മുന്നോട്ട് വക്കുന്നത്. ഇരുപത്തിഅഞ്ചര ട്രില്യൺ ഡോളറാണ് തങ്ങളുടെ ആസ്തി എന്നാണ് മസ്‌കിന്റെ കമ്പനികൾ അവകാശപ്പെടുന്നത് എന്ന് ജൂലൈ പന്ത്രണ്ടാം തീയതിയിലെ ന്യൂ!യോർക്ക് ടൈംസ് എഴുതുന്നു. അതായത് അമേരിക്കൻ സമ്പത് ഘടനയുടെ ആകെ ആസ്തിക്കൊപ്പം ഈ കമ്പനിയുടെ ആസ്തിയും. ഇപ്പോൾ ഇരുപത്തി അഞ്ച് ബില്യൺ ഡോളറിന്റെ മൂല്യം വരുന്ന ഓഹരികളാണ് കമ്പനി വില്പനക്ക് പരസ്യപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്. ചൊവ്വയിലേക്ക് സഞ്ചാരികളെ എത്തിക്കും , അത് വഴി കമ്പനി നേടുന്ന ലാഭത്തിന്റെ ഒരു വിഹിതം തങ്ങൾക്കു ലഭിക്കും എന്ന വിശ്വാസമാണ് ഓഹരി വാങ്ങുന്നവരുടെ പ്രതീക്ഷ. എൻറോണിലെ ഓഹരി ഉടമകൾക്കുണ്ടായ ദുർഗതി ഓർത്തിരിക്കുക. ഒരു കമ്പനി ഏറ്റവും മാതൃകാപരമായി നടത്തുന്നതിന്റെ ഉദാഹരണമായി ബിസിനസ്സ് സ്‌കൂളുകളിൽ പഠിപ്പിച്ചിരുന്നത് എൻറോണിനെ ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയാണ്. എന്നാൽ കമ്പനിയുടെ വൈസ് പ്രസിഡണ്ട് ഷെറോൺ വാഡ്‌കിൻസിന് ബാലൻസ് ഷീറ്റിൽ സംശയം തോന്നി. അവർ ചെയർമാൻ കെന്നത്ത് ലേയ്ക്ക് രണ്ടു കത്തുകൾ തയ്യാറാക്കി. പേര് വയ്ക്കാതെ കമ്പനിയുടെ പോസ്റ്റ് ബോക്സിൽ ഒരു കത്ത് നിക്ഷേപിച്ചു. രണ്ടാമത്തെ കത്ത് ചെയർമാന് നേരിൽ കൊടുത്തു. എൻറോൺ അതിന്റെ ആസ്തികൾ പെരുപ്പിച്ചു കാണിച്ചുവെന്നും ബാധ്യതകൾ മറച്ചു വച്ചിരിക്കയാണെന്നും കമ്പനി ഏതു നിമിഷവും തകരുമെന്നും അവർ ഈ കത്തുകളിൽ എഴുതിയിരുന്നു.
കാര്യഗൗരവം മനസ്സിലാക്കിയ ചെയർമാൻ തന്റെ പക്കലുള്ള ഓഹരികൾ മുഴുവൻ കൂടിയ വിലക്ക് വിറ്റഴിച്ചു. ഒരു ഓഹരിക്ക് തൊണ്ണൂറ് ഡോളർ വച്ചാണ് വിറ്റത്. അദ്ദേഹം തുടർന്ന് ജീവനക്കാരുടെ യോഗം വിളിച്ചുകൂട്ടി അവരുടെ റിട്ടയർമെന്റ് ഫണ്ടും പെൻഷൻ ഫണ്ടും ഓഹരികളിൽ നിക്ഷേപിക്കാൻ നിർബന്ധിച്ചു. ഒരാഴ്ചക്കുള്ളിൽ കമ്പനിയുടെ സത്യം പുറം ലോകമറിഞ്ഞു. ഓഹരി വില തൊണ്ണൂറു ഡോളറിൽ നിന്ന് ഇരുപത്തി ഏഴു സെന്ററിലേക്ക് നിപതിച്ചു. ഒരു ഇന്റർവ്യൂവിൽ ഷെറോൺ വാഡ്‌കിൻസ് വെളിപ്പെടുത്തിയത് ഓഹരിയുടമകൾക്ക് അറുപത് ബില്യൺ ഡോളർ നഷ്ടപെട്ടുവെന്നാണ്. ഈ കമ്പനിയെ ഫണ്ട് ചെയ്തിരുന്ന സിറ്റി ഗ്രൂപ്പ്, ജെപി മോർഗൻ, ക്രെഡിറ്റ് ലിയോൺ, സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ഇന്ത്യ തുടങ്ങിയ ധനകാര്യ സ്ഥാപനങ്ങൾക്ക് വൻ നഷ്ടമുണ്ടായി. അമേരിക്കയിലെ ഏഴാമത്തെ വലിയ കമ്പനി പാപ്പരായി. എന്നാൽ ചെയർമാൻ കെന്നത്ത് ലേയുടെ ആസ്തി അപ്പോഴേക്കും 230 ദശലക്ഷം ഡോളറായി ഉയർന്നിരുന്നു! മുതലാളിത്തത്തിന്റെ സ്വർണ നാവായ ഫോർബ്സ് മാസിക എഴുതുന്നത് ഓരോ വർഷവും 830 ബില്യൺ ഡോളറിനു തുല്യമായ ഓഹരിത്തട്ടിപ് നടക്കുന്നുവെന്നാണ്.
കൃഷി, വ്യവസായം, സേവന മേഖല എന്നിവപോലെ സമ്പദ് ഘടനയുടെ നാലാമത്തെ മേഖലയാണ് ആയുധ വ്യവസായം എന്ന് ഏർനെസ്റ് മണ്ടേൽ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. റഷ്യ-ഉക്രൈൻ യുദ്ധം അഞ്ചാം വർഷത്തിലേക്ക് കടക്കുമ്പോഴും ഈ മാസം ഏഴ്,എട്ട് തീയതികളിൽ അങ്കാറയിൽ ചേർന്ന നാറ്റോ സഖ്യ സമ്മേളനം 70 ബില്യൺ യൂറോ ഉക്രൈന് ആയുധ സഹായമായി കൊടുക്കാനാണ് നിശ്ചയിച്ചത്. വികസിത രാജ്യങ്ങളിലെ ആയുധ വ്യവസായത്തിന് ഇത് ഊർജം നൽകും. സമാധാന ചർച്ചകൾക്ക് ഒരുമ്പെടാത്തത് ഇക്കാരണത്താലാണ്. യു.എസ്.ഇറാൻ യുദ്ധത്തിനുശേഷം ചെറുകിട ആയുധ വ്യാപാരത്തിനാണ് മോഹവില. കോടികൾ വില വരുന്ന ലോക്ക്ഹീദ്‌, നോർത്രോപ്പ് തുടങ്ങിയ കമ്പനികളുടെ ഉത്പന്നങ്ങളെക്കാൾ എ.ഐ.യുടെ സഹായത്തോടെ കൃത്യമായി ലക്ഷ്യഭേദിയായ, കേവലം അരലക്ഷം ഡോളർ ചെലവ് വരുന്ന ഡ്രോണുകളാണ് ഫലപ്രദം എന്ന് തെളിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഈ സാങ്കേതിക വിദ്യയിൽ പേരെടുത്ത ആണ്ടുരിൽ എന്ന കമ്പനി ഈ യുദ്ധത്തിനുശേഷം എൺപത് ബില്യൺ ഡോളറിന്റെ ഓഹരിയാണ് ഇപ്പോൾ പുറത്തിറക്കുന്നത്. കഴിഞ്ഞ കൊല്ലം അവരുടെ വിറ്റുവരവ് കേവലം രണ്ടു ബില്യനായിരുന്നു. 2026 ഫെബ്രുവരി 28 തീയതി അമേരിക്കയുടെ ഒരു ടോമഹോക് മിസൈൽ ഇറാനിലെ ഷാജാര തയ്യേബ എലിമെന്ററി സ്കൂളിൽ പതിച്ചു കുഞ്ഞുങ്ങൾ ഉൾപ്പെടെ 175 പേർ മരിച്ചു. തങ്ങളുടെ മിസൈൽ അല്ലെന്ന് അമേരിക്ക വാദിച്ചെങ്കിലും അഞ്ചു മാസത്തിനു ശേഷം അവർക്ക് സമ്മതിക്കേണ്ടി വന്നു.
അഫ്ഗാനിസ്ഥാനിൽ നിന്ന് പിൻവാങ്ങുന്ന വേളയിൽ അമേരിക്കൻ സൈന്യം എം.ക്യൂ 9 ഡ്രോണുകൾ പ്രയോഗിക്കുകയുണ്ടായി. ഒരു വെളുത്ത ടൊയോട്ട കൊറോള കാർ കാബൂളിൽ കുറേ പാക്കറ്റുകളുമായി പലേടത്തും നിർത്തി പോകുന്നത് അവർ ശ്രദ്ധിച്ചു. ഡ്രൈവർ ബോംബ് പൊട്ടിച്ചിട്ട് ആല്മഹത്യക്ക് ഒരുങ്ങുകയാണെന്ന് അവർ ചിന്തിച്ചു. യു. എസ് കമ്മാൻഡോസ്‌ ആ കാർ ചുട്ടു കരിച്ചു. സംയുക്‌ത പട്ടാള മേധാവി ജനറൽ മാർക്ക് മിലി ഈ ആക്രമണത്തെ അഭിനന്ദിച്ചു. എന്നാൽ ദീർഘ കാലം കാബൂളിൽ പ്രവർത്തിച്ചിരുന്ന ഒരു അമേരിക്കൻ സന്നദ്ധ, കാരുണ്യ പ്രവർത്തകനായിരുന്നു കാർ ഓടിച്ചിരുന്നത്. കാറിലെ പാക്കറ്റുകൾ വെള്ളകുപ്പികളായിരുന്നു! മൂന്ന് ആഴ്ച കഴിഞ് പെന്റഗൺ ഇത് സമ്മതിക്കുകയുണ്ടായി.
‘മനുഷ്യ ശരീരമാണ് കമ്പോളത്തിന്റെ അവസാന പോരാട്ട രംഗം’ എന്ന് ‘ഹ്യൂമൻ ബോഡി ഷോപ്’ എന്ന പ്രസിദ്ധ പുസ്തകത്തിൽ പറയുന്നുണ്ട്. മലയാളിയായ സരോജ രാധാകൃഷ്ണന്റെ കുടുംബം സ്വിറ്റ്സർലൻഡ് കമ്പനിയായ നൊവാർട്ടീസുമായി, മരുന്നിന്റെ വിലക്കുറവിനു വേണ്ടി നടത്തുന്ന പോരാട്ടം ശ്രദ്ധേയമാണ്. ബ്രെസ്റ്റ് കാന്സറിന്റെ ഔഷധമായ റൈബോസൈക്ലിബ്‌ ഉല്പാദിപ്പിക്കുന്നത് ഈ കമ്പനിയാണ്. അതിന് പ്രതിമാസം എഴുപതിനായിരം വില വരും. ഈ അസുഖം ബാധിച്ച സരോജ രാധാകൃഷ്ണൻ നിർബന്ധിത ലൈസൻസിങ് ഉപയോഗിച് ഇന്ത്യ ഈ മരുന്ന് നിർമ്മിക്കണമെന്ന് അധികൃതരോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. ദുർലഭമായ മരുന്നുകൾ ലഭ്യമല്ലെങ്കിൽ അടിയന്തിര സാഹചര്യത്തിൽ അവയുടെ ചേരുവ മനസ്സിലാക്കി നമ്മുടെ നാട്ടിൽ ഉല്പാദിപ്പിക്കാൻ മരുന്ന് കമ്പനികളെ അനുവദിക്കുന്ന ലോക വ്യാപാര സംഘടനയുടെ വ്യവസ്ഥയാണ് നിർബന്ധിത ലൈസൻസിങ്. പേറ്റന്റ് ഉള്ള കമ്പനിക്ക് ഒരു ചെറിയ പ്രതിഫലം കൊടുക്കണം എന്ന് മാത്രം. പ്രതിവർഷം രണ്ടു ലക്ഷം ബ്രെസ്റ്റ് കാൻസർ രോഗം ബാധിക്കുന്ന സ്ത്രീകൾ നിലവിലുള്ളപ്പോൾ 'അടിയന്തിര സാഹചര്യമില്ലെന്നാണ്' ഇന്ത്യൻ കൗൺസിൽ ഓഫ് മെഡിക്കൽ റിസർച്ചിന്റെ നിലപാട്. സരോജ ബാലകൃഷ്ണന്റെ മരണത്തിനു ശേഷവും കുടുംബം ആ പോരാട്ടം തുടരുകയാണ്. ഇക്കൊല്ലം സാമ്പത്തിക വർഷം അവസാനിച്ചപ്പോൾ നൊവാർട്ടീസിന്റെ ആകെ വരുമാനം അൻപത്തി ആറ് ബില്യൺ ഡോളറാണ്.
എയിഡ്സ് രോഗികളുടെ മരുന്നുകൾ വില കുറച്ചു വിറ്റിരുന്നത് സിപ്ല എന്ന ഇന്ത്യൻ കമ്പനിയായിരുന്നു. അതിന്റെ സാഹചര്യം ഇപ്രകാരമായിരുന്നു. ഇന്ത്യക്കാരനായ ഒരു ഗവേഷകൻ ഡോ.രാമറാവു സിപ്ലയുടെ ഉടമസ്ഥനായ ഡോ.ഹമീദിനെ ഒരു വസ്തുത ബോധ്യപെടുത്തിയിരുന്നു. എഛ്.ഐ.വി രോഗികൾക്കുള്ള അസാഡോതൈമിഡിൻ എന്ന ഔഷധത്തിന്റെ കെമിക്കൽ സിന്തെസിസ് താൻ വികസിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നും സിപ്ല അത് ഉല്പാദിപ്പിക്കണമെന്നുമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭ്യർത്ഥന. ഇതേ മരുന്നു ഒരു അമേരിക്കൻ ഫർമസ്യൂട്ടിക്കൽ കമ്പനി ബറോസ് വെൽകം ഉത്പാദിപ്പിച്ചു വിറ്റിരുന്നത് ഒരു രോഗിക്ക് ഒരു വർഷത്തേക്ക് എണ്ണായിരം ഡോളറിനായിരുന്നു. സിപ്ല ഈ മരുന്ന് ഉല്പാദിപ്പിക്കാമെന്ന് ഡോ. രാമറാവുവിനെ അറിയിച്ചു. അമേരിക്കൻ കമ്പനി വിൽക്കുന്നതിന്റെ പത്തിലൊന്ന് വിലക്ക് വില്കാമെന്നും അറിയിച്ചു. അതായത് ഒരു ദിവസം രണ്ടു ഡോളറിന്! സിപ്ലയുടെ ഈ മരുന്നാണ് ആഫ്രിക്കയിലെ ലക്ഷക്കണക്കിന് എയ്ഡ്സ് രോഗികൾക്ക് തുണയായത്.
മൂന്നു വർഷം കഴിഞ് മൂന്നു മരുന്നുകൾ സംയോജിപ്പിച്ചു വളരെ ഫലപ്രദമായ ഒരു ആന്റി റെട്രോവൈറൽ തെറാപ്പിയും സിപ്ല വികസിപ്പിച്ചു. മൂന്ന് ബഹുരാഷ്ട്ര കമ്പനികളാണ് ഈ മൂന്നു മരുന്നുകൾ അപ്പോൾ ഉല്പാദിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നത്. ഒരു വർഷം ഒരു രോഗിക്ക് വേണ്ട മരുന്നിന്റെ വില 12000 ഡോളറായിരുന്നു . 'ഡോക്ടർസ് വിതൗട് ബോർഡേഴ്സ്' എന്ന അന്താരാഷ്ട്ര സംഘടന സിപ്ളയുമായി നടത്തിയ ചർച്ചയിൽ ഈ മൂന്ന് മരുന്നുകളുടെ കൊക്റ്റൈൽ കേവലം 350 ഡോളറിന് വീതം കൊടുക്കാമെന്ന് ധാരണയായി. ന്യൂയോർക്ക് ടൈംസ് ഇപ്രകാരം എഴുതി." നിരവധി ബഹുരാഷ്ട്ര കമ്പനികൾ മരുന്ന് വില കുറക്കാൻ നിർബന്ധിതമാകുന്ന തരത്തിൽ ഒരു ഇന്ത്യൻ കമ്പനി ആഫ്രിക്കയിലെ എയ്ഡ്സ് രോഗികൾക്ക് ഒരു രോഗിക്ക് ഒരു വർഷം എന്ന കണക്കെ 350 ഡോളറിന് ട്രിപ്പിൾ തെറാപ്പി കൊക്റ്റൈൽ ഡ്രഗ് വിൽക്കാൻ ഡോക്ടർമാരുടെ സംഘടനയോട് സമ്മതിച്ചിരിക്കുന്നു". ഈ വാർത്ത പാശ്ചാത്യ മരുന്ന് കമ്പനികളെ ഉലച്ചു. മുപ്പത്തി ഒൻപത് ബഹുരാഷ്ട്ര ഔഷധ കമ്പനികൾ ചേർന്ന് ട്രിപ്‌സ് കരാർ സൗത് ആഫ്രിക്കയും സിപ്ലയും ലംഘിച്ചുവെന്ന് ആരോപിച് പിന്നീട് നിയമയുദ്ധമായിരുന്നു.
ഒരു ന്യൂനപക്ഷത്തിന്റെ സ്വാർത്ഥ താല്പര്യങ്ങളുടെ നഗ്നത മറയ്ക്കുന്ന അത്തിഇല കൊണ്ടുള്ള ഉടയാടയാണ് മുതലാളിത്തം എന്ന് പോൾ.എം. സ്വീസി എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. ഒരു ബഹുരാഷ്ട്ര ആഡിറ്റ് കമ്പനിയായ ഏണെസ്റ് ആൻഡ് യങിൽ ജോലിചെയ്യവേ കുഴഞ്ഞു വീണു മരിച്ച ഇരുപത്തി ആറുകാരിയായ ചാർട്ടേഡ് അക്കൗണ്ടന്റ് അന്നാ സെബാസ്റ്റിൻറെ അമ്മ അനിത സെബാസ്റ്റ്യൻ കമ്പനിക്ക് എഴുതിയ കത്തിൽ ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു," രാവ് ഏറെ ചെല്ലുവോളം, വാരാന്ത്യത്തിൽ പോലും അവൾക്ക് പണിയെടുക്കേണ്ടിവന്നു. അവളുടെ മാനേജർ ക്രിക്കറ്റ് മത്സരമുള്ളപ്പോൾ അവൾക്ക് ജോലി നിശ്ചയിച്ചു കൊടുക്കുന്നത് അത് കഴിഞ്ഞാവും, അതും അവളുടെ സമ്മർദ്ദം കൂട്ടി". അന്നാ സെബാസ്റ്റിൻറെ സംസ്കാരത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഒരു പ്രതിനിധിയെപോലും കമ്പനി അയച്ചില്ലെന്ന് ആ ഭവനം സന്ദർശിച്ച ഈ ലേഖകനോട് അന്നയുടെ പിതാവ് പറഞ്ഞു. എറണാകുളത്ത് തന്നെ ഒരു കമ്പനി ജീവനക്കാരെ ആദരിച്ചത് ഇപ്രകാരമാണ്. “കൊറോ ഹെൽത്തിലെ ജീവനക്കാരെല്ലാം ഇപ്പോൾ തന്നെ സീറ്റിൽ നിന്ന് എഴുനേറ്റുപോകണം, കമ്പനി അടക്കുകയാണ്’. പുതിയ നിയമങ്ങൾ, പുതിയ നീതികൾ!
|Image1=Muthalalithathinte-Nava-Bhavangal-1.jpg
|Image1_caption=അലഹബാദ് ഉടമ്പടി - 1765 ലെ ബക്സർ യുദ്ധത്തിൽ പരാജയപ്പെട്ട മുഗൾ ചക്രവർത്തിയുമായി ഈസ്റ്റ് ഇൻഡ്യ കമ്പനി കരാറിൽ ഏർപ്പെടുന്നു. അതുവഴി കൊളോണിയൽ കൊള്ളയ്ക്ക് തുടക്കം കുറിച്ചുകൊണ്ട് ദിവാനി കരം പിരിക്കൽ അവകാശം കമ്പനി കൈക്കലാക്കി.
|Image2=Samir-Amin-2.jpg
|Image2_caption=സമീർ അമീൻ
}}

പ്രമാണം:Samir-Amin-2.jpg

2026-09-23T08:14:00Z

VijayanPN:

Muthalalithathinte-Nava-Bhavangal

2026-09-23T07:59:36Z

VijayanPN:

{{Article
|Language=Malayalam (ML)
|Displayname=മുതലാളിത്തത്തിന്റെ നവ ഭാവങ്ങൾ
|Author=Author:Varughese George
|Published date=2026-09-14
|HomepageStatus=Featured
|Category=സാമ്പത്തികം
|Intro=കച്ചവട മൂലധനത്തിൽ തുടങ്ങി വ്യവസായ വിപ്ലവത്തിലൂടെ വളർന്ന് ഡിജിറ്റൽ-ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ഇന്റലിജൻസ് സാങ്കേതികവിദ്യകളിലേക്ക് പടർന്നുപന്തലിച്ച മുതലാളിത്തത്തിന്റെ പരിണാമവഴികളെ വിശകലനം ചെയ്യുന്ന ലേഖനം. ആഗോള ടെക് കുത്തകകളും ഊർജ-ആയുധ വ്യവസായങ്ങളും തങ്ങളുടെ അധിനിവേശം ഉറപ്പിക്കാൻ കണ്ടെത്തുന്ന പുതിയ രൂപങ്ങളെയും ഡിജിറ്റൽ നിരീക്ഷണ സംവിധാനങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്ന വെല്ലുവിളികളെയും സമീർ അമീന്റെയും എറിക് ഹോബ്സ്ബാമിന്റെയും സൈദ്ധാന്തിക ചട്ടക്കൂടുകളിലൂടെ ഇവിടെ പരിശോധിക്കുന്നു.
|Content=മുതലാളിത്തം എന്ന സംജ്ഞ 1860നു ശേഷമാണ് രൂപപെട്ടതെന്ന് എറിക് ഹോബ്സ്ബാം എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. അതിനു തൊട്ടു മുൻപുള്ള കാലഘട്ടത്തെ മെർക്കന്റലിസം എന്നാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. രാജ്യങ്ങൾ തമ്മിൽ വ്യാപാര ഇടപാടുകൾ നടത്തി ലാഭം നേടുക, അത് സ്വർണവും വെള്ളിയുമാക്കി ആസ്തിയായി സൂക്ഷിക്കുക എന്നതായിരുന്നു പ്രമാണം. എന്നാൽ സമ്പദ്ഘടനയെ ചലനാത്മകമാക്കാൻ ഈ രീതിക്ക് സാധ്യമല്ല എന്ന തിരിച്ചറിവിലാണ് മുതലാളിത്ത പ്രക്രിയ സജീവമാകുന്നത്. കൊളോണിയൽ രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്ന് ലഭിച്ച അളവില്ലാത്ത സ്വത്ത് ശാസ്ത്ര സാങ്കേതിക വിപ്ലവത്തിന് പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങൾക്ക് സഹായകരമായി. ഇന്ത്യയിൽ ബംഗാൾ, ബീഹാർ, ഒറീസ എന്നീ പ്രവിശ്യകളിൽ കൃഷിക്കാരിൽ നിന്ന് കരം പിരിക്കാനുള്ള ദീവാനി അവകാശം ബ്രിടീഷുകാർ നേടിയെടുത്ത് കൃത്യം പത്തു കൊല്ലത്തിനു ശേഷം ബ്രിട്ടനിൽ വ്യവസായ വിപ്ലവം ആരംഭിച്ചുവെന്ന് ആർ.പി. ദത് സമർഥിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ഇപ്രകാരം കോളനി വാഴ്ചയിലൂടെ ആർജിച്ച പ്രകൃതി വിഭവങ്ങളും മനുഷ്യാധ്വാനവും ഉപയോഗിച്ച് ഒരു പുതിയ നാഗരികത പടിഞ്ഞാറൻ നാടുകളിൽ കെട്ടിപ്പടുത്ത മുതലാളിത്തം അത് നേരിട്ട ഓരോ പ്രതിസന്ധിയെയും അതിജീവിക്കാൻ പുതിയ ഭാവങ്ങൾ ആർജിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കയാണ്. സാങ്കേതിക വിദ്യയുടെ കുത്തകവത്കരണം, പ്രകൃതി വിഭവങ്ങളുടെ ചൂഷണം, ധന മൂലധനം, ആഗോള മാധ്യമം, സൈനീക ശക്തി എന്നിവയാണ് സമകാലീന മുതലാളിത്തത്തിന്റെ പ്രതേകതകളായി മൂന്നാം ലോക സൈദ്ധാന്തികൻ സമീർ അമീൻ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നത്. ശബ്ദവീചികൾക്കു പകരം വിവരങ്ങൾ അക്കങ്ങളിൽ സംഗ്രഹിച്ചയക്കുന്ന രീതിയാണ് ഡിജിറ്റൽ സാങ്കേതിക വിദ്യ. എന്നാൽ ഈ സാങ്കേതിക വിദ്യയുടെ നിസ്സീമ സാദ്ധ്യതകൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞ കമ്പനികൾ ഈ പൊതുജ്ഞാനത്തെ കുത്തകവത്കരിച്ചതിനാൽ ആൽഫബെറ്റ് (ഗൂഗിൾ) മെറ്റാ (ഫേസ്ബുക്) ആമസോൺ തുടങ്ങിയ കമ്പനികളുടെ വാർഷിക വരുമാനം ചില രാഷ്ട്രങ്ങളുടെ ദേശീയ വരുമാനത്തേക്കാൾ കൂടുതലാണ്. ഇതിന്റെ കുത്തക കൈവശപ്പെടുത്തിയ കോർപൊറേറ്റ് സ്വാധീനത്തെയാണ് ഡിജിറ്റൽ കാപിറ്റലിസം എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്. ഓയിൽ, ഗ്യാസ്, സെമി കണ്ടക്ടർ, മിനറൽസ്, ഊർജം തുടങ്ങി മറ്റ് ഏത് ഉല്പാദന മേഖലയെക്കാളും ഡിജിറ്റൽ അടിസ്ഥാന മേഖലയുടെ വളർച്ച കഴിഞ്ഞ കൊല്ലത്തേക്കാൾ എൺപതു ശതമാനമാണെന്ന് ഐക്യ രാഷ്ട്ര സംഘടനയുടെ വേൾഡ് നിക്ഷേപ റിപ്പോർട് (2026) വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. കഴിഞ്ഞ കൊല്ലം, 2025 ൽ എ.ഐ ഇൻഫ്രാസ്ട്രക്ചറിൽ 341 ബില്യൺ ഡോളറിന്റെ നിക്ഷേപമുണ്ടായി എന്ന് പ്രസ്തുത റിപ്പോർട് അറിയിക്കുന്നു. എന്നാൽ വികസ്വര രാജ്യങ്ങൾക്ക് പ്രയോജനപ്പെടുന്ന അഗ്രിബിസിനസ്, ടെക്സ്ടൈൽസ്, ട്രാൻസ്‌പോർട് എക്വിപ്മെന്റ് തുടങ്ങിയവയുടെ വളർച്ച കഴിഞ്ഞ ഒരു ദശകത്തിനുള്ളിൽ പതിനേഴു ശതമാനം കുറഞ്ഞു.

മനുഷ്യ ജീവിതത്തിന്റെ എല്ലാ മേഖലകളും കോർപറേറ്റ് ചൂഷണത്തിന് വിധേയപ്പെടുകയാണ്. ഇപ്പോൾ ഒരു സമ്മേളനത്തിലോ പ്രതിഷേധ യോഗത്തിലോ പങ്കെടുത്തവർ ആരൊക്കെയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ രഹസ്യ പോലീസിന്റെ ആവശ്യമില്ല. നിയമപാലക സംവിധാനങ്ങൾ വാറന്റുമായി ഗൂഗിളിനെ സമീപിച്ചാൽ മതി. ഏതൊക്കെ തെരുവിൽ, ഏതൊക്കെ ഹാളിൽ, നിശ്ചിത സമയത്തിൽ ആരൊക്കെ സന്നിഹിതരായിരുന്നു എന്ന് ഗൂഗിൾ കാട്ടികൊടുക്കും. ഗൂഗിൾ ഫോണിലെ ലൊക്കേഷൻ ഡേറ്റ പ്രകാരമാണ് ഇത് നിർണയിക്കുന്നത്. നാം സ്മാർട്ട് ഫോൺ സ്വിച്ച് ഓഫ് ചെയ്താലും ഏഴ് സ്ഥലങ്ങളിൽ അത് തുറന്നിരിക്കും. ഒരു ആഫ്രിക്കൻ അമേരിക്കനായ ജോർജ് ഫ്ലോയിഡിനെ വെളുത്ത പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ 2020 മെയ് മാസത്തിൽ ശ്വാസം മുട്ടിച്ചു കൊന്നതിനു ശേഷം രൂപപ്പെട്ട, ‘കറുത്തവരുടെ ജീവനും പ്രധാനമാണ്’ എന്ന പ്രക്ഷോഭത്തിൽ പങ്കെടുത്ത ആളുകളുടെ മേൽ കേസ് ചുമത്തിയത് ഇപ്രകാരമായിരുന്നു. മെക്സിക്കൻ അമേരിക്കൻ അതിർത്തി അനധികൃതമായി കടന്നു വരുന്നവരെ മനസ്സിലാക്കാനും ഇപ്പോൾ ഈ നിരീക്ഷണ രീതിയാണ് അമേരിക്ക ഉപയോഗിക്കുന്നത്. അതിർത്തി നിരീക്ഷണ വ്യവസായം (Border and surveillance industry-BIS) എന്നാണ് ഇത് അറിയപ്പെടുന്നത്. വടക്കേ ആഫ്രിക്കയിൽ നിന്നും മറ്റും അനധികൃതമായി കുടിയേറുന്നവരെ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത് ഇത്തരം ബിസ് കമ്പനികളാണ്. കുടിയേറിയ കുടുംബങ്ങളിലെ അംഗങ്ങളെ വേർപിരിക്കുക, തടവിലാക്കുക, നിരീക്ഷിക്കുക, വിദൂര സ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് എത്തിക്കുക തുടങ്ങിയ ചുമതലകളാണ് ഇവർ നടത്തുന്നത്.

ഊർജപ്രതിസന്ധിയുടെ ഘട്ടത്തിലാണ് മുതലാളിത്തം അതിന്റെ എല്ലാ സീമകളും മറികടന്നത്. ഐക്യരാഷ്ട്ര സംഘടനയുടെ സെക്രട്ടറി ജനറൽ നാല് എണ്ണ കമ്പനികളുടെ ലാഭാർത്തിയെ ഈയിടെ അപലപിക്കുകയുണ്ടായി. എക്സൻ മൊബീൽ, ഷെവറോൺ, ഷെൽ, ടോട്ടൽ എനെർജിസ് എന്നിവയാണ് ആ കമ്പനികൾ. ഈ നാല് എണ്ണ കമ്പനികളും കൂടി തലേ ദ്വൈപാദത്തേക്കാൾ അൻപത്തി ഒന്ന് ബില്യൺ ഡോളർ കൂടുതൽ ലാഭം നേടിയെന്ന് അദ്ദേഹം കുറ്റപ്പെടുത്തി. ഉക്രൈൻ - റഷ്യ യുദ്ധം തുടങ്ങിയപ്പോൾ മുതൽ ഇന്ത്യൻ എണ്ണ കമ്പനികളും ലാഭം കൊയ്‌തു. റഷ്യയിൽ നിന്ന് എണ്ണ വാങ്ങുന്ന അംഗരാജ്യങ്ങളുടെ മേൽ യൂറോപ്യൻ യൂണിയൻ ഉപരോധമേർപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ ആ അവസരം ഇന്ത്യൻ കമ്പനികൾ പ്രയോജനപ്പെടുത്തി. അന്താരാഷ്ട്ര വില മാനദണ്ഡമാക്കുന്ന ബ്രെന്റ് ഓയിൽ വിലയേക്കാൾ ബാരലിന് ആറ് ഡോളർ ഡിസ്‌കൗണ്ട് ഇന്ത്യയിലെ സ്വകാര്യ, പൊതുമേഖലാ എണ്ണ കമ്പനികൾക്ക് റഷ്യ കൊടുത്തു. ഒരു ദിവസം രണ്ടു ദശലക്ഷം ബാരൽ വരെ ഇറക്കുമതി നടത്തിയ കമ്പനികളുണ്ട്. ഒരു രൂപ പോലും ഉപഭോക്താക്കൾക്ക് ഈ കമ്പനികൾ കുറച്ചുകൊടുത്തുമില്ല. ഇന്ത്യൻ കമ്പനികൾ ലാഭം നേടിയതിന് ഒരു കണക്കുമില്ലെന്ന് ‘ദി ഇക്കോണോമിസ്റ്’ എഴുതിയിരുന്നു.

ഇപ്പോൾ ഭൂമിയും കടന്ന് ചൊവ്വയിലേക്ക് സഞ്ചാരികളെ കൊണ്ടുപോകാനുള്ള വാഗ്ദാനമാണ് എലോൺ മസ്‌കിന്റെ സ്പേസ് X മുന്നോട്ട് വക്കുന്നത്. ഇരുപത്തിഅഞ്ചര ട്രില്യൺ ഡോളറാണ് തങ്ങളുടെ ആസ്തി എന്നാണ് മസ്‌കിന്റെ കമ്പനികൾ അവകാശപ്പെടുന്നത് എന്ന് ജൂലൈ പന്ത്രണ്ടാം തീയതിയിലെ ന്യൂ!യോർക്ക് ടൈംസ് എഴുതുന്നു. അതായത് അമേരിക്കൻ സമ്പത് ഘടനയുടെ ആകെ ആസ്തിക്കൊപ്പം ഈ കമ്പനിയുടെ ആസ്തിയും. ഇപ്പോൾ ഇരുപത്തി അഞ്ച് ബില്യൺ ഡോളറിന്റെ മൂല്യം വരുന്ന ഓഹരികളാണ് കമ്പനി വില്പനക്ക് പരസ്യപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്. ചൊവ്വയിലേക്ക് സഞ്ചാരികളെ എത്തിക്കും , അത് വഴി കമ്പനി നേടുന്ന ലാഭത്തിന്റെ ഒരു വിഹിതം തങ്ങൾക്കു ലഭിക്കും എന്ന വിശ്വാസമാണ് ഓഹരി വാങ്ങുന്നവരുടെ പ്രതീക്ഷ. എൻറോണിലെ ഓഹരി ഉടമകൾക്കുണ്ടായ ദുർഗതി ഓർത്തിരിക്കുക. ഒരു കമ്പനി ഏറ്റവും മാതൃകാപരമായി നടത്തുന്നതിന്റെ ഉദാഹരണമായി ബിസിനസ്സ് സ്‌കൂളുകളിൽ പഠിപ്പിച്ചിരുന്നത് എൻറോണിനെ ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയാണ്. എന്നാൽ കമ്പനിയുടെ വൈസ് പ്രസിഡണ്ട് ഷെറോൺ വാഡ്‌കിൻസിന് ബാലൻസ് ഷീറ്റിൽ സംശയം തോന്നി. അവർ ചെയർമാൻ കെന്നത്ത് ലേയ്ക്ക് രണ്ടു കത്തുകൾ തയ്യാറാക്കി. പേര് വയ്ക്കാതെ കമ്പനിയുടെ പോസ്റ്റ് ബോക്സിൽ ഒരു കത്ത് നിക്ഷേപിച്ചു. രണ്ടാമത്തെ കത്ത് ചെയർമാന് നേരിൽ കൊടുത്തു. എൻറോൺ അതിന്റെ ആസ്തികൾ പെരുപ്പിച്ചു കാണിച്ചുവെന്നും ബാധ്യതകൾ മറച്ചു വച്ചിരിക്കയാണെന്നും കമ്പനി ഏതു നിമിഷവും തകരുമെന്നും അവർ ഈ കത്തുകളിൽ എഴുതിയിരുന്നു.
കാര്യഗൗരവം മനസ്സിലാക്കിയ ചെയർമാൻ തന്റെ പക്കലുള്ള ഓഹരികൾ മുഴുവൻ കൂടിയ വിലക്ക് വിറ്റഴിച്ചു. ഒരു ഓഹരിക്ക് തൊണ്ണൂറ് ഡോളർ വച്ചാണ് വിറ്റത്. അദ്ദേഹം തുടർന്ന് ജീവനക്കാരുടെ യോഗം വിളിച്ചുകൂട്ടി അവരുടെ റിട്ടയർമെന്റ് ഫണ്ടും പെൻഷൻ ഫണ്ടും ഓഹരികളിൽ നിക്ഷേപിക്കാൻ നിർബന്ധിച്ചു. ഒരാഴ്ചക്കുള്ളിൽ കമ്പനിയുടെ സത്യം പുറം ലോകമറിഞ്ഞു. ഓഹരി വില തൊണ്ണൂറു ഡോളറിൽ നിന്ന് ഇരുപത്തി ഏഴു സെന്ററിലേക്ക് നിപതിച്ചു. ഒരു ഇന്റർവ്യൂവിൽ ഷെറോൺ വാഡ്‌കിൻസ് വെളിപ്പെടുത്തിയത് ഓഹരിയുടമകൾക്ക് അറുപത് ബില്യൺ ഡോളർ നഷ്ടപെട്ടുവെന്നാണ്. ഈ കമ്പനിയെ ഫണ്ട് ചെയ്തിരുന്ന സിറ്റി ഗ്രൂപ്പ്, ജെപി മോർഗൻ, ക്രെഡിറ്റ് ലിയോൺ, സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ഇന്ത്യ തുടങ്ങിയ ധനകാര്യ സ്ഥാപനങ്ങൾക്ക് വൻ നഷ്ടമുണ്ടായി. അമേരിക്കയിലെ ഏഴാമത്തെ വലിയ കമ്പനി പാപ്പരായി. എന്നാൽ ചെയർമാൻ കെന്നത്ത് ലേയുടെ ആസ്തി അപ്പോഴേക്കും 230 ദശലക്ഷം ഡോളറായി ഉയർന്നിരുന്നു! മുതലാളിത്തത്തിന്റെ സ്വർണ നാവായ ഫോർബ്സ് മാസിക എഴുതുന്നത് ഓരോ വർഷവും 830 ബില്യൺ ഡോളറിനു തുല്യമായ ഓഹരിത്തട്ടിപ് നടക്കുന്നുവെന്നാണ്.
കൃഷി, വ്യവസായം, സേവന മേഖല എന്നിവപോലെ സമ്പദ് ഘടനയുടെ നാലാമത്തെ മേഖലയാണ് ആയുധ വ്യവസായം എന്ന് ഏർനെസ്റ് മണ്ടേൽ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. റഷ്യ-ഉക്രൈൻ യുദ്ധം അഞ്ചാം വർഷത്തിലേക്ക് കടക്കുമ്പോഴും ഈ മാസം ഏഴ്,എട്ട് തീയതികളിൽ അങ്കാറയിൽ ചേർന്ന നാറ്റോ സഖ്യ സമ്മേളനം 70 ബില്യൺ യൂറോ ഉക്രൈന് ആയുധ സഹായമായി കൊടുക്കാനാണ് നിശ്ചയിച്ചത്. വികസിത രാജ്യങ്ങളിലെ ആയുധ വ്യവസായത്തിന് ഇത് ഊർജം നൽകും. സമാധാന ചർച്ചകൾക്ക് ഒരുമ്പെടാത്തത് ഇക്കാരണത്താലാണ്. യു.എസ്.ഇറാൻ യുദ്ധത്തിനുശേഷം ചെറുകിട ആയുധ വ്യാപാരത്തിനാണ് മോഹവില. കോടികൾ വില വരുന്ന ലോക്ക്ഹീദ്‌, നോർത്രോപ്പ് തുടങ്ങിയ കമ്പനികളുടെ ഉത്പന്നങ്ങളെക്കാൾ എ.ഐ.യുടെ സഹായത്തോടെ കൃത്യമായി ലക്ഷ്യഭേദിയായ, കേവലം അരലക്ഷം ഡോളർ ചെലവ് വരുന്ന ഡ്രോണുകളാണ് ഫലപ്രദം എന്ന് തെളിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഈ സാങ്കേതിക വിദ്യയിൽ പേരെടുത്ത ആണ്ടുരിൽ എന്ന കമ്പനി ഈ യുദ്ധത്തിനുശേഷം എൺപത് ബില്യൺ ഡോളറിന്റെ ഓഹരിയാണ് ഇപ്പോൾ പുറത്തിറക്കുന്നത്. കഴിഞ്ഞ കൊല്ലം അവരുടെ വിറ്റുവരവ് കേവലം രണ്ടു ബില്യനായിരുന്നു. 2026 ഫെബ്രുവരി 28 തീയതി അമേരിക്കയുടെ ഒരു ടോമഹോക് മിസൈൽ ഇറാനിലെ ഷാജാര തയ്യേബ എലിമെന്ററി സ്കൂളിൽ പതിച്ചു കുഞ്ഞുങ്ങൾ ഉൾപ്പെടെ 175 പേർ മരിച്ചു. തങ്ങളുടെ മിസൈൽ അല്ലെന്ന് അമേരിക്ക വാദിച്ചെങ്കിലും അഞ്ചു മാസത്തിനു ശേഷം അവർക്ക് സമ്മതിക്കേണ്ടി വന്നു.
അഫ്ഗാനിസ്ഥാനിൽ നിന്ന് പിൻവാങ്ങുന്ന വേളയിൽ അമേരിക്കൻ സൈന്യം എം.ക്യൂ 9 ഡ്രോണുകൾ പ്രയോഗിക്കുകയുണ്ടായി. ഒരു വെളുത്ത ടൊയോട്ട കൊറോള കാർ കാബൂളിൽ കുറേ പാക്കറ്റുകളുമായി പലേടത്തും നിർത്തി പോകുന്നത് അവർ ശ്രദ്ധിച്ചു. ഡ്രൈവർ ബോംബ് പൊട്ടിച്ചിട്ട് ആല്മഹത്യക്ക് ഒരുങ്ങുകയാണെന്ന് അവർ ചിന്തിച്ചു. യു. എസ് കമ്മാൻഡോസ്‌ ആ കാർ ചുട്ടു കരിച്ചു. സംയുക്‌ത പട്ടാള മേധാവി ജനറൽ മാർക്ക് മിലി ഈ ആക്രമണത്തെ അഭിനന്ദിച്ചു. എന്നാൽ ദീർഘ കാലം കാബൂളിൽ പ്രവർത്തിച്ചിരുന്ന ഒരു അമേരിക്കൻ സന്നദ്ധ, കാരുണ്യ പ്രവർത്തകനായിരുന്നു കാർ ഓടിച്ചിരുന്നത്. കാറിലെ പാക്കറ്റുകൾ വെള്ളകുപ്പികളായിരുന്നു! മൂന്ന് ആഴ്ച കഴിഞ് പെന്റഗൺ ഇത് സമ്മതിക്കുകയുണ്ടായി.
‘മനുഷ്യ ശരീരമാണ് കമ്പോളത്തിന്റെ അവസാന പോരാട്ട രംഗം’ എന്ന് ‘ഹ്യൂമൻ ബോഡി ഷോപ്’ എന്ന പ്രസിദ്ധ പുസ്തകത്തിൽ പറയുന്നുണ്ട്. മലയാളിയായ സരോജ രാധാകൃഷ്ണന്റെ കുടുംബം സ്വിറ്റ്സർലൻഡ് കമ്പനിയായ നൊവാർട്ടീസുമായി, മരുന്നിന്റെ വിലക്കുറവിനു വേണ്ടി നടത്തുന്ന പോരാട്ടം ശ്രദ്ധേയമാണ്. ബ്രെസ്റ്റ് കാന്സറിന്റെ ഔഷധമായ റൈബോസൈക്ലിബ്‌ ഉല്പാദിപ്പിക്കുന്നത് ഈ കമ്പനിയാണ്. അതിന് പ്രതിമാസം എഴുപതിനായിരം വില വരും. ഈ അസുഖം ബാധിച്ച സരോജ രാധാകൃഷ്ണൻ നിർബന്ധിത ലൈസൻസിങ് ഉപയോഗിച് ഇന്ത്യ ഈ മരുന്ന് നിർമ്മിക്കണമെന്ന് അധികൃതരോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. ദുർലഭമായ മരുന്നുകൾ ലഭ്യമല്ലെങ്കിൽ അടിയന്തിര സാഹചര്യത്തിൽ അവയുടെ ചേരുവ മനസ്സിലാക്കി നമ്മുടെ നാട്ടിൽ ഉല്പാദിപ്പിക്കാൻ മരുന്ന് കമ്പനികളെ അനുവദിക്കുന്ന ലോക വ്യാപാര സംഘടനയുടെ വ്യവസ്ഥയാണ് നിർബന്ധിത ലൈസൻസിങ്. പേറ്റന്റ് ഉള്ള കമ്പനിക്ക് ഒരു ചെറിയ പ്രതിഫലം കൊടുക്കണം എന്ന് മാത്രം. പ്രതിവർഷം രണ്ടു ലക്ഷം ബ്രെസ്റ്റ് കാൻസർ രോഗം ബാധിക്കുന്ന സ്ത്രീകൾ നിലവിലുള്ളപ്പോൾ 'അടിയന്തിര സാഹചര്യമില്ലെന്നാണ്' ഇന്ത്യൻ കൗൺസിൽ ഓഫ് മെഡിക്കൽ റിസർച്ചിന്റെ നിലപാട്. സരോജ ബാലകൃഷ്ണന്റെ മരണത്തിനു ശേഷവും കുടുംബം ആ പോരാട്ടം തുടരുകയാണ്. ഇക്കൊല്ലം സാമ്പത്തിക വർഷം അവസാനിച്ചപ്പോൾ നൊവാർട്ടീസിന്റെ ആകെ വരുമാനം അൻപത്തി ആറ് ബില്യൺ ഡോളറാണ്.
എയിഡ്സ് രോഗികളുടെ മരുന്നുകൾ വില കുറച്ചു വിറ്റിരുന്നത് സിപ്ല എന്ന ഇന്ത്യൻ കമ്പനിയായിരുന്നു. അതിന്റെ സാഹചര്യം ഇപ്രകാരമായിരുന്നു. ഇന്ത്യക്കാരനായ ഒരു ഗവേഷകൻ ഡോ.രാമറാവു സിപ്ലയുടെ ഉടമസ്ഥനായ ഡോ.ഹമീദിനെ ഒരു വസ്തുത ബോധ്യപെടുത്തിയിരുന്നു. എഛ്.ഐ.വി രോഗികൾക്കുള്ള അസാഡോതൈമിഡിൻ എന്ന ഔഷധത്തിന്റെ കെമിക്കൽ സിന്തെസിസ് താൻ വികസിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നും സിപ്ല അത് ഉല്പാദിപ്പിക്കണമെന്നുമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭ്യർത്ഥന. ഇതേ മരുന്നു ഒരു അമേരിക്കൻ ഫർമസ്യൂട്ടിക്കൽ കമ്പനി ബറോസ് വെൽകം ഉത്പാദിപ്പിച്ചു വിറ്റിരുന്നത് ഒരു രോഗിക്ക് ഒരു വർഷത്തേക്ക് എണ്ണായിരം ഡോളറിനായിരുന്നു. സിപ്ല ഈ മരുന്ന് ഉല്പാദിപ്പിക്കാമെന്ന് ഡോ. രാമറാവുവിനെ അറിയിച്ചു. അമേരിക്കൻ കമ്പനി വിൽക്കുന്നതിന്റെ പത്തിലൊന്ന് വിലക്ക് വില്കാമെന്നും അറിയിച്ചു. അതായത് ഒരു ദിവസം രണ്ടു ഡോളറിന്! സിപ്ലയുടെ ഈ മരുന്നാണ് ആഫ്രിക്കയിലെ ലക്ഷക്കണക്കിന് എയ്ഡ്സ് രോഗികൾക്ക് തുണയായത്.
മൂന്നു വർഷം കഴിഞ് മൂന്നു മരുന്നുകൾ സംയോജിപ്പിച്ചു വളരെ ഫലപ്രദമായ ഒരു ആന്റി റെട്രോവൈറൽ തെറാപ്പിയും സിപ്ല വികസിപ്പിച്ചു. മൂന്ന് ബഹുരാഷ്ട്ര കമ്പനികളാണ് ഈ മൂന്നു മരുന്നുകൾ അപ്പോൾ ഉല്പാദിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നത്. ഒരു വർഷം ഒരു രോഗിക്ക് വേണ്ട മരുന്നിന്റെ വില 12000 ഡോളറായിരുന്നു . 'ഡോക്ടർസ് വിതൗട് ബോർഡേഴ്സ്' എന്ന അന്താരാഷ്ട്ര സംഘടന സിപ്ളയുമായി നടത്തിയ ചർച്ചയിൽ ഈ മൂന്ന് മരുന്നുകളുടെ കൊക്റ്റൈൽ കേവലം 350 ഡോളറിന് വീതം കൊടുക്കാമെന്ന് ധാരണയായി. ന്യൂയോർക്ക് ടൈംസ് ഇപ്രകാരം എഴുതി." നിരവധി ബഹുരാഷ്ട്ര കമ്പനികൾ മരുന്ന് വില കുറക്കാൻ നിർബന്ധിതമാകുന്ന തരത്തിൽ ഒരു ഇന്ത്യൻ കമ്പനി ആഫ്രിക്കയിലെ എയ്ഡ്സ് രോഗികൾക്ക് ഒരു രോഗിക്ക് ഒരു വർഷം എന്ന കണക്കെ 350 ഡോളറിന് ട്രിപ്പിൾ തെറാപ്പി കൊക്റ്റൈൽ ഡ്രഗ് വിൽക്കാൻ ഡോക്ടർമാരുടെ സംഘടനയോട് സമ്മതിച്ചിരിക്കുന്നു". ഈ വാർത്ത പാശ്ചാത്യ മരുന്ന് കമ്പനികളെ ഉലച്ചു. മുപ്പത്തി ഒൻപത് ബഹുരാഷ്ട്ര ഔഷധ കമ്പനികൾ ചേർന്ന് ട്രിപ്‌സ് കരാർ സൗത് ആഫ്രിക്കയും സിപ്ലയും ലംഘിച്ചുവെന്ന് ആരോപിച് പിന്നീട് നിയമയുദ്ധമായിരുന്നു.
ഒരു ന്യൂനപക്ഷത്തിന്റെ സ്വാർത്ഥ താല്പര്യങ്ങളുടെ നഗ്നത മറയ്ക്കുന്ന അത്തിഇല കൊണ്ടുള്ള ഉടയാടയാണ് മുതലാളിത്തം എന്ന് പോൾ.എം. സ്വീസി എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. ഒരു ബഹുരാഷ്ട്ര ആഡിറ്റ് കമ്പനിയായ ഏണെസ്റ് ആൻഡ് യങിൽ ജോലിചെയ്യവേ കുഴഞ്ഞു വീണു മരിച്ച ഇരുപത്തി ആറുകാരിയായ ചാർട്ടേഡ് അക്കൗണ്ടന്റ് അന്നാ സെബാസ്റ്റിൻറെ അമ്മ അനിത സെബാസ്റ്റ്യൻ കമ്പനിക്ക് എഴുതിയ കത്തിൽ ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു," രാവ് ഏറെ ചെല്ലുവോളം, വാരാന്ത്യത്തിൽ പോലും അവൾക്ക് പണിയെടുക്കേണ്ടിവന്നു. അവളുടെ മാനേജർ ക്രിക്കറ്റ് മത്സരമുള്ളപ്പോൾ അവൾക്ക് ജോലി നിശ്ചയിച്ചു കൊടുക്കുന്നത് അത് കഴിഞ്ഞാവും, അതും അവളുടെ സമ്മർദ്ദം കൂട്ടി". അന്നാ സെബാസ്റ്റിൻറെ സംസ്കാരത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഒരു പ്രതിനിധിയെപോലും കമ്പനി അയച്ചില്ലെന്ന് ആ ഭവനം സന്ദർശിച്ച ഈ ലേഖകനോട് അന്നയുടെ പിതാവ് പറഞ്ഞു. എറണാകുളത്ത് തന്നെ ഒരു കമ്പനി ജീവനക്കാരെ ആദരിച്ചത് ഇപ്രകാരമാണ്. “കൊറോ ഹെൽത്തിലെ ജീവനക്കാരെല്ലാം ഇപ്പോൾ തന്നെ സീറ്റിൽ നിന്ന് എഴുനേറ്റുപോകണം, കമ്പനി അടക്കുകയാണ്’. പുതിയ നിയമങ്ങൾ, പുതിയ നീതികൾ!
|Image1=Muthalalithathinte-Nava-Bhavangal-1.jpg
|Image1_caption=അലഹബാദ് ഉടമ്പടി - 1765 ലെ ബക്സർ യുദ്ധത്തിൽ പരാജയപ്പെട്ട മുഗൾ ചക്രവർത്തിയുമായി ഈസ്റ്റ് ഇൻഡ്യ കമ്പനി കരാറിൽ ഏർപ്പെടുന്നു. അതുവഴി കൊളോണിയൽ കൊള്ളയ്ക്ക് തുടക്കം കുറിച്ച ദിവാനി കരം പിരിക്കൽ അവകാശം കമ്പനി കൈക്കലാക്കി.
|Image2=Muthalalithathinte-Nava-Bhavangal
}}

പ്രമാണം:Muthalalithathinte-Nava-Bhavangal-1.jpg

2026-09-23T05:12:34Z

VijayanPN:

Muthalalithathinte-Nava-Bhavangal

2026-09-22T18:10:09Z

VijayanPN:

{{Article
|Language=Malayalam (ML)
|Displayname=മുതലാളിത്തത്തിന്റെ നവ ഭാവങ്ങൾ
|Author=Author:Varughese George
|Published date=2026-09-14
|HomepageStatus=Featured
|Category=സാമ്പത്തികം
|Intro=കച്ചവട മൂലധനത്തിൽ തുടങ്ങി വ്യവസായ വിപ്ലവത്തിലൂടെ വളർന്ന് ഡിജിറ്റൽ-ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ഇന്റലിജൻസ് സാങ്കേതികവിദ്യകളിലേക്ക് പടർന്നുപന്തലിച്ച മുതലാളിത്തത്തിന്റെ പരിണാമവഴികളെ വിശകലനം ചെയ്യുന്ന ലേഖനം. ആഗോള ടെക് കുത്തകകളും ഊർജ-ആയുധ വ്യവസായങ്ങളും തങ്ങളുടെ അധിനിവേശം ഉറപ്പിക്കാൻ കണ്ടെത്തുന്ന പുതിയ രൂപങ്ങളെയും ഡിജിറ്റൽ നിരീക്ഷണ സംവിധാനങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്ന വെല്ലുവിളികളെയും സമീർ അമീന്റെയും എറിക് ഹോബ്സ്ബാമിന്റെയും സൈദ്ധാന്തിക ചട്ടക്കൂടുകളിലൂടെ ഇവിടെ പരിശോധിക്കുന്നു.
|Content=മുതലാളിത്തം എന്ന സംജ്ഞ 1860നു ശേഷമാണ് രൂപപെട്ടതെന്ന് എറിക് ഹോബ്സ്ബാം എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. അതിനു തൊട്ടു മുൻപുള്ള കാലഘട്ടത്തെ മെർക്കന്റലിസം എന്നാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. രാജ്യങ്ങൾ തമ്മിൽ വ്യാപാര ഇടപാടുകൾ നടത്തി ലാഭം നേടുക, അത് സ്വർണവും വെള്ളിയുമാക്കി ആസ്തിയായി സൂക്ഷിക്കുക എന്നതായിരുന്നു പ്രമാണം. എന്നാൽ സമ്പദ്ഘടനയെ ചലനാത്മകമാക്കാൻ ഈ രീതിക്ക് സാധ്യമല്ല എന്ന തിരിച്ചറിവിലാണ് മുതലാളിത്ത പ്രക്രിയ സജീവമാകുന്നത്. കൊളോണിയൽ രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്ന് ലഭിച്ച അളവില്ലാത്ത സ്വത്ത് ശാസ്ത്ര സാങ്കേതിക വിപ്ലവത്തിന് പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങൾക്ക് സഹായകരമായി. ഇന്ത്യയിൽ ബംഗാൾ, ബീഹാർ, ഒറീസ എന്നീ പ്രവിശ്യകളിൽ കൃഷിക്കാരിൽ നിന്ന് കരം പിരിക്കാനുള്ള ദീവാനി അവകാശം ബ്രിടീഷുകാർ നേടിയെടുത്ത് കൃത്യം പത്തു കൊല്ലത്തിനു ശേഷം ബ്രിട്ടനിൽ വ്യവസായ വിപ്ലവം ആരംഭിച്ചുവെന്ന് ആർ.പി. ദത് സമർഥിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ഇപ്രകാരം കോളനി വാഴ്ചയിലൂടെ ആർജിച്ച പ്രകൃതി വിഭവങ്ങളും മനുഷ്യാധ്വാനവും ഉപയോഗിച്ച് ഒരു പുതിയ നാഗരികത പടിഞ്ഞാറൻ നാടുകളിൽ കെട്ടിപ്പടുത്ത മുതലാളിത്തം അത് നേരിട്ട ഓരോ പ്രതിസന്ധിയെയും അതിജീവിക്കാൻ പുതിയ ഭാവങ്ങൾ ആർജിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കയാണ്. സാങ്കേതിക വിദ്യയുടെ കുത്തകവത്കരണം, പ്രകൃതി വിഭവങ്ങളുടെ ചൂഷണം, ധന മൂലധനം, ആഗോള മാധ്യമം, സൈനീക ശക്തി എന്നിവയാണ് സമകാലീന മുതലാളിത്തത്തിന്റെ പ്രതേകതകളായി മൂന്നാം ലോക സൈദ്ധാന്തികൻ സമീർ അമീൻ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നത്. ശബ്ദവീചികൾക്കു പകരം വിവരങ്ങൾ അക്കങ്ങളിൽ സംഗ്രഹിച്ചയക്കുന്ന രീതിയാണ് ഡിജിറ്റൽ സാങ്കേതിക വിദ്യ. എന്നാൽ ഈ സാങ്കേതിക വിദ്യയുടെ നിസ്സീമ സാദ്ധ്യതകൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞ കമ്പനികൾ ഈ പൊതുജ്ഞാനത്തെ കുത്തകവത്കരിച്ചതിനാൽ ആൽഫബെറ്റ് (ഗൂഗിൾ) മെറ്റാ (ഫേസ്ബുക്) ആമസോൺ തുടങ്ങിയ കമ്പനികളുടെ വാർഷിക വരുമാനം ചില രാഷ്ട്രങ്ങളുടെ ദേശീയ വരുമാനത്തേക്കാൾ കൂടുതലാണ്. ഇതിന്റെ കുത്തക കൈവശപ്പെടുത്തിയ കോർപൊറേറ്റ് സ്വാധീനത്തെയാണ് ഡിജിറ്റൽ കാപിറ്റലിസം എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്. ഓയിൽ, ഗ്യാസ്, സെമി കണ്ടക്ടർ, മിനറൽസ്, ഊർജം തുടങ്ങി മറ്റ് ഏത് ഉല്പാദന മേഖലയെക്കാളും ഡിജിറ്റൽ അടിസ്ഥാന മേഖലയുടെ വളർച്ച കഴിഞ്ഞ കൊല്ലത്തേക്കാൾ എൺപതു ശതമാനമാണെന്ന് ഐക്യ രാഷ്ട്ര സംഘടനയുടെ വേൾഡ് നിക്ഷേപ റിപ്പോർട് (2026) വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. കഴിഞ്ഞ കൊല്ലം, 2025 ൽ എ.ഐ ഇൻഫ്രാസ്ട്രക്ചറിൽ 341 ബില്യൺ ഡോളറിന്റെ നിക്ഷേപമുണ്ടായി എന്ന് പ്രസ്തുത റിപ്പോർട് അറിയിക്കുന്നു. എന്നാൽ വികസ്വര രാജ്യങ്ങൾക്ക് പ്രയോജനപ്പെടുന്ന അഗ്രിബിസിനസ്, ടെക്സ്ടൈൽസ്, ട്രാൻസ്‌പോർട് എക്വിപ്മെന്റ് തുടങ്ങിയവയുടെ വളർച്ച കഴിഞ്ഞ ഒരു ദശകത്തിനുള്ളിൽ പതിനേഴു ശതമാനം കുറഞ്ഞു.

മനുഷ്യ ജീവിതത്തിന്റെ എല്ലാ മേഖലകളും കോർപറേറ്റ് ചൂഷണത്തിന് വിധേയപ്പെടുകയാണ്. ഇപ്പോൾ ഒരു സമ്മേളനത്തിലോ പ്രതിഷേധ യോഗത്തിലോ പങ്കെടുത്തവർ ആരൊക്കെയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ രഹസ്യ പോലീസിന്റെ ആവശ്യമില്ല. നിയമപാലക സംവിധാനങ്ങൾ വാറന്റുമായി ഗൂഗിളിനെ സമീപിച്ചാൽ മതി. ഏതൊക്കെ തെരുവിൽ, ഏതൊക്കെ ഹാളിൽ, നിശ്ചിത സമയത്തിൽ ആരൊക്കെ സന്നിഹിതരായിരുന്നു എന്ന് ഗൂഗിൾ കാട്ടികൊടുക്കും. ഗൂഗിൾ ഫോണിലെ ലൊക്കേഷൻ ഡേറ്റ പ്രകാരമാണ് ഇത് നിർണയിക്കുന്നത്. നാം സ്മാർട്ട് ഫോൺ സ്വിച്ച് ഓഫ് ചെയ്താലും ഏഴ് സ്ഥലങ്ങളിൽ അത് തുറന്നിരിക്കും. ഒരു ആഫ്രിക്കൻ അമേരിക്കനായ ജോർജ് ഫ്ലോയിഡിനെ വെളുത്ത പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ 2020 മെയ് മാസത്തിൽ ശ്വാസം മുട്ടിച്ചു കൊന്നതിനു ശേഷം രൂപപ്പെട്ട, ‘കറുത്തവരുടെ ജീവനും പ്രധാനമാണ്’ എന്ന പ്രക്ഷോഭത്തിൽ പങ്കെടുത്ത ആളുകളുടെ മേൽ കേസ് ചുമത്തിയത് ഇപ്രകാരമായിരുന്നു. മെക്സിക്കൻ അമേരിക്കൻ അതിർത്തി അനധികൃതമായി കടന്നു വരുന്നവരെ മനസ്സിലാക്കാനും ഇപ്പോൾ ഈ നിരീക്ഷണ രീതിയാണ് അമേരിക്ക ഉപയോഗിക്കുന്നത്. അതിർത്തി നിരീക്ഷണ വ്യവസായം (Border and surveillance industry-BIS) എന്നാണ് ഇത് അറിയപ്പെടുന്നത്. വടക്കേ ആഫ്രിക്കയിൽ നിന്നും മറ്റും അനധികൃതമായി കുടിയേറുന്നവരെ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത് ഇത്തരം ബിസ് കമ്പനികളാണ്. കുടിയേറിയ കുടുംബങ്ങളിലെ അംഗങ്ങളെ വേർപിരിക്കുക, തടവിലാക്കുക, നിരീക്ഷിക്കുക, വിദൂര സ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് എത്തിക്കുക തുടങ്ങിയ ചുമതലകളാണ് ഇവർ നടത്തുന്നത്.

ഊർജപ്രതിസന്ധിയുടെ ഘട്ടത്തിലാണ് മുതലാളിത്തം അതിന്റെ എല്ലാ സീമകളും മറികടന്നത്. ഐക്യരാഷ്ട്ര സംഘടനയുടെ സെക്രട്ടറി ജനറൽ നാല് എണ്ണ കമ്പനികളുടെ ലാഭാർത്തിയെ ഈയിടെ അപലപിക്കുകയുണ്ടായി. എക്സൻ മൊബീൽ, ഷെവറോൺ, ഷെൽ, ടോട്ടൽ എനെർജിസ് എന്നിവയാണ് ആ കമ്പനികൾ. ഈ നാല് എണ്ണ കമ്പനികളും കൂടി തലേ ദ്വൈപാദത്തേക്കാൾ അൻപത്തി ഒന്ന് ബില്യൺ ഡോളർ കൂടുതൽ ലാഭം നേടിയെന്ന് അദ്ദേഹം കുറ്റപ്പെടുത്തി. ഉക്രൈൻ - റഷ്യ യുദ്ധം തുടങ്ങിയപ്പോൾ മുതൽ ഇന്ത്യൻ എണ്ണ കമ്പനികളും ലാഭം കൊയ്‌തു. റഷ്യയിൽ നിന്ന് എണ്ണ വാങ്ങുന്ന അംഗരാജ്യങ്ങളുടെ മേൽ യൂറോപ്യൻ യൂണിയൻ ഉപരോധമേർപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ ആ അവസരം ഇന്ത്യൻ കമ്പനികൾ പ്രയോജനപ്പെടുത്തി. അന്താരാഷ്ട്ര വില മാനദണ്ഡമാക്കുന്ന ബ്രെന്റ് ഓയിൽ വിലയേക്കാൾ ബാരലിന് ആറ് ഡോളർ ഡിസ്‌കൗണ്ട് ഇന്ത്യയിലെ സ്വകാര്യ, പൊതുമേഖലാ എണ്ണ കമ്പനികൾക്ക് റഷ്യ കൊടുത്തു. ഒരു ദിവസം രണ്ടു ദശലക്ഷം ബാരൽ വരെ ഇറക്കുമതി നടത്തിയ കമ്പനികളുണ്ട്. ഒരു രൂപ പോലും ഉപഭോക്താക്കൾക്ക് ഈ കമ്പനികൾ കുറച്ചുകൊടുത്തുമില്ല. ഇന്ത്യൻ കമ്പനികൾ ലാഭം നേടിയതിന് ഒരു കണക്കുമില്ലെന്ന് ‘ദി ഇക്കോണോമിസ്റ്’ എഴുതിയിരുന്നു.

ഇപ്പോൾ ഭൂമിയും കടന്ന് ചൊവ്വയിലേക്ക് സഞ്ചാരികളെ കൊണ്ടുപോകാനുള്ള വാഗ്ദാനമാണ് എലോൺ മസ്‌കിന്റെ സ്പേസ് X മുന്നോട്ട് വക്കുന്നത്. ഇരുപത്തിഅഞ്ചര ട്രില്യൺ ഡോളറാണ് തങ്ങളുടെ ആസ്തി എന്നാണ് മസ്‌കിന്റെ കമ്പനികൾ അവകാശപ്പെടുന്നത് എന്ന് ജൂലൈ പന്ത്രണ്ടാം തീയതിയിലെ ന്യൂ!യോർക്ക് ടൈംസ് എഴുതുന്നു. അതായത് അമേരിക്കൻ സമ്പത് ഘടനയുടെ ആകെ ആസ്തിക്കൊപ്പം ഈ കമ്പനിയുടെ ആസ്തിയും. ഇപ്പോൾ ഇരുപത്തി അഞ്ച് ബില്യൺ ഡോളറിന്റെ മൂല്യം വരുന്ന ഓഹരികളാണ് കമ്പനി വില്പനക്ക് പരസ്യപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്. ചൊവ്വയിലേക്ക് സഞ്ചാരികളെ എത്തിക്കും , അത് വഴി കമ്പനി നേടുന്ന ലാഭത്തിന്റെ ഒരു വിഹിതം തങ്ങൾക്കു ലഭിക്കും എന്ന വിശ്വാസമാണ് ഓഹരി വാങ്ങുന്നവരുടെ പ്രതീക്ഷ. എൻറോണിലെ ഓഹരി ഉടമകൾക്കുണ്ടായ ദുർഗതി ഓർത്തിരിക്കുക. ഒരു കമ്പനി ഏറ്റവും മാതൃകാപരമായി നടത്തുന്നതിന്റെ ഉദാഹരണമായി ബിസിനസ്സ് സ്‌കൂളുകളിൽ പഠിപ്പിച്ചിരുന്നത് എൻറോണിനെ ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയാണ്. എന്നാൽ കമ്പനിയുടെ വൈസ് പ്രസിഡണ്ട് ഷെറോൺ വാഡ്‌കിൻസിന് ബാലൻസ് ഷീറ്റിൽ സംശയം തോന്നി. അവർ ചെയർമാൻ കെന്നത്ത് ലേയ്ക്ക് രണ്ടു കത്തുകൾ തയ്യാറാക്കി. പേര് വയ്ക്കാതെ കമ്പനിയുടെ പോസ്റ്റ് ബോക്സിൽ ഒരു കത്ത് നിക്ഷേപിച്ചു. രണ്ടാമത്തെ കത്ത് ചെയർമാന് നേരിൽ കൊടുത്തു. എൻറോൺ അതിന്റെ ആസ്തികൾ പെരുപ്പിച്ചു കാണിച്ചുവെന്നും ബാധ്യതകൾ മറച്ചു വച്ചിരിക്കയാണെന്നും കമ്പനി ഏതു നിമിഷവും തകരുമെന്നും അവർ ഈ കത്തുകളിൽ എഴുതിയിരുന്നു.
കാര്യഗൗരവം മനസ്സിലാക്കിയ ചെയർമാൻ തന്റെ പക്കലുള്ള ഓഹരികൾ മുഴുവൻ കൂടിയ വിലക്ക് വിറ്റഴിച്ചു. ഒരു ഓഹരിക്ക് തൊണ്ണൂറ് ഡോളർ വച്ചാണ് വിറ്റത്. അദ്ദേഹം തുടർന്ന് ജീവനക്കാരുടെ യോഗം വിളിച്ചുകൂട്ടി അവരുടെ റിട്ടയർമെന്റ് ഫണ്ടും പെൻഷൻ ഫണ്ടും ഓഹരികളിൽ നിക്ഷേപിക്കാൻ നിർബന്ധിച്ചു. ഒരാഴ്ചക്കുള്ളിൽ കമ്പനിയുടെ സത്യം പുറം ലോകമറിഞ്ഞു. ഓഹരി വില തൊണ്ണൂറു ഡോളറിൽ നിന്ന് ഇരുപത്തി ഏഴു സെന്ററിലേക്ക് നിപതിച്ചു. ഒരു ഇന്റർവ്യൂവിൽ ഷെറോൺ വാഡ്‌കിൻസ് വെളിപ്പെടുത്തിയത് ഓഹരിയുടമകൾക്ക് അറുപത് ബില്യൺ ഡോളർ നഷ്ടപെട്ടുവെന്നാണ്. ഈ കമ്പനിയെ ഫണ്ട് ചെയ്തിരുന്ന സിറ്റി ഗ്രൂപ്പ്, ജെപി മോർഗൻ, ക്രെഡിറ്റ് ലിയോൺ, സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ഇന്ത്യ തുടങ്ങിയ ധനകാര്യ സ്ഥാപനങ്ങൾക്ക് വൻ നഷ്ടമുണ്ടായി. അമേരിക്കയിലെ ഏഴാമത്തെ വലിയ കമ്പനി പാപ്പരായി. എന്നാൽ ചെയർമാൻ കെന്നത്ത് ലേയുടെ ആസ്തി അപ്പോഴേക്കും 230 ദശലക്ഷം ഡോളറായി ഉയർന്നിരുന്നു! മുതലാളിത്തത്തിന്റെ സ്വർണ നാവായ ഫോർബ്സ് മാസിക എഴുതുന്നത് ഓരോ വർഷവും 830 ബില്യൺ ഡോളറിനു തുല്യമായ ഓഹരിത്തട്ടിപ് നടക്കുന്നുവെന്നാണ്.
കൃഷി, വ്യവസായം, സേവന മേഖല എന്നിവപോലെ സമ്പദ് ഘടനയുടെ നാലാമത്തെ മേഖലയാണ് ആയുധ വ്യവസായം എന്ന് ഏർനെസ്റ് മണ്ടേൽ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. റഷ്യ-ഉക്രൈൻ യുദ്ധം അഞ്ചാം വർഷത്തിലേക്ക് കടക്കുമ്പോഴും ഈ മാസം ഏഴ്,എട്ട് തീയതികളിൽ അങ്കാറയിൽ ചേർന്ന നാറ്റോ സഖ്യ സമ്മേളനം 70 ബില്യൺ യൂറോ ഉക്രൈന് ആയുധ സഹായമായി കൊടുക്കാനാണ് നിശ്ചയിച്ചത്. വികസിത രാജ്യങ്ങളിലെ ആയുധ വ്യവസായത്തിന് ഇത് ഊർജം നൽകും. സമാധാന ചർച്ചകൾക്ക് ഒരുമ്പെടാത്തത് ഇക്കാരണത്താലാണ്. യു.എസ്.ഇറാൻ യുദ്ധത്തിനുശേഷം ചെറുകിട ആയുധ വ്യാപാരത്തിനാണ് മോഹവില. കോടികൾ വില വരുന്ന ലോക്ക്ഹീദ്‌, നോർത്രോപ്പ് തുടങ്ങിയ കമ്പനികളുടെ ഉത്പന്നങ്ങളെക്കാൾ എ.ഐ.യുടെ സഹായത്തോടെ കൃത്യമായി ലക്ഷ്യഭേദിയായ, കേവലം അരലക്ഷം ഡോളർ ചെലവ് വരുന്ന ഡ്രോണുകളാണ് ഫലപ്രദം എന്ന് തെളിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഈ സാങ്കേതിക വിദ്യയിൽ പേരെടുത്ത ആണ്ടുരിൽ എന്ന കമ്പനി ഈ യുദ്ധത്തിനുശേഷം എൺപത് ബില്യൺ ഡോളറിന്റെ ഓഹരിയാണ് ഇപ്പോൾ പുറത്തിറക്കുന്നത്. കഴിഞ്ഞ കൊല്ലം അവരുടെ വിറ്റുവരവ് കേവലം രണ്ടു ബില്യനായിരുന്നു. 2026 ഫെബ്രുവരി 28 തീയതി അമേരിക്കയുടെ ഒരു ടോമഹോക് മിസൈൽ ഇറാനിലെ ഷാജാര തയ്യേബ എലിമെന്ററി സ്കൂളിൽ പതിച്ചു കുഞ്ഞുങ്ങൾ ഉൾപ്പെടെ 175 പേർ മരിച്ചു. തങ്ങളുടെ മിസൈൽ അല്ലെന്ന് അമേരിക്ക വാദിച്ചെങ്കിലും അഞ്ചു മാസത്തിനു ശേഷം അവർക്ക് സമ്മതിക്കേണ്ടി വന്നു.
അഫ്ഗാനിസ്ഥാനിൽ നിന്ന് പിൻവാങ്ങുന്ന വേളയിൽ അമേരിക്കൻ സൈന്യം എം.ക്യൂ 9 ഡ്രോണുകൾ പ്രയോഗിക്കുകയുണ്ടായി. ഒരു വെളുത്ത ടൊയോട്ട കൊറോള കാർ കാബൂളിൽ കുറേ പാക്കറ്റുകളുമായി പലേടത്തും നിർത്തി പോകുന്നത് അവർ ശ്രദ്ധിച്ചു. ഡ്രൈവർ ബോംബ് പൊട്ടിച്ചിട്ട് ആല്മഹത്യക്ക് ഒരുങ്ങുകയാണെന്ന് അവർ ചിന്തിച്ചു. യു. എസ് കമ്മാൻഡോസ്‌ ആ കാർ ചുട്ടു കരിച്ചു. സംയുക്‌ത പട്ടാള മേധാവി ജനറൽ മാർക്ക് മിലി ഈ ആക്രമണത്തെ അഭിനന്ദിച്ചു. എന്നാൽ ദീർഘ കാലം കാബൂളിൽ പ്രവർത്തിച്ചിരുന്ന ഒരു അമേരിക്കൻ സന്നദ്ധ, കാരുണ്യ പ്രവർത്തകനായിരുന്നു കാർ ഓടിച്ചിരുന്നത്. കാറിലെ പാക്കറ്റുകൾ വെള്ളകുപ്പികളായിരുന്നു! മൂന്ന് ആഴ്ച കഴിഞ് പെന്റഗൺ ഇത് സമ്മതിക്കുകയുണ്ടായി.
‘മനുഷ്യ ശരീരമാണ് കമ്പോളത്തിന്റെ അവസാന പോരാട്ട രംഗം’ എന്ന് ‘ഹ്യൂമൻ ബോഡി ഷോപ്’ എന്ന പ്രസിദ്ധ പുസ്തകത്തിൽ പറയുന്നുണ്ട്. മലയാളിയായ സരോജ രാധാകൃഷ്ണന്റെ കുടുംബം സ്വിറ്റ്സർലൻഡ് കമ്പനിയായ നൊവാർട്ടീസുമായി, മരുന്നിന്റെ വിലക്കുറവിനു വേണ്ടി നടത്തുന്ന പോരാട്ടം ശ്രദ്ധേയമാണ്. ബ്രെസ്റ്റ് കാന്സറിന്റെ ഔഷധമായ റൈബോസൈക്ലിബ്‌ ഉല്പാദിപ്പിക്കുന്നത് ഈ കമ്പനിയാണ്. അതിന് പ്രതിമാസം എഴുപതിനായിരം വില വരും. ഈ അസുഖം ബാധിച്ച സരോജ രാധാകൃഷ്ണൻ നിർബന്ധിത ലൈസൻസിങ് ഉപയോഗിച് ഇന്ത്യ ഈ മരുന്ന് നിർമ്മിക്കണമെന്ന് അധികൃതരോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. ദുർലഭമായ മരുന്നുകൾ ലഭ്യമല്ലെങ്കിൽ അടിയന്തിര സാഹചര്യത്തിൽ അവയുടെ ചേരുവ മനസ്സിലാക്കി നമ്മുടെ നാട്ടിൽ ഉല്പാദിപ്പിക്കാൻ മരുന്ന് കമ്പനികളെ അനുവദിക്കുന്ന ലോക വ്യാപാര സംഘടനയുടെ വ്യവസ്ഥയാണ് നിർബന്ധിത ലൈസൻസിങ്. പേറ്റന്റ് ഉള്ള കമ്പനിക്ക് ഒരു ചെറിയ പ്രതിഫലം കൊടുക്കണം എന്ന് മാത്രം. പ്രതിവർഷം രണ്ടു ലക്ഷം ബ്രെസ്റ്റ് കാൻസർ രോഗം ബാധിക്കുന്ന സ്ത്രീകൾ നിലവിലുള്ളപ്പോൾ 'അടിയന്തിര സാഹചര്യമില്ലെന്നാണ്' ഇന്ത്യൻ കൗൺസിൽ ഓഫ് മെഡിക്കൽ റിസർച്ചിന്റെ നിലപാട്. സരോജ ബാലകൃഷ്ണന്റെ മരണത്തിനു ശേഷവും കുടുംബം ആ പോരാട്ടം തുടരുകയാണ്. ഇക്കൊല്ലം സാമ്പത്തിക വർഷം അവസാനിച്ചപ്പോൾ നൊവാർട്ടീസിന്റെ ആകെ വരുമാനം അൻപത്തി ആറ് ബില്യൺ ഡോളറാണ്.
എയിഡ്സ് രോഗികളുടെ മരുന്നുകൾ വില കുറച്ചു വിറ്റിരുന്നത് സിപ്ല എന്ന ഇന്ത്യൻ കമ്പനിയായിരുന്നു. അതിന്റെ സാഹചര്യം ഇപ്രകാരമായിരുന്നു. ഇന്ത്യക്കാരനായ ഒരു ഗവേഷകൻ ഡോ.രാമറാവു സിപ്ലയുടെ ഉടമസ്ഥനായ ഡോ.ഹമീദിനെ ഒരു വസ്തുത ബോധ്യപെടുത്തിയിരുന്നു. എഛ്.ഐ.വി രോഗികൾക്കുള്ള അസാഡോതൈമിഡിൻ എന്ന ഔഷധത്തിന്റെ കെമിക്കൽ സിന്തെസിസ് താൻ വികസിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നും സിപ്ല അത് ഉല്പാദിപ്പിക്കണമെന്നുമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭ്യർത്ഥന. ഇതേ മരുന്നു ഒരു അമേരിക്കൻ ഫർമസ്യൂട്ടിക്കൽ കമ്പനി ബറോസ് വെൽകം ഉത്പാദിപ്പിച്ചു വിറ്റിരുന്നത് ഒരു രോഗിക്ക് ഒരു വർഷത്തേക്ക് എണ്ണായിരം ഡോളറിനായിരുന്നു. സിപ്ല ഈ മരുന്ന് ഉല്പാദിപ്പിക്കാമെന്ന് ഡോ. രാമറാവുവിനെ അറിയിച്ചു. അമേരിക്കൻ കമ്പനി വിൽക്കുന്നതിന്റെ പത്തിലൊന്ന് വിലക്ക് വില്കാമെന്നും അറിയിച്ചു. അതായത് ഒരു ദിവസം രണ്ടു ഡോളറിന്! സിപ്ലയുടെ ഈ മരുന്നാണ് ആഫ്രിക്കയിലെ ലക്ഷക്കണക്കിന് എയ്ഡ്സ് രോഗികൾക്ക് തുണയായത്.
മൂന്നു വർഷം കഴിഞ് മൂന്നു മരുന്നുകൾ സംയോജിപ്പിച്ചു വളരെ ഫലപ്രദമായ ഒരു ആന്റി റെട്രോവൈറൽ തെറാപ്പിയും സിപ്ല വികസിപ്പിച്ചു. മൂന്ന് ബഹുരാഷ്ട്ര കമ്പനികളാണ് ഈ മൂന്നു മരുന്നുകൾ അപ്പോൾ ഉല്പാദിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നത്. ഒരു വർഷം ഒരു രോഗിക്ക് വേണ്ട മരുന്നിന്റെ വില 12000 ഡോളറായിരുന്നു . 'ഡോക്ടർസ് വിതൗട് ബോർഡേഴ്സ്' എന്ന അന്താരാഷ്ട്ര സംഘടന സിപ്ളയുമായി നടത്തിയ ചർച്ചയിൽ ഈ മൂന്ന് മരുന്നുകളുടെ കൊക്റ്റൈൽ കേവലം 350 ഡോളറിന് വീതം കൊടുക്കാമെന്ന് ധാരണയായി. ന്യൂയോർക്ക് ടൈംസ് ഇപ്രകാരം എഴുതി." നിരവധി ബഹുരാഷ്ട്ര കമ്പനികൾ മരുന്ന് വില കുറക്കാൻ നിർബന്ധിതമാകുന്ന തരത്തിൽ ഒരു ഇന്ത്യൻ കമ്പനി ആഫ്രിക്കയിലെ എയ്ഡ്സ് രോഗികൾക്ക് ഒരു രോഗിക്ക് ഒരു വർഷം എന്ന കണക്കെ 350 ഡോളറിന് ട്രിപ്പിൾ തെറാപ്പി കൊക്റ്റൈൽ ഡ്രഗ് വിൽക്കാൻ ഡോക്ടർമാരുടെ സംഘടനയോട് സമ്മതിച്ചിരിക്കുന്നു". ഈ വാർത്ത പാശ്ചാത്യ മരുന്ന് കമ്പനികളെ ഉലച്ചു. മുപ്പത്തി ഒൻപത് ബഹുരാഷ്ട്ര ഔഷധ കമ്പനികൾ ചേർന്ന് ട്രിപ്‌സ് കരാർ സൗത് ആഫ്രിക്കയും സിപ്ലയും ലംഘിച്ചുവെന്ന് ആരോപിച് പിന്നീട് നിയമയുദ്ധമായിരുന്നു.
ഒരു ന്യൂനപക്ഷത്തിന്റെ സ്വാർത്ഥ താല്പര്യങ്ങളുടെ നഗ്നത മറയ്ക്കുന്ന അത്തിഇല കൊണ്ടുള്ള ഉടയാടയാണ് മുതലാളിത്തം എന്ന് പോൾ.എം. സ്വീസി എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. ഒരു ബഹുരാഷ്ട്ര ആഡിറ്റ് കമ്പനിയായ ഏണെസ്റ് ആൻഡ് യങിൽ ജോലിചെയ്യവേ കുഴഞ്ഞു വീണു മരിച്ച ഇരുപത്തി ആറുകാരിയായ ചാർട്ടേഡ് അക്കൗണ്ടന്റ് അന്നാ സെബാസ്റ്റിൻറെ അമ്മ അനിത സെബാസ്റ്റ്യൻ കമ്പനിക്ക് എഴുതിയ കത്തിൽ ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു," രാവ് ഏറെ ചെല്ലുവോളം, വാരാന്ത്യത്തിൽ പോലും അവൾക്ക് പണിയെടുക്കേണ്ടിവന്നു. അവളുടെ മാനേജർ ക്രിക്കറ്റ് മത്സരമുള്ളപ്പോൾ അവൾക്ക് ജോലി നിശ്ചയിച്ചു കൊടുക്കുന്നത് അത് കഴിഞ്ഞാവും, അതും അവളുടെ സമ്മർദ്ദം കൂട്ടി". അന്നാ സെബാസ്റ്റിൻറെ സംസ്കാരത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഒരു പ്രതിനിധിയെപോലും കമ്പനി അയച്ചില്ലെന്ന് ആ ഭവനം സന്ദർശിച്ച ഈ ലേഖകനോട് അന്നയുടെ പിതാവ് പറഞ്ഞു. എറണാകുളത്ത് തന്നെ ഒരു കമ്പനി ജീവനക്കാരെ ആദരിച്ചത് ഇപ്രകാരമാണ്. “കൊറോ ഹെൽത്തിലെ ജീവനക്കാരെല്ലാം ഇപ്പോൾ തന്നെ സീറ്റിൽ നിന്ന് എഴുനേറ്റുപോകണം, കമ്പനി അടക്കുകയാണ്’. പുതിയ നിയമങ്ങൾ, പുതിയ നീതികൾ!
|Image1=Muthalalithathinte-Nava-Bhavangal
|Image2=Muthalalithathinte-Nava-Bhavangal
}}

Avaril-Utharavaditham-Chumathuka

2026-09-22T09:12:15Z

VijayanPN:

{{Article
|Language=Malayalam (ML)
|Displayname=അവരിൽ ഉത്തരവാദിത്തം ചുമത്തുക
|Author=Author:Dushyant Dave
|Published date=2019-04-02
|HomepageStatus=Standard
|Category=രാഷ്ട്രീയം
|Intro=ഭീകരതയ്ക്ക് നാഗരികതയിൽ ഒരു സ്ഥാനവുമില്ല. എല്ലാ മതങ്ങളുടെയും അടിസ്ഥാന പ്രമാണങ്ങൾക്ക് എതിരുമാണത്. ഭീകരപ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ആയിരക്കണക്കിന് സാധാരണക്കാർ ഇന്ത്യയിൽ മരിച്ചു. ഭീകരപ്രവർത്തനങ്ങൾക്കെതിരായ പോരാട്ടങ്ങളിലൂടെ ഇന്ത്യയിലെ പൗരന്മാരെയും ജനാധിപത്യത്തെയും സംരക്ഷിക്കുന്നതിനിടയിൽ നൂറുകണക്കിന് സൈനികരും അർധ സൈനികരും പൊലീസുകാരും കൊല്ലപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. അവരുടെ ത്യാഗങ്ങൾക്ക് എത്ര നന്ദി പറഞ്ഞാലും മതിയാവില്ല. എന്നാൽ അതു മാത്രം മതിയോ?
|Content=====ഭീകരതയ്ക്കെതിരായ പോരാട്ടം വിജയിക്കണമെങ്കിൽ വീഴ്ച വരുത്തിയവർക്കെതിരെ നടപടി ഉണ്ടാകണം====
ഭീകരതയ്ക്ക് നാഗരികതയിൽ ഒരു സ്ഥാനവുമില്ല. എല്ലാ മതങ്ങളുടെയും അടിസ്ഥാന പ്രമാണങ്ങൾക്ക് എതിരുമാണത്. ഭീകരപ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ആയിരക്കണക്കിന് സാധാരണക്കാർ ഇന്ത്യയിൽ മരിച്ചു. ഭീകരപ്രവർത്തനങ്ങൾക്കെതിരായ പോരാട്ടങ്ങളിലൂടെ ഇന്ത്യയിലെ പൗരന്മാരെയും ജനാധിപത്യത്തെയും സംരക്ഷിക്കുന്നതിനിടയിൽ നൂറുകണക്കിന് സൈനികരും അർധ സൈനികരും പൊലീസുകാരും കൊല്ലപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. അവരുടെ ത്യാഗങ്ങൾക്ക് എത്ര നന്ദി പറഞ്ഞാലും മതിയാവില്ല. എന്നാൽ അതു മാത്രം മതിയോ?
====ഉത്തരവാദിത്വമില്ലായ്മ====
വിവിധ സർക്കാരുകൾ കാലങ്ങളായി ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഭീകര വിരുദ്ധനടപടികളിൽനിന്ന് തികച്ചും വ്യത്യസ്തവും ഫലപ്രദവുമായ മാർഗ്ഗങ്ങൾ കണ്ടെത്താനുള്ള ഗൗരവതരമായ സംവാദം നമുക്ക് ഇപ്പോൾ ആവശ്യമാണ്. ദേശസുരക്ഷ പോലീസിന്റെയും പട്ടാളത്തിന്റെയും രഹസ്യാന്വേഷണ ഏജൻസികളുടെയും നയങ്ങൾ രൂപീകരിക്കുകയും നടപ്പാക്കുകയും ചെയ്യുന്ന രാഷ്ട്രീയ നേതൃത്വത്തിന്റെയും കൈകളിലാണ്. എന്നാൽ പലവിധ കാരണങ്ങളാൽ പൗരന്മാർക്ക് ഇവരെയെല്ലാം ചോദ്യം ചെയ്യേണ്ടിവരുന്ന ഒരവസ്ഥ ഇന്ന് സംജാതമായിരിക്കുന്നു. ഉത്തരവാദിത്വമില്ലായ്മ മൂലം ഭീകരപ്രവർത്തനങ്ങൾ തടയുന്നതിൽ ഇവർ അടിക്കടി പരാജയപ്പെടുന്നു എന്നതാണ് ഇതിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാന കാരണം.

2014 ലെ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് പ്രകടനപത്രികയിൽ ബിജെപി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു. പൊതുജനസേവകരിൽ ഞങ്ങൾ 'കർത്തവ്യ ഭാവന' സൃഷ്ടിക്കും. കാരണം ജനങ്ങളുടെ ജീവിതവും സൃഷ്ടിപരതയും നിലനിൽക്കുന്നത് സർക്കാർ സേവനങ്ങളുടെ ഗുണത്തിലാണ്. അവർ മറ്റൊന്നുകൂടി പറഞ്ഞു. "വ്യവസ്ഥിതിയിൽ ഉത്തരവാദിത്വത്തിന്റെ ഒരു ചങ്ങല സൃഷ്ടിച്ച് സർക്കാരിലുള്ള ജനങ്ങളുടെ വിശ്വാസം വർദ്ധിപ്പിക്കും.' എവിടെ ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളുടെ ആ ചങ്ങല?

തീവ്രവാദ ആക്രമണം ഉണ്ടാകാനുള്ള സാധ്യതയെക്കുറിച്ച് രഹസ്യാന്വേഷണ ഏജൻസിയുടെ അറിയിപ്പ് ഉണ്ടായിട്ടുകൂടി പുൽവാമയിൽ ആക്രമണം നടന്നു. ജമ്മു-കാശ്മീർ ഗവർണർ സത്യപാൽ മാലിക് തന്നെ പറഞ്ഞു "രഹസ്യാന്വേഷണത്തിൽ ഒരു പിഴവും സംഭവിച്ചിട്ടില്ല. ആക്രമണം ഉണ്ടാകാൻ സാദ്ധ്യതയുണ്ടെന്നുള്ള വിവരം ഞങ്ങൾക്ക് ലഭിച്ചിരുന്നു. പക്ഷേ തീർച്ചയായും അശ്രദ്ധ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. തീവ്രവാദിക്ക് പരിശോധനകൾ ഒഴിവാക്കി ഇത്രയും വലിയ ഒരു വണ്ടി കൊണ്ടുവരുവാൻ കഴിഞ്ഞെങ്കിൽ അത് നമ്മളുടെ ഭാഗത്തുണ്ടായ വീഴ്ചയാണ്."
{{PullQuote |
ലക്ഷക്കണക്കിന് ജനങ്ങളെ ബുദ്ധിമുട്ടിച്ചു കൊണ്ട് രാഷ്ട്രീയക്കാർക്കായി റോഡുകൾ അടച്ചിടുന്ന നമ്മുടെ രാജ്യത്ത് ഇത്രയധികം പട്ടാളക്കാരെയും കൊണ്ടുപോകുമ്പോൾ ജമ്മു-ശ്രീനഗർ ദേശീയപാത അടക്കാതിരുന്നതിന് ആരൊക്കെയോ ഉത്തരവാദികളല്ലേ? ദേശസുരക്ഷയുടെ ചുമതലയുള്ള രാഷ്ട്രീയക്കാർ, ഉദ്യോഗസ്ഥർ, CRPF ന്റെ ഡയറക്ടർ ജനറൽ, ജമ്മു-കാശ്മീർ പോലീസിന്റെ തലപ്പത്തൂള്ളവർ ഇവരൊക്കെ സമാധാനം പറയണ്ടേ?
}}
വൻ നഷ്ടങ്ങളുണ്ടാക്കുന്ന വീഴ്ചകൾക്ക് ഉത്തരവാദികളായവർക്കുമേൽ കുറ്റം ചാർത്താതെ തീവ്രവാദത്തിനെതിരായ യുദ്ധം ജയിക്കാനാവില്ല. അത്തരം ചടുലമായ നീക്കങ്ങളിലൂടെയേ തീവ്രവാദത്തിനെതിരായ സമരം എന്നു പറയുമ്പോൾ സർക്കാർ എന്താണ് അർത്ഥമാക്കുന്നത് എന്ന് ജനങ്ങൾക്ക് വ്യക്തമാകൂ. മരിച്ചുപോയവരെക്കെറിച്ചുള്ള അനുസ്മരണങ്ങളും പ്രാർത്ഥനായോഗങ്ങളും അവരുടെ കുടുംബങ്ങൾക്കുള്ള നഷ്ടപരിഹാരവും മാത്രം പോര. ഉത്തരവാദികൾക്കുമേൽ കൈക്കൊള്ളുന്ന നടപടികളാണ് മരിച്ചവർക്കുള്ള യഥാർത്ഥ ആദരാഞ്ജലി.

ഉറിയിലും പത്താൻകോട്ടിലും 2016 ൽ ഉണ്ടായ ആക്രമണങ്ങൾ നമ്മുടെ രക്ഷാകവചത്തിലെ വിടവുകൾ കാട്ടിത്തന്നു. എന്നാൽ വളരെക്കുറച്ചുപേർക്കെതിരെയല്ലാതെ സമഗ്രമായൊരു നടപടിയും മോഡി സർക്കാർ കൈക്കൊണ്ടില്ല. പുൽവാമ കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു എന്നതിൽ അതിശയമൊന്നുമില്ല. ആക്രമണങ്ങൾക്ക് പിന്നിൽ പാക്കിസ്ഥാനാണ്, അവരെ അതിൽ കുറ്റപ്പെടുത്തുകയും വേണം. എന്നാൽ അത് മാത്രം മതിയോ?

താരതമ്യത്തിനു പറ്റിയ ഒരു ഉദാഹരണമല്ല എങ്കിലും പറയട്ടെ, 2002 ൽ ഗോദ്ധ്രയിൽ 59 കർസേവകരുടെ ജീവൻ രക്ഷിക്കാൻ കഴിയാതെപോയ പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥരിൽ ഒരാൾക്കെതിരെ പോലും നടപടിയുണ്ടായില്ല. ഗോദ്ധ്രയിലെ ആക്രമണ സാദ്ധ്യതയെക്കുറിച്ചും രഹസ്യാന്വേഷണ മുന്നറിയിപ്പുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നാണ് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നത്.

====പരാജയങ്ങളെ വിജയങ്ങളാക്കുന്നു====
രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കൾ അവരുടെ വീഴ്ചകൾ മൂടിവെക്കുകയും ആക്രമണശേഷമുള്ള തിരിച്ചടികളിലൂടെ പരാജയത്തെ വിജയമാക്കിമാറ്റി ആഘോഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു എന്നതാണ് ഖേദകരം.
{{PullQuote|
ധീരജവാന്മാരുടെ മരണത്തിലേയ്ക്ക് നയിച്ച വീഴ്ചകൾക്ക് മേൽ കയറിയിരുന്ന് രാഷ്ട്രീയക്കാരും രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികളും ജൈത്രയാത്ര നടത്താൻ അനുവദിക്കാമോ എന്നതാണ് നമ്മൾ നേരിടുന്ന നിർണ്ണായക ചോദ്യം. വീഴ്ചകളുടെയല്ല, തീവ്രവാദ ആക്രമണങ്ങളെ തടയുന്ന വിജയങ്ങളിൽനിന്നാണ് ദേശീയതയെക്കുറിച്ചുള്ള സംവാദങ്ങൾ ആരംഭിക്കേണ്ടത്.
}}
ഇത്തരം ദുരന്തങ്ങളെ ഇന്ത്യയുടെ'ശക്തനായ' പ്രധാനമന്ത്രി കൈകാര്യം ചെയ്ത രീതിയെ പൗരന്മാർ എങ്ങിനെയാണ് വീക്ഷിക്കേണ്ടത്? പൗരന്മാരുടേയും CRPF ജവാന്മാരുടേയും ഒഴിവാക്കപ്പെടാമായിരുന്ന മരണങ്ങളാണ് ഗോധ്രയിലും പുൽവാമയിലും സംഭവിച്ചത്. അവ തടയുവാൻ കഴിയുമായിരുന്നവർ എന്നിട്ടും അധികാരത്തിൽ വിരാജിക്കുന്നു. 'ദുർബലനായ പ്രധാനമന്ത്രി' എന്ന് മൻമോഹൻ സിംഗിനെ ആവർത്തിച്ച് ആക്രമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ മോഡിയും ബി ജെ പി യും ജനങ്ങൾക്ക് നൽകിയ വാഗ്ദാനം ഇതൊന്നുമല്ലായിരുന്നു. പൗരന്മാർ മണ്ടന്മാരല്ല. അധികാരത്തിലേറും മുൻപ് ബി ജെ പി വാഗ്ദാനം ചെയ്ത ചുമതലകളുടെയും ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളുടെയും സംസ്ഥാപനം അവർ ആവശ്യപ്പെടുന്നു.
|highlight1=ലക്ഷക്കണക്കിന് ജനങ്ങളെ ബുദ്ധിമുട്ടിച്ചു കൊണ്ട് രാഷ്ട്രീയക്കാർക്കായി റോഡുകൾ അടച്ചിടുന്ന നമ്മുടെ രാജ്യത്ത് ഇത്രയധികം പട്ടാളക്കാരെയും കൊണ്ടുപോകുമ്പോൾ ജമ്മു-ശ്രീനഗർ ദേശീയപാത അടക്കാതിരുന്നതിന് ആരൊക്കെയോ ഉത്തരവാദികളല്ലേ? ദേശസുരക്ഷയുടെ ചുമതലയുള്ള രാഷ്ട്രീയക്കാർ, ഉദ്യോഗസ്ഥർ, CRPF ന്റെ ഡയറക്ടർ ജനറൽ, ജമ്മു-കാശ്മീർ പോലീസിന്റെ തലപ്പത്തൂള്ളവർ ഇവരൊക്കെ സമാധാനം പറയണ്ടേ?
|highlight2=ധീരജവാന്മാരുടെ മരണത്തിലേയ്ക്ക് നയിച്ച വീഴ്ചകൾക്ക് മേൽ കയറിയിരുന്ന് രാഷ്ട്രീയക്കാരും രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികളും ജൈത്രയാത്ര നടത്താൻ അനുവദിക്കാമോ എന്നതാണ് നമ്മൾ നേരിടുന്ന നിർണ്ണായക ചോദ്യം. വീഴ്ചകളുടെയല്ല, തീവ്രവാദ ആക്രമണങ്ങളെ തടയുന്ന വിജയങ്ങളിൽനിന്നാണ് ദേശീയതയെക്കുറിച്ചുള്ള സംവാദങ്ങൾ ആരംഭിക്കേണ്ടത്.
|Image1=Avaril-Utharavaditham-Chumathuka-1.jpg
|Image1_caption=പുൽവാമ ആക്രമണ സ്ഥലം ഇന്ത്യൻ പട്ടാളക്കാർ പരിശോധിക്കുന്നു
|Image1_credit=REUTERS/Younis Khaliq TPX
|ContinueReading=Athirthi-Kaakkunna-Javaan
|source_url=https://www.thehindu.com/opinion/op-ed/hold-them-responsible/article26593718.ece
|permission_note=പകർപ്പവകാശം - ലേഖകന്
}}

Vijnjanavum-Kutthakavalkarikkunnu

2026-09-22T08:54:01Z

VijayanPN:

{{Article
|Language=Malayalam (ML)
|Displayname=വിജ്ഞാനവും കുത്തകവൽക്കരിക്കുന്നു
|Author=Author:Varughese George
|Published date=2026-08-12
|HomepageStatus=Top Stories
|Category=അഭിപ്രായം
|Intro=ലോകം ഇന്ന് വൈജ്ഞാനിക സമൂഹമായി വളർന്നുവെന്ന് അവകാശപ്പെടുമ്പോഴും, അറിവും സാങ്കേതികവിദ്യയും ചുരുക്കം ചില വൻകിട കമ്പനികൾ കുത്തകയാക്കി മാറ്റുന്ന പ്രതിഭാസത്തെ ഡോ. വറുഗീസ് ജോർജ് ഈ ലേഖനത്തിലൂടെ വിശകലനം ചെയ്യുന്നു.
|Content=സമകാലീന ലോകം വൈഞ്ജാനിക സമൂഹമാണെന്ന് യുനെസ്കോ അഭിപ്രായപ്പെട്ടെങ്കിലും അറിവിന്റെ വിതരണവും ഇപ്പോൾ കുത്തകവത്കരിക്കുകയാണ്. ഈയിടെ കൊളംബിയ ജില്ലാ കോടതിയിലെ ജസ്റ്റിസ് അമിത് പി. മേത്ത ഒരു സുപ്രധാന വിധിയിൽ പറഞ്ഞു. ”ഗൂഗിൾ ഒരു കുത്തകയാണ്, ആ കുത്തക നിലനിർത്താനായി അത് പ്രവർത്തിച്ചു”. ഫോൺ ഉൾപ്പെടെ എല്ലാ ഉപകരണങ്ങളിലും ഗൂഗിളിന്റെ സെർച്ച് എൻജിൻ പരമാവധി ഉപഭോക്താക്കൾ ഉപയോഗിക്കാനായി മറ്റ് കമ്പനികളെ സ്വാധീനിക്കാൻ ഗൂഗിൾ പണമൊഴുക്കി എന്ന യു. എസ്‌. ജസ്റ്റീസ് ഡിപ്പാർട്മെന്റിന്റെ വാദം കോടതി ശരിവച്ചു.

നാല്പത്തി അഞ്ചു വർഷങ്ങൾക്കു മുൻപ് നാല് പൊതു ഗവേഷണ സ്ഥാപനങ്ങൾ ചേർന്ന് ഇന്റർനെറ്റ് വികസിപ്പിച്ചപ്പോൾ പ്രസ്തുത ഗവേഷണ പദ്ധതിയുടെ തലവനായിരുന്ന പ്രൊഫ. ഠിം ബെർണേഴ്‌സ് ലീ പ്രസ്താവിച്ചത്, 'വെബ് എന്നത് മാനവരാശിയെ സേവിക്കാനുള്ള ഒരു ആഗോള പൊതു ഉല്പന്നവും ഒരു അടിസ്ഥാന അവകാശവുമാണ്' എന്നാണ്. എന്നാൽ ഏതാനും ടെക് കമ്പനികൾ ഈ അറിവിനെ സ്വകാര്യവത്കരിക്കുകയും കുത്തകവത്കരിക്കുകയും ചെയ്തു. മന്ത്‌ലി റിവ്യൂവിൽ, തിമോത്തി എറിക് സ്‌ട്രോം എഴുതിയ ഒരു ലേഖനത്തിൽ ഇക്കാര്യം വിശദമാക്കിയിരുന്നു. സെർജി പിൻ, ലാറി പേജ് എന്നീ രണ്ടു യുവാക്കൾ ചേർന്നാണ് 1997 സെപ്റ്റംബറിൽ ഗൂഗിൾ.കോം എന്ന ഡൊമൈൻ രജിസ്റ്റർ ചെയ്തത്. പത്തു ലക്ഷം ഡോളറായിരുന്നു മുടക്കുമുതൽ. തുടർന്ന് സെർച്ച് എന്ജിന് പുറമെ ജി മെയിൽ, യു ട്യൂബ് , മാപ്, ക്‌ളൗഡ്‌ തുടങ്ങിയ സേവനങ്ങളും പ്രദാനം ചെയ്തു. ഗൂഗിളിൽ നാം ഒരു വിവരം തിരയുന്ന ആ നിമിഷം തന്നെ തിരയുന്ന ആ വ്യക്തിയെ സംബന്ധിച്ച സകല വിവരങ്ങളും അയാളുടെ അഭിരുചികളും ഗൂഗിൾ പരസ്യ കമ്പനികൾക്ക് കൈമാറും. പരസ്യ കമ്പനികൾ പ്രസ്തുത ഡേറ്റ പ്രസക്തമായ കമ്പനികൾക്ക് കൈമാറും. ഇതാണ് ഗൂഗിളിന്റെ ഒരു പ്രധാന വരുമാന സ്രോതസ്. അങ്ങനെയാണ് നമ്മുടെ മെയ്‌ലിലേക്ക് ഉത്പന്നങ്ങളെ സംബന്ധിച്ച നിരവധി പരസ്യങ്ങൾ നാം ആവശ്യപ്പെടാതെ വരുന്നത്. രണ്ടു ട്രില്യൺ ഡോളറാണ് 2021ൽ ഗൂഗിളിന്റെ ആസ്തിയായി നിർണയിക്കപ്പെട്ടത്! ആപ്പിൾ, മൈക്രോസോഫ്ട്, ആല്ഫബെറ്റ് (ഗൂഗിൾ) ആമസോൺ, ടെസ്‌ല, ഫേസ്ബുക് എന്നീ ആറു കമ്പനികളുടെ ആകെ ആസ്തി ഒൻപതര ട്രില്യൺ ഡോളറാണ്.
{{PullQuote|
മൂന്നാം ലോക രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്ന് ഒന്നാം ലോകത്തേക്ക് പണം തിരിച്ചൊഴുകുന്നതിന്റെ പുതിയ മാധ്യമമാണ് ടെക്‌ കമ്പനികൾ.
}}
കഴിഞ്ഞ വർഷത്തെ വേൾഡ് ട്രേഡ് റിപ്പോർട്ട് വെളിപ്പെടുത്തിയത് നാല്പത്തി ആറ് രാജ്യങ്ങൾ വായ്പാ ദുരിതത്തിലാണെന്നും അത്രയും തന്നെ രാജ്യങ്ങൾ തിരിച്ചടവ് മുടക്കം വരുത്തിയെന്നുമാണ്. അവികസിത രാജ്യങ്ങളുടെ വിദേശ കറൻസി കരുതലിൽ 379 ബില്യൺ ഡോളറിന്റെ ഇടിവ് സംഭവിച്ചെങ്കിൽ യു.എസ്. ട്രെഷറി ഡെപ്പോസിറ്റുകളിൽ ആറ് മടങ്ങ് വർദ്ധനവ് സംഭവിച്ചുവെന്ന് പ്രസ്തുത റിപ്പോർട്ട് വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. എന്നാൽ വിപണിയുടെ സൂചിക പ്രകാരം പാവപ്പെട്ട രാജ്യങ്ങളിലെ കോൾ സെന്ററുകളിൽ നിന്ന് കൂട്ടത്തോടെ പിരിച്ചു വിടുന്നതിന് അവർക്ക് യാതൊരു വൈമനസ്യവുമില്ല. അങ്കിത ഗാർഗ് എഴുതിയത് 2002ൽ ഗൂഗിൾ 22000 ജീവനക്കാരെ പിരിച്ചുവിട്ടുവെന്നാണ്. ആമസോൺ 18000 ജീവനക്കാരെ പിരിച്ചുവിടുന്നതിന് നോടീസ് നൽകി. വികസിത രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്ന് വികസ്വര രാജ്യങ്ങളിലേക്ക് കോൾ സെന്ററുകൾ പറിച്ചു നട്ടത് തന്നെ അന്നാടുകളിലെ വില കുറഞ്ഞ സുലഭമായ തൊഴിൽ ശക്തി ഉപയോഗിക്കാനാണ്. ഹാരി മാഗ്‌ഡോഫ് ഇതിനെ സ്ഥിരീകരിക്കുന്ന ഒരു വസ്തുത ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നുണ്ട്. അമേരിക്കയിൽ ഒരു ആപ്പിൾ ഐ ഫോൺ 4 നു വില 549 ഡോളറാണ്. അത് അസംബിൾ ചെയ്യുന്നത് ചൈനയിലാണ്. അവിടെ അതിന് സാങ്കേതിക തൊഴിലാളിക്ക് പ്രതിഫലമായി ലഭിക്കുന്നത് പത്തു ഡോളറാണ്! അയർലണ്ടിലെ കോൾ സെന്ററുകൾ ഇന്ത്യയിലേക്ക് പറിച്ചുനട്ടപ്പോൾ വേതനത്തിൽ തൊണ്ണൂറു ശതമാനം വരെ കുറവ് ലഭിച്ചതായി കമ്പനികൾ അവകാശപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ വിപണിയുടെ ചാഞ്ചാട്ടം പ്രതികൂലമായി ദൃശ്യമായാൽ പിരിഞ്ഞുപോകാൻ ജീവനക്കാരന് ഇ.മെയിൽ ലഭിക്കും!

ഔഷധ നിർമാണ മേഖലയിലെ ജ്ഞാനപരിസരവും കൂടുതൽ കുത്തകവത്കരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കയാണ്.
{{PullQuote|
ഒരു രാജ്യത്ത് പകർച്ച വ്യാധി പൊട്ടിപുറപ്പെട്ടാൽ, മറ്റ് ഏതെങ്കിലും രാജ്യമോ ഔഷധ കമ്പനിയോ അതിനുള്ള മരുന്നു കണ്ടുപിടിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ ആ കമ്പനിക്ക് ഒരു നിശ്ചിത പ്രതിഫലം കൊടുത്തുകൊണ്ട് പകർച്ചവ്യാധി ഉണ്ടായ രാജ്യത്തിന് അതേ മരുന്ന് നിർമ്മിക്കാമെന്ന് ലോക വ്യാപാര സംഘടന വ്യവസ്ഥ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. കോവിഡ് കാലത്ത് വാക്സിൻ നിർമാണത്തിന് പ്രസ്തുത നിർബന്ധിത ലൈസൻസിങ് വ്യവസ്ഥ ഉപയോഗിക്കണമെന്ന ഏഷ്യൻ ആഫ്രിക്കൻ രാജ്യങ്ങളുടെ ആവശ്യം പക്ഷെ വികസിത രാഷ്ട്രങ്ങളുടെ എതിർപ്പുകൊണ്ട് നടന്നില്ല.
}}
തൽഫലമായി കോവിഡ് കാലത്ത് വാക്‌സിൻ നിർമ്മിച്ച ഫാർമ കമ്പനികൾ ലോകത്ത് ഏറ്റവും ലാഭമുള്ള കമ്പനികളായ മാറി. ഫൈസർ, ബയോഇൻടെക്, മോഡേണ , സിനോവക് എന്നീ നാലു കമ്പനികൾ മാത്രം 2021, 2022 ലുമായി കൈവരിച്ച ലാഭം തൊണ്ണൂറു ബില്ലിയൻ ഡോളറാണെന്ന് എസ്ഥേർ ഹന, ആൽബെർട് കൈറ്റ് എന്നീ ഗവേഷകർ നടത്തിയ പഠനത്തിൽ പറയുന്നു. വാക്‌സിൻ നിർമ്മിക്കാനുള്ള പൊതു പണം ഉപയോഗിച്ചാണ് ഈ കമ്പനികൾ പലതും വാക്‌സിൻ നിർമ്മിച്ചതും! ഇന്ത്യയിൽ കോവിഷിൽഡ് നിർമ്മിച്ച സെറം ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ആദ്യം കോവിഷീൽഡ്‌ ഒരു ഡോസിന് 300 രൂപക്കും സ്വകാര്യ ഹോസ്പിറ്റലുകൾക്ക് 600 രൂപയ്ക്കുമാണ് വിറ്റത്. പിന്നീട് അത് അറുനൂറിൽ നിന്ന് നാനൂറായി കുറച്ചു. മുന്നൂറു രൂപക്ക് 500 ദശലക്ഷം ഡോസുകൾ വിറ്റപ്പോഴേ 2020ൽ അവരുടെ വില്പന 15000 കോടി രൂപ കവിഞ്ഞു. കോവിഡ് രൂക്ഷമായ 2021ലും 2022ലും വില്പന കുത്തനെ വർധിച്ചു. കഴിഞ്ഞ വാരം പുറത്തു വിട്ട ബാർക്ലെയ്‌സ് -ഹുറൂൺ റിപ്പോർട്ട് പ്രകാരം 2024 മാർച്ച് വരെയുള്ള കണക്ക് അനുസരിച് സെറം ഇൻസ്ടിട്യൂട്ടിന്റെ ഉടമസ്ഥരായ പൂനവാല കുടുംബത്തിന്റെ ആസ്തി രണ്ടേകാൽ ട്രില്യൺ രൂപയാണ്.

ഇന്ത്യ പോലെയുള്ള വികസ്വര രാജ്യങ്ങളിൽ വൻ വ്യാപാരം നടത്തുന്ന ഇ.കൊമേഴ്‌സ് കമ്പനികൾ ചെറുകിട വ്യാപാരമേഖലയിൽ സൃഷ്‌ടിക്കുന്ന ശിഥിലീകരണത്തെ കുറിച്ച് ഉത്കണ്ഠ അറിയിച്ച കേന്ദ്ര മന്ത്രി പീയൂഷ് ഗോയലിന് ഒരു ദിവസത്തിനുള്ളിൽ അത് മാറ്റിപറയേണ്ടി വന്നത് ഇത്തരം സ്ഥാപനങ്ങളുടെ രാഷ്ട്രീയ സ്വാധീനം വെളിപ്പെടുത്തുന്നതാണ്. ബഹുരാഷ്ട്ര റീറ്റെയ്ൽ കമ്പനികൾ ഇന്നാട്ടിൽ പ്രവർത്തനം ആരംഭിച്ചപ്പോൾ വിൽക്കുന്ന ആകെ ഉത്പന്നങ്ങളുടെ മുപ്പത് ശതമാനം നാട്ടിലെ കൃഷിക്കാരിൽ നിന്നും കരകൗശലക്കാരിൽ നിന്നും സംഭരിക്കണമെന്നായിരുന്നു വ്യവസ്ഥ. അക്കാര്യം ഇപ്പോൾ ആരും ഓർക്കുന്നുപോലുമില്ല. നമ്മുടെ രാജ്യത്ത് കൃഷി കഴിഞ്ഞാൽ ഏറ്റവുമധികം ആളുകൾ പണിയെടുക്കുന്ന ചെറുകിട വ്യാപാര മേഖല ആമസോൺ പോലെയുള്ള ഇ.കൊമേഴ്‌സ് കമ്പനികൾ കയ്യടക്കുയാണ്. അവർ ഒന്നും ഉൽപാദിക്കുന്നില്ല, വിറ്റ് ലാഭം നേടുക എന്നതാണ് അവരുടെ തത്വശാസ്ത്രം. കഴിഞ്ഞ കൊല്ലം (2023) ആമസോൺ ഇന്ത്യയുടെ ലാഭം 222 ബില്ലിയൻ രൂപയാണ്.

ജപ്പാനിലെ ഫുകുഷിമ ആണവ പ്ലാന്റ് അപകടത്തിനുശേഷം നിശബ്ദത പാലിച്ചിരുന്ന ആണവ ലോബി വീണ്ടും സജീവമാകയാണ്. 'അത്യാകർഷകവും അതിവേഗമുള്ളതുമായ' ആണവ റീയാക്റ്റർ നിർമ്മിക്കാനുള്ള സാങ്കേതിക വിദ്യക്ക് സബ്സിഡിയായി രണ്ടു ബില്ലിയൻ ഡോളർ ബിൽ ഗേറ്റ്സിന് കൊടുക്കുമെന്ന് പ്രസിഡന്റ് ബൈഡൻ ഈയിടെ അറിയിക്കുകയുണ്ടായി. ഇതിന്റെ അനുരണനം ഇന്ത്യയുടെ ബജറ്റിലും പ്രകടമായി. പൊതുമേഖലയിലും സ്വകാര്യമേഖലയിലും ഭാരത് സ്മാൾ റീയാക്റ്റർസ് നിർമ്മിക്കാനുള്ള നയം കേന്ദ്ര ധനകാര്യ മന്ത്രി വെളിപ്പെടുത്തുകയുണ്ടായി. അമേരിക്കയിൽ കഴിഞ്ഞ നാല്പതു വർഷമായി ഒരു ആണവ പ്ലാന്റ് നിർമ്മിച്ചിട്ടില്ല. ജർമ്മനി പൂർണമായും ആണവ പ്ലാന്റുകൾ നിരോധിച്ചു. ആ നാടുകളിൽ വിലക്കപ്പെട്ട സാംകേതിക വിദ്യ മൂന്നാം ലോക രാജ്യങ്ങളിലേക്ക് കയറ്റുമതി ചെയ്യുകയാണ്.

മനുഷ്യന്റെ നെഞ്ചിൻകൂടിലെ ഏറ്റവും നീചവും അധമവുമായ വികാരം, സ്വകാര്യ താല്പര്യങ്ങളുടെ തീവ്രതയാണെന്ന് ‘ദാസ് കാപിറ്റലി’ന്റെ ആമുഖത്തിൽ മാർക്സ് എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. ആധുനിക മുതലാളിത്തം ഓരോ ഘട്ടത്തിലും പ്രതിസന്ധികളെ അതിജീവിച്ചു പുതിയ ഭാവങ്ങൾ കൈവരിക്കുകയും ലാഭത്തിന്റെ ഭണ്ഡാഗാരങ്ങളെ പെരുപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇപ്പോൾ വളർച്ചയിൽ ഏറ്റവും അധികം സംവേഗമുള്ള വൈഞ്ജാനിക മണ്ഡലവും കുത്തകകളുടെ നിയന്ത്രണത്തിലാവുന്നു.
|highlight1=മൂന്നാം ലോക രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്ന് ഒന്നാം ലോകത്തേക്ക് പണം തിരിച്ചൊഴുകുന്നതിന്റെ പുതിയ മാധ്യമമാണ് ഇത്തരം ടെക്‌ കമ്പനികൾ.
|highlight2=ഒരു രാജ്യത്ത് പകർച്ച വ്യാധി പൊട്ടിപുറപ്പെട്ടാൽ, മറ്റ് ഏതെങ്കിലും രാജ്യമോ ഔഷധ കമ്പനിയോ അതിനുള്ള മരുന്നു കണ്ടുപിടിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ ആ കമ്പനിക്ക് ഒരു നിശ്ചിത പ്രതിഫലം കൊടുത്തുകൊണ്ട് പകർച്ചവ്യാധി ഉണ്ടായ രാജ്യത്തിന് അതേ മരുന്ന് നിർമ്മിക്കാമെന്ന് ലോക വ്യാപാര സംഘടന വ്യവസ്ഥ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. കോവിഡ് കാലത്ത് വാക്സിൻ നിർമാണത്തിന് പ്രസ്തുത നിർബന്ധിത ലൈസൻസിങ് വ്യവസ്ഥ ഉപയോഗിക്കണമെന്ന ഏഷ്യൻ ആഫ്രിക്കൻ രാജ്യങ്ങളുടെ ആവശ്യം പക്ഷെ വികസിത രാഷ്ട്രങ്ങളുടെ എതിർപ്പുകൊണ്ട് നടന്നില്ല.
|Image1=Vijnjanavum-Kutthakavalkarikkunnu-1.jpg
|Image1_caption=CERN ആസ്ഥാനത്തുള്ള 'ഗ്ലോബ് ഓഫ് സയൻസ് ആൻഡ് ഇന്നൊവേഷൻ'. അറിവും വിവര സാങ്കേതികവിദ്യയും എല്ലാവരുടെയും അടിസ്ഥാന അവകാശമായിരുന്ന പ്രാരംഭകാല ആശയത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ലോകപ്രശസ്ത മാതൃക.
|Image1_credit=CERN
}}

Gramshiyum-Marxist-Thatva

2026-09-22T07:13:51Z

VijayanPN:

{{Article
|Language=Malayalam (ML)
|Displayname=ഗ്രാംഷിയും മാർക്സിസ്റ്റ് തത്വചിന്തയും
|Author=Author:True Dialogue Debates
|Published date=2026-09-21
|HomepageStatus=Featured
|Category=രാഷ്ട്രീയ ദർശനം
|Intro=അന്റോണിയോ ഗ്രാംഷി സീരീസിലെ രണ്ടാം ഭാഗം.
ഗ്രാംഷിയുടെ മാർക്സിസ്റ്റ് തത്വചിന്തയെയും പ്രധാന ആശയങ്ങളെയും ഹ്രസ്വമായി പരിചയപ്പെടുത്തുന്ന ലേഖനം. സാമ്പത്തിക അടിത്തറയ്ക്കപ്പുറം സാംസ്കാരിക-രാഷ്ട്രീയ ബോധവും ഹെജിമണിയും ചരിത്രപരമായ മാറ്റങ്ങളിൽ എങ്ങനെ പങ്കുവഹിക്കുന്നുവെന്ന് ഇതിൽ വിശദീകരിക്കുന്നു.
|Content=ഗ്രാംഷിയുടെ മാർക്സിസ്റ്റ് ചിന്ത മനസ്സിലാക്കാൻ ആദ്യം അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാലഘട്ടവും രാഷ്ട്രീയാനുഭവങ്ങളും ഓർക്കണം.

റഷ്യയിൽ 1917-ൽ വിപ്ലവം വിജയിച്ചു. എന്നാൽ അതേ കാലത്ത് വിപ്ലവകരമായ സാഹചര്യം ഉണ്ടായിരുന്ന ഇറ്റലിയിലും ജർമ്മനിയിലും ഫ്രാൻസിലും വിപ്ലവം വിജയിച്ചില്ല. ഇറ്റലിയിൽ തൊഴിലാളി പ്രക്ഷോഭങ്ങൾ ശക്തമായിരുന്നു. ഫാക്ടറി കൗൺസിലുകൾ രൂപപ്പെട്ടതിനു പിന്നാലെ 1920 സെപ്റ്റംബറിൽ രാജ്യവ്യാപകമായി തൊഴിലാളികൾ ഫാക്ടറികൾ ഏറ്റെടുത്ത് പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്ന സ്ഥിതിയിലേക്ക് പ്രസ്ഥാനം വളർന്നു. 4 ലക്ഷത്തിലധികം ലോഹവ്യവസായ തൊഴിലാളികൾ ഫാക്ടറികൾ കൈവശപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ, മറ്റു വ്യവസായങ്ങളിലേക്കും അത് വ്യാപിച്ചതോടെ പങ്കെടുത്ത തൊഴിലാളികളുടെ എണ്ണം ഏകദേശം 5 മുതൽ 6 ലക്ഷം വരെ എത്തിയതായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ടൂറിനിൽ മാത്രം 185 ഓളം ലോഹവ്യവസായ ഫാക്ടറികൾ അധീനതയിലായി. എന്നിട്ടും ഈ മുന്നേറ്റം രാഷ്ട്രീയ അധികാരം പിടിച്ചെടുക്കുന്നതിലേക്ക് എത്തിച്ചേർന്നില്ല.

തൊട്ടുപിന്നാലെ ഫാസിസം അധികാരത്തിലെത്തുകയും തൊഴിലാളി പ്രസ്ഥാനത്തെ അടിച്ചമർത്തുകയും ചെയ്തു.

ഈ അനുഭവങ്ങൾ ഗ്രാംഷിയുടെ ചിന്തയെ ആഴത്തിൽ സ്വാധീനിച്ചു. വിപ്ലവത്തിന് സാമ്പത്തിക സാഹചര്യം മാത്രം മതിയോ? ഒരു സമൂഹത്തിൽ ജനങ്ങളുടെ രാഷ്ട്രീയബോധം എങ്ങനെയാണ് രൂപപ്പെടുന്നത്? ജനങ്ങൾ നിലവിലുള്ള സാമൂഹികക്രമത്തെ എന്തുകൊണ്ടാണ് പലപ്പോഴും അംഗീകരിക്കുന്നത്?

ഇത്തരം ചോദ്യങ്ങളിലേക്കാണ് ഗ്രാംഷിയുടെ ശ്രദ്ധ തിരിഞ്ഞത്.

ഫാസിസ്റ്റ് ഭരണകൂടത്തിന്റെ തടവറയിൽ കഴിയുമ്പോൾ അദ്ദേഹം ഈ പ്രശ്നങ്ങളെക്കുറിച്ച് നിരന്തരം ചിന്തിച്ചു. 1929 മുതൽ 1935 വരെ എഴുതിയ കുറിപ്പുകളിലാണ് ഈ അന്വേഷണങ്ങൾ പ്രധാനമായും കാണുന്നത്. പിന്നീട് ഈ കുറിപ്പുകൾ Prison Notebooks എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു.

ഗ്രാംഷിയുടെ ചിന്തയുടെ പ്രത്യേകത ഇവിടെ നിന്നാണ് വ്യക്തമാകുന്നത്. സമൂഹത്തെ മാറ്റുന്നത് സാമ്പത്തിക ഘടനയിലെ മാറ്റം മാത്രമല്ലെന്നും. മനുഷ്യരുടെ ബോധം, സംസ്കാരം, ആശയങ്ങൾ, സംഘടന, രാഷ്ട്രീയ പ്രവർത്തനം എന്നിവയും ചരിത്രമാറ്റത്തിൽ പങ്കുവഹിക്കുന്നുവെന്നും അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കി.

ഇതോടെ ഗ്രാംഷിയുടെ മുന്നിലെ പ്രധാന ചോദ്യം മറ്റൊന്നായി:
{{PullQuote |
അധികാരം എങ്ങനെ നിലനിൽക്കുന്നു?

അത് എങ്ങനെ ജനങ്ങളുടെ സമ്മതം നേടുന്നു?

അതിനെ മാറ്റാൻ ഒരു പുതിയ രാഷ്ട്രീയബോധം എങ്ങനെ രൂപപ്പെടും?
}}
ഇതാണ് പിന്നീട് ഹെജിമണി, പൊതുബോധം, പൗരസമൂഹം, ജൈവ ബുദ്ധിജീവികൾ, ചരിത്രബ്ലോക്ക്, സാംസ്കാരിക സമരം തുടങ്ങിയ ഗ്രാംഷിയൻ ആശയങ്ങളിലേക്ക് നമ്മെ നയിക്കുന്നത്.
{{PullQuote |
ഗ്രാംഷിയുടെ ചിന്തയിലെ പ്രധാന ആശയങ്ങൾ ഓരോന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഓരോ രാഷ്ട്രീയ പ്രശ്നത്തിൽ നിന്നാണ് വളർന്നുവന്നത്. അവയെ വേർതിരിച്ചുള്ള നിർവചനങ്ങളായി കാണുന്നതിനേക്കാൾ, പരസ്പരം ബന്ധമുള്ള ആശയങ്ങളായി കാണുന്നതാണ് കൂടുതൽ സഹായകരം.
}}
====ചരിത്രപരമായ ഭൗതികവാദവും മനുഷ്യന്റെ ഇടപെടലും====

ചരിത്രപരമായ ഭൗതികവാദത്തിന് (Historical Materialism) മനുഷ്യന്റെ സജീവമായ ഇടപെടലുകൾക്കുള്ള (Human Agency) പ്രാധാന്യം തിരിച്ചുകൊടുത്തു എന്നതാണ് ഗ്രാംഷി ചെയ്ത പ്രധാന കാര്യം.

മാർക്സിന്റെ ആദ്യകാല കൃതികളിലെ ഫിലോസഫി ഓഫ് പ്രാക്സിസ് (Philosophy of Praxis) എന്ന ആശയത്തെ വീണ്ടെടുത്തുകൊണ്ട്, ചിന്തയും പ്രവൃത്തിയും (Theory and Practice) വേർപിരിക്കാനാവാത്തവിധം ഒന്നിച്ചിരിക്കുന്നുവെന്ന് അദ്ദേഹം വ്യക്തമാക്കി. ഭൗതിക സാഹചര്യങ്ങളും സാംസ്കാരിക-രാഷ്ട്രീയ ബോധവും തമ്മിലുള്ള പരസ്പര ബന്ധത്തിലൂടെ വികസിക്കുന്ന വൈരുധ്യാത്മക ഭൗതികവാദത്തിന് (Dialectical Materialism) കൂടുതൽ ജീവസ്സുറ്റ വ്യാഖ്യാനം നൽകാൻ ഇതുവഴി ഗ്രാംഷിക്ക് കഴിഞ്ഞു.

====അടിത്തറയും മേൽപ്പുരയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം====

കാൾ മാർക്സ് സമൂഹത്തിന്റെ ഘടനയെ വിശദീകരിക്കാൻ കെട്ടിടത്തിന്റെ അടിത്തറയും (Base) അതിനു മുകളിലുള്ള മേൽപ്പുരയും (Superstructure) എന്ന വാസ്തുശില്പ രൂപകമാണ് (Architectural Metaphor) ഉപയോഗിച്ചത്.

ഉൽപ്പാദന ശക്തികളും (തൊഴിലാളികൾ, സാങ്കേതികവിദ്യ, ഭൂമി) ഉൽപ്പാദന ബന്ധങ്ങളും (തൊഴിലുടമ-തൊഴിലാളി ബന്ധം) അടങ്ങുന്ന സാമ്പത്തിക വ്യവസ്ഥയെയാണ് അദ്ദേഹം അടിത്തറയായി (Economic Base) കണ്ടത്.

മേൽപ്പുരയിലാകട്ടെ (Superstructure) സംസ്കാരം, മതം, നിയമം, രാഷ്ട്രീയം, വിദ്യാഭ്യാസം, ഭരണകൂട സ്ഥാപനങ്ങൾ എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു.

പരമ്പരാഗത മാർക്സിസ്റ്റ് വ്യാഖ്യാതാക്കൾ ഇതിനെ ഒരു വശത്തേക്ക് മാത്രം സഞ്ചരിക്കുന്ന ബന്ധമായാണ് കണ്ടത്. സാമ്പത്തിക അടിത്തറയാണ് സമൂഹത്തിലെ മറ്റെല്ലാ കാര്യങ്ങളെയും പൂർണ്ണമായി തീരുമാനിക്കുന്നത് (Economic Determinism) എന്നും, അടിത്തറയിൽ മാറ്റമുണ്ടാകുമ്പോൾ മേൽപ്പുര താനേ മാറി വിപ്ലവം ഉണ്ടാകുമെന്നും അവർ വിശ്വസിച്ചു.

മാർക്സിസത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക അടിത്തറയെ തള്ളിക്കളയാതെ തന്നെ, അതിന്റെ ഇത്തരം ലളിതവൽക്കരിച്ച യാന്ത്രിക വ്യാഖ്യാനങ്ങളെ അന്റോണിയോ ഗ്രാംഷി ശക്തമായി ചോദ്യം ചെയ്തു. മേൽപ്പുര എന്നത് അടിത്തറയുടെ വെറുമൊരു നിഷ്ക്രിയ പ്രതിഫലനമല്ലെന്നും സംസ്കാരത്തിനും ആശയങ്ങൾക്കും സാമ്പത്തിക അടിത്തറയെപ്പോലും തിരികെ സ്വാധീനിക്കാനും മാറ്റങ്ങൾ വരുത്താനുമുള്ള ശേഷിയുണ്ടെന്നും അദ്ദേഹം സ്ഥാപിച്ചു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധി കൊണ്ടുമാത്രം വിപ്ലവം നടക്കില്ലെന്ന് ഗ്രാംഷി ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. മനുഷ്യന്റെ രാഷ്ട്രീയ ബോധം, സംസ്കാരം, ആശയം, കൃത്യമായ രാഷ്ട്രീയ ഇടപെടൽ പ്രവർത്തനാധിഷ്ഠിത തത്ത്വചിന്ത) (Philosophy of Praxis) എന്നിവ വിപ്ലവത്തിന് അത്യാവശ്യമാണ്.

റഷ്യയിലും പടിഞ്ഞാറൻ യൂറോപ്പിലും രാഷ്ട്രവും പൗരസമൂഹവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം ഒരുപോലെയായിരുന്നില്ലെന്ന് ഗ്രാംഷി തിരിച്ചറിഞ്ഞു. പടിഞ്ഞാറൻ സമൂഹങ്ങളിൽ പൗരസമൂഹത്തിലെ സ്ഥാപനങ്ങളും സംഘടനകളും ആശയലോകവും രാഷ്ട്രീയ അധികാരത്തെ കൂടുതൽ സങ്കീർണ്ണമായി സംരക്ഷിക്കുന്ന ഘടനയായി പ്രവർത്തിച്ചു.

തന്റെ ജന്മനാടായ ഇറ്റലിയിലെ ദരിദ്രരായ കർഷകരെയും തൊഴിലാളികളെയും ചൂഷണം ചെയ്യുന്നത് മുതലാളിമാരും ജന്മികളുമായിരുന്നു. എന്നാൽ ഈ ദരിദ്രർ തങ്ങളെ ചൂഷണം ചെയ്യുന്നവർക്കെതിരെ തിരിയാതെ അവരെ അനുകൂലിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്. കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ ആശയങ്ങളും സ്ഥാപനങ്ങളും സാമൂഹിക യാഥാർഥ്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ജനങ്ങളുടെ ധാരണകളെ എങ്ങനെ സ്വാധീനിക്കുകയും നിലവിലുള്ള സാമൂഹികബന്ധങ്ങൾക്ക് പിന്തുണ നൽകുകയും ചെയ്തുവെന്ന് ഗ്രാംഷി വിശകലനം ചെയ്തു. അതായത് ഈ ശക്തമായ സാംസ്കാരിക മേൽപ്പുരയാണ് മുതലാളിത്ത സാമ്പത്തിക അടിത്തറയെ താങ്ങിനിർത്തിയത്.

====ഹെജിമണി====

സാമ്പത്തിക അടിത്തറ തകർന്നാൽ ഭരണവർഗ്ഗത്തിന്റെ അധികാരം സ്വയം തകരില്ലെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഗ്രാംഷി, ഭരണവർഗ്ഗം അധികാരം നിലനിർത്തുന്ന പ്രക്രിയയെ വിശദീകരിക്കാൻ Hegemony (ഹെജിമണി) എന്ന ആശയമാണ് സ്വീകരിച്ചത്. ഇതിനെ വെറും "ആധിപത്യം" എന്ന് വിളിക്കുന്നതിനേക്കാൾ സാംസ്കാരിക-ബൗദ്ധിക നേതൃത്വം അഥവാ സമ്മതിയിലധിഷ്ഠിതമായ ആധിപത്യം (Consent-based Hegemony) എന്ന് വിളിക്കുന്നതാണ് ശരി.

പടിഞ്ഞാറൻ യൂറോപ്യൻ രാജ്യങ്ങളിൽ നിലനിന്നിരുന്ന മുതലാളിത്തത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക അധീശത്വത്തെക്കുറിച്ച് തൊട്ടുമുൻപ് സൂചിപ്പിച്ചത് ഈ പ്രതിഭാസത്തെ മനസ്സിലാക്കാൻ ഉപകരിക്കും.
{{PullQuote |
ഭരണവർഗ്ഗം അധികാരം നിലനിർത്തുന്നത് പോലീസിനെയും പട്ടാളത്തെയും ഉപയോഗിച്ചുള്ള ബലപ്രയോഗത്തിലൂടെ (Coercion) മാത്രമല്ല; മറിച്ച്, സ്കൂളുകൾ, മാധ്യമങ്ങൾ, സാംസ്കാരിക സ്ഥാപനങ്ങൾ എന്നിവയിലൂടെ ജനങ്ങളുടെ സമ്മതം (Consent) നേടിയെടുത്തുകൊണ്ടാണ്. അതിനാൽ, വിപ്ലവം വിജയിക്കണമെങ്കിൽ സാമ്പത്തിക അടിത്തറയിൽ മാത്രമല്ല, സാംസ്കാരിക-ആശയതലങ്ങളിലും പോരാട്ടം നടത്തേണ്ടതുണ്ട്.
}}
====സമൂഹവും അധികാര രൂപങ്ങളും====

ഗ്രാംഷിയുടെ “Integral State” എന്ന ആശയത്തിൽ രാഷ്ട്രീയ സമൂഹവും (Political Society) പൗരസമൂഹവും (Civil Society) പരസ്പരം ബന്ധപ്പെട്ടു പ്രവർത്തിക്കുന്നു. രാഷ്ട്രീയ സമൂഹത്തിൽ ബലപ്രയോഗത്തിന്റെയും നിയമപരമായ നിയന്ത്രണത്തിന്റെയും ഘടകങ്ങൾ പ്രധാനമാണെങ്കിൽ, പൗരസമൂഹത്തിൽ സമ്മതവും സാംസ്കാരിക നേതൃത്വവും നിർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു.

പത്രങ്ങൾ, സ്കൂളുകൾ, മതസ്ഥാപനങ്ങൾ, കുടുംബം, സാംസ്കാരിക സംഘടനകൾ എന്നിവയടങ്ങുന്ന 'പൗരസമൂഹ'ത്തിലൂടെയാണ് ഭരണവർഗ്ഗം സ്വന്തം ആശയങ്ങളെ സമൂഹത്തിന്റെ പൊതുബോധമാക്കി മാറ്റുന്നത്. അതിനാൽ രാഷ്ട്രീയ പോരാട്ടം എന്നത് സർക്കാറിനെ പിടിച്ചെടുക്കൽ മാത്രമല്ല, ഈ സാംസ്കാരിക മേഖലകളിലെ ആശയപോരാട്ടം കൂടി ആണ്.

====പൊതുബോധത്തിന്റെ വൈരുദ്ധ്യം====

ഗ്രാംഷിയുടെ ചിന്തയിൽ പിന്നീടു വലിയ പ്രാധാന്യം നേടുന്ന മറ്റൊരു ആശയമാണ് common sense — സാമാന്യബോധം.
{{PullQuote |
പൊതുബോധം ഒരു ക്രമബദ്ധമായ തത്ത്വചിന്തയല്ല. ചരിത്രത്തിലൂടെ സമൂഹത്തിൽ അടിഞ്ഞുകൂടിയ വിശ്വാസങ്ങൾ, മതപരമായ ധാരണകൾ, ആചാരങ്ങൾ, മുൻവിധികൾ, പ്രായോഗിക അറിവുകൾ, പഴയ ആശയങ്ങൾ, പുതിയ അനുഭവങ്ങൾ എന്നിവയുടെ ഒരു മിശ്രിതമാണ് അത്.
}}
അതുകൊണ്ട് പൊതുബോധം ഏകതാനമായിരിക്കണമെന്നില്ല. ഒരേ മനുഷ്യനിൽ തന്നെ പരസ്പരം വിരുദ്ധമായ ആശയങ്ങൾ ഒരേസമയം നിലനിൽക്കാം.

ഇവിടെയാണ് ഗ്രാംഷിയുടെ പ്രസിദ്ധമായ മറ്റൊരു നിരീക്ഷണം പ്രസക്തമാകുന്നത്: “എല്ലാ മനുഷ്യരും തത്ത്വചിന്തകരാണ്.”

അതിനർത്ഥം എല്ലാവരും തത്ത്വശാസ്ത്രഗ്രന്ഥങ്ങൾ എഴുതുന്നു എന്നല്ല. മനുഷ്യർ ലോകത്തെക്കുറിച്ച് ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള ധാരണകളോടെയാണ് ജീവിക്കുന്നത്. അവരുടെ ഭാഷയിലും ആചാരങ്ങളിലും മതവിശ്വാസങ്ങളിലും രാഷ്ട്രീയാഭിപ്രായങ്ങളിലും ദൈനംദിന പ്രവൃത്തികളിലും ഒരു ലോകവീക്ഷണം അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.

അതിനാൽ രാഷ്ട്രീയപ്രവർത്തനം എന്നത് ജനങ്ങൾക്ക് പുറത്തുനിന്ന് “ശരിയായ ബോധം” നൽകുക മാത്രമല്ല. അവരുടെ നിലവിലുള്ള പൊതുബോധത്തിലെ വൈരുധ്യങ്ങളെ തിരിച്ചറിയുകയും അതിനകത്ത് പുതിയ ബോധത്തിനുള്ള സാധ്യതകൾ കണ്ടെത്തുകയും ചെയ്യുന്നതാണ്.

ഈ ആശയം പിന്നീട് ഗ്രാംഷിയുടെ രാഷ്ട്രീയപ്രവർത്തനത്തെ സംസ്കാരത്തോടും ദൈനംദിന ജീവിതത്തോടും ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന പ്രധാന കണ്ണിയായി മാറുന്നു.

====ജൈവ ബുദ്ധിജീവികൾ====

ബുദ്ധിജീവികൾ ആരാണ്? ബുദ്ധിജീവികൾ എന്നാൽ സർവകലാശാലാ അധ്യാപകരോ എഴുത്തുകാരോ മാത്രമല്ലെന്ന് ഗ്രാംഷി ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. പരമ്പരാഗത ബുദ്ധിജീവികൾ (Traditional Intellectuals) തങ്ങളെ സ്വയം ഒരു പ്രത്യേക സാമൂഹിക വർഗ്ഗത്തിന്റെ പ്രതിനിധികളായി കാണുന്നുണ്ടാവില്ല. എന്നാൽ സ്ഥാപനങ്ങളുമായുള്ള അവരുടെ ബന്ധങ്ങളും സ്ഥാനവും പ്രവർത്തനവും നിലവിലുള്ള സാമൂഹിക ബന്ധങ്ങളുമായി സമരസപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ഒരു സാമൂഹിക വർഗ്ഗത്തിന്റെ ജീവിതാനുഭവങ്ങൾക്കും താൽപര്യങ്ങൾക്കും ആശയരൂപം നൽകുകയും, ആ വർഗ്ഗത്തിന്റെ സംഘടനയിലും സാമൂഹിക-രാഷ്ട്രീയ നേതൃത്വത്തിലും പങ്കുവഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരാണ് ജൈവ ബുദ്ധിജീവികൾ.

ഉദാഹരണത്തിന്, തൊഴിലാളികളുടെ പ്രശ്നങ്ങൾ വെറുമൊരു കൂലി പ്രശ്നമായി കാണാതെ, തൊഴിലാളികളുടെ അനുഭവങ്ങളെ വിശാലമായ സാമൂഹികവും രാഷ്ട്രീയവുമായ പ്രശ്നങ്ങളുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന ഒരു തൊഴിലാളി നേതാവിനെയോ എഴുത്തുകാരനെയോ സംഘാടകനെയോ ജൈവ ബുദ്ധിജീവിയായി കാണാം. അയാൾ തൊഴിലാളികൾക്കുവേണ്ടി മാത്രം സംസാരിക്കുന്ന ഒരാളല്ല; അവരുടെ അനുഭവങ്ങളിൽ നിന്ന് ഒരു വിശാലമായ സാമൂഹിക കാഴ്ചപ്പാട് രൂപപ്പെടുത്താനും അവരെ കൂട്ടായി പ്രവർത്തിക്കാൻ സഹായിക്കാനും കഴിയുന്ന വ്യക്തിയാണ്.

ഇവിടെ ഗ്രാംഷിയുടെ മറ്റൊരു പ്രധാന ആശയം കൂടി വരുന്നു. ഒരു വർഗ്ഗത്തിന് സ്വന്തം ജൈവ ബുദ്ധിജീവികളെ സൃഷ്ടിക്കാൻ കഴിയണം. ഒരു സാമൂഹിക വിഭാഗം സ്വന്തം അനുഭവങ്ങളെ സ്വയം മനസ്സിലാക്കുകയും അവയ്ക്ക് രാഷ്ട്രീയവും സാംസ്കാരികവുമായ ഭാഷ കണ്ടെത്തുകയും ചെയ്യുമ്പോഴാണ് അത് ഒരു സംഘടിത സാമൂഹിക ശക്തിയായി വളരുന്നത്.

====കീഴാള സമൂഹവിഭാഗങ്ങളും അവരുടെ മുന്നേറ്റങ്ങളും (Subaltern Groups and Movements)====

സമൂഹത്തിൽ അധികാരവും നേതൃത്വവും കൈവശമുള്ള വിഭാഗങ്ങൾക്ക് കീഴിൽ കഴിയുന്ന സാമൂഹിക വിഭാഗങ്ങളെയാണ് ഗ്രാംഷി പലപ്പോഴും കീഴാള വിഭാഗങ്ങൾ എന്ന് വിളിച്ചത്. തൊഴിലാളികളും കർഷകരും ഇതിൽപ്പെടാം. എന്നാൽ ഗ്രാംഷിയുടെ ആശയം ഒരു പ്രത്യേക വർഗ്ഗത്തിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നതല്ല. രാഷ്ട്രീയമായും സാമൂഹികമായും സാംസ്കാരികമായും അധീനത അനുഭവിക്കുന്ന വിവിധ ജാതി, മത, ലിംഗ വിഭാഗങ്ങളെല്ലാം ഇതിൽ പെടും.

ഈ വിഭാഗങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ പ്രതിഷേധവും ചെറുത്തുനിൽപ്പും സ്വാഭാവികമായി ഉയർന്നുവരാം. എന്നാൽ ഒറ്റപ്പെട്ട പ്രതിഷേധങ്ങൾ മാത്രം ഒരു സാമൂഹികമാറ്റത്തിന് മതിയാകില്ല. അവയ്ക്ക് സംഘടനയും രാഷ്ട്രീയബോധവും വിശാലമായ സാമൂഹിക ബന്ധങ്ങളും ആവശ്യമാണ്.

അതുകൊണ്ട് ഗ്രാംഷി സ്വാഭാവിക മുന്നേറ്റവും (Spontaneity) ബോധപൂർവമായ നേതൃത്വവും (Conscious Leadership) തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചു. ജനകീയ മുന്നേറ്റങ്ങളെ അവഗണിക്കുകയോ അവയെ താഴ്ന്നതെന്നു കാണുകയോ ചെയ്യുന്നത് തെറ്റാണ്. അതുപോലെ തന്നെ അവയെ വെറും സ്വാഭാവിക പ്രതിഷേധങ്ങളായി വിട്ടുകളയുന്നതും പര്യാപ്തമല്ല. അവയെ കൂടുതൽ സംഘടിതവും ബോധപൂർവവുമായ രാഷ്ട്രീയ ശക്തിയായി വികസിപ്പിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

അതിനാൽ ഗ്രാംഷി ഉയർത്തിയ ചോദ്യം ഇതായിരുന്നു:
{{PullQuote |
കീഴാളരായി കഴിയുന്ന ഒരു സാമൂഹിക വിഭാഗം എങ്ങനെ സ്വന്തം ചരിത്രത്തിന്റെ സജീവ ശക്തിയായി മാറും? ഇവിടെ ജൈവ ബുദ്ധിജീവികളുടെ പങ്ക് പ്രധാനമാകുന്നു.

അങ്ങിനെ ഒരു ശക്തിയായി മാറുന്നതിന് സ്വന്തം സംഘടനയും രാഷ്ട്രീയബോധവും മാത്രം പോരാ. മറ്റു സാമൂഹിക വിഭാഗങ്ങളുമായി ബന്ധം സ്ഥാപിക്കുകയും വിശാലമായ ഒരു സാമൂഹിക സഖ്യം രൂപപ്പെടുത്തുകയും വേണം. അവിടെനിന്നാണ് Historical Bloc എന്നും Hegemony എന്നും പറയുന്ന ആശയങ്ങളിലേക്കുള്ള വഴി തുറക്കുന്നത്.
}}
====സായുധ സമരവും സാംസ്കാരിക സമരവും (War of Manoeuvre, War of Position)====

റഷ്യൻ വിപ്ലവത്തിന്റെ അനുഭവവും പടിഞ്ഞാറൻ യൂറോപ്യൻ സമൂഹങ്ങളുടെ വ്യത്യസ്ത ഘടനയും പരിഗണിച്ചപ്പോൾ ഗ്രാംഷി വിപ്ലവരാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ തന്ത്രത്തെക്കുറിച്ച് പുതിയൊരു ചിന്ത മുന്നോട്ടുവച്ചു.

സായുധ സമരം (War of manoeuvre) എന്നത് നേരിട്ടുള്ള രാഷ്ട്രീയ ആക്രമണത്തെയും അധികാരം പിടിച്ചെടുക്കാനുള്ള നിർണായക നീക്കത്തെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അതിനു വിപരീതമായി സാംസ്കാരിക സമരവും (war of position) എന്നത് സമൂഹത്തിനകത്ത് ദീർഘകാലം നീളുന്ന രാഷ്ട്രീയ-ബൗദ്ധിക-സാംസ്കാരിക പോരാട്ടമാണ്. സിവിൽ സൊസൈറ്റിയിലെ വിവിധ മേഖലകളിൽ സ്വാധീനം സ്ഥാപിക്കുക, ജനങ്ങളുടെ സമ്മതം നേടുക, പുതിയ രാഷ്ട്രീയബോധം വളർത്തുക, പുതിയ സാമൂഹിക സഖ്യങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുക - ഇവയെല്ലാം അതിന്റെ ഭാഗങ്ങളാണ്.

അതുകൊണ്ട് ഗ്രാംഷിയെ “സംസ്കാരത്തിന് പ്രാധാന്യം നൽകിയ മാർക്സിസ്റ്റ്” എന്നു മാത്രം വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയചിന്തയെ വളരെ ചുരുക്കിക്കാണിക്കുന്നതിന് തുല്യമാണ്. സംസ്കാരവും പൊതുബോധവും രാഷ്ട്രീയ അധികാരത്തിനായുള്ള പോരാട്ടത്തിന്റെ തന്നെ ഭാഗമാണെന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാദം.

====ചരിത്രബ്ലോക്കും സാമൂഹിക ശക്തികളുടെ കൂട്ടുകെട്ടും====

ഗ്രാംഷിയുടെ historical bloc — ചരിത്രബ്ലോക്ക് എന്ന ആശയം മറ്റൊരു പ്രധാന തിരുത്തലാണ്.

സാമ്പത്തിക ഘടന ഒരു വശത്തും ആശയങ്ങളും സംസ്കാരവും മറുവശത്തും എന്ന ലളിതമായ വിഭജനം കൊണ്ട് ഒരു ചരിത്രഘട്ടത്തെ വിശദീകരിക്കാൻ കഴിയില്ല. ഒരു പ്രത്യേക കാലഘട്ടത്തിൽ സാമ്പത്തിക ശക്തികളും സാമൂഹിക വിഭാഗങ്ങളും രാഷ്ട്രീയ സംഘടനകളും സ്ഥാപനങ്ങളും ആശയങ്ങളും സാംസ്കാരിക നേതൃത്വവും പരസ്പരം ബന്ധപ്പെട്ടു പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഒരു സമഗ്രമായ ഘടനയാണ് ചരിത്രബ്ലോക്ക്.

അതുകൊണ്ട് ഒരു വർഗ്ഗത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ വിജയം അതിന്റെ സാമ്പത്തിക ശക്തി മാത്രം കൊണ്ട് നിർണയിക്കപ്പെടുന്നില്ല. വിവിധ സാമൂഹിക വിഭാഗങ്ങളെ കൂട്ടിച്ചേർത്ത് ഒരു വിശാലമായ സാമൂഹിക-രാഷ്ട്രീയ സഖ്യം നിർമ്മിക്കാനും അതിന് ഒരു പൊതുവായ ലോകവീക്ഷണം നൽകാനും കഴിയണം.

'തെക്കൻ പ്രശ്നം' (Southern Question) എന്ന പഠനത്തിൽ ഇറ്റലിയിലെ വടക്കൻ വ്യവസായ തൊഴിലാളികളും തെക്കൻ കർഷകരും തമ്മിലുള്ള സഖ്യം ഗ്രാംഷി ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചു. ഒരു വർഗ്ഗത്തിന് തനിച്ച് മാറ്റം കൊണ്ടുവരാൻ കഴിയില്ലെന്നും, ദേശീയ - ജനകീയ (National - Popular) സഖ്യം അത്യാവശ്യമാണെന്നും അദ്ദേഹം വാദിച്ചു.

====നിഷ്ക്രിയ വിപ്ലവം (Passive Revolution)====

വിപുലമായ ജനകീയ വിപ്ലവം സംഭവിക്കാതെ, നിലവിലുള്ള ഭരണവർഗ്ഗങ്ങളോ അധികാരശക്തികളോ നിയന്ത്രിക്കുന്ന രീതിയിൽ സാമൂഹിക-രാഷ്ട്രീയ മാറ്റങ്ങൾ മുകളിൽ നിന്ന് നടപ്പാക്കപ്പെടുന്ന പ്രക്രിയകളെയാണ് ഗ്രാംഷി 'നിഷ്ക്രിയ വിപ്ലവം' (Passive Revolution) എന്ന ആശയത്തിലൂടെ വിശകലനം ചെയ്തത്.

====രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടിയുടെ പങ്ക് (Modern Prince)====

ഇറ്റാലിയൻ സൈദ്ധാന്തികൻ മാക്യവെല്ലിയുടെ 'രാജകുമാരൻ' (The Prince) എന്ന ആശയത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ഗ്രാംഷി അവതരിപ്പിച്ച സങ്കൽപ്പമാണ് 'ആധുനിക രാജകുമാരൻ (Modern Prince).

ആധുനിക കാലഘട്ടത്തിൽ മാക്യവെല്ലിയുടെ “രാജകുമാരൻ” എന്ന രാഷ്ട്രീയ പ്രവർത്തനത്തിന്റെ സ്ഥാനമേറ്റെടുക്കുന്നത് ഒരു വ്യക്തിയല്ല, രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടിയാണ് എന്നതാണ് “Modern Prince” എന്ന ആശയത്തിന്റെ കേന്ദ്രം. സാംസ്കാരികവും രാഷ്ട്രീയവുമായ പോരാട്ടങ്ങളെ ഏകോപിപ്പിക്കുന്ന കേന്ദ്രമായി പാർട്ടി പ്രവർത്തിക്കണം.

====എന്തുകൊണ്ടാണ് ഗ്രാംഷി ഇന്നും പ്രസക്തനാകുന്നത്?====

ആന്റണിയോ ഗ്രാംഷിയുടെ എല്ലാ എഴുത്തുകളുടെയും സിദ്ധാന്തങ്ങളുടെയും കേന്ദ്രബിന്ദു അല്ലെങ്കിൽ അതിന്റെ ആത്മാവ് എന്ന് പറയുന്നത് 'മനുഷ്യന്റെ സജീവമായ ഇടപെടലാണ്' (Human Agency). ഗ്രാംഷി ചരിത്രത്തെ മാറ്റിമറിക്കാനുള്ള മനുഷ്യന്റെ ചിന്താശേഷിക്കും കഴിവിനും വലിയ പ്രാധാന്യം നൽകി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിന്തകളിലെല്ലാം ഈ ഗുണം പരന്നുകിടക്കുന്നു.

ഗ്രാംഷിയുടെ മരണത്തിന് ശേഷം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിന്തയുടെ സ്വാധീനം പല ഘട്ടങ്ങളിലായി മാറി. ആദ്യം ഇറ്റാലിയൻ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ രാഷ്ട്രീയ ആവശ്യങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി അദ്ദേഹത്തെ വായിച്ചു. പിന്നീട് പാശ്ചാത്യ മാർക്സിസം, സാംസ്കാരിക പഠനം, മാധ്യമപഠനം, രാഷ്ട്രത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനം, Cultural Studies, പോസ്റ്റ്-മാർക്സിസ്റ്റ് രാഷ്ട്രീയചിന്ത തുടങ്ങിയ മേഖലകളിൽ ഗ്രാംഷിയുടെ ആശയങ്ങൾ വ്യാപകമായി ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടു. Raymond Williams, Stuart Hall തുടങ്ങിയ ചിന്തകരിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വാധീനം കാണാം.

1948 മുതൽ 1951 വരെ ആറ് വിഷയാധിഷ്ഠിത വാല്യങ്ങളായി പ്രസിദ്ധീകരിച്ച പ്രിസൺ നോട്ട്ബുക്കുകൾ “ഗ്രാംഷിയുടെ മനസ്സിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ധാരാളം കാര്യങ്ങൾ വാറ്റിയെടുത്തതാണെന്നും അവ അവിശ്വസനീയമാം വിധം കൃത്യമാണെന്നും" റോമിലെ ഗ്രാംഷി ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിന്റെ പ്രസിഡന്റ് സിൽവിയോ പോൺസ് പറയുകയുണ്ടായി. പ്രിസൺ നോട്ട്ബുക്കുകളുടെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു ഇംഗ്ലീഷ് സമാഹാരം 1971-ൽ Selections from the Prison Notebooks എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു. സമഗ്രമായ വിമർശനാത്മക ഇംഗ്ലീഷ് പതിപ്പിന്റെ വിവർത്തനശ്രമം പിന്നീട് ആരംഭിച്ചെങ്കിലും അത് ഇതുവരെ പൂർണ്ണമായിട്ടില്ല.

വിപ്ലവം വിജയിക്കാതിരുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ രൂപപ്പെട്ട ഗ്രാംഷിയുടെ ചിന്തകൾക്ക് അന്നത്തെ മുഖ്യധാരാ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടികൾ വലിയ പ്രാധാന്യം നൽകിയില്ല. ലെനിന്റെയോ സ്റ്റാലിന്റെയോ വിജയകരമായ മാതൃകകളോടായിരുന്നു അന്നത്തെ ഇടതുപക്ഷ പ്രസ്ഥാനങ്ങൾക്ക് താല്പര്യം. സോവിയറ്റ് യൂണിയനും അമേരിക്കയും (മുതലാളിത്തവും കമ്മ്യൂണിസവും) തമ്മിൽ കടുത്ത ആശയസമരത്തിലായിരുന്ന ശീത യുദ്ധത്തിന്റെ കാലത്ത് പൊതുവെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് സിദ്ധാന്തങ്ങൾക്ക് പ്രചാരം ലഭിക്കില്ല. എന്നുമാത്രമല്ല, ഗ്രാംഷിയുടെ സ്വതന്ത്ര ചിന്തകൾ ഔദ്യോഗിക സോവിയറ്റ് കാഴ്ചപ്പാടുകളുമായി പൂർണ്ണമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്നതായിരുന്നുമില്ല എന്നതിനാൽ സോവിയറ്റ് വക്താക്കൾ അദ്ദേഹത്തിന് വലിയ പ്രചാരം നൽകിയില്ല.

സോവിയറ്റ് മാതൃകയോട് വിമർശനാത്മകമായ സമീപനം പുലർത്തിയ പാശ്ചാത്യ യൂറോപ്പിലെ പുതിയ ഇടതുപക്ഷ പ്രവണതകൾക്കും (New Left), പിന്നീട് രൂപപ്പെട്ട യൂറോ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രവണതകൾക്കും ഗ്രാംഷിയുടെ ചിന്തകൾ പ്രധാനപ്പെട്ട ബൗദ്ധിക വിഭവമായി മാറി.

1960-കൾ മുതൽ തന്നെ ഇന്ത്യൻ ചരിത്രകാരന്മാരും രാഷ്ട്രീയ നിരീക്ഷകരും ഗ്രാംഷിയുടെ ആശയങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നുവെങ്കിലും കമ്മ്യൂണിസത്തിന്റെയും കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് സൈദ്ധാന്തികരുടെയും വലിയ പാരമ്പര്യമുള്ള കേരളത്തിൽ പോലും ഗ്രാംഷിയുടെ ചിന്തകളെക്കുറിച്ചുള്ള ആദ്യ പുസ്തകം വരുന്നത് 1996 ൽ ആണ്.
[[File:Gramshiyum-Marxist-Thatva-1.jpg|thumb|300px|right|ഗ്രാംഷിയൻ വിചാരവിപ്ലവം <br>ചിന്ത പബ്ലീഷേഴ്സ്]]
1990-കളുടെ തുടക്കത്തിൽ ഗ്രാംഷിയുടെ പ്രിസൺ നോട്ട്ബുക്കുകൾ വായിക്കാനിടയായ ഇ.എം.എസ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിന്തകളിൽ ആകൃഷ്ടനാവുകയും, തുടർന്ന് ഗ്രാംഷിയുടെ മറ്റു കൃതികളും തേടിവായിക്കുകയും ചെയ്തു. 1995-ൽ The Marxist ത്രൈമാസികത്തിൽ “Antonio Gramsci: The Man & His Thoughts” എന്ന ലേഖനം അദ്ദേഹം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. തുടർന്ന് 1996-ൽ ഇ.എം.എസും പി. ഗോവിന്ദപ്പിള്ളയും ചേർന്ന് എഴുതിയ 'ഗ്രാംഷിയൻ വിചാര വിപ്ലവം' പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു.

എന്നാൽ ഗ്രാംഷിയെ ഇന്നത്തെ കാലത്തേക്ക് കൊണ്ടുവരേണ്ടത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചില പ്രസിദ്ധമായ പദങ്ങൾ ആവർത്തിക്കുന്നതിലൂടെ മാത്രം സാധ്യമല്ല: അതിനായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനചോദ്യങ്ങളിലേക്ക് തിരിച്ചുപോകേണ്ടതുണ്ട്:

സമൂഹത്തിൽ ആശയങ്ങൾ എങ്ങനെ രൂപപ്പെടുന്നു?

ഒരു ജനതയുടെ പൊതുബോധം എങ്ങനെ നിർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു?

എന്തുകൊണ്ടാണ് മനുഷ്യർ ചില സാമൂഹിക ക്രമങ്ങളെ സ്വാഭാവികമായി സ്വീകരിക്കുന്നത്?

ഒരു രാഷ്ട്രീയ ശക്തി എങ്ങനെ സമ്മതം നേടുന്നു?

പഴയ ആശയങ്ങളും പുതിയ ആശയങ്ങളും ഒരേ മനുഷ്യനിലും ഒരേ സമൂഹത്തിലും എങ്ങനെ ഒരേസമയം നിലനിൽക്കുന്നു?

രാഷ്ട്രീയമാറ്റത്തിന് സാമ്പത്തിക ഘടനയിലെ മാറ്റം മാത്രം മതിയോ?

ജനങ്ങളുടെ ദൈനംദിന ജീവിതത്തിലും സംസ്കാരത്തിലും ഭാഷയിലും മതത്തിലും സംഘടനകളിലും ഇടപെടാതെ ഒരു പുതിയ രാഷ്ട്രീയബോധം രൂപപ്പെടുത്താൻ കഴിയുമോ?

ഇവയാണ് ഗ്രാംഷിയുടെ ചിന്തയെ ഇന്നും സജീവമാക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങൾ.

അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഗ്രാംഷിയെ വീണ്ടും വായിക്കുന്നത് “ഒരു പഴയ മാർക്സിസ്റ്റ് ചിന്തകനെ ഓർമ്മിക്കുക” എന്നതിനേക്കാൾ വലിയ കാര്യമാണ്. ഒരു സമൂഹത്തിൽ അധികാരം എങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു, സമ്മതം എങ്ങനെ നിർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു, പൊതുബോധം എങ്ങനെ രൂപപ്പെടുന്നു, അതിനെ എങ്ങനെ മാറ്റാം എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള അന്വേഷണമാണ് ഗ്രാംഷിയുടെ വായന.
|highlight1=ഭരണവർഗ്ഗം അധികാരം നിലനിർത്തുന്നത് പോലീസിനെയും പട്ടാളത്തെയും ഉപയോഗിച്ചുള്ള ബലപ്രയോഗത്തിലൂടെ (Coercion) മാത്രമല്ല; മറിച്ച്, സ്കൂളുകൾ, മാധ്യമങ്ങൾ, സാംസ്കാരിക സ്ഥാപനങ്ങൾ എന്നിവയിലൂടെ ജനങ്ങളുടെ സമ്മതം (Consent) നേടിയെടുത്തുകൊണ്ടാണ്. അതിനാൽ, വിപ്ലവം വിജയിക്കണമെങ്കിൽ സാമ്പത്തിക അടിത്തറയിൽ മാത്രമല്ല, സാംസ്കാരിക-ആശയതലങ്ങളിലും പോരാട്ടം നടത്തേണ്ടതുണ്ട്.
|highlight2=പൊതുബോധം ഒരു ക്രമബദ്ധമായ തത്ത്വചിന്തയല്ല. ചരിത്രത്തിലൂടെ സമൂഹത്തിൽ അടിഞ്ഞുകൂടിയ വിശ്വാസങ്ങൾ, മതപരമായ ധാരണകൾ, ആചാരങ്ങൾ, മുൻവിധികൾ, പ്രായോഗിക അറിവുകൾ, പഴയ ആശയങ്ങൾ, പുതിയ അനുഭവങ്ങൾ എന്നിവയുടെ ഒരു മിശ്രിതമാണ് അത്.
|Image1=Antonio-Gramsci-2.jpg
|Image1_caption=അന്റോണിയോ ഗ്രാംഷി (1891-1937)
|Image2=Gramshiyum-Marxist-Thatva-1.jpg
|Image2_caption=ഗ്രാംഷിയൻ വിചാരവിപ്ലവം
|Image2_credit=ചിന്ത പബ്ലീഷേഴ്സ്
|ContinueReading=Antonio-Gramshi-Jeevithavum
}}

പ്രമാണം:Antonio-Gramsci-2.jpg

2026-09-22T07:12:57Z

VijayanPN:

Gramshiyum-Marxist-Thatva

2026-09-22T07:03:50Z

VijayanPN:

{{Article
|Language=Malayalam (ML)
|Displayname=ഗ്രാംഷിയും മാർക്സിസ്റ്റ് തത്വചിന്തയും
|Author=Author:True Dialogue Debates
|Published date=2026-09-21
|HomepageStatus=Featured
|Category=രാഷ്ട്രീയ ദർശനം
|Intro=അന്റോണിയോ ഗ്രാംഷി സീരീസിലെ രണ്ടാം ഭാഗം.
ഗ്രാംഷിയുടെ മാർക്സിസ്റ്റ് തത്വചിന്തയെയും പ്രധാന ആശയങ്ങളെയും ഹ്രസ്വമായി പരിചയപ്പെടുത്തുന്ന ലേഖനം. സാമ്പത്തിക അടിത്തറയ്ക്കപ്പുറം സാംസ്കാരിക-രാഷ്ട്രീയ ബോധവും ഹെജിമണിയും ചരിത്രപരമായ മാറ്റങ്ങളിൽ എങ്ങനെ പങ്കുവഹിക്കുന്നുവെന്ന് ഇതിൽ വിശദീകരിക്കുന്നു.
|Content=ഗ്രാംഷിയുടെ മാർക്സിസ്റ്റ് ചിന്ത മനസ്സിലാക്കാൻ ആദ്യം അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാലഘട്ടവും രാഷ്ട്രീയാനുഭവങ്ങളും ഓർക്കണം.

റഷ്യയിൽ 1917-ൽ വിപ്ലവം വിജയിച്ചു. എന്നാൽ അതേ കാലത്ത് വിപ്ലവകരമായ സാഹചര്യം ഉണ്ടായിരുന്ന ഇറ്റലിയിലും ജർമ്മനിയിലും ഫ്രാൻസിലും വിപ്ലവം വിജയിച്ചില്ല. ഇറ്റലിയിൽ തൊഴിലാളി പ്രക്ഷോഭങ്ങൾ ശക്തമായിരുന്നു. ഫാക്ടറി കൗൺസിലുകൾ രൂപപ്പെട്ടതിനു പിന്നാലെ 1920 സെപ്റ്റംബറിൽ രാജ്യവ്യാപകമായി തൊഴിലാളികൾ ഫാക്ടറികൾ ഏറ്റെടുത്ത് പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്ന സ്ഥിതിയിലേക്ക് പ്രസ്ഥാനം വളർന്നു. 4 ലക്ഷത്തിലധികം ലോഹവ്യവസായ തൊഴിലാളികൾ ഫാക്ടറികൾ കൈവശപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ, മറ്റു വ്യവസായങ്ങളിലേക്കും അത് വ്യാപിച്ചതോടെ പങ്കെടുത്ത തൊഴിലാളികളുടെ എണ്ണം ഏകദേശം 5 മുതൽ 6 ലക്ഷം വരെ എത്തിയതായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ടൂറിനിൽ മാത്രം 185 ഓളം ലോഹവ്യവസായ ഫാക്ടറികൾ അധീനതയിലായി. എന്നിട്ടും ഈ മുന്നേറ്റം രാഷ്ട്രീയ അധികാരം പിടിച്ചെടുക്കുന്നതിലേക്ക് എത്തിച്ചേർന്നില്ല.

തൊട്ടുപിന്നാലെ ഫാസിസം അധികാരത്തിലെത്തുകയും തൊഴിലാളി പ്രസ്ഥാനത്തെ അടിച്ചമർത്തുകയും ചെയ്തു.

ഈ അനുഭവങ്ങൾ ഗ്രാംഷിയുടെ ചിന്തയെ ആഴത്തിൽ സ്വാധീനിച്ചു. വിപ്ലവത്തിന് സാമ്പത്തിക സാഹചര്യം മാത്രം മതിയോ? ഒരു സമൂഹത്തിൽ ജനങ്ങളുടെ രാഷ്ട്രീയബോധം എങ്ങനെയാണ് രൂപപ്പെടുന്നത്? ജനങ്ങൾ നിലവിലുള്ള സാമൂഹികക്രമത്തെ എന്തുകൊണ്ടാണ് പലപ്പോഴും അംഗീകരിക്കുന്നത്?

ഇത്തരം ചോദ്യങ്ങളിലേക്കാണ് ഗ്രാംഷിയുടെ ശ്രദ്ധ തിരിഞ്ഞത്.

ഫാസിസ്റ്റ് ഭരണകൂടത്തിന്റെ തടവറയിൽ കഴിയുമ്പോൾ അദ്ദേഹം ഈ പ്രശ്നങ്ങളെക്കുറിച്ച് നിരന്തരം ചിന്തിച്ചു. 1929 മുതൽ 1935 വരെ എഴുതിയ കുറിപ്പുകളിലാണ് ഈ അന്വേഷണങ്ങൾ പ്രധാനമായും കാണുന്നത്. പിന്നീട് ഈ കുറിപ്പുകൾ Prison Notebooks എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു.

ഗ്രാംഷിയുടെ ചിന്തയുടെ പ്രത്യേകത ഇവിടെ നിന്നാണ് വ്യക്തമാകുന്നത്. സമൂഹത്തെ മാറ്റുന്നത് സാമ്പത്തിക ഘടനയിലെ മാറ്റം മാത്രമല്ലെന്നും. മനുഷ്യരുടെ ബോധം, സംസ്കാരം, ആശയങ്ങൾ, സംഘടന, രാഷ്ട്രീയ പ്രവർത്തനം എന്നിവയും ചരിത്രമാറ്റത്തിൽ പങ്കുവഹിക്കുന്നുവെന്നും അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കി.

ഇതോടെ ഗ്രാംഷിയുടെ മുന്നിലെ പ്രധാന ചോദ്യം മറ്റൊന്നായി:
{{PullQuote |
അധികാരം എങ്ങനെ നിലനിൽക്കുന്നു?

അത് എങ്ങനെ ജനങ്ങളുടെ സമ്മതം നേടുന്നു?

അതിനെ മാറ്റാൻ ഒരു പുതിയ രാഷ്ട്രീയബോധം എങ്ങനെ രൂപപ്പെടും?
}}
ഇതാണ് പിന്നീട് ഹെജിമണി, പൊതുബോധം, പൗരസമൂഹം, ജൈവ ബുദ്ധിജീവികൾ, ചരിത്രബ്ലോക്ക്, സാംസ്കാരിക സമരം തുടങ്ങിയ ഗ്രാംഷിയൻ ആശയങ്ങളിലേക്ക് നമ്മെ നയിക്കുന്നത്.
{{PullQuote |
ഗ്രാംഷിയുടെ ചിന്തയിലെ പ്രധാന ആശയങ്ങൾ ഓരോന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഓരോ രാഷ്ട്രീയ പ്രശ്നത്തിൽ നിന്നാണ് വളർന്നുവന്നത്. അവയെ വേർതിരിച്ചുള്ള നിർവചനങ്ങളായി കാണുന്നതിനേക്കാൾ, പരസ്പരം ബന്ധമുള്ള ആശയങ്ങളായി കാണുന്നതാണ് കൂടുതൽ സഹായകരം.
}}
====ചരിത്രപരമായ ഭൗതികവാദവും മനുഷ്യന്റെ ഇടപെടലും====

ചരിത്രപരമായ ഭൗതികവാദത്തിന് (Historical Materialism) മനുഷ്യന്റെ സജീവമായ ഇടപെടലുകൾക്കുള്ള (Human Agency) പ്രാധാന്യം തിരിച്ചുകൊടുത്തു എന്നതാണ് ഗ്രാംഷി ചെയ്ത പ്രധാന കാര്യം.

മാർക്സിന്റെ ആദ്യകാല കൃതികളിലെ ഫിലോസഫി ഓഫ് പ്രാക്സിസ് (Philosophy of Praxis) എന്ന ആശയത്തെ വീണ്ടെടുത്തുകൊണ്ട്, ചിന്തയും പ്രവൃത്തിയും (Theory and Practice) വേർപിരിക്കാനാവാത്തവിധം ഒന്നിച്ചിരിക്കുന്നുവെന്ന് അദ്ദേഹം വ്യക്തമാക്കി. ഭൗതിക സാഹചര്യങ്ങളും സാംസ്കാരിക-രാഷ്ട്രീയ ബോധവും തമ്മിലുള്ള പരസ്പര ബന്ധത്തിലൂടെ വികസിക്കുന്ന വൈരുധ്യാത്മക ഭൗതികവാദത്തിന് (Dialectical Materialism) കൂടുതൽ ജീവസ്സുറ്റ വ്യാഖ്യാനം നൽകാൻ ഇതുവഴി ഗ്രാംഷിക്ക് കഴിഞ്ഞു.

====അടിത്തറയും മേൽപ്പുരയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം====

കാൾ മാർക്സ് സമൂഹത്തിന്റെ ഘടനയെ വിശദീകരിക്കാൻ കെട്ടിടത്തിന്റെ അടിത്തറയും (Base) അതിനു മുകളിലുള്ള മേൽപ്പുരയും (Superstructure) എന്ന വാസ്തുശില്പ രൂപകമാണ് (Architectural Metaphor) ഉപയോഗിച്ചത്.

ഉൽപ്പാദന ശക്തികളും (തൊഴിലാളികൾ, സാങ്കേതികവിദ്യ, ഭൂമി) ഉൽപ്പാദന ബന്ധങ്ങളും (തൊഴിലുടമ-തൊഴിലാളി ബന്ധം) അടങ്ങുന്ന സാമ്പത്തിക വ്യവസ്ഥയെയാണ് അദ്ദേഹം അടിത്തറയായി (Economic Base) കണ്ടത്.

മേൽപ്പുരയിലാകട്ടെ (Superstructure) സംസ്കാരം, മതം, നിയമം, രാഷ്ട്രീയം, വിദ്യാഭ്യാസം, ഭരണകൂട സ്ഥാപനങ്ങൾ എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു.

പരമ്പരാഗത മാർക്സിസ്റ്റ് വ്യാഖ്യാതാക്കൾ ഇതിനെ ഒരു വശത്തേക്ക് മാത്രം സഞ്ചരിക്കുന്ന ബന്ധമായാണ് കണ്ടത്. സാമ്പത്തിക അടിത്തറയാണ് സമൂഹത്തിലെ മറ്റെല്ലാ കാര്യങ്ങളെയും പൂർണ്ണമായി തീരുമാനിക്കുന്നത് (Economic Determinism) എന്നും, അടിത്തറയിൽ മാറ്റമുണ്ടാകുമ്പോൾ മേൽപ്പുര താനേ മാറി വിപ്ലവം ഉണ്ടാകുമെന്നും അവർ വിശ്വസിച്ചു.

മാർക്സിസത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക അടിത്തറയെ തള്ളിക്കളയാതെ തന്നെ, അതിന്റെ ഇത്തരം ലളിതവൽക്കരിച്ച യാന്ത്രിക വ്യാഖ്യാനങ്ങളെ അന്റോണിയോ ഗ്രാംഷി ശക്തമായി ചോദ്യം ചെയ്തു. മേൽപ്പുര എന്നത് അടിത്തറയുടെ വെറുമൊരു നിഷ്ക്രിയ പ്രതിഫലനമല്ലെന്നും സംസ്കാരത്തിനും ആശയങ്ങൾക്കും സാമ്പത്തിക അടിത്തറയെപ്പോലും തിരികെ സ്വാധീനിക്കാനും മാറ്റങ്ങൾ വരുത്താനുമുള്ള ശേഷിയുണ്ടെന്നും അദ്ദേഹം സ്ഥാപിച്ചു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധി കൊണ്ടുമാത്രം വിപ്ലവം നടക്കില്ലെന്ന് ഗ്രാംഷി ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. മനുഷ്യന്റെ രാഷ്ട്രീയ ബോധം, സംസ്കാരം, ആശയം, കൃത്യമായ രാഷ്ട്രീയ ഇടപെടൽ പ്രവർത്തനാധിഷ്ഠിത തത്ത്വചിന്ത) (Philosophy of Praxis) എന്നിവ വിപ്ലവത്തിന് അത്യാവശ്യമാണ്.

റഷ്യയിലും പടിഞ്ഞാറൻ യൂറോപ്പിലും രാഷ്ട്രവും പൗരസമൂഹവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം ഒരുപോലെയായിരുന്നില്ലെന്ന് ഗ്രാംഷി തിരിച്ചറിഞ്ഞു. പടിഞ്ഞാറൻ സമൂഹങ്ങളിൽ പൗരസമൂഹത്തിലെ സ്ഥാപനങ്ങളും സംഘടനകളും ആശയലോകവും രാഷ്ട്രീയ അധികാരത്തെ കൂടുതൽ സങ്കീർണ്ണമായി സംരക്ഷിക്കുന്ന ഘടനയായി പ്രവർത്തിച്ചു.

തന്റെ ജന്മനാടായ ഇറ്റലിയിലെ ദരിദ്രരായ കർഷകരെയും തൊഴിലാളികളെയും ചൂഷണം ചെയ്യുന്നത് മുതലാളിമാരും ജന്മികളുമായിരുന്നു. എന്നാൽ ഈ ദരിദ്രർ തങ്ങളെ ചൂഷണം ചെയ്യുന്നവർക്കെതിരെ തിരിയാതെ അവരെ അനുകൂലിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്. കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ ആശയങ്ങളും സ്ഥാപനങ്ങളും സാമൂഹിക യാഥാർഥ്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ജനങ്ങളുടെ ധാരണകളെ എങ്ങനെ സ്വാധീനിക്കുകയും നിലവിലുള്ള സാമൂഹികബന്ധങ്ങൾക്ക് പിന്തുണ നൽകുകയും ചെയ്തുവെന്ന് ഗ്രാംഷി വിശകലനം ചെയ്തു. അതായത് ഈ ശക്തമായ സാംസ്കാരിക മേൽപ്പുരയാണ് മുതലാളിത്ത സാമ്പത്തിക അടിത്തറയെ താങ്ങിനിർത്തിയത്.

====ഹെജിമണി====

സാമ്പത്തിക അടിത്തറ തകർന്നാൽ ഭരണവർഗ്ഗത്തിന്റെ അധികാരം സ്വയം തകരില്ലെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഗ്രാംഷി, ഭരണവർഗ്ഗം അധികാരം നിലനിർത്തുന്ന പ്രക്രിയയെ വിശദീകരിക്കാൻ Hegemony (ഹെജിമണി) എന്ന ആശയമാണ് സ്വീകരിച്ചത്. ഇതിനെ വെറും "ആധിപത്യം" എന്ന് വിളിക്കുന്നതിനേക്കാൾ സാംസ്കാരിക-ബൗദ്ധിക നേതൃത്വം അഥവാ സമ്മതിയിലധിഷ്ഠിതമായ ആധിപത്യം (Consent-based Hegemony) എന്ന് വിളിക്കുന്നതാണ് ശരി.

പടിഞ്ഞാറൻ യൂറോപ്യൻ രാജ്യങ്ങളിൽ നിലനിന്നിരുന്ന മുതലാളിത്തത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക അധീശത്വത്തെക്കുറിച്ച് തൊട്ടുമുൻപ് സൂചിപ്പിച്ചത് ഈ പ്രതിഭാസത്തെ മനസ്സിലാക്കാൻ ഉപകരിക്കും.
{{PullQuote |
ഭരണവർഗ്ഗം അധികാരം നിലനിർത്തുന്നത് പോലീസിനെയും പട്ടാളത്തെയും ഉപയോഗിച്ചുള്ള ബലപ്രയോഗത്തിലൂടെ (Coercion) മാത്രമല്ല; മറിച്ച്, സ്കൂളുകൾ, മാധ്യമങ്ങൾ, സാംസ്കാരിക സ്ഥാപനങ്ങൾ എന്നിവയിലൂടെ ജനങ്ങളുടെ സമ്മതം (Consent) നേടിയെടുത്തുകൊണ്ടാണ്. അതിനാൽ, വിപ്ലവം വിജയിക്കണമെങ്കിൽ സാമ്പത്തിക അടിത്തറയിൽ മാത്രമല്ല, സാംസ്കാരിക-ആശയതലങ്ങളിലും പോരാട്ടം നടത്തേണ്ടതുണ്ട്.
}}
====സമൂഹവും അധികാര രൂപങ്ങളും====

ഗ്രാംഷിയുടെ “Integral State” എന്ന ആശയത്തിൽ രാഷ്ട്രീയ സമൂഹവും (Political Society) പൗരസമൂഹവും (Civil Society) പരസ്പരം ബന്ധപ്പെട്ടു പ്രവർത്തിക്കുന്നു. രാഷ്ട്രീയ സമൂഹത്തിൽ ബലപ്രയോഗത്തിന്റെയും നിയമപരമായ നിയന്ത്രണത്തിന്റെയും ഘടകങ്ങൾ പ്രധാനമാണെങ്കിൽ, പൗരസമൂഹത്തിൽ സമ്മതവും സാംസ്കാരിക നേതൃത്വവും നിർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു.

പത്രങ്ങൾ, സ്കൂളുകൾ, മതസ്ഥാപനങ്ങൾ, കുടുംബം, സാംസ്കാരിക സംഘടനകൾ എന്നിവയടങ്ങുന്ന 'പൗരസമൂഹ'ത്തിലൂടെയാണ് ഭരണവർഗ്ഗം സ്വന്തം ആശയങ്ങളെ സമൂഹത്തിന്റെ പൊതുബോധമാക്കി മാറ്റുന്നത്. അതിനാൽ രാഷ്ട്രീയ പോരാട്ടം എന്നത് സർക്കാറിനെ പിടിച്ചെടുക്കൽ മാത്രമല്ല, ഈ സാംസ്കാരിക മേഖലകളിലെ ആശയപോരാട്ടം കൂടി ആണ്.

====പൊതുബോധത്തിന്റെ വൈരുദ്ധ്യം====

ഗ്രാംഷിയുടെ ചിന്തയിൽ പിന്നീടു വലിയ പ്രാധാന്യം നേടുന്ന മറ്റൊരു ആശയമാണ് common sense — സാമാന്യബോധം.
{{PullQuote |
പൊതുബോധം ഒരു ക്രമബദ്ധമായ തത്ത്വചിന്തയല്ല. ചരിത്രത്തിലൂടെ സമൂഹത്തിൽ അടിഞ്ഞുകൂടിയ വിശ്വാസങ്ങൾ, മതപരമായ ധാരണകൾ, ആചാരങ്ങൾ, മുൻവിധികൾ, പ്രായോഗിക അറിവുകൾ, പഴയ ആശയങ്ങൾ, പുതിയ അനുഭവങ്ങൾ എന്നിവയുടെ ഒരു മിശ്രിതമാണ് അത്.
}}
അതുകൊണ്ട് പൊതുബോധം ഏകതാനമായിരിക്കണമെന്നില്ല. ഒരേ മനുഷ്യനിൽ തന്നെ പരസ്പരം വിരുദ്ധമായ ആശയങ്ങൾ ഒരേസമയം നിലനിൽക്കാം.

ഇവിടെയാണ് ഗ്രാംഷിയുടെ പ്രസിദ്ധമായ മറ്റൊരു നിരീക്ഷണം പ്രസക്തമാകുന്നത്: “എല്ലാ മനുഷ്യരും തത്ത്വചിന്തകരാണ്.”

അതിനർത്ഥം എല്ലാവരും തത്ത്വശാസ്ത്രഗ്രന്ഥങ്ങൾ എഴുതുന്നു എന്നല്ല. മനുഷ്യർ ലോകത്തെക്കുറിച്ച് ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള ധാരണകളോടെയാണ് ജീവിക്കുന്നത്. അവരുടെ ഭാഷയിലും ആചാരങ്ങളിലും മതവിശ്വാസങ്ങളിലും രാഷ്ട്രീയാഭിപ്രായങ്ങളിലും ദൈനംദിന പ്രവൃത്തികളിലും ഒരു ലോകവീക്ഷണം അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.

അതിനാൽ രാഷ്ട്രീയപ്രവർത്തനം എന്നത് ജനങ്ങൾക്ക് പുറത്തുനിന്ന് “ശരിയായ ബോധം” നൽകുക മാത്രമല്ല. അവരുടെ നിലവിലുള്ള പൊതുബോധത്തിലെ വൈരുധ്യങ്ങളെ തിരിച്ചറിയുകയും അതിനകത്ത് പുതിയ ബോധത്തിനുള്ള സാധ്യതകൾ കണ്ടെത്തുകയും ചെയ്യുന്നതാണ്.

ഈ ആശയം പിന്നീട് ഗ്രാംഷിയുടെ രാഷ്ട്രീയപ്രവർത്തനത്തെ സംസ്കാരത്തോടും ദൈനംദിന ജീവിതത്തോടും ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന പ്രധാന കണ്ണിയായി മാറുന്നു.

====ജൈവ ബുദ്ധിജീവികൾ====

ബുദ്ധിജീവികൾ ആരാണ്? ബുദ്ധിജീവികൾ എന്നാൽ സർവകലാശാലാ അധ്യാപകരോ എഴുത്തുകാരോ മാത്രമല്ലെന്ന് ഗ്രാംഷി ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. പരമ്പരാഗത ബുദ്ധിജീവികൾ (Traditional Intellectuals) തങ്ങളെ സ്വയം ഒരു പ്രത്യേക സാമൂഹിക വർഗ്ഗത്തിന്റെ പ്രതിനിധികളായി കാണുന്നുണ്ടാവില്ല. എന്നാൽ സ്ഥാപനങ്ങളുമായുള്ള അവരുടെ ബന്ധങ്ങളും സ്ഥാനവും പ്രവർത്തനവും നിലവിലുള്ള സാമൂഹിക ബന്ധങ്ങളുമായി സമരസപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ഒരു സാമൂഹിക വർഗ്ഗത്തിന്റെ ജീവിതാനുഭവങ്ങൾക്കും താൽപര്യങ്ങൾക്കും ആശയരൂപം നൽകുകയും, ആ വർഗ്ഗത്തിന്റെ സംഘടനയിലും സാമൂഹിക-രാഷ്ട്രീയ നേതൃത്വത്തിലും പങ്കുവഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരാണ് ജൈവ ബുദ്ധിജീവികൾ.

ഉദാഹരണത്തിന്, തൊഴിലാളികളുടെ പ്രശ്നങ്ങൾ വെറുമൊരു കൂലി പ്രശ്നമായി കാണാതെ, തൊഴിലാളികളുടെ അനുഭവങ്ങളെ വിശാലമായ സാമൂഹികവും രാഷ്ട്രീയവുമായ പ്രശ്നങ്ങളുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന ഒരു തൊഴിലാളി നേതാവിനെയോ എഴുത്തുകാരനെയോ സംഘാടകനെയോ ജൈവ ബുദ്ധിജീവിയായി കാണാം. അയാൾ തൊഴിലാളികൾക്കുവേണ്ടി മാത്രം സംസാരിക്കുന്ന ഒരാളല്ല; അവരുടെ അനുഭവങ്ങളിൽ നിന്ന് ഒരു വിശാലമായ സാമൂഹിക കാഴ്ചപ്പാട് രൂപപ്പെടുത്താനും അവരെ കൂട്ടായി പ്രവർത്തിക്കാൻ സഹായിക്കാനും കഴിയുന്ന വ്യക്തിയാണ്.

ഇവിടെ ഗ്രാംഷിയുടെ മറ്റൊരു പ്രധാന ആശയം കൂടി വരുന്നു. ഒരു വർഗ്ഗത്തിന് സ്വന്തം ജൈവ ബുദ്ധിജീവികളെ സൃഷ്ടിക്കാൻ കഴിയണം. ഒരു സാമൂഹിക വിഭാഗം സ്വന്തം അനുഭവങ്ങളെ സ്വയം മനസ്സിലാക്കുകയും അവയ്ക്ക് രാഷ്ട്രീയവും സാംസ്കാരികവുമായ ഭാഷ കണ്ടെത്തുകയും ചെയ്യുമ്പോഴാണ് അത് ഒരു സംഘടിത സാമൂഹിക ശക്തിയായി വളരുന്നത്.

====കീഴാള സമൂഹവിഭാഗങ്ങളും അവരുടെ മുന്നേറ്റങ്ങളും (Subaltern Groups and Movements)====

സമൂഹത്തിൽ അധികാരവും നേതൃത്വവും കൈവശമുള്ള വിഭാഗങ്ങൾക്ക് കീഴിൽ കഴിയുന്ന സാമൂഹിക വിഭാഗങ്ങളെയാണ് ഗ്രാംഷി പലപ്പോഴും കീഴാള വിഭാഗങ്ങൾ എന്ന് വിളിച്ചത്. തൊഴിലാളികളും കർഷകരും ഇതിൽപ്പെടാം. എന്നാൽ ഗ്രാംഷിയുടെ ആശയം ഒരു പ്രത്യേക വർഗ്ഗത്തിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നതല്ല. രാഷ്ട്രീയമായും സാമൂഹികമായും സാംസ്കാരികമായും അധീനത അനുഭവിക്കുന്ന വിവിധ ജാതി, മത, ലിംഗ വിഭാഗങ്ങളെല്ലാം ഇതിൽ പെടും.

ഈ വിഭാഗങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ പ്രതിഷേധവും ചെറുത്തുനിൽപ്പും സ്വാഭാവികമായി ഉയർന്നുവരാം. എന്നാൽ ഒറ്റപ്പെട്ട പ്രതിഷേധങ്ങൾ മാത്രം ഒരു സാമൂഹികമാറ്റത്തിന് മതിയാകില്ല. അവയ്ക്ക് സംഘടനയും രാഷ്ട്രീയബോധവും വിശാലമായ സാമൂഹിക ബന്ധങ്ങളും ആവശ്യമാണ്.

അതുകൊണ്ട് ഗ്രാംഷി സ്വാഭാവിക മുന്നേറ്റവും (Spontaneity) ബോധപൂർവമായ നേതൃത്വവും (Conscious Leadership) തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചു. ജനകീയ മുന്നേറ്റങ്ങളെ അവഗണിക്കുകയോ അവയെ താഴ്ന്നതെന്നു കാണുകയോ ചെയ്യുന്നത് തെറ്റാണ്. അതുപോലെ തന്നെ അവയെ വെറും സ്വാഭാവിക പ്രതിഷേധങ്ങളായി വിട്ടുകളയുന്നതും പര്യാപ്തമല്ല. അവയെ കൂടുതൽ സംഘടിതവും ബോധപൂർവവുമായ രാഷ്ട്രീയ ശക്തിയായി വികസിപ്പിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

അതിനാൽ ഗ്രാംഷി ഉയർത്തിയ ചോദ്യം ഇതായിരുന്നു:
{{PullQuote |
കീഴാളരായി കഴിയുന്ന ഒരു സാമൂഹിക വിഭാഗം എങ്ങനെ സ്വന്തം ചരിത്രത്തിന്റെ സജീവ ശക്തിയായി മാറും? ഇവിടെ ജൈവ ബുദ്ധിജീവികളുടെ പങ്ക് പ്രധാനമാകുന്നു.

അങ്ങിനെ ഒരു ശക്തിയായി മാറുന്നതിന് സ്വന്തം സംഘടനയും രാഷ്ട്രീയബോധവും മാത്രം പോരാ. മറ്റു സാമൂഹിക വിഭാഗങ്ങളുമായി ബന്ധം സ്ഥാപിക്കുകയും വിശാലമായ ഒരു സാമൂഹിക സഖ്യം രൂപപ്പെടുത്തുകയും വേണം. അവിടെനിന്നാണ് Historical Bloc എന്നും Hegemony എന്നും പറയുന്ന ആശയങ്ങളിലേക്കുള്ള വഴി തുറക്കുന്നത്.
}}
====സായുധ സമരവും സാംസ്കാരിക സമരവും (War of Manoeuvre, War of Position)====

റഷ്യൻ വിപ്ലവത്തിന്റെ അനുഭവവും പടിഞ്ഞാറൻ യൂറോപ്യൻ സമൂഹങ്ങളുടെ വ്യത്യസ്ത ഘടനയും പരിഗണിച്ചപ്പോൾ ഗ്രാംഷി വിപ്ലവരാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ തന്ത്രത്തെക്കുറിച്ച് പുതിയൊരു ചിന്ത മുന്നോട്ടുവച്ചു.

സായുധ സമരം (War of manoeuvre) എന്നത് നേരിട്ടുള്ള രാഷ്ട്രീയ ആക്രമണത്തെയും അധികാരം പിടിച്ചെടുക്കാനുള്ള നിർണായക നീക്കത്തെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അതിനു വിപരീതമായി സാംസ്കാരിക സമരവും (war of position) എന്നത് സമൂഹത്തിനകത്ത് ദീർഘകാലം നീളുന്ന രാഷ്ട്രീയ-ബൗദ്ധിക-സാംസ്കാരിക പോരാട്ടമാണ്. സിവിൽ സൊസൈറ്റിയിലെ വിവിധ മേഖലകളിൽ സ്വാധീനം സ്ഥാപിക്കുക, ജനങ്ങളുടെ സമ്മതം നേടുക, പുതിയ രാഷ്ട്രീയബോധം വളർത്തുക, പുതിയ സാമൂഹിക സഖ്യങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുക - ഇവയെല്ലാം അതിന്റെ ഭാഗങ്ങളാണ്.

അതുകൊണ്ട് ഗ്രാംഷിയെ “സംസ്കാരത്തിന് പ്രാധാന്യം നൽകിയ മാർക്സിസ്റ്റ്” എന്നു മാത്രം വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയചിന്തയെ വളരെ ചുരുക്കിക്കാണിക്കുന്നതിന് തുല്യമാണ്. സംസ്കാരവും പൊതുബോധവും രാഷ്ട്രീയ അധികാരത്തിനായുള്ള പോരാട്ടത്തിന്റെ തന്നെ ഭാഗമാണെന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാദം.

====ചരിത്രബ്ലോക്കും സാമൂഹിക ശക്തികളുടെ കൂട്ടുകെട്ടും====

ഗ്രാംഷിയുടെ historical bloc — ചരിത്രബ്ലോക്ക് എന്ന ആശയം മറ്റൊരു പ്രധാന തിരുത്തലാണ്.

സാമ്പത്തിക ഘടന ഒരു വശത്തും ആശയങ്ങളും സംസ്കാരവും മറുവശത്തും എന്ന ലളിതമായ വിഭജനം കൊണ്ട് ഒരു ചരിത്രഘട്ടത്തെ വിശദീകരിക്കാൻ കഴിയില്ല. ഒരു പ്രത്യേക കാലഘട്ടത്തിൽ സാമ്പത്തിക ശക്തികളും സാമൂഹിക വിഭാഗങ്ങളും രാഷ്ട്രീയ സംഘടനകളും സ്ഥാപനങ്ങളും ആശയങ്ങളും സാംസ്കാരിക നേതൃത്വവും പരസ്പരം ബന്ധപ്പെട്ടു പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഒരു സമഗ്രമായ ഘടനയാണ് ചരിത്രബ്ലോക്ക്.

അതുകൊണ്ട് ഒരു വർഗ്ഗത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ വിജയം അതിന്റെ സാമ്പത്തിക ശക്തി മാത്രം കൊണ്ട് നിർണയിക്കപ്പെടുന്നില്ല. വിവിധ സാമൂഹിക വിഭാഗങ്ങളെ കൂട്ടിച്ചേർത്ത് ഒരു വിശാലമായ സാമൂഹിക-രാഷ്ട്രീയ സഖ്യം നിർമ്മിക്കാനും അതിന് ഒരു പൊതുവായ ലോകവീക്ഷണം നൽകാനും കഴിയണം.

'തെക്കൻ പ്രശ്നം' (Southern Question) എന്ന പഠനത്തിൽ ഇറ്റലിയിലെ വടക്കൻ വ്യവസായ തൊഴിലാളികളും തെക്കൻ കർഷകരും തമ്മിലുള്ള സഖ്യം ഗ്രാംഷി ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചു. ഒരു വർഗ്ഗത്തിന് തനിച്ച് മാറ്റം കൊണ്ടുവരാൻ കഴിയില്ലെന്നും, ദേശീയ - ജനകീയ (National - Popular) സഖ്യം അത്യാവശ്യമാണെന്നും അദ്ദേഹം വാദിച്ചു.

====നിഷ്ക്രിയ വിപ്ലവം (Passive Revolution)====

വിപുലമായ ജനകീയ വിപ്ലവം സംഭവിക്കാതെ, നിലവിലുള്ള ഭരണവർഗ്ഗങ്ങളോ അധികാരശക്തികളോ നിയന്ത്രിക്കുന്ന രീതിയിൽ സാമൂഹിക-രാഷ്ട്രീയ മാറ്റങ്ങൾ മുകളിൽ നിന്ന് നടപ്പാക്കപ്പെടുന്ന പ്രക്രിയകളെയാണ് ഗ്രാംഷി 'നിഷ്ക്രിയ വിപ്ലവം' (Passive Revolution) എന്ന ആശയത്തിലൂടെ വിശകലനം ചെയ്തത്.

====രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടിയുടെ പങ്ക് (Modern Prince)====

ഇറ്റാലിയൻ സൈദ്ധാന്തികൻ മാക്യവെല്ലിയുടെ 'രാജകുമാരൻ' (The Prince) എന്ന ആശയത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ഗ്രാംഷി അവതരിപ്പിച്ച സങ്കൽപ്പമാണ് 'ആധുനിക രാജകുമാരൻ (Modern Prince).

ആധുനിക കാലഘട്ടത്തിൽ മാക്യവെല്ലിയുടെ “രാജകുമാരൻ” എന്ന രാഷ്ട്രീയ പ്രവർത്തനത്തിന്റെ സ്ഥാനമേറ്റെടുക്കുന്നത് ഒരു വ്യക്തിയല്ല, രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടിയാണ് എന്നതാണ് “Modern Prince” എന്ന ആശയത്തിന്റെ കേന്ദ്രം. സാംസ്കാരികവും രാഷ്ട്രീയവുമായ പോരാട്ടങ്ങളെ ഏകോപിപ്പിക്കുന്ന കേന്ദ്രമായി പാർട്ടി പ്രവർത്തിക്കണം.

====എന്തുകൊണ്ടാണ് ഗ്രാംഷി ഇന്നും പ്രസക്തനാകുന്നത്?====

ആന്റണിയോ ഗ്രാംഷിയുടെ എല്ലാ എഴുത്തുകളുടെയും സിദ്ധാന്തങ്ങളുടെയും കേന്ദ്രബിന്ദു അല്ലെങ്കിൽ അതിന്റെ ആത്മാവ് എന്ന് പറയുന്നത് 'മനുഷ്യന്റെ സജീവമായ ഇടപെടലാണ്' (Human Agency). ഗ്രാംഷി ചരിത്രത്തെ മാറ്റിമറിക്കാനുള്ള മനുഷ്യന്റെ ചിന്താശേഷിക്കും കഴിവിനും വലിയ പ്രാധാന്യം നൽകി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിന്തകളിലെല്ലാം ഈ ഗുണം പരന്നുകിടക്കുന്നു.

ഗ്രാംഷിയുടെ മരണത്തിന് ശേഷം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിന്തയുടെ സ്വാധീനം പല ഘട്ടങ്ങളിലായി മാറി. ആദ്യം ഇറ്റാലിയൻ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ രാഷ്ട്രീയ ആവശ്യങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി അദ്ദേഹത്തെ വായിച്ചു. പിന്നീട് പാശ്ചാത്യ മാർക്സിസം, സാംസ്കാരിക പഠനം, മാധ്യമപഠനം, രാഷ്ട്രത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനം, Cultural Studies, പോസ്റ്റ്-മാർക്സിസ്റ്റ് രാഷ്ട്രീയചിന്ത തുടങ്ങിയ മേഖലകളിൽ ഗ്രാംഷിയുടെ ആശയങ്ങൾ വ്യാപകമായി ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടു. Raymond Williams, Stuart Hall തുടങ്ങിയ ചിന്തകരിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വാധീനം കാണാം.

1948 മുതൽ 1951 വരെ ആറ് വിഷയാധിഷ്ഠിത വാല്യങ്ങളായി പ്രസിദ്ധീകരിച്ച പ്രിസൺ നോട്ട്ബുക്കുകൾ “ഗ്രാംഷിയുടെ മനസ്സിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ധാരാളം കാര്യങ്ങൾ വാറ്റിയെടുത്തതാണെന്നും അവ അവിശ്വസനീയമാം വിധം കൃത്യമാണെന്നും" റോമിലെ ഗ്രാംഷി ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിന്റെ പ്രസിഡന്റ് സിൽവിയോ പോൺസ് പറയുകയുണ്ടായി. പ്രിസൺ നോട്ട്ബുക്കുകളുടെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു ഇംഗ്ലീഷ് സമാഹാരം 1971-ൽ Selections from the Prison Notebooks എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു. സമഗ്രമായ വിമർശനാത്മക ഇംഗ്ലീഷ് പതിപ്പിന്റെ വിവർത്തനശ്രമം പിന്നീട് ആരംഭിച്ചെങ്കിലും അത് ഇതുവരെ പൂർണ്ണമായിട്ടില്ല.

വിപ്ലവം വിജയിക്കാതിരുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ രൂപപ്പെട്ട ഗ്രാംഷിയുടെ ചിന്തകൾക്ക് അന്നത്തെ മുഖ്യധാരാ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടികൾ വലിയ പ്രാധാന്യം നൽകിയില്ല. ലെനിന്റെയോ സ്റ്റാലിന്റെയോ വിജയകരമായ മാതൃകകളോടായിരുന്നു അന്നത്തെ ഇടതുപക്ഷ പ്രസ്ഥാനങ്ങൾക്ക് താല്പര്യം. സോവിയറ്റ് യൂണിയനും അമേരിക്കയും (മുതലാളിത്തവും കമ്മ്യൂണിസവും) തമ്മിൽ കടുത്ത ആശയസമരത്തിലായിരുന്ന ശീത യുദ്ധത്തിന്റെ കാലത്ത് പൊതുവെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് സിദ്ധാന്തങ്ങൾക്ക് പ്രചാരം ലഭിക്കില്ല. എന്നുമാത്രമല്ല, ഗ്രാംഷിയുടെ സ്വതന്ത്ര ചിന്തകൾ ഔദ്യോഗിക സോവിയറ്റ് കാഴ്ചപ്പാടുകളുമായി പൂർണ്ണമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്നതായിരുന്നുമില്ല എന്നതിനാൽ സോവിയറ്റ് വക്താക്കൾ അദ്ദേഹത്തിന് വലിയ പ്രചാരം നൽകിയില്ല.

സോവിയറ്റ് മാതൃകയോട് വിമർശനാത്മകമായ സമീപനം പുലർത്തിയ പാശ്ചാത്യ യൂറോപ്പിലെ പുതിയ ഇടതുപക്ഷ പ്രവണതകൾക്കും (New Left), പിന്നീട് രൂപപ്പെട്ട യൂറോ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രവണതകൾക്കും ഗ്രാംഷിയുടെ ചിന്തകൾ പ്രധാനപ്പെട്ട ബൗദ്ധിക വിഭവമായി മാറി.

1960-കൾ മുതൽ തന്നെ ഇന്ത്യൻ ചരിത്രകാരന്മാരും രാഷ്ട്രീയ നിരീക്ഷകരും ഗ്രാംഷിയുടെ ആശയങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നുവെങ്കിലും കമ്മ്യൂണിസത്തിന്റെയും കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് സൈദ്ധാന്തികരുടെയും വലിയ പാരമ്പര്യമുള്ള കേരളത്തിൽ പോലും ഗ്രാംഷിയുടെ ചിന്തകളെക്കുറിച്ചുള്ള ആദ്യ പുസ്തകം വരുന്നത് 1996 ൽ ആണ്.
[[File:Gramshiyum-Marxist-Thatva-1.jpg|thumb|300px|right|ഗ്രാംഷിയൻ വിചാരവിപ്ലവം <br>ചിന്ത പബ്ലീഷേഴ്സ്]]
1990-കളുടെ തുടക്കത്തിൽ ഗ്രാംഷിയുടെ പ്രിസൺ നോട്ട്ബുക്കുകൾ വായിക്കാനിടയായ ഇ.എം.എസ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിന്തകളിൽ ആകൃഷ്ടനാവുകയും, തുടർന്ന് ഗ്രാംഷിയുടെ മറ്റു കൃതികളും തേടിവായിക്കുകയും ചെയ്തു. 1995-ൽ The Marxist ത്രൈമാസികത്തിൽ “Antonio Gramsci: The Man & His Thoughts” എന്ന ലേഖനം അദ്ദേഹം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. തുടർന്ന് 1996-ൽ ഇ.എം.എസും പി. ഗോവിന്ദപ്പിള്ളയും ചേർന്ന് എഴുതിയ 'ഗ്രാംഷിയൻ വിചാര വിപ്ലവം' പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു.

എന്നാൽ ഗ്രാംഷിയെ ഇന്നത്തെ കാലത്തേക്ക് കൊണ്ടുവരേണ്ടത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചില പ്രസിദ്ധമായ പദങ്ങൾ ആവർത്തിക്കുന്നതിലൂടെ മാത്രം സാധ്യമല്ല: അതിനായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനചോദ്യങ്ങളിലേക്ക് തിരിച്ചുപോകേണ്ടതുണ്ട്:

സമൂഹത്തിൽ ആശയങ്ങൾ എങ്ങനെ രൂപപ്പെടുന്നു?

ഒരു ജനതയുടെ പൊതുബോധം എങ്ങനെ നിർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു?

എന്തുകൊണ്ടാണ് മനുഷ്യർ ചില സാമൂഹിക ക്രമങ്ങളെ സ്വാഭാവികമായി സ്വീകരിക്കുന്നത്?

ഒരു രാഷ്ട്രീയ ശക്തി എങ്ങനെ സമ്മതം നേടുന്നു?

പഴയ ആശയങ്ങളും പുതിയ ആശയങ്ങളും ഒരേ മനുഷ്യനിലും ഒരേ സമൂഹത്തിലും എങ്ങനെ ഒരേസമയം നിലനിൽക്കുന്നു?

രാഷ്ട്രീയമാറ്റത്തിന് സാമ്പത്തിക ഘടനയിലെ മാറ്റം മാത്രം മതിയോ?

ജനങ്ങളുടെ ദൈനംദിന ജീവിതത്തിലും സംസ്കാരത്തിലും ഭാഷയിലും മതത്തിലും സംഘടനകളിലും ഇടപെടാതെ ഒരു പുതിയ രാഷ്ട്രീയബോധം രൂപപ്പെടുത്താൻ കഴിയുമോ?

ഇവയാണ് ഗ്രാംഷിയുടെ ചിന്തയെ ഇന്നും സജീവമാക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങൾ.

അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഗ്രാംഷിയെ വീണ്ടും വായിക്കുന്നത് “ഒരു പഴയ മാർക്സിസ്റ്റ് ചിന്തകനെ ഓർമ്മിക്കുക” എന്നതിനേക്കാൾ വലിയ കാര്യമാണ്. ഒരു സമൂഹത്തിൽ അധികാരം എങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു, സമ്മതം എങ്ങനെ നിർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു, പൊതുബോധം എങ്ങനെ രൂപപ്പെടുന്നു, അതിനെ എങ്ങനെ മാറ്റാം എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള അന്വേഷണമാണ് ഗ്രാംഷിയുടെ വായന.
|highlight1=ഭരണവർഗ്ഗം അധികാരം നിലനിർത്തുന്നത് പോലീസിനെയും പട്ടാളത്തെയും ഉപയോഗിച്ചുള്ള ബലപ്രയോഗത്തിലൂടെ (Coercion) മാത്രമല്ല; മറിച്ച്, സ്കൂളുകൾ, മാധ്യമങ്ങൾ, സാംസ്കാരിക സ്ഥാപനങ്ങൾ എന്നിവയിലൂടെ ജനങ്ങളുടെ സമ്മതം (Consent) നേടിയെടുത്തുകൊണ്ടാണ്. അതിനാൽ, വിപ്ലവം വിജയിക്കണമെങ്കിൽ സാമ്പത്തിക അടിത്തറയിൽ മാത്രമല്ല, സാംസ്കാരിക-ആശയതലങ്ങളിലും പോരാട്ടം നടത്തേണ്ടതുണ്ട്.
|highlight2=പൊതുബോധം ഒരു ക്രമബദ്ധമായ തത്ത്വചിന്തയല്ല. ചരിത്രത്തിലൂടെ സമൂഹത്തിൽ അടിഞ്ഞുകൂടിയ വിശ്വാസങ്ങൾ, മതപരമായ ധാരണകൾ, ആചാരങ്ങൾ, മുൻവിധികൾ, പ്രായോഗിക അറിവുകൾ, പഴയ ആശയങ്ങൾ, പുതിയ അനുഭവങ്ങൾ എന്നിവയുടെ ഒരു മിശ്രിതമാണ് അത്.
|Image1=Antonio-Gramsci.jpg
|Image1_caption=അന്റോണിയോ ഗ്രാംഷി (1891-1937)
|Image2=Gramshiyum-Marxist-Thatva-1.jpg
|Image2_caption=ഗ്രാംഷിയൻ വിചാരവിപ്ലവം
|Image2_credit=ചിന്ത പബ്ലീഷേഴ്സ്
|ContinueReading=Antonio-Gramshi-Jeevithavum
}}

Gramshiyum-Marxist-Thatva

2026-09-22T07:00:09Z

VijayanPN: Submissions:Gramshiyum-Marxist-Thatva എന്ന താൾ Gramshiyum-Marxist-Thatva എന്ന തലക്കെട്ടിലേയ്ക്ക് തിരിച്ചുവിടലില്ലാതെ VijayanPN മാറ്റി

{{Article
|Language=Malayalam (ML)
|Displayname=ഗ്രാംഷിയും മാർക്സിസ്റ്റ് തത്വചിന്തയും
|Author=Author:True Dialogue Debates
|Published date=2026-09-21
|HomepageStatus=Featured
|Category=രാഷ്ട്രീയ ദർശനം
|Intro=അന്റോണിയോ ഗ്രാംഷി സീരീസിലെ രണ്ടാം ഭാഗം.
ഗ്രാംഷിയുടെ മാർക്സിസ്റ്റ് തത്വചിന്തയെയും പ്രധാന ആശയങ്ങളെയും ഹ്രസ്വമായി പരിചയപ്പെടുത്തുന്ന ലേഖനം. സാമ്പത്തിക അടിത്തറയ്ക്കപ്പുറം സാംസ്കാരിക-രാഷ്ട്രീയ ബോധവും ഹെജിമണിയും ചരിത്രപരമായ മാറ്റങ്ങളിൽ എങ്ങനെ പങ്കുവഹിക്കുന്നുവെന്ന് ഇതിൽ വിശദീകരിക്കുന്നു.
|Content=ഗ്രാംഷിയുടെ മാർക്സിസ്റ്റ് ചിന്ത മനസ്സിലാക്കാൻ ആദ്യം അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാലഘട്ടവും രാഷ്ട്രീയാനുഭവങ്ങളും ഓർക്കണം.

റഷ്യയിൽ 1917-ൽ വിപ്ലവം വിജയിച്ചു. എന്നാൽ അതേ കാലത്ത് വിപ്ലവകരമായ സാഹചര്യം ഉണ്ടായിരുന്ന ഇറ്റലിയിലും ജർമ്മനിയിലും ഫ്രാൻസിലും വിപ്ലവം വിജയിച്ചില്ല. ഇറ്റലിയിൽ തൊഴിലാളി പ്രക്ഷോഭങ്ങൾ ശക്തമായിരുന്നു. ഫാക്ടറി കൗൺസിലുകൾ രൂപപ്പെട്ടതിനു പിന്നാലെ 1920 സെപ്റ്റംബറിൽ രാജ്യവ്യാപകമായി തൊഴിലാളികൾ ഫാക്ടറികൾ ഏറ്റെടുത്ത് പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്ന സ്ഥിതിയിലേക്ക് പ്രസ്ഥാനം വളർന്നു. 4 ലക്ഷത്തിലധികം ലോഹവ്യവസായ തൊഴിലാളികൾ ഫാക്ടറികൾ കൈവശപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ, മറ്റു വ്യവസായങ്ങളിലേക്കും അത് വ്യാപിച്ചതോടെ പങ്കെടുത്ത തൊഴിലാളികളുടെ എണ്ണം ഏകദേശം 5 മുതൽ 6 ലക്ഷം വരെ എത്തിയതായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ടൂറിനിൽ മാത്രം 185 ഓളം ലോഹവ്യവസായ ഫാക്ടറികൾ അധീനതയിലായി. എന്നിട്ടും ഈ മുന്നേറ്റം രാഷ്ട്രീയ അധികാരം പിടിച്ചെടുക്കുന്നതിലേക്ക് എത്തിച്ചേർന്നില്ല.

തൊട്ടുപിന്നാലെ ഫാസിസം അധികാരത്തിലെത്തുകയും തൊഴിലാളി പ്രസ്ഥാനത്തെ അടിച്ചമർത്തുകയും ചെയ്തു.

ഈ അനുഭവങ്ങൾ ഗ്രാംഷിയുടെ ചിന്തയെ ആഴത്തിൽ സ്വാധീനിച്ചു. വിപ്ലവത്തിന് സാമ്പത്തിക സാഹചര്യം മാത്രം മതിയോ? ഒരു സമൂഹത്തിൽ ജനങ്ങളുടെ രാഷ്ട്രീയബോധം എങ്ങനെയാണ് രൂപപ്പെടുന്നത്? ജനങ്ങൾ നിലവിലുള്ള സാമൂഹികക്രമത്തെ എന്തുകൊണ്ടാണ് പലപ്പോഴും അംഗീകരിക്കുന്നത്?

ഇത്തരം ചോദ്യങ്ങളിലേക്കാണ് ഗ്രാംഷിയുടെ ശ്രദ്ധ തിരിഞ്ഞത്.

ഫാസിസ്റ്റ് ഭരണകൂടത്തിന്റെ തടവറയിൽ കഴിയുമ്പോൾ അദ്ദേഹം ഈ പ്രശ്നങ്ങളെക്കുറിച്ച് നിരന്തരം ചിന്തിച്ചു. 1929 മുതൽ 1935 വരെ എഴുതിയ കുറിപ്പുകളിലാണ് ഈ അന്വേഷണങ്ങൾ പ്രധാനമായും കാണുന്നത്. പിന്നീട് ഈ കുറിപ്പുകൾ Prison Notebooks എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു.

ഗ്രാംഷിയുടെ ചിന്തയുടെ പ്രത്യേകത ഇവിടെ നിന്നാണ് വ്യക്തമാകുന്നത്. സമൂഹത്തെ മാറ്റുന്നത് സാമ്പത്തിക ഘടനയിലെ മാറ്റം മാത്രമല്ലെന്നും. മനുഷ്യരുടെ ബോധം, സംസ്കാരം, ആശയങ്ങൾ, സംഘടന, രാഷ്ട്രീയ പ്രവർത്തനം എന്നിവയും ചരിത്രമാറ്റത്തിൽ പങ്കുവഹിക്കുന്നുവെന്നും അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കി.

ഇതോടെ ഗ്രാംഷിയുടെ മുന്നിലെ പ്രധാന ചോദ്യം മറ്റൊന്നായി:
{{PullQuote |
അധികാരം എങ്ങനെ നിലനിൽക്കുന്നു?

അത് എങ്ങനെ ജനങ്ങളുടെ സമ്മതം നേടുന്നു?

അതിനെ മാറ്റാൻ ഒരു പുതിയ രാഷ്ട്രീയബോധം എങ്ങനെ രൂപപ്പെടും?
}}
ഇതാണ് പിന്നീട് ഹെജിമണി, പൊതുബോധം, പൗരസമൂഹം, ജൈവ ബുദ്ധിജീവികൾ, ചരിത്രബ്ലോക്ക്, സാംസ്കാരിക സമരം തുടങ്ങിയ ഗ്രാംഷിയൻ ആശയങ്ങളിലേക്ക് നമ്മെ നയിക്കുന്നത്.
{{PullQuote |
ഗ്രാംഷിയുടെ ചിന്തയിലെ പ്രധാന ആശയങ്ങൾ ഓരോന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഓരോ രാഷ്ട്രീയ പ്രശ്നത്തിൽ നിന്നാണ് വളർന്നുവന്നത്. അവയെ വേർതിരിച്ചുള്ള നിർവചനങ്ങളായി കാണുന്നതിനേക്കാൾ, പരസ്പരം ബന്ധമുള്ള ആശയങ്ങളായി കാണുന്നതാണ് കൂടുതൽ സഹായകരം.
}}
ചരിത്രപരമായ ഭൗതികവാദവും മനുഷ്യന്റെ ഇടപെടലും

ചരിത്രപരമായ ഭൗതികവാദത്തിന് (Historical Materialism) മനുഷ്യന്റെ സജീവമായ ഇടപെടലുകൾക്കുള്ള (Human Agency) പ്രാധാന്യം തിരിച്ചുകൊടുത്തു എന്നതാണ് ഗ്രാംഷി ചെയ്ത പ്രധാന കാര്യം.

മാർക്സിന്റെ ആദ്യകാല കൃതികളിലെ ഫിലോസഫി ഓഫ് പ്രാക്സിസ് (Philosophy of Praxis) എന്ന ആശയത്തെ വീണ്ടെടുത്തുകൊണ്ട്, ചിന്തയും പ്രവൃത്തിയും (Theory and Practice) വേർപിരിക്കാനാവാത്തവിധം ഒന്നിച്ചിരിക്കുന്നുവെന്ന് അദ്ദേഹം വ്യക്തമാക്കി. ഭൗതിക സാഹചര്യങ്ങളും സാംസ്കാരിക-രാഷ്ട്രീയ ബോധവും തമ്മിലുള്ള പരസ്പര ബന്ധത്തിലൂടെ വികസിക്കുന്ന വൈരുധ്യാത്മക ഭൗതികവാദത്തിന് (Dialectical Materialism) കൂടുതൽ ജീവസ്സുറ്റ വ്യാഖ്യാനം നൽകാൻ ഇതുവഴി ഗ്രാംഷിക്ക് കഴിഞ്ഞു.

====അടിത്തറയും മേൽപ്പുരയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം====

കാൾ മാർക്സ് സമൂഹത്തിന്റെ ഘടനയെ വിശദീകരിക്കാൻ കെട്ടിടത്തിന്റെ അടിത്തറയും (Base) അതിനു മുകളിലുള്ള മേൽപ്പുരയും (Superstructure) എന്ന വാസ്തുശില്പ രൂപകമാണ് (Architectural Metaphor) ഉപയോഗിച്ചത്.

ഉൽപ്പാദന ശക്തികളും (തൊഴിലാളികൾ, സാങ്കേതികവിദ്യ, ഭൂമി) ഉൽപ്പാദന ബന്ധങ്ങളും (തൊഴിലുടമ-തൊഴിലാളി ബന്ധം) അടങ്ങുന്ന സാമ്പത്തിക വ്യവസ്ഥയെയാണ് അദ്ദേഹം അടിത്തറയായി (Economic Base) കണ്ടത്.

മേൽപ്പുരയിലാകട്ടെ (Superstructure) സംസ്കാരം, മതം, നിയമം, രാഷ്ട്രീയം, വിദ്യാഭ്യാസം, ഭരണകൂട സ്ഥാപനങ്ങൾ എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു.

പരമ്പരാഗത മാർക്സിസ്റ്റ് വ്യാഖ്യാതാക്കൾ ഇതിനെ ഒരു വശത്തേക്ക് മാത്രം സഞ്ചരിക്കുന്ന ബന്ധമായാണ് കണ്ടത്. സാമ്പത്തിക അടിത്തറയാണ് സമൂഹത്തിലെ മറ്റെല്ലാ കാര്യങ്ങളെയും പൂർണ്ണമായി തീരുമാനിക്കുന്നത് (Economic Determinism) എന്നും, അടിത്തറയിൽ മാറ്റമുണ്ടാകുമ്പോൾ മേൽപ്പുര താനേ മാറി വിപ്ലവം ഉണ്ടാകുമെന്നും അവർ വിശ്വസിച്ചു.

മാർക്സിസത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക അടിത്തറയെ തള്ളിക്കളയാതെ തന്നെ, അതിന്റെ ഇത്തരം ലളിതവൽക്കരിച്ച യാന്ത്രിക വ്യാഖ്യാനങ്ങളെ അന്റോണിയോ ഗ്രാംഷി ശക്തമായി ചോദ്യം ചെയ്തു. മേൽപ്പുര എന്നത് അടിത്തറയുടെ വെറുമൊരു നിഷ്ക്രിയ പ്രതിഫലനമല്ലെന്നും സംസ്കാരത്തിനും ആശയങ്ങൾക്കും സാമ്പത്തിക അടിത്തറയെപ്പോലും തിരികെ സ്വാധീനിക്കാനും മാറ്റങ്ങൾ വരുത്താനുമുള്ള ശേഷിയുണ്ടെന്നും അദ്ദേഹം സ്ഥാപിച്ചു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധി കൊണ്ടുമാത്രം വിപ്ലവം നടക്കില്ലെന്ന് ഗ്രാംഷി ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. മനുഷ്യന്റെ രാഷ്ട്രീയ ബോധം, സംസ്കാരം, ആശയം, കൃത്യമായ രാഷ്ട്രീയ ഇടപെടൽ പ്രവർത്തനാധിഷ്ഠിത തത്ത്വചിന്ത) (Philosophy of Praxis) എന്നിവ വിപ്ലവത്തിന് അത്യാവശ്യമാണ്.

റഷ്യയിലും പടിഞ്ഞാറൻ യൂറോപ്പിലും രാഷ്ട്രവും പൗരസമൂഹവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം ഒരുപോലെയായിരുന്നില്ലെന്ന് ഗ്രാംഷി തിരിച്ചറിഞ്ഞു. പടിഞ്ഞാറൻ സമൂഹങ്ങളിൽ പൗരസമൂഹത്തിലെ സ്ഥാപനങ്ങളും സംഘടനകളും ആശയലോകവും രാഷ്ട്രീയ അധികാരത്തെ കൂടുതൽ സങ്കീർണ്ണമായി സംരക്ഷിക്കുന്ന ഘടനയായി പ്രവർത്തിച്ചു.

തന്റെ ജന്മനാടായ ഇറ്റലിയിലെ ദരിദ്രരായ കർഷകരെയും തൊഴിലാളികളെയും ചൂഷണം ചെയ്യുന്നത് മുതലാളിമാരും ജന്മികളുമായിരുന്നു. എന്നാൽ ഈ ദരിദ്രർ തങ്ങളെ ചൂഷണം ചെയ്യുന്നവർക്കെതിരെ തിരിയാതെ അവരെ അനുകൂലിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്. കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ ആശയങ്ങളും സ്ഥാപനങ്ങളും സാമൂഹിക യാഥാർഥ്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ജനങ്ങളുടെ ധാരണകളെ എങ്ങനെ സ്വാധീനിക്കുകയും നിലവിലുള്ള സാമൂഹികബന്ധങ്ങൾക്ക് പിന്തുണ നൽകുകയും ചെയ്തുവെന്ന് ഗ്രാംഷി വിശകലനം ചെയ്തു. അതായത് ഈ ശക്തമായ സാംസ്കാരിക മേൽപ്പുരയാണ് മുതലാളിത്ത സാമ്പത്തിക അടിത്തറയെ താങ്ങിനിർത്തിയത്.

====ഹെജിമണി====

സാമ്പത്തിക അടിത്തറ തകർന്നാൽ ഭരണവർഗ്ഗത്തിന്റെ അധികാരം സ്വയം തകരില്ലെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഗ്രാംഷി, ഭരണവർഗ്ഗം അധികാരം നിലനിർത്തുന്ന പ്രക്രിയയെ വിശദീകരിക്കാൻ Hegemony (ഹെജിമണി) എന്ന ആശയമാണ് സ്വീകരിച്ചത്. ഇതിനെ വെറും "ആധിപത്യം" എന്ന് വിളിക്കുന്നതിനേക്കാൾ സാംസ്കാരിക-ബൗദ്ധിക നേതൃത്വം അഥവാ സമ്മതിയിലധിഷ്ഠിതമായ ആധിപത്യം (Consent-based Hegemony) എന്ന് വിളിക്കുന്നതാണ് ശരി.

പടിഞ്ഞാറൻ യൂറോപ്യൻ രാജ്യങ്ങളിൽ നിലനിന്നിരുന്ന മുതലാളിത്തത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക അധീശത്വത്തെക്കുറിച്ച് തൊട്ടുമുൻപ് സൂചിപ്പിച്ചത് ഈ പ്രതിഭാസത്തെ മനസ്സിലാക്കാൻ ഉപകരിക്കും.
{{PullQuote |
ഭരണവർഗ്ഗം അധികാരം നിലനിർത്തുന്നത് പോലീസിനെയും പട്ടാളത്തെയും ഉപയോഗിച്ചുള്ള ബലപ്രയോഗത്തിലൂടെ (Coercion) മാത്രമല്ല; മറിച്ച്, സ്കൂളുകൾ, മാധ്യമങ്ങൾ, സാംസ്കാരിക സ്ഥാപനങ്ങൾ എന്നിവയിലൂടെ ജനങ്ങളുടെ സമ്മതം (Consent) നേടിയെടുത്തുകൊണ്ടാണ്. അതിനാൽ, വിപ്ലവം വിജയിക്കണമെങ്കിൽ സാമ്പത്തിക അടിത്തറയിൽ മാത്രമല്ല, സാംസ്കാരിക-ആശയതലങ്ങളിലും പോരാട്ടം നടത്തേണ്ടതുണ്ട്.
}}
====സമൂഹവും അധികാര രൂപങ്ങളും (Society & Power Dynamics)====

ഗ്രാംഷിയുടെ “Integral State” എന്ന ആശയത്തിൽ രാഷ്ട്രീയ സമൂഹവും (Political Society) പൗരസമൂഹവും (Civil Society) പരസ്പരം ബന്ധപ്പെട്ടു പ്രവർത്തിക്കുന്നു. രാഷ്ട്രീയ സമൂഹത്തിൽ ബലപ്രയോഗത്തിന്റെയും നിയമപരമായ നിയന്ത്രണത്തിന്റെയും ഘടകങ്ങൾ പ്രധാനമാണെങ്കിൽ, പൗരസമൂഹത്തിൽ സമ്മതവും സാംസ്കാരിക നേതൃത്വവും നിർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു.

പത്രങ്ങൾ, സ്കൂളുകൾ, മതസ്ഥാപനങ്ങൾ, കുടുംബം, സാംസ്കാരിക സംഘടനകൾ എന്നിവയടങ്ങുന്ന 'പൗരസമൂഹ'ത്തിലൂടെയാണ് ഭരണവർഗ്ഗം സ്വന്തം ആശയങ്ങളെ സമൂഹത്തിന്റെ പൊതുബോധമാക്കി മാറ്റുന്നത്. അതിനാൽ രാഷ്ട്രീയ പോരാട്ടം എന്നത് സർക്കാറിനെ പിടിച്ചെടുക്കൽ മാത്രമല്ല, ഈ സാംസ്കാരിക മേഖലകളിലെ ആശയപോരാട്ടം കൂടി ആണ്.

====പൊതുബോധത്തിന്റെ വൈരുദ്ധ്യം====

ഗ്രാംഷിയുടെ ചിന്തയിൽ പിന്നീടു വലിയ പ്രാധാന്യം നേടുന്ന മറ്റൊരു ആശയമാണ് common sense — സാമാന്യബോധം.
{{PullQuote |
പൊതുബോധം ഒരു ക്രമബദ്ധമായ തത്ത്വചിന്തയല്ല. ചരിത്രത്തിലൂടെ സമൂഹത്തിൽ അടിഞ്ഞുകൂടിയ വിശ്വാസങ്ങൾ, മതപരമായ ധാരണകൾ, ആചാരങ്ങൾ, മുൻവിധികൾ, പ്രായോഗിക അറിവുകൾ, പഴയ ആശയങ്ങൾ, പുതിയ അനുഭവങ്ങൾ എന്നിവയുടെ ഒരു മിശ്രിതമാണ് അത്.
}}
അതുകൊണ്ട് പൊതുബോധം ഏകതാനമായിരിക്കണമെന്നില്ല. ഒരേ മനുഷ്യനിൽ തന്നെ പരസ്പരം വിരുദ്ധമായ ആശയങ്ങൾ ഒരേസമയം നിലനിൽക്കാം.

ഇവിടെയാണ് ഗ്രാംഷിയുടെ പ്രസിദ്ധമായ മറ്റൊരു നിരീക്ഷണം പ്രസക്തമാകുന്നത്: “എല്ലാ മനുഷ്യരും തത്ത്വചിന്തകരാണ്.”

അതിനർത്ഥം എല്ലാവരും തത്ത്വശാസ്ത്രഗ്രന്ഥങ്ങൾ എഴുതുന്നു എന്നല്ല. മനുഷ്യർ ലോകത്തെക്കുറിച്ച് ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള ധാരണകളോടെയാണ് ജീവിക്കുന്നത്. അവരുടെ ഭാഷയിലും ആചാരങ്ങളിലും മതവിശ്വാസങ്ങളിലും രാഷ്ട്രീയാഭിപ്രായങ്ങളിലും ദൈനംദിന പ്രവൃത്തികളിലും ഒരു ലോകവീക്ഷണം അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.

അതിനാൽ രാഷ്ട്രീയപ്രവർത്തനം എന്നത് ജനങ്ങൾക്ക് പുറത്തുനിന്ന് “ശരിയായ ബോധം” നൽകുക മാത്രമല്ല. അവരുടെ നിലവിലുള്ള പൊതുബോധത്തിലെ വൈരുധ്യങ്ങളെ തിരിച്ചറിയുകയും അതിനകത്ത് പുതിയ ബോധത്തിനുള്ള സാധ്യതകൾ കണ്ടെത്തുകയും ചെയ്യുന്നതാണ്.

ഈ ആശയം പിന്നീട് ഗ്രാംഷിയുടെ രാഷ്ട്രീയപ്രവർത്തനത്തെ സംസ്കാരത്തോടും ദൈനംദിന ജീവിതത്തോടും ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന പ്രധാന കണ്ണിയായി മാറുന്നു.

====ജൈവ ബുദ്ധിജീവികൾ====

ബുദ്ധിജീവികൾ ആരാണ്? ബുദ്ധിജീവികൾ എന്നാൽ സർവകലാശാലാ അധ്യാപകരോ എഴുത്തുകാരോ മാത്രമല്ലെന്ന് ഗ്രാംഷി ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. പരമ്പരാഗത ബുദ്ധിജീവികൾ (Traditional Intellectuals) തങ്ങളെ സ്വയം ഒരു പ്രത്യേക സാമൂഹിക വർഗ്ഗത്തിന്റെ പ്രതിനിധികളായി കാണുന്നുണ്ടാവില്ല. എന്നാൽ സ്ഥാപനങ്ങളുമായുള്ള അവരുടെ ബന്ധങ്ങളും സ്ഥാനവും പ്രവർത്തനവും നിലവിലുള്ള സാമൂഹിക ബന്ധങ്ങളുമായി സമരസപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ഒരു സാമൂഹിക വർഗ്ഗത്തിന്റെ ജീവിതാനുഭവങ്ങൾക്കും താൽപര്യങ്ങൾക്കും ആശയരൂപം നൽകുകയും, ആ വർഗ്ഗത്തിന്റെ സംഘടനയിലും സാമൂഹിക-രാഷ്ട്രീയ നേതൃത്വത്തിലും പങ്കുവഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരാണ് ജൈവ ബുദ്ധിജീവികൾ.

ഉദാഹരണത്തിന്, തൊഴിലാളികളുടെ പ്രശ്നങ്ങൾ വെറുമൊരു കൂലി പ്രശ്നമായി കാണാതെ, തൊഴിലാളികളുടെ അനുഭവങ്ങളെ വിശാലമായ സാമൂഹികവും രാഷ്ട്രീയവുമായ പ്രശ്നങ്ങളുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന ഒരു തൊഴിലാളി നേതാവിനെയോ എഴുത്തുകാരനെയോ സംഘാടകനെയോ ജൈവ ബുദ്ധിജീവിയായി കാണാം. അയാൾ തൊഴിലാളികൾക്കുവേണ്ടി മാത്രം സംസാരിക്കുന്ന ഒരാളല്ല; അവരുടെ അനുഭവങ്ങളിൽ നിന്ന് ഒരു വിശാലമായ സാമൂഹിക കാഴ്ചപ്പാട് രൂപപ്പെടുത്താനും അവരെ കൂട്ടായി പ്രവർത്തിക്കാൻ സഹായിക്കാനും കഴിയുന്ന വ്യക്തിയാണ്.

ഇവിടെ ഗ്രാംഷിയുടെ മറ്റൊരു പ്രധാന ആശയം കൂടി വരുന്നു. ഒരു വർഗ്ഗത്തിന് സ്വന്തം ജൈവ ബുദ്ധിജീവികളെ സൃഷ്ടിക്കാൻ കഴിയണം. ഒരു സാമൂഹിക വിഭാഗം സ്വന്തം അനുഭവങ്ങളെ സ്വയം മനസ്സിലാക്കുകയും അവയ്ക്ക് രാഷ്ട്രീയവും സാംസ്കാരികവുമായ ഭാഷ കണ്ടെത്തുകയും ചെയ്യുമ്പോഴാണ് അത് ഒരു സംഘടിത സാമൂഹിക ശക്തിയായി വളരുന്നത്.

====കീഴാള സമൂഹവിഭാഗങ്ങളും അവരുടെ മുന്നേറ്റങ്ങളും (Subaltern Groups and Movements)====

സമൂഹത്തിൽ അധികാരവും നേതൃത്വവും കൈവശമുള്ള വിഭാഗങ്ങൾക്ക് കീഴിൽ കഴിയുന്ന സാമൂഹിക വിഭാഗങ്ങളെയാണ് ഗ്രാംഷി പലപ്പോഴും കീഴാള വിഭാഗങ്ങൾ എന്ന് വിളിച്ചത്. തൊഴിലാളികളും കർഷകരും ഇതിൽപ്പെടാം. എന്നാൽ ഗ്രാംഷിയുടെ ആശയം ഒരു പ്രത്യേക വർഗ്ഗത്തിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നതല്ല. രാഷ്ട്രീയമായും സാമൂഹികമായും സാംസ്കാരികമായും അധീനത അനുഭവിക്കുന്ന വിവിധ ജാതി, മത, ലിംഗ വിഭാഗങ്ങളെല്ലാം ഇതിൽ പെടും.

ഈ വിഭാഗങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ പ്രതിഷേധവും ചെറുത്തുനിൽപ്പും സ്വാഭാവികമായി ഉയർന്നുവരാം. എന്നാൽ ഒറ്റപ്പെട്ട പ്രതിഷേധങ്ങൾ മാത്രം ഒരു സാമൂഹികമാറ്റത്തിന് മതിയാകില്ല. അവയ്ക്ക് സംഘടനയും രാഷ്ട്രീയബോധവും വിശാലമായ സാമൂഹിക ബന്ധങ്ങളും ആവശ്യമാണ്.

അതുകൊണ്ട് ഗ്രാംഷി സ്വാഭാവിക മുന്നേറ്റവും (Spontaneity) ബോധപൂർവമായ നേതൃത്വവും (Conscious Leadership) തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചു. ജനകീയ മുന്നേറ്റങ്ങളെ അവഗണിക്കുകയോ അവയെ താഴ്ന്നതെന്നു കാണുകയോ ചെയ്യുന്നത് തെറ്റാണ്. അതുപോലെ തന്നെ അവയെ വെറും സ്വാഭാവിക പ്രതിഷേധങ്ങളായി വിട്ടുകളയുന്നതും പര്യാപ്തമല്ല. അവയെ കൂടുതൽ സംഘടിതവും ബോധപൂർവവുമായ രാഷ്ട്രീയ ശക്തിയായി വികസിപ്പിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

അതിനാൽ ഗ്രാംഷി ഉയർത്തിയ ചോദ്യം ഇതായിരുന്നു:
{{PullQuote |
കീഴാളരായി കഴിയുന്ന ഒരു സാമൂഹിക വിഭാഗം എങ്ങനെ സ്വന്തം ചരിത്രത്തിന്റെ സജീവ ശക്തിയായി മാറും? ഇവിടെ ജൈവ ബുദ്ധിജീവികളുടെ പങ്ക് പ്രധാനമാകുന്നു.

അങ്ങിനെ ഒരു ശക്തിയായി മാറുന്നതിന് സ്വന്തം സംഘടനയും രാഷ്ട്രീയബോധവും മാത്രം പോരാ. മറ്റു സാമൂഹിക വിഭാഗങ്ങളുമായി ബന്ധം സ്ഥാപിക്കുകയും വിശാലമായ ഒരു സാമൂഹിക സഖ്യം രൂപപ്പെടുത്തുകയും വേണം. അവിടെനിന്നാണ് Historical Bloc എന്നും Hegemony എന്നും പറയുന്ന ആശയങ്ങളിലേക്കുള്ള വഴി തുറക്കുന്നത്.
}}
====സായുധ സമരവും സാംസ്കാരിക സമരവും (War of Manoeuvre, War of Position)====

റഷ്യൻ വിപ്ലവത്തിന്റെ അനുഭവവും പടിഞ്ഞാറൻ യൂറോപ്യൻ സമൂഹങ്ങളുടെ വ്യത്യസ്ത ഘടനയും പരിഗണിച്ചപ്പോൾ ഗ്രാംഷി വിപ്ലവരാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ തന്ത്രത്തെക്കുറിച്ച് പുതിയൊരു ചിന്ത മുന്നോട്ടുവച്ചു.

സായുധ സമരം (War of manoeuvre) എന്നത് നേരിട്ടുള്ള രാഷ്ട്രീയ ആക്രമണത്തെയും അധികാരം പിടിച്ചെടുക്കാനുള്ള നിർണായക നീക്കത്തെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അതിനു വിപരീതമായി സാംസ്കാരിക സമരവും (war of position) എന്നത് സമൂഹത്തിനകത്ത് ദീർഘകാലം നീളുന്ന രാഷ്ട്രീയ-ബൗദ്ധിക-സാംസ്കാരിക പോരാട്ടമാണ്. സിവിൽ സൊസൈറ്റിയിലെ വിവിധ മേഖലകളിൽ സ്വാധീനം സ്ഥാപിക്കുക, ജനങ്ങളുടെ സമ്മതം നേടുക, പുതിയ രാഷ്ട്രീയബോധം വളർത്തുക, പുതിയ സാമൂഹിക സഖ്യങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുക - ഇവയെല്ലാം അതിന്റെ ഭാഗങ്ങളാണ്.

അതുകൊണ്ട് ഗ്രാംഷിയെ “സംസ്കാരത്തിന് പ്രാധാന്യം നൽകിയ മാർക്സിസ്റ്റ്” എന്നു മാത്രം വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയചിന്തയെ വളരെ ചുരുക്കിക്കാണിക്കുന്നതിന് തുല്യമാണ്. സംസ്കാരവും പൊതുബോധവും രാഷ്ട്രീയ അധികാരത്തിനായുള്ള പോരാട്ടത്തിന്റെ തന്നെ ഭാഗമാണെന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാദം.

====ചരിത്രബ്ലോക്കും സാമൂഹിക ശക്തികളുടെ കൂട്ടുകെട്ടും====

ഗ്രാംഷിയുടെ historical bloc — ചരിത്രബ്ലോക്ക് എന്ന ആശയം മറ്റൊരു പ്രധാന തിരുത്തലാണ്.

സാമ്പത്തിക ഘടന ഒരു വശത്തും ആശയങ്ങളും സംസ്കാരവും മറുവശത്തും എന്ന ലളിതമായ വിഭജനം കൊണ്ട് ഒരു ചരിത്രഘട്ടത്തെ വിശദീകരിക്കാൻ കഴിയില്ല. ഒരു പ്രത്യേക കാലഘട്ടത്തിൽ സാമ്പത്തിക ശക്തികളും സാമൂഹിക വിഭാഗങ്ങളും രാഷ്ട്രീയ സംഘടനകളും സ്ഥാപനങ്ങളും ആശയങ്ങളും സാംസ്കാരിക നേതൃത്വവും പരസ്പരം ബന്ധപ്പെട്ടു പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഒരു സമഗ്രമായ ഘടനയാണ് ചരിത്രബ്ലോക്ക്.

അതുകൊണ്ട് ഒരു വർഗ്ഗത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ വിജയം അതിന്റെ സാമ്പത്തിക ശക്തി മാത്രം കൊണ്ട് നിർണയിക്കപ്പെടുന്നില്ല. വിവിധ സാമൂഹിക വിഭാഗങ്ങളെ കൂട്ടിച്ചേർത്ത് ഒരു വിശാലമായ സാമൂഹിക-രാഷ്ട്രീയ സഖ്യം നിർമ്മിക്കാനും അതിന് ഒരു പൊതുവായ ലോകവീക്ഷണം നൽകാനും കഴിയണം.

'തെക്കൻ പ്രശ്നം' (Southern Question) എന്ന പഠനത്തിൽ ഇറ്റലിയിലെ വടക്കൻ വ്യവസായ തൊഴിലാളികളും തെക്കൻ കർഷകരും തമ്മിലുള്ള സഖ്യം ഗ്രാംഷി ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചു. ഒരു വർഗ്ഗത്തിന് തനിച്ച് മാറ്റം കൊണ്ടുവരാൻ കഴിയില്ലെന്നും, ദേശീയ - ജനകീയ (National - Popular) സഖ്യം അത്യാവശ്യമാണെന്നും അദ്ദേഹം വാദിച്ചു.

====നിഷ്ക്രിയ വിപ്ലവം (Passive Revolution)====

വിപുലമായ ജനകീയ വിപ്ലവം സംഭവിക്കാതെ, നിലവിലുള്ള ഭരണവർഗ്ഗങ്ങളോ അധികാരശക്തികളോ നിയന്ത്രിക്കുന്ന രീതിയിൽ സാമൂഹിക-രാഷ്ട്രീയ മാറ്റങ്ങൾ മുകളിൽ നിന്ന് നടപ്പാക്കപ്പെടുന്ന പ്രക്രിയകളെയാണ് ഗ്രാംഷി 'നിഷ്ക്രിയ വിപ്ലവം' (Passive Revolution) എന്ന ആശയത്തിലൂടെ വിശകലനം ചെയ്തത്.

====രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടിയുടെ പങ്ക് (Modern Prince)====

ഇറ്റാലിയൻ സൈദ്ധാന്തികൻ മാക്യവെല്ലിയുടെ 'രാജകുമാരൻ' (The Prince) എന്ന ആശയത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ഗ്രാംഷി അവതരിപ്പിച്ച സങ്കൽപ്പമാണ് 'ആധുനിക രാജകുമാരൻ (Modern Prince).

ആധുനിക കാലഘട്ടത്തിൽ മാക്യവെല്ലിയുടെ “രാജകുമാരൻ” എന്ന രാഷ്ട്രീയ പ്രവർത്തനത്തിന്റെ സ്ഥാനമേറ്റെടുക്കുന്നത് ഒരു വ്യക്തിയല്ല, രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടിയാണ് എന്നതാണ് “Modern Prince” എന്ന ആശയത്തിന്റെ കേന്ദ്രം. സാംസ്കാരികവും രാഷ്ട്രീയവുമായ പോരാട്ടങ്ങളെ ഏകോപിപ്പിക്കുന്ന കേന്ദ്രമായി പാർട്ടി പ്രവർത്തിക്കണം.

====എന്തുകൊണ്ടാണ് ഗ്രാംഷി ഇന്നും പ്രസക്തനാകുന്നത്?====

ആന്റണിയോ ഗ്രാംഷിയുടെ എല്ലാ എഴുത്തുകളുടെയും സിദ്ധാന്തങ്ങളുടെയും കേന്ദ്രബിന്ദു അല്ലെങ്കിൽ അതിന്റെ ആത്മാവ് എന്ന് പറയുന്നത് 'മനുഷ്യന്റെ സജീവമായ ഇടപെടലാണ്' (Human Agency). ഗ്രാംഷി ചരിത്രത്തെ മാറ്റിമറിക്കാനുള്ള മനുഷ്യന്റെ ചിന്താശേഷിക്കും കഴിവിനും വലിയ പ്രാധാന്യം നൽകി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിന്തകളിലെല്ലാം ഈ ഗുണം പരന്നുകിടക്കുന്നു.

ഗ്രാംഷിയുടെ മരണത്തിന് ശേഷം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിന്തയുടെ സ്വാധീനം പല ഘട്ടങ്ങളിലായി മാറി. ആദ്യം ഇറ്റാലിയൻ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ രാഷ്ട്രീയ ആവശ്യങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി അദ്ദേഹത്തെ വായിച്ചു. പിന്നീട് പാശ്ചാത്യ മാർക്സിസം, സാംസ്കാരിക പഠനം, മാധ്യമപഠനം, രാഷ്ട്രത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനം, Cultural Studies, പോസ്റ്റ്-മാർക്സിസ്റ്റ് രാഷ്ട്രീയചിന്ത തുടങ്ങിയ മേഖലകളിൽ ഗ്രാംഷിയുടെ ആശയങ്ങൾ വ്യാപകമായി ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടു. Raymond Williams, Stuart Hall തുടങ്ങിയ ചിന്തകരിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വാധീനം കാണാം.

1948 മുതൽ 1951 വരെ ആറ് വിഷയാധിഷ്ഠിത വാല്യങ്ങളായി പ്രസിദ്ധീകരിച്ച പ്രിസൺ നോട്ട്ബുക്കുകൾ “ഗ്രാംഷിയുടെ മനസ്സിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ധാരാളം കാര്യങ്ങൾ വാറ്റിയെടുത്തതാണെന്നും അവ അവിശ്വസനീയമാം വിധം കൃത്യമാണെന്നും" റോമിലെ ഗ്രാംഷി ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിന്റെ പ്രസിഡന്റ് സിൽവിയോ പോൺസ് പറയുകയുണ്ടായി. പ്രിസൺ നോട്ട്ബുക്കുകളുടെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു ഇംഗ്ലീഷ് സമാഹാരം 1971-ൽ Selections from the Prison Notebooks എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു. സമഗ്രമായ വിമർശനാത്മക ഇംഗ്ലീഷ് പതിപ്പിന്റെ വിവർത്തനശ്രമം പിന്നീട് ആരംഭിച്ചെങ്കിലും അത് ഇതുവരെ പൂർണ്ണമായിട്ടില്ല.

വിപ്ലവം വിജയിക്കാതിരുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ രൂപപ്പെട്ട ഗ്രാംഷിയുടെ ചിന്തകൾക്ക് അന്നത്തെ മുഖ്യധാരാ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടികൾ വലിയ പ്രാധാന്യം നൽകിയില്ല. ലെനിന്റെയോ സ്റ്റാലിന്റെയോ വിജയകരമായ മാതൃകകളോടായിരുന്നു അന്നത്തെ ഇടതുപക്ഷ പ്രസ്ഥാനങ്ങൾക്ക് താല്പര്യം. സോവിയറ്റ് യൂണിയനും അമേരിക്കയും (മുതലാളിത്തവും കമ്മ്യൂണിസവും) തമ്മിൽ കടുത്ത ആശയസമരത്തിലായിരുന്ന ശീത യുദ്ധത്തിന്റെ കാലത്ത് പൊതുവെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് സിദ്ധാന്തങ്ങൾക്ക് പ്രചാരം ലഭിക്കില്ല. എന്നുമാത്രമല്ല, ഗ്രാംഷിയുടെ സ്വതന്ത്ര ചിന്തകൾ ഔദ്യോഗിക സോവിയറ്റ് കാഴ്ചപ്പാടുകളുമായി പൂർണ്ണമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്നതായിരുന്നുമില്ല എന്നതിനാൽ സോവിയറ്റ് വക്താക്കൾ അദ്ദേഹത്തിന് വലിയ പ്രചാരം നൽകിയില്ല.

സോവിയറ്റ് മാതൃകയോട് വിമർശനാത്മകമായ സമീപനം പുലർത്തിയ പാശ്ചാത്യ യൂറോപ്പിലെ പുതിയ ഇടതുപക്ഷ പ്രവണതകൾക്കും (New Left), പിന്നീട് രൂപപ്പെട്ട യൂറോ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രവണതകൾക്കും ഗ്രാംഷിയുടെ ചിന്തകൾ പ്രധാനപ്പെട്ട ബൗദ്ധിക വിഭവമായി മാറി.

1960-കൾ മുതൽ തന്നെ ഇന്ത്യൻ ചരിത്രകാരന്മാരും രാഷ്ട്രീയ നിരീക്ഷകരും ഗ്രാംഷിയുടെ ആശയങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നുവെങ്കിലും കമ്മ്യൂണിസത്തിന്റെയും കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് സൈദ്ധാന്തികരുടെയും വലിയ പാരമ്പര്യമുള്ള കേരളത്തിൽ പോലും ഗ്രാംഷിയുടെ ചിന്തകളെക്കുറിച്ചുള്ള ആദ്യ പുസ്തകം വരുന്നത് 1996 ൽ ആണ്.
[[File:Gramshiyum-Marxist-Thatva-1.jpg|thumb|300px|right|ഗ്രാംഷിയൻ വിചാരവിപ്ലവം <br>ചിന്ത പബ്ലീഷേഴ്സ്]]
1990-കളുടെ തുടക്കത്തിൽ ഗ്രാംഷിയുടെ പ്രിസൺ നോട്ട്ബുക്കുകൾ വായിക്കാനിടയായ ഇ.എം.എസ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിന്തകളിൽ ആകൃഷ്ടനാവുകയും, തുടർന്ന് ഗ്രാംഷിയുടെ മറ്റു കൃതികളും തേടിവായിക്കുകയും ചെയ്തു. 1995-ൽ The Marxist ത്രൈമാസികത്തിൽ “Antonio Gramsci: The Man & His Thoughts” എന്ന ലേഖനം അദ്ദേഹം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. തുടർന്ന് 1996-ൽ ഇ.എം.എസും പി. ഗോവിന്ദപ്പിള്ളയും ചേർന്ന് എഴുതിയ 'ഗ്രാംഷിയൻ വിചാര വിപ്ലവം' പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു.

എന്നാൽ ഗ്രാംഷിയെ ഇന്നത്തെ കാലത്തേക്ക് കൊണ്ടുവരേണ്ടത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചില പ്രസിദ്ധമായ പദങ്ങൾ ആവർത്തിക്കുന്നതിലൂടെ മാത്രം സാധ്യമല്ല: അതിനായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനചോദ്യങ്ങളിലേക്ക് തിരിച്ചുപോകേണ്ടതുണ്ട്:

സമൂഹത്തിൽ ആശയങ്ങൾ എങ്ങനെ രൂപപ്പെടുന്നു?

ഒരു ജനതയുടെ പൊതുബോധം എങ്ങനെ നിർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു?

എന്തുകൊണ്ടാണ് മനുഷ്യർ ചില സാമൂഹിക ക്രമങ്ങളെ സ്വാഭാവികമായി സ്വീകരിക്കുന്നത്?

ഒരു രാഷ്ട്രീയ ശക്തി എങ്ങനെ സമ്മതം നേടുന്നു?

പഴയ ആശയങ്ങളും പുതിയ ആശയങ്ങളും ഒരേ മനുഷ്യനിലും ഒരേ സമൂഹത്തിലും എങ്ങനെ ഒരേസമയം നിലനിൽക്കുന്നു?

രാഷ്ട്രീയമാറ്റത്തിന് സാമ്പത്തിക ഘടനയിലെ മാറ്റം മാത്രം മതിയോ?

ജനങ്ങളുടെ ദൈനംദിന ജീവിതത്തിലും സംസ്കാരത്തിലും ഭാഷയിലും മതത്തിലും സംഘടനകളിലും ഇടപെടാതെ ഒരു പുതിയ രാഷ്ട്രീയബോധം രൂപപ്പെടുത്താൻ കഴിയുമോ?

ഇവയാണ് ഗ്രാംഷിയുടെ ചിന്തയെ ഇന്നും സജീവമാക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങൾ.

അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഗ്രാംഷിയെ വീണ്ടും വായിക്കുന്നത് “ഒരു പഴയ മാർക്സിസ്റ്റ് ചിന്തകനെ ഓർമ്മിക്കുക” എന്നതിനേക്കാൾ വലിയ കാര്യമാണ്. ഒരു സമൂഹത്തിൽ അധികാരം എങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു, സമ്മതം എങ്ങനെ നിർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു, പൊതുബോധം എങ്ങനെ രൂപപ്പെടുന്നു, അതിനെ എങ്ങനെ മാറ്റാം എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള അന്വേഷണമാണ് ഗ്രാംഷിയുടെ വായന.
|highlight1=ഭരണവർഗ്ഗം അധികാരം നിലനിർത്തുന്നത് പോലീസിനെയും പട്ടാളത്തെയും ഉപയോഗിച്ചുള്ള ബലപ്രയോഗത്തിലൂടെ (Coercion) മാത്രമല്ല; മറിച്ച്, സ്കൂളുകൾ, മാധ്യമങ്ങൾ, സാംസ്കാരിക സ്ഥാപനങ്ങൾ എന്നിവയിലൂടെ ജനങ്ങളുടെ സമ്മതം (Consent) നേടിയെടുത്തുകൊണ്ടാണ്. അതിനാൽ, വിപ്ലവം വിജയിക്കണമെങ്കിൽ സാമ്പത്തിക അടിത്തറയിൽ മാത്രമല്ല, സാംസ്കാരിക-ആശയതലങ്ങളിലും പോരാട്ടം നടത്തേണ്ടതുണ്ട്.
|highlight2=പൊതുബോധം ഒരു ക്രമബദ്ധമായ തത്ത്വചിന്തയല്ല. ചരിത്രത്തിലൂടെ സമൂഹത്തിൽ അടിഞ്ഞുകൂടിയ വിശ്വാസങ്ങൾ, മതപരമായ ധാരണകൾ, ആചാരങ്ങൾ, മുൻവിധികൾ, പ്രായോഗിക അറിവുകൾ, പഴയ ആശയങ്ങൾ, പുതിയ അനുഭവങ്ങൾ എന്നിവയുടെ ഒരു മിശ്രിതമാണ് അത്.
|Image1=Antonio-Gramsci.jpg
|Image1_caption=അന്റോണിയോ ഗ്രാംഷി (1891-1937)
|Image2=Gramshiyum-Marxist-Thatva-1.jpg
|Image2_caption=ഗ്രാംഷിയൻ വിചാരവിപ്ലവം
|Image2_credit=ചിന്ത പബ്ലീഷേഴ്സ്
|ContinueReading=Antonio-Gramshi-Jeevithavum
}}

Gramshiyum-Marxist-Thatva

2026-09-22T06:55:01Z

VijayanPN:

{{Article
|Language=Malayalam (ML)
|Displayname=ഗ്രാംഷിയും മാർക്സിസ്റ്റ് തത്വചിന്തയും
|Author=Author:True Dialogue Debates
|Published date=2026-09-21
|HomepageStatus=Featured
|Category=രാഷ്ട്രീയ ദർശനം
|Intro=അന്റോണിയോ ഗ്രാംഷി സീരീസിലെ രണ്ടാം ഭാഗം.
ഗ്രാംഷിയുടെ മാർക്സിസ്റ്റ് തത്വചിന്തയെയും പ്രധാന ആശയങ്ങളെയും ഹ്രസ്വമായി പരിചയപ്പെടുത്തുന്ന ലേഖനം. സാമ്പത്തിക അടിത്തറയ്ക്കപ്പുറം സാംസ്കാരിക-രാഷ്ട്രീയ ബോധവും ഹെജിമണിയും ചരിത്രപരമായ മാറ്റങ്ങളിൽ എങ്ങനെ പങ്കുവഹിക്കുന്നുവെന്ന് ഇതിൽ വിശദീകരിക്കുന്നു.
|Content=ഗ്രാംഷിയുടെ മാർക്സിസ്റ്റ് ചിന്ത മനസ്സിലാക്കാൻ ആദ്യം അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാലഘട്ടവും രാഷ്ട്രീയാനുഭവങ്ങളും ഓർക്കണം.

റഷ്യയിൽ 1917-ൽ വിപ്ലവം വിജയിച്ചു. എന്നാൽ അതേ കാലത്ത് വിപ്ലവകരമായ സാഹചര്യം ഉണ്ടായിരുന്ന ഇറ്റലിയിലും ജർമ്മനിയിലും ഫ്രാൻസിലും വിപ്ലവം വിജയിച്ചില്ല. ഇറ്റലിയിൽ തൊഴിലാളി പ്രക്ഷോഭങ്ങൾ ശക്തമായിരുന്നു. ഫാക്ടറി കൗൺസിലുകൾ രൂപപ്പെട്ടതിനു പിന്നാലെ 1920 സെപ്റ്റംബറിൽ രാജ്യവ്യാപകമായി തൊഴിലാളികൾ ഫാക്ടറികൾ ഏറ്റെടുത്ത് പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്ന സ്ഥിതിയിലേക്ക് പ്രസ്ഥാനം വളർന്നു. 4 ലക്ഷത്തിലധികം ലോഹവ്യവസായ തൊഴിലാളികൾ ഫാക്ടറികൾ കൈവശപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ, മറ്റു വ്യവസായങ്ങളിലേക്കും അത് വ്യാപിച്ചതോടെ പങ്കെടുത്ത തൊഴിലാളികളുടെ എണ്ണം ഏകദേശം 5 മുതൽ 6 ലക്ഷം വരെ എത്തിയതായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ടൂറിനിൽ മാത്രം 185 ഓളം ലോഹവ്യവസായ ഫാക്ടറികൾ അധീനതയിലായി. എന്നിട്ടും ഈ മുന്നേറ്റം രാഷ്ട്രീയ അധികാരം പിടിച്ചെടുക്കുന്നതിലേക്ക് എത്തിച്ചേർന്നില്ല.

തൊട്ടുപിന്നാലെ ഫാസിസം അധികാരത്തിലെത്തുകയും തൊഴിലാളി പ്രസ്ഥാനത്തെ അടിച്ചമർത്തുകയും ചെയ്തു.

ഈ അനുഭവങ്ങൾ ഗ്രാംഷിയുടെ ചിന്തയെ ആഴത്തിൽ സ്വാധീനിച്ചു. വിപ്ലവത്തിന് സാമ്പത്തിക സാഹചര്യം മാത്രം മതിയോ? ഒരു സമൂഹത്തിൽ ജനങ്ങളുടെ രാഷ്ട്രീയബോധം എങ്ങനെയാണ് രൂപപ്പെടുന്നത്? ജനങ്ങൾ നിലവിലുള്ള സാമൂഹികക്രമത്തെ എന്തുകൊണ്ടാണ് പലപ്പോഴും അംഗീകരിക്കുന്നത്?

ഇത്തരം ചോദ്യങ്ങളിലേക്കാണ് ഗ്രാംഷിയുടെ ശ്രദ്ധ തിരിഞ്ഞത്.

ഫാസിസ്റ്റ് ഭരണകൂടത്തിന്റെ തടവറയിൽ കഴിയുമ്പോൾ അദ്ദേഹം ഈ പ്രശ്നങ്ങളെക്കുറിച്ച് നിരന്തരം ചിന്തിച്ചു. 1929 മുതൽ 1935 വരെ എഴുതിയ കുറിപ്പുകളിലാണ് ഈ അന്വേഷണങ്ങൾ പ്രധാനമായും കാണുന്നത്. പിന്നീട് ഈ കുറിപ്പുകൾ Prison Notebooks എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു.

ഗ്രാംഷിയുടെ ചിന്തയുടെ പ്രത്യേകത ഇവിടെ നിന്നാണ് വ്യക്തമാകുന്നത്. സമൂഹത്തെ മാറ്റുന്നത് സാമ്പത്തിക ഘടനയിലെ മാറ്റം മാത്രമല്ലെന്നും. മനുഷ്യരുടെ ബോധം, സംസ്കാരം, ആശയങ്ങൾ, സംഘടന, രാഷ്ട്രീയ പ്രവർത്തനം എന്നിവയും ചരിത്രമാറ്റത്തിൽ പങ്കുവഹിക്കുന്നുവെന്നും അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കി.

ഇതോടെ ഗ്രാംഷിയുടെ മുന്നിലെ പ്രധാന ചോദ്യം മറ്റൊന്നായി:
{{PullQuote |
അധികാരം എങ്ങനെ നിലനിൽക്കുന്നു?

അത് എങ്ങനെ ജനങ്ങളുടെ സമ്മതം നേടുന്നു?

അതിനെ മാറ്റാൻ ഒരു പുതിയ രാഷ്ട്രീയബോധം എങ്ങനെ രൂപപ്പെടും?
}}
ഇതാണ് പിന്നീട് ഹെജിമണി, പൊതുബോധം, പൗരസമൂഹം, ജൈവ ബുദ്ധിജീവികൾ, ചരിത്രബ്ലോക്ക്, സാംസ്കാരിക സമരം തുടങ്ങിയ ഗ്രാംഷിയൻ ആശയങ്ങളിലേക്ക് നമ്മെ നയിക്കുന്നത്.
{{PullQuote |
ഗ്രാംഷിയുടെ ചിന്തയിലെ പ്രധാന ആശയങ്ങൾ ഓരോന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഓരോ രാഷ്ട്രീയ പ്രശ്നത്തിൽ നിന്നാണ് വളർന്നുവന്നത്. അവയെ വേർതിരിച്ചുള്ള നിർവചനങ്ങളായി കാണുന്നതിനേക്കാൾ, പരസ്പരം ബന്ധമുള്ള ആശയങ്ങളായി കാണുന്നതാണ് കൂടുതൽ സഹായകരം.
}}
ചരിത്രപരമായ ഭൗതികവാദവും മനുഷ്യന്റെ ഇടപെടലും

ചരിത്രപരമായ ഭൗതികവാദത്തിന് (Historical Materialism) മനുഷ്യന്റെ സജീവമായ ഇടപെടലുകൾക്കുള്ള (Human Agency) പ്രാധാന്യം തിരിച്ചുകൊടുത്തു എന്നതാണ് ഗ്രാംഷി ചെയ്ത പ്രധാന കാര്യം.

മാർക്സിന്റെ ആദ്യകാല കൃതികളിലെ ഫിലോസഫി ഓഫ് പ്രാക്സിസ് (Philosophy of Praxis) എന്ന ആശയത്തെ വീണ്ടെടുത്തുകൊണ്ട്, ചിന്തയും പ്രവൃത്തിയും (Theory and Practice) വേർപിരിക്കാനാവാത്തവിധം ഒന്നിച്ചിരിക്കുന്നുവെന്ന് അദ്ദേഹം വ്യക്തമാക്കി. ഭൗതിക സാഹചര്യങ്ങളും സാംസ്കാരിക-രാഷ്ട്രീയ ബോധവും തമ്മിലുള്ള പരസ്പര ബന്ധത്തിലൂടെ വികസിക്കുന്ന വൈരുധ്യാത്മക ഭൗതികവാദത്തിന് (Dialectical Materialism) കൂടുതൽ ജീവസ്സുറ്റ വ്യാഖ്യാനം നൽകാൻ ഇതുവഴി ഗ്രാംഷിക്ക് കഴിഞ്ഞു.

====അടിത്തറയും മേൽപ്പുരയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം====

കാൾ മാർക്സ് സമൂഹത്തിന്റെ ഘടനയെ വിശദീകരിക്കാൻ കെട്ടിടത്തിന്റെ അടിത്തറയും (Base) അതിനു മുകളിലുള്ള മേൽപ്പുരയും (Superstructure) എന്ന വാസ്തുശില്പ രൂപകമാണ് (Architectural Metaphor) ഉപയോഗിച്ചത്.

ഉൽപ്പാദന ശക്തികളും (തൊഴിലാളികൾ, സാങ്കേതികവിദ്യ, ഭൂമി) ഉൽപ്പാദന ബന്ധങ്ങളും (തൊഴിലുടമ-തൊഴിലാളി ബന്ധം) അടങ്ങുന്ന സാമ്പത്തിക വ്യവസ്ഥയെയാണ് അദ്ദേഹം അടിത്തറയായി (Economic Base) കണ്ടത്.

മേൽപ്പുരയിലാകട്ടെ (Superstructure) സംസ്കാരം, മതം, നിയമം, രാഷ്ട്രീയം, വിദ്യാഭ്യാസം, ഭരണകൂട സ്ഥാപനങ്ങൾ എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു.

പരമ്പരാഗത മാർക്സിസ്റ്റ് വ്യാഖ്യാതാക്കൾ ഇതിനെ ഒരു വശത്തേക്ക് മാത്രം സഞ്ചരിക്കുന്ന ബന്ധമായാണ് കണ്ടത്. സാമ്പത്തിക അടിത്തറയാണ് സമൂഹത്തിലെ മറ്റെല്ലാ കാര്യങ്ങളെയും പൂർണ്ണമായി തീരുമാനിക്കുന്നത് (Economic Determinism) എന്നും, അടിത്തറയിൽ മാറ്റമുണ്ടാകുമ്പോൾ മേൽപ്പുര താനേ മാറി വിപ്ലവം ഉണ്ടാകുമെന്നും അവർ വിശ്വസിച്ചു.

മാർക്സിസത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക അടിത്തറയെ തള്ളിക്കളയാതെ തന്നെ, അതിന്റെ ഇത്തരം ലളിതവൽക്കരിച്ച യാന്ത്രിക വ്യാഖ്യാനങ്ങളെ അന്റോണിയോ ഗ്രാംഷി ശക്തമായി ചോദ്യം ചെയ്തു. മേൽപ്പുര എന്നത് അടിത്തറയുടെ വെറുമൊരു നിഷ്ക്രിയ പ്രതിഫലനമല്ലെന്നും സംസ്കാരത്തിനും ആശയങ്ങൾക്കും സാമ്പത്തിക അടിത്തറയെപ്പോലും തിരികെ സ്വാധീനിക്കാനും മാറ്റങ്ങൾ വരുത്താനുമുള്ള ശേഷിയുണ്ടെന്നും അദ്ദേഹം സ്ഥാപിച്ചു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധി കൊണ്ടുമാത്രം വിപ്ലവം നടക്കില്ലെന്ന് ഗ്രാംഷി ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. മനുഷ്യന്റെ രാഷ്ട്രീയ ബോധം, സംസ്കാരം, ആശയം, കൃത്യമായ രാഷ്ട്രീയ ഇടപെടൽ പ്രവർത്തനാധിഷ്ഠിത തത്ത്വചിന്ത) (Philosophy of Praxis) എന്നിവ വിപ്ലവത്തിന് അത്യാവശ്യമാണ്.

റഷ്യയിലും പടിഞ്ഞാറൻ യൂറോപ്പിലും രാഷ്ട്രവും പൗരസമൂഹവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം ഒരുപോലെയായിരുന്നില്ലെന്ന് ഗ്രാംഷി തിരിച്ചറിഞ്ഞു. പടിഞ്ഞാറൻ സമൂഹങ്ങളിൽ പൗരസമൂഹത്തിലെ സ്ഥാപനങ്ങളും സംഘടനകളും ആശയലോകവും രാഷ്ട്രീയ അധികാരത്തെ കൂടുതൽ സങ്കീർണ്ണമായി സംരക്ഷിക്കുന്ന ഘടനയായി പ്രവർത്തിച്ചു.

തന്റെ ജന്മനാടായ ഇറ്റലിയിലെ ദരിദ്രരായ കർഷകരെയും തൊഴിലാളികളെയും ചൂഷണം ചെയ്യുന്നത് മുതലാളിമാരും ജന്മികളുമായിരുന്നു. എന്നാൽ ഈ ദരിദ്രർ തങ്ങളെ ചൂഷണം ചെയ്യുന്നവർക്കെതിരെ തിരിയാതെ അവരെ അനുകൂലിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്. കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ ആശയങ്ങളും സ്ഥാപനങ്ങളും സാമൂഹിക യാഥാർഥ്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ജനങ്ങളുടെ ധാരണകളെ എങ്ങനെ സ്വാധീനിക്കുകയും നിലവിലുള്ള സാമൂഹികബന്ധങ്ങൾക്ക് പിന്തുണ നൽകുകയും ചെയ്തുവെന്ന് ഗ്രാംഷി വിശകലനം ചെയ്തു. അതായത് ഈ ശക്തമായ സാംസ്കാരിക മേൽപ്പുരയാണ് മുതലാളിത്ത സാമ്പത്തിക അടിത്തറയെ താങ്ങിനിർത്തിയത്.

====ഹെജിമണി====

സാമ്പത്തിക അടിത്തറ തകർന്നാൽ ഭരണവർഗ്ഗത്തിന്റെ അധികാരം സ്വയം തകരില്ലെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഗ്രാംഷി, ഭരണവർഗ്ഗം അധികാരം നിലനിർത്തുന്ന പ്രക്രിയയെ വിശദീകരിക്കാൻ Hegemony (ഹെജിമണി) എന്ന ആശയമാണ് സ്വീകരിച്ചത്. ഇതിനെ വെറും "ആധിപത്യം" എന്ന് വിളിക്കുന്നതിനേക്കാൾ സാംസ്കാരിക-ബൗദ്ധിക നേതൃത്വം അഥവാ സമ്മതിയിലധിഷ്ഠിതമായ ആധിപത്യം (Consent-based Hegemony) എന്ന് വിളിക്കുന്നതാണ് ശരി.

പടിഞ്ഞാറൻ യൂറോപ്യൻ രാജ്യങ്ങളിൽ നിലനിന്നിരുന്ന മുതലാളിത്തത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക അധീശത്വത്തെക്കുറിച്ച് തൊട്ടുമുൻപ് സൂചിപ്പിച്ചത് ഈ പ്രതിഭാസത്തെ മനസ്സിലാക്കാൻ ഉപകരിക്കും.
{{PullQuote |
ഭരണവർഗ്ഗം അധികാരം നിലനിർത്തുന്നത് പോലീസിനെയും പട്ടാളത്തെയും ഉപയോഗിച്ചുള്ള ബലപ്രയോഗത്തിലൂടെ (Coercion) മാത്രമല്ല; മറിച്ച്, സ്കൂളുകൾ, മാധ്യമങ്ങൾ, സാംസ്കാരിക സ്ഥാപനങ്ങൾ എന്നിവയിലൂടെ ജനങ്ങളുടെ സമ്മതം (Consent) നേടിയെടുത്തുകൊണ്ടാണ്. അതിനാൽ, വിപ്ലവം വിജയിക്കണമെങ്കിൽ സാമ്പത്തിക അടിത്തറയിൽ മാത്രമല്ല, സാംസ്കാരിക-ആശയതലങ്ങളിലും പോരാട്ടം നടത്തേണ്ടതുണ്ട്.
}}
====സമൂഹവും അധികാര രൂപങ്ങളും (Society & Power Dynamics)====

ഗ്രാംഷിയുടെ “Integral State” എന്ന ആശയത്തിൽ രാഷ്ട്രീയ സമൂഹവും (Political Society) പൗരസമൂഹവും (Civil Society) പരസ്പരം ബന്ധപ്പെട്ടു പ്രവർത്തിക്കുന്നു. രാഷ്ട്രീയ സമൂഹത്തിൽ ബലപ്രയോഗത്തിന്റെയും നിയമപരമായ നിയന്ത്രണത്തിന്റെയും ഘടകങ്ങൾ പ്രധാനമാണെങ്കിൽ, പൗരസമൂഹത്തിൽ സമ്മതവും സാംസ്കാരിക നേതൃത്വവും നിർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു.

പത്രങ്ങൾ, സ്കൂളുകൾ, മതസ്ഥാപനങ്ങൾ, കുടുംബം, സാംസ്കാരിക സംഘടനകൾ എന്നിവയടങ്ങുന്ന 'പൗരസമൂഹ'ത്തിലൂടെയാണ് ഭരണവർഗ്ഗം സ്വന്തം ആശയങ്ങളെ സമൂഹത്തിന്റെ പൊതുബോധമാക്കി മാറ്റുന്നത്. അതിനാൽ രാഷ്ട്രീയ പോരാട്ടം എന്നത് സർക്കാറിനെ പിടിച്ചെടുക്കൽ മാത്രമല്ല, ഈ സാംസ്കാരിക മേഖലകളിലെ ആശയപോരാട്ടം കൂടി ആണ്.

====പൊതുബോധത്തിന്റെ വൈരുദ്ധ്യം====

ഗ്രാംഷിയുടെ ചിന്തയിൽ പിന്നീടു വലിയ പ്രാധാന്യം നേടുന്ന മറ്റൊരു ആശയമാണ് common sense — സാമാന്യബോധം.
{{PullQuote |
പൊതുബോധം ഒരു ക്രമബദ്ധമായ തത്ത്വചിന്തയല്ല. ചരിത്രത്തിലൂടെ സമൂഹത്തിൽ അടിഞ്ഞുകൂടിയ വിശ്വാസങ്ങൾ, മതപരമായ ധാരണകൾ, ആചാരങ്ങൾ, മുൻവിധികൾ, പ്രായോഗിക അറിവുകൾ, പഴയ ആശയങ്ങൾ, പുതിയ അനുഭവങ്ങൾ എന്നിവയുടെ ഒരു മിശ്രിതമാണ് അത്.
}}
അതുകൊണ്ട് പൊതുബോധം ഏകതാനമായിരിക്കണമെന്നില്ല. ഒരേ മനുഷ്യനിൽ തന്നെ പരസ്പരം വിരുദ്ധമായ ആശയങ്ങൾ ഒരേസമയം നിലനിൽക്കാം.

ഇവിടെയാണ് ഗ്രാംഷിയുടെ പ്രസിദ്ധമായ മറ്റൊരു നിരീക്ഷണം പ്രസക്തമാകുന്നത്: “എല്ലാ മനുഷ്യരും തത്ത്വചിന്തകരാണ്.”

അതിനർത്ഥം എല്ലാവരും തത്ത്വശാസ്ത്രഗ്രന്ഥങ്ങൾ എഴുതുന്നു എന്നല്ല. മനുഷ്യർ ലോകത്തെക്കുറിച്ച് ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള ധാരണകളോടെയാണ് ജീവിക്കുന്നത്. അവരുടെ ഭാഷയിലും ആചാരങ്ങളിലും മതവിശ്വാസങ്ങളിലും രാഷ്ട്രീയാഭിപ്രായങ്ങളിലും ദൈനംദിന പ്രവൃത്തികളിലും ഒരു ലോകവീക്ഷണം അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.

അതിനാൽ രാഷ്ട്രീയപ്രവർത്തനം എന്നത് ജനങ്ങൾക്ക് പുറത്തുനിന്ന് “ശരിയായ ബോധം” നൽകുക മാത്രമല്ല. അവരുടെ നിലവിലുള്ള പൊതുബോധത്തിലെ വൈരുധ്യങ്ങളെ തിരിച്ചറിയുകയും അതിനകത്ത് പുതിയ ബോധത്തിനുള്ള സാധ്യതകൾ കണ്ടെത്തുകയും ചെയ്യുന്നതാണ്.

ഈ ആശയം പിന്നീട് ഗ്രാംഷിയുടെ രാഷ്ട്രീയപ്രവർത്തനത്തെ സംസ്കാരത്തോടും ദൈനംദിന ജീവിതത്തോടും ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന പ്രധാന കണ്ണിയായി മാറുന്നു.

====ജൈവ ബുദ്ധിജീവികൾ====

ബുദ്ധിജീവികൾ ആരാണ്? ബുദ്ധിജീവികൾ എന്നാൽ സർവകലാശാലാ അധ്യാപകരോ എഴുത്തുകാരോ മാത്രമല്ലെന്ന് ഗ്രാംഷി ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. പരമ്പരാഗത ബുദ്ധിജീവികൾ (Traditional Intellectuals) തങ്ങളെ സ്വയം ഒരു പ്രത്യേക സാമൂഹിക വർഗ്ഗത്തിന്റെ പ്രതിനിധികളായി കാണുന്നുണ്ടാവില്ല. എന്നാൽ സ്ഥാപനങ്ങളുമായുള്ള അവരുടെ ബന്ധങ്ങളും സ്ഥാനവും പ്രവർത്തനവും നിലവിലുള്ള സാമൂഹിക ബന്ധങ്ങളുമായി സമരസപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ഒരു സാമൂഹിക വർഗ്ഗത്തിന്റെ ജീവിതാനുഭവങ്ങൾക്കും താൽപര്യങ്ങൾക്കും ആശയരൂപം നൽകുകയും, ആ വർഗ്ഗത്തിന്റെ സംഘടനയിലും സാമൂഹിക-രാഷ്ട്രീയ നേതൃത്വത്തിലും പങ്കുവഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരാണ് ജൈവ ബുദ്ധിജീവികൾ.

ഉദാഹരണത്തിന്, തൊഴിലാളികളുടെ പ്രശ്നങ്ങൾ വെറുമൊരു കൂലി പ്രശ്നമായി കാണാതെ, തൊഴിലാളികളുടെ അനുഭവങ്ങളെ വിശാലമായ സാമൂഹികവും രാഷ്ട്രീയവുമായ പ്രശ്നങ്ങളുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന ഒരു തൊഴിലാളി നേതാവിനെയോ എഴുത്തുകാരനെയോ സംഘാടകനെയോ ജൈവ ബുദ്ധിജീവിയായി കാണാം. അയാൾ തൊഴിലാളികൾക്കുവേണ്ടി മാത്രം സംസാരിക്കുന്ന ഒരാളല്ല; അവരുടെ അനുഭവങ്ങളിൽ നിന്ന് ഒരു വിശാലമായ സാമൂഹിക കാഴ്ചപ്പാട് രൂപപ്പെടുത്താനും അവരെ കൂട്ടായി പ്രവർത്തിക്കാൻ സഹായിക്കാനും കഴിയുന്ന വ്യക്തിയാണ്.

ഇവിടെ ഗ്രാംഷിയുടെ മറ്റൊരു പ്രധാന ആശയം കൂടി വരുന്നു. ഒരു വർഗ്ഗത്തിന് സ്വന്തം ജൈവ ബുദ്ധിജീവികളെ സൃഷ്ടിക്കാൻ കഴിയണം. ഒരു സാമൂഹിക വിഭാഗം സ്വന്തം അനുഭവങ്ങളെ സ്വയം മനസ്സിലാക്കുകയും അവയ്ക്ക് രാഷ്ട്രീയവും സാംസ്കാരികവുമായ ഭാഷ കണ്ടെത്തുകയും ചെയ്യുമ്പോഴാണ് അത് ഒരു സംഘടിത സാമൂഹിക ശക്തിയായി വളരുന്നത്.

====കീഴാള സമൂഹവിഭാഗങ്ങളും അവരുടെ മുന്നേറ്റങ്ങളും (Subaltern Groups and Movements)====

സമൂഹത്തിൽ അധികാരവും നേതൃത്വവും കൈവശമുള്ള വിഭാഗങ്ങൾക്ക് കീഴിൽ കഴിയുന്ന സാമൂഹിക വിഭാഗങ്ങളെയാണ് ഗ്രാംഷി പലപ്പോഴും കീഴാള വിഭാഗങ്ങൾ എന്ന് വിളിച്ചത്. തൊഴിലാളികളും കർഷകരും ഇതിൽപ്പെടാം. എന്നാൽ ഗ്രാംഷിയുടെ ആശയം ഒരു പ്രത്യേക വർഗ്ഗത്തിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നതല്ല. രാഷ്ട്രീയമായും സാമൂഹികമായും സാംസ്കാരികമായും അധീനത അനുഭവിക്കുന്ന വിവിധ ജാതി, മത, ലിംഗ വിഭാഗങ്ങളെല്ലാം ഇതിൽ പെടും.

ഈ വിഭാഗങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ പ്രതിഷേധവും ചെറുത്തുനിൽപ്പും സ്വാഭാവികമായി ഉയർന്നുവരാം. എന്നാൽ ഒറ്റപ്പെട്ട പ്രതിഷേധങ്ങൾ മാത്രം ഒരു സാമൂഹികമാറ്റത്തിന് മതിയാകില്ല. അവയ്ക്ക് സംഘടനയും രാഷ്ട്രീയബോധവും വിശാലമായ സാമൂഹിക ബന്ധങ്ങളും ആവശ്യമാണ്.

അതുകൊണ്ട് ഗ്രാംഷി സ്വാഭാവിക മുന്നേറ്റവും (Spontaneity) ബോധപൂർവമായ നേതൃത്വവും (Conscious Leadership) തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചു. ജനകീയ മുന്നേറ്റങ്ങളെ അവഗണിക്കുകയോ അവയെ താഴ്ന്നതെന്നു കാണുകയോ ചെയ്യുന്നത് തെറ്റാണ്. അതുപോലെ തന്നെ അവയെ വെറും സ്വാഭാവിക പ്രതിഷേധങ്ങളായി വിട്ടുകളയുന്നതും പര്യാപ്തമല്ല. അവയെ കൂടുതൽ സംഘടിതവും ബോധപൂർവവുമായ രാഷ്ട്രീയ ശക്തിയായി വികസിപ്പിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

അതിനാൽ ഗ്രാംഷി ഉയർത്തിയ ചോദ്യം ഇതായിരുന്നു:
{{PullQuote |
കീഴാളരായി കഴിയുന്ന ഒരു സാമൂഹിക വിഭാഗം എങ്ങനെ സ്വന്തം ചരിത്രത്തിന്റെ സജീവ ശക്തിയായി മാറും? ഇവിടെ ജൈവ ബുദ്ധിജീവികളുടെ പങ്ക് പ്രധാനമാകുന്നു.

അങ്ങിനെ ഒരു ശക്തിയായി മാറുന്നതിന് സ്വന്തം സംഘടനയും രാഷ്ട്രീയബോധവും മാത്രം പോരാ. മറ്റു സാമൂഹിക വിഭാഗങ്ങളുമായി ബന്ധം സ്ഥാപിക്കുകയും വിശാലമായ ഒരു സാമൂഹിക സഖ്യം രൂപപ്പെടുത്തുകയും വേണം. അവിടെനിന്നാണ് Historical Bloc എന്നും Hegemony എന്നും പറയുന്ന ആശയങ്ങളിലേക്കുള്ള വഴി തുറക്കുന്നത്.
}}
====സായുധ സമരവും സാംസ്കാരിക സമരവും (War of Manoeuvre, War of Position)====

റഷ്യൻ വിപ്ലവത്തിന്റെ അനുഭവവും പടിഞ്ഞാറൻ യൂറോപ്യൻ സമൂഹങ്ങളുടെ വ്യത്യസ്ത ഘടനയും പരിഗണിച്ചപ്പോൾ ഗ്രാംഷി വിപ്ലവരാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ തന്ത്രത്തെക്കുറിച്ച് പുതിയൊരു ചിന്ത മുന്നോട്ടുവച്ചു.

സായുധ സമരം (War of manoeuvre) എന്നത് നേരിട്ടുള്ള രാഷ്ട്രീയ ആക്രമണത്തെയും അധികാരം പിടിച്ചെടുക്കാനുള്ള നിർണായക നീക്കത്തെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അതിനു വിപരീതമായി സാംസ്കാരിക സമരവും (war of position) എന്നത് സമൂഹത്തിനകത്ത് ദീർഘകാലം നീളുന്ന രാഷ്ട്രീയ-ബൗദ്ധിക-സാംസ്കാരിക പോരാട്ടമാണ്. സിവിൽ സൊസൈറ്റിയിലെ വിവിധ മേഖലകളിൽ സ്വാധീനം സ്ഥാപിക്കുക, ജനങ്ങളുടെ സമ്മതം നേടുക, പുതിയ രാഷ്ട്രീയബോധം വളർത്തുക, പുതിയ സാമൂഹിക സഖ്യങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുക - ഇവയെല്ലാം അതിന്റെ ഭാഗങ്ങളാണ്.

അതുകൊണ്ട് ഗ്രാംഷിയെ “സംസ്കാരത്തിന് പ്രാധാന്യം നൽകിയ മാർക്സിസ്റ്റ്” എന്നു മാത്രം വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയചിന്തയെ വളരെ ചുരുക്കിക്കാണിക്കുന്നതിന് തുല്യമാണ്. സംസ്കാരവും പൊതുബോധവും രാഷ്ട്രീയ അധികാരത്തിനായുള്ള പോരാട്ടത്തിന്റെ തന്നെ ഭാഗമാണെന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാദം.

====ചരിത്രബ്ലോക്കും സാമൂഹിക ശക്തികളുടെ കൂട്ടുകെട്ടും====

ഗ്രാംഷിയുടെ historical bloc — ചരിത്രബ്ലോക്ക് എന്ന ആശയം മറ്റൊരു പ്രധാന തിരുത്തലാണ്.

സാമ്പത്തിക ഘടന ഒരു വശത്തും ആശയങ്ങളും സംസ്കാരവും മറുവശത്തും എന്ന ലളിതമായ വിഭജനം കൊണ്ട് ഒരു ചരിത്രഘട്ടത്തെ വിശദീകരിക്കാൻ കഴിയില്ല. ഒരു പ്രത്യേക കാലഘട്ടത്തിൽ സാമ്പത്തിക ശക്തികളും സാമൂഹിക വിഭാഗങ്ങളും രാഷ്ട്രീയ സംഘടനകളും സ്ഥാപനങ്ങളും ആശയങ്ങളും സാംസ്കാരിക നേതൃത്വവും പരസ്പരം ബന്ധപ്പെട്ടു പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഒരു സമഗ്രമായ ഘടനയാണ് ചരിത്രബ്ലോക്ക്.

അതുകൊണ്ട് ഒരു വർഗ്ഗത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ വിജയം അതിന്റെ സാമ്പത്തിക ശക്തി മാത്രം കൊണ്ട് നിർണയിക്കപ്പെടുന്നില്ല. വിവിധ സാമൂഹിക വിഭാഗങ്ങളെ കൂട്ടിച്ചേർത്ത് ഒരു വിശാലമായ സാമൂഹിക-രാഷ്ട്രീയ സഖ്യം നിർമ്മിക്കാനും അതിന് ഒരു പൊതുവായ ലോകവീക്ഷണം നൽകാനും കഴിയണം.

'തെക്കൻ പ്രശ്നം' (Southern Question) എന്ന പഠനത്തിൽ ഇറ്റലിയിലെ വടക്കൻ വ്യവസായ തൊഴിലാളികളും തെക്കൻ കർഷകരും തമ്മിലുള്ള സഖ്യം ഗ്രാംഷി ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചു. ഒരു വർഗ്ഗത്തിന് തനിച്ച് മാറ്റം കൊണ്ടുവരാൻ കഴിയില്ലെന്നും, ദേശീയ - ജനകീയ (National - Popular) സഖ്യം അത്യാവശ്യമാണെന്നും അദ്ദേഹം വാദിച്ചു.

====നിഷ്ക്രിയ വിപ്ലവം (Passive Revolution)====

വിപുലമായ ജനകീയ വിപ്ലവം സംഭവിക്കാതെ, നിലവിലുള്ള ഭരണവർഗ്ഗങ്ങളോ അധികാരശക്തികളോ നിയന്ത്രിക്കുന്ന രീതിയിൽ സാമൂഹിക-രാഷ്ട്രീയ മാറ്റങ്ങൾ മുകളിൽ നിന്ന് നടപ്പാക്കപ്പെടുന്ന പ്രക്രിയകളെയാണ് ഗ്രാംഷി 'നിഷ്ക്രിയ വിപ്ലവം' (Passive Revolution) എന്ന ആശയത്തിലൂടെ വിശകലനം ചെയ്തത്.

====രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടിയുടെ പങ്ക് (Modern Prince)====

ഇറ്റാലിയൻ സൈദ്ധാന്തികൻ മാക്യവെല്ലിയുടെ 'രാജകുമാരൻ' (The Prince) എന്ന ആശയത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ഗ്രാംഷി അവതരിപ്പിച്ച സങ്കൽപ്പമാണ് 'ആധുനിക രാജകുമാരൻ (Modern Prince).

ആധുനിക കാലഘട്ടത്തിൽ മാക്യവെല്ലിയുടെ “രാജകുമാരൻ” എന്ന രാഷ്ട്രീയ പ്രവർത്തനത്തിന്റെ സ്ഥാനമേറ്റെടുക്കുന്നത് ഒരു വ്യക്തിയല്ല, രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടിയാണ് എന്നതാണ് “Modern Prince” എന്ന ആശയത്തിന്റെ കേന്ദ്രം. സാംസ്കാരികവും രാഷ്ട്രീയവുമായ പോരാട്ടങ്ങളെ ഏകോപിപ്പിക്കുന്ന കേന്ദ്രമായി പാർട്ടി പ്രവർത്തിക്കണം.

====എന്തുകൊണ്ടാണ് ഗ്രാംഷി ഇന്നും പ്രസക്തനാകുന്നത്?====

ആന്റണിയോ ഗ്രാംഷിയുടെ എല്ലാ എഴുത്തുകളുടെയും സിദ്ധാന്തങ്ങളുടെയും കേന്ദ്രബിന്ദു അല്ലെങ്കിൽ അതിന്റെ ആത്മാവ് എന്ന് പറയുന്നത് 'മനുഷ്യന്റെ സജീവമായ ഇടപെടലാണ്' (Human Agency). ഗ്രാംഷി ചരിത്രത്തെ മാറ്റിമറിക്കാനുള്ള മനുഷ്യന്റെ ചിന്താശേഷിക്കും കഴിവിനും വലിയ പ്രാധാന്യം നൽകി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിന്തകളിലെല്ലാം ഈ ഗുണം പരന്നുകിടക്കുന്നു.

ഗ്രാംഷിയുടെ മരണത്തിന് ശേഷം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിന്തയുടെ സ്വാധീനം പല ഘട്ടങ്ങളിലായി മാറി. ആദ്യം ഇറ്റാലിയൻ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ രാഷ്ട്രീയ ആവശ്യങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി അദ്ദേഹത്തെ വായിച്ചു. പിന്നീട് പാശ്ചാത്യ മാർക്സിസം, സാംസ്കാരിക പഠനം, മാധ്യമപഠനം, രാഷ്ട്രത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനം, Cultural Studies, പോസ്റ്റ്-മാർക്സിസ്റ്റ് രാഷ്ട്രീയചിന്ത തുടങ്ങിയ മേഖലകളിൽ ഗ്രാംഷിയുടെ ആശയങ്ങൾ വ്യാപകമായി ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടു. Raymond Williams, Stuart Hall തുടങ്ങിയ ചിന്തകരിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വാധീനം കാണാം.

1948 മുതൽ 1951 വരെ ആറ് വിഷയാധിഷ്ഠിത വാല്യങ്ങളായി പ്രസിദ്ധീകരിച്ച പ്രിസൺ നോട്ട്ബുക്കുകൾ “ഗ്രാംഷിയുടെ മനസ്സിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ധാരാളം കാര്യങ്ങൾ വാറ്റിയെടുത്തതാണെന്നും അവ അവിശ്വസനീയമാം വിധം കൃത്യമാണെന്നും" റോമിലെ ഗ്രാംഷി ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിന്റെ പ്രസിഡന്റ് സിൽവിയോ പോൺസ് പറയുകയുണ്ടായി. പ്രിസൺ നോട്ട്ബുക്കുകളുടെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു ഇംഗ്ലീഷ് സമാഹാരം 1971-ൽ Selections from the Prison Notebooks എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു. സമഗ്രമായ വിമർശനാത്മക ഇംഗ്ലീഷ് പതിപ്പിന്റെ വിവർത്തനശ്രമം പിന്നീട് ആരംഭിച്ചെങ്കിലും അത് ഇതുവരെ പൂർണ്ണമായിട്ടില്ല.

വിപ്ലവം വിജയിക്കാതിരുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ രൂപപ്പെട്ട ഗ്രാംഷിയുടെ ചിന്തകൾക്ക് അന്നത്തെ മുഖ്യധാരാ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടികൾ വലിയ പ്രാധാന്യം നൽകിയില്ല. ലെനിന്റെയോ സ്റ്റാലിന്റെയോ വിജയകരമായ മാതൃകകളോടായിരുന്നു അന്നത്തെ ഇടതുപക്ഷ പ്രസ്ഥാനങ്ങൾക്ക് താല്പര്യം. സോവിയറ്റ് യൂണിയനും അമേരിക്കയും (മുതലാളിത്തവും കമ്മ്യൂണിസവും) തമ്മിൽ കടുത്ത ആശയസമരത്തിലായിരുന്ന ശീത യുദ്ധത്തിന്റെ കാലത്ത് പൊതുവെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് സിദ്ധാന്തങ്ങൾക്ക് പ്രചാരം ലഭിക്കില്ല. എന്നുമാത്രമല്ല, ഗ്രാംഷിയുടെ സ്വതന്ത്ര ചിന്തകൾ ഔദ്യോഗിക സോവിയറ്റ് കാഴ്ചപ്പാടുകളുമായി പൂർണ്ണമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്നതായിരുന്നുമില്ല എന്നതിനാൽ സോവിയറ്റ് വക്താക്കൾ അദ്ദേഹത്തിന് വലിയ പ്രചാരം നൽകിയില്ല.

സോവിയറ്റ് മാതൃകയോട് വിമർശനാത്മകമായ സമീപനം പുലർത്തിയ പാശ്ചാത്യ യൂറോപ്പിലെ പുതിയ ഇടതുപക്ഷ പ്രവണതകൾക്കും (New Left), പിന്നീട് രൂപപ്പെട്ട യൂറോ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രവണതകൾക്കും ഗ്രാംഷിയുടെ ചിന്തകൾ പ്രധാനപ്പെട്ട ബൗദ്ധിക വിഭവമായി മാറി.

1960-കൾ മുതൽ തന്നെ ഇന്ത്യൻ ചരിത്രകാരന്മാരും രാഷ്ട്രീയ നിരീക്ഷകരും ഗ്രാംഷിയുടെ ആശയങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നുവെങ്കിലും കമ്മ്യൂണിസത്തിന്റെയും കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് സൈദ്ധാന്തികരുടെയും വലിയ പാരമ്പര്യമുള്ള കേരളത്തിൽ പോലും ഗ്രാംഷിയുടെ ചിന്തകളെക്കുറിച്ചുള്ള ആദ്യ പുസ്തകം വരുന്നത് 1996 ൽ ആണ്.
[[File:Gramshiyum-Marxist-Thatva-1.jpg|thumb|300px|right|ഗ്രാംഷിയൻ വിചാരവിപ്ലവം <br>ചിന്ത പബ്ലീഷേഴ്സ്]]
1990-കളുടെ തുടക്കത്തിൽ ഗ്രാംഷിയുടെ പ്രിസൺ നോട്ട്ബുക്കുകൾ വായിക്കാനിടയായ ഇ.എം.എസ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിന്തകളിൽ ആകൃഷ്ടനാവുകയും, തുടർന്ന് ഗ്രാംഷിയുടെ മറ്റു കൃതികളും തേടിവായിക്കുകയും ചെയ്തു. 1995-ൽ The Marxist ത്രൈമാസികത്തിൽ “Antonio Gramsci: The Man & His Thoughts” എന്ന ലേഖനം അദ്ദേഹം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. തുടർന്ന് 1996-ൽ ഇ.എം.എസും പി. ഗോവിന്ദപ്പിള്ളയും ചേർന്ന് എഴുതിയ 'ഗ്രാംഷിയൻ വിചാര വിപ്ലവം' പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു.

എന്നാൽ ഗ്രാംഷിയെ ഇന്നത്തെ കാലത്തേക്ക് കൊണ്ടുവരേണ്ടത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചില പ്രസിദ്ധമായ പദങ്ങൾ ആവർത്തിക്കുന്നതിലൂടെ മാത്രം സാധ്യമല്ല: അതിനായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനചോദ്യങ്ങളിലേക്ക് തിരിച്ചുപോകേണ്ടതുണ്ട്:

സമൂഹത്തിൽ ആശയങ്ങൾ എങ്ങനെ രൂപപ്പെടുന്നു?

ഒരു ജനതയുടെ പൊതുബോധം എങ്ങനെ നിർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു?

എന്തുകൊണ്ടാണ് മനുഷ്യർ ചില സാമൂഹിക ക്രമങ്ങളെ സ്വാഭാവികമായി സ്വീകരിക്കുന്നത്?

ഒരു രാഷ്ട്രീയ ശക്തി എങ്ങനെ സമ്മതം നേടുന്നു?

പഴയ ആശയങ്ങളും പുതിയ ആശയങ്ങളും ഒരേ മനുഷ്യനിലും ഒരേ സമൂഹത്തിലും എങ്ങനെ ഒരേസമയം നിലനിൽക്കുന്നു?

രാഷ്ട്രീയമാറ്റത്തിന് സാമ്പത്തിക ഘടനയിലെ മാറ്റം മാത്രം മതിയോ?

ജനങ്ങളുടെ ദൈനംദിന ജീവിതത്തിലും സംസ്കാരത്തിലും ഭാഷയിലും മതത്തിലും സംഘടനകളിലും ഇടപെടാതെ ഒരു പുതിയ രാഷ്ട്രീയബോധം രൂപപ്പെടുത്താൻ കഴിയുമോ?

ഇവയാണ് ഗ്രാംഷിയുടെ ചിന്തയെ ഇന്നും സജീവമാക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങൾ.

അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഗ്രാംഷിയെ വീണ്ടും വായിക്കുന്നത് “ഒരു പഴയ മാർക്സിസ്റ്റ് ചിന്തകനെ ഓർമ്മിക്കുക” എന്നതിനേക്കാൾ വലിയ കാര്യമാണ്. ഒരു സമൂഹത്തിൽ അധികാരം എങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു, സമ്മതം എങ്ങനെ നിർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു, പൊതുബോധം എങ്ങനെ രൂപപ്പെടുന്നു, അതിനെ എങ്ങനെ മാറ്റാം എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള അന്വേഷണമാണ് ഗ്രാംഷിയുടെ വായന.
|highlight1=ഭരണവർഗ്ഗം അധികാരം നിലനിർത്തുന്നത് പോലീസിനെയും പട്ടാളത്തെയും ഉപയോഗിച്ചുള്ള ബലപ്രയോഗത്തിലൂടെ (Coercion) മാത്രമല്ല; മറിച്ച്, സ്കൂളുകൾ, മാധ്യമങ്ങൾ, സാംസ്കാരിക സ്ഥാപനങ്ങൾ എന്നിവയിലൂടെ ജനങ്ങളുടെ സമ്മതം (Consent) നേടിയെടുത്തുകൊണ്ടാണ്. അതിനാൽ, വിപ്ലവം വിജയിക്കണമെങ്കിൽ സാമ്പത്തിക അടിത്തറയിൽ മാത്രമല്ല, സാംസ്കാരിക-ആശയതലങ്ങളിലും പോരാട്ടം നടത്തേണ്ടതുണ്ട്.
|highlight2=പൊതുബോധം ഒരു ക്രമബദ്ധമായ തത്ത്വചിന്തയല്ല. ചരിത്രത്തിലൂടെ സമൂഹത്തിൽ അടിഞ്ഞുകൂടിയ വിശ്വാസങ്ങൾ, മതപരമായ ധാരണകൾ, ആചാരങ്ങൾ, മുൻവിധികൾ, പ്രായോഗിക അറിവുകൾ, പഴയ ആശയങ്ങൾ, പുതിയ അനുഭവങ്ങൾ എന്നിവയുടെ ഒരു മിശ്രിതമാണ് അത്.
|Image1=Antonio-Gramsci.jpg
|Image1_caption=അന്റോണിയോ ഗ്രാംഷി (1891-1937)
|Image2=Gramshiyum-Marxist-Thatva-1.jpg
|Image2_caption=ഗ്രാംഷിയൻ വിചാരവിപ്ലവം
|Image2_credit=ചിന്ത പബ്ലീഷേഴ്സ്
|ContinueReading=Antonio-Gramshi-Jeevithavum
}}

പ്രമാണം:Gramshiyum-Marxist-Thatva-1.jpg

2026-09-22T06:49:43Z

VijayanPN:

Gramshiyum-Marxist-Thatva

2026-09-21T17:34:01Z

VijayanPN:

{{Article
|Language=Malayalam (ML)
|Displayname=ഗ്രാംഷിയും മാർക്സിസ്റ്റ് തത്വചിന്തയും
|Author=Author:True Dialogue Debates
|Published date=2026-09-21
|HomepageStatus=Featured
|Category=രാഷ്ട്രീയ ദർശനം
|Intro=അന്റോണിയോ ഗ്രാംഷി സീരീസിലെ രണ്ടാം ഭാഗം. അദ്ദേഹത്തിന്റെ തത്വചിന്തയുടെ ചുരുക്കിയ പരിചയപ്പെടൽ
|Content=ഗ്രാംഷിയുടെ മാർക്സിസ്റ്റ് ചിന്ത മനസ്സിലാക്കാൻ ആദ്യം അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാലഘട്ടവും രാഷ്ട്രീയാനുഭവങ്ങളും ഓർക്കണം.

റഷ്യയിൽ 1917-ൽ വിപ്ലവം വിജയിച്ചു. എന്നാൽ അതേ കാലത്ത് വിപ്ലവകരമായ സാഹചര്യം ഉണ്ടായിരുന്ന ഇറ്റലിയിലും ജർമ്മനിയിലും ഫ്രാൻസിലും വിപ്ലവം വിജയിച്ചില്ല. ഇറ്റലിയിൽ തൊഴിലാളി പ്രക്ഷോഭങ്ങൾ ശക്തമായിരുന്നു. ഫാക്ടറി കൗൺസിലുകൾ രൂപപ്പെട്ടു. എന്നിട്ടും ആ മുന്നേറ്റം അധികാരം പിടിച്ചെടുക്കുന്നതിലേക്ക് എത്തിച്ചേർന്നില്ല.

തൊട്ടുപിന്നാലെ ഫാസിസം അധികാരത്തിലെത്തുകയും തൊഴിലാളി പ്രസ്ഥാനത്തെ അടിച്ചമർത്തുകയും ചെയ്തു.

ഈ അനുഭവങ്ങൾ ഗ്രാംഷിയുടെ ചിന്തയെ ആഴത്തിൽ സ്വാധീനിച്ചു. വിപ്ലവത്തിന് സാമ്പത്തിക സാഹചര്യം മാത്രം മതിയോ? ഒരു സമൂഹത്തിൽ ജനങ്ങളുടെ രാഷ്ട്രീയബോധം എങ്ങനെയാണ് രൂപപ്പെടുന്നത്? ജനങ്ങൾ നിലവിലുള്ള സാമൂഹികക്രമത്തെ എന്തുകൊണ്ടാണ് പലപ്പോഴും അംഗീകരിക്കുന്നത്?

ഇത്തരം ചോദ്യങ്ങളിലേക്കാണ് ഗ്രാംഷിയുടെ ശ്രദ്ധ തിരിഞ്ഞത്.

ഫാസിസ്റ്റ് ഭരണകൂടത്തിന്റെ തടവറയിൽ കഴിയുമ്പോൾ അദ്ദേഹം ഈ പ്രശ്നങ്ങളെക്കുറിച്ച് നിരന്തരം ചിന്തിച്ചു. 1929 മുതൽ 1935 വരെ എഴുതിയ കുറിപ്പുകളിലാണ് ഈ അന്വേഷണങ്ങൾ പ്രധാനമായും കാണുന്നത്. പിന്നീട് ഈ കുറിപ്പുകൾ Prison Notebooks എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു.

ഗ്രാംഷിയുടെ ചിന്തയുടെ പ്രത്യേകത ഇവിടെ നിന്നാണ് വ്യക്തമാകുന്നത്. സമൂഹത്തെ മാറ്റുന്നത് സാമ്പത്തിക ഘടനയിലെ മാറ്റം മാത്രമല്ലെന്നും. മനുഷ്യരുടെ ബോധം, സംസ്കാരം, ആശയങ്ങൾ, സംഘടന, രാഷ്ട്രീയ പ്രവർത്തനം എന്നിവയും ചരിത്രമാറ്റത്തിൽ പങ്കുവഹിക്കുന്നുവെന്നും അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കി.

ഇതോടെ ഗ്രാംഷിയുടെ മുന്നിലെ പ്രധാന ചോദ്യം മറ്റൊന്നായി:

അധികാരം എങ്ങനെ നിലനിൽക്കുന്നു?

അത് എങ്ങനെ ജനങ്ങളുടെ സമ്മതം നേടുന്നു?

അതിനെ മാറ്റാൻ ഒരു പുതിയ രാഷ്ട്രീയബോധം എങ്ങനെ രൂപപ്പെടും?

ഇതാണ് പിന്നീട് ഹെജിമണി, പൊതുബോധം, പൗരസമൂഹം, ജൈവ ബുദ്ധിജീവികൾ, ചരിത്രബ്ലോക്ക്, സാംസ്കാരിക സമരം തുടങ്ങിയ ഗ്രാംഷിയൻ ആശയങ്ങളിലേക്ക് നമ്മെ നയിക്കുന്നത്.

ഗ്രാംഷിയുടെ ചിന്തയിലെ പ്രധാന ആശയങ്ങൾ ഓരോന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഓരോ രാഷ്ട്രീയ പ്രശ്നത്തിൽ നിന്നാണ് വളർന്നുവന്നത്. അവയെ വേർതിരിച്ചുള്ള നിർവചനങ്ങളായി കാണുന്നതിനേക്കാൾ, പരസ്പരം ബന്ധമുള്ള ആശയങ്ങളായി കാണുന്നതാണ് കൂടുതൽ സഹായകരം.

ചരിത്രപരമായ ഭൗതികവാദവും മനുഷ്യന്റെ ഇടപെടലും

ചരിത്രപരമായ ഭൗതികവാദത്തിന് (Historical Materialism) മനുഷ്യന്റെ സജീവമായ ഇടപെടലുകൾക്കുള്ള (Human Agency) പ്രാധാന്യം തിരിച്ചുകൊടുത്തു എന്നതാണ് ഗ്രാംഷി ചെയ്ത പ്രധാന കാര്യം.

മാർക്സിന്റെ ആദ്യകാല കൃതികളിലെ ഫിലോസഫി ഓഫ് പ്രാക്സിസ് (Philosophy of Praxis) എന്ന ആശയത്തെ വീണ്ടെടുത്തുകൊണ്ട്, ചിന്തയും പ്രവൃത്തിയും (Theory and Practice) വേർപിരിക്കാനാവാത്തവിധം ഒന്നിച്ചിരിക്കുന്നുവെന്ന് അദ്ദേഹം വ്യക്തമാക്കി. ഭൗതിക സാഹചര്യങ്ങളും സാംസ്കാരിക-രാഷ്ട്രീയ ബോധവും തമ്മിലുള്ള പരസ്പര ബന്ധത്തിലൂടെ വികസിക്കുന്ന വൈരുധ്യാത്മക ഭൗതികവാദത്തിന് (Dialectical Materialism) കൂടുതൽ ജീവസ്സുറ്റ വ്യാഖ്യാനം നൽകാൻ ഇതുവഴി ഗ്രാംഷിക്ക് കഴിഞ്ഞു.

====അടിത്തറയും മേൽപ്പുരയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം====

കാൾ മാർക്സ് സമൂഹത്തിന്റെ ഘടനയെ വിശദീകരിക്കാൻ കെട്ടിടത്തിന്റെ അടിത്തറയും (Base) അതിനു മുകളിലുള്ള മേൽപ്പുരയും (Superstructure) എന്ന വാസ്തുശില്പ രൂപകമാണ് (Architectural Metaphor) ഉപയോഗിച്ചത്.

ഉൽപ്പാദന ശക്തികളും (തൊഴിലാളികൾ, സാങ്കേതികവിദ്യ, ഭൂമി) ഉൽപ്പാദന ബന്ധങ്ങളും (തൊഴിലുടമ-തൊഴിലാളി ബന്ധം) അടങ്ങുന്ന സാമ്പത്തിക വ്യവസ്ഥയെയാണ് അദ്ദേഹം അടിത്തറയായി (Economic Base) കണ്ടത്.

മേൽപ്പുരയിലാകട്ടെ (Superstructure) സംസ്കാരം, മതം, നിയമം, രാഷ്ട്രീയം, വിദ്യാഭ്യാസം, ഭരണകൂട സ്ഥാപനങ്ങൾ എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു.

പരമ്പരാഗത മാർക്സിസ്റ്റ് വ്യാഖ്യാതാക്കൾ ഇതിനെ ഒരു വശത്തേക്ക് മാത്രം സഞ്ചരിക്കുന്ന ബന്ധമായാണ് കണ്ടത്. സാമ്പത്തിക അടിത്തറയാണ് സമൂഹത്തിലെ മറ്റെല്ലാ കാര്യങ്ങളെയും പൂർണ്ണമായി തീരുമാനിക്കുന്നത് (Economic Determinism) എന്നും, അടിത്തറയിൽ മാറ്റമുണ്ടാകുമ്പോൾ മേൽപ്പുര താനേ മാറി വിപ്ലവം ഉണ്ടാകുമെന്നും അവർ വിശ്വസിച്ചു.

മാർക്സിസത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക അടിത്തറയെ തള്ളിക്കളയാതെ തന്നെ, അതിന്റെ ഇത്തരം ലളിതവൽക്കരിച്ച യാന്ത്രിക വ്യാഖ്യാനങ്ങളെ അന്റോണിയോ ഗ്രാംഷി ശക്തമായി ചോദ്യം ചെയ്തു. മേൽപ്പുര എന്നത് അടിത്തറയുടെ വെറുമൊരു നിഷ്ക്രിയ പ്രതിഫലനമല്ലെന്നും സംസ്കാരത്തിനും ആശയങ്ങൾക്കും സാമ്പത്തിക അടിത്തറയെപ്പോലും തിരികെ സ്വാധീനിക്കാനും മാറ്റങ്ങൾ വരുത്താനുമുള്ള ശേഷിയുണ്ടെന്നും അദ്ദേഹം സ്ഥാപിച്ചു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധി കൊണ്ടുമാത്രം വിപ്ലവം നടക്കില്ലെന്ന് ഗ്രാംഷി ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. മനുഷ്യന്റെ രാഷ്ട്രീയ ബോധം, സംസ്കാരം, ആശയം, കൃത്യമായ രാഷ്ട്രീയ ഇടപെടൽ പ്രവർത്തനാധിഷ്ഠിത തത്ത്വചിന്ത) (Philosophy of Praxis) എന്നിവ വിപ്ലവത്തിന് അത്യാവശ്യമാണ്.

റഷ്യയിലും പടിഞ്ഞാറൻ യൂറോപ്പിലും രാഷ്ട്രവും പൗരസമൂഹവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം ഒരുപോലെയായിരുന്നില്ലെന്ന് ഗ്രാംഷി തിരിച്ചറിഞ്ഞു. പടിഞ്ഞാറൻ സമൂഹങ്ങളിൽ പൗരസമൂഹത്തിലെ സ്ഥാപനങ്ങളും സംഘടനകളും ആശയലോകവും രാഷ്ട്രീയ അധികാരത്തെ കൂടുതൽ സങ്കീർണ്ണമായി സംരക്ഷിക്കുന്ന ഘടനയായി പ്രവർത്തിച്ചു.

തന്റെ ജന്മനാടായ ഇറ്റലിയിലെ ദരിദ്രരായ കർഷകരെയും തൊഴിലാളികളെയും ചൂഷണം ചെയ്യുന്നത് മുതലാളിമാരും ജന്മികളുമായിരുന്നു. എന്നാൽ ഈ ദരിദ്രർ തങ്ങളെ ചൂഷണം ചെയ്യുന്നവർക്കെതിരെ തിരിയാതെ അവരെ അനുകൂലിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്. കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ ആശയങ്ങളും സ്ഥാപനങ്ങളും സാമൂഹിക യാഥാർഥ്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ജനങ്ങളുടെ ധാരണകളെ എങ്ങനെ സ്വാധീനിക്കുകയും നിലവിലുള്ള സാമൂഹികബന്ധങ്ങൾക്ക് പിന്തുണ നൽകുകയും ചെയ്തുവെന്ന് ഗ്രാംഷി വിശകലനം ചെയ്തു. അതായത് ഈ ശക്തമായ സാംസ്കാരിക മേൽപ്പുരയാണ് മുതലാളിത്ത സാമ്പത്തിക അടിത്തറയെ താങ്ങിനിർത്തിയത്.

====ഹെജിമണി====

സാമ്പത്തിക അടിത്തറ തകർന്നാൽ ഭരണവർഗ്ഗത്തിന്റെ അധികാരം സ്വയം തകരില്ലെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഗ്രാംഷി, ഭരണവർഗ്ഗം അധികാരം നിലനിർത്തുന്ന പ്രക്രിയയെ വിശദീകരിക്കാൻ Hegemony (ഹെജിമണി) എന്ന ആശയമാണ് സ്വീകരിച്ചത്. ഇതിനെ വെറും "ആധിപത്യം" എന്ന് വിളിക്കുന്നതിനേക്കാൾ സാംസ്കാരിക-ബൗദ്ധിക നേതൃത്വം അഥവാ സമ്മതിയിലധിഷ്ഠിതമായ ആധിപത്യം (Consent-based Hegemony) എന്ന് വിളിക്കുന്നതാണ് ശരി.

പടിഞ്ഞാറൻ യൂറോപ്യൻ രാജ്യങ്ങളിൽ നിലനിന്നിരുന്ന മുതലാളിത്തത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക അധീശത്വത്തെക്കുറിച്ച് തൊട്ടുമുൻപ് സൂചിപ്പിച്ചത് ഈ പ്രതിഭാസത്തെ മനസ്സിലാക്കാൻ ഉപകരിക്കും.

ഭരണവർഗ്ഗം അധികാരം നിലനിർത്തുന്നത് പോലീസിനെയും പട്ടാളത്തെയും ഉപയോഗിച്ചുള്ള ബലപ്രയോഗത്തിലൂടെ (Coercion) മാത്രമല്ല; മറിച്ച്, സ്കൂളുകൾ, മാധ്യമങ്ങൾ, സാംസ്കാരിക സ്ഥാപനങ്ങൾ എന്നിവയിലൂടെ ജനങ്ങളുടെ സമ്മതം (Consent) നേടിയെടുത്തുകൊണ്ടാണ്. അതിനാൽ, വിപ്ലവം വിജയിക്കണമെങ്കിൽ സാമ്പത്തിക അടിത്തറയിൽ മാത്രമല്ല, സാംസ്കാരിക-ആശയതലങ്ങളിലും പോരാട്ടം നടത്തേണ്ടതുണ്ട്.

====സമൂഹവും അധികാര രൂപങ്ങളും (Society & Power Dynamics)====

ഗ്രാംഷിയുടെ “Integral State” എന്ന ആശയത്തിൽ രാഷ്ട്രീയ സമൂഹവും (Political Society) പൗരസമൂഹവും (Civil Society) പരസ്പരം ബന്ധപ്പെട്ടു പ്രവർത്തിക്കുന്നു. രാഷ്ട്രീയ സമൂഹത്തിൽ ബലപ്രയോഗത്തിന്റെയും നിയമപരമായ നിയന്ത്രണത്തിന്റെയും ഘടകങ്ങൾ പ്രധാനമാണെങ്കിൽ, പൗരസമൂഹത്തിൽ സമ്മതവും സാംസ്കാരിക നേതൃത്വവും നിർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു.

പത്രങ്ങൾ, സ്കൂളുകൾ, മതസ്ഥാപനങ്ങൾ, കുടുംബം, സാംസ്കാരിക സംഘടനകൾ എന്നിവയടങ്ങുന്ന 'പൗരസമൂഹ'ത്തിലൂടെയാണ് ഭരണവർഗ്ഗം സ്വന്തം ആശയങ്ങളെ സമൂഹത്തിന്റെ പൊതുബോധമാക്കി മാറ്റുന്നത്. അതിനാൽ രാഷ്ട്രീയ പോരാട്ടം എന്നത് സർക്കാറിനെ പിടിച്ചെടുക്കൽ മാത്രമല്ല, ഈ സാംസ്കാരിക മേഖലകളിലെ ആശയപോരാട്ടം കൂടി ആണ്.

====പൊതുബോധത്തിന്റെ വൈരുധ്യം====

ഗ്രാംഷിയുടെ ചിന്തയിൽ പിന്നീടു വലിയ പ്രാധാന്യം നേടുന്ന മറ്റൊരു ആശയമാണ് common sense — സാമാന്യബോധം.

പൊതുബോധം ഒരു ക്രമബദ്ധമായ തത്ത്വചിന്തയല്ല. ചരിത്രത്തിലൂടെ സമൂഹത്തിൽ അടിഞ്ഞുകൂടിയ വിശ്വാസങ്ങൾ, മതപരമായ ധാരണകൾ, ആചാരങ്ങൾ, മുൻവിധികൾ, പ്രായോഗിക അറിവുകൾ, പഴയ ആശയങ്ങൾ, പുതിയ അനുഭവങ്ങൾ എന്നിവയുടെ ഒരു മിശ്രിതമാണ് അത്.

അതുകൊണ്ട് പൊതുബോധം ഏകതാനമായിരിക്കണമെന്നില്ല. ഒരേ മനുഷ്യനിൽ തന്നെ പരസ്പരം വിരുദ്ധമായ ആശയങ്ങൾ ഒരേസമയം നിലനിൽക്കാം.

ഇവിടെയാണ് ഗ്രാംഷിയുടെ പ്രസിദ്ധമായ മറ്റൊരു നിരീക്ഷണം പ്രസക്തമാകുന്നത്: “എല്ലാ മനുഷ്യരും തത്ത്വചിന്തകരാണ്.”

അതിനർത്ഥം എല്ലാവരും തത്ത്വശാസ്ത്രഗ്രന്ഥങ്ങൾ എഴുതുന്നു എന്നല്ല. മനുഷ്യർ ലോകത്തെക്കുറിച്ച് ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള ധാരണകളോടെയാണ് ജീവിക്കുന്നത്. അവരുടെ ഭാഷയിലും ആചാരങ്ങളിലും മതവിശ്വാസങ്ങളിലും രാഷ്ട്രീയാഭിപ്രായങ്ങളിലും ദൈനംദിന പ്രവൃത്തികളിലും ഒരു ലോകവീക്ഷണം അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.

അതിനാൽ രാഷ്ട്രീയപ്രവർത്തനം എന്നത് ജനങ്ങൾക്ക് പുറത്തുനിന്ന് “ശരിയായ ബോധം” നൽകുക മാത്രമല്ല. അവരുടെ നിലവിലുള്ള പൊതുബോധത്തിലെ വൈരുധ്യങ്ങളെ തിരിച്ചറിയുകയും അതിനകത്ത് പുതിയ ബോധത്തിനുള്ള സാധ്യതകൾ കണ്ടെത്തുകയും ചെയ്യുന്നതാണ്.

ഈ ആശയം പിന്നീട് ഗ്രാംഷിയുടെ രാഷ്ട്രീയപ്രവർത്തനത്തെ സംസ്കാരത്തോടും ദൈനംദിന ജീവിതത്തോടും ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന പ്രധാന കണ്ണിയായി മാറുന്നു.

====ജൈവ ബുദ്ധിജീവികൾ====

ബുദ്ധിജീവികൾ ആരാണ്? ബുദ്ധിജീവികൾ എന്നാൽ സർവകലാശാലാ അധ്യാപകരോ എഴുത്തുകാരോ മാത്രമല്ലെന്ന് ഗ്രാംഷി ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. പരമ്പരാഗത ബുദ്ധിജീവികൾ (Traditional Intellectuals) തങ്ങളെ സ്വയം ഒരു പ്രത്യേക സാമൂഹിക വർഗ്ഗത്തിന്റെ പ്രതിനിധികളായി കാണുന്നുണ്ടാവില്ല. എന്നാൽ അവരുടെ സ്ഥാപനങ്ങളുമായുള്ള ബന്ധങ്ങളും സ്ഥാനവും പ്രവർത്തനവും നിലവിലുള്ള സാമൂഹിക ബന്ധങ്ങളുമായി സമരസപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ഒരു സാമൂഹിക വർഗ്ഗത്തിന്റെ ജീവിതാനുഭവങ്ങൾക്കും താൽപര്യങ്ങൾക്കും ആശയരൂപം നൽകുകയും, ആ വർഗ്ഗത്തിന്റെ സംഘടനയിലും സാമൂഹിക-രാഷ്ട്രീയ നേതൃത്വത്തിലും പങ്കുവഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരാണ് ജൈവ ബുദ്ധിജീവികൾ.

ഉദാഹരണത്തിന്, തൊഴിലാളികളുടെ പ്രശ്നങ്ങൾ വെറുമൊരു കൂലി പ്രശ്നമായി കാണാതെ, തൊഴിലാളികളുടെ അനുഭവങ്ങളെ വിശാലമായ സാമൂഹികവും രാഷ്ട്രീയവുമായ പ്രശ്നങ്ങളുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന ഒരു തൊഴിലാളി നേതാവിനെയോ എഴുത്തുകാരനെയോ സംഘാടകനെയോ ജൈവ ബുദ്ധിജീവിയായി കാണാം. അയാൾ തൊഴിലാളികൾക്കുവേണ്ടി മാത്രം സംസാരിക്കുന്ന ഒരാളല്ല; അവരുടെ അനുഭവങ്ങളിൽ നിന്ന് ഒരു വിശാലമായ സാമൂഹിക കാഴ്ചപ്പാട് രൂപപ്പെടുത്താനും അവരെ കൂട്ടായി പ്രവർത്തിക്കാൻ സഹായിക്കാനും കഴിയുന്ന വ്യക്തിയാണ്.

ഇവിടെ ഗ്രാംഷിയുടെ മറ്റൊരു പ്രധാന ആശയം കൂടി വരുന്നു. ഒരു വർഗ്ഗത്തിന് സ്വന്തം ജൈവ ബുദ്ധിജീവികളെ സൃഷ്ടിക്കാൻ കഴിയണം. ഒരു സാമൂഹിക വിഭാഗം സ്വന്തം അനുഭവങ്ങളെ സ്വയം മനസ്സിലാക്കുകയും അവയ്ക്ക് രാഷ്ട്രീയവും സാംസ്കാരികവുമായ ഭാഷ കണ്ടെത്തുകയും ചെയ്യുമ്പോഴാണ് അത് ഒരു സംഘടിത സാമൂഹിക ശക്തിയായി വളരുന്നത്.

====കീഴാള സമൂഹവിഭാഗങ്ങളും അവരുടെ മുന്നേറ്റങ്ങളും (Subaltern Groups and Movements)====

സമൂഹത്തിൽ അധികാരവും നേതൃത്വവും കൈവശമുള്ള വിഭാഗങ്ങൾക്ക് കീഴിൽ കഴിയുന്ന സാമൂഹിക വിഭാഗങ്ങളെയാണ് ഗ്രാംഷി പലപ്പോഴും കീഴാള സമൂഹവിഭാഗങ്ങൾ എന്ന് വിളിച്ചത്. തൊഴിലാളികളും കർഷകരും ഇതിൽപ്പെടാം. എന്നാൽ ഗ്രാംഷിയുടെ ആശയം ഒരു പ്രത്യേക വർഗ്ഗത്തിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നതല്ല. രാഷ്ട്രീയമായും സാമൂഹികമായും സാംസ്കാരികമായും അധീനത അനുഭവിക്കുന്ന വിവിധ ജാതി, മത, ലിംഗ വിഭാഗങ്ങളെല്ലാം ഇതിൽ പെടും.

ഈ വിഭാഗങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ പ്രതിഷേധവും ചെറുത്തുനിൽപ്പും സ്വാഭാവികമായി ഉയർന്നുവരാം. എന്നാൽ ഒറ്റപ്പെട്ട പ്രതിഷേധങ്ങൾ മാത്രം ഒരു സാമൂഹികമാറ്റത്തിന് മതിയാകില്ല. അവയ്ക്ക് സംഘടനയും രാഷ്ട്രീയബോധവും വിശാലമായ സാമൂഹിക ബന്ധങ്ങളും ആവശ്യമാണ്.

അതുകൊണ്ട് ഗ്രാംഷി സ്വാഭാവിക മുന്നേറ്റവും (Spontaneity) ബോധപൂർവമായ നേതൃത്വവും (Conscious Leadership) തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചു. ജനകീയ മുന്നേറ്റങ്ങളെ അവഗണിക്കുകയോ അവയെ താഴ്ന്നതെന്നു കാണുകയോ ചെയ്യുന്നത് തെറ്റാണ്. അതുപോലെ തന്നെ അവയെ വെറും സ്വാഭാവിക പ്രതിഷേധങ്ങളായി വിട്ടുകളയുന്നതും പര്യാപ്തമല്ല. അവയെ കൂടുതൽ സംഘടിതവും ബോധപൂർവവുമായ രാഷ്ട്രീയ ശക്തിയായി വികസിപ്പിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

അതിനാൽ ഗ്രാംഷി ഉയർത്തിയ ചോദ്യം ഇതായിരുന്നു: കീഴാളരായി കഴിയുന്ന ഒരു സാമൂഹിക വിഭാഗം എങ്ങനെ സ്വന്തം ചരിത്രത്തിന്റെ സജീവ ശക്തിയായി മാറും? ഇവിടെ ജൈവ ബുദ്ധിജീവികളുടെ പങ്ക് പ്രധാനമാകുന്നു.

അങ്ങിനെ ഒരു ശക്തിയായി മാറുന്നതിന് സ്വന്തം സംഘടനയും രാഷ്ട്രീയബോധവും മാത്രം പോരാ. മറ്റു സാമൂഹിക വിഭാഗങ്ങളുമായി ബന്ധം സ്ഥാപിക്കുകയും വിശാലമായ ഒരു സാമൂഹിക സഖ്യം രൂപപ്പെടുത്തുകയും വേണം. അവിടെനിന്നാണ് Historical Bloc എന്നും Hegemony എന്നും പറയുന്ന ആശയങ്ങളിലേക്കുള്ള വഴി തുറക്കുന്നത്.

====സായുധ സമരവും സാംസ്കാരിക സമരവും (War of Manoeuvre, War of Position)====

റഷ്യൻ വിപ്ലവത്തിന്റെ അനുഭവവും പടിഞ്ഞാറൻ യൂറോപ്യൻ സമൂഹങ്ങളുടെ വ്യത്യസ്ത ഘടനയും പരിഗണിച്ചപ്പോൾ ഗ്രാംഷി വിപ്ലവരാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ തന്ത്രത്തെക്കുറിച്ച് പുതിയൊരു ചിന്ത മുന്നോട്ടുവച്ചു.

സായുധ സമരം (War of manoeuvre) എന്നത് നേരിട്ടുള്ള രാഷ്ട്രീയ ആക്രമണത്തെയും അധികാരം പിടിച്ചെടുക്കാനുള്ള നിർണായക നീക്കത്തെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അതിനു വിപരീതമായി സാംസ്കാരിക സമരവും (war of position) എന്നത് സമൂഹത്തിനകത്ത് ദീർഘകാലം നീളുന്ന രാഷ്ട്രീയ-ബൗദ്ധിക-സാംസ്കാരിക പോരാട്ടമാണ്. സിവിൽ സൊസൈറ്റിയിലെ വിവിധ മേഖലകളിൽ സ്വാധീനം സ്ഥാപിക്കുക, ജനങ്ങളുടെ സമ്മതം നേടുക, പുതിയ രാഷ്ട്രീയബോധം വളർത്തുക, പുതിയ സാമൂഹിക സഖ്യങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുക - ഇവയെല്ലാം അതിന്റെ ഭാഗങ്ങളാണ്.

അതുകൊണ്ട് ഗ്രാംഷിയെ “സംസ്കാരത്തിന് പ്രാധാന്യം നൽകിയ മാർക്സിസ്റ്റ്” എന്നു മാത്രം വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയചിന്തയെ വളരെ ചുരുക്കിക്കാണിക്കുന്നതിന് തുല്യമാണ്. സംസ്കാരവും പൊതുബോധവും രാഷ്ട്രീയ അധികാരത്തിനായുള്ള പോരാട്ടത്തിന്റെ തന്നെ ഭാഗമാണെന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാദം.

====ചരിത്രബ്ലോക്കും സാമൂഹിക ശക്തികളുടെ കൂട്ടുകെട്ടും====

ഗ്രാംഷിയുടെ historical bloc — ചരിത്രബ്ലോക്ക് എന്ന ആശയം മറ്റൊരു പ്രധാന തിരുത്തലാണ്.

സാമ്പത്തിക ഘടന ഒരു വശത്തും ആശയങ്ങളും സംസ്കാരവും മറുവശത്തും എന്ന ലളിതമായ വിഭജനം കൊണ്ട് ഒരു ചരിത്രഘട്ടത്തെ വിശദീകരിക്കാൻ കഴിയില്ല. ഒരു പ്രത്യേക കാലഘട്ടത്തിൽ സാമ്പത്തിക ശക്തികളും സാമൂഹിക വിഭാഗങ്ങളും രാഷ്ട്രീയ സംഘടനകളും സ്ഥാപനങ്ങളും ആശയങ്ങളും സാംസ്കാരിക നേതൃത്വവും പരസ്പരം ബന്ധപ്പെട്ടു പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഒരു സമഗ്രമായ ഘടനയാണ് ചരിത്രബ്ലോക്ക്.

അതുകൊണ്ട് ഒരു വർഗ്ഗത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ വിജയം അതിന്റെ സാമ്പത്തിക ശക്തി മാത്രം കൊണ്ട് നിർണയിക്കപ്പെടുന്നില്ല. വിവിധ സാമൂഹിക വിഭാഗങ്ങളെ കൂട്ടിച്ചേർത്ത് ഒരു വിശാലമായ സാമൂഹിക-രാഷ്ട്രീയ സഖ്യം നിർമ്മിക്കാനും അതിന് ഒരു പൊതുവായ ലോകവീക്ഷണം നൽകാനും കഴിയണം.

'തെക്കൻ പ്രശ്നം' (Southern Question) എന്ന പഠനത്തിൽ ഇറ്റലിയിലെ വടക്കൻ വ്യവസായ തൊഴിലാളികളും തെക്കൻ കർഷകരും തമ്മിലുള്ള സഖ്യം ഗ്രാംഷി ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചു. ഒരു വർഗ്ഗത്തിന് തനിച്ച് മാറ്റം കൊണ്ടുവരാൻ കഴിയില്ലെന്നും, ദേശീയ - ജനകീയ (National - Popular) സഖ്യം അത്യാവശ്യമാണെന്നും അദ്ദേഹം വാദിച്ചു.

====നിഷ്ക്രിയ വിപ്ലവം (Passive Revolution)====

വിപുലമായ ജനകീയ വിപ്ലവം സംഭവിക്കാതെ, നിലവിലുള്ള ഭരണവർഗ്ഗങ്ങളോ അധികാരശക്തികളോ നിയന്ത്രിക്കുന്ന രീതിയിൽ സാമൂഹിക-രാഷ്ട്രീയ മാറ്റങ്ങൾ മുകളിൽ നിന്ന് നടപ്പാക്കപ്പെടുന്ന പ്രക്രിയകളെയാണ് ഗ്രാംഷി 'നിഷ്ക്രിയ വിപ്ലവം' (Passive Revolution) എന്ന ആശയത്തിലൂടെ വിശകലനം ചെയ്തത്.

====രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടിയുടെ പങ്ക് (Modern Prince)====

ഇറ്റാലിയൻ സൈദ്ധാന്തികൻ മാക്യവെല്ലിയുടെ 'രാജകുമാരൻ' (The Prince) എന്ന ആശയത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ഗ്രാംഷി അവതരിപ്പിച്ച സങ്കൽപ്പമാണ് 'ആധുനിക രാജകുമാരൻ (Modern Prince).

ആധുനിക കാലഘട്ടത്തിൽ മാക്യവെല്ലിയുടെ “രാജകുമാരൻ” എന്ന രാഷ്ട്രീയ പ്രവർത്തനത്തിന്റെ സ്ഥാനമേറ്റെടുക്കുന്നത് ഒരു വ്യക്തിയല്ല, രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടിയാണ് എന്നതാണ് “Modern Prince” എന്ന ആശയത്തിന്റെ കേന്ദ്രം. സാംസ്കാരികവും രാഷ്ട്രീയവുമായ പോരാട്ടങ്ങളെ ഏകോപിപ്പിക്കുന്ന കേന്ദ്രമായി പാർട്ടി പ്രവർത്തിക്കണം.

====എന്തുകൊണ്ടാണ് ഗ്രാംഷി ഇന്നും പ്രസക്തനാകുന്നത്?====

ആന്റണിയോ ഗ്രാംഷിയുടെ എല്ലാ എഴുത്തുകളുടെയും സിദ്ധാന്തങ്ങളുടെയും കേന്ദ്രബിന്ദു അല്ലെങ്കിൽ അതിന്റെ ആത്മാവ് എന്ന് പറയുന്നത് 'മനുഷ്യന്റെ സജീവമായ ഇടപെടലാണ്' (Human Agency). ഗ്രാംഷി ചരിത്രത്തെ മാറ്റിമറിക്കാനുള്ള മനുഷ്യന്റെ ചിന്താശേഷിക്കും കഴിവിനും വലിയ പ്രാധാന്യം നൽകി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിന്തകളിലെല്ലാം ഈ ഗുണം പരന്നുകിടക്കുന്നു.

ഗ്രാംഷിയുടെ മരണത്തിന് ശേഷം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിന്തയുടെ സ്വാധീനം പല ഘട്ടങ്ങളിലായി മാറി. ആദ്യം ഇറ്റാലിയൻ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ രാഷ്ട്രീയ ആവശ്യങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി അദ്ദേഹത്തെ വായിച്ചു. പിന്നീട് പാശ്ചാത്യ മാർക്സിസം, സാംസ്കാരിക പഠനം, മാധ്യമപഠനം, രാഷ്ട്രത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനം, Cultural Studies, പോസ്റ്റ്-മാർക്സിസ്റ്റ് രാഷ്ട്രീയചിന്ത തുടങ്ങിയ മേഖലകളിൽ ഗ്രാംഷിയുടെ ആശയങ്ങൾ വ്യാപകമായി ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടു. Raymond Williams, Stuart Hall തുടങ്ങിയ ചിന്തകരിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വാധീനം കാണാം.

1948 മുതൽ 1951 വരെ ആറ് വിഷയാധിഷ്ഠിത വാല്യങ്ങളായി പ്രസിദ്ധീകരിച്ച പ്രിസൺ നോട്ട്ബുക്കുകൾ “ഗ്രാംഷിയുടെ മനസ്സിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ധാരാളം കാര്യങ്ങൾ വാറ്റിയെടുത്തതാണെന്നും അവ അവിശ്വസനീയമാം വിധം കൃത്യമാണെന്നും" റോമിലെ ഗ്രാംഷി ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിന്റെ പ്രസിഡന്റ് സിൽവിയോ പോൺസ് പറയുകയുണ്ടായി. പ്രിസൺ നോട്ട്ബുക്കുകളുടെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു ഇംഗ്ലീഷ് സമാഹാരം 1971-ൽ Selections from the Prison Notebooks എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു. സമഗ്രമായ വിമർശനാത്മക ഇംഗ്ലീഷ് പതിപ്പിന്റെ വിവർത്തനശ്രമം പിന്നീട് ആരംഭിച്ചെങ്കിലും അത് ഇതുവരെ പൂർണ്ണമായിട്ടില്ല.

വിപ്ലവം വിജയിക്കാതിരുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ രൂപപ്പെട്ട ഗ്രാംഷിയുടെ ചിന്തകൾക്ക് അന്നത്തെ മുഖ്യധാരാ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടികൾ വലിയ പ്രാധാന്യം നൽകിയില്ല. ലെനിന്റെയോ സ്റ്റാലിന്റെയോ വിജയകരമായ മാതൃകകളോടായിരുന്നു അന്നത്തെ ഇടതുപക്ഷ പ്രസ്ഥാനങ്ങൾക്ക് താല്പര്യം. സോവിയറ്റ് യൂണിയനും അമേരിക്കയും (മുതലാളിത്തവും കമ്മ്യൂണിസവും) തമ്മിൽ കടുത്ത ആശയസമരത്തിലായിരുന്ന ശീത യുദ്ധത്തിന്റെ കാലത്ത് പൊതുവെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് സിദ്ധാന്തങ്ങൾക്ക് പ്രചാരം ലഭിക്കില്ല. എന്നുമാത്രമല്ല, ഗ്രാംഷിയുടെ സ്വതന്ത്ര ചിന്തകൾ ഔദ്യോഗിക സോവിയറ്റ് കാഴ്ചപ്പാടുകളുമായി പൂർണ്ണമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്നതായിരുന്നുമില്ല എന്നതിനാൽ സോവിയറ്റ് വക്താക്കൾ അദ്ദേഹത്തിന് വലിയ പ്രചാരം നൽകിയില്ല.

സോവിയറ്റ് മാതൃകയോട് വിമർശനാത്മകമായ സമീപനം പുലർത്തിയ പാശ്ചാത്യ യൂറോപ്പിലെ പുതിയ ഇടതുപക്ഷ പ്രവണതകൾക്കും (New Left), പിന്നീട് രൂപപ്പെട്ട യൂറോ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രവണതകൾക്കും ഗ്രാംഷിയുടെ ചിന്തകൾ പ്രധാനപ്പെട്ട ബൗദ്ധിക വിഭവമായി മാറി.

1960-കൾ മുതൽ തന്നെ ഇന്ത്യൻ ചരിത്രകാരന്മാരും രാഷ്ട്രീയ നിരീക്ഷകരും ഗ്രാംഷിയുടെ ആശയങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നുവെങ്കിലും കമ്മ്യൂണിസത്തിന്റെയും കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് സൈദ്ധാന്തികരുടെയും വലിയ പാരമ്പര്യമുള്ള കേരളത്തിൽ പോലും ഗ്രാംഷിയുടെ ചിന്തകളെക്കുറിച്ചുള്ള ആദ്യ പുസ്തകം വരുന്നത് 1996 ൽ ആണ്.

1990-കളുടെ തുടക്കത്തിൽ ഗ്രാംഷിയുടെ പ്രിസൺ നോട്ട്ബുക്കുകൾ വായിക്കാനിടയായ ഇ.എം.എസ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിന്തകളിൽ ആകൃഷ്ടനാവുകയും, തുടർന്ന് ഗ്രാംഷിയുടെ മറ്റു കൃതികളും തേടിവായിക്കുകയും ചെയ്തു. 1995-ൽ The Marxist ത്രൈമാസികത്തിൽ “Antonio Gramsci: The Man & His Thoughts” എന്ന ലേഖനം അദ്ദേഹം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. തുടർന്ന് 1996-ൽ ഇ.എം.എസും പി. ഗോവിന്ദപ്പിള്ളയും ചേർന്ന് എഴുതിയ 'ഗ്രാംഷിയൻ വിചാര വിപ്ലവം' പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു.

എന്നാൽ ഗ്രാംഷിയെ ഇന്നത്തെ കാലത്തേക്ക് കൊണ്ടുവരേണ്ടത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചില പ്രസിദ്ധമായ പദങ്ങൾ ആവർത്തിക്കുന്നതിലൂടെ മാത്രം സാധ്യമല്ല: അതിനായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനചോദ്യങ്ങളിലേക്ക് തിരിച്ചുപോകേണ്ടതുണ്ട്:

സമൂഹത്തിൽ ആശയങ്ങൾ എങ്ങനെ രൂപപ്പെടുന്നു?

ഒരു ജനതയുടെ പൊതുബോധം എങ്ങനെ നിർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു?

എന്തുകൊണ്ടാണ് മനുഷ്യർ ചില സാമൂഹിക ക്രമങ്ങളെ സ്വാഭാവികമായി സ്വീകരിക്കുന്നത്?

ഒരു രാഷ്ട്രീയ ശക്തി എങ്ങനെ സമ്മതം നേടുന്നു?

പഴയ ആശയങ്ങളും പുതിയ ആശയങ്ങളും ഒരേ മനുഷ്യനിലും ഒരേ സമൂഹത്തിലും എങ്ങനെ ഒരേസമയം നിലനിൽക്കുന്നു?

രാഷ്ട്രീയമാറ്റത്തിന് സാമ്പത്തിക ഘടനയിലെ മാറ്റം മാത്രം മതിയോ?

ജനങ്ങളുടെ ദൈനംദിന ജീവിതത്തിലും സംസ്കാരത്തിലും ഭാഷയിലും മതത്തിലും സംഘടനകളിലും ഇടപെടാതെ ഒരു പുതിയ രാഷ്ട്രീയബോധം രൂപപ്പെടുത്താൻ കഴിയുമോ?

ഇവയാണ് ഗ്രാംഷിയുടെ ചിന്തയെ ഇന്നും സജീവമാക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങൾ.

അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഗ്രാംഷിയെ വീണ്ടും വായിക്കുന്നത് “ഒരു പഴയ മാർക്സിസ്റ്റ് ചിന്തകനെ ഓർമ്മിക്കുക” എന്നതിനേക്കാൾ വലിയ കാര്യമാണ്. ഒരു സമൂഹത്തിൽ അധികാരം എങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു, സമ്മതം എങ്ങനെ നിർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു, പൊതുബോധം എങ്ങനെ രൂപപ്പെടുന്നു, അതിനെ എങ്ങനെ മാറ്റാം എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള അന്വേഷണമാണ് ഗ്രാംഷിയുടെ വായന.
|Image1=Antonio-Gramsci.jpg
|Image1_caption=അന്റോണിയോ ഗ്രാംഷി (1891-1937)
|Image2=Gramshiyum-Marxist-Thatva
|ContinueReading=Antonio-Gramshi-Jeevithavum
}}

Gramshiyum-Marxist-Thatva

2026-09-21T17:27:04Z

VijayanPN: '{{Article |Language=Malayalam (ML) |Displayname=ഗ്രാംഷിയും മാർക്സിസ്റ്റ് തത്വചിന്തയും |Author=Author:True Dialogue Debates |Published date=2026-09-21 |HomepageStatus=Featured |Category=രാഷ്ട്രീയ ദർശനം |Intro=അന്റോണിയോ ഗ്രാംഷി സീരീസിലെ രണ്ടാം ഭാഗം. അദ...' താൾ സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്നു

{{Article
|Language=Malayalam (ML)
|Displayname=ഗ്രാംഷിയും മാർക്സിസ്റ്റ് തത്വചിന്തയും
|Author=Author:True Dialogue Debates
|Published date=2026-09-21
|HomepageStatus=Featured
|Category=രാഷ്ട്രീയ ദർശനം
|Intro=അന്റോണിയോ ഗ്രാംഷി സീരീസിലെ രണ്ടാം ഭാഗം. അദ്ദേഹത്തിന്റെ തത്വചിന്തയുടെ ചുരുക്കിയ പരിചയപ്പെടൽ
|Content=ഗ്രാംഷിയുടെ മാർക്സിസ്റ്റ് ചിന്ത മനസ്സിലാക്കാൻ ആദ്യം അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാലഘട്ടവും രാഷ്ട്രീയാനുഭവങ്ങളും ഓർക്കണം.

റഷ്യയിൽ 1917-ൽ വിപ്ലവം വിജയിച്ചു. എന്നാൽ അതേ കാലത്ത് വിപ്ലവകരമായ സാഹചര്യം ഉണ്ടായിരുന്ന ഇറ്റലിയിലും ജർമ്മനിയിലും ഫ്രാൻസിലും വിപ്ലവം വിജയിച്ചില്ല. ഇറ്റലിയിൽ തൊഴിലാളി പ്രക്ഷോഭങ്ങൾ ശക്തമായിരുന്നു. ഫാക്ടറി കൗൺസിലുകൾ രൂപപ്പെട്ടു. എന്നിട്ടും ആ മുന്നേറ്റം അധികാരം പിടിച്ചെടുക്കുന്നതിലേക്ക് എത്തിച്ചേർന്നില്ല.

തൊട്ടുപിന്നാലെ ഫാസിസം അധികാരത്തിലെത്തുകയും തൊഴിലാളി പ്രസ്ഥാനത്തെ അടിച്ചമർത്തുകയും ചെയ്തു.

ഈ അനുഭവങ്ങൾ ഗ്രാംഷിയുടെ ചിന്തയെ ആഴത്തിൽ സ്വാധീനിച്ചു. വിപ്ലവത്തിന് സാമ്പത്തിക സാഹചര്യം മാത്രം മതിയോ? ഒരു സമൂഹത്തിൽ ജനങ്ങളുടെ രാഷ്ട്രീയബോധം എങ്ങനെയാണ് രൂപപ്പെടുന്നത്? ജനങ്ങൾ നിലവിലുള്ള സാമൂഹികക്രമത്തെ എന്തുകൊണ്ടാണ് പലപ്പോഴും അംഗീകരിക്കുന്നത്?

ഇത്തരം ചോദ്യങ്ങളിലേക്കാണ് ഗ്രാംഷിയുടെ ശ്രദ്ധ തിരിഞ്ഞത്.

ഫാസിസ്റ്റ് ഭരണകൂടത്തിന്റെ തടവറയിൽ കഴിയുമ്പോൾ അദ്ദേഹം ഈ പ്രശ്നങ്ങളെക്കുറിച്ച് നിരന്തരം ചിന്തിച്ചു. 1929 മുതൽ 1935 വരെ എഴുതിയ കുറിപ്പുകളിലാണ് ഈ അന്വേഷണങ്ങൾ പ്രധാനമായും കാണുന്നത്. പിന്നീട് ഈ കുറിപ്പുകൾ Prison Notebooks എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു.

ഗ്രാംഷിയുടെ ചിന്തയുടെ പ്രത്യേകത ഇവിടെ നിന്നാണ് വ്യക്തമാകുന്നത്. സമൂഹത്തെ മാറ്റുന്നത് സാമ്പത്തിക ഘടനയിലെ മാറ്റം മാത്രമല്ലെന്നും. മനുഷ്യരുടെ ബോധം, സംസ്കാരം, ആശയങ്ങൾ, സംഘടന, രാഷ്ട്രീയ പ്രവർത്തനം എന്നിവയും ചരിത്രമാറ്റത്തിൽ പങ്കുവഹിക്കുന്നുവെന്നും അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കി.

ഇതോടെ ഗ്രാംഷിയുടെ മുന്നിലെ പ്രധാന ചോദ്യം മറ്റൊന്നായി:

അധികാരം എങ്ങനെ നിലനിൽക്കുന്നു?

അത് എങ്ങനെ ജനങ്ങളുടെ സമ്മതം നേടുന്നു?

അതിനെ മാറ്റാൻ ഒരു പുതിയ രാഷ്ട്രീയബോധം എങ്ങനെ രൂപപ്പെടും?

ഇതാണ് പിന്നീട് ഹെജിമണി, പൊതുബോധം, പൗരസമൂഹം, ജൈവ ബുദ്ധിജീവികൾ, ചരിത്രബ്ലോക്ക്, സാംസ്കാരിക സമരം തുടങ്ങിയ ഗ്രാംഷിയൻ ആശയങ്ങളിലേക്ക് നമ്മെ നയിക്കുന്നത്.

ഗ്രാംഷിയുടെ ചിന്തയിലെ പ്രധാന ആശയങ്ങൾ ഓരോന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഓരോ രാഷ്ട്രീയ പ്രശ്നത്തിൽ നിന്നാണ് വളർന്നുവന്നത്. അവയെ വേർതിരിച്ചുള്ള നിർവചനങ്ങളായി കാണുന്നതിനേക്കാൾ, പരസ്പരം ബന്ധമുള്ള ആശയങ്ങളായി കാണുന്നതാണ് കൂടുതൽ സഹായകരം.

ചരിത്രപരമായ ഭൗതികവാദവും മനുഷ്യന്റെ ഇടപെടലും

ചരിത്രപരമായ ഭൗതികവാദത്തിന് (Historical Materialism) മനുഷ്യന്റെ സജീവമായ ഇടപെടലുകൾക്കുള്ള (Human Agency) പ്രാധാന്യം തിരിച്ചുകൊടുത്തു എന്നതാണ് ഗ്രാംഷി ചെയ്ത പ്രധാന കാര്യം.

മാർക്സിന്റെ ആദ്യകാല കൃതികളിലെ ഫിലോസഫി ഓഫ് പ്രാക്സിസ് (Philosophy of Praxis) എന്ന ആശയത്തെ വീണ്ടെടുത്തുകൊണ്ട്, ചിന്തയും പ്രവൃത്തിയും (Theory and Practice) വേർപിരിക്കാനാവാത്തവിധം ഒന്നിച്ചിരിക്കുന്നുവെന്ന് അദ്ദേഹം വ്യക്തമാക്കി. ഭൗതിക സാഹചര്യങ്ങളും സാംസ്കാരിക-രാഷ്ട്രീയ ബോധവും തമ്മിലുള്ള പരസ്പര ബന്ധത്തിലൂടെ വികസിക്കുന്ന വൈരുധ്യാത്മക ഭൗതികവാദത്തിന് (Dialectical Materialism) കൂടുതൽ ജീവസ്സുറ്റ വ്യാഖ്യാനം നൽകാൻ ഇതുവഴി ഗ്രാംഷിക്ക് കഴിഞ്ഞു.

അടിത്തറയും മേൽപ്പുരയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം

കാൾ മാർക്സ് സമൂഹത്തിന്റെ ഘടനയെ വിശദീകരിക്കാൻ കെട്ടിടത്തിന്റെ അടിത്തറയും (Base) അതിനു മുകളിലുള്ള മേൽപ്പുരയും (Superstructure) എന്ന വാസ്തുശില്പ രൂപകമാണ് (Architectural Metaphor) ഉപയോഗിച്ചത്.

ഉൽപ്പാദന ശക്തികളും (തൊഴിലാളികൾ, സാങ്കേതികവിദ്യ, ഭൂമി) ഉൽപ്പാദന ബന്ധങ്ങളും (തൊഴിലുടമ-തൊഴിലാളി ബന്ധം) അടങ്ങുന്ന സാമ്പത്തിക വ്യവസ്ഥയെയാണ് അദ്ദേഹം അടിത്തറയായി (Economic Base) കണ്ടത്.

മേൽപ്പുരയിലാകട്ടെ (Superstructure) സംസ്കാരം, മതം, നിയമം, രാഷ്ട്രീയം, വിദ്യാഭ്യാസം, ഭരണകൂട സ്ഥാപനങ്ങൾ എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു.

പരമ്പരാഗത മാർക്സിസ്റ്റ് വ്യാഖ്യാതാക്കൾ ഇതിനെ ഒരു വശത്തേക്ക് മാത്രം സഞ്ചരിക്കുന്ന ബന്ധമായാണ് കണ്ടത്. സാമ്പത്തിക അടിത്തറയാണ് സമൂഹത്തിലെ മറ്റെല്ലാ കാര്യങ്ങളെയും പൂർണ്ണമായി തീരുമാനിക്കുന്നത് (Economic Determinism) എന്നും, അടിത്തറയിൽ മാറ്റമുണ്ടാകുമ്പോൾ മേൽപ്പുര താനേ മാറി വിപ്ലവം ഉണ്ടാകുമെന്നും അവർ വിശ്വസിച്ചു.

മാർക്സിസത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക അടിത്തറയെ തള്ളിക്കളയാതെ തന്നെ, അതിന്റെ ഇത്തരം ലളിതവൽക്കരിച്ച യാന്ത്രിക വ്യാഖ്യാനങ്ങളെ അന്റോണിയോ ഗ്രാംഷി ശക്തമായി ചോദ്യം ചെയ്തു. മേൽപ്പുര എന്നത് അടിത്തറയുടെ വെറുമൊരു നിഷ്ക്രിയ പ്രതിഫലനമല്ലെന്നും സംസ്കാരത്തിനും ആശയങ്ങൾക്കും സാമ്പത്തിക അടിത്തറയെപ്പോലും തിരികെ സ്വാധീനിക്കാനും മാറ്റങ്ങൾ വരുത്താനുമുള്ള ശേഷിയുണ്ടെന്നും അദ്ദേഹം സ്ഥാപിച്ചു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധി കൊണ്ടുമാത്രം വിപ്ലവം നടക്കില്ലെന്ന് ഗ്രാംഷി ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. മനുഷ്യന്റെ രാഷ്ട്രീയ ബോധം, സംസ്കാരം, ആശയം, കൃത്യമായ രാഷ്ട്രീയ ഇടപെടൽ പ്രവർത്തനാധിഷ്ഠിത തത്ത്വചിന്ത) (Philosophy of Praxis) എന്നിവ വിപ്ലവത്തിന് അത്യാവശ്യമാണ്.

റഷ്യയിലും പടിഞ്ഞാറൻ യൂറോപ്പിലും രാഷ്ട്രവും പൗരസമൂഹവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം ഒരുപോലെയായിരുന്നില്ലെന്ന് ഗ്രാംഷി തിരിച്ചറിഞ്ഞു. പടിഞ്ഞാറൻ സമൂഹങ്ങളിൽ പൗരസമൂഹത്തിലെ സ്ഥാപനങ്ങളും സംഘടനകളും ആശയലോകവും രാഷ്ട്രീയ അധികാരത്തെ കൂടുതൽ സങ്കീർണ്ണമായി സംരക്ഷിക്കുന്ന ഘടനയായി പ്രവർത്തിച്ചു.

തന്റെ ജന്മനാടായ ഇറ്റലിയിലെ ദരിദ്രരായ കർഷകരെയും തൊഴിലാളികളെയും ചൂഷണം ചെയ്യുന്നത് മുതലാളിമാരും ജന്മികളുമായിരുന്നു. എന്നാൽ ഈ ദരിദ്രർ തങ്ങളെ ചൂഷണം ചെയ്യുന്നവർക്കെതിരെ തിരിയാതെ അവരെ അനുകൂലിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്. കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ ആശയങ്ങളും സ്ഥാപനങ്ങളും സാമൂഹിക യാഥാർഥ്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ജനങ്ങളുടെ ധാരണകളെ എങ്ങനെ സ്വാധീനിക്കുകയും നിലവിലുള്ള സാമൂഹികബന്ധങ്ങൾക്ക് പിന്തുണ നൽകുകയും ചെയ്തുവെന്ന് ഗ്രാംഷി വിശകലനം ചെയ്തു. അതായത് ഈ ശക്തമായ സാംസ്കാരിക മേൽപ്പുരയാണ് മുതലാളിത്ത സാമ്പത്തിക അടിത്തറയെ താങ്ങിനിർത്തിയത്.

ഹെജിമണി

സാമ്പത്തിക അടിത്തറ തകർന്നാൽ ഭരണവർഗ്ഗത്തിന്റെ അധികാരം സ്വയം തകരില്ലെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഗ്രാംഷി, ഭരണവർഗ്ഗം അധികാരം നിലനിർത്തുന്ന പ്രക്രിയയെ വിശദീകരിക്കാൻ Hegemony (ഹെജിമണി) എന്ന ആശയമാണ് സ്വീകരിച്ചത്. ഇതിനെ വെറും "ആധിപത്യം" എന്ന് വിളിക്കുന്നതിനേക്കാൾ സാംസ്കാരിക-ബൗദ്ധിക നേതൃത്വം അഥവാ സമ്മതിയിലധിഷ്ഠിതമായ ആധിപത്യം (Consent-based Hegemony) എന്ന് വിളിക്കുന്നതാണ് ശരി.

പടിഞ്ഞാറൻ യൂറോപ്യൻ രാജ്യങ്ങളിൽ നിലനിന്നിരുന്ന മുതലാളിത്തത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക അധീശത്വത്തെക്കുറിച്ച് തൊട്ടുമുൻപ് സൂചിപ്പിച്ചത് ഈ പ്രതിഭാസത്തെ മനസ്സിലാക്കാൻ ഉപകരിക്കും.

ഭരണവർഗ്ഗം അധികാരം നിലനിർത്തുന്നത് പോലീസിനെയും പട്ടാളത്തെയും ഉപയോഗിച്ചുള്ള ബലപ്രയോഗത്തിലൂടെ (Coercion) മാത്രമല്ല; മറിച്ച്, സ്കൂളുകൾ, മാധ്യമങ്ങൾ, സാംസ്കാരിക സ്ഥാപനങ്ങൾ എന്നിവയിലൂടെ ജനങ്ങളുടെ സമ്മതം (Consent) നേടിയെടുത്തുകൊണ്ടാണ്. അതിനാൽ, വിപ്ലവം വിജയിക്കണമെങ്കിൽ സാമ്പത്തിക അടിത്തറയിൽ മാത്രമല്ല, സാംസ്കാരിക-ആശയതലങ്ങളിലും പോരാട്ടം നടത്തേണ്ടതുണ്ട്.

സമൂഹവും അധികാര രൂപങ്ങളും (Society & Power Dynamics)

ഗ്രാംഷിയുടെ “Integral State” എന്ന ആശയത്തിൽ രാഷ്ട്രീയ സമൂഹവും (Political Society) പൗരസമൂഹവും (Civil Society) പരസ്പരം ബന്ധപ്പെട്ടു പ്രവർത്തിക്കുന്നു. രാഷ്ട്രീയ സമൂഹത്തിൽ ബലപ്രയോഗത്തിന്റെയും നിയമപരമായ നിയന്ത്രണത്തിന്റെയും ഘടകങ്ങൾ പ്രധാനമാണെങ്കിൽ, പൗരസമൂഹത്തിൽ സമ്മതവും സാംസ്കാരിക നേതൃത്വവും നിർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു.

പത്രങ്ങൾ, സ്കൂളുകൾ, മതസ്ഥാപനങ്ങൾ, കുടുംബം, സാംസ്കാരിക സംഘടനകൾ എന്നിവയടങ്ങുന്ന 'പൗരസമൂഹ'ത്തിലൂടെയാണ് ഭരണവർഗ്ഗം സ്വന്തം ആശയങ്ങളെ സമൂഹത്തിന്റെ പൊതുബോധമാക്കി മാറ്റുന്നത്. അതിനാൽ രാഷ്ട്രീയ പോരാട്ടം എന്നത് സർക്കാറിനെ പിടിച്ചെടുക്കൽ മാത്രമല്ല, ഈ സാംസ്കാരിക മേഖലകളിലെ ആശയപോരാട്ടം കൂടി ആണ്.

പൊതുബോധത്തിന്റെ വൈരുധ്യം

ഗ്രാംഷിയുടെ ചിന്തയിൽ പിന്നീടു വലിയ പ്രാധാന്യം നേടുന്ന മറ്റൊരു ആശയമാണ് common sense — സാമാന്യബോധം.

പൊതുബോധം ഒരു ക്രമബദ്ധമായ തത്ത്വചിന്തയല്ല. ചരിത്രത്തിലൂടെ സമൂഹത്തിൽ അടിഞ്ഞുകൂടിയ വിശ്വാസങ്ങൾ, മതപരമായ ധാരണകൾ, ആചാരങ്ങൾ, മുൻവിധികൾ, പ്രായോഗിക അറിവുകൾ, പഴയ ആശയങ്ങൾ, പുതിയ അനുഭവങ്ങൾ എന്നിവയുടെ ഒരു മിശ്രിതമാണ് അത്.

അതുകൊണ്ട് പൊതുബോധം ഏകതാനമായിരിക്കണമെന്നില്ല. ഒരേ മനുഷ്യനിൽ തന്നെ പരസ്പരം വിരുദ്ധമായ ആശയങ്ങൾ ഒരേസമയം നിലനിൽക്കാം.

ഇവിടെയാണ് ഗ്രാംഷിയുടെ പ്രസിദ്ധമായ മറ്റൊരു നിരീക്ഷണം പ്രസക്തമാകുന്നത്: “എല്ലാ മനുഷ്യരും തത്ത്വചിന്തകരാണ്.”

അതിനർത്ഥം എല്ലാവരും തത്ത്വശാസ്ത്രഗ്രന്ഥങ്ങൾ എഴുതുന്നു എന്നല്ല. മനുഷ്യർ ലോകത്തെക്കുറിച്ച് ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള ധാരണകളോടെയാണ് ജീവിക്കുന്നത്. അവരുടെ ഭാഷയിലും ആചാരങ്ങളിലും മതവിശ്വാസങ്ങളിലും രാഷ്ട്രീയാഭിപ്രായങ്ങളിലും ദൈനംദിന പ്രവൃത്തികളിലും ഒരു ലോകവീക്ഷണം അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.

അതിനാൽ രാഷ്ട്രീയപ്രവർത്തനം എന്നത് ജനങ്ങൾക്ക് പുറത്തുനിന്ന് “ശരിയായ ബോധം” നൽകുക മാത്രമല്ല. അവരുടെ നിലവിലുള്ള പൊതുബോധത്തിലെ വൈരുധ്യങ്ങളെ തിരിച്ചറിയുകയും അതിനകത്ത് പുതിയ ബോധത്തിനുള്ള സാധ്യതകൾ കണ്ടെത്തുകയും ചെയ്യുന്നതാണ്.

ഈ ആശയം പിന്നീട് ഗ്രാംഷിയുടെ രാഷ്ട്രീയപ്രവർത്തനത്തെ സംസ്കാരത്തോടും ദൈനംദിന ജീവിതത്തോടും ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന പ്രധാന കണ്ണിയായി മാറുന്നു.

ജൈവ ബുദ്ധിജീവികൾ

ബുദ്ധിജീവികൾ ആരാണ്? ബുദ്ധിജീവികൾ എന്നാൽ സർവകലാശാലാ അധ്യാപകരോ എഴുത്തുകാരോ മാത്രമല്ലെന്ന് ഗ്രാംഷി ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. പരമ്പരാഗത ബുദ്ധിജീവികൾ (Traditional Intellectuals) തങ്ങളെ സ്വയം ഒരു പ്രത്യേക സാമൂഹിക വർഗ്ഗത്തിന്റെ പ്രതിനിധികളായി കാണുന്നുണ്ടാവില്ല. എന്നാൽ അവരുടെ സ്ഥാപനങ്ങളുമായുള്ള ബന്ധങ്ങളും സ്ഥാനവും പ്രവർത്തനവും നിലവിലുള്ള സാമൂഹിക ബന്ധങ്ങളുമായി സമരസപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ഒരു സാമൂഹിക വർഗ്ഗത്തിന്റെ ജീവിതാനുഭവങ്ങൾക്കും താൽപര്യങ്ങൾക്കും ആശയരൂപം നൽകുകയും, ആ വർഗ്ഗത്തിന്റെ സംഘടനയിലും സാമൂഹിക-രാഷ്ട്രീയ നേതൃത്വത്തിലും പങ്കുവഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരാണ് ജൈവ ബുദ്ധിജീവികൾ.

ഉദാഹരണത്തിന്, തൊഴിലാളികളുടെ പ്രശ്നങ്ങൾ വെറുമൊരു കൂലി പ്രശ്നമായി കാണാതെ, തൊഴിലാളികളുടെ അനുഭവങ്ങളെ വിശാലമായ സാമൂഹികവും രാഷ്ട്രീയവുമായ പ്രശ്നങ്ങളുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന ഒരു തൊഴിലാളി നേതാവിനെയോ എഴുത്തുകാരനെയോ സംഘാടകനെയോ ജൈവ ബുദ്ധിജീവിയായി കാണാം. അയാൾ തൊഴിലാളികൾക്കുവേണ്ടി മാത്രം സംസാരിക്കുന്ന ഒരാളല്ല; അവരുടെ അനുഭവങ്ങളിൽ നിന്ന് ഒരു വിശാലമായ സാമൂഹിക കാഴ്ചപ്പാട് രൂപപ്പെടുത്താനും അവരെ കൂട്ടായി പ്രവർത്തിക്കാൻ സഹായിക്കാനും കഴിയുന്ന വ്യക്തിയാണ്.

ഇവിടെ ഗ്രാംഷിയുടെ മറ്റൊരു പ്രധാന ആശയം കൂടി വരുന്നു. ഒരു വർഗ്ഗത്തിന് സ്വന്തം ജൈവ ബുദ്ധിജീവികളെ സൃഷ്ടിക്കാൻ കഴിയണം. ഒരു സാമൂഹിക വിഭാഗം സ്വന്തം അനുഭവങ്ങളെ സ്വയം മനസ്സിലാക്കുകയും അവയ്ക്ക് രാഷ്ട്രീയവും സാംസ്കാരികവുമായ ഭാഷ കണ്ടെത്തുകയും ചെയ്യുമ്പോഴാണ് അത് ഒരു സംഘടിത സാമൂഹിക ശക്തിയായി വളരുന്നത്.

കീഴാള സമൂഹവിഭാഗങ്ങളും അവരുടെ മുന്നേറ്റങ്ങളും (Subaltern Groups and Movements)

സമൂഹത്തിൽ അധികാരവും നേതൃത്വവും കൈവശമുള്ള വിഭാഗങ്ങൾക്ക് കീഴിൽ കഴിയുന്ന സാമൂഹിക വിഭാഗങ്ങളെയാണ് ഗ്രാംഷി പലപ്പോഴും കീഴാള സമൂഹവിഭാഗങ്ങൾ എന്ന് വിളിച്ചത്. തൊഴിലാളികളും കർഷകരും ഇതിൽപ്പെടാം. എന്നാൽ ഗ്രാംഷിയുടെ ആശയം ഒരു പ്രത്യേക വർഗ്ഗത്തിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നതല്ല. രാഷ്ട്രീയമായും സാമൂഹികമായും സാംസ്കാരികമായും അധീനത അനുഭവിക്കുന്ന വിവിധ ജാതി, മത, ലിംഗ വിഭാഗങ്ങളെല്ലാം ഇതിൽ പെടും.

ഈ വിഭാഗങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ പ്രതിഷേധവും ചെറുത്തുനിൽപ്പും സ്വാഭാവികമായി ഉയർന്നുവരാം. എന്നാൽ ഒറ്റപ്പെട്ട പ്രതിഷേധങ്ങൾ മാത്രം ഒരു സാമൂഹികമാറ്റത്തിന് മതിയാകില്ല. അവയ്ക്ക് സംഘടനയും രാഷ്ട്രീയബോധവും വിശാലമായ സാമൂഹിക ബന്ധങ്ങളും ആവശ്യമാണ്.

അതുകൊണ്ട് ഗ്രാംഷി സ്വാഭാവിക മുന്നേറ്റവും (Spontaneity) ബോധപൂർവമായ നേതൃത്വവും (Conscious Leadership) തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചു. ജനകീയ മുന്നേറ്റങ്ങളെ അവഗണിക്കുകയോ അവയെ താഴ്ന്നതെന്നു കാണുകയോ ചെയ്യുന്നത് തെറ്റാണ്. അതുപോലെ തന്നെ അവയെ വെറും സ്വാഭാവിക പ്രതിഷേധങ്ങളായി വിട്ടുകളയുന്നതും പര്യാപ്തമല്ല. അവയെ കൂടുതൽ സംഘടിതവും ബോധപൂർവവുമായ രാഷ്ട്രീയ ശക്തിയായി വികസിപ്പിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

അതിനാൽ ഗ്രാംഷി ഉയർത്തിയ ചോദ്യം ഇതായിരുന്നു: കീഴാളരായി കഴിയുന്ന ഒരു സാമൂഹിക വിഭാഗം എങ്ങനെ സ്വന്തം ചരിത്രത്തിന്റെ സജീവ ശക്തിയായി മാറും? ഇവിടെ ജൈവ ബുദ്ധിജീവികളുടെ പങ്ക് പ്രധാനമാകുന്നു.

അങ്ങിനെ ഒരു ശക്തിയായി മാറുന്നതിന് സ്വന്തം സംഘടനയും രാഷ്ട്രീയബോധവും മാത്രം പോരാ. മറ്റു സാമൂഹിക വിഭാഗങ്ങളുമായി ബന്ധം സ്ഥാപിക്കുകയും വിശാലമായ ഒരു സാമൂഹിക സഖ്യം രൂപപ്പെടുത്തുകയും വേണം. അവിടെനിന്നാണ് Historical Bloc എന്നും Hegemony എന്നും പറയുന്ന ആശയങ്ങളിലേക്കുള്ള വഴി തുറക്കുന്നത്.

സായുധ സമരവും സാംസ്കാരിക സമരവും (War of Manoeuvre, War of Position)

റഷ്യൻ വിപ്ലവത്തിന്റെ അനുഭവവും പടിഞ്ഞാറൻ യൂറോപ്യൻ സമൂഹങ്ങളുടെ വ്യത്യസ്ത ഘടനയും പരിഗണിച്ചപ്പോൾ ഗ്രാംഷി വിപ്ലവരാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ തന്ത്രത്തെക്കുറിച്ച് പുതിയൊരു ചിന്ത മുന്നോട്ടുവച്ചു.

സായുധ സമരം (War of manoeuvre) എന്നത് നേരിട്ടുള്ള രാഷ്ട്രീയ ആക്രമണത്തെയും അധികാരം പിടിച്ചെടുക്കാനുള്ള നിർണായക നീക്കത്തെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അതിനു വിപരീതമായി സാംസ്കാരിക സമരവും (war of position) എന്നത് സമൂഹത്തിനകത്ത് ദീർഘകാലം നീളുന്ന രാഷ്ട്രീയ-ബൗദ്ധിക-സാംസ്കാരിക പോരാട്ടമാണ്. സിവിൽ സൊസൈറ്റിയിലെ വിവിധ മേഖലകളിൽ സ്വാധീനം സ്ഥാപിക്കുക, ജനങ്ങളുടെ സമ്മതം നേടുക, പുതിയ രാഷ്ട്രീയബോധം വളർത്തുക, പുതിയ സാമൂഹിക സഖ്യങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുക - ഇവയെല്ലാം അതിന്റെ ഭാഗങ്ങളാണ്.

അതുകൊണ്ട് ഗ്രാംഷിയെ “സംസ്കാരത്തിന് പ്രാധാന്യം നൽകിയ മാർക്സിസ്റ്റ്” എന്നു മാത്രം വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയചിന്തയെ വളരെ ചുരുക്കിക്കാണിക്കുന്നതിന് തുല്യമാണ്. സംസ്കാരവും പൊതുബോധവും രാഷ്ട്രീയ അധികാരത്തിനായുള്ള പോരാട്ടത്തിന്റെ തന്നെ ഭാഗമാണെന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാദം.

ചരിത്രബ്ലോക്കും സാമൂഹിക ശക്തികളുടെ കൂട്ടുകെട്ടും

ഗ്രാംഷിയുടെ historical bloc — ചരിത്രബ്ലോക്ക് എന്ന ആശയം മറ്റൊരു പ്രധാന തിരുത്തലാണ്.

സാമ്പത്തിക ഘടന ഒരു വശത്തും ആശയങ്ങളും സംസ്കാരവും മറുവശത്തും എന്ന ലളിതമായ വിഭജനം കൊണ്ട് ഒരു ചരിത്രഘട്ടത്തെ വിശദീകരിക്കാൻ കഴിയില്ല. ഒരു പ്രത്യേക കാലഘട്ടത്തിൽ സാമ്പത്തിക ശക്തികളും സാമൂഹിക വിഭാഗങ്ങളും രാഷ്ട്രീയ സംഘടനകളും സ്ഥാപനങ്ങളും ആശയങ്ങളും സാംസ്കാരിക നേതൃത്വവും പരസ്പരം ബന്ധപ്പെട്ടു പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഒരു സമഗ്രമായ ഘടനയാണ് ചരിത്രബ്ലോക്ക്.

അതുകൊണ്ട് ഒരു വർഗ്ഗത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ വിജയം അതിന്റെ സാമ്പത്തിക ശക്തി മാത്രം കൊണ്ട് നിർണയിക്കപ്പെടുന്നില്ല. വിവിധ സാമൂഹിക വിഭാഗങ്ങളെ കൂട്ടിച്ചേർത്ത് ഒരു വിശാലമായ സാമൂഹിക-രാഷ്ട്രീയ സഖ്യം നിർമ്മിക്കാനും അതിന് ഒരു പൊതുവായ ലോകവീക്ഷണം നൽകാനും കഴിയണം.

'തെക്കൻ പ്രശ്നം' (Southern Question) എന്ന പഠനത്തിൽ ഇറ്റലിയിലെ വടക്കൻ വ്യവസായ തൊഴിലാളികളും തെക്കൻ കർഷകരും തമ്മിലുള്ള സഖ്യം ഗ്രാംഷി ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചു. ഒരു വർഗ്ഗത്തിന് തനിച്ച് മാറ്റം കൊണ്ടുവരാൻ കഴിയില്ലെന്നും, ദേശീയ - ജനകീയ (National - Popular) സഖ്യം അത്യാവശ്യമാണെന്നും അദ്ദേഹം വാദിച്ചു.

നിഷ്ക്രിയ വിപ്ലവം (Passive Revolution)

വിപുലമായ ജനകീയ വിപ്ലവം സംഭവിക്കാതെ, നിലവിലുള്ള ഭരണവർഗ്ഗങ്ങളോ അധികാരശക്തികളോ നിയന്ത്രിക്കുന്ന രീതിയിൽ സാമൂഹിക-രാഷ്ട്രീയ മാറ്റങ്ങൾ മുകളിൽ നിന്ന് നടപ്പാക്കപ്പെടുന്ന പ്രക്രിയകളെയാണ് ഗ്രാംഷി 'നിഷ്ക്രിയ വിപ്ലവം' (Passive Revolution) എന്ന ആശയത്തിലൂടെ വിശകലനം ചെയ്തത്.

രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടിയുടെ പങ്ക് (Modern Prince)

ഇറ്റാലിയൻ സൈദ്ധാന്തികൻ മാക്യവെല്ലിയുടെ 'രാജകുമാരൻ' (The Prince) എന്ന ആശയത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ഗ്രാംഷി അവതരിപ്പിച്ച സങ്കൽപ്പമാണ് 'ആധുനിക രാജകുമാരൻ (Modern Prince).

ആധുനിക കാലഘട്ടത്തിൽ മാക്യവെല്ലിയുടെ “രാജകുമാരൻ” എന്ന രാഷ്ട്രീയ പ്രവർത്തനത്തിന്റെ സ്ഥാനമേറ്റെടുക്കുന്നത് ഒരു വ്യക്തിയല്ല, രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടിയാണ് എന്നതാണ് “Modern Prince” എന്ന ആശയത്തിന്റെ കേന്ദ്രം. സാംസ്കാരികവും രാഷ്ട്രീയവുമായ പോരാട്ടങ്ങളെ ഏകോപിപ്പിക്കുന്ന കേന്ദ്രമായി പാർട്ടി പ്രവർത്തിക്കണം.

എന്തുകൊണ്ടാണ് ഗ്രാംഷി ഇന്നും പ്രസക്തൻ?

ആന്റണിയോ ഗ്രാംഷിയുടെ എല്ലാ എഴുത്തുകളുടെയും സിദ്ധാന്തങ്ങളുടെയും കേന്ദ്രബിന്ദു അല്ലെങ്കിൽ അതിന്റെ ആത്മാവ് എന്ന് പറയുന്നത് 'മനുഷ്യന്റെ സജീവമായ ഇടപെടലാണ്' (Human Agency). ഗ്രാംഷി ചരിത്രത്തെ മാറ്റിമറിക്കാനുള്ള മനുഷ്യന്റെ ചിന്താശേഷിക്കും കഴിവിനും വലിയ പ്രാധാന്യം നൽകി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിന്തകളിലെല്ലാം ഈ ഗുണം പരന്നുകിടക്കുന്നു.

ഗ്രാംഷിയുടെ മരണത്തിന് ശേഷം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിന്തയുടെ സ്വാധീനം പല ഘട്ടങ്ങളിലായി മാറി. ആദ്യം ഇറ്റാലിയൻ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ രാഷ്ട്രീയ ആവശ്യങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി അദ്ദേഹത്തെ വായിച്ചു. പിന്നീട് പാശ്ചാത്യ മാർക്സിസം, സാംസ്കാരിക പഠനം, മാധ്യമപഠനം, രാഷ്ട്രത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനം, Cultural Studies, പോസ്റ്റ്-മാർക്സിസ്റ്റ് രാഷ്ട്രീയചിന്ത തുടങ്ങിയ മേഖലകളിൽ ഗ്രാംഷിയുടെ ആശയങ്ങൾ വ്യാപകമായി ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടു. Raymond Williams, Stuart Hall തുടങ്ങിയ ചിന്തകരിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വാധീനം കാണാം.

1948 മുതൽ 1951 വരെ ആറ് വിഷയാധിഷ്ഠിത വാല്യങ്ങളായി പ്രസിദ്ധീകരിച്ച പ്രിസൺ നോട്ട്ബുക്കുകൾ “ഗ്രാംഷിയുടെ മനസ്സിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ധാരാളം കാര്യങ്ങൾ വാറ്റിയെടുത്തതാണെന്നും അവ അവിശ്വസനീയമാം വിധം കൃത്യമാണെന്നും" റോമിലെ ഗ്രാംഷി ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിന്റെ പ്രസിഡന്റ് സിൽവിയോ പോൺസ് പറയുകയുണ്ടായി. പ്രിസൺ നോട്ട്ബുക്കുകളുടെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു ഇംഗ്ലീഷ് സമാഹാരം 1971-ൽ Selections from the Prison Notebooks എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു. സമഗ്രമായ വിമർശനാത്മക ഇംഗ്ലീഷ് പതിപ്പിന്റെ വിവർത്തനശ്രമം പിന്നീട് ആരംഭിച്ചെങ്കിലും അത് ഇതുവരെ പൂർണ്ണമായിട്ടില്ല.

വിപ്ലവം വിജയിക്കാതിരുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ രൂപപ്പെട്ട ഗ്രാംഷിയുടെ ചിന്തകൾക്ക് അന്നത്തെ മുഖ്യധാരാ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടികൾ വലിയ പ്രാധാന്യം നൽകിയില്ല. ലെനിന്റെയോ സ്റ്റാലിന്റെയോ വിജയകരമായ മാതൃകകളോടായിരുന്നു അന്നത്തെ ഇടതുപക്ഷ പ്രസ്ഥാനങ്ങൾക്ക് താല്പര്യം. സോവിയറ്റ് യൂണിയനും അമേരിക്കയും (മുതലാളിത്തവും കമ്മ്യൂണിസവും) തമ്മിൽ കടുത്ത ആശയസമരത്തിലായിരുന്ന ശീത യുദ്ധത്തിന്റെ കാലത്ത് പൊതുവെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് സിദ്ധാന്തങ്ങൾക്ക് പ്രചാരം ലഭിക്കില്ല. എന്നുമാത്രമല്ല, ഗ്രാംഷിയുടെ സ്വതന്ത്ര ചിന്തകൾ ഔദ്യോഗിക സോവിയറ്റ് കാഴ്ചപ്പാടുകളുമായി പൂർണ്ണമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്നതായിരുന്നുമില്ല എന്നതിനാൽ സോവിയറ്റ് വക്താക്കൾ അദ്ദേഹത്തിന് വലിയ പ്രചാരം നൽകിയില്ല.

സോവിയറ്റ് മാതൃകയോട് വിമർശനാത്മകമായ സമീപനം പുലർത്തിയ പാശ്ചാത്യ യൂറോപ്പിലെ പുതിയ ഇടതുപക്ഷ പ്രവണതകൾക്കും (New Left), പിന്നീട് രൂപപ്പെട്ട യൂറോ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രവണതകൾക്കും ഗ്രാംഷിയുടെ ചിന്തകൾ പ്രധാനപ്പെട്ട ബൗദ്ധിക വിഭവമായി മാറി.

1960-കൾ മുതൽ തന്നെ ഇന്ത്യൻ ചരിത്രകാരന്മാരും രാഷ്ട്രീയ നിരീക്ഷകരും ഗ്രാംഷിയുടെ ആശയങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നുവെങ്കിലും കമ്മ്യൂണിസത്തിന്റെയും കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് സൈദ്ധാന്തികരുടെയും വലിയ പാരമ്പര്യമുള്ള കേരളത്തിൽ പോലും ഗ്രാംഷിയുടെ ചിന്തകളെക്കുറിച്ചുള്ള ആദ്യ പുസ്തകം വരുന്നത് 1996 ൽ ആണ്.

1990-കളുടെ തുടക്കത്തിൽ ഗ്രാംഷിയുടെ പ്രിസൺ നോട്ട്ബുക്കുകൾ വായിക്കാനിടയായ ഇ.എം.എസ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിന്തകളിൽ ആകൃഷ്ടനാവുകയും, തുടർന്ന് ഗ്രാംഷിയുടെ മറ്റു കൃതികളും തേടിവായിക്കുകയും ചെയ്തു. 1995-ൽ The Marxist ത്രൈമാസികത്തിൽ “Antonio Gramsci: The Man & His Thoughts” എന്ന ലേഖനം അദ്ദേഹം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. തുടർന്ന് 1996-ൽ ഇ.എം.എസും പി. ഗോവിന്ദപ്പിള്ളയും ചേർന്ന് എഴുതിയ 'ഗ്രാംഷിയൻ വിചാര വിപ്ലവം' പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു.

എന്നാൽ ഗ്രാംഷിയെ ഇന്നത്തെ കാലത്തേക്ക് കൊണ്ടുവരേണ്ടത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചില പ്രസിദ്ധമായ പദങ്ങൾ ആവർത്തിക്കുന്നതിലൂടെ മാത്രം സാധ്യമല്ല: അതിനായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനചോദ്യങ്ങളിലേക്ക് തിരിച്ചുപോകേണ്ടതുണ്ട്:

സമൂഹത്തിൽ ആശയങ്ങൾ എങ്ങനെ രൂപപ്പെടുന്നു?

ഒരു ജനതയുടെ പൊതുബോധം എങ്ങനെ നിർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു?

എന്തുകൊണ്ടാണ് മനുഷ്യർ ചില സാമൂഹിക ക്രമങ്ങളെ സ്വാഭാവികമായി സ്വീകരിക്കുന്നത്?

ഒരു രാഷ്ട്രീയ ശക്തി എങ്ങനെ സമ്മതം നേടുന്നു?

പഴയ ആശയങ്ങളും പുതിയ ആശയങ്ങളും ഒരേ മനുഷ്യനിലും ഒരേ സമൂഹത്തിലും എങ്ങനെ ഒരേസമയം നിലനിൽക്കുന്നു?

രാഷ്ട്രീയമാറ്റത്തിന് സാമ്പത്തിക ഘടനയിലെ മാറ്റം മാത്രം മതിയോ?

ജനങ്ങളുടെ ദൈനംദിന ജീവിതത്തിലും സംസ്കാരത്തിലും ഭാഷയിലും മതത്തിലും സംഘടനകളിലും ഇടപെടാതെ ഒരു പുതിയ രാഷ്ട്രീയബോധം രൂപപ്പെടുത്താൻ കഴിയുമോ?

ഇവയാണ് ഗ്രാംഷിയുടെ ചിന്തയെ ഇന്നും സജീവമാക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങൾ.

അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഗ്രാംഷിയെ വീണ്ടും വായിക്കുന്നത് “ഒരു പഴയ മാർക്സിസ്റ്റ് ചിന്തകനെ ഓർമ്മിക്കുക” എന്നതിനേക്കാൾ വലിയ കാര്യമാണ്. ഒരു സമൂഹത്തിൽ അധികാരം എങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു, സമ്മതം എങ്ങനെ നിർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു, പൊതുബോധം എങ്ങനെ രൂപപ്പെടുന്നു, അതിനെ എങ്ങനെ മാറ്റാം എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള അന്വേഷണമാണ് ഗ്രാംഷിയുടെ വായന.
|Image2=Gramshiyum-Marxist-Thatva
}}

India-Vinasakaramaya-Pak

2026-09-16T14:23:33Z

VijayanPN:

{{Article
|Language=Malayalam (ML)
|Displayname=ഇന്ത്യ വിനാശകരമായ പാക്കിസ്ഥാൻബാധ കയ്യൊഴിയണം
|Author=Author:Nissim Mannathukkaren
|Published date=2019-04-30
|HomepageStatus=Standard
|Category=വിദേശകാര്യം
|Intro=എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇന്ത്യ യുദ്ധം മുതൽ സ്പോർട്സ് വരെ എല്ലാ മണ്ഡലങ്ങളിലും പാക്കിസ്ഥാനോട് മത്സരിക്കുന്നത്? എന്തുകൊണ്ട് വലിപ്പത്തിലും ജനസംഖ്യയിലും കൂടുതൽ തണ്ടിയായ, 1980ൽ തങ്ങളുടെയത്രതന്നെ GDP ഉണ്ടായിരുന്ന ചൈനയോട് മത്സരിക്കുന്നില്ല?
|Content=====പാക്കിസ്ഥാനെ 'തോൽപ്പിക്കാ'നുള്ള അതിദേശീയവാദികളുടെ അമിതാവേശം കനത്ത ചെലവുണ്ടാക്കും. ====

തെരഞ്ഞെടുപ്പിന്റെ ആഗമനത്തോടെ കോൺഗ്രസ്സിനേയും മറ്റ് പ്രതിപക്ഷപാർട്ടികളേയും ദേശവിരുദ്ധരെന്നും പാക്കിസ്ഥാൻ ചാരന്മാരെന്നും മുദ്രയടിച്ചുകൊണ്ട് പ്രധാനമന്ത്രിയും മറ്റ് മന്ത്രിമാരും പാക്കിസ്ഥാൻ എന്ന പേടിസ്വപ്നത്തെ ദേശീയതാ സംവാദങ്ങളുടെ മുൻനിരയിലെത്തിച്ചു. അതിനൊക്കെ പുറമെ പാക്കിസ്ഥാനെതിരെ ആണവ ആയുധങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുമെന്ന് മുമ്പൊരിക്കലും ആരും പറയാത്ത ഭീഷണിയും പ്രധാനമന്ത്രി മുഴക്കി.

മതാധിഷ്ഠിതമായ ദ്വിരാഷ്ട്രവാദത്തിലൂടെ പിറവികൊണ്ട ഒരു ഇസ്ലാമിക പക്കിസ്ഥാൻ 'ഹിന്ദു ഇന്ത്യയെ' ശത്രുവായി കണക്കാക്കുന്നത് മനസ്സിലാക്കാനാകും എന്നാൽ വളരെ വലിയ ഒരു മതേതര രാജ്യമായ ഇന്ത്യ പാക്കിസ്ഥാനെ ശത്രുതയോടെ വീക്ഷിക്കുന്നതെന്തിനെന്ന് വ്യക്തമല്ല.

====സ്വയം പരാജയപ്പെടുത്തുന്നത്====

പാക്കിസ്ഥാൻ ഭരണകൂടവും അതിന്റെ ഭരണയന്ത്രങ്ങളും പ്രവർത്തിക്കുന്നത് ഇന്ത്യാവിരുദ്ധതയ്ക്ക് ചുറ്റുമാണെന്നത് പരക്കെ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട കാര്യമാണ്. എന്നാൽ സ്വാതന്ത്ര്യാനന്തര ഇന്ത്യയുടെ ദേശീയതയെ നയിക്കുന്നത് പാക്കിസ്ഥാൻ എന്ന ഒഴിയാബാധയാണ് എന്നത് അധികം ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. അതിദേശീയതയിലും 'ഹിന്ദു-ഇന്ത്യ' സ്വത്വത്തിലും മദിക്കുന്ന ഇന്നത്തെ ഭരണകർത്താക്കൾക്ക് ഇത് ഒരു ബാധയല്ല രോഗം തന്നെയാണ്. പാക്കിസ്ഥാനെ 'തോൽപ്പി'ക്കാനുള്ള വ്യഗ്രതയും ശരിക്കുള്ളതോ അവകാശവാദങ്ങൾ മാത്രമോ ആയ വിജയങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള അഹന്തയും ആത്യന്തികമായി സ്വയം പരാജയപ്പെടുത്തുന്നവയാണ്. കാരണം അതിൽ ഒരു വലിയ വില അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. മനുഷ്യരുടേയും മറ്റ് ഭൗതിക വസ്തുക്കളുടേയും. ദേശീയതയുടെ വേഷം ധരിച്ച യുദ്ധക്കൊതിക്കുകീഴിൽ ഈ ചിലവുകൾ മറഞ്ഞുകിടക്കുകയാണ്. പാക്കിസ്ഥാൻ സർക്കാരിന്റെ പല നടപടികളേയും പാക്കിസ്ഥാനികൾ തന്നെ വിമർശിക്കുന്നത് 'ആത്മഹത്യാപരം' 'വ്യാമോഹം' എന്നിങ്ങനെയുള്ള വാക്കുകൾ ഉപയോഗിച്ചാണ്, അത് ശരിയുമാണ്. തങ്ങളേക്കാൾ ആറരയിരട്ടി ജനസംഖ്യയുള്ള, എട്ടരയിരട്ടി സമ്പത്തുള്ള ഒരു രാജ്യത്തോട് സൈനികമായി കിടപിടിക്കാൻ സമചിത്തതയുള്ള ഒരു ഭരണകൂടവും ശ്രമിക്കില്ല. പാക്കിസ്ഥാന്റെ അസന്തുലിതമായ സൈനികച്ചെലവ് ആ ദരിദ്രരാജ്യത്തെ തകർക്കുന്നതാണ്.
മാനവ വികസന സൂചികയിൽ 1990ൽ പാക്കിസ്ഥാൻ ഇന്ത്യയേക്കാൾ 3 പടികൾ മുന്നിലായിരുന്നു. എന്നാൽ 2017 ൽ അവർ ഇന്ത്യയേക്കാൾ 20 പടികൾ താഴെയാണ്. വിനാശകരങ്ങളായ നയങ്ങളുടെ ദുഃഖകരമായ പ്രതിഫലനം.

ഇസ്ലാമിക് തീവ്രവാദത്തെ പാക്കിസ്ഥാൻ സർക്കാർ പിന്തുണയ്ക്കുന്നു എന്നതാണ് അതിലും വലിയ ദുരന്തം. ഇസ്ലാമിക തീവ്രവാദത്തിന്റെ ഒരു വലിയ ഇരയാണ് പാക്കിസ്ഥാൻ എന്ന വിരോധാഭാസം ഇന്ത്യയുൾപ്പടെയുള്ള ലോകരാജ്യങ്ങൾ അംഗീകരിക്കുന്നുമില്ല. ഭീകരാക്രമണങ്ങളുടെ ഭാഗമായി 2000-2019 കാലഘട്ടത്തിൽ പാക്കിസ്ഥാനിൽ 22577 പൗരന്മാരും 7080 സുരക്ഷാ ജീവനക്കാരും കൊല്ലപ്പെട്ടു. (ജമ്മുകാശ്മീർ ഒഴീകെയുള്ള ഇന്ത്യയിൽ 2000-2018 കാലത്ത് കൊല്ലപ്പെട്ടത് 926 പൗരന്മാരും സുരക്ഷാഭടന്മാരുമാണ്)

====പേശീബലത്തിന്റെ നയങ്ങൾ.====
{{PullQuote|
യുദ്ധവും സൈനികമത്സരവും ഒരു തരത്തിലുള്ള ഉന്മാദാവസ്ഥയെ സൃഷ്ടിക്കും. ഇതിന്റെ ഏറ്റവും നല്ല ഉദാഹരണമാണ് വാസയോഗ്യമല്ലാത്ത, ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും ഉയരംകൂടിയ യുദ്ധഭൂമിയായ സിയാച്ചിൻ ഹിമപിണ്ഡം അധീനതയിലാക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ.
}}
ഈ ദൗത്യത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്ന 800 ജവാന്മാർ പ്രതികൂല കാലാവസ്ഥ കൊണ്ടുമാത്രം (2016 വരെ) മരണമടഞ്ഞു. സിയാചിനുവേണ്ടി ഒരു ദിവസം ഇന്ത്യ ചെലവിടുന്നത് 6 കോടി രൂപയാണ്. 2001-02 ൽ പാക്കിസ്ഥാനോട് യുദ്ധം ചെയ്യാൻ (ഓപറേഷൻ പരാക്രം) സന്നാഹങ്ങളൊരുക്കുന്നതിനിടയിൽ മാത്രം 798 ജവാന്മാർ കൊല്ലപ്പെട്ടു. 300 കോടി ഡോളർ ചെലവായി. യുദ്ധം നടക്കാതെ തന്നെ. ഇതോടൊപ്പം നാല് യുദ്ധങ്ങളുടെ ചെലവുകൾ കൂട്ടിനോക്കൂ. മനുഷ്യരുടെയും സമ്പത്തിൻറെയും.

കാശ്മീരിൽ സൈനിക നടപടികളിലൂടെയേ പരിഹാരമുണ്ടാവൂ എന്ന് വിശ്വസിക്കുന്ന പേശീബല ദേശീയതക്കാർ കാശ്മീരിൽ കൊല്ലപ്പെട്ട അൻപതിനായിരം പൗരന്മാരേയും അവസാനമില്ലാത്ത ദുരിതങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്ന കാശ്മീരികളേയും കണ്ടില്ലെന്ന് നടിക്കുമായിരിക്കും. എന്നാൽ ഈ ദേശീയവാദികൾക്ക് കൊല്ലപ്പെട്ട 6500 പട്ടാളക്കാരെ അവഗണിക്കാനാകുമോ? 30 വർഷങ്ങളായി കാശ്മീരിൽ വിന്യസിച്ചിരിക്കുന്ന 5ലക്ഷം സൈനിക/അർദ്ധസൈനിക/പോലീസ് സേനയുടെ ഭീമാകാരമായ ചെലവ് അവഗണിക്കാനാകുമോ?

പാക്കിസ്ഥാൻ മാത്രമല്ല ഇന്ത്യയും 'ചെറുശക്തി', 'ന്യൂനപക്ഷ' അപകർഷതാബോധം ബാധിച്ചവരാണെന്നും അതിനാൽ എപ്പോഴും 'ആക്രമണഭീതി'യിലാണ് ഇരുരാജ്യങ്ങളും എന്ന് ദ്ക്ഷിണേഷ്യൻ വിഷയങ്ങളിൽ നിപുണനായ സ്റ്റീഫൻ പി കോഹൻ 10 വർഷങ്ങൾക്കുമുൻപ് പ്രസ്താവിച്ചിരുന്നു. ഇന്ത്യ തെക്കൻ ഏഷ്യയിൽ തടഞ്ഞുകിടക്കുന്നതിനും ഒരു ലോകശക്തിയായി വളരാത്തതിനും കാരണം പാക്കിസ്ഥാനുമായുള്ള അതിന്റെ വിനാശകരമായ സംഘർഷങ്ങളാണെന്നും അദ്ദേഹം വാദിക്കുന്നു.

ഇവിടെയാണ് ഒരാൾ ഏറ്റവും പ്രസക്തമായ ചോദ്യം ചോദിക്കേണ്ടത്. എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇന്ത്യ യുദ്ധം മുതൽ സ്പോർട്സ് വരെ എല്ലാ മണ്ഡലങ്ങളിലും പാക്കിസ്ഥാനോട് മത്സരിക്കുന്നത്? എന്തുകൊണ്ട് വലിപ്പത്തിലും ജനസംഖ്യയിലും കൂടുതൽ തണ്ടിയായ, 1980ൽ തങ്ങളുടെയത്രതന്നെ GDP ഉണ്ടായിരുന്ന, ചൈനയോട് മത്സരിക്കുന്നില്ല? (ഇന്ന് ചൈനയുടെ GDP ഇന്ത്യയേക്കാൾ ഏകദേശം 5 ഇരട്ടിയാണ്)

ചൈനയോടുള്ള മത്സരം എന്നാൽ അവരുടെ ആഭ്യന്തര അധികാരകേന്ദ്രീകരണത്തോടോ കൊളോണിയൽ രീതിയിലുള്ള വിദേശ സാമ്പത്തിക വികസനത്തോടോ ഉള്ള കിടമത്സരം എന്നല്ല അർത്ഥം. നേരേമറിച്ച് അവരുടെ അത്ഭുതകരമായ സാമ്പത്തിക വികാസത്തിന് കാരണമായി അമർത്യാ സെൻ പറയുന്ന ആരോഗ്യ, വിദ്യാഭ്യാസ മേഖലകളുടെ വളരെ മുൻപേതന്നെയുള്ള വിജയകരമായ സാർവർത്തികവൽകരണം, അടിസ്ഥാന വരുമാനം നൽകൽ, മാനവ വികസനത്തിലെ മുന്നേറ്റം എന്നിവയിൽനിന്ന് പഠിക്കലാണ്. കൃത്യമായും ഈ കാര്യങ്ങളിലാണ് ഇന്ത്യ തോറ്റതും ഇപ്പോഴും തോറ്റുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതും.
1991 മുതൽ ഇന്ത്യ ലോകത്തെ ഏറ്റവുംകൂടുതൽ വളർച്ച രേഖപ്പെടുത്തുന്ന രാജ്യങ്ങളിൽ ഒന്നാണെങ്കിൽകൂടി (പക്ഷേ, പ്രതിശീർഷ വരുമാനത്തിൽ 2017 ൽ 147 ആം സ്ഥാനമേയുള്ളു) ചൈനയുമായി തട്ടിച്ചുനോക്കുമ്പോൾ ആരോഗ്യം, വിദ്യാഭ്യാസം, വനിതാ-ശിശുക്ഷേമം ഉൾപ്പടെയുള്ള നിരവധി സാമൂഹ്യ സൂചികകളിൽ അങ്ങേയറ്റം പിന്നിലാണ്. പാക്കിസ്ഥാനെ കടത്തിവെട്ടാനുള്ള വെമ്പലിൽ സാമൂഹ്യ സൂചികകളിൽ നമ്മൾ പല ദരിദ്ര രാജ്യങ്ങളേക്കാൾ പുറകിലായി എന്നതാണ് ഖേദകരം. ബംഗളാദേശിന്റെ അതിശയകരമായ കുതിച്ചുകയറ്റം ഒരു ഉദാഹരണം.

====ലക്ഷ്യമേതുമില്ലാത്ത സൈനിക ചെലവ്====
{{PullQuote|
സൈനിക ചെലവുകളിലേയ്ക്ക് നോക്കിയാൽ വ്യക്തത കിട്ടും. ഇന്ത്യ 63.9 ബില്യൺ ഡോളറും (2017) (3.83 ലക്ഷം കോടി രൂപ) പാക്കിസ്ഥാൻ 9.6 ബില്യൺ ഡോളറും (2018-19) ചെലവിട്ടപ്പോൾ ബംഗളാദേശിന്റെ ചെലവ് 3.45 ബില്യൺ (2018-19)മാത്രമായിരുന്നു. ആയുധ ഇറക്കുമതിയിൽ ലോകത്തെ രണ്ടാമത്തെ രാജ്യമെന്നും സൈനികചെലവിൽ ലോകത്തെ അഞ്ചാമത്തെ രാജ്യമെന്നും അഭിമാനിക്കാൻ മസിൽ പെരുപ്പിച്ചുനിൽക്കുന്ന ആണത്ത ധാർഷ്ട്യം ചുമക്കുന്ന ദേശീയതയ്ക്ക് മാത്രമേ കഴിയൂ.
}}
മാനവ വികസന സൂചികയിൽ 130 ആം സ്ഥാനത്തുള്ള ഇന്ത്യക്ക് (പാക്കിസ്ഥാൻ 150) ആണവ ആയുധങ്ങൾക്കും വലിയ സൈന്യങ്ങളെ നിലനിർത്തുന്നതിനും ബഹിരാകാശ ആയുധങ്ങൾ വികസിപ്പിക്കുന്നതിനും പരിമിത വിഭവങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കാനാവില്ല എന്നതാണ് കൈപ്പുള്ള യാഥാർത്ഥ്യം. അതോടൊപ്പം ആഗോളവത്കരണം വിപുലമാകുന്ന ഈ കാലത്ത് ആണവശക്തികളായ ഇന്ത്യക്കും പാക്കിസ്ഥാനും സൈനിക നീക്കങ്ങളിലൂടെ പ്രശ്നപരിഹാരം അസാദ്ധ്യമാണ് എന്നതും.

പേരിനു ജനാധിപത്യമെങ്കിലും പ്രായോഗികമായി സൈന്യത്താൽ ഭരിക്കപ്പെടുന്ന പാക്കിസ്ഥാന്റെ പകരക്കാരനായി ലോകത്തെ ഏറ്റവും വലിയ ജനാധിപത്യ രാഷ്ട്രമായ ഇന്ത്യയെ നമ്മൾ സ്വയം പ്രതിഷ്ടിച്ചാൽ സ്വാഭാവികമായും ഇന്ത്യ പാക്കിസ്ഥന്റെ ഒരു പ്രതിബിംബമായി മാറും. സാങ്കൽപ്പിക വിദേശ ശത്രുവിനെ സൃഷ്ടിച്ച് അതിജീവനം കണ്ടെത്തുന്ന ഒരു രാജ്യത്തിന് സാങ്കൽപ്പിക സ്വദേശ ശത്രുക്കളേയും സൃഷ്ടിക്കേണ്ടിവരും. അതുകൊണ്ടാണ് ഇന്ത്യയിൽ 'ദേശദ്രോഹി'കളായി മുദ്രകുത്തപ്പ്ടുന്നവരുടെ എണ്ണം കൂടിവരുന്നത്. ലോകരാജ്യങ്ങളുടെ ഇടയിൽ അർഹമായ സ്ഥാനത്തെയ്ക്ക് ഇന്ത്യ സ്വയം ഉയരേണ്ടതുണ്ട്. ഒരു സൂപ്പർ പവർ ആയല്ല, ലോകത്തെ ഏറ്റവും വൈവിദ്ധ്യമാർന്ന മഹത്തായ ജനാധിപത്യം എന്ന സ്ഥാനത്തേയ്ക്ക്. അതിനായി ഇന്ത്യ അതിന്റെ പാക്കിസ്ഥാൻ ബാധ കയ്യൊഴിഞ്ഞേതീരൂ.
|highlight1=യുദ്ധവും സൈനികമത്സരവും ഒരു തരത്തിലുള്ള ഉന്മാദാവസ്ഥയെ സൃഷ്ടിക്കും. ഇതിന്റെ ഏറ്റവും നല്ല ഉദാഹരണമാണ് വാസയോഗ്യമല്ലാത്ത, ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും ഉയരംകൂടിയ യുദ്ധഭൂമിയായ സിയാച്ചിൻ ഹിമപിണ്ഡം അധീനതയിലാക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ.
|highlight2=സൈനിക ചെലവുകളിലേയ്ക്ക് നോക്കിയാൽ വ്യക്തത കിട്ടും. ഇന്ത്യ 63.9 ബില്യൺ ഡോളറും (2017) (3.83 ലക്ഷം കോടി രൂപ) പാക്കിസ്ഥാൻ 9.6 ബില്യൺ ഡോളറും (2018-19) ചെലവിട്ടപ്പോൾ ബംഗളാദേശിന്റെ ചെലവ് 3.45 ബില്യൺ (2018-19)മാത്രമായിരുന്നു. ആയുധ ഇറക്കുമതിയിൽ ലോകത്തെ രണ്ടാമത്തെ രാജ്യമെന്നും സൈനികചെലവിൽ ലോകത്തെ അഞ്ചാമത്തെ രാജ്യമെന്നും അഭിമാനിക്കാൻ മസിൽ പെരുപ്പിച്ചുനിൽക്കുന്ന ആണത്ത ധാർഷ്ട്യം ചുമക്കുന്ന ദേശീയതയ്ക്ക് മാത്രമേ കഴിയൂ.
|Image1=India-Vinasakaramaya-Pak-1.jpg
|Image1_caption=വാഗ അതിർത്തി
|Image1_credit=ദ ഹിന്ദു
|ContinueReading=India-Amerikayute-Viswastha
|translator=പി. എൻ. വേണുഗോപാൽ
|source=The Hindu
|source_url=[https://www.thehindu.com/opinion/op-ed/indias-perilous-obsession-with-pakistan/article26925287.ece 'ദ ഹിന്ദു' ദിനപ്പത്രത്തിലെ ലേഖനത്തിലേയ്ക്കുള്ള ലിങ്ക്]
|permission_note=ലേഖകന്റെ അനുമതിയോടെ — പകർപ്പവകാശം ലേഖകന്.
}}

Kalam-Adhunikatha-Pinne

2026-09-16T14:20:37Z

VijayanPN:

{{Article
|Language=Malayalam (ML)
|Displayname=കാലം, ആധുനികത, പിന്നെ ബി ജെ പിയും
|Author=Author:Shiv Visvanathan
|Published date=2018-08-28
|HomepageStatus=Standard
|Category=അഭിപ്രായം
|Intro=ഇന്ത്യൻ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ ഭാരതീയ ജനതാ പാർട്ടി (BJP) ആധുനികതയോടും സമയ സങ്കൽപ്പങ്ങളോടും പുലർത്തുന്ന വിചിത്രമായ സമീപനത്തെ വിശകലനം ചെയ്യുന്ന ലേഖനമാണിത്. വികസനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ആധുനിക കാഴ്ചപ്പാടുകളും ഭൂതകാലത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അമിത പ്രകീർത്തനങ്ങളും ഒരുമിച്ച് കൊണ്ടുപോകാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന ആശയക്കുഴപ്പങ്ങളെയും ജനാധിപത്യപരമായ ഭിന്നതകളെയും ലേഖകൻ വിമർശനാത്മകമായി വിലയിരുത്തുന്നു.
|Content=ആനുകാലിക സംഭവങ്ങൾ വ്യക്തതയോടെ നോക്കിക്കാണാൻ നമ്മളെക്കാൾ പുറത്തുള്ളവർക്കാണ് കഴിയുക എന്ന് സാമൂഹ്യശാസ്ത്രജ്ഞർ പറയാറുണ്ട്. അടുത്തിടെ ഭാരതീയ ജനതാ പാർട്ടിയുടെ വർഗീയതയെ കുറിച്ച് ഞാൻ ഘോരഘോരം സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ എൻ്റെ ഒരു വിദേശ സുഹൃത്ത്, തത്വചിന്തകൻ, ഇന്ത്യയിലെ ഇടതു-വലതു തിരിവുകൾ യാഥാർത്ഥ്യത്തിന് നിരക്കുന്നതല്ലെന്ന് നിരീക്ഷിച്ചു. ഈ ചേരികൾ ഇന്ത്യയിൽ ആഴത്തിലുള്ള ഭിന്നവീക്ഷണങ്ങൾക്ക് നിലനിൽക്കാൻ കഴിയുന്നുവെന്നും അതിലുപരി പരമ്പരാഗത ചിന്തയുടെ സമൃദ്ധിയുണ്ടെന്നും തെറ്റായ അവകാശവാദം ഉന്നയിക്കുന്നു.

എന്നാൽ ഇന്ത്യയ്ക്ക് ഒരു ഗ്രാംഷിയേയോ റോസ ലക്സംബർഗിനേയൊ അവകാശപ്പെടാനില്ല എന്ന് അദ്ദേഹം ഓർമ്മിപ്പിച്ചു. അതിലൊക്കെ കഷ്ടം ഇന്ത്യയിലെ വലതുപക്ഷത്തിന് യാഥാസ്ഥിതിക പാരമ്പര്യത്തിൻ്റെ സൃഷ്ടിപരത പോലും അറിയില്ല എന്നതാണ്. ഒരു ഇന്ത്യൻ എഡ്മണ്ട് ബ്രൂക്കിനെപ്പറ്റി ആലോചിക്കാൻ പോലുമാവില്ല. വർഗീയത എന്ന മരുന്നല്ലാതെ വലതുപക്ഷം എന്നത് ഒരു വ്യവസ്ഥാപിത പ്രത്യയശാസ്ത്രമാണെന്നുപോലും ബിജെപിക്ക് അറിയില്ല. മുതലാളിത്തത്തെ കുറിച്ചുള്ള അത്യാവശ്യം അറിവ് ആർഎസ്എസിന് ഉണ്ട്. വീര സവർക്കറെക്കാളും ഹെഡ്ഗേവാറിനേക്കാളും സർഗവൈഭമുള്ള ദേശീയവാദികൾ ഗാന്ധിയും ടഗൂറുമായിരുന്നു.

ഇന്ത്യൻ പാർട്ടികളെല്ലാം ആധുനികതയുടെ വാഹനമാണെന്ന് എൻ്റെ സുഹൃത്ത് ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചു. ആധുനികതയുടെ വക്താക്കൾ ആകുമ്പോൾ ആണ് അവയ്ക്ക് അർത്ഥമുണ്ടാകുന്നത്. ഈ പാർട്ടികൾ സമയം, ചരിത്രം എന്നിവയെ ആധുനികതയുടെ ശക്തികളായി ഉപയോഗിക്കുന്നത് എങ്ങനെ പഠിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ആധുനികതയുടെ വാഹനങ്ങൾ എന്നനിലയിലാണ് പാർട്ടികൾ അധികാരത്തിൽ വരുന്നത്.
===ബദൽ ആധുനികത===
ആധുനികവൽക്കരണത്തിൻ്റെ ചാലകശക്തി എന്ന നില കോൺഗ്രസിന് നഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോൾ പകരമായി എത്തിയത് ബിജെപിയാണ്. ബിജെപിയെ വിലയിരുത്തേണ്ടത് ആധുനികവൽക്കരണത്തിൻ്റെ പ്രണേതാക്കൾ എന്ന നിലയ്ക്കുള്ള അവരുടെ അവകാശവാദങ്ങൾ അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ്. കാലത്തെ സംബന്ധിച്ച അവരുടെ മനോഭാവം എന്നെ എപ്പോഴും ആശ്ചര്യപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഇതേവരെ അതെല്ലാം ഒത്തുപോയിട്ടുണ്ട്. ഇടതുപക്ഷം സാമ്പത്തികശാസ്ത്രത്തെ നിർണായക ശക്തിയായി കാണുന്നതുപോലെ ബിജെപി സഞ്ചിത ചാലക ശക്തിയായി കാണുന്നത് ചരിത്രത്തെയാണ്‌. ചരിത്രത്തോടുള്ള അവരുടെ അമിതമായ അഭിനിവേശം മൂലം മിത്തും യുക്തിയും കൂടിക്കുഴഞ്ഞു പോയിരിക്കുന്നു. ഒരു നിലവാരത്തിൽ അവർ സമീപകാല നേട്ടങ്ങളെ പുരാതനകാലത്തേതുമായി തട്ടിച്ച് പുരാതനത്തെ സമകാലികം ആക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. ടെസ്റ്റ്യൂബ് ശിശുക്കൾ, പ്ലാസ്റ്റിക് സർജറി, ബയോടെക്നോളജി ഇവയെല്ലാം ഉദാഹരണങ്ങൾ. വേദകാലം മുതൽ വർത്തമാനകാലം വരെ ഇന്ത്യയെ അനുസ്യൂതമായ ഒരു ഒറ്റ ഒഴുക്കായി അവർ കാണുന്നു. പുരാതന ചരിത്രത്തെ വർത്തമാനത്തിലേക്ക് പരാവർത്തനം ചെയ്യുമ്പോൾ കഴിഞ്ഞ 500 വർഷങ്ങളുടെ ചരിത്രം അവർക്ക് തിരുത്തി എഴുതേണ്ടി വരുന്നു, എന്തെന്നാൽ അവർക്ക് തോൽ‌വി അംഗീകരിക്കാനാകുന്നില്ല. മഹാറാണാ പ്രതാപ്‌ ഹാൽദിഘടിയിലെ യുദ്ധം ജയിച്ചേ മതിയാകൂ എന്ന് അവർ വേവലാതി കൊള്ളുന്നു. രാമൻ ഒരു ചരിത്രപുരുഷനായിരുന്നെന്ന് ശഠിക്കുന്നു. എല്ലാ ഘട്ടങ്ങളിലും ചരിത്രത്തെ തിരുത്തുവാൻ അവർ ജനങ്ങളെ ഇടതടവില്ലാതെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നു. അതിനാൽ കൊലപാതകങ്ങൾ പോലും തിരുത്തൽ പ്രക്രിയ ആകുന്നു. 2015ൽ ദാദ്രിയിലെ മുഹമ്മദ് അഖ്‌ലാക്കും 2017ൽ രാജ്‌സമന്ദിലെ അഫ്രസുൾഖാനും ഉദാഹരണങ്ങൾ.

ബിജെപി സമയത്തെ ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതി പലപ്പോഴും കൂടുതൽ തന്ത്രപരവും സങ്കീർണവുമാണ്. കോൺഗ്രസിൻ്റെ ചരിത്രം അവസാനിക്കുകയും രാമരാജ്യം ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന വർഷമായി അവർ 2019 നെ അത്യാസക്തിയോടെ കാണുന്നു. 2019ൽ എല്ലാം ഒത്തു കൂടുന്നു. കോൺഗ്രസ് മുക്ത ഭാരതത്തിൻ്റെ ആരംഭം കുറിക്കുന്ന 2019 ൻ്റെ സമയപാലകനും സൂത്രധാരനും ബിജെപി പ്രസിഡൻറ് അമിത് ഷാ ആണ്. ഇത് കേവലം ഒരു തെരഞ്ഞെടുപ്പു തന്ത്രമല്ല, തങ്ങൾ പ്രവചിച്ചിരുന്ന ആ യുഗാരംഭം എത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നുവെന്ന് അവർ ആത്മാർത്ഥമായി വിശ്വസിക്കുന്നു.
===സമയത്തോടുള്ള സമീപനം===
2019നോട് ഭ്രമം ഉള്ളപ്പോൾ തന്നെ ഭാവിയെക്കുറിച്ച് ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ഒരു പദ്ധതിയും ഉള്ള ഒരു പാർട്ടിയല്ല ബിജെപി എന്നത് വിചിത്രമാണ്. സ്മാർട്ട്സിറ്റി പോലെ പുറം മോടിയുള്ള ചില ആശയങ്ങൾ കടം കൊള്ളുമെന്നല്ലാതെ ഭാവിയെക്കുറിച്ച് അവർക്ക് ഒരു നയവുമില്ല. ഭാവി എന്നാൽ 2019 ൻ്റെ ആവർത്തനം മാത്രം. പരിസ്ഥിതിയെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്തയില്ലായ്മയിലാണ് സമയത്തോടുള്ള അതിൻ്റെ സമീപനം വ്യക്തമാകുക.രേഖീയമായ സമയത്തിലും വികാസത്തിലും അവർ തൃപ്തരാണ്. ബിജെപി പ്ലാനിങ് കമ്മീഷനെ പിരിച്ചുവിട്ടത് അത് കോൺഗ്രസിൻ്റെ ആശയം ആയിരുന്നതുകൊണ്ടല്ല, മറിച്ച് അത് ഭാവിയെ വിഭാവനം ചെയ്യുന്നു എന്നതിനാലാണ്. പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഫോർമാലിൻ ലായനിയിൽ തയ്യാർ ചെയ്ത വികസന, പുരോഗതി അച്ചാറിലും ദേശരാഷ്ട്ര സങ്കല്പത്തിലും അവർ മത്തുപിടിച്ചിരിക്കുന്നു. ഈ ആശയങ്ങളുടെ ഗാഢമായ പുനരാവർത്തനമാണ് അവരുടെ ദേശസ്നേഹം.
{{PullQuote|
ബിൽഗേറ്റ്സിനേയും മാർക്ക് സക്കർബർഗിനേയും ദൈവതുല്യരായി ആരാധിക്കുന്ന മറ്റൊരു ഭരണയന്ത്രവും ഉണ്ടാവില്ല. പ്രധാനമന്ത്രി നരേന്ദ്ര മോഡിയുടെ ‘മേക്ക് ഇൻ ഇന്ത്യ’ ഇത്തരം ആളുകളെ ഇവിടേക്ക് ക്ഷണിച്ച് ഇന്ത്യയ്ക്ക് ഒരു ഭാവി ഉണ്ടാക്കിത്തരാൻ അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു. എന്തെന്നാൽ ഇന്ത്യൻ ഭരണകൂടത്തിന് അതേപ്പറ്റി ഒരു ധാരണയുമില്ല. ഭൗതിക-ആശയ മണ്ഡലങ്ങളിലെല്ലാം നമ്മൾ തോൽപ്പിക്കപ്പെട്ടു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
}}
===ദേശീയത എന്ന ആശയം===
സമയത്തെയും ചരിത്രത്തെയും കൂട്ടിച്ചേർത്ത് ഏകതാനമായ ഒരു വാഴ്ചയുടെ കീഴിൽ കൊണ്ടു വരുന്നു എന്നതിനാൽ ബിജെപിക്ക് ദേശീയത പ്രിയപ്പെട്ടതാണ്. അനേകത്വം, വൈവിധ്യങ്ങൾ, വ്യത്യാസങ്ങൾ ഇവയെ ബിജെപി യെപ്പോലെ ഭയക്കുന്ന മറ്റ് പാർട്ടികൾ ഇല്ല. ഈ പശ്ചാത്തലത്തിൽ നിന്നുകൊണ്ട് പ്രതിപക്ഷം ബിജെപിയെ പുനർ വായിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഐക്യപ്പെട്ട പ്രതിപക്ഷത്തെ കുറിച്ചോ ഏകരൂപിയായ പ്രതിപക്ഷത്തെ കുറിച്ചോ മാത്രമല്ല ഭരണത്തോടുള്ള വികേന്ദ്രീകൃതമായ വെല്ലുവിളികളും അവരെ ആശങ്കയിലാക്കും.തെക്കേ ഇന്ത്യ മറ്റൊരു ഭാഷയോട് ആഭിമുഖ്യം കാട്ടുമ്പോൾ ബിജെപി ക്ക് പോംവഴികളില്ല. അവർക്ക് ആ മാതൃഭാഷയെക്കുറിച്ച് ഒരു ഊഹവുമില്ല.

അനേക ഭാവി സാദ്ധ്യതകളുള്ള വികേന്ദ്രീകൃതമായ ഒരു കർമ പദ്ധതിയായിരിക്കും ബിജെപി യുടെ പരാജയത്തിനുള്ള ആദ്യ ചുവട്. എന്തെന്നാൽ അമിത്ഷാ മനസ്സിലാക്കുന്നതുപോലെ കാലം ഔദ്യോഗിക യൂണിഫോം ധരിക്കുമ്പോൾ മാത്രമേ ഇന്ത്യ ഒരു ചെണ്ടയുടെ താളത്തിൽ ചലിക്കുകയുള്ളു. ഇക്കാര്യത്തിൽ പ്രതിപക്ഷം ബിജെപിയെ അനുകരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചാൽ പരാജയപ്പെടുകയേയുള്ളു. കാരണം അതേ ആശയങ്ങളുടെ ഫാൻസി ഡ്രസ്സ് മോഡിക്ക് ഒരു മറുപടിയാകില്ല. വൈവിദ്ധ്യമുള്ള ആശയങ്ങൾ കൂട്ടിച്ചേർത്തുണ്ടാക്കുന്ന തന്ത്രങ്ങൾ ബിജെപിയെ ആശയ കുഴപ്പത്തിലാക്കും, അവർക്ക് വൈരുദ്ധ്യാത്മകത എന്തെന്ന് ഒരു ധാരണയുമില്ല. ഇന്ത്യക്കാർ തങ്ങളുടെ സംസ്കാരത്തിൻ്റെയോ നാട്ടുഭാഷയുടെയൊ സൂക്ഷ്മരൂപങ്ങളിൽ ബിജെപിയോട് പ്രതികരിച്ചാൽ അവർ തോറ്റു. ഭക്തിപ്രസ്ഥാനത്തെക്കുറിച്ചോ നാനാക്കിനെക്കുറിച്ചോ റഹിമിനെക്കുറിച്ചോ അവർക്ക് വിശദീകരണങ്ങളില്ല.

വ്യത്യസ്‌തതകളെ ഉൾക്കൊണ്ടുകൊണ്ടാണ് കോൺഗ്രസ്സ് വളർന്നത്.
{{PullQuote |
എന്നാൽ വ്യത്യസ്‌തതകളെന്നുവച്ചാൽ ബി ജെ പിക്ക് കാര്യക്ഷമതയില്ലായ്മയുടെ അടയാളങ്ങളാണ്. കല, പ്രത്യയശാസ്‌ത്രം, ശാസ്ത്രം എന്നിവയുടെ സെൻസർഷിപ്പിൽ മറ്റേതൊരു പാർട്ടിയേക്കാളും ബി ജെ പി യ്ക്കാണ് താല്പര്യം. നാനാത്വത്തെ അടിച്ചമർത്തുകവഴി ബിജെപിക്ക് ക്രമഭംഗത്തെ നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിയുന്നു.
}}
കോൺഗ്രസ്സ് - ബി ജെ പി യുദ്ധത്തെ ഇടതു വലതു ദ്വന്തങ്ങളുടെ ഏറ്റുമുട്ടലായി ന്യൂനീകരിക്കുന്നത് ശരിയാവില്ല. ആധുനികതയിലാണ് നാം ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കേണ്ടത്. എന്നാൽ ആധുനികതയെക്കുറിച്ച് ബി ജെ പിക്കുള്ള അവബോധം മാരകമാണ്, അവർക്ക് ശാസ്ത്രത്തിന്റെയൊ സാമ്പത്തികശാസ്ത്രത്തിന്റെയൊ വിമർശനാത്മകമായ കാഴ്ചപ്പാടില്ല. അവർ പടിഞ്ഞാറിന്റെ തരം തിരിവുകളെ ചോദ്യം ചെയ്യാതെ വിഴുങ്ങുന്നു. ഭൂരിപക്ഷ ആധിപത്യത്തിൽ (majoritarianism) അധിഷ്ഠിതമായ ജനാധിപത്യം ആധുനികതയുടെ ബാലിശവും വികലവുമായ ഒരു ശേഖരം മാത്രമാണെന്ന് ഇന്ത്യൻ മദ്ധ്യവർഗ്ഗം മനസ്സിലാക്കുന്നതോടെയെ ബിജെപിക്ക് തിരിച്ചുവരവ്‌ ബുദ്ധിമുട്ടായിത്തീരു. ഇതായിരിക്കും 2019 ന്റെ വെല്ലുവിളി.
|highlight1=ബിൽഗേറ്റ്സിനേയും മാർക്ക് സക്കർബർഗിനേയും ദൈവതുല്യരായി ആരാധിക്കുന്ന മറ്റൊരു ഭരണയന്ത്രവും ഉണ്ടാവില്ല. പ്രധാനമന്ത്രി നരേന്ദ്ര മോഡിയുടെ ‘മേക്ക് ഇൻ ഇന്ത്യ’ ഇത്തരം ആളുകളെ ഇവിടേക്ക് ക്ഷണിച്ച് ഇന്ത്യയ്ക്ക് ഒരു ഭാവി ഉണ്ടാക്കിത്തരാൻ അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു. എന്തെന്നാൽ ഇന്ത്യൻ ഭരണകൂടത്തിന് അതേപ്പറ്റി ഒരു ധാരണയുമില്ല. ഭൗതിക-ആശയ മണ്ഡലങ്ങളിലെല്ലാം നമ്മൾ തോൽപ്പിക്കപ്പെട്ടു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
|highlight2=വ്യത്യസ്‌തതകളെന്നുവച്ചാൽ ബി ജെ പിക്ക് കാര്യക്ഷമതയില്ലായ്മയുടെ അടയാളങ്ങളാണ്. കല, പ്രത്യയശാസ്‌ത്രം, ശാസ്ത്രം എന്നിവയുടെ സെൻസർഷിപ്പിൽ മറ്റേതൊരു പാർട്ടിയേക്കാളും ബി ജെ പി യ്ക്കാണ് താല്പര്യം. നാനാത്വത്തെ അടിച്ചമർത്തുകവഴി ബിജെപിക്ക് ക്രമഭംഗത്തെ നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിയുന്നു.
|Image1=Kalam-Adhunikatha-Pinne-1.jpg
|translator=പി. എൻ. വേണുഗോപാൽ
|source=The Hindu
|source_url=https://www.thehindu.com/opinion/lead/time-modernity-and-the-bjp/article24534804.ece
|permission_note=പകർപ്പവകാശം ലേഖകന്.
}}

Kalam-Adhunikatha-Pinne

2026-09-16T14:19:02Z

VijayanPN:

{{Article
|Language=Malayalam (ML)
|Displayname=കാലം, ആധുനികത, പിന്നെ ബി ജെ പിയും
|Author=Author:Shiv Visvanathan
|Published date=2018-08-28
|HomepageStatus=Top Stories
|Category=അഭിപ്രായം
|Intro=ഇന്ത്യൻ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ ഭാരതീയ ജനതാ പാർട്ടി (BJP) ആധുനികതയോടും സമയ സങ്കൽപ്പങ്ങളോടും പുലർത്തുന്ന വിചിത്രമായ സമീപനത്തെ വിശകലനം ചെയ്യുന്ന ലേഖനമാണിത്. വികസനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ആധുനിക കാഴ്ചപ്പാടുകളും ഭൂതകാലത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അമിത പ്രകീർത്തനങ്ങളും ഒരുമിച്ച് കൊണ്ടുപോകാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന ആശയക്കുഴപ്പങ്ങളെയും ജനാധിപത്യപരമായ ഭിന്നതകളെയും ലേഖകൻ വിമർശനാത്മകമായി വിലയിരുത്തുന്നു.
|Content=ആനുകാലിക സംഭവങ്ങൾ വ്യക്തതയോടെ നോക്കിക്കാണാൻ നമ്മളെക്കാൾ പുറത്തുള്ളവർക്കാണ് കഴിയുക എന്ന് സാമൂഹ്യശാസ്ത്രജ്ഞർ പറയാറുണ്ട്. അടുത്തിടെ ഭാരതീയ ജനതാ പാർട്ടിയുടെ വർഗീയതയെ കുറിച്ച് ഞാൻ ഘോരഘോരം സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ എൻ്റെ ഒരു വിദേശ സുഹൃത്ത്, തത്വചിന്തകൻ, ഇന്ത്യയിലെ ഇടതു-വലതു തിരിവുകൾ യാഥാർത്ഥ്യത്തിന് നിരക്കുന്നതല്ലെന്ന് നിരീക്ഷിച്ചു. ഈ ചേരികൾ ഇന്ത്യയിൽ ആഴത്തിലുള്ള ഭിന്നവീക്ഷണങ്ങൾക്ക് നിലനിൽക്കാൻ കഴിയുന്നുവെന്നും അതിലുപരി പരമ്പരാഗത ചിന്തയുടെ സമൃദ്ധിയുണ്ടെന്നും തെറ്റായ അവകാശവാദം ഉന്നയിക്കുന്നു.

എന്നാൽ ഇന്ത്യയ്ക്ക് ഒരു ഗ്രാംഷിയേയോ റോസ ലക്സംബർഗിനേയൊ അവകാശപ്പെടാനില്ല എന്ന് അദ്ദേഹം ഓർമ്മിപ്പിച്ചു. അതിലൊക്കെ കഷ്ടം ഇന്ത്യയിലെ വലതുപക്ഷത്തിന് യാഥാസ്ഥിതിക പാരമ്പര്യത്തിൻ്റെ സൃഷ്ടിപരത പോലും അറിയില്ല എന്നതാണ്. ഒരു ഇന്ത്യൻ എഡ്മണ്ട് ബ്രൂക്കിനെപ്പറ്റി ആലോചിക്കാൻ പോലുമാവില്ല. വർഗീയത എന്ന മരുന്നല്ലാതെ വലതുപക്ഷം എന്നത് ഒരു വ്യവസ്ഥാപിത പ്രത്യയശാസ്ത്രമാണെന്നുപോലും ബിജെപിക്ക് അറിയില്ല. മുതലാളിത്തത്തെ കുറിച്ചുള്ള അത്യാവശ്യം അറിവ് ആർഎസ്എസിന് ഉണ്ട്. വീര സവർക്കറെക്കാളും ഹെഡ്ഗേവാറിനേക്കാളും സർഗവൈഭമുള്ള ദേശീയവാദികൾ ഗാന്ധിയും ടഗൂറുമായിരുന്നു.

ഇന്ത്യൻ പാർട്ടികളെല്ലാം ആധുനികതയുടെ വാഹനമാണെന്ന് എൻ്റെ സുഹൃത്ത് ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചു. ആധുനികതയുടെ വക്താക്കൾ ആകുമ്പോൾ ആണ് അവയ്ക്ക് അർത്ഥമുണ്ടാകുന്നത്. ഈ പാർട്ടികൾ സമയം, ചരിത്രം എന്നിവയെ ആധുനികതയുടെ ശക്തികളായി ഉപയോഗിക്കുന്നത് എങ്ങനെ പഠിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ആധുനികതയുടെ വാഹനങ്ങൾ എന്നനിലയിലാണ് പാർട്ടികൾ അധികാരത്തിൽ വരുന്നത്.
===ബദൽ ആധുനികത===
ആധുനികവൽക്കരണത്തിൻ്റെ ചാലകശക്തി എന്ന നില കോൺഗ്രസിന് നഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോൾ പകരമായി എത്തിയത് ബിജെപിയാണ്. ബിജെപിയെ വിലയിരുത്തേണ്ടത് ആധുനികവൽക്കരണത്തിൻ്റെ പ്രണേതാക്കൾ എന്ന നിലയ്ക്കുള്ള അവരുടെ അവകാശവാദങ്ങൾ അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ്. കാലത്തെ സംബന്ധിച്ച അവരുടെ മനോഭാവം എന്നെ എപ്പോഴും ആശ്ചര്യപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഇതേവരെ അതെല്ലാം ഒത്തുപോയിട്ടുണ്ട്. ഇടതുപക്ഷം സാമ്പത്തികശാസ്ത്രത്തെ നിർണായക ശക്തിയായി കാണുന്നതുപോലെ ബിജെപി സഞ്ചിത ചാലക ശക്തിയായി കാണുന്നത് ചരിത്രത്തെയാണ്‌. ചരിത്രത്തോടുള്ള അവരുടെ അമിതമായ അഭിനിവേശം മൂലം മിത്തും യുക്തിയും കൂടിക്കുഴഞ്ഞു പോയിരിക്കുന്നു. ഒരു നിലവാരത്തിൽ അവർ സമീപകാല നേട്ടങ്ങളെ പുരാതനകാലത്തേതുമായി തട്ടിച്ച് പുരാതനത്തെ സമകാലികം ആക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. ടെസ്റ്റ്യൂബ് ശിശുക്കൾ, പ്ലാസ്റ്റിക് സർജറി, ബയോടെക്നോളജി ഇവയെല്ലാം ഉദാഹരണങ്ങൾ. വേദകാലം മുതൽ വർത്തമാനകാലം വരെ ഇന്ത്യയെ അനുസ്യൂതമായ ഒരു ഒറ്റ ഒഴുക്കായി അവർ കാണുന്നു. പുരാതന ചരിത്രത്തെ വർത്തമാനത്തിലേക്ക് പരാവർത്തനം ചെയ്യുമ്പോൾ കഴിഞ്ഞ 500 വർഷങ്ങളുടെ ചരിത്രം അവർക്ക് തിരുത്തി എഴുതേണ്ടി വരുന്നു, എന്തെന്നാൽ അവർക്ക് തോൽ‌വി അംഗീകരിക്കാനാകുന്നില്ല. മഹാറാണാ പ്രതാപ്‌ ഹാൽദിഘടിയിലെ യുദ്ധം ജയിച്ചേ മതിയാകൂ എന്ന് അവർ വേവലാതി കൊള്ളുന്നു. രാമൻ ഒരു ചരിത്രപുരുഷനായിരുന്നെന്ന് ശഠിക്കുന്നു. എല്ലാ ഘട്ടങ്ങളിലും ചരിത്രത്തെ തിരുത്തുവാൻ അവർ ജനങ്ങളെ ഇടതടവില്ലാതെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നു. അതിനാൽ കൊലപാതകങ്ങൾ പോലും തിരുത്തൽ പ്രക്രിയ ആകുന്നു. 2015ൽ ദാദ്രിയിലെ മുഹമ്മദ് അഖ്‌ലാക്കും 2017ൽ രാജ്‌സമന്ദിലെ അഫ്രസുൾഖാനും ഉദാഹരണങ്ങൾ.

ബിജെപി സമയത്തെ ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതി പലപ്പോഴും കൂടുതൽ തന്ത്രപരവും സങ്കീർണവുമാണ്. കോൺഗ്രസിൻ്റെ ചരിത്രം അവസാനിക്കുകയും രാമരാജ്യം ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന വർഷമായി അവർ 2019 നെ അത്യാസക്തിയോടെ കാണുന്നു. 2019ൽ എല്ലാം ഒത്തു കൂടുന്നു. കോൺഗ്രസ് മുക്ത ഭാരതത്തിൻ്റെ ആരംഭം കുറിക്കുന്ന 2019 ൻ്റെ സമയപാലകനും സൂത്രധാരനും ബിജെപി പ്രസിഡൻറ് അമിത് ഷാ ആണ്. ഇത് കേവലം ഒരു തെരഞ്ഞെടുപ്പു തന്ത്രമല്ല, തങ്ങൾ പ്രവചിച്ചിരുന്ന ആ യുഗാരംഭം എത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നുവെന്ന് അവർ ആത്മാർത്ഥമായി വിശ്വസിക്കുന്നു.
===സമയത്തോടുള്ള സമീപനം===
2019നോട് ഭ്രമം ഉള്ളപ്പോൾ തന്നെ ഭാവിയെക്കുറിച്ച് ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ഒരു പദ്ധതിയും ഉള്ള ഒരു പാർട്ടിയല്ല ബിജെപി എന്നത് വിചിത്രമാണ്. സ്മാർട്ട്സിറ്റി പോലെ പുറം മോടിയുള്ള ചില ആശയങ്ങൾ കടം കൊള്ളുമെന്നല്ലാതെ ഭാവിയെക്കുറിച്ച് അവർക്ക് ഒരു നയവുമില്ല. ഭാവി എന്നാൽ 2019 ൻ്റെ ആവർത്തനം മാത്രം. പരിസ്ഥിതിയെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്തയില്ലായ്മയിലാണ് സമയത്തോടുള്ള അതിൻ്റെ സമീപനം വ്യക്തമാകുക.രേഖീയമായ സമയത്തിലും വികാസത്തിലും അവർ തൃപ്തരാണ്. ബിജെപി പ്ലാനിങ് കമ്മീഷനെ പിരിച്ചുവിട്ടത് അത് കോൺഗ്രസിൻ്റെ ആശയം ആയിരുന്നതുകൊണ്ടല്ല, മറിച്ച് അത് ഭാവിയെ വിഭാവനം ചെയ്യുന്നു എന്നതിനാലാണ്. പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഫോർമാലിൻ ലായനിയിൽ തയ്യാർ ചെയ്ത വികസന, പുരോഗതി അച്ചാറിലും ദേശരാഷ്ട്ര സങ്കല്പത്തിലും അവർ മത്തുപിടിച്ചിരിക്കുന്നു. ഈ ആശയങ്ങളുടെ ഗാഢമായ പുനരാവർത്തനമാണ് അവരുടെ ദേശസ്നേഹം.
{{PullQuote|
ബിൽഗേറ്റ്സിനേയും മാർക്ക് സക്കർബർഗിനേയും ദൈവതുല്യരായി ആരാധിക്കുന്ന മറ്റൊരു ഭരണയന്ത്രവും ഉണ്ടാവില്ല. പ്രധാനമന്ത്രി നരേന്ദ്ര മോഡിയുടെ ‘മേക്ക് ഇൻ ഇന്ത്യ’ ഇത്തരം ആളുകളെ ഇവിടേക്ക് ക്ഷണിച്ച് ഇന്ത്യയ്ക്ക് ഒരു ഭാവി ഉണ്ടാക്കിത്തരാൻ അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു. എന്തെന്നാൽ ഇന്ത്യൻ ഭരണകൂടത്തിന് അതേപ്പറ്റി ഒരു ധാരണയുമില്ല. ഭൗതിക-ആശയ മണ്ഡലങ്ങളിലെല്ലാം നമ്മൾ തോൽപ്പിക്കപ്പെട്ടു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
}}
===ദേശീയത എന്ന ആശയം===
സമയത്തെയും ചരിത്രത്തെയും കൂട്ടിച്ചേർത്ത് ഏകതാനമായ ഒരു വാഴ്ചയുടെ കീഴിൽ കൊണ്ടു വരുന്നു എന്നതിനാൽ ബിജെപിക്ക് ദേശീയത പ്രിയപ്പെട്ടതാണ്. അനേകത്വം, വൈവിധ്യങ്ങൾ, വ്യത്യാസങ്ങൾ ഇവയെ ബിജെപി യെപ്പോലെ ഭയക്കുന്ന മറ്റ് പാർട്ടികൾ ഇല്ല. ഈ പശ്ചാത്തലത്തിൽ നിന്നുകൊണ്ട് പ്രതിപക്ഷം ബിജെപിയെ പുനർ വായിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഐക്യപ്പെട്ട പ്രതിപക്ഷത്തെ കുറിച്ചോ ഏകരൂപിയായ പ്രതിപക്ഷത്തെ കുറിച്ചോ മാത്രമല്ല ഭരണത്തോടുള്ള വികേന്ദ്രീകൃതമായ വെല്ലുവിളികളും അവരെ ആശങ്കയിലാക്കും.തെക്കേ ഇന്ത്യ മറ്റൊരു ഭാഷയോട് ആഭിമുഖ്യം കാട്ടുമ്പോൾ ബിജെപി ക്ക് പോംവഴികളില്ല. അവർക്ക് ആ മാതൃഭാഷയെക്കുറിച്ച് ഒരു ഊഹവുമില്ല.

അനേക ഭാവി സാദ്ധ്യതകളുള്ള വികേന്ദ്രീകൃതമായ ഒരു കർമ പദ്ധതിയായിരിക്കും ബിജെപി യുടെ പരാജയത്തിനുള്ള ആദ്യ ചുവട്. എന്തെന്നാൽ അമിത്ഷാ മനസ്സിലാക്കുന്നതുപോലെ കാലം ഔദ്യോഗിക യൂണിഫോം ധരിക്കുമ്പോൾ മാത്രമേ ഇന്ത്യ ഒരു ചെണ്ടയുടെ താളത്തിൽ ചലിക്കുകയുള്ളു. ഇക്കാര്യത്തിൽ പ്രതിപക്ഷം ബിജെപിയെ അനുകരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചാൽ പരാജയപ്പെടുകയേയുള്ളു. കാരണം അതേ ആശയങ്ങളുടെ ഫാൻസി ഡ്രസ്സ് മോഡിക്ക് ഒരു മറുപടിയാകില്ല. വൈവിദ്ധ്യമുള്ള ആശയങ്ങൾ കൂട്ടിച്ചേർത്തുണ്ടാക്കുന്ന തന്ത്രങ്ങൾ ബിജെപിയെ ആശയ കുഴപ്പത്തിലാക്കും, അവർക്ക് വൈരുദ്ധ്യാത്മകത എന്തെന്ന് ഒരു ധാരണയുമില്ല. ഇന്ത്യക്കാർ തങ്ങളുടെ സംസ്കാരത്തിൻ്റെയോ നാട്ടുഭാഷയുടെയൊ സൂക്ഷ്മരൂപങ്ങളിൽ ബിജെപിയോട് പ്രതികരിച്ചാൽ അവർ തോറ്റു. ഭക്തിപ്രസ്ഥാനത്തെക്കുറിച്ചോ നാനാക്കിനെക്കുറിച്ചോ റഹിമിനെക്കുറിച്ചോ അവർക്ക് വിശദീകരണങ്ങളില്ല.

വ്യത്യസ്‌തതകളെ ഉൾക്കൊണ്ടുകൊണ്ടാണ് കോൺഗ്രസ്സ് വളർന്നത്.
{{PullQuote |
എന്നാൽ വ്യത്യസ്‌തതകളെന്നുവച്ചാൽ ബി ജെ പിക്ക് കാര്യക്ഷമതയില്ലായ്മയുടെ അടയാളങ്ങളാണ്. കല, പ്രത്യയശാസ്‌ത്രം, ശാസ്ത്രം എന്നിവയുടെ സെൻസർഷിപ്പിൽ മറ്റേതൊരു പാർട്ടിയേക്കാളും ബി ജെ പി യ്ക്കാണ് താല്പര്യം. നാനാത്വത്തെ അടിച്ചമർത്തുകവഴി ബിജെപിക്ക് ക്രമഭംഗത്തെ നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിയുന്നു.
}}
കോൺഗ്രസ്സ് - ബി ജെ പി യുദ്ധത്തെ ഇടതു വലതു ദ്വന്തങ്ങളുടെ ഏറ്റുമുട്ടലായി ന്യൂനീകരിക്കുന്നത് ശരിയാവില്ല. ആധുനികതയിലാണ് നാം ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കേണ്ടത്. എന്നാൽ ആധുനികതയെക്കുറിച്ച് ബി ജെ പിക്കുള്ള അവബോധം മാരകമാണ്, അവർക്ക് ശാസ്ത്രത്തിന്റെയൊ സാമ്പത്തികശാസ്ത്രത്തിന്റെയൊ വിമർശനാത്മകമായ കാഴ്ചപ്പാടില്ല. അവർ പടിഞ്ഞാറിന്റെ തരം തിരിവുകളെ ചോദ്യം ചെയ്യാതെ വിഴുങ്ങുന്നു. ഭൂരിപക്ഷ ആധിപത്യത്തിൽ (majoritarianism) അധിഷ്ഠിതമായ ജനാധിപത്യം ആധുനികതയുടെ ബാലിശവും വികലവുമായ ഒരു ശേഖരം മാത്രമാണെന്ന് ഇന്ത്യൻ മദ്ധ്യവർഗ്ഗം മനസ്സിലാക്കുന്നതോടെയെ ബിജെപിക്ക് തിരിച്ചുവരവ്‌ ബുദ്ധിമുട്ടായിത്തീരു. ഇതായിരിക്കും 2019 ന്റെ വെല്ലുവിളി.
|highlight1=ബിൽഗേറ്റ്സിനേയും മാർക്ക് സക്കർബർഗിനേയും ദൈവതുല്യരായി ആരാധിക്കുന്ന മറ്റൊരു ഭരണയന്ത്രവും ഉണ്ടാവില്ല. പ്രധാനമന്ത്രി നരേന്ദ്ര മോഡിയുടെ ‘മേക്ക് ഇൻ ഇന്ത്യ’ ഇത്തരം ആളുകളെ ഇവിടേക്ക് ക്ഷണിച്ച് ഇന്ത്യയ്ക്ക് ഒരു ഭാവി ഉണ്ടാക്കിത്തരാൻ അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു. എന്തെന്നാൽ ഇന്ത്യൻ ഭരണകൂടത്തിന് അതേപ്പറ്റി ഒരു ധാരണയുമില്ല. ഭൗതിക-ആശയ മണ്ഡലങ്ങളിലെല്ലാം നമ്മൾ തോൽപ്പിക്കപ്പെട്ടു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
|highlight2=വ്യത്യസ്‌തതകളെന്നുവച്ചാൽ ബി ജെ പിക്ക് കാര്യക്ഷമതയില്ലായ്മയുടെ അടയാളങ്ങളാണ്. കല, പ്രത്യയശാസ്‌ത്രം, ശാസ്ത്രം എന്നിവയുടെ സെൻസർഷിപ്പിൽ മറ്റേതൊരു പാർട്ടിയേക്കാളും ബി ജെ പി യ്ക്കാണ് താല്പര്യം. നാനാത്വത്തെ അടിച്ചമർത്തുകവഴി ബിജെപിക്ക് ക്രമഭംഗത്തെ നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിയുന്നു.
|Image1=Kalam-Adhunikatha-Pinne-1.jpg
|translator=പി. എൻ. വേണുഗോപാൽ
|source=The Hindu
|source_url=https://www.thehindu.com/opinion/lead/time-modernity-and-the-bjp/article24534804.ece
|permission_note=പകർപ്പവകാശം ലേഖകന്.
}}

Antonio-Gramshi-Jeevithavum

2026-09-16T14:17:23Z

VijayanPN:

{{Article
|Language=Malayalam (ML)
|Displayname=അന്റോണിയോ ഗ്രാംഷി: ജീവിതവും രാഷ്ട്രീയ രൂപീകരണവും
|Author=Author:True Dialogue Debates
|Published date=2026-09-10
|HomepageStatus=Top Stories
|Category=ജീവചരിത്രം
|Intro=ഇന്നത്തെ രാഷ്ട്രീയവും സാംസ്കാരികവുമായ അവസ്ഥകളെ വ്യക്തതയോടെ തിരിച്ചറിയാൻ അന്റോണിയോ ഗ്രാംഷിയുടെ ചിന്തകൾ നമ്മെ സഹായിക്കും. സാമ്പത്തിക ബലം കൊണ്ട് മാത്രമല്ല, മാധ്യമങ്ങളും വിദ്യാഭ്യാസവും സാംസ്കാരിക സ്ഥാപനങ്ങളും വഴി ആശയപരമായ മേൽക്കോയ്മ (Hegemony) നേടിയാണ് ഭരണവർഗ്ഗം ജനങ്ങളെ സ്വാധീനിക്കുന്നത് എന്ന് അദ്ദേഹം ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിന്തയെ രൂപപ്പെടുത്തിയ കാലഘട്ടത്തിലേയ്ക്കും അനുഭവങ്ങളിലേയ്ക്കും ഒരു തിരിഞ്ഞുനോട്ടം.
|Content=1891 ജനുവരി 22 ന് ഇറ്റലിയിലെ സാർഡീനിയ ദ്വീപിലെ ആലെസിലാണ് അന്റോണിയോ ഗ്രാംഷി ജനിച്ചത്.
=== സാർഡീനിയയിലെ ബാല്യം ===
ഇറ്റലിയുടെ വടക്കൻ വ്യവസായ മേഖലകളിൽ നിന്ന് വളരെ വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു അന്നത്തെ സാർഡീനിയ. സാമ്പത്തികമായി പിന്നോക്കവും ദാരിദ്ര്യം വ്യാപകവുമായ ഒരു പ്രദേശം. ഇറ്റലിയുടെ രാഷ്ട്രീയ ഏകീകരണം കഴിഞ്ഞിരുന്നുവെങ്കിലും വടക്കും തെക്കും തമ്മിലുള്ള സാമ്പത്തിക - സാമൂഹിക അന്തരം വളരെ വലുതായിരുന്നു. സാമൂഹ്യ ഉച്ചനീചത്വങ്ങൾ ഉൾപ്പടെ നിലനിന്നിരുന്ന കാർഷിക മേഖലയായ സാർഡീനിയ ഈ പിന്നോക്കാവസ്ഥയുടെ സവിശേഷമായ ഒരു പ്രതിരൂപമായിരുന്നു.

ഗ്രാംഷിയുടെ ബാല്യവും അതുകൊണ്ടുതന്നെ സുഖകരമായിരുന്നില്ല. കുട്ടിക്കാലം മുതൽ ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തെ പിന്തുടർന്നു. നട്ടെല്ലിനെ ബാധിക്കുന്ന ക്ഷയരോഗം അദ്ദേഹത്തെ ഒരു കൂനനും ആജീവനാന്ത വേദനയുടെ ഉടമയുമാക്കി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതാവ് ഫ്രാൻചെസ്കോ ഗ്രാംഷി സർക്കാർ ഉദ്യോഗസ്ഥനായിരുന്നു. 1898 ൽ ഭരണപരമായ ക്രമക്കേടുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് അദ്ദേഹം അറസ്റ്റിലാവുകയും പിന്നീട് തടവിന് ശിക്ഷിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. രാഷ്ട്രീയ താല്പര്യങ്ങളാൽ കെട്ടിച്ചമച്ച കേസായിരുന്നു അത് എന്ന ആരോപണങ്ങൾ ഉയർന്നിരുന്നു. അതോടെ കുടുംബത്തിന്റെ വരുമാനം നിലച്ചു. കുട്ടികൾ മാനസികവും സാമ്പത്തികവുമായി കടുത്ത പ്രയാസത്തിലായി.

അസുഖക്കാരനായ അന്റോണിയോക്ക് ഏഴര വയസ്സെത്തിയപ്പോളാണ് പ്രാഥമിക വിദ്യാഭ്യാസത്തിനായി സ്കൂളിലേയ്ക്ക് അയക്കുവാനുള്ള ത്രാണി അമ്മയ്ക്ക് ഉണ്ടായത്. ഏകദേശം പതിനൊന്നാം വയസ്സിൽ കുടുംബത്തെ സഹായിക്കുന്നതിനായി അന്റോണിയോയ്ക്ക് പഠനം നിർത്തി ജോലി ചെയ്യേണ്ടിവന്നു. ഏറ്റവും മുതിർന്ന ജേഷ്ടൻ ജെന്നാറോവിന്റെ അതേ പാത. ജേഷ്ടൻ മുൻപ്ഘി ജോലിചെയ്തിരുന്ന ലാർസയിലെ നികുതി - ഭൂവുടമസ്ഥതാ രജിസ്ട്രി ഓഫീസിലായിരുന്നു ജോലി. 10 മണിക്കൂർ ജോലി. ഏകദേശം രണ്ടു വർഷത്തോളം ആ അവസ്ഥ തുടർന്നു. അതിനിടയിലും അന്റോണിയോ സ്വയം പഠനം തുടർന്നു. പിതാവ് ജയിലിൽനിന്ന് തിരിച്ചെത്തിയപ്പോളാണ് വീണ്ടും പഠനം തുടരാനായത്. പഠനത്തിൽ അന്റോണിയോ അസാധാരണമായ കഴിവ് പ്രകടിപ്പിച്ചു.

ഇത് ഒരു ചെറിയ ജീവചരിത്രവിശദാംശമായി മാത്രം കാണേണ്ടതില്ല.
{{PullQuote |
'''ദാരിദ്ര്യം അനുഭവിച്ച് അറിഞ്ഞ ഒരു ബാലനായിരുന്നു ഗ്രാംഷി.''' സാമൂഹിക പിന്നാക്കാവസ്ഥയെക്കുറിച്ചുള്ള ഗ്രാംഷിയുടെ ചിന്തകൾക്കുപിന്നിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വന്തം അനുഭവലോകവും ഉണ്ടായിരുന്നു.
}}
ഗ്രാംഷി ഏഴ് മക്കളിൽ നാലാമനായിരുന്നു. കുടുംബത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധിയും പിതാവിന്റെ തടവും കുട്ടികളുടെ ജീവിതത്തെ നേരിട്ട് ബാധിച്ചു. അമ്മയുടെ നിശ്ചയദാർഢ്യവും മക്കളോടുള്ള സ്നേഹവുമാണ് സന്നിഗ്ധഘട്ടങ്ങളിൽ കുടുംബത്തെ നിലനിർത്തിയത്. ജെന്നാറോ വിദ്യാഭ്യാസം അവസാനിപ്പിച്ച് തൊഴിലുകളിൽ ഏർപ്പെടുകയും പിന്നീട് നിർബന്ധിത സൈനിക സേവനത്തിന് പോകുകയും ചെയ്തു. രണ്ടാമൻ മാരിയോ വ്യത്യസ്തനായിരുന്നു. അദ്ദേഹം സൈനിക അക്കാദമിയിൽ ചേരുകയും പിന്നീട് ഒരു ഉറച്ച ഫാസിസ്റ്റ് അനുകൂലിയായി മാറുകയുമുണ്ടായി. സഹോദരന്മാർ അന്റോണിയോയുടെ പഠനത്തിനും ചികിത്സയ്ക്കും പിന്നീട് തടവിലായിരുന്ന കാലത്തും സഹായിച്ചിരുന്നു.

=== ജെന്നാറോയും സോഷ്യലിസ്റ്റ് സാഹിത്യവും ===
[[File:Antonio-Gramshi-Jeevithavum-2.jpg|thumb|300px|right|Avanti! |ആദ്യ പതിപ്പിന്റെ മുഖ പേജ് - 25 December 1896]]
മൂത്ത സഹോദരൻ ജെന്നാറോ ഈ ഘട്ടത്തിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട വ്യക്തിയായിരുന്നു. സാർഡീനിയയ്ക്ക് പുറത്തുള്ള ഇറ്റാലിയൻ ഭൂഖണ്ഡത്തിൽ കഴിഞ്ഞിരുന്ന കാലത്ത് ജെന്നാറോ സോഷ്യലിസ്റ്റ് ആശയങ്ങളുമായി പരിചയപ്പെടുകയും പിന്നീട് സോഷ്യലിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിൽ ചേർന്ന് പ്രവൃത്തിക്കുകയും ചെയ്തു. അന്റോണിയോയ്ക്ക് ''Avanti!'' ഉൾപ്പെടെയുള്ള സോഷ്യലിസ്റ്റ് പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളും മറ്റു രാഷ്ട്രീയ സാഹിത്യങ്ങളും പരിചയപ്പെടുത്തുന്നതിൽ ജെന്നാറോയ്ക്ക് പങ്കുണ്ടായിരുന്നു. ഇറ്റലിയിൽ ഫാസിസം ശക്തമായപ്പോൾ അദ്ദേഹം പാരീസിലേയ്ക്ക് ഒളിവിൽ പോയി.

എന്നാൽ ഇവിടെ ഒരു കാര്യം ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ബാല്യത്തിൽ തന്നെ ഗ്രാംഷി ഒരു പൂർണ്ണരൂപത്തിലുള്ള മാർക്സിസ്റ്റായി മാറിയിരുന്നില്ല. അദ്ദേഹത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയബോധം ക്രമേണയാണ് രൂപപ്പെട്ടത്. സാർഡീനിയയിലെ ദാരിദ്ര്യവും സാമൂഹിക പിന്നാക്കാവസ്ഥയും, പ്രദേശിക അസമത്വത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അനുഭവങ്ങളും, പിന്നീട് സോഷ്യലിസ്റ്റ് സാഹിത്യവുമായുള്ള പരിചയവും - ഇവയെല്ലാം ചേർന്നാണ് ആ ബോധം വികസിച്ചത്.

=== സാർഡീനിയയിൽ നിന്ന് ടൂറിനിലേക്ക് ===

1911 ൽ ഒരു സ്കോളർഷിപ്പോടെ ടൂറിൻ സർവകലാശാലയിൽ പഠിക്കാനെത്തിയതോടെ ഗ്രാംഷിയുടെ ജീവിതത്തിൽ വലിയൊരു മാറ്റമുണ്ടായി.
[[File:Antonio-Gramshi-Jeevithavum-7.png|thumb|300px|left]]
സാർഡീനിയയിലെ ദാരിദ്ര്യവും പിന്നാക്കാവസ്ഥയും നേരിട്ട് അനുഭവിച്ച ഒരു യുവാവ് പെട്ടെന്ന് എത്തിച്ചേർന്നത് ഇറ്റലിയിലെ ഏറ്റവും വികസിതമായ വ്യവസായ നഗരങ്ങളിലൊന്നിലേക്കാണ്. അന്നത്തെ ടൂറിൻ FIAT പോലുള്ള വൻ വ്യവസായ സ്ഥാപനങ്ങളുടെ നഗരമായിരുന്നു. വടക്കൻ ഇറ്റലിയുടെ വ്യവസായവൽക്കരണവും തൊഴിലാളിവർഗ്ഗത്തിന്റെ സാന്ദ്രതയും യൂറോപ്പിലെ ആധുനിക വ്യവസായ നഗരങ്ങളുമായി അതിനെ ബന്ധിപ്പിച്ചിരുന്നു.

അതുകൊണ്ട് ഗ്രാംഷിയുടെ ജീവിതത്തിൽ ഒരു അപൂർവമായ അനുഭവസമന്വയം ഉണ്ടായി. '''ഇറ്റലിയിലെ സാമ്പത്തികമായി പിന്നാക്കമായ ഒരു പ്രദേശത്തെയും അതിവേഗം വ്യവസായവൽക്കരിക്കപ്പെട്ട ഒരു നഗരത്തെയും അദ്ദേഹം നേരിട്ട് അനുഭവിച്ചു.'''

ഇത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിന്തയെ നിർണയിച്ച ഒരേയൊരു കാരണമാണെന്ന് പറയാനാവില്ല. എന്നാൽ പിന്നീട് ഇറ്റലിയുടെ തെക്ക് - വടക്ക് വിഭജനം കർഷകപ്രശ്നം, തൊഴിലാളിവർഗ്ഗം, വ്യവസായവൽക്കരണം, ഭാഷയും സംസ്കാരവും, ദേശീയത എന്നിവയെക്കുറിച്ച് അദ്ദേഹം ഉയർത്തിയ ആശയങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കാൻ ഈ അനുഭവം വളരെ പ്രസക്തമാണ്.

സാർഡീനിയയിൽ അദ്ദേഹം അനുഭവിച്ച സാമൂഹിക അവസ്ഥയും ടൂറിനിൽ കണ്ട വ്യവസായ സമൂഹവും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം ഇറ്റലിയെ ഒരു ഏകീകൃത സമൂഹമായി കാണുന്നതിന്റെ പരിമിതികൾ അദ്ദേഹത്തിന് തുറന്നുകാട്ടി.
{{PullQuote |
ഒരു രാജ്യത്തിനകത്ത് തന്നെ വ്യത്യസ്ത സാമ്പത്തിക ഘടനകളും ജീവിതാനുഭവങ്ങളും സാംസ്കാരിക ലോകങ്ങളും നിലനിൽക്കാമെന്ന് അദ്ദേഹം നേരിട്ട് കണ്ടു. പിന്നീട് ഗ്രാംഷിയുടെ ചിന്തയിൽ വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ടതായി മാറുന്ന ഒരു ചോദ്യം ഇവിടെനിന്ന് രൂപപ്പെടുന്നതായി കാണാം: '''സാമ്പത്തിക ഘടന മാത്രമല്ല, മനുഷ്യർ ജീവിക്കുന്ന സാമൂഹികവും സാംസ്കാരികവുമായ ലോകങ്ങളും രാഷ്ട്രീയബോധത്തെ എങ്ങനെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നു?''' എന്ന ചോദ്യം.
}}
ടൂറിനിലെ അനുഭവം ഇതിന് മറ്റൊരു വശം കൂടി നൽകി. സർവകലാശാലയിൽ അദ്ദേഹം ഭാഷാശാസ്ത്രം പഠിച്ചു. ഭാഷയും പ്രാദേശിക ഭാഷാരൂപങ്ങളും സംസ്കാരവും ഭരണവർഗ്ഗത്തിന്റെ ആധിപത്യം നിലനിർത്താനുള്ള സാമൂഹിക പദവികളുടെ മാർഗ്ഗങ്ങളായി മാറുന്നത് എങ്ങനെയെന്ന് അദ്ദേഹം പഠനവിധേയമാക്കി. ഈ ബൗദ്ധിക പശ്ചാത്തലമാണ് പിന്നീട് 'സാംസ്കാരിക അധീശത്വം' എന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആശയരൂപീകരണത്തിന് അടിത്തറയിട്ടത്.

ടൂറിനിൽ വ്യവസായ തൊഴിലാളികളുമായും സോഷ്യലിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനവുമായും ഗ്രാംഷി അടുത്ത ബന്ധം സ്ഥാപിച്ചു. 1913 ൽ ഇറ്റാലിയൻ സോഷ്യലിസ്റ്റ് പാർട്ടിയിൽ ചേർന്നു. 1915 ൽ സർവകലാശാലാ പഠനം ഉപേക്ഷിച്ച് പൂർണ്ണകാല പത്രപ്രവർത്തകനും സോഷ്യലിസ്റ്റ് പ്രവർത്തകനുമായി.

അങ്ങനെ സാർഡീനിയയിലെ പിന്നോക്ക സമൂഹത്തിൽ നിന്ന് ടൂറിനിലെ വ്യവസായ തൊഴിലാളി സമൂഹത്തിലേക്കുള്ള യാത്ര അദ്ദേഹത്തിന്റെ ബൗദ്ധിക ജീവിതത്തിലെ ഒരു പ്രധാന ഘട്ടമായി മാറി.

=== മാർക്സിസത്തിനകത്തെ ആശയ സംഘർഷങ്ങളുടെ കാലം ===

ഗ്രാംഷി രാഷ്ട്രീയമായി വളർന്നത് മാർക്സിസം ഒരൊറ്റ, തർക്കമില്ലാത്ത സിദ്ധാന്തമായി നിലനിന്നിരുന്ന കാലത്തല്ല. പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തോടെ യൂറോപ്യൻ സോഷ്യലിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിനകത്ത് തന്നെ വലിയ ആശയ സമരങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.

വ്യവസായവൽക്കരണം മുന്നേറും, തൊഴിലാളിവർഗ്ഗം വളരും, വർഗ്ഗവിരോധം കൂടുതൽ ശക്തമാകും, ഒടുവിൽ മുതലാളിത്തത്തിന്റെ അന്തർവൈരുധ്യങ്ങൾ സോഷ്യലിസത്തിലേക്കുള്ള വഴിയൊരുക്കും എന്നായിരുന്നു മാർക്സിസത്തിന്റെ ഒരു പ്രബല വായന.

എന്നാൽ എഡ്വേർഡ് ബേൺസ്റ്റിൻ (Eduard Bernstein) ന്റെ തിരുത്തൽ വാദം revisionism പോലുള്ള പ്രവണതകൾ ഈ ധാരണയെ ചോദ്യം ചെയ്തു. പാർലമെന്ററി ജനാധിപത്യത്തിലൂടെയും തൊഴിലാളി സംഘടനകളിലൂടെയും ക്രമേണ പരിഷ്കാരങ്ങൾ നേടുന്നതിലൂടെയും സോഷ്യലിസത്തിലേക്ക് നീങ്ങാമെന്നായിരുന്നു അതിന്റെ വാദം. മറുവശത്ത്, ലെനിൻ ഉൾപ്പെടെയുള്ള വിപ്ലവകാരികൾ തൊഴിലാളിവർഗ്ഗത്തിന്റെ സ്വതന്ത്രമായ രാഷ്ട്രീയ സംഘടനയും വിപ്ലവകരമായ അധികാരമാറ്റവും ആവശ്യപ്പെടുകയായിരുന്നു.

റോസാ ലക്സംബർഗിനെപ്പോലുള്ള ചിന്തകർ ഇതിൽനിന്നും വ്യത്യസ്തമായ ചോദ്യങ്ങൾ ഉന്നയിച്ചു. തൊഴിലാളികളുടെ സ്വതസിദ്ധമായ കൂട്ടായ പ്രവർത്തനം, ബഹുജന സമരം, ജനാധിപത്യം, പാർട്ടിയുടെ പങ്ക് എന്നിവയെക്കുറിച്ച് അവർ വിപ്ലവരാഷ്ട്രീയത്തിനകത്ത് തന്നെ വ്യത്യസ്ത നിലപാടുകൾ അവതരിപ്പിച്ചു.

അതുകൊണ്ട് ഗ്രാംഷിയെ മനസ്സിലാക്കുമ്പോൾ “മാർക്സിസം” എന്നത് ഒരൊറ്റ രാഷ്ട്രീയ ഫോർമുലയായി കാണുന്നത് തെറ്റിദ്ധാരണയ്ക്ക് ഇടയാക്കും. അദ്ദേഹം ഈ ആശയ സമരങ്ങളിലൂടെയാണ് സ്വന്തം നിലപാടുകൾ രൂപപ്പെടുത്തിയത്.

=== ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധവും 1917 ലെ റഷ്യൻ വിപ്ലവവും ===

ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധം ഈ തർക്കത്തെ കൂടുതൽ രൂക്ഷമാക്കി. യൂറോപ്യൻ സോഷ്യലിസ്റ്റ് പാർട്ടികളിൽ വലിയൊരു വിഭാഗം സ്വന്തം രാജ്യങ്ങളുടെ യുദ്ധനയങ്ങളെ പിന്തുണച്ചപ്പോൾ അന്തർദേശീയ തൊഴിലാളി ഐക്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അവകാശവാദം തന്നെ പ്രതിസന്ധിയിലായി.

1917 ലെ റഷ്യൻ വിപ്ലവം ഈ ചർച്ചകളെ പുതിയ തലത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. ബോൾഷെവിക്കുകൾ അധികാരം പിടിച്ചെടുത്തത് ഒരു സിദ്ധാന്തപരമായ സംഭവം മാത്രമായിരുന്നില്ല; ലോകമെമ്പാടുമുള്ള സോഷ്യലിസ്റ്റുകൾക്ക് അത് രാഷ്ട്രീയ പ്രവർത്തനത്തിന്റെ പുതിയ സാധ്യതയായി തോന്നി.

ഗ്രാംഷിക്കും അത് നിർണായകമായ വഴിത്തിരിവായിരുന്നു. വിപ്ലവം റഷ്യയിൽ സംഭവിച്ചു എന്നതിലുപരി രാഷ്ട്രീയ സംഘടന, ജനങ്ങളുടെ സജീവ ഇടപെടൽ, ചരിത്രത്തിലെ മനുഷ്യരുടെ പങ്ക് എന്നിവയെക്കുറിച്ച് പുതിയ ചോദ്യങ്ങൾ ഉയർത്തിയ സംഭവമായാണ് അദ്ദേഹം അതിനെ സമീപിച്ചത്.

1917 ൽ അദ്ദേഹം എഴുതിയ '''“The Revolution Against Capital”''' പോലുള്ള ലേഖനങ്ങളിൽ നിന്ന് തന്നെ സാമ്പത്തിക നിർണയവാദത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ സംശയങ്ങളും മനുഷ്യരുടെ രാഷ്ട്രീയ പ്രവർത്തനത്തിന് അദ്ദേഹം നൽകിയ പ്രാധാന്യവും വ്യക്തമാകുന്നു.

=== റഷ്യൻ വിപ്ലവത്തിന്റെ പ്രതീക്ഷയും “Red Scare”-ഉം ===

റഷ്യൻ വിപ്ലവത്തിന്റെ സ്വാധീനത്തിൽ യൂറോപ്പിലെ പല രാജ്യങ്ങളിലും തൊഴിലാളി പ്രക്ഷോഭങ്ങൾ ശക്തമായി. അതോടൊപ്പം ലോക മുതലാളിത്ത ശക്തികൾക്കിടയിൽ വിപ്ലവഭീതിയും ശക്തമായി. അമേരിക്കയിലും കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് സംഘടനകൾ രൂപപ്പെടാൻ തുടങ്ങി. അമേരിക്കയിൽ 1919–20 കാലത്തെ First Red Scare അതിന്റെ ഏറ്റവും വ്യക്തമായ ഉദാഹരണങ്ങളിലൊന്നാണ്. കമ്മ്യൂണിസത്തിന്റെ വ്യാപനത്തെക്കുറിച്ചും അതിന്റെ ഭീഷണിയെക്കുറിച്ചും രൂപംകൊണ്ട കടുത്ത ഭയത്തിന്റെയും പരിഭ്രാന്തിയുടെയും അടിച്ചമർത്തലിന്റെയും കാലഘട്ടത്തെയാണ് 'റെഡ് സ്കെയർ' (Red Scare 1) എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. ഈ സമയത്ത് ഇടതുപക്ഷ/കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് ആശയങ്ങൾ പുലർത്തുന്നുവെന്ന് സംശയിക്കപ്പെടുന്ന ആളുകളെ സർക്കാരും പൊതുജനങ്ങളും ലക്ഷ്യം വയ്ക്കുകയും ഇത് പലപ്പോഴും അന്യായമായ അറസ്റ്റുകളിലേക്കും പൗരാവകാശങ്ങളുടെ ലംഘനത്തിലേക്കും നാടുകടത്തുകളിലേയ്ക്കും നയിക്കുകയും ചെയ്തു.
“Red Scare” എന്നത് അമേരിക്കൻ ചരിത്രത്തിലെ ഒരു പ്രത്യേക ഘട്ടത്തിന്റെ പേരാണെങ്കിലും 1917 നുശേഷമുള്ള ലോകത്തിന്റെ പൊതുവായ രാഷ്ട്രീയ അന്തരീക്ഷം മനസ്സിലാക്കാൻ Red Scare എന്തായിരുന്നു എന്ന അറിവിന് വലിയ പ്രസക്തിയുണ്ട്.

=== രണ്ട് ചുവന്ന വർഷങ്ങൾ ===
[[File:Antonio-Gramshi-Jeevithavum-6.jpg|thumb|300px|left|ഫാക്ടറികളുടെ നിയന്ത്രണം ഏറ്റെടുത്ത ഫാക്ടറി കൗൺസിൽ]]
റഷ്യൻ വിപ്ലവത്തിന്റെ സ്വാധീനം ഇറ്റലിയിലും ശക്തമായിരുന്നു. ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിനു ശേഷമുള്ള സാമ്പത്തിക-സാമൂഹിക പ്രതിസന്ധി, തൊഴിലാളി സമരങ്ങൾ, ഫാക്ടറി കൗൺസിലുകളുടെ രൂപീകരണം എന്നിവ ചേർന്ന് 1919-20 കാലഘട്ടത്തെ ''Biennio Rosso'' - “രണ്ട് ചുവന്ന വർഷങ്ങൾ” - എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഉഗ്രമായ സാമൂഹിക പ്രക്ഷോഭകാലമാക്കി.
[[File:Antonio-Gramshi-Jeevithavum-3.jpg|thumb|300px|right|L'Ordine Nuovo ആദ്യ പതിപ്പ് - 1 May 1919]]
ടൂറിനിൽ ഗ്രാംഷി ഈ അനുഭവത്തിന്റെ മധ്യത്തിലായിരുന്നു. 1919-ൽ അദ്ദേഹം '''L'Ordine Nuovo''' (പുതു ക്രമം) എന്ന രാഷ്ട്രീയ വാരിക ആരംഭിച്ചു. ഫാക്ടറി കൗൺസിലുകളെ തൊഴിലാളികളുടെ സ്വയംസംഘടനയുടെ രൂപമായി അദ്ദേഹം കണ്ടു. ഇവിടെ പ്രധാനപ്പെട്ട ചോദ്യം തൊഴിലാളികൾ സമരം ചെയ്യുമോ എന്നതായിരുന്നില്ല. '''തൊഴിലാളികൾക്ക് തങ്ങളുടെ ദൈനംദിന ജീവിതത്തിലും ഉൽപ്പാദനസ്ഥലത്തും സ്വയംസംഘടിച്ച് പുതിയൊരു സോഷ്യലിസ്റ്റ് ക്രമത്തിന്റെ ജനാധിപത്യ ശക്തിയായി വളരാൻ കഴിയുമോ?''' എന്നതായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഗ്രാംഷിയുടെ ചിന്തയിൽ പിന്നീട് വികസിക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയ വിദ്യാഭ്യാസം, കൂട്ടായ ബോധം, സ്വയംസംഘടന എന്നിവയുമായി ഫാക്ടറി കൗൺസിലുകൾ ബന്ധപ്പെടുന്നു.

=== പരാജയപ്പെട്ട വിപ്ലവവും ഫാസിസത്തിന്റെ ഉയർച്ചയും ===

എന്നാൽ ഈ പ്രക്ഷോഭം ഇറ്റലിയിൽ തൊഴിലാളികളെ അധികാരത്തിലേക്ക് നയിച്ചില്ല. തൊഴിലാളി പ്രസ്ഥാനത്തിനകത്തെ ഭിന്നതകളും സോഷ്യലിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ പരിമിതികളും ഉൾപ്പെടെ പല ഘടകങ്ങൾ ഇതിനു കാരണമായി. അതിനു പിന്നാലെ ഫാസിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനം ശക്തമാകുകയും ചെയ്തു.

മുസ്സോളിനിയുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ഫാസിസം ദേശീയത, രാഷ്ട്രീയ ഹിംസ, തൊഴിലാളി പ്രസ്ഥാനത്തോടുള്ള വിരോധം എന്നിവയെ കൂട്ടിച്ചേർത്തു. 1922-ൽ മുസ്സോളിനി അധികാരത്തിലെത്തിയതോടെ ഇറ്റലിയിലെ രാഷ്ട്രീയ സാഹചര്യം വേഗത്തിൽ മാറി.

ഗ്രാംഷിയുടെ രാഷ്ട്രീയ ചിന്തയെ മനസ്സിലാക്കാൻ ഈ അനുഭവം നിർണായകമാണ്.

ഇവിടെയാണ് പിന്നീട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിന്തയിൽ ഒരു പ്രധാന ചോദ്യം കൂടുതൽ വ്യക്തമായി ഉയരുന്നത്:

'''ഒരു ഭരണകൂടം ബലപ്രയോഗത്തിലൂടെ മാത്രമാണോ നിലനിൽക്കുന്നത്? അതോ ജനങ്ങളുടെ സമ്മതവും അവരുടെ പൊതുബോധവും സംസ്കാരവും സംഘടനകളും അതിന്റെ നിലനിൽപ്പിൽ പങ്കുവഹിക്കുന്നുണ്ടോ?'''

=== കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയിലേക്ക് ===

1921-ൽ ലിവോർണോയിലെ സോഷ്യലിസ്റ്റ് പാർട്ടികോൺഗ്രസിലെ പിളർപ്പിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ ഇറ്റാലിയൻ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി രൂപീകരിക്കപ്പെട്ടു. ഗ്രാംഷി അതിന്റെ പ്രധാന നേതാക്കളിലൊരാളായി.

1922-ൽ അദ്ദേഹം കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് ഇന്റർനാഷണലിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് മോസ്കോയിലേക്ക് പോയി. അവിടെ അന്താരാഷ്ട്ര കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ആഭ്യന്തര തർക്കങ്ങളും റഷ്യൻ വിപ്ലവത്തിന്റെ അനുഭവങ്ങളും അടുത്തറിയാൻ അദ്ദേഹത്തിന് അവസരം ലഭിച്ചു. അവിടെവച്ചാണ് ജൂലിയ ഷുക്തുമായി പരിചയപ്പെടുന്നതും പിന്നീട് വിവാഹിതരാകുന്നതും. അവർക്ക് രണ്ടു മക്കളുണ്ടായി.

1924-ൽ ഇറ്റലിയിലേക്ക് മടങ്ങിയെത്തിയ ഗ്രാംഷി പാർട്ടി നേതൃത്വത്തിൽ കൂടുതൽ സജീവമായി. ഇറ്റാലിയൻ പാർലമെന്റിലേക്ക് തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട അദ്ദേഹം കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ ജനറൽ സെക്രട്ടറിയായി.

അപ്പോൾ അദ്ദേഹം ടൂറിനിലെ ഒരു യുവ സോഷ്യലിസ്റ്റ് ബുദ്ധിജീവി മാത്രമല്ലായിരുന്നു. '''ഫാസിസ്റ്റ് ഭരണകൂടത്തെ നേരിടുന്ന ഒരു ദേശീയതലത്തിലുള്ള കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് രാഷ്ട്രീയ നേതാവായിരുന്നു.'''

=== അറസ്റ്റും തടവും ===

1926 നവംബർ 8-ന് ഗ്രാംഷി അറസ്റ്റിലായി. പാർലമെന്റ് അംഗം എന്ന നിലയിൽ നിയമപരമായ പരിരക്ഷയ്ക്ക് അർഹതയുണ്ടായിരുന്നിട്ടും, ഫാസിസ്റ്റ് ഭരണകൂടം അദ്ദേഹത്തെ ഏകാന്തതടവിന് ഇരയാക്കി. 1928-ൽ പ്രത്യേക ട്രൈബ്യൂണൽ അദ്ദേഹത്തിന് ഇരുപത് വർഷത്തിലേറെ തടവുശിക്ഷ വിധിച്ചു. വിചാരണ വേളയിൽ പ്രോസിക്യൂട്ടർ നടത്തിയ വാചകം ചരിത്രപ്രസിദ്ധമാണ്: “ഈ തലച്ചോറിനെ ഇരുപത് വർഷത്തേക്ക് പ്രവർത്തനരഹിതമാക്കണം.”

എന്നാൽ ചരിത്രത്തിന്റെ വിരോധാഭാസം ഇതാണ് - ഗ്രാംഷിയുടെ ഏറ്റവും മഹത്തായ ബൗദ്ധിക സംഭാവനകൾ പിറന്നത് ഈ ജയിൽവാസ കാലത്തായിരുന്നു.

തടവറ ഗ്രാംഷിക്ക് അതികഠിനമായ പരീക്ഷണമായിരുന്നു. മുൻപേ തന്നെ മോശമായിരുന്ന ആരോഗ്യനില ദിനംപ്രതി വഷളായി. കുടുംബത്തിൽ നിന്നുള്ള അകലം, രാഷ്ട്രീയ ഒറ്റപ്പെടൽ, ജയിൽ അധികാരികളുടെ ക്രൂരത എന്നിവ അദ്ദേഹത്തെ തളർത്തി. രണ്ടു കുട്ടികളുമായി റഷ്യയിലായിരുന്ന ഭാര്യ ജൂലിയ ഷുക്ത് കടുത്ത രോഗാതുരതയും മാനസിക പിരിമുറുക്കവും കാരണം കത്തെഴുതാൻ പോലും കഴിയാത്ത അവസ്ഥയിലായിരുന്നു.
[[File:Antonio-Gramshi-Jeevithavum-4.png|thumb|250px|left|ജൂലിയ ഷുക്ത് ]]
ഈ ഘട്ടത്തിൽ ഇറ്റലിയിൽ താമസിച്ചിരുന്ന ഭാര്യാസഹോദരി ടാറ്റിയാന ഷുക്ത് ആയിരുന്നു പുറംലോകവുമായി ഗ്രാംഷിയുടെ ഏക കണ്ണിയായി നിലകൊണ്ടത്. മരുന്നുകളും വസ്ത്രങ്ങളും പുസ്തകങ്ങളുമായി അവർ ജയിലുകൾ തോറും ഗ്രാംഷിയെ പിന്തുടർന്നു. അദ്ദേഹത്തിന് എഴുതാനും വായിക്കാനുമുള്ള അവസരങ്ങൾക്കായി ഫാസിസ്റ്റ് ഭരണകൂടത്തോട് നിരന്തരം പോരാടി. നോട്ട്ബുക്കുകൾ രഹസ്യമായി എത്തിച്ചുനൽകുകയും രാഷ്ട്രീയ സന്ദേശങ്ങൾ ഒളിച്ചുകടത്തുകയും ചെയ്തു. ജയിലിലെ ആ ഇരുണ്ട നാളുകളിൽ ഗ്രാംഷിയുടെ ബൗദ്ധികാഗ്നി അണയാതെ സൂക്ഷിച്ചത് ടാറ്റിയാനയുടെ വിട്ടുവീഴ്ചയില്ലാത്ത ഈ ആത്മസമർപ്പണമായിരുന്നു.
[[File:Antonio-Gramshi-Jeevithavum-5.jpg|thumb|250px|right|ടാറ്റിയാന ഷുക്ത് ]]
1933-ൽ ആരോഗ്യനില തീർത്തും വഷളായതിനെ തുടർന്ന് അദ്ദേഹത്തെ ഫോർമിയയിലെ ക്ലിനിക്കിലേക്കും പിന്നീട് റോമിലെ ക്വിസിസാന (Quisisana) ക്ലിനിക്കിലേക്കും മാറ്റി. 1934-ൽ ഭാഗികമായ സ്വാതന്ത്ര്യം അനുവദിക്കപ്പെട്ടെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശരീരം രോഗങ്ങൾക്ക് കീഴടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. 1937 ഏപ്രിൽ 21-ന് തടവുശിക്ഷ ഔദ്യോഗികമായി അവസാനിച്ചെങ്കിലും ദിവസങ്ങൾക്കകം, ഏപ്രിൽ 25-ന്, അദ്ദേഹത്തിന് കടുത്ത മസ്തിഷ്കാഘാതമുണ്ടായി. ഏപ്രിൽ 27-ന്, 46-ാം വയസ്സിൽ, അന്റോണിയോ ഗ്രാംഷി അന്തരിച്ചു.

മരണശേഷം, ടാറ്റിയാന ഗ്രാംഷി എഴുതിത്തീർത്ത 33 നോട്ട്ബുക്കുകൾ (Prison Notebooks) അതീവ രഹസ്യമായി ഒളിച്ചുകടത്തി റഷ്യൻ എംബസി വഴി മോസ്കോയിലെത്തിച്ചു. രണ്ടാം ലോക മഹായുദ്ധത്തിനു ശേഷമാണ് ഇവ തിരികെ കൊണ്ടുവന്ന് പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നതും ലോകത്തിന്റെ ശ്രദ്ധ നേടുന്നതും. തന്റെ ചിന്തകളെ ഇരുപത് വർഷത്തേക്ക് തടവിലിടാൻ നോക്കിയ ഫാസിസ്റ്റ് ഭരണകൂടത്തിന് മുന്നിൽ, തടവറയിൽ എഴുതിയ കുറിപ്പുകളിലൂടെ അന്റോണിയോ ഗ്രാംഷി യുഗങ്ങളോളം ജീവിക്കുന്ന ബൗദ്ധിക പ്രതീകമായി മാറി.
|highlight1='''ദാരിദ്ര്യം അനുഭവിച്ച് അറിഞ്ഞ ഒരു ബാലനായിരുന്നു ഗ്രാംഷി.''' സാമൂഹിക പിന്നാക്കാവസ്ഥയെക്കുറിച്ചുള്ള ഗ്രാംഷിയുടെ ചിന്തകൾക്കുപിന്നിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വന്തം അനുഭവലോകവും ഉണ്ടായിരുന്നു.
|highlight2=ഒരു രാജ്യത്തിനകത്ത് തന്നെ വ്യത്യസ്ത സാമ്പത്തിക ഘടനകളും ജീവിതാനുഭവങ്ങളും സാംസ്കാരിക ലോകങ്ങളും നിലനിൽക്കാമെന്ന് അദ്ദേഹം നേരിട്ട് കണ്ടു. പിന്നീട് ഗ്രാംഷിയുടെ ചിന്തയിൽ വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ടതായി മാറുന്ന ഒരു ചോദ്യം ഇവിടെനിന്ന് രൂപപ്പെടുന്നതായി കാണാം: '''സാമ്പത്തിക ഘടന മാത്രമല്ല, മനുഷ്യർ ജീവിക്കുന്ന സാമൂഹികവും സാംസ്കാരികവുമായ ലോകങ്ങളും രാഷ്ട്രീയബോധത്തെ എങ്ങനെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നു?''' എന്ന ചോദ്യം.
|Image1=Antonio-Gramsci.jpg
|Image1_caption=അന്റോണിയോ ഗ്രാംഷി (1891-1937)
|Image2=Antonio-Gramshi-Jeevithavum-2.jpg
|Image2_caption=ആദ്യ പതിപ്പിന്റെ മുഖ പേജ് - 25 December 1896
|Image2_credit=Wikipedia
}}

Hyper-Politics-CJP

2026-09-16T10:47:06Z

VijayanPN: Submissions:Hyper-Politics-CJP എന്ന താൾ Hyper-Politics-CJP എന്ന തലക്കെട്ടിലേയ്ക്ക് തിരിച്ചുവിടലില്ലാതെ VijayanPN മാറ്റി

{{Article
|Language=Malayalam (ML)
|Displayname=ഹൈപ്പർ പൊളിറ്റിക്സ്: സി.ജെ.പി പ്രതിഷേധങ്ങളും അനന്തരഫലങ്ങളും
|Author=Author:G. Sampath
|Published date=2026-09-16
|HomepageStatus=Featured
|Category=രാഷ്ട്രീയം
|Intro=നീറ്റ് പരീക്ഷാ ക്രമക്കേടുകൾക്കെതിരെ ഉയർന്നുവന്ന സി.ജെ.പി (CJP) പ്രക്ഷോഭത്തിന്റെ വിജയത്തെയും അതിന്റെ പരിമിതികളെയും വിശകലനം ചെയ്യുന്ന ലേഖനം. പരമ്പരാഗത സംഘടനാ അടിത്തറയില്ലാത്ത, സോഷ്യൽ മീഡിയ ഇൻഫ്ലുവൻസർമാരാൽ നയിക്കപ്പെടുന്ന ഇത്തരം 'ഹൈപ്പർ പോളിറ്റിക്കൽ' പ്രസ്ഥാനങ്ങൾക്ക് ദീർഘകാല ഘടനാപരമായ മാറ്റങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കാൻ എത്രത്തോളം സാധിക്കുമെന്ന ഗൗരവമേറിയ ചോദ്യം ലേഖകൻ ഉന്നയിക്കുന്നു.
|Content=കൊക്രോച്ച് ജനതാ പാർട്ടി (CJP) നയിച്ച ജെൻസി പ്രക്ഷോഭം വൻവിജയം നേടിയതായി പൊതുവേ കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ചിതറിക്കിടന്നവരും ഏതെങ്കിലും ഒരു പ്രത്യയശാസ്ത്രത്തോടു കൂറുപുലർത്തുന്നവരുമല്ലാത്ത ആ പ്രക്ഷോഭകാരികൾക്ക് പക്ഷേ ഒരൊറ്റ ലക്ഷ്യമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. വിദ്യാഭ്യാസ മന്ത്രി ധർമ്മേന്ദ്രപ്രധാൻ രാജിവെക്കണം. ജൂലൈ 25ന് അവർക്ക് അത് സാധ്യമായി. അവർ വിജയം നേടിയതായി പ്രഖ്യാപിക്കുകയും സമരം അവസാനിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.

വിട്ടുവീഴ്ചകൾ ചെയ്തു ദുർബലരായി കാണപ്പെടാൻ ആഗ്രഹിക്കാത്ത നരേന്ദ്രമോദി സർക്കാരിനെ അതിന് നിർബന്ധിതരാക്കാൻ പ്രതിഷേധക്കാർക്ക് കഴിഞ്ഞു. അഴിമതിയും ജീർണ്ണതയും അവഹേളനങ്ങളും നിറഞ്ഞ താഴെത്തട്ടിൽ ജീവിക്കുന്ന സാധാരണക്കാരുടെ ജനാധിപത്യത്തിനു വേണ്ടിയുള്ള മുറവിളികളിൽ നിന്നും സുരക്ഷിതമായ ഉയരത്തിലുള്ള ഒരു സ്വർഗ്ഗീയ മണ്ഡലത്തിൽ ഇന്ത്യയിലെ വരേണ്യവർഗ്ഗം കഴിഞ്ഞ 12 വർഷത്തെ ഭരണത്തിന്റെ ഫലമായി എത്തിച്ചേർന്നു എന്ന പ്രതീതി രൂപപ്പെട്ടു തുടങ്ങിയിരുന്നു. ആശയവിനിമയം മുകളിൽ നിന്ന് താഴേക്കുള്ള ഏകപക്ഷീയമായ പ്രവാഹമായി മാറിയിരുന്നു. അതിനാൽ താഴെ നിന്ന് മുകളിലേക്ക് ഒരു സന്ദേശം തിരിച്ചയക്കാൻ കഴിഞ്ഞത് വലിയൊരു വിജയമായി.

===ആത്മപരിശോധനയ്ക്കുള്ള സമയം. ===

എന്നിരുന്നാലും ബഹുജന രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ചരിത്രപരമായ പശ്ചാത്തലത്തിൽ സി.ജെ.പി എന്ന പ്രതിഭാസത്തെ പരിശോധിക്കുമ്പോൾ ചില കടുത്ത ചോദ്യങ്ങൾ ഉയരുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന് വ്യാപകമായ പരീക്ഷാ ക്രമക്കേടുകൾ അവസാനിപ്പിക്കുക എന്നതായിരുന്നു ഈ പ്രതിഷേധത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം. എന്നാൽ പരീക്ഷാ തട്ടിപ്പുകൾ സംവിധാനത്തിന്റെ ഭാഗമായി നിലനിൽക്കാൻ കാരണമാകുന്ന അഴിമതിയുടെയും ശിക്ഷാഭയം ഇല്ലായ്മയുടെയും ഘടനാപരമായ അവസ്ഥയ്ക്ക് മാറ്റം വരുത്താൻ ഈ പ്രക്ഷോഭത്തിന് എത്രത്തോളം കഴിഞ്ഞു? ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസത്തെ പണമാക്കി മാറ്റാവുന്ന ഒരു ചരക്കായി കാണുന്ന, അതിതീവ്രമായി സ്വകാര്യവൽക്കരിക്കപ്പെട്ട, സ്വജനപക്ഷപാതം നിറഞ്ഞ, സുതാര്യമല്ലാത്ത ഒരു വലിയ ശൃംഖല ഒരു മന്ത്രിയുടെ രാജിയോടെ തകർന്നുവീഴാൻ പോകുന്നില്ല. രാഷ്ട്രീയ സൗകര്യാർത്ഥം ഭരണകൂടം ചില അടവുപരമായ ഇളവുകൾ മാത്രമാണ് നൽകിയിരിക്കുന്നത്.
{{PullQuote|
വിദ്യാർത്ഥികൾ നേരിടുന്ന പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് ഈ ഇളവുകൾ ഒരു പരിഹാരവും ഉണ്ടാക്കില്ല. ഘടനാപരമായ മാറ്റമാണ് യഥാർത്ഥ ലക്ഷ്യമെങ്കിൽ പ്രക്ഷോഭങ്ങൾക്ക് ദീർഘകാലം നിലനിൽക്കുന്ന സ്ഥാപനപരമായ ശേഷി ആവശ്യമാണ്. അത്തരമൊരു ശേഷി ഈ പ്രസ്ഥാനത്തിന് ഇല്ല.
}}
ഇതിന് വിപരീതമായ ഒരു ഉദാഹരണമാണ് മൂന്ന് കാർഷിക നിയമങ്ങൾക്കെതിരായ 2020-21 കാലത്തെ കർഷക സമരം. മോദി സർക്കാരിനെതിരായ ഏറ്റവും വ്യക്തമായ വിജയത്തിൻറെ പ്രതീകമായി ആ പ്രസ്ഥാനം മാറി. എന്നാൽ ഒരു വർഷവും നാലുമാസവും നീണ്ടുനിന്ന കഠിനപ്രയത്നത്തിനൊടുവിലാണ് ആ വിജയം കൈവരിച്ചത്. ധാരാളം കർഷക സംഘടനകളുടെ അടിത്തറയും രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്ഥാനങ്ങളുമായി ബന്ധമുള്ള വ്യക്തികളായി കർഷകർ അണിനിരന്നതുമാണ് ആ വിജയം സാധ്യമാക്കിയത്. അതേസമയം സി.ജെ.പി പ്രതിഷേധങ്ങൾ ആരംഭിച്ചത് പൂർണ്ണമായും ഒരു ഡിജിറ്റൽ പ്രതിഭാസമായാണ്. സാമൂഹ്യ മാധ്യമങ്ങളിലെ പിന്തുടരൽ ശേഷി അല്ലാതെ മറ്റൊരു സംഘടനാപരമായ ശേഷിയും അതിനു ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

രാഷ്ട്രീയ സൈദ്ധാന്തികനായ ആന്റൺ ജാഗർ Hyperpolitics: Extreme Politicization Without Political Consequences എന്ന തൻറെ പുതിയ പുസ്തകത്തിൽ Hyperpolitics (അതിതീവ്ര രാഷ്ട്രീയം) എന്ന പദം ഉപയോഗിക്കുന്നത് ഇത്തരം പ്രക്ഷോഭങ്ങളെ വിശദീകരിക്കുന്നതിനായാണ്.
[[File:Hyper-Politics-CJP-2.jpg|thumb|250px|left|Hyperpolitics: Extreme Politicization Without Political Consequences - Anton Jager]]
ഈ ഒത്തുചേരലുകൾ ശ്രദ്ധേയമായ പ്രതിഷേധ പ്രകടനങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കാറുണ്ടെങ്കിലും അവയ്ക്ക് സ്ഥാപന പരമായ അടിത്തറ ഇല്ലാത്തതിനാൽ ദീർഘകാല രാഷ്ട്രീയ മാറ്റം സൃഷ്ടിക്കുന്നതിൽ പരാജയപ്പെടുന്നു എന്ന് അദ്ദേഹം ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു. 'ബ്ലാക്ക് ലൈവ്സ് മാറ്റർ' പ്രസ്ഥാനം 2018 ൽ ഫ്രാൻസിൽ ഉണ്ടായ 'യെല്ലോ വെസ്റ്റ്' പ്രക്ഷോഭം 2021 ജനുവരി 6 ലെ 'കാപ്പിറ്റോൾ ഹിൽ' കലാപം എന്നിവയെ ഹൈപ്പർ പൊളിറ്റിക്സിന്റെ ഉദാഹരണങ്ങളായി അദ്ദേഹം നിരത്തുന്നു.

ഒരു ഹാസ്യ മീമിൽ നിന്ന് രൂപമെടുത്ത സി.ജെ.പി. അതിൻറെ ആദ്യ നാളുകളിൽ ഹൈപ്പർ പൊളിറ്റിക്കൽ സവിശേഷതകൾ പ്രകടിപ്പിച്ചു; പ്രത്യേകിച്ച് രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികളുടെ പ്രാതിനിധ്യം അവർ നിരസിച്ചു. തങ്ങൾക്ക് കോൺഗ്രസുമായോ ആം ആദ്മി പാർട്ടിയുമായോ ബന്ധമില്ലെന്നും തങ്ങൾ ഭാരതീയ ജനതാ പാർട്ടിക്ക് സ്വതേ എതിരല്ലെന്നും ചോദ്യപേപ്പർ ചോർച്ചയിൽ ഉത്തരവാദിത്വം ഉറപ്പാക്കുക എന്നത് 'മാത്ര'മാണ് ലക്ഷ്യമെന്നും സി.ജെ.പി നേതാക്കൾ വ്യക്തമാക്കാൻ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു.

ഒരു മുന്നേറ്റം ഹൈപ്പർ പൊളിറ്റിക്കൽ ആണോ എന്ന് പരിശോധിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കാവുന്ന രസകരമായ ഒരു ചോദ്യം ജാഗർ മുന്നോട്ടുവയ്ക്കുന്നു: "പ്രതിഷേധത്തിന് മുൻപ് നിങ്ങൾക്ക് എന്താണ് പൊതുവായി ഉണ്ടായിരുന്നത്, പ്രതിഷേധത്തിന് ശേഷം നിങ്ങൾക്ക് എന്താണ് പൊതുവായി ഉള്ളത്?" പക്വതയുള്ള ജനകീയ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ, അത് ഒരു രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടിയോ, സിവിൽ സൊസൈറ്റി ഗ്രൂപോ, യൂണിയനോ ഏതുമാകട്ടെ, ഉത്തരം ഒരു പ്രസ്ഥാനവുമായി ഉള്ള ബന്ധം എന്ന് ആയിരിക്കും. സി.ജെ.പി പ്രതിഷേധങ്ങളിൽ പങ്കെടുത്ത 99% ആളുകൾക്കും അത്തരം യാതൊരു രാഷ്ട്രീയ ബന്ധവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ലെന്ന് ഉറപ്പിച്ചു പറയാം.

എന്നാൽ സി.ജെ.പി അണിനിരത്തിയ ആളുകൾക്ക് പൊതുവായി ഒന്നുണ്ടായിരുന്നു - ഒരു കൂട്ടം ഇൻഫ്ലുവൻസർമാർ.

===പ്രതിഷേധത്തിന്റെ ഡിജിറ്റൽ ആവിഷ്കാരം. ===

പ്രതിഷേധക്കാരുടെ ജനസംഖ്യാപരമായ സവിശേഷതകളെക്കുറിച്ച് ധാരാളം എഴുതപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. അവരിൽ വലിയൊരു വിഭാഗം നിരാശരായ NEET പരീക്ഷാർത്ഥികളും ഗിഗ് തൊഴിലാളികളും തൊഴിൽരഹിതരായ യുവാക്കളും ആയിരുന്നു എന്നത് ശരിയാണ്. എന്നാൽ അവരിൽ പലരും പ്രക്ഷോഭത്തിന്റെ കലാപാത്മകമായ ആനന്ദം തേടിയെത്തിയവരായിരുന്നു. ഒരു സാംസ്കാരിക നരവംശ ശാസ്ത്രജ്ഞനായ ഗ്രഹാം സെൻറ് ജോൺ വിളിക്കുന്ന 'protestival' (പ്രതിഷേധോത്സവം) എന്ന അനുഭവത്തിൽ പങ്കെടുക്കാനുള്ള അവസരമാണ് അവരെ ജന്തർ മന്ദറിലേക്ക് ആകർഷിച്ചത്.
{{PullQuote|
ജന്തർ മന്ദറിനു ചുറ്റുമുള്ള പ്രദേശം ഒരു മേളയായി, ഒരു 'മീം എക്സ്പോ' ആയി മാറിയിരുന്നു. ആയിരക്കണക്കിന് 'dissentrepreneurs' (പ്രതിഷേധ സംരംഭകർ) പ്രതിഷേധം പ്രകടിപ്പിക്കുകയും അനുഭവിച്ചറിയുകയും അതിനെ പണമാക്കി മാറ്റാൻ കഴിയുന്ന ഡിജിറ്റൽ ഉള്ളടക്കമാക്കുകയും ചെയ്തു. അത് വീണ്ടും ഉൽപാദനത്തിന്റെയും ഉപഭോഗത്തിന്റെയും അവസാനമില്ലാത്ത ഒരു ചാക്രിക പ്രവാഹത്തിന് തുടക്കമിട്ടു.
}}
ഇൻസ്റ്റഗ്രാമിന്റെയും യൂട്യൂബിന്റെയും ആൽഗരിത യുക്തി മൂർച്ചയുള്ളതും അതേസമയം വിനോദകരവുമായ രാഷ്ട്രീയ ഉള്ളടക്കത്തിന്റെ വൻ ശേഖരം സൃഷ്ടിച്ചു. അവ ജെൻസി യെ വീണ്ടും വീണ്ടും പ്രതിഷേധ സ്ഥലത്തേക്ക് ആകർഷിച്ചു. ഇത് മുൻകൂട്ടി കാണാൻ കഴിയാത്ത ഒന്നായിരുന്നു. അതിവേഗം വളർന്നുകൊണ്ടിരുന്ന ജനക്കൂട്ടം ഭരണകൂടത്തെ അസ്വസ്ഥമാക്കി. ഭരണകൂടം കൈക്കൊണ്ട കടന്ന പ്രയോഗങ്ങൾ പ്രക്ഷോഭത്തിന് അതിൻറെ ഹൈപ്പർ പൊളിറ്റിക്കൽ അതിരുകൾ ലംഘിക്കാനുള്ള ഊർജ്ജം നൽകി. ജൂലൈ 20 മുതൽ ഏതാനും ദിവസങ്ങളിലേക്ക് ഇത് നീണ്ടുനിന്നു. ജൂലൈ 25ന് പ്രക്ഷോഭം അവസാനിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.

ഒരു സമ്മർദ്ദ ഗ്രൂപ്പായി തുടർന്നും പ്രവർത്തിക്കുമെന്ന് സി.ജെ.പി നേതൃത്വം വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട് എന്നത് സ്വാഗതാർഹമാണ്. ഈ പ്രസ്ഥാനത്തിന് സ്ഥായിയായ രാഷ്ട്രീയ മാറ്റം ഉണ്ടാക്കണമെങ്കിൽ അത് നിലവിൽ സ്ഥാപനപരമായ അടിത്തറയുള്ള രാഷ്ട്രീയപാർട്ടികളിലോ വിദ്യാർത്ഥി സംഘടനകളിലോ മഹിളാ ഗ്രൂപ്പുകളിലോ ലയിക്കുകയോ അല്ലെങ്കിൽ പ്രതിഷേധത്തിന്റെ വളരുന്ന ഡിജിറ്റൽ വിപണിയെ സേവിക്കുന്നതിനപ്പുറം അണികളിൽ നിന്ന് കൂടുതൽ ഉത്തരവാദിത്വം ആവശ്യപ്പെടുന്ന പുതിയ സംഘടനാ ശേഷി കെട്ടിപ്പടുക്കുകയോ ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്.
|highlight1=വിദ്യാർത്ഥികൾ നേരിടുന്ന പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് ഈ ഇളവുകൾ ഒരു പരിഹാരവും ഉണ്ടാക്കില്ല. ഘടനാപരമായ മാറ്റമാണ് യഥാർത്ഥ ലക്ഷ്യമെങ്കിൽ പ്രക്ഷോഭങ്ങൾക്ക് ദീർഘകാലം നിലനിൽക്കുന്ന സ്ഥാപനപരമായ ശേഷി ആവശ്യമാണ്. അത്തരമൊരു ശേഷി ഈ പ്രസ്ഥാനത്തിന് ഇല്ല.
|highlight2=ജന്തർ മന്ദറിനു ചുറ്റുമുള്ള പ്രദേശം ഒരു മേളയായി, ഒരു 'മീം എക്സ്പോ' ആയി മാറിയിരുന്നു. ആയിരക്കണക്കിന് dissentrepreneurs (പ്രതിഷേധ സംരംഭകർ) പ്രതിഷേധം പ്രകടിപ്പിക്കുകയും അനുഭവിച്ചറിയുകയും അതിനെ പണമാക്കി മാറ്റാൻ കഴിയുന്ന ഡിജിറ്റൽ ഉള്ളടക്കമാക്കുകയും ചെയ്തു. അത് വീണ്ടും ഉൽപാദനത്തിന്റെയും ഉപഭോഗത്തിന്റെയും അവസാനമില്ലാത്ത ഒരു ചാക്രിക പ്രവാഹത്തിന് തുടക്കമിട്ടു.
|Image1=Hyper-Politics-CJP-1.jpg
|Image1_credit=Reuters
|Image2=Hyper-Politics-CJP-2.jpg
|Image2_caption=Hyperpolitics: Extreme Politicization Without Political Consequences - Anton Jager
|translator=പി. എൻ. വിജയകുമാർ
|source=The Hindu
|source_url=https://www.thehindu.com/opinion/op-ed/hyperpolitics-cjp-protests-and-its-aftermath/article71333721.ece
|permission_note='ദ ഹിന്ദു' ദിനപത്രത്തിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ലേഖനത്തിന്റെ പരിഭാഷ - പകർപ്പവകാശം: ലേഖകന്
}}

Hyper-Politics-CJP

2026-09-16T10:46:38Z

VijayanPN:

{{Article
|Language=Malayalam (ML)
|Displayname=ഹൈപ്പർ പൊളിറ്റിക്സ്: സി.ജെ.പി പ്രതിഷേധങ്ങളും അനന്തരഫലങ്ങളും
|Author=Author:G. Sampath
|Published date=2026-09-16
|HomepageStatus=Featured
|Category=രാഷ്ട്രീയം
|Intro=നീറ്റ് പരീക്ഷാ ക്രമക്കേടുകൾക്കെതിരെ ഉയർന്നുവന്ന സി.ജെ.പി (CJP) പ്രക്ഷോഭത്തിന്റെ വിജയത്തെയും അതിന്റെ പരിമിതികളെയും വിശകലനം ചെയ്യുന്ന ലേഖനം. പരമ്പരാഗത സംഘടനാ അടിത്തറയില്ലാത്ത, സോഷ്യൽ മീഡിയ ഇൻഫ്ലുവൻസർമാരാൽ നയിക്കപ്പെടുന്ന ഇത്തരം 'ഹൈപ്പർ പോളിറ്റിക്കൽ' പ്രസ്ഥാനങ്ങൾക്ക് ദീർഘകാല ഘടനാപരമായ മാറ്റങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കാൻ എത്രത്തോളം സാധിക്കുമെന്ന ഗൗരവമേറിയ ചോദ്യം ലേഖകൻ ഉന്നയിക്കുന്നു.
|Content=കൊക്രോച്ച് ജനതാ പാർട്ടി (CJP) നയിച്ച ജെൻസി പ്രക്ഷോഭം വൻവിജയം നേടിയതായി പൊതുവേ കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ചിതറിക്കിടന്നവരും ഏതെങ്കിലും ഒരു പ്രത്യയശാസ്ത്രത്തോടു കൂറുപുലർത്തുന്നവരുമല്ലാത്ത ആ പ്രക്ഷോഭകാരികൾക്ക് പക്ഷേ ഒരൊറ്റ ലക്ഷ്യമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. വിദ്യാഭ്യാസ മന്ത്രി ധർമ്മേന്ദ്രപ്രധാൻ രാജിവെക്കണം. ജൂലൈ 25ന് അവർക്ക് അത് സാധ്യമായി. അവർ വിജയം നേടിയതായി പ്രഖ്യാപിക്കുകയും സമരം അവസാനിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.

വിട്ടുവീഴ്ചകൾ ചെയ്തു ദുർബലരായി കാണപ്പെടാൻ ആഗ്രഹിക്കാത്ത നരേന്ദ്രമോദി സർക്കാരിനെ അതിന് നിർബന്ധിതരാക്കാൻ പ്രതിഷേധക്കാർക്ക് കഴിഞ്ഞു. അഴിമതിയും ജീർണ്ണതയും അവഹേളനങ്ങളും നിറഞ്ഞ താഴെത്തട്ടിൽ ജീവിക്കുന്ന സാധാരണക്കാരുടെ ജനാധിപത്യത്തിനു വേണ്ടിയുള്ള മുറവിളികളിൽ നിന്നും സുരക്ഷിതമായ ഉയരത്തിലുള്ള ഒരു സ്വർഗ്ഗീയ മണ്ഡലത്തിൽ ഇന്ത്യയിലെ വരേണ്യവർഗ്ഗം കഴിഞ്ഞ 12 വർഷത്തെ ഭരണത്തിന്റെ ഫലമായി എത്തിച്ചേർന്നു എന്ന പ്രതീതി രൂപപ്പെട്ടു തുടങ്ങിയിരുന്നു. ആശയവിനിമയം മുകളിൽ നിന്ന് താഴേക്കുള്ള ഏകപക്ഷീയമായ പ്രവാഹമായി മാറിയിരുന്നു. അതിനാൽ താഴെ നിന്ന് മുകളിലേക്ക് ഒരു സന്ദേശം തിരിച്ചയക്കാൻ കഴിഞ്ഞത് വലിയൊരു വിജയമായി.

===ആത്മപരിശോധനയ്ക്കുള്ള സമയം. ===

എന്നിരുന്നാലും ബഹുജന രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ചരിത്രപരമായ പശ്ചാത്തലത്തിൽ സി.ജെ.പി എന്ന പ്രതിഭാസത്തെ പരിശോധിക്കുമ്പോൾ ചില കടുത്ത ചോദ്യങ്ങൾ ഉയരുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന് വ്യാപകമായ പരീക്ഷാ ക്രമക്കേടുകൾ അവസാനിപ്പിക്കുക എന്നതായിരുന്നു ഈ പ്രതിഷേധത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം. എന്നാൽ പരീക്ഷാ തട്ടിപ്പുകൾ സംവിധാനത്തിന്റെ ഭാഗമായി നിലനിൽക്കാൻ കാരണമാകുന്ന അഴിമതിയുടെയും ശിക്ഷാഭയം ഇല്ലായ്മയുടെയും ഘടനാപരമായ അവസ്ഥയ്ക്ക് മാറ്റം വരുത്താൻ ഈ പ്രക്ഷോഭത്തിന് എത്രത്തോളം കഴിഞ്ഞു? ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസത്തെ പണമാക്കി മാറ്റാവുന്ന ഒരു ചരക്കായി കാണുന്ന, അതിതീവ്രമായി സ്വകാര്യവൽക്കരിക്കപ്പെട്ട, സ്വജനപക്ഷപാതം നിറഞ്ഞ, സുതാര്യമല്ലാത്ത ഒരു വലിയ ശൃംഖല ഒരു മന്ത്രിയുടെ രാജിയോടെ തകർന്നുവീഴാൻ പോകുന്നില്ല. രാഷ്ട്രീയ സൗകര്യാർത്ഥം ഭരണകൂടം ചില അടവുപരമായ ഇളവുകൾ മാത്രമാണ് നൽകിയിരിക്കുന്നത്.
{{PullQuote|
വിദ്യാർത്ഥികൾ നേരിടുന്ന പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് ഈ ഇളവുകൾ ഒരു പരിഹാരവും ഉണ്ടാക്കില്ല. ഘടനാപരമായ മാറ്റമാണ് യഥാർത്ഥ ലക്ഷ്യമെങ്കിൽ പ്രക്ഷോഭങ്ങൾക്ക് ദീർഘകാലം നിലനിൽക്കുന്ന സ്ഥാപനപരമായ ശേഷി ആവശ്യമാണ്. അത്തരമൊരു ശേഷി ഈ പ്രസ്ഥാനത്തിന് ഇല്ല.
}}
ഇതിന് വിപരീതമായ ഒരു ഉദാഹരണമാണ് മൂന്ന് കാർഷിക നിയമങ്ങൾക്കെതിരായ 2020-21 കാലത്തെ കർഷക സമരം. മോദി സർക്കാരിനെതിരായ ഏറ്റവും വ്യക്തമായ വിജയത്തിൻറെ പ്രതീകമായി ആ പ്രസ്ഥാനം മാറി. എന്നാൽ ഒരു വർഷവും നാലുമാസവും നീണ്ടുനിന്ന കഠിനപ്രയത്നത്തിനൊടുവിലാണ് ആ വിജയം കൈവരിച്ചത്. ധാരാളം കർഷക സംഘടനകളുടെ അടിത്തറയും രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്ഥാനങ്ങളുമായി ബന്ധമുള്ള വ്യക്തികളായി കർഷകർ അണിനിരന്നതുമാണ് ആ വിജയം സാധ്യമാക്കിയത്. അതേസമയം സി.ജെ.പി പ്രതിഷേധങ്ങൾ ആരംഭിച്ചത് പൂർണ്ണമായും ഒരു ഡിജിറ്റൽ പ്രതിഭാസമായാണ്. സാമൂഹ്യ മാധ്യമങ്ങളിലെ പിന്തുടരൽ ശേഷി അല്ലാതെ മറ്റൊരു സംഘടനാപരമായ ശേഷിയും അതിനു ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

രാഷ്ട്രീയ സൈദ്ധാന്തികനായ ആന്റൺ ജാഗർ Hyperpolitics: Extreme Politicization Without Political Consequences എന്ന തൻറെ പുതിയ പുസ്തകത്തിൽ Hyperpolitics (അതിതീവ്ര രാഷ്ട്രീയം) എന്ന പദം ഉപയോഗിക്കുന്നത് ഇത്തരം പ്രക്ഷോഭങ്ങളെ വിശദീകരിക്കുന്നതിനായാണ്.
[[File:Hyper-Politics-CJP-2.jpg|thumb|250px|left|Hyperpolitics: Extreme Politicization Without Political Consequences - Anton Jager]]
ഈ ഒത്തുചേരലുകൾ ശ്രദ്ധേയമായ പ്രതിഷേധ പ്രകടനങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കാറുണ്ടെങ്കിലും അവയ്ക്ക് സ്ഥാപന പരമായ അടിത്തറ ഇല്ലാത്തതിനാൽ ദീർഘകാല രാഷ്ട്രീയ മാറ്റം സൃഷ്ടിക്കുന്നതിൽ പരാജയപ്പെടുന്നു എന്ന് അദ്ദേഹം ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു. 'ബ്ലാക്ക് ലൈവ്സ് മാറ്റർ' പ്രസ്ഥാനം 2018 ൽ ഫ്രാൻസിൽ ഉണ്ടായ 'യെല്ലോ വെസ്റ്റ്' പ്രക്ഷോഭം 2021 ജനുവരി 6 ലെ 'കാപ്പിറ്റോൾ ഹിൽ' കലാപം എന്നിവയെ ഹൈപ്പർ പൊളിറ്റിക്സിന്റെ ഉദാഹരണങ്ങളായി അദ്ദേഹം നിരത്തുന്നു.

ഒരു ഹാസ്യ മീമിൽ നിന്ന് രൂപമെടുത്ത സി.ജെ.പി. അതിൻറെ ആദ്യ നാളുകളിൽ ഹൈപ്പർ പൊളിറ്റിക്കൽ സവിശേഷതകൾ പ്രകടിപ്പിച്ചു; പ്രത്യേകിച്ച് രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികളുടെ പ്രാതിനിധ്യം അവർ നിരസിച്ചു. തങ്ങൾക്ക് കോൺഗ്രസുമായോ ആം ആദ്മി പാർട്ടിയുമായോ ബന്ധമില്ലെന്നും തങ്ങൾ ഭാരതീയ ജനതാ പാർട്ടിക്ക് സ്വതേ എതിരല്ലെന്നും ചോദ്യപേപ്പർ ചോർച്ചയിൽ ഉത്തരവാദിത്വം ഉറപ്പാക്കുക എന്നത് 'മാത്ര'മാണ് ലക്ഷ്യമെന്നും സി.ജെ.പി നേതാക്കൾ വ്യക്തമാക്കാൻ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു.

ഒരു മുന്നേറ്റം ഹൈപ്പർ പൊളിറ്റിക്കൽ ആണോ എന്ന് പരിശോധിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കാവുന്ന രസകരമായ ഒരു ചോദ്യം ജാഗർ മുന്നോട്ടുവയ്ക്കുന്നു: "പ്രതിഷേധത്തിന് മുൻപ് നിങ്ങൾക്ക് എന്താണ് പൊതുവായി ഉണ്ടായിരുന്നത്, പ്രതിഷേധത്തിന് ശേഷം നിങ്ങൾക്ക് എന്താണ് പൊതുവായി ഉള്ളത്?" പക്വതയുള്ള ജനകീയ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ, അത് ഒരു രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടിയോ, സിവിൽ സൊസൈറ്റി ഗ്രൂപോ, യൂണിയനോ ഏതുമാകട്ടെ, ഉത്തരം ഒരു പ്രസ്ഥാനവുമായി ഉള്ള ബന്ധം എന്ന് ആയിരിക്കും. സി.ജെ.പി പ്രതിഷേധങ്ങളിൽ പങ്കെടുത്ത 99% ആളുകൾക്കും അത്തരം യാതൊരു രാഷ്ട്രീയ ബന്ധവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ലെന്ന് ഉറപ്പിച്ചു പറയാം.

എന്നാൽ സി.ജെ.പി അണിനിരത്തിയ ആളുകൾക്ക് പൊതുവായി ഒന്നുണ്ടായിരുന്നു - ഒരു കൂട്ടം ഇൻഫ്ലുവൻസർമാർ.

===പ്രതിഷേധത്തിന്റെ ഡിജിറ്റൽ ആവിഷ്കാരം. ===

പ്രതിഷേധക്കാരുടെ ജനസംഖ്യാപരമായ സവിശേഷതകളെക്കുറിച്ച് ധാരാളം എഴുതപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. അവരിൽ വലിയൊരു വിഭാഗം നിരാശരായ NEET പരീക്ഷാർത്ഥികളും ഗിഗ് തൊഴിലാളികളും തൊഴിൽരഹിതരായ യുവാക്കളും ആയിരുന്നു എന്നത് ശരിയാണ്. എന്നാൽ അവരിൽ പലരും പ്രക്ഷോഭത്തിന്റെ കലാപാത്മകമായ ആനന്ദം തേടിയെത്തിയവരായിരുന്നു. ഒരു സാംസ്കാരിക നരവംശ ശാസ്ത്രജ്ഞനായ ഗ്രഹാം സെൻറ് ജോൺ വിളിക്കുന്ന 'protestival' (പ്രതിഷേധോത്സവം) എന്ന അനുഭവത്തിൽ പങ്കെടുക്കാനുള്ള അവസരമാണ് അവരെ ജന്തർ മന്ദറിലേക്ക് ആകർഷിച്ചത്.
{{PullQuote|
ജന്തർ മന്ദറിനു ചുറ്റുമുള്ള പ്രദേശം ഒരു മേളയായി, ഒരു 'മീം എക്സ്പോ' ആയി മാറിയിരുന്നു. ആയിരക്കണക്കിന് 'dissentrepreneurs' (പ്രതിഷേധ സംരംഭകർ) പ്രതിഷേധം പ്രകടിപ്പിക്കുകയും അനുഭവിച്ചറിയുകയും അതിനെ പണമാക്കി മാറ്റാൻ കഴിയുന്ന ഡിജിറ്റൽ ഉള്ളടക്കമാക്കുകയും ചെയ്തു. അത് വീണ്ടും ഉൽപാദനത്തിന്റെയും ഉപഭോഗത്തിന്റെയും അവസാനമില്ലാത്ത ഒരു ചാക്രിക പ്രവാഹത്തിന് തുടക്കമിട്ടു.
}}
ഇൻസ്റ്റഗ്രാമിന്റെയും യൂട്യൂബിന്റെയും ആൽഗരിത യുക്തി മൂർച്ചയുള്ളതും അതേസമയം വിനോദകരവുമായ രാഷ്ട്രീയ ഉള്ളടക്കത്തിന്റെ വൻ ശേഖരം സൃഷ്ടിച്ചു. അവ ജെൻസി യെ വീണ്ടും വീണ്ടും പ്രതിഷേധ സ്ഥലത്തേക്ക് ആകർഷിച്ചു. ഇത് മുൻകൂട്ടി കാണാൻ കഴിയാത്ത ഒന്നായിരുന്നു. അതിവേഗം വളർന്നുകൊണ്ടിരുന്ന ജനക്കൂട്ടം ഭരണകൂടത്തെ അസ്വസ്ഥമാക്കി. ഭരണകൂടം കൈക്കൊണ്ട കടന്ന പ്രയോഗങ്ങൾ പ്രക്ഷോഭത്തിന് അതിൻറെ ഹൈപ്പർ പൊളിറ്റിക്കൽ അതിരുകൾ ലംഘിക്കാനുള്ള ഊർജ്ജം നൽകി. ജൂലൈ 20 മുതൽ ഏതാനും ദിവസങ്ങളിലേക്ക് ഇത് നീണ്ടുനിന്നു. ജൂലൈ 25ന് പ്രക്ഷോഭം അവസാനിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.

ഒരു സമ്മർദ്ദ ഗ്രൂപ്പായി തുടർന്നും പ്രവർത്തിക്കുമെന്ന് സി.ജെ.പി നേതൃത്വം വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട് എന്നത് സ്വാഗതാർഹമാണ്. ഈ പ്രസ്ഥാനത്തിന് സ്ഥായിയായ രാഷ്ട്രീയ മാറ്റം ഉണ്ടാക്കണമെങ്കിൽ അത് നിലവിൽ സ്ഥാപനപരമായ അടിത്തറയുള്ള രാഷ്ട്രീയപാർട്ടികളിലോ വിദ്യാർത്ഥി സംഘടനകളിലോ മഹിളാ ഗ്രൂപ്പുകളിലോ ലയിക്കുകയോ അല്ലെങ്കിൽ പ്രതിഷേധത്തിന്റെ വളരുന്ന ഡിജിറ്റൽ വിപണിയെ സേവിക്കുന്നതിനപ്പുറം അണികളിൽ നിന്ന് കൂടുതൽ ഉത്തരവാദിത്വം ആവശ്യപ്പെടുന്ന പുതിയ സംഘടനാ ശേഷി കെട്ടിപ്പടുക്കുകയോ ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്.
|highlight1=വിദ്യാർത്ഥികൾ നേരിടുന്ന പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് ഈ ഇളവുകൾ ഒരു പരിഹാരവും ഉണ്ടാക്കില്ല. ഘടനാപരമായ മാറ്റമാണ് യഥാർത്ഥ ലക്ഷ്യമെങ്കിൽ പ്രക്ഷോഭങ്ങൾക്ക് ദീർഘകാലം നിലനിൽക്കുന്ന സ്ഥാപനപരമായ ശേഷി ആവശ്യമാണ്. അത്തരമൊരു ശേഷി ഈ പ്രസ്ഥാനത്തിന് ഇല്ല.
|highlight2=ജന്തർ മന്ദറിനു ചുറ്റുമുള്ള പ്രദേശം ഒരു മേളയായി, ഒരു 'മീം എക്സ്പോ' ആയി മാറിയിരുന്നു. ആയിരക്കണക്കിന് dissentrepreneurs (പ്രതിഷേധ സംരംഭകർ) പ്രതിഷേധം പ്രകടിപ്പിക്കുകയും അനുഭവിച്ചറിയുകയും അതിനെ പണമാക്കി മാറ്റാൻ കഴിയുന്ന ഡിജിറ്റൽ ഉള്ളടക്കമാക്കുകയും ചെയ്തു. അത് വീണ്ടും ഉൽപാദനത്തിന്റെയും ഉപഭോഗത്തിന്റെയും അവസാനമില്ലാത്ത ഒരു ചാക്രിക പ്രവാഹത്തിന് തുടക്കമിട്ടു.
|Image1=Hyper-Politics-CJP-1.jpg
|Image1_credit=Reuters
|Image2=Hyper-Politics-CJP-2.jpg
|Image2_caption=Hyperpolitics: Extreme Politicization Without Political Consequences - Anton Jager
|translator=പി. എൻ. വിജയകുമാർ
|source=The Hindu
|source_url=https://www.thehindu.com/opinion/op-ed/hyperpolitics-cjp-protests-and-its-aftermath/article71333721.ece
|permission_note='ദ ഹിന്ദു' ദിനപത്രത്തിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ലേഖനത്തിന്റെ പരിഭാഷ - പകർപ്പവകാശം: ലേഖകന്
}}

പ്രമാണം:Hyper-Politics-CJP-2.jpg

2026-09-16T10:45:33Z

VijayanPN:

Hyper-Politics-CJP

2026-09-16T10:43:50Z

VijayanPN:

{{Article
|Language=Malayalam (ML)
|Displayname=ഹൈപ്പർ പൊളിറ്റിക്സ്: സി.ജെ.പി പ്രതിഷേധങ്ങളും അനന്തരഫലങ്ങളും
|Author=Author:G. Sampath
|Published date=2026-09-16
|HomepageStatus=Featured
|Category=രാഷ്ട്രീയം
|Intro=നീറ്റ് പരീക്ഷാ ക്രമക്കേടുകൾക്കെതിരെ ഉയർന്നുവന്ന സി.ജെ.പി (CJP) പ്രക്ഷോഭത്തിന്റെ വിജയത്തെയും അതിന്റെ പരിമിതികളെയും വിശകലനം ചെയ്യുന്ന ലേഖനം. പരമ്പരാഗത സംഘടനാ അടിത്തറയില്ലാത്ത, സോഷ്യൽ മീഡിയ ഇൻഫ്ലുവൻസർമാരാൽ നയിക്കപ്പെടുന്ന ഇത്തരം 'ഹൈപ്പർ പോളിറ്റിക്കൽ' പ്രസ്ഥാനങ്ങൾക്ക് ദീർഘകാല ഘടനാപരമായ മാറ്റങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കാൻ എത്രത്തോളം സാധിക്കുമെന്ന ഗൗരവമേറിയ ചോദ്യം ലേഖകൻ ഉന്നയിക്കുന്നു.
|Content=കൊക്രോച്ച് ജനതാ പാർട്ടി (CJP) നയിച്ച ജെൻസി പ്രക്ഷോഭം വൻവിജയം നേടിയതായി പൊതുവേ കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ചിതറിക്കിടന്നവരും ഏതെങ്കിലും ഒരു പ്രത്യയശാസ്ത്രത്തോടു കൂറുപുലർത്തുന്നവരുമല്ലാത്ത ആ പ്രക്ഷോഭകാരികൾക്ക് പക്ഷേ ഒരൊറ്റ ലക്ഷ്യമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. വിദ്യാഭ്യാസ മന്ത്രി ധർമ്മേന്ദ്രപ്രധാൻ രാജിവെക്കണം. ജൂലൈ 25ന് അവർക്ക് അത് സാധ്യമായി. അവർ വിജയം നേടിയതായി പ്രഖ്യാപിക്കുകയും സമരം അവസാനിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.

വിട്ടുവീഴ്ചകൾ ചെയ്തു ദുർബലരായി കാണപ്പെടാൻ ആഗ്രഹിക്കാത്ത നരേന്ദ്രമോദി സർക്കാരിനെ അതിന് നിർബന്ധിതരാക്കാൻ പ്രതിഷേധക്കാർക്ക് കഴിഞ്ഞു. അഴിമതിയും ജീർണ്ണതയും അവഹേളനങ്ങളും നിറഞ്ഞ താഴെത്തട്ടിൽ ജീവിക്കുന്ന സാധാരണക്കാരുടെ ജനാധിപത്യത്തിനു വേണ്ടിയുള്ള മുറവിളികളിൽ നിന്നും സുരക്ഷിതമായ ഉയരത്തിലുള്ള ഒരു സ്വർഗ്ഗീയ മണ്ഡലത്തിൽ ഇന്ത്യയിലെ വരേണ്യവർഗ്ഗം കഴിഞ്ഞ 12 വർഷത്തെ ഭരണത്തിന്റെ ഫലമായി എത്തിച്ചേർന്നു എന്ന പ്രതീതി രൂപപ്പെട്ടു തുടങ്ങിയിരുന്നു. ആശയവിനിമയം മുകളിൽ നിന്ന് താഴേക്കുള്ള ഏകപക്ഷീയമായ പ്രവാഹമായി മാറിയിരുന്നു. അതിനാൽ താഴെ നിന്ന് മുകളിലേക്ക് ഒരു സന്ദേശം തിരിച്ചയക്കാൻ കഴിഞ്ഞത് വലിയൊരു വിജയമായി.

===ആത്മപരിശോധനയ്ക്കുള്ള സമയം. ===

എന്നിരുന്നാലും ബഹുജന രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ചരിത്രപരമായ പശ്ചാത്തലത്തിൽ സി.ജെ.പി എന്ന പ്രതിഭാസത്തെ പരിശോധിക്കുമ്പോൾ ചില കടുത്ത ചോദ്യങ്ങൾ ഉയരുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന് വ്യാപകമായ പരീക്ഷാ ക്രമക്കേടുകൾ അവസാനിപ്പിക്കുക എന്നതായിരുന്നു ഈ പ്രതിഷേധത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം. എന്നാൽ പരീക്ഷാ തട്ടിപ്പുകൾ സംവിധാനത്തിന്റെ ഭാഗമായി നിലനിൽക്കാൻ കാരണമാകുന്ന അഴിമതിയുടെയും ശിക്ഷാഭയം ഇല്ലായ്മയുടെയും ഘടനാപരമായ അവസ്ഥയ്ക്ക് മാറ്റം വരുത്താൻ ഈ പ്രക്ഷോഭത്തിന് എത്രത്തോളം കഴിഞ്ഞു? ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസത്തെ പണമാക്കി മാറ്റാവുന്ന ഒരു ചരക്കായി കാണുന്ന, അതിതീവ്രമായി സ്വകാര്യവൽക്കരിക്കപ്പെട്ട, സ്വജനപക്ഷപാതം നിറഞ്ഞ, സുതാര്യമല്ലാത്ത ഒരു വലിയ ശൃംഖല ഒരു മന്ത്രിയുടെ രാജിയോടെ തകർന്നുവീഴാൻ പോകുന്നില്ല. രാഷ്ട്രീയ സൗകര്യാർത്ഥം ഭരണകൂടം ചില അടവുപരമായ ഇളവുകൾ മാത്രമാണ് നൽകിയിരിക്കുന്നത്.
{{PullQuote|
വിദ്യാർത്ഥികൾ നേരിടുന്ന പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് ഈ ഇളവുകൾ ഒരു പരിഹാരവും ഉണ്ടാക്കില്ല. ഘടനാപരമായ മാറ്റമാണ് യഥാർത്ഥ ലക്ഷ്യമെങ്കിൽ പ്രക്ഷോഭങ്ങൾക്ക് ദീർഘകാലം നിലനിൽക്കുന്ന സ്ഥാപനപരമായ ശേഷി ആവശ്യമാണ്. അത്തരമൊരു ശേഷി ഈ പ്രസ്ഥാനത്തിന് ഇല്ല.
}}
ഇതിന് വിപരീതമായ ഒരു ഉദാഹരണമാണ് മൂന്ന് കാർഷിക നിയമങ്ങൾക്കെതിരായ 2020-21 കാലത്തെ കർഷക സമരം. മോദി സർക്കാരിനെതിരായ ഏറ്റവും വ്യക്തമായ വിജയത്തിൻറെ പ്രതീകമായി ആ പ്രസ്ഥാനം മാറി. എന്നാൽ ഒരു വർഷവും നാലുമാസവും നീണ്ടുനിന്ന കഠിനപ്രയത്നത്തിനൊടുവിലാണ് ആ വിജയം കൈവരിച്ചത്. ധാരാളം കർഷക സംഘടനകളുടെ അടിത്തറയും രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്ഥാനങ്ങളുമായി ബന്ധമുള്ള വ്യക്തികളായി കർഷകർ അണിനിരന്നതുമാണ് ആ വിജയം സാധ്യമാക്കിയത്. അതേസമയം സി.ജെ.പി പ്രതിഷേധങ്ങൾ ആരംഭിച്ചത് പൂർണ്ണമായും ഒരു ഡിജിറ്റൽ പ്രതിഭാസമായാണ്. സാമൂഹ്യ മാധ്യമങ്ങളിലെ പിന്തുടരൽ ശേഷി അല്ലാതെ മറ്റൊരു സംഘടനാപരമായ ശേഷിയും അതിനു ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

രാഷ്ട്രീയ സൈദ്ധാന്തികനായ ആന്റൺ ജാഗർ Hyperpolitics: Extreme Politicization Without Political Consequences എന്ന തൻറെ പുതിയ പുസ്തകത്തിൽ Hyperpolitics (അതിതീവ്ര രാഷ്ട്രീയം) എന്ന പദം ഉപയോഗിക്കുന്നത് ഇത്തരം പ്രക്ഷോഭങ്ങളെ വിശദീകരിക്കുന്നതിനായാണ്.
[[File:Hyper-Politics-CJP-2.jpg|thumb|250px|left|Hyperpolitics: Extreme Politicization Without Political Consequences - Anton Jager]]
ഈ ഒത്തുചേരലുകൾ ശ്രദ്ധേയമായ പ്രതിഷേധ പ്രകടനങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കാറുണ്ടെങ്കിലും അവയ്ക്ക് സ്ഥാപന പരമായ അടിത്തറ ഇല്ലാത്തതിനാൽ ദീർഘകാല രാഷ്ട്രീയ മാറ്റം സൃഷ്ടിക്കുന്നതിൽ പരാജയപ്പെടുന്നു എന്ന് അദ്ദേഹം ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു. 'ബ്ലാക്ക് ലൈവ്സ് മാറ്റർ' പ്രസ്ഥാനം 2018 ൽ ഫ്രാൻസിൽ ഉണ്ടായ 'യെല്ലോ വെസ്റ്റ്' പ്രക്ഷോഭം 2021 ജനുവരി 6 ലെ 'കാപ്പിറ്റോൾ ഹിൽ' കലാപം എന്നിവയെ ഹൈപ്പർ പൊളിറ്റിക്സിന്റെ ഉദാഹരണങ്ങളായി അദ്ദേഹം നിരത്തുന്നു.

ഒരു ഹാസ്യ മീമിൽ നിന്ന് രൂപമെടുത്ത സി.ജെ.പി. അതിൻറെ ആദ്യ നാളുകളിൽ ഹൈപ്പർ പൊളിറ്റിക്കൽ സവിശേഷതകൾ പ്രകടിപ്പിച്ചു; പ്രത്യേകിച്ച് രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികളുടെ പ്രാതിനിധ്യം അവർ നിരസിച്ചു. തങ്ങൾക്ക് കോൺഗ്രസുമായോ ആം ആദ്മി പാർട്ടിയുമായോ ബന്ധമില്ലെന്നും തങ്ങൾ ഭാരതീയ ജനതാ പാർട്ടിക്ക് സ്വതേ എതിരല്ലെന്നും ചോദ്യപേപ്പർ ചോർച്ചയിൽ ഉത്തരവാദിത്വം ഉറപ്പാക്കുക എന്നത് 'മാത്ര'മാണ് ലക്ഷ്യമെന്നും സി.ജെ.പി നേതാക്കൾ വ്യക്തമാക്കാൻ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു.

ഒരു മുന്നേറ്റം ഹൈപ്പർ പൊളിറ്റിക്കൽ ആണോ എന്ന് പരിശോധിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കാവുന്ന രസകരമായ ഒരു ചോദ്യം ജാഗർ മുന്നോട്ടുവയ്ക്കുന്നു: "പ്രതിഷേധത്തിന് മുൻപ് നിങ്ങൾക്ക് എന്താണ് പൊതുവായി ഉണ്ടായിരുന്നത്, പ്രതിഷേധത്തിന് ശേഷം നിങ്ങൾക്ക് എന്താണ് പൊതുവായി ഉള്ളത്?" പക്വതയുള്ള ജനകീയ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ, അത് ഒരു രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടിയോ, സിവിൽ സൊസൈറ്റി ഗ്രൂപോ, യൂണിയനോ ഏതുമാകട്ടെ, ഉത്തരം ഒരു പ്രസ്ഥാനവുമായി ഉള്ള ബന്ധം എന്ന് ആയിരിക്കും. സി.ജെ.പി പ്രതിഷേധങ്ങളിൽ പങ്കെടുത്ത 99% ആളുകൾക്കും അത്തരം യാതൊരു രാഷ്ട്രീയ ബന്ധവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ലെന്ന് ഉറപ്പിച്ചു പറയാം.

എന്നാൽ സി.ജെ.പി അണിനിരത്തിയ ആളുകൾക്ക് പൊതുവായി ഒന്നുണ്ടായിരുന്നു - ഒരു കൂട്ടം ഇൻഫ്ലുവൻസർമാർ.

===പ്രതിഷേധത്തിന്റെ ഡിജിറ്റൽ ആവിഷ്കാരം. ===

പ്രതിഷേധക്കാരുടെ ജനസംഖ്യാപരമായ സവിശേഷതകളെക്കുറിച്ച് ധാരാളം എഴുതപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. അവരിൽ വലിയൊരു വിഭാഗം നിരാശരായ NEET പരീക്ഷാർത്ഥികളും ഗിഗ് തൊഴിലാളികളും തൊഴിൽരഹിതരായ യുവാക്കളും ആയിരുന്നു എന്നത് ശരിയാണ്. എന്നാൽ അവരിൽ പലരും പ്രക്ഷോഭത്തിന്റെ കലാപാത്മകമായ ആനന്ദം തേടിയെത്തിയവരായിരുന്നു. ഒരു സാംസ്കാരിക നരവംശ ശാസ്ത്രജ്ഞനായ ഗ്രഹാം സെൻറ് ജോൺ വിളിക്കുന്ന 'protestival' (പ്രതിഷേധോത്സവം) എന്ന അനുഭവത്തിൽ പങ്കെടുക്കാനുള്ള അവസരമാണ് അവരെ ജന്തർ മന്ദറിലേക്ക് ആകർഷിച്ചത്.
{{PullQuote|
ജന്തർ മന്ദറിനു ചുറ്റുമുള്ള പ്രദേശം ഒരു മേളയായി, ഒരു 'മീം എക്സ്പോ' ആയി മാറിയിരുന്നു. ആയിരക്കണക്കിന് 'dissentrepreneurs' (പ്രതിഷേധ സംരംഭകർ) പ്രതിഷേധം പ്രകടിപ്പിക്കുകയും അനുഭവിച്ചറിയുകയും അതിനെ പണമാക്കി മാറ്റാൻ കഴിയുന്ന ഡിജിറ്റൽ ഉള്ളടക്കമാക്കുകയും ചെയ്തു. അത് വീണ്ടും ഉൽപാദനത്തിന്റെയും ഉപഭോഗത്തിന്റെയും അവസാനമില്ലാത്ത ഒരു ചാക്രിക പ്രവാഹത്തിന് തുടക്കമിട്ടു.
}}
ഇൻസ്റ്റഗ്രാമിന്റെയും യൂട്യൂബിന്റെയും ആൽഗരിത യുക്തി മൂർച്ചയുള്ളതും അതേസമയം വിനോദകരവുമായ രാഷ്ട്രീയ ഉള്ളടക്കത്തിന്റെ വൻ ശേഖരം സൃഷ്ടിച്ചു. അവ ജെൻസി യെ വീണ്ടും വീണ്ടും പ്രതിഷേധ സ്ഥലത്തേക്ക് ആകർഷിച്ചു. ഇത് മുൻകൂട്ടി കാണാൻ കഴിയാത്ത ഒന്നായിരുന്നു. അതിവേഗം വളർന്നുകൊണ്ടിരുന്ന ജനക്കൂട്ടം ഭരണകൂടത്തെ അസ്വസ്ഥമാക്കി. ഭരണകൂടം കൈക്കൊണ്ട കടന്ന പ്രയോഗങ്ങൾ പ്രക്ഷോഭത്തിന് അതിൻറെ ഹൈപ്പർ പൊളിറ്റിക്കൽ അതിരുകൾ ലംഘിക്കാനുള്ള ഊർജ്ജം നൽകി. ജൂലൈ 20 മുതൽ ഏതാനും ദിവസങ്ങളിലേക്ക് ഇത് നീണ്ടുനിന്നു. ജൂലൈ 25ന് പ്രക്ഷോഭം അവസാനിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.

ഒരു സമ്മർദ്ദ ഗ്രൂപ്പായി തുടർന്നും പ്രവർത്തിക്കുമെന്ന് സി.ജെ.പി നേതൃത്വം വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട് എന്നത് സ്വാഗതാർഹമാണ്. ഈ പ്രസ്ഥാനത്തിന് സ്ഥായിയായ രാഷ്ട്രീയ മാറ്റം ഉണ്ടാക്കണമെങ്കിൽ അത് നിലവിൽ സ്ഥാപനപരമായ അടിത്തറയുള്ള രാഷ്ട്രീയപാർട്ടികളിലോ വിദ്യാർത്ഥി സംഘടനകളിലോ മഹിളാ ഗ്രൂപ്പുകളിലോ ലയിക്കുകയോ അല്ലെങ്കിൽ പ്രതിഷേധത്തിന്റെ വളരുന്ന ഡിജിറ്റൽ വിപണിയെ സേവിക്കുന്നതിനപ്പുറം അണികളിൽ നിന്ന് കൂടുതൽ ഉത്തരവാദിത്വം ആവശ്യപ്പെടുന്ന പുതിയ സംഘടനാ ശേഷി കെട്ടിപ്പടുക്കുകയോ ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്.
|highlight1=വിദ്യാർത്ഥികൾ നേരിടുന്ന പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് ഈ ഇളവുകൾ ഒരു പരിഹാരവും ഉണ്ടാക്കില്ല. ഘടനാപരമായ മാറ്റമാണ് യഥാർത്ഥ ലക്ഷ്യമെങ്കിൽ പ്രക്ഷോഭങ്ങൾക്ക് ദീർഘകാലം നിലനിൽക്കുന്ന സ്ഥാപനപരമായ ശേഷി ആവശ്യമാണ്. അത്തരമൊരു ശേഷി ഈ പ്രസ്ഥാനത്തിന് ഇല്ല.
|highlight2=ജന്തർ മന്ദറിനു ചുറ്റുമുള്ള പ്രദേശം ഒരു മേളയായി, ഒരു 'മീം എക്സ്പോ' ആയി മാറിയിരുന്നു. ആയിരക്കണക്കിന് dissentrepreneurs (പ്രതിഷേധ സംരംഭകർ) പ്രതിഷേധം പ്രകടിപ്പിക്കുകയും അനുഭവിച്ചറിയുകയും അതിനെ പണമാക്കി മാറ്റാൻ കഴിയുന്ന ഡിജിറ്റൽ ഉള്ളടക്കമാക്കുകയും ചെയ്തു. അത് വീണ്ടും ഉൽപാദനത്തിന്റെയും ഉപഭോഗത്തിന്റെയും അവസാനമില്ലാത്ത ഒരു ചാക്രിക പ്രവാഹത്തിന് തുടക്കമിട്ടു.
|Image1=Hyper-Politics-CJP-1.jpg
|Image1_credit=Reuters
|Image2=Hyper-Politics-CJP-2.jpg
|Image2_caption=Hyperpolitics: Extreme Politicization Without Political Consequences - Anton Jager
|translator=പി. എൻ. വിജയകുമാർ
|source=The Hindu
|source_url=https://www.thehindu.com/opinion/op-ed/hyperpolitics-cjp-protests-and-its-aftermath/article71333721.ece
|permission_note=ദ ഹിന്ദു ദിനപത്രത്തിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ലേഖനത്തിന്റെ പരിഭാഷ - പകർപ്പവകാശം: ലേഖകന്
}}

പ്രമാണം:Hyper-Politics-CJP-1.jpg

2026-09-16T09:08:35Z

VijayanPN:

Hyper-Politics-CJP

2026-09-15T17:50:25Z

VijayanPN: '{{Article |Language=Malayalam (ML) |Displayname=ഹൈപ്പർ പൊളിറ്റിക്സ്: സി.ജെ.പി പ്രതിഷേധങ്ങളും അനന്തരഫലങ്ങളും |Author=Author:G. Sampath |Published date=2026-09-16 |HomepageStatus=Featured |Category=രാഷ്ട്രീയം |Intro=നീറ്റ് പരീക്ഷാ ക്രമക്കേടുകൾക്...' താൾ സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്നു

{{Article
|Language=Malayalam (ML)
|Displayname=ഹൈപ്പർ പൊളിറ്റിക്സ്: സി.ജെ.പി പ്രതിഷേധങ്ങളും അനന്തരഫലങ്ങളും
|Author=Author:G. Sampath
|Published date=2026-09-16
|HomepageStatus=Featured
|Category=രാഷ്ട്രീയം
|Intro=നീറ്റ് പരീക്ഷാ ക്രമക്കേടുകൾക്കെതിരെ ഉയർന്നുവന്ന സി.ജെ.പി (CJP) പ്രക്ഷോഭത്തിന്റെ വിജയത്തെയും അതിന്റെ പരിമിതികളെയും വിശകലനം ചെയ്യുന്ന ലേഖനം. പരമ്പരാഗത സംഘടനാ അടിത്തറയില്ലാത്ത, സോഷ്യൽ മീഡിയ ഇൻഫ്ലുവൻസർമാരാൽ നയിക്കപ്പെടുന്ന ഇത്തരം 'ഹൈപ്പർ പോളിറ്റിക്കൽ' പ്രസ്ഥാനങ്ങൾക്ക് ദീർഘകാല ഘടനാപരമായ മാറ്റങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കാൻ എത്രത്തോളം സാധിക്കുമെന്ന ഗൗരവമേറിയ ചോദ്യം ലേഖകൻ ഉന്നയിക്കുന്നു.
|Content=കൊക്രോച്ച് ജനത പാർട്ടി (CJP) നയിച്ച ജെൻസി പ്രക്ഷോഭം വൻവിജയം നേടിയതായി പൊതുവേ കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ചിതറിക്കിടന്നവരും ഏതെങ്കിലും ഒരു പ്രത്യയശാസ്ത്രത്തോടു കൂറുപുലർത്തുന്നവരുമല്ലാത്ത ആ പ്രക്ഷോഭകാരികൾക്ക് പക്ഷേ ഒരൊറ്റ ലക്ഷ്യമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. വിദ്യാഭ്യാസ മന്ത്രി ധർമ്മേന്ദ്രപ്രധാൻ രാജിവെക്കണം. ജൂലൈ 25ന് അവർക്ക് അത് സാധ്യമായി. അവർ വിജയം നേടിയതായി പ്രഖ്യാപിക്കുകയും സമരം അവസാനിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.

വിട്ടുവീഴ്ചകൾ ചെയ്തു ദുർബലരായി കാണപ്പെടാൻ ആഗ്രഹിക്കാത്ത നരേന്ദ്രമോദി സർക്കാരിനെ അതിന് നിർബന്ധിതരാക്കാൻ പ്രതിഷേധക്കാർക്ക് കഴിഞ്ഞു. അഴിമതിയും ജീർണ്ണതയും അവഹേളനങ്ങളും നിറഞ്ഞ താഴെത്തട്ടിൽ ജീവിക്കുന്ന സാധാരണക്കാരുടെ ജനാധിപത്യത്തിനു വേണ്ടിയുള്ള മുറവിളികളിൽ നിന്നും സുരക്ഷിതമായ ഉയരത്തിലുള്ള ഒരു സ്വർഗ്ഗീയ മണ്ഡലത്തിൽ ഇന്ത്യയിലെ വരേണ്യവർഗ്ഗം കഴിഞ്ഞ 12 വർഷത്തെ ഭരണത്തിന്റെ ഫലമായി എത്തിച്ചേർന്നു എന്ന പ്രതീതി രൂപപ്പെട്ടു തുടങ്ങിയിരുന്നു. ആശയവിനിമയം മുകളിൽ നിന്ന് താഴേക്കുള്ള ഏകപക്ഷീയമായ പ്രവാഹമായി മാറിയിരുന്നു. അതിനാൽ താഴെ നിന്ന് മുകളിലേക്ക് ഒരു സന്ദേശം തിരിച്ചയക്കാൻ കഴിഞ്ഞത് വലിയൊരു വിജയമായി.

ആത്മപരിശോധനയ്ക്കുള്ള സമയം.

എന്നിരുന്നാലും ബഹുജന രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ചരിത്രപരമായ പശ്ചാത്തലത്തിൽ സിജെപി എന്ന പ്രതിഭാസത്തെ പരിശോധിക്കുമ്പോൾ ചില കാഠിന്യമുള്ള ചോദ്യങ്ങൾ ഉയരുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന് വ്യാപകമായ പരീക്ഷാ ക്രമക്കേടുകൾ അവസാനിപ്പിക്കുക എന്നതായിരുന്നു ഈ പ്രതിഷേധത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം. എന്നാൽ പരീക്ഷാ തട്ടിപ്പുകൾ സംവിധാനത്തിന്റെ ഭാഗമായി നിലനിൽക്കാൻ കാരണമാകുന്ന അഴിമതിയുടെയും ശിക്ഷാഭയം ഇല്ലായ്മയുടെയും ഘടനാപരമായ അവസ്ഥയിൽ മാറ്റം വരുത്താൻ ഈ പ്രക്ഷോഭത്തിന് എത്രത്തോളം കഴിഞ്ഞു? ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസത്തെ പണമാക്കി മാറ്റാവുന്ന ഒരു ചരക്കായി കാണുന്ന, അതിതീവ്രമായി സ്വകാര്യവൽക്കരിക്കപ്പെട്ട, സ്വജനപക്ഷപാതം നിറഞ്ഞ, സുതാര്യമല്ലാത്ത ഒരു വലിയ ശൃംഖല ഒരു മന്ത്രിയുടെ രാജിയോടെ തകർന്നുവീഴാൻ പോകുന്നില്ല. രാഷ്ട്രീയ സൗകര്യാർത്ഥം ഭരണകൂടം ചില അടവുപരമായ ഇളവുകൾ മാത്രമാണ് നൽകിയിരിക്കുന്നത്. വിദ്യാർത്ഥികൾ നേരിടുന്ന പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് ഈ ഇളവുകൾ ഒരു പരിഹാരവും ഉണ്ടാക്കില്ല. ഘടനാപരമായ മാറ്റമാണ് യഥാർത്ഥ ലക്ഷ്യമെങ്കിൽ പ്രക്ഷോഭങ്ങൾക്ക് ദീർഘകാലം നിലനിൽക്കുന്ന സ്ഥാപനപരമായ ശേഷി ആവശ്യമാണ്. അത്തരമൊരു ശേഷി ഈ പ്രസ്ഥാനത്തിന് ഇല്ല.

ഇതിന് വിപരീതമായ ഒരു ഉദാഹരണം ആണ് മൂന്ന് കാർഷിക നിയമങ്ങൾക്കെതിരായ 2020-21 കാലത്തെ കർഷക സമരം. മോദി സർക്കാരിനെതിരായ ഏറ്റവും വ്യക്തമായ വിജയത്തിൻറെ പ്രതീകമായി ആ പ്രസ്ഥാനം മാറി. എന്നാൽ ഒരു വർഷവും നാലുമാസവും നീണ്ടുനിന്ന കഠിനപ്രയത്നത്തിന് ഒടുവിലാണ് ആ വിജയം കൈവരിച്ചത്. ധാരാളം കർഷക സംഘടനകളുടെ അടിത്തറയും രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്ഥാനങ്ങളുമായി ബന്ധമുള്ള വ്യക്തികളായി കർഷകർ അണിനിരന്നതുമാണ് ആ വിജയം സാധ്യമാക്കിയത്. അതേസമയം സി ജെ പി പ്രതിഷേധങ്ങൾ ആരംഭിച്ചത് പൂർണ്ണമായും ഒരു ഡിജിറ്റൽ പ്രതിഭാസമായാണ്. സാമൂഹ്യ മാധ്യമങ്ങളിലെ പിന്തുടരൽ ശേഷി അല്ലാതെ മറ്റൊരു സംഘടനാപരമായ ശേഷിയും അതിനു ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

രാഷ്ട്രീയ സൈദ്ധാന്തികനായ ആന്റൺ ജാഗർ hyper politics: extreme politicization without political consequences എന്ന തൻറെ പുതിയ പുസ്തകത്തിൽ hyper politics (അതിതീവ്ര രാഷ്ട്രീയം) എന്ന പദം ഉപയോഗിക്കുന്നത് ഇത്തരം പ്രക്ഷോഭങ്ങളെ വിശദീകരിക്കുന്നതിനായാണ്. ഈ ഒത്തുചേരലുകൾ ശ്രദ്ധേയമായ പ്രതിഷേധ പ്രകടനങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കാറുണ്ടെങ്കിലും അവയ്ക്ക് സ്ഥാപന പരമായ അടിത്തറ ഇല്ലാത്തതിനാൽ ദീർഘകാല രാഷ്ട്രീയ മാറ്റം സൃഷ്ടിക്കുന്നതിൽ പരാജയപ്പെടുന്നു എന്ന് അദ്ദേഹം ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു. ബ്ലാക്ക് ലൈവ് മാറ്റർ പ്രസ്ഥാനം 2018 ൽ ഫ്രാൻസിൽ ഉണ്ടായ യെല്ലോ വെസ്റ്റ് പ്രക്ഷോഭം 2021 ജനുവരി 6 ലെ കാപ്പിറ്റോൾ ഹിൽ കലാപം എന്നിവയെ ഹൈപ്പർ പൊളിറ്റിക്സിന്റെ ഉദാഹരണങ്ങളായി അദ്ദേഹം നിരത്തുന്നു.

ഒരു ഹാസ്യ മീമിൽ നിന്ന് രൂപമെടുത്ത സി.ജെ.പി. അതിൻറെ ആദ്യ നാളുകളിൽ ഹൈപ്പർ പൊളിറ്റിക്കൽ സവിശേഷതകൾ പ്രകടിപ്പിച്ചു; പ്രത്യേകിച്ച് രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികളുടെ പ്രാതിനിധ്യം അവർ നിരസിച്ചു. തങ്ങൾക്ക് കോൺഗ്രസുമായോ ആം ആദ്മി പാർട്ടിയുമായോ ബന്ധമില്ലെന്നും തങ്ങൾ ഭാരതീയ ജനതാ പാർട്ടിക്ക് സ്വതേ എതിരല്ലെന്നും ചോദ്യപേപ്പർ ചോർച്ചയിൽ ഉത്തരവാദിത്വം ഉറപ്പാക്കുക എന്നത് 'മാത്ര'മാണ് ലക്ഷ്യമെന്നും സി.ജെ.പി നേതാക്കൾ വ്യക്തമാക്കാൻ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു.

ഒരു മുന്നേറ്റം ഹൈപ്പർ പൊളിറ്റിക്കൽ ആണോ എന്ന് പരിശോധിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കാവുന്ന രസകരമായ ഒരു ചോദ്യം ജാഗർ മുന്നോട്ടുവയ്ക്കുന്നു: "പ്രതിഷേധത്തിന് മുൻപ് നിങ്ങൾക്ക് എന്താണ് പൊതുവായി ഉണ്ടായിരുന്നത്, പ്രതിഷേധത്തിന് ശേഷം നിങ്ങൾക്ക് എന്താണ് പൊതുവായി ഉള്ളത്?" പക്വതയുള്ള ജനകീയ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ, അത് ഒരു രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടിയോ, സിവിൽ സൊസൈറ്റി ഗ്രൂപോ, യൂണിയനോ ഏതുമാകട്ടെ, ഉത്തരം ഒരു പ്രസ്ഥാനവുമായി ഉള്ള ബന്ധം എന്ന് ആയിരിക്കും. സി.ജെ.പി പ്രതിഷേധങ്ങളിൽ പങ്കെടുത്ത 99% ആളുകൾക്കും അത്തരം യാതൊരു രാഷ്ട്രീയ ബന്ധവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ലെന്ന് ഉറപ്പിച്ചു പറയാം.

എന്നാൽ സി ജെ പി അണിനിരത്തിയ ആളുകൾക്ക് പൊതുവായി ഒന്നുണ്ടായിരുന്നു - ഒരു കൂട്ടം ഇൻഫ്ലുവൻസർമാർ.

പ്രതിഷേധത്തിന്റെ ഡിജിറ്റൽ ആവിഷ്കാരം.

പ്രതിഷേധക്കാരുടെ ജനസംഖ്യാപരമായ സവിശേഷതകളെക്കുറിച്ച് ധാരാളം എഴുതപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. അവരിൽ വലിയൊരു വിഭാഗം നിരാശരായ NEET പരീക്ഷാർത്ഥികളും ഗിഗ് തൊഴിലാളികളും തൊഴിൽരഹിതരായ യുവാക്കളും ആയിരുന്നു എന്നത് ശരിയാണ്. എന്നാൽ അവരിൽ പലരും പ്രക്ഷോഭത്തിന്റെ കലാപാത്മകമായ ആനന്ദം തേടിയെത്തിയവരായിരുന്നു. ഒരു സാംസ്കാരിക നരവംശ ശാസ്ത്രജ്ഞനായ ഗ്രഹാം സെൻറ് ജോൺ വിളിക്കുന്ന 'protestival' (പ്രതിഷേധോത്സവം) എന്ന അനുഭവത്തിൽ പങ്കെടുക്കാനുള്ള അവസരമാണ് അവരെ ജന്തർ മന്ദറിലേക്ക് ആകർഷിച്ചത്. ജന്തർ മന്ദറിനു ചുറ്റുമുള്ള പ്രദേശം ഒരു മേളയായി, ഒരു 'മീം എക്സ്പോ' ആയി മാറിയിരുന്നു. ആയിരക്കണക്കിന് dissentrepreneurs (പ്രതിഷേധ സംരംഭകർ) പ്രതിഷേധം പ്രകടിപ്പിക്കുകയും അനുഭവിച്ചറിയുകയും അതിനെ പണം ആക്കി മാറ്റാൻ കഴിയുന്ന ഡിജിറ്റൽ ഉള്ളടക്കം ആക്കി മാറ്റുകയും ചെയ്തു. അത് വീണ്ടും ഉൽപാദനത്തിന്റെയും ഉപഭോഗത്തിന്റെയും അവസാനം ഇല്ലാത്ത ഒരു ചാക്രിക പ്രവാഹത്തിന് തുടക്കമിട്ടു. ഇൻസ്റ്റഗ്രാമിന്റെയും യൂട്യൂബിന്റെയും ആൽഗരിത യുക്തി മൂർച്ചയുള്ളതും അതേസമയം വിനോദകരവുമായ രാഷ്ട്രീയ ഉള്ളടക്കത്തിന്റെ വൻ ശേഖരം സൃഷ്ടിച്ചു. അവ ജെൻസി യെ വീണ്ടും വീണ്ടും പ്രതിഷേധ സ്ഥലത്തേക്ക് ആകർഷിച്ചു. ഇത് മുൻകൂട്ടി കാണാൻ കഴിയാത്ത ഒന്നായിരുന്നു. അതിവേഗം വളർന്നുകൊണ്ടിരുന്ന ജനക്കൂട്ടം ഭരണകൂടത്തെ അസ്വസ്ഥമാക്കി. ഭരണകൂടം സ്വാഭാവികമായും അവരുടെ സ്വതസിദ്ധ രീതികൾ പുറത്തെടുത്തു. ഭരണകൂടത്തിന്റെ കടന്ന പ്രയോഗങ്ങൾ പ്രക്ഷോഭത്തിന് അതിൻറെ ഹൈപ്പർ പൊളിറ്റിക്കൽ അതിരുകൾ ലംഘിക്കാനുള്ള ഊർജ്ജം നൽകി. ജൂലൈ 20 മുതൽ ഏതാനും ദിവസങ്ങളിലേക്ക് ഇത് നീണ്ടുനിന്നു. ജൂലൈ 25ന് പ്രക്ഷോഭം അവസാനി പിക്കുകയും ചെയ്തു.

ഒരു സമ്മർദ്ദ ഗ്രൂപ്പായി തുടർന്നും പ്രവർത്തിക്കുമെന്ന് സി.ജെ.പി നേതൃത്വം വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട് എന്നത് സ്വാഗതാർഹമാണ്. ഈ പ്രസ്ഥാനത്തിന് സ്ഥായിയായ രാഷ്ട്രീയ മാറ്റം ഉണ്ടാക്കണമെങ്കിൽ അത് നിലവിൽ സ്ഥാപനപരമായ അടിത്തറയുള്ള രാഷ്ട്രീയപാർട്ടികളിലോ വിദ്യാർത്ഥി സംഘടനകളിലോ മഹിളാ ഗ്രൂപ്പുകളിലോ ലയിക്കുകയോ അല്ലെങ്കിൽ പ്രതിഷേധത്തിന്റെ വളരുന്ന ഡിജിറ്റൽ വിപണിയെ സേവിക്കുന്നതിനപ്പുറം അണികളിൽ നിന്ന് കൂടുതൽ ഉത്തരവാദിത്വം ആവശ്യപ്പെടുന്ന പുതിയ സംഘടനാ ശേഷി കെട്ടിപ്പടുക്കുകയോ ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്.
|Image1=Hyper-Politics-CJP
}}

മീഡിയവിക്കി:Sidebar

2026-09-15T07:21:45Z

VijayanPN:

മീഡിയവിക്കി:Sidebar

2026-09-15T07:14:51Z

VijayanPN:

Author:G. Sampath

2026-09-14T11:21:29Z

VijayanPN:

__NOTOC__
{{DEFAULTSORT:Sampath, G.}}
{{DISPLAYTITLE:ജി. സമ്പത് }}
{{AuthorProfile
|Displayname = ജി. സമ്പത്
|AuthorPhoto = Author-G Sampath.jpg
|Bio = The Hindu പത്രത്തിന്റെ സോഷ്യൽ അഫയേഴ്‌സ് എഡിറ്റർ. സാമൂഹിക-സാമ്പത്തിക വിഷയങ്ങൾ, തൊഴിൽ ബന്ധങ്ങൾ, പൊതുനയം, സമകാലിക ദേശീയ രാഷ്ട്രീയം എന്നിവയെക്കുറിച്ച് നിരീക്ഷണങ്ങളും വിശകലനങ്ങളും ഇദ്ദേഹം എഴുതുന്നു. മിന്റ് (Mint), ഡി.എൻ.എ ഇന്ത്യ (DNA India), സ്ക്രോൾ.ഇൻ (Scroll.in), ദി ന്യൂ ഇന്ത്യൻ എക്സ്പ്രസ് (The New Indian Express) തുടങ്ങിയ പ്രമുഖ മാധ്യമങ്ങളിലും പ്രവർത്തിച്ചിട്ടുണ്ട്.

മാധ്യമപ്രവർത്തനത്തിന് പുറമെ കഥാകൃത്ത്, ഹാസ സാഹിത്യകാരൻ (satirist) എന്നീ നിലകളിലും ജി. സമ്പത് ശ്രദ്ധേയനാണ്.
|AuthorsiteLink =
}}

Author:G. Sampath

2026-09-14T11:20:30Z

VijayanPN:

__NOTOC__
{{DEFAULTSORT:Sampath, G.}}
{{DISPLAYTITLE:ജി. സമ്പത് }}
{{AuthorProfile
|Displayname = ജി. സമ്പത്
|AuthorPhoto = Author-G Sampath.jpg
|Bio = The Hindu പത്രത്തിന്റെ സോഷ്യൽ അഫയേഴ്‌സ് എഡിറ്റർ. സാമൂഹിക-സാമ്പത്തിക വിഷയങ്ങൾ, തൊഴിൽ ബന്ധങ്ങൾ, പൊതുനയങ്ങൾ, സമകാലിക ദേശീയ രാഷ്ട്രീയം എന്നിവയെക്കുറിച്ച് നിരീക്ഷണങ്ങളും വിശകലനങ്ങളും ഹാസ്യലേഖനങ്ങളും ഇദ്ദേഹം എഴുതുന്നു. മിന്റ് (Mint), ഡി.എൻ.എ ഇന്ത്യ (DNA India), സ്ക്രോൾ.ഇൻ (Scroll.in), ദി ന്യൂ ഇന്ത്യൻ എക്സ്പ്രസ് (The New Indian Express) തുടങ്ങിയ പ്രമുഖ മാധ്യമങ്ങളിലും പ്രവർത്തിച്ചിട്ടുണ്ട്.

മാധ്യമപ്രവർത്തനത്തിന് പുറമെ കഥാകൃത്ത്, ഹാസ സാഹിത്യകാരൻ (satirist) എന്നീ നിലകളിലും ജി. സമ്പത് ശ്രദ്ധേയനാണ്.
|AuthorsiteLink =
}}

Muthalalithathinte-Nava-Bhavangal

2026-09-14T11:00:08Z

VijayanPN: '{{Article |Language=Malayalam (ML) |Displayname=മുതലാളിത്തത്തിന്റെ നവ ഭാവങ്ങൾ |Author=Author:Varughese George |Published date=2026-09-14 |HomepageStatus=Featured |Category=സാമ്പത്തികം |Intro=കച്ചവട മൂലധനത്തിൽ തുടങ്ങി വ്യവസായ വിപ്ലവത്തിലൂടെ വളർന്ന...' താൾ സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്നു

{{Article
|Language=Malayalam (ML)
|Displayname=മുതലാളിത്തത്തിന്റെ നവ ഭാവങ്ങൾ
|Author=Author:Varughese George
|Published date=2026-09-14
|HomepageStatus=Featured
|Category=സാമ്പത്തികം
|Intro=കച്ചവട മൂലധനത്തിൽ തുടങ്ങി വ്യവസായ വിപ്ലവത്തിലൂടെ വളർന്ന് ഡിജിറ്റൽ-ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ഇന്റലിജൻസ് സാങ്കേതികവിദ്യകളിലേക്ക് പടർന്നുപന്തലിച്ച മുതലാളിത്തത്തിന്റെ പരിണാമവഴികളെ വിശകലനം ചെയ്യുന്ന ലേഖനം. ആഗോള ടെക് കുത്തകകളും ഊർജ-ആയുധ വ്യവസായങ്ങളും തങ്ങളുടെ അധിനിവേശം ഉറപ്പിക്കാൻ കണ്ടെത്തുന്ന പുതിയ രൂപങ്ങളെയും ഡിജിറ്റൽ നിരീക്ഷണ സംവിധാനങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്ന വെല്ലുവിളികളെയും സമീർ അമീന്റെയും എറിക് ഹോബ്‌സ്വമിന്റെയും സൈദ്ധാന്തിക ചട്ടക്കൂടുകളിലൂടെ ഇവിടെ പരിശോധിക്കുന്നു.
|Content=മുതലാളിത്തം എന്ന സംജ്ഞ 1860നു ശേഷമാണ് രൂപപെട്ടതെന്ന് എറിക് ഹോബ്‌സ്വം എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. അതിനു തൊട്ടു മുൻപുള്ള കാലഘട്ടത്തെ മെർക്കന്റലിസം എന്നാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. രാജ്യങ്ങൾ തമ്മിൽ വ്യാപാര ഇടപാടുകൾ നടത്തി ലാഭം നേടുക, അത് സ്വർണവും വെള്ളിയുമാക്കി ആസ്തിയായി സൂക്ഷിക്കുക എന്നതായിരുന്നു പ്രമാണം. എന്നാൽ സമ്പദ്ഘടനയെ ചലനാല്മകമാക്കാൻ ഈ രീതിക്ക് സാധ്യമല്ല എന്ന തിരിച്ചറിവിലാണ് മുതലാളിത്ത പ്രക്രിയ സജീവമാകുന്നത്. കൊളോണിയൽ രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്ന് ലഭിച്ച അളവില്ലാത്ത സ്വത്ത് ശാസ്ത്ര സാങ്കേതിക വിപ്ലവത്തിന് പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങൾക്ക് സഹായകരമായി. ഇന്ത്യയിൽ ബംഗാൾ, ബീഹാർ, ഒറീസ എന്നീ പ്രവിശ്യകളിൽ കൃഷിക്കാരിൽ നിന്ന് കരം പിരിക്കാനുള്ള ദീവാനി അവകാശം ബ്രിടീഷുകാർ നേടിയെടുത്ത് കൃത്യം പത്തു കൊല്ലത്തിനു ശേഷം ബ്രിട്ടനിൽ വ്യവസായ വിപ്ലവം ആരംഭിച്ചുവെന്ന് ആർ.പി. ദത് സമർഥിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ഇപ്രകാരം കോളനി വാഴ്ചയിലൂടെ ആർജിച്ച പ്രകൃതി വിഭവങ്ങളും മനുഷ്യാധ്വാനവും ഉപയോഗിച് ഒരു പുതിയ നാഗരികത പടിഞ്ഞാറൻ നാടുകളിൽ കെട്ടിപ്പടുത്ത മുതലാളിത്തം അത് നേരിട്ട ഓരോ പ്രതിസന്ധിയെയും അതിജീവിക്കാൻ പുതിയ ഭാവങ്ങൾ ആർജിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കയാണ്. സാങ്കേതിക വിദ്യയുടെ കുത്തകവത്കരണം, പ്രകൃതി വിഭവങ്ങളുടെ ചൂഷണം, ധന മൂലധനം, ആഗോള മാധ്യമം, സൈനീക ശക്തി എന്നിവയാണ് സമകാലീന മുതലാളിത്തത്തിന്റെ പ്രതേകതകളായി മൂന്നാം ലോക സൈദ്ധാന്തികൻ സമീർ അമീൻ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നത്. ശബ്ദവീചികൾക്കു പകരം വിവരങ്ങൾ അക്കങ്ങളിൽ സംഗ്രഹിച്ചയക്കുന്ന രീതിയാണ് ഡിജിറ്റൽ സാങ്കേതിക വിദ്യ. എന്നാൽ ഈ സാങ്കേതിക വിദ്യയുടെ നിസ്സീമ സാദ്ധ്യതകൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞ കമ്പനികൾ ഈ പൊതുജ്ഞാനത്തെ കുത്തകവത്കരിച്ചതിനാൽ ആൽഫബെറ്റ് (ഗൂഗിൾ) മെറ്റാ (ഫേസ്ബുക്) ആമസോൺ തുടങ്ങിയ കമ്പനികളുടെ വാർഷിക വരുമാനം ചില രാഷ്ട്രങ്ങളുടെ ദേശീയ വരുമാനത്തേക്കാൾ കൂടുതലാണ്. ഇതിന്റെ കുത്തക കൈവശപ്പെടുത്തിയ കോർപൊറേറ്റ് സ്വാധീനത്തെയാണ് ഡിജിറ്റൽ കാപിറ്റലിസം എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്. ഓയിൽ, ഗ്യാസ്, സെമി കണ്ടക്ടർ, മിനറൽസ്, ഊർജം തുടങ്ങി മറ്റ് ഏത് ഉല്പാദന മേഖലയെക്കാളും ഡിജിറ്റൽ അടിസ്ഥാന മേഖലയുടെ വളർച്ച കഴിഞ്ഞ കൊല്ലത്തേക്കാൾ എൺപതു ശതമാനമാണെന്ന് ഐക്യ രാഷ്ട്ര സംഘടനയുടെ വേൾഡ് നിക്ഷേപ റിപ്പോർട് (2026) വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. കഴിഞ്ഞ കൊല്ലം, 2025ൽ എ.ഐ ഇൻഫ്രാസ്ട്രക്ടച്ചറിൽ 341 ബില്യൺ ഡോളറിന്റെ നിക്ഷേപമുണ്ടായി എന്ന് പ്രസ്തുത റിപ്പോർട് അറിയിക്കുന്നു. എന്നാൽ വികസ്വര രാജ്യങ്ങൾക്ക് പ്രയോജനപ്പെടുന്ന അഗ്രിബിസിനസ്, ടെക്സ്ടൈൽസ്, ട്രാൻസ്‌പോർട് എക്വിപ്മെന്റ് തുടങ്ങിയവയുടെ വളർച്ച കഴിഞ്ഞ ഒരു ദശകത്തിനുള്ളിൽ പതിനേഴു ശതമാനം കുറഞ്ഞു.
മനുഷ്യ ജീവിതത്തിന്റെ എല്ലാ മേഖലകളും കോർപറേറ്റ് ചൂഷണത്തിന് വിധേയപ്പെടുകയാണ്. ഇപ്പോൾ ഒരു സമ്മേളനത്തിലോ പ്രതിഷേധ യോഗത്തിലോ പങ്കെടുത്തവർ ആരൊക്കെയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ രഹസ്യ പോലീസിന്റെ ആവശ്യമില്ല. നിയമപാലക സംവിധാനങ്ങൾ വാറന്റുമായി ഗൂഗിളിനെ സമീപിച്ചാൽ മതി. ഏതൊക്കെ തെരുവിൽ, ഏതൊക്കെ ഹാളിൽ, നിശ്ചിത സമയത്തിൽ ആരൊക്കെ സന്നിഹിതരായിരുന്നു എന്ന് ഗൂഗിൾ കാട്ടികൊടുക്കും. ഗൂഗിൾ ഫോണിലെ ലൊകേഷൻ ഡേറ്റ പ്രകാരമാണ് ഇത് നിർണയിക്കുന്നത്. നാം സ്മാർട്ട് ഫോൺ സ്വിച്ച് ഓഫ് ചെയ്താലും ഏഴ് സ്ഥലങ്ങളിൽ അത് തുറന്നിരിക്കും. ഒരു ആഫ്രിക്കൻ അമേരിക്കനായ ജോർജ് ഫ്ലോയിഡിനെ വെളുത്ത പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ 2020 മെയ് മാസത്തിൽ ശ്വാസം മുട്ടിച്ചു കൊന്നതിനു ശേഷം രൂപപ്പെട്ട, ‘കറുത്തവരുടെ ജീവനും പ്രധാനമാണ്’ എന്ന പ്രക്ഷോഭത്തിൽ പങ്കെടുത്ത ആളുകളുടെ മേൽ കേസ് ചുമത്തിയത് ഇപ്രകാരമായിരുന്നു. മെക്സിക്കൻ അമേരിക്കൻ അതിർത്തി അനധികൃതമായി കടന്നു വരുന്നവരെ മനസ്സിലാക്കാനും ഇപ്പോൾ ഈ നിരീക്ഷണ രീതിയാണ് അമേരിക്ക ഉപയോഗിക്കുന്നത്. അതിർത്തി നിരീക്ഷണ വ്യവസായം( Border and surveillance industry-BIS) എന്നാണ് ഇത് അറിയപ്പെടുന്നത്. വടക്കേ ആഫ്രിക്കയിൽ നിന്നും മറ്റും അനധികൃതമായി കുടിയേറുന്നവരെ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത് ഇത്തരം ബിസ് കമ്പനികളാണ്. കുടിയേറിയ കുടുംബങ്ങളിലെ അംഗങ്ങളെ വേർപിരിക്കുക, തടവിലാക്കുക, നിരീക്ഷിക്കുക, വിദൂര സ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് എത്തിക്കുക തുടങ്ങിയ ചുമതലകളാണ് ഇവർ നടത്തുന്നത്.
ഊർജപ്രതിസന്ധിയുടെ ഘട്ടത്തിലാണ് മുതലാളിത്തം അതിന്റെ എല്ലാ സീമകളും മറികടന്നത്. ഐക്യരാഷ്ട്ര സംഘടനയുടെ സെക്രട്ടറി ജനറൽ നാല് എണ്ണ കമ്പനികളുടെ ലാഭാർഥിയെ ഈയിടെ അപലപിക്കുകയുണ്ടായി. എക്സൻ മൊബീൽ, ഷെവറോൺ, ഷെൽ, ടോട്ടൽ എനെർജിസ് എന്നിവയാണ് ആ കമ്പനികൾ. ഈ നാല് എണ്ണ കമ്പനികളും കൂടി തലേ ദ്വൈപാദത്തേക്കാൾ അൻപത്തി ഒന്ന് ബില്യൺ ഡോളർ കൂടുതൽ ലാഭം നേടിയെന്ന് അദ്ദേഹം കുറ്റപ്പെടുത്തി. ഉക്രൈൻ -റഷ്യ യുദ്ധം തുടങ്ങിയപ്പോൾ മുതൽ ഇന്ത്യൻ എണ്ണ കമ്പനികളും ലാഭം കൊയ്‌തു. റഷ്യയിൽ നിന്ന് എണ്ണ വാങ്ങുന്ന അംഗരാജ്യങ്ങളുടെ മേൽ യൂറോപ്യൻ യൂണിയൻ ഉപരോധമേർപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ ആ അവസരം ഇന്ത്യൻ കമ്പനികൾ പ്രയോജനപ്പെടുത്തി. അന്താരാഷ്ട്ര വില മാനദണ്ഡമാക്കുന്ന ബ്രെന്റ് ഓയിൽ വിലയേക്കാൾ ബാരലിന് ആറ് ഡോളർ ഡിസ്‌കൗണ്ട് ഇന്ത്യയിലെ സ്വകാര്യ, പൊതുമേഖലാ എണ്ണ കമ്പനികൾക്ക് റഷ്യ കൊടുത്തു. ഒരു ദിവസം രണ്ടു ദശലക്ഷം ബാരൽ വരെ ഇറക്കുമതി നടത്തിയ കമ്പനികളുണ്ട്. ഒരു രൂപ പോലും ഉപഭോക്താക്കൾക്ക് ഈ കമ്പനികൾ കുറച്ചുകൊടുത്തുമില്ല. ഇന്ത്യൻ കമ്പനികൾ ലാഭം നേടിയതിന് ഒരു കണക്കുമില്ലെന്ന് ‘ദി ഇക്കോണോമിസ്റ്’ എഴുതിയിരുന്നു.
ഇപ്പോൾ ഭൂമിയും കടന്ന് ചൊവ്വയിലേക്ക് സഞ്ചാരികളെ കൊണ്ടുപോകാനുള്ള വാഗ്ദാനമാണ് എലോൺ മസ്‌കിന്റെ സ്പേസ് x മുന്നോട്ട് വക്കുന്നത്. ഇരുപത്തിഅഞ്ചര ട്രില്യൺ ഡോളറാണ് തങ്ങളുടെ ആസ്തി എന്നാണ് മസ്‌കിന്റെ കമ്പനികൾ അവകാശപ്പെടുന്നത് എന്ന് ജൂലൈ പന്ത്രണ്ടാം തീയതിയിലെ ന്യൂ!യോർക്ക് ടൈംസ് എഴുതുന്നു. അതായത് അമേരിക്കൻ സമ്പത് ഘടനയുടെ ആകെ ആസ്തിക്കൊപ്പം ഈ കമ്പനിയുടെ ആസ്തിയും. ഇപ്പോൾ ഇരുപത്തി അഞ്ച് ബില്യൺ ഡോളറിന്റെ മൂല്യം വരുന്ന ഓഹരികളാണ് കമ്പനി വില്പനക്ക് പരസ്യപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്. ചൊവ്വയിലേക്ക് സഞ്ചാരികളെ എത്തിക്കും , അത് വഴി കമ്പനി നേടുന്ന ലാഭത്തിന്റെ ഒരു വിഹിതം തങ്ങൾക്കു ലഭിക്കും എന്ന വിശ്വാസമാണ് ഓഹരി വാങ്ങുന്നവരുടെ പ്രതീക്ഷ. എൻറോണിലെ ഓഹരി ഉടമകൾക്കുണ്ടായ ദുർഗതി ഓർത്തിരിക്കുക. ഒരു കമ്പനി ഏറ്റവും മാതൃകാപരമായി നടത്തുന്നതിന്റെ ഉദാഹരണമായി ബിസിനസ്സ് സ്‌കൂളുകളിൽ പഠിപ്പിച്ചിരുന്നത് എൻറോണിനെ ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയാണ്. എന്നാൽ കമ്പനിയുടെ വൈസ് പ്രസിഡണ്ട് ഷെറോൺ വാഡ്‌കിൻസിന് ബാലൻസ് ഷീറ്റിൽ സംശയം തോന്നി. അവർ ചെയർമാൻ കെന്നത്ത് ലേയ്ക്ക് രണ്ടു കത്തുകൾ തയ്യാറാക്കി. പേര് വയ്ക്കാതെ കമ്പനിയുടെ പോസ്റ്റ് ബോക്സിൽ ഒരു കത്ത് നിക്ഷേപിച്ചു. രണ്ടാമത്തെ കത്ത് ചെയർമാന് നേരിൽ കൊടുത്തു. എൻറോൺ അതിന്റെ ആസ്തികൾ പെരുപ്പിച്ചു കാണിച്ചുവെന്നും ബാധ്യതകൾ മറച്ചു വച്ചിരിക്കയാണെന്നും കമ്പനി ഏതു നിമിഷവും തകരുമെന്നും അവർ ഈ കത്തുകളിൽ എഴുതിയിരുന്നു.
കാര്യഗൗരവം മനസ്സിലാക്കിയ ചെയർമാൻ തന്റെ പക്കലുള്ള ഓഹരികൾ മുഴുവൻ കൂടിയ വിലക്ക് വിറ്റഴിച്ചു. ഒരു ഓഹരിക്ക് തൊണ്ണൂറ് ഡോളർ വച്ചാണ് വിറ്റത്. അദ്ദേഹം തുടർന്ന് ജീവനക്കാരുടെ യോഗം വിളിച്ചുകൂട്ടി അവരുടെ റിട്ടയർമെന്റ് ഫണ്ടും പെൻഷൻ ഫണ്ടും ഓഹരികളിൽ നിക്ഷേപിക്കാൻ നിർബന്ധിച്ചു. ഒരാഴ്ചക്കുള്ളിൽ കമ്പനിയുടെ സത്യം പുറം ലോകമറിഞ്ഞു. ഓഹരി വില തൊണ്ണൂറു ഡോളറിൽ നിന്ന് ഇരുപത്തി ഏഴു സെന്ററിലേക്ക് നിപതിച്ചു. ഒരു ഇന്റർവ്യൂവിൽ ഷെറോൺ വാഡ്‌കിൻസ് വെളിപ്പെടുത്തിയത് ഓഹരിയുടമകൾക്ക് അറുപത് ബില്യൺ ഡോളർ നഷ്ടപെട്ടുവെന്നാണ്. ഈ കമ്പനിയെ ഫണ്ട് ചെയ്തിരുന്ന സിറ്റി ഗ്രൂപ്പ്, ജെപി മോർഗൻ, ക്രെഡിറ്റ് ലിയോൺ, സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ഇന്ത്യ തുടങ്ങിയ ധനകാര്യ സ്ഥാപനങ്ങൾക്ക് വൻ നഷ്ടമുണ്ടായി. അമേരിക്കയിലെ ഏഴാമത്തെ വലിയ കമ്പനി പാപ്പരായി. എന്നാൽ ചെയർമാൻ കെന്നത്ത് ലേയുടെ ആസ്തി അപ്പോഴേക്കും 230 ദശലക്ഷം ഡോളറായി ഉയർന്നിരുന്നു! മുതലാളിത്തത്തിന്റെ സ്വർണ നാവായ ഫോർബ്സ് മാസിക എഴുതുന്നത് ഓരോ വർഷവും 830 ബില്യൺ ഡോളറിനു തുല്യമായ ഓഹരിത്തട്ടിപ് നടക്കുന്നുവെന്നാണ്.
കൃഷി, വ്യവസായം, സേവന മേഖല എന്നിവപോലെ സമ്പദ് ഘടനയുടെ നാലാമത്തെ മേഖലയാണ് ആയുധ വ്യവസായം എന്ന് ഏർനെസ്റ് മണ്ടേൽ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. റഷ്യ-ഉക്രൈൻ യുദ്ധം അഞ്ചാം വർഷത്തിലേക്ക് കടക്കുമ്പോഴും ഈ മാസം ഏഴ്,എട്ട് തീയതികളിൽ അങ്കാറയിൽ ചേർന്ന നാറ്റോ സഖ്യ സമ്മേളനം 70 ബില്യൺ യൂറോ ഉക്രൈന് ആയുധ സഹായമായി കൊടുക്കാനാണ് നിശ്ചയിച്ചത്. വികസിത രാജ്യങ്ങളിലെ ആയുധ വ്യവസായത്തിന് ഇത് ഊർജം നൽകും. സമാധാന ചർച്ചകൾക്ക് ഒരുമ്പെടാത്തത് ഇക്കാരണത്താലാണ്. യു.എസ്.ഇറാൻ യുദ്ധത്തിനുശേഷം ചെറുകിട ആയുധ വ്യാപാരത്തിനാണ് മോഹവില. കോടികൾ വില വരുന്ന ലോക്ക്ഹീദ്‌, നോർത്രോപ്പ് തുടങ്ങിയ കമ്പനികളുടെ ഉത്പന്നങ്ങളെക്കാൾ എ.ഐ.യുടെ സഹായത്തോടെ കൃത്യമായി ലക്ഷ്യഭേദിയായ, കേവലം അരലക്ഷം ഡോളർ ചെലവ് വരുന്ന ഡ്രോണുകളാണ് ഫലപ്രദം എന്ന് തെളിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഈ സാങ്കേതിക വിദ്യയിൽ പേരെടുത്ത ആണ്ടുരിൽ എന്ന കമ്പനി ഈ യുദ്ധത്തിനുശേഷം എൺപത് ബില്യൺ ഡോളറിന്റെ ഓഹരിയാണ് ഇപ്പോൾ പുറത്തിറക്കുന്നത്. കഴിഞ്ഞ കൊല്ലം അവരുടെ വിറ്റുവരവ് കേവലം രണ്ടു ബില്യനായിരുന്നു. 2026 ഫെബ്രുവരി 28 തീയതി അമേരിക്കയുടെ ഒരു ടോമഹോക് മിസൈൽ ഇറാനിലെ ഷാജാര തയ്യേബ എലിമെന്ററി സ്കൂളിൽ പതിച്ചു കുഞ്ഞുങ്ങൾ ഉൾപ്പെടെ 175 പേർ മരിച്ചു. തങ്ങളുടെ മിസൈൽ അല്ലെന്ന് അമേരിക്ക വാദിച്ചെങ്കിലും അഞ്ചു മാസത്തിനു ശേഷം അവർക്ക് സമ്മതിക്കേണ്ടി വന്നു.
അഫ്ഗാനിസ്ഥാനിൽ നിന്ന് പിൻവാങ്ങുന്ന വേളയിൽ അമേരിക്കൻ സൈന്യം എം.ക്യൂ 9 ഡ്രോണുകൾ പ്രയോഗിക്കുകയുണ്ടായി. ഒരു വെളുത്ത ടൊയോട്ട കൊറോള കാർ കാബൂളിൽ കുറേ പാക്കറ്റുകളുമായി പലേടത്തും നിർത്തി പോകുന്നത് അവർ ശ്രദ്ധിച്ചു. ഡ്രൈവർ ബോംബ് പൊട്ടിച്ചിട്ട് ആല്മഹത്യക്ക് ഒരുങ്ങുകയാണെന്ന് അവർ ചിന്തിച്ചു. യു. എസ് കമ്മാൻഡോസ്‌ ആ കാർ ചുട്ടു കരിച്ചു. സംയുക്‌ത പട്ടാള മേധാവി ജനറൽ മാർക്ക് മിലി ഈ ആക്രമണത്തെ അഭിനന്ദിച്ചു. എന്നാൽ ദീർഘ കാലം കാബൂളിൽ പ്രവർത്തിച്ചിരുന്ന ഒരു അമേരിക്കൻ സന്നദ്ധ, കാരുണ്യ പ്രവർത്തകനായിരുന്നു കാർ ഓടിച്ചിരുന്നത്. കാറിലെ പാക്കറ്റുകൾ വെള്ളകുപ്പികളായിരുന്നു! മൂന്ന് ആഴ്ച കഴിഞ് പെന്റഗൺ ഇത് സമ്മതിക്കുകയുണ്ടായി.
‘മനുഷ്യ ശരീരമാണ് കമ്പോളത്തിന്റെ അവസാന പോരാട്ട രംഗം’ എന്ന് ‘ഹ്യൂമൻ ബോഡി ഷോപ്’ എന്ന പ്രസിദ്ധ പുസ്തകത്തിൽ പറയുന്നുണ്ട്. മലയാളിയായ സരോജ രാധാകൃഷ്ണന്റെ കുടുംബം സ്വിറ്റ്സർലൻഡ് കമ്പനിയായ നൊവാർട്ടീസുമായി, മരുന്നിന്റെ വിലക്കുറവിനു വേണ്ടി നടത്തുന്ന പോരാട്ടം ശ്രദ്ധേയമാണ്. ബ്രെസ്റ്റ് കാന്സറിന്റെ ഔഷധമായ റൈബോസൈക്ലിബ്‌ ഉല്പാദിപ്പിക്കുന്നത് ഈ കമ്പനിയാണ്. അതിന് പ്രതിമാസം എഴുപതിനായിരം വില വരും. ഈ അസുഖം ബാധിച്ച സരോജ രാധാകൃഷ്ണൻ നിർബന്ധിത ലൈസൻസിങ് ഉപയോഗിച് ഇന്ത്യ ഈ മരുന്ന് നിർമ്മിക്കണമെന്ന് അധികൃതരോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. ദുർലഭമായ മരുന്നുകൾ ലഭ്യമല്ലെങ്കിൽ അടിയന്തിര സാഹചര്യത്തിൽ അവയുടെ ചേരുവ മനസ്സിലാക്കി നമ്മുടെ നാട്ടിൽ ഉല്പാദിപ്പിക്കാൻ മരുന്ന് കമ്പനികളെ അനുവദിക്കുന്ന ലോക വ്യാപാര സംഘടനയുടെ വ്യവസ്ഥയാണ് നിർബന്ധിത ലൈസൻസിങ്. പേറ്റന്റ് ഉള്ള കമ്പനിക്ക് ഒരു ചെറിയ പ്രതിഫലം കൊടുക്കണം എന്ന് മാത്രം. പ്രതിവർഷം രണ്ടു ലക്ഷം ബ്രെസ്റ്റ് കാൻസർ രോഗം ബാധിക്കുന്ന സ്ത്രീകൾ നിലവിലുള്ളപ്പോൾ 'അടിയന്തിര സാഹചര്യമില്ലെന്നാണ്' ഇന്ത്യൻ കൗൺസിൽ ഓഫ് മെഡിക്കൽ റിസർച്ചിന്റെ നിലപാട്. സരോജ ബാലകൃഷ്ണന്റെ മരണത്തിനു ശേഷവും കുടുംബം ആ പോരാട്ടം തുടരുകയാണ്. ഇക്കൊല്ലം സാമ്പത്തിക വർഷം അവസാനിച്ചപ്പോൾ നൊവാർട്ടീസിന്റെ ആകെ വരുമാനം അൻപത്തി ആറ് ബില്യൺ ഡോളറാണ്.
എയിഡ്സ് രോഗികളുടെ മരുന്നുകൾ വില കുറച്ചു വിറ്റിരുന്നത് സിപ്ല എന്ന ഇന്ത്യൻ കമ്പനിയായിരുന്നു. അതിന്റെ സാഹചര്യം ഇപ്രകാരമായിരുന്നു. ഇന്ത്യക്കാരനായ ഒരു ഗവേഷകൻ ഡോ.രാമറാവു സിപ്ലയുടെ ഉടമസ്ഥനായ ഡോ.ഹമീദിനെ ഒരു വസ്തുത ബോധ്യപെടുത്തിയിരുന്നു. എഛ്.ഐ.വി രോഗികൾക്കുള്ള അസാഡോതൈമിഡിൻ എന്ന ഔഷധത്തിന്റെ കെമിക്കൽ സിന്തെസിസ് താൻ വികസിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നും സിപ്ല അത് ഉല്പാദിപ്പിക്കണമെന്നുമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭ്യർത്ഥന. ഇതേ മരുന്നു ഒരു അമേരിക്കൻ ഫർമസ്യൂട്ടിക്കൽ കമ്പനി ബറോസ് വെൽകം ഉത്പാദിപ്പിച്ചു വിറ്റിരുന്നത് ഒരു രോഗിക്ക് ഒരു വർഷത്തേക്ക് എണ്ണായിരം ഡോളറിനായിരുന്നു. സിപ്ല ഈ മരുന്ന് ഉല്പാദിപ്പിക്കാമെന്ന് ഡോ. രാമറാവുവിനെ അറിയിച്ചു. അമേരിക്കൻ കമ്പനി വിൽക്കുന്നതിന്റെ പത്തിലൊന്ന് വിലക്ക് വില്കാമെന്നും അറിയിച്ചു. അതായത് ഒരു ദിവസം രണ്ടു ഡോളറിന്! സിപ്ലയുടെ ഈ മരുന്നാണ് ആഫ്രിക്കയിലെ ലക്ഷക്കണക്കിന് എയ്ഡ്സ് രോഗികൾക്ക് തുണയായത്.
മൂന്നു വർഷം കഴിഞ് മൂന്നു മരുന്നുകൾ സംയോജിപ്പിച്ചു വളരെ ഫലപ്രദമായ ഒരു ആന്റി റെട്രോവൈറൽ തെറാപ്പിയും സിപ്ല വികസിപ്പിച്ചു. മൂന്ന് ബഹുരാഷ്ട്ര കമ്പനികളാണ് ഈ മൂന്നു മരുന്നുകൾ അപ്പോൾ ഉല്പാദിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നത്. ഒരു വർഷം ഒരു രോഗിക്ക് വേണ്ട മരുന്നിന്റെ വില 12000 ഡോളറായിരുന്നു . 'ഡോക്ടർസ് വിതൗട് ബോർഡേഴ്സ്' എന്ന അന്താരാഷ്ട്ര സംഘടന സിപ്ളയുമായി നടത്തിയ ചർച്ചയിൽ ഈ മൂന്ന് മരുന്നുകളുടെ കൊക്റ്റൈൽ കേവലം 350 ഡോളറിന് വീതം കൊടുക്കാമെന്ന് ധാരണയായി. ന്യൂയോർക്ക് ടൈംസ് ഇപ്രകാരം എഴുതി." നിരവധി ബഹുരാഷ്ട്ര കമ്പനികൾ മരുന്ന് വില കുറക്കാൻ നിർബന്ധിതമാകുന്ന തരത്തിൽ ഒരു ഇന്ത്യൻ കമ്പനി ആഫ്രിക്കയിലെ എയ്ഡ്സ് രോഗികൾക്ക് ഒരു രോഗിക്ക് ഒരു വർഷം എന്ന കണക്കെ 350 ഡോളറിന് ട്രിപ്പിൾ തെറാപ്പി കൊക്റ്റൈൽ ഡ്രഗ് വിൽക്കാൻ ഡോക്ടർമാരുടെ സംഘടനയോട് സമ്മതിച്ചിരിക്കുന്നു". ഈ വാർത്ത പാശ്ചാത്യ മരുന്ന് കമ്പനികളെ ഉലച്ചു. മുപ്പത്തി ഒൻപത് ബഹുരാഷ്ട്ര ഔഷധ കമ്പനികൾ ചേർന്ന് ട്രിപ്‌സ് കരാർ സൗത് ആഫ്രിക്കയും സിപ്ലയും ലംഘിച്ചുവെന്ന് ആരോപിച് പിന്നീട് നിയമയുദ്ധമായിരുന്നു.
ഒരു ന്യൂനപക്ഷത്തിന്റെ സ്വാർത്ഥ താല്പര്യങ്ങളുടെ നഗ്നത മറയ്ക്കുന്ന അത്തിഇല കൊണ്ടുള്ള ഉടയാടയാണ് മുതലാളിത്തം എന്ന് പോൾ.എം. സ്വീസി എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. ഒരു ബഹുരാഷ്ട്ര ആഡിറ്റ് കമ്പനിയായ ഏണെസ്റ് ആൻഡ് യങിൽ ജോലിചെയ്യവേ കുഴഞ്ഞു വീണു മരിച്ച ഇരുപത്തി ആറുകാരിയായ ചാർട്ടേഡ് അക്കൗണ്ടന്റ് അന്നാ സെബാസ്റ്റിൻറെ അമ്മ അനിത സെബാസ്റ്റ്യൻ കമ്പനിക്ക് എഴുതിയ കത്തിൽ ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു," രാവ് ഏറെ ചെല്ലുവോളം, വാരാന്ത്യത്തിൽ പോലും അവൾക്ക് പണിയെടുക്കേണ്ടിവന്നു. അവളുടെ മാനേജർ ക്രിക്കറ്റ് മത്സരമുള്ളപ്പോൾ അവൾക്ക് ജോലി നിശ്ചയിച്ചു കൊടുക്കുന്നത് അത് കഴിഞ്ഞാവും, അതും അവളുടെ സമ്മർദ്ദം കൂട്ടി". അന്നാ സെബാസ്റ്റിൻറെ സംസ്കാരത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഒരു പ്രതിനിധിയെപോലും കമ്പനി അയച്ചില്ലെന്ന് ആ ഭവനം സന്ദർശിച്ച ഈ ലേഖകനോട് അന്നയുടെ പിതാവ് പറഞ്ഞു. എറണാകുളത്ത് തന്നെ ഒരു കമ്പനി ജീവനക്കാരെ ആദരിച്ചത് ഇപ്രകാരമാണ്. “കൊറോ ഹെൽത്തിലെ ജീവനക്കാരെല്ലാം ഇപ്പോൾ തന്നെ സീറ്റിൽ നിന്ന് എഴുനേറ്റുപോകണം, കമ്പനി അടക്കുകയാണ്’. പുതിയ നിയമങ്ങൾ, പുതിയ നീതികൾ!
|Image1=Muthalalithathinte-Nava-Bhavangal
|Image2=Muthalalithathinte-Nava-Bhavangal
}}

Sainyam-Rajyathinte-Oru

2026-09-12T18:06:15Z

VijayanPN: Submissions:Sainyam-Rajyathinte-Oru എന്ന താൾ Sainyam-Rajyathinte-Oru എന്ന തലക്കെട്ടിലേയ്ക്ക് തിരിച്ചുവിടലില്ലാതെ VijayanPN മാറ്റി

{{Article
|Language=Malayalam (ML)
|Displayname=സൈന്യം രാജ്യത്തിന്റെ ഒരു ഉപകരണമാണ്, ആത്മാവല്ല.
|Author=Author:Happymon Jacob
|Published date=2016-11-02
|HomepageStatus=Standard
|Category=രാഷ്ട്രീയം
|Intro=ഒരു ജനാധിപത്യ സമൂഹത്തിൽ ഭരണകൂടത്തിന്റെ എല്ലാ ശാഖകളെയും ചോദ്യം ചെയ്യാനുള്ള അവകാശം പൗരന്മാർക്കുണ്ടെന്നും സൈന്യം എന്നത് രാജ്യത്തിന്റെ ആത്മാവല്ല, മറിച്ച് ഭരണകൂടത്തിന്റെ ഒരു ഉപകരണം മാത്രമാണെന്നും വ്യക്തമാക്കുന്ന ലേഖനം. ജനാധിപത്യ മൂല്യങ്ങളെ ദുർബലപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് രാജ്യത്ത് വളർന്നുവരുന്ന 'സൈനികാരാധന'യെയും രാഷ്ട്രീയ മുതലെടുപ്പുകളെയും കുറിച്ച് ഈ ലേഖനം വിശകലനം ചെയ്യുന്നു.
|Content="വരും‌കാലം 'സൈനികപാളയ' (Garrison State) രാഷ്ട്രങ്ങളുടേതാണ്‌." രണ്ടാം ലോകയുദ്ധകാലത്ത് വളർന്നുവന്ന സൈനിക, സ്വേച്ഛാധിപത്യ പ്രവണതകളോട് പ്രതികരിച്ചുകൊണ്ട് 1941ൽ അമേരിക്കൻ രാഷ്ട്രീയ നിരീക്ഷകൻ ഹാരോൾഡ് ലാസ്‌വെൽ എഴുതി. "അക്രമത്തിൽ പ്രാഗത്ഭ്യവും പ്രാവീണ്യവും ഉള്ളവർ അധികാരം കയ്യാളുന്ന ഒരു ലോകം."

ഭാഗ്യവശാൽ നാം ജീവിക്കുന്ന ഇന്നത്തെലോകം 'സൈനിക പാളയ രാഷ്ട്രങ്ങളു'ടേതല്ല. എന്നാൽ അത്തരം പ്രവണതകൾക്ക് മേൽക്കൈ ലഭിക്കുന്ന സമൂഹങ്ങൾ ഇടയ്ക്കിടെ ആവിർ‌ഭവിക്കാറുണ്ട്. ആരാലും ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടാതെ വളരാൻ അനുവദിക്കപ്പെട്ടപ്പോഴൊക്കെ അവ സ്വതന്ത്ര സമൂഹങ്ങളുടെ ജനാധിപത്യ മൂല്യങ്ങളെ ക്ഷീണിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. അടുത്തകാലത്ത് നമ്മുടെ രാജ്യത്ത് ഉയർന്നുകേൾക്കുന്ന ചില ആശയങ്ങൾ, നമ്മുടെ സമൂഹത്തിൽ അക്രമത്തിൽ വൈശിഷ്ട്യമുള്ളവർക്കും (അതായത് സൈന്യത്തിനും) അനുബന്ധ ആഖ്യാനങ്ങൾക്കും അസുഖകരമാം‌‌വിധം പ്രാമുഖ്യം നൽകാൻ കാരണമാവില്ലേ എന്ന ചോദ്യമുയർത്തുന്നു.

ബി ജെ പി യുടെ വക്താക്കളും കേന്ദ്ര മന്ത്രിമാരും നടത്തുന്ന പ്രസ്താവനകൾ പറയുന്നത് സൈന്യത്തിനേയോ സൈന്യത്തിന്റെ നടപടികളെയോ ചോദ്യം ചെയ്യുകയോ 'സർജിക്കൽ സ്ട്രൈക്ക്' പോലുള്ളവയ്ക്ക് തെളിവുകൾ ആവശ്യപ്പെടുകയോ ചെയ്യുന്നത് ദേശവിരുദ്ധമായ കാര്യമാണെന്നാണ്. തെളിവുകൾ വേണമെന്ന് ശഠിക്കുന്നവർ പാകിസ്ഥാൻ പൗരത്വം തേടണമെന്നാണ് കേന്ദ്രമന്ത്രി ഉമാഭാരതി പറഞ്ഞത്. "നിങ്ങൾ ഒരു പാകിസ്ഥാനി ചാരൻ' എന്നു പറയുന്നതിനു തുല്യം. ദേശീയസുരക്ഷയെക്കുറിച്ച് എന്തെങ്കിലും ചോദ്യമുന്നയിക്കുന്നത്, അത് കാഷ്മീർ ആവട്ടെ, നക്സൽ ആക്രമണമാവട്ടെ, നിന്ദനീയവും ദേശവിരുദ്ധവുമാണ്. ദേശീയ സുരക്ഷാ നയങ്ങളോട്‌ വിയോജിപ്പു പ്രകടിപ്പിക്കുന്നത് രാജ്യദ്രോഹവുമാണ്.

തുറന്ന സമൂഹത്തിന്റെ കാവലാളുകളെന്ന് ഉദ്ഘോഷിക്കപ്പെടുന്ന മാധ്യമങ്ങൾ സ്വാർത്ഥതാല്പര്യങ്ങൾമൂലം ഈയൊരു ആഖ്യാനത്തെ അതേപടി വിഴുങ്ങുകയാണ്. ഒപ്പം തന്നെ ഉല്പതിഷ്ണുക്കളായ ബുദ്ധിജീവികൾ പതുക്കെ പതുക്കെ കീഴടങ്ങുകയുമാണ്.

സൈന്യത്തിൽ നമുക്ക് പൂർണ്ണവിശ്വാസമുള്ളതുകൊണ്ട് അവരോടു തെളിവു ചോദിക്കരുതെന്ന് ഒരു വിഭാഗം മാധ്യമങ്ങൾ പറയുമ്പോൾ, അതൊരു സൈനികനടപടി ആയിരുന്നതിനാൽ രാഷ്ട്രീയക്കാർ അതിന്റെ മേന്മ അവകാശപ്പെടാൻ പാടില്ല എന്ന് മറ്റൊരു വിഭാഗം. രണ്ടു പക്ഷക്കാർക്കും തെറ്റി. ഒരു ആധുനിക ജനാധിപത്യരാഷ്ട്രത്തിലെ പൗരസമൂഹത്തിന് ഭരണകൂടത്തിന്റെ എല്ലാ ശാഖകളേയും ചോദ്യം ചെയ്യാനുള്ള അവകാശമുണ്ട്-അത് ചെയ്യുകയും വേണം. രാഷ്ട്രത്തിന്റെ ഒരു ഉപകരണം മാത്രമാണ് സൈന്യം, നിലവിലുള്ള ഭരണകൂടം അതിന്റെ നയങ്ങൾ നടപ്പിലാക്കാൻ ആ ഉപകരണത്തെ ഉപയോഗിക്കുക മാത്രമാണ് ചെയ്യുന്നത്. 'സൈനിക നടപടി' എന്നൊന്നില്ല. നിലവിലുള്ള ഭരണകൂടത്തിന്റെയാണ് നടപടി. ഭരണകൂടം രാഷ്ട്രീയലാഭത്തിനായി ഇപ്പോൾ ചെയ്തതുപോലെ അതിന് വൻ പബ്ലിസിറ്റി കൊടുക്കണോ എന്നുള്ളത് വേറിട്ടൊരു ചോദ്യം തന്നെയാണ്.

രാഷ്ട്രീയ വ്യവഹാരം സൈനികഭാഷയിലേയ്ക്ക് മാറ്റപ്പെടുന്ന ഒരു സാഹചര്യം നാം കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ഇതിനു ജനപ്രിയത ഏറിവരുന്നു; ചില ചാനലുകൾ സൈനിക പദാവലികൾ അനുകരിച്ചുതുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു, എന്തിന്, അവരുടെ സ്റ്റുഡിയോകളിൽ 'വാർ റൂം' വരെ തുറന്നിരിക്കുന്നു!

നമ്മുടെ രാജ്യം അതിർത്തികൾക്കുള്ളിലും പുറത്തുമുള്ള ശത്രുക്കളുടെ ഭീഷണി നേരിട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണെന്ന് നമ്മുടെ നേതാക്കൾ നിരന്തരമായി ഉരുവിട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. 'ഇത്തരം അപകടസന്ധികളിൽ ശത്രുക്കളെ നേരിടാനായി ഒരുമിക്കുക എന്നത് നമ്മുടെ കർത്തവ്യമാണ്. പാകിസ്ഥാനി കലാകാരന്മാർ പോലും രാജ്യത്തിന് ഭീഷണിയാണ്.' എല്ലാ തലങ്ങളിലും- ഭിന്നാഭിപ്രായത്തിനെതിരെ, ന്യൂനപക്ഷങ്ങൾക്കെതിരെ, വിശാലമായ ലോകവീക്ഷണത്തിനെതിരെ- ആക്രമണോത്സുകത മദിച്ചുയരുന്ന കാലത്തുതന്നെയാണ് ഇതും എന്നത് ശ്രദ്ധിക്കുക. 'ഗാന്ധിയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഹിംസയും കാലഹരണപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.' രാഷ്ട്രത്തിന്റെ 'ശത്രുക്കളെ' ഉൽപാദിപ്പിച്ച്, വേർ‌തിരിച്ച്, ലേബൽ ചെയ്യപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു -'ശസ്ത്രക്രിയക്ക്' തെളിവുചോദിച്ചവർ മുതൽ ജെ എൻ യു വിലെ യുവാക്കൾ വരെ. ശരിയാണ്, കാഷ്മീറിൽ നമ്മുടെ സേനകൾക്കെതിരെയുള്ള ആക്രമണങ്ങൾ വർദ്ധിച്ചിരിക്കുന്നു, താഴ്‌വരയിൽ മുഴങ്ങുന്ന ഇന്ത്യാ വിരുദ്ധ മുദ്രാവാക്യങ്ങളും ഉച്ചസ്ഥായിയിലായിരിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഇതെന്തുകൊണ്ട് എന്ന് നാം ചോദിച്ചുകൂടാ, കാരണം അതു നമ്മുടെ സൈനികരുടെ മനോവീര്യം കെടുത്തും, 'നമ്മളുറങ്ങുമ്പോളും നമ്മെ കാക്കുന്നവർ അവരല്ലേ?'

എന്തുകൊണ്ടാണ് നമ്മൾ ഇത്രയെളുപ്പം യുദ്ധത്തിന്റെയും പകരം‌വീട്ടലിന്റേയും വായ്ത്താരികളിൽ മയങ്ങിപ്പോകുന്നത്?

മനുഷ്യാവകാശപ്രവർത്തകർ രാജ്യതാല്പര്യങ്ങൾക്കെതിരായി പ്രവർത്തിക്കുന്നതായി പ്രചരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. അഫ്‌സ്‌പാ (AFSPA)യെയോ മറ്റ് ഏതെങ്കിലും പ്രത്യേകനിയമത്തിനേയോ വിമർശിക്കുന്നത് ശപിക്കപ്പെട്ട പ്രവർത്തിയാവുന്നു. പോരെങ്കിൽ പൊതുജീവിത, രാഷ്ട്രീയ സ്വാതന്ത്ര്യങ്ങളിൽ സുരക്ഷയുടെ പേരിൽ നിയന്ത്രണങ്ങൾ അടിച്ചേല്പിക്കാനുള്ള പ്രവണത വർദ്ധിച്ചുവരുന്നു.

സൈന്യത്തിൽനിന്ന് വിരമിച്ച ജനറൽമാർക്കാണ് ഇന്ന് ദേശീയസുരക്ഷയുടെ അവസാനവാക്കു പറയാനുള്ള അവകാശം കല്പിച്ചു നൽകിയിരിക്കുന്നത്. അവരിൽ ചിലരെങ്കിലും കക്ഷിരാഷ്ട്രീയാടിസ്ഥാനത്തിൽ നിലപാടുകളെടുക്കുന്നു. ഏറെ നിർണ്ണായകമായ പദവികൾ വഹിച്ചിരുന്നവർ രാഷ്ട്രീയപ്പാർട്ടികളുടെ വാലായി മാറുന്നത് അവർ വഹിച്ചിരുന്ന സ്ഥാനങ്ങൾക്കു ചേർന്നതാണോ? മുമ്പ്, വിരമിച്ച നയതന്ത്രജ്ഞന്മാർ ആയിരുന്നു സുരക്ഷാ ചർച്ചകളിൽ ആധിപത്യം പുലർത്തിയിരുന്നത്. നാം ജീവിക്കുന്ന കാലം നയതന്ത്രജ്ഞതയേക്കാൾ ആക്രമണോത്സുകതയാണ് ആവശ്യപ്പെടുന്നത് എന്ന തോന്നൽകൊണ്ടാവുമോ അംബാസ്സഡർമാർക്കുപകരം ജനറൽമാരെ ചർച്ചാവേദികളിൽ പ്രതിഷ്ഠിക്കുന്നത്? ഒരു സിനിമാതാരം മുതൽ ഒരു രാഷ്ട്രീയക്കാരൻ വരെ ആരെയും പൂജിക്കുന്ന ഒരു രാജ്യത്ത് യോദ്ധാവാണ് പുതിയ നായകൻ: രാഷ്ട്രീയക്കാർക്ക് വിശ്വാസ്യത നഷ്ടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, താരങ്ങളാണെങ്കിൽ അവരുടെ 'പശ്ചാത്തലം' പ്രശ്നമാവുന്നു. 'സൈനികാരാധന' രാഷ്ട്രത്തോടുള്ള നമ്മുടെ കൂറു പ്രദർശിപ്പിക്കാനുള്ള മറ്റൊരു മാർഗ്ഗമായി മാറിയിരിക്കുന്നു.
{{PullQuote|
ആക്രമണത്തിൽ സമർത്ഥരാണെങ്കിലും സൈന്യത്തിന്റെ മനോവീര്യം വളരെ ദുർ‌ബലമാണത്രേ. അതുകൊണ്ട് അവരെ വിമർശിക്കാനെ പാടില്ല, അവർക്ക് അബദ്ധങ്ങൾ പറ്റിയാലും നാം അതു കണ്ടതായി നടിക്കാനേ പാടില്ല, കാരണം അവരുടെ മനോവീര്യം വളരെ ദുർബലമാണല്ലോ.
}}
മനോവീര്യം ഉണ്ടാവുന്നത് ശരിയായ പരിശീലനത്തിലൂടെയും, ഉചിതമായ ആയുധങ്ങളിലൂടെയും, അർഹിക്കുന്ന ശമ്പളത്തിലൂടെയും തൊഴിൽ‌പരമായവൈശിഷ്‌ട്യത്തിലൂടെയുമല്ലേ? ഒരു ജനാധിപത്യത്തിൽ എല്ലാവരും നിരീക്ഷണത്തിനും വിമർശനത്തിനും വിധേയരാണ്. ഇത് രുചിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ, മഹാമോശം എന്നല്ലേ പറയേണ്ടൂ. 'സൈനിക അപ്രമാദിത്വം' എന്ന ആശയം ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടേണ്ടത് നമ്മുടെ നന്മയ്ക് അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്.
{{PullQuote|
അപ്രമാദിത്വമല്ല, മികച്ച പരിശീലനം സിദ്ധിച്ച, തൊഴിൽ‌പരമായി പ്രാഗത്ഭ്യമുള്ള സൈനികരേയാണ് നമുക്കാവശ്യം. കാരണമെന്തെന്നാൽ, സൈന്യം രാജ്യത്തിന്റെ ഒരു ഉപകരണം മാത്രമാണ്, രാജ്യത്തിന്റെ ആത്മാവല്ല.
}}
'സൈനിക പാളയ'രാജ്യം എന്ന ആശയം ദീർഘകാലാടിസ്ഥാനത്തിൽ വിപരീതഫലങ്ങളാണ് രാജ്യത്തിനും ജനങ്ങൾക്കും നൽകുകയെങ്കിലും അധികാരത്തിലിരിക്കുന്നവർക്ക് രാഷ്ട്രീയമായി മുതലെടുപ്പിന് അവസരമൊരുക്കുന്നു. ചരിത്രപരമായിത്തന്നെ നാസി ജർമനിയേയും ഫാസിസ്റ്റ് ഇറ്റലിയേയും താല്പര്യത്തോടെ ഉറ്റുനോക്കിയിരുന്ന സംഘപരിവാറിൽനിന്ന് പ്രത്യയശാസ്ത്രപരമായ നേതൃത്വം സ്വീകരിക്കുന്ന ബിജെപിയ്ക്ക് സൈനികമായ ആഖ്യാനങ്ങൾ സഹായകമായി ഭവിക്കുന്നു എന്നതിൽ തർക്കമില്ല. കുറേക്കൂടി പ്രായോഗികമായ തലത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് പ്രവർത്തനത്തിനും പബ്ലിസിറ്റിക്കുമായി ഉതകുന്ന ഒരു ഉപകരണമായി സൈന്യത്തെ ഉപയോഗിക്കാൻ അവർക്ക് സാധിച്ചിട്ടുണ്ട്.

എന്നാൽ സൈന്യത്തിന്റെ യഥാർത്ഥപ്രശ്നങ്ങൾ അവഗണിക്കപ്പെടുന്നു. ഓഫീസർ‌മാരുടെ വീട്ടുജോലി ചെയ്തുകൊടുക്കേണ്ടിവരുന്ന പട്ടാളക്കാരുടെ അവസ്ഥ ഇതിന്റെ ഒരു ഉദാഹരണമാണ്. 15-16 മണിക്കൂർ തുടർച്ചയായി കാവൽ ജോലി ചെയ്യേണ്ടിവരുന്ന സൈനികനെ നല്ലവണ്ണം പരിപാലിക്കുകയാണ് വേണ്ടത്, പൂജിക്കുകയല്ല.

ഇന്ത്യൻ സൈന്യത്തെ ആധുനികവൽക്കരിക്കുന്നതിലും രാജ്യത്തിന്റെ പ്രതിരോധശക്തിയെ പുഷ്ടിപ്പെടുത്തുന്നതിലും ഗൗരവപരമായ താല്പര്യമുണ്ടെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്ന ഒന്നുംതന്നെ ഈ സർക്കാർ ഇതുവരെയും ചെയ്തിട്ടില്ല. രാഷ്ട്രീയ മുതലെടുപ്പിനായി സൈന്യത്തിന്റെ 'അഹം' ഭാവത്തെ തടവിക്കൊടുത്താൽ മതിയല്ലോ.
|highlight1=ആക്രമണത്തിൽ സമർത്ഥരാണെങ്കിലും സൈന്യത്തിന്റെ മനോവീര്യം വളരെ ദുർ‌ബലമാണത്രേ. അതുകൊണ്ട് അവരെ വിമർശിക്കാനെ പാടില്ല, അവർക്ക് അബദ്ധങ്ങൾ പറ്റിയാലും നാം അതു കണ്ടതായി നടിക്കാനേ പാടില്ല, കാരണം അവരുടെ മനോവീര്യം വളരെ ദുർബലമാണല്ലോ.
|highlight2=അപ്രമാദിത്വമല്ല, മികച്ച പരിശീലനം സിദ്ധിച്ച, തൊഴിൽ‌പരമായി പ്രാഗത്ഭ്യമുള്ള സൈനികരേയാണ് നമുക്കാവശ്യം. കാരണമെന്തെന്നാൽ, സൈന്യം രാജ്യത്തിന്റെ ഒരു ഉപകരണം മാത്രമാണ്, രാജ്യത്തിന്റെ ആത്മാവല്ല.
|Image1=Sainyam-Rajyathinte-Oru-1.jpg
|Image1_credit=The Indian Express
|translator=പി. എൻ. വേണുഗോപാൽ
|source=The Hindu
|source_url=http://www.thehindu.com/opinion/lead/happymon-jacob-on-the-rise-of-the-garrison-state/article9235788.ece
|permission_note='ദ ഹിന്ദു' ദിനപ്പത്രത്തിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ലേഖനത്തിന്റെ സംക്ഷിപ്ത പരിഭാഷ – ലേഖകന്റെ അനുമതിയോടെ — പകർപ്പവകാശം ലേഖകന്)
}}

Sainyam-Rajyathinte-Oru

2026-09-12T18:05:45Z

VijayanPN:

Sainyam-Rajyathinte-Oru

2026-09-12T18:04:43Z

VijayanPN:

{{Article
|Language=Malayalam (ML)
|Displayname=സൈന്യം രാജ്യത്തിന്റെ ഒരു ഉപകരണമാണ്, ആത്മാവല്ല.
|Author=Author:Happymon Jacob
|Published date=2016-11-02
|HomepageStatus=Standard
|Category=രാഷ്ട്രീയം
|Intro=ഒരു ജനാധിപത്യ സമൂഹത്തിൽ ഭരണകൂടത്തിന്റെ എല്ലാ ശാഖകളെയും ചോദ്യം ചെയ്യാനുള്ള അവകാശം പൗരന്മാർക്കുണ്ടെന്നും സൈന്യം എന്നത് രാജ്യത്തിന്റെ ആത്മാവല്ല, മറിച്ച് ഭരണകൂടത്തിന്റെ ഒരു ഉപകരണം മാത്രമാണെന്നും വ്യക്തമാക്കുന്ന ലേഖനം. ജനാധിപത്യ മൂല്യങ്ങളെ ദുർബലപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് രാജ്യത്ത് വളർന്നുവരുന്ന 'സൈനികാരാധന'യെയും രാഷ്ട്രീയ മുതലെടുപ്പുകളെയും കുറിച്ച് ഈ ലേഖനം വിശകലനം ചെയ്യുന്നു.
|Content="വരും‌കാലം 'സൈനികപാളയ' (Garrison State) രാഷ്ട്രങ്ങളുടേതാണ്‌." രണ്ടാം ലോകയുദ്ധകാലത്ത് വളർന്നുവന്ന സൈനിക, സ്വേച്ഛാധിപത്യ പ്രവണതകളോട് പ്രതികരിച്ചുകൊണ്ട് 1941ൽ അമേരിക്കൻ രാഷ്ട്രീയ നിരീക്ഷകൻ ഹാരോൾഡ് ലാസ്‌വെൽ എഴുതി. "അക്രമത്തിൽ പ്രാഗത്ഭ്യവും പ്രാവീണ്യവും ഉള്ളവർ അധികാരം കയ്യാളുന്ന ഒരു ലോകം."

ഭാഗ്യവശാൽ നാം ജീവിക്കുന്ന ഇന്നത്തെലോകം 'സൈനിക പാളയ രാഷ്ട്രങ്ങളു'ടേതല്ല. എന്നാൽ അത്തരം പ്രവണതകൾക്ക് മേൽക്കൈ ലഭിക്കുന്ന സമൂഹങ്ങൾ ഇടയ്ക്കിടെ ആവിർ‌ഭവിക്കാറുണ്ട്. ആരാലും ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടാതെ വളരാൻ അനുവദിക്കപ്പെട്ടപ്പോഴൊക്കെ അവ സ്വതന്ത്ര സമൂഹങ്ങളുടെ ജനാധിപത്യ മൂല്യങ്ങളെ ക്ഷീണിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. അടുത്തകാലത്ത് നമ്മുടെ രാജ്യത്ത് ഉയർന്നുകേൾക്കുന്ന ചില ആശയങ്ങൾ, നമ്മുടെ സമൂഹത്തിൽ അക്രമത്തിൽ വൈശിഷ്ട്യമുള്ളവർക്കും (അതായത് സൈന്യത്തിനും) അനുബന്ധ ആഖ്യാനങ്ങൾക്കും അസുഖകരമാം‌‌വിധം പ്രാമുഖ്യം നൽകാൻ കാരണമാവില്ലേ എന്ന ചോദ്യമുയർത്തുന്നു.

ബി ജെ പി യുടെ വക്താക്കളും കേന്ദ്ര മന്ത്രിമാരും നടത്തുന്ന പ്രസ്താവനകൾ പറയുന്നത് സൈന്യത്തിനേയോ സൈന്യത്തിന്റെ നടപടികളെയോ ചോദ്യം ചെയ്യുകയോ 'സർജിക്കൽ സ്ട്രൈക്ക്' പോലുള്ളവയ്ക്ക് തെളിവുകൾ ആവശ്യപ്പെടുകയോ ചെയ്യുന്നത് ദേശവിരുദ്ധമായ കാര്യമാണെന്നാണ്. തെളിവുകൾ വേണമെന്ന് ശഠിക്കുന്നവർ പാകിസ്ഥാൻ പൗരത്വം തേടണമെന്നാണ് കേന്ദ്രമന്ത്രി ഉമാഭാരതി പറഞ്ഞത്. "നിങ്ങൾ ഒരു പാകിസ്ഥാനി ചാരൻ' എന്നു പറയുന്നതിനു തുല്യം. ദേശീയസുരക്ഷയെക്കുറിച്ച് എന്തെങ്കിലും ചോദ്യമുന്നയിക്കുന്നത്, അത് കാഷ്മീർ ആവട്ടെ, നക്സൽ ആക്രമണമാവട്ടെ, നിന്ദനീയവും ദേശവിരുദ്ധവുമാണ്. ദേശീയ സുരക്ഷാ നയങ്ങളോട്‌ വിയോജിപ്പു പ്രകടിപ്പിക്കുന്നത് രാജ്യദ്രോഹവുമാണ്.

തുറന്ന സമൂഹത്തിന്റെ കാവലാളുകളെന്ന് ഉദ്ഘോഷിക്കപ്പെടുന്ന മാധ്യമങ്ങൾ സ്വാർത്ഥതാല്പര്യങ്ങൾമൂലം ഈയൊരു ആഖ്യാനത്തെ അതേപടി വിഴുങ്ങുകയാണ്. ഒപ്പം തന്നെ ഉല്പതിഷ്ണുക്കളായ ബുദ്ധിജീവികൾ പതുക്കെ പതുക്കെ കീഴടങ്ങുകയുമാണ്.

സൈന്യത്തിൽ നമുക്ക് പൂർണ്ണവിശ്വാസമുള്ളതുകൊണ്ട് അവരോടു തെളിവു ചോദിക്കരുതെന്ന് ഒരു വിഭാഗം മാധ്യമങ്ങൾ പറയുമ്പോൾ, അതൊരു സൈനികനടപടി ആയിരുന്നതിനാൽ രാഷ്ട്രീയക്കാർ അതിന്റെ മേന്മ അവകാശപ്പെടാൻ പാടില്ല എന്ന് മറ്റൊരു വിഭാഗം. രണ്ടു പക്ഷക്കാർക്കും തെറ്റി. ഒരു ആധുനിക ജനാധിപത്യരാഷ്ട്രത്തിലെ പൗരസമൂഹത്തിന് ഭരണകൂടത്തിന്റെ എല്ലാ ശാഖകളേയും ചോദ്യം ചെയ്യാനുള്ള അവകാശമുണ്ട്-അത് ചെയ്യുകയും വേണം. രാഷ്ട്രത്തിന്റെ ഒരു ഉപകരണം മാത്രമാണ് സൈന്യം, നിലവിലുള്ള ഭരണകൂടം അതിന്റെ നയങ്ങൾ നടപ്പിലാക്കാൻ ആ ഉപകരണത്തെ ഉപയോഗിക്കുക മാത്രമാണ് ചെയ്യുന്നത്. 'സൈനിക നടപടി' എന്നൊന്നില്ല. നിലവിലുള്ള ഭരണകൂടത്തിന്റെയാണ് നടപടി. ഭരണകൂടം രാഷ്ട്രീയലാഭത്തിനായി ഇപ്പോൾ ചെയ്തതുപോലെ അതിന് വൻ പബ്ലിസിറ്റി കൊടുക്കണോ എന്നുള്ളത് വേറിട്ടൊരു ചോദ്യം തന്നെയാണ്.

രാഷ്ട്രീയ വ്യവഹാരം സൈനികഭാഷയിലേയ്ക്ക് മാറ്റപ്പെടുന്ന ഒരു സാഹചര്യം നാം കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ഇതിനു ജനപ്രിയത ഏറിവരുന്നു; ചില ചാനലുകൾ സൈനിക പദാവലികൾ അനുകരിച്ചുതുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു, എന്തിന്, അവരുടെ സ്റ്റുഡിയോകളിൽ 'വാർ റൂം' വരെ തുറന്നിരിക്കുന്നു!

നമ്മുടെ രാജ്യം അതിർത്തികൾക്കുള്ളിലും പുറത്തുമുള്ള ശത്രുക്കളുടെ ഭീഷണി നേരിട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണെന്ന് നമ്മുടെ നേതാക്കൾ നിരന്തരമായി ഉരുവിട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. 'ഇത്തരം അപകടസന്ധികളിൽ ശത്രുക്കളെ നേരിടാനായി ഒരുമിക്കുക എന്നത് നമ്മുടെ കർത്തവ്യമാണ്. പാകിസ്ഥാനി കലാകാരന്മാർ പോലും രാജ്യത്തിന് ഭീഷണിയാണ്.' എല്ലാ തലങ്ങളിലും- ഭിന്നാഭിപ്രായത്തിനെതിരെ, ന്യൂനപക്ഷങ്ങൾക്കെതിരെ, വിശാലമായ ലോകവീക്ഷണത്തിനെതിരെ- ആക്രമണോത്സുകത മദിച്ചുയരുന്ന കാലത്തുതന്നെയാണ് ഇതും എന്നത് ശ്രദ്ധിക്കുക. 'ഗാന്ധിയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഹിംസയും കാലഹരണപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.' രാഷ്ട്രത്തിന്റെ 'ശത്രുക്കളെ' ഉൽപാദിപ്പിച്ച്, വേർ‌തിരിച്ച്, ലേബൽ ചെയ്യപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു -'ശസ്ത്രക്രിയക്ക്' തെളിവുചോദിച്ചവർ മുതൽ ജെ എൻ യു വിലെ യുവാക്കൾ വരെ. ശരിയാണ്, കാഷ്മീറിൽ നമ്മുടെ സേനകൾക്കെതിരെയുള്ള ആക്രമണങ്ങൾ വർദ്ധിച്ചിരിക്കുന്നു, താഴ്‌വരയിൽ മുഴങ്ങുന്ന ഇന്ത്യാ വിരുദ്ധ മുദ്രാവാക്യങ്ങളും ഉച്ചസ്ഥായിയിലായിരിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഇതെന്തുകൊണ്ട് എന്ന് നാം ചോദിച്ചുകൂടാ, കാരണം അതു നമ്മുടെ സൈനികരുടെ മനോവീര്യം കെടുത്തും, 'നമ്മളുറങ്ങുമ്പോളും നമ്മെ കാക്കുന്നവർ അവരല്ലേ?'

എന്തുകൊണ്ടാണ് നമ്മൾ ഇത്രയെളുപ്പം യുദ്ധത്തിന്റെയും പകരം‌വീട്ടലിന്റേയും വായ്ത്താരികളിൽ മയങ്ങിപ്പോകുന്നത്?

മനുഷ്യാവകാശപ്രവർത്തകർ രാജ്യതാല്പര്യങ്ങൾക്കെതിരായി പ്രവർത്തിക്കുന്നതായി പ്രചരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. അഫ്‌സ്‌പാ (AFSPA)യെയോ മറ്റ് ഏതെങ്കിലും പ്രത്യേകനിയമത്തിനേയോ വിമർശിക്കുന്നത് ശപിക്കപ്പെട്ട പ്രവർത്തിയാവുന്നു. പോരെങ്കിൽ പൊതുജീവിത, രാഷ്ട്രീയ സ്വാതന്ത്ര്യങ്ങളിൽ സുരക്ഷയുടെ പേരിൽ നിയന്ത്രണങ്ങൾ അടിച്ചേല്പിക്കാനുള്ള പ്രവണത വർദ്ധിച്ചുവരുന്നു.

സൈന്യത്തിൽനിന്ന് വിരമിച്ച ജനറൽമാർക്കാണ് ഇന്ന് ദേശീയസുരക്ഷയുടെ അവസാനവാക്കു പറയാനുള്ള അവകാശം കല്പിച്ചു നൽകിയിരിക്കുന്നത്. അവരിൽ ചിലരെങ്കിലും കക്ഷിരാഷ്ട്രീയാടിസ്ഥാനത്തിൽ നിലപാടുകളെടുക്കുന്നു. ഏറെ നിർണ്ണായകമായ പദവികൾ വഹിച്ചിരുന്നവർ രാഷ്ട്രീയപ്പാർട്ടികളുടെ വാലായി മാറുന്നത് അവർ വഹിച്ചിരുന്ന സ്ഥാനങ്ങൾക്കു ചേർന്നതാണോ? മുമ്പ്, വിരമിച്ച നയതന്ത്രജ്ഞന്മാർ ആയിരുന്നു സുരക്ഷാ ചർച്ചകളിൽ ആധിപത്യം പുലർത്തിയിരുന്നത്. നാം ജീവിക്കുന്ന കാലം നയതന്ത്രജ്ഞതയേക്കാൾ ആക്രമണോത്സുകതയാണ് ആവശ്യപ്പെടുന്നത് എന്ന തോന്നൽകൊണ്ടാവുമോ അംബാസ്സഡർമാർക്കുപകരം ജനറൽമാരെ ചർച്ചാവേദികളിൽ പ്രതിഷ്ഠിക്കുന്നത്? ഒരു സിനിമാതാരം മുതൽ ഒരു രാഷ്ട്രീയക്കാരൻ വരെ ആരെയും പൂജിക്കുന്ന ഒരു രാജ്യത്ത് യോദ്ധാവാണ് പുതിയ നായകൻ: രാഷ്ട്രീയക്കാർക്ക് വിശ്വാസ്യത നഷ്ടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, താരങ്ങളാണെങ്കിൽ അവരുടെ 'പശ്ചാത്തലം' പ്രശ്നമാവുന്നു. 'സൈനികാരാധന' രാഷ്ട്രത്തോടുള്ള നമ്മുടെ കൂറു പ്രദർശിപ്പിക്കാനുള്ള മറ്റൊരു മാർഗ്ഗമായി മാറിയിരിക്കുന്നു.
{{PullQuote|
ആക്രമണത്തിൽ സമർത്ഥരാണെങ്കിലും സൈന്യത്തിന്റെ മനോവീര്യം വളരെ ദുർ‌ബലമാണത്രേ. അതുകൊണ്ട് അവരെ വിമർശിക്കാനെ പാടില്ല, അവർക്ക് അബദ്ധങ്ങൾ പറ്റിയാലും നാം അതു കണ്ടതായി നടിക്കാനേ പാടില്ല, കാരണം അവരുടെ മനോവീര്യം വളരെ ദുർബലമാണല്ലോ.
}}
മനോവീര്യം ഉണ്ടാവുന്നത് ശരിയായ പരിശീലനത്തിലൂടെയും, ഉചിതമായ ആയുധങ്ങളിലൂടെയും, അർഹിക്കുന്ന ശമ്പളത്തിലൂടെയും തൊഴിൽ‌പരമായവൈശിഷ്‌ട്യത്തിലൂടെയുമല്ലേ? ഒരു ജനാധിപത്യത്തിൽ എല്ലാവരും നിരീക്ഷണത്തിനും വിമർശനത്തിനും വിധേയരാണ്. ഇത് രുചിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ, മഹാമോശം എന്നല്ലേ പറയേണ്ടൂ. 'സൈനിക അപ്രമാദിത്വം' എന്ന ആശയം ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടേണ്ടത് നമ്മുടെ നന്മയ്ക് അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്.
{{PullQuote|
അപ്രമാദിത്വമല്ല, മികച്ച പരിശീലനം സിദ്ധിച്ച, തൊഴിൽ‌പരമായി പ്രാഗത്ഭ്യമുള്ള സൈനികരേയാണ് നമുക്കാവശ്യം. കാരണമെന്തെന്നാൽ, സൈന്യം രാജ്യത്തിന്റെ ഒരു ഉപകരണം മാത്രമാണ്, രാജ്യത്തിന്റെ ആത്മാവല്ല.
}}
'സൈനിക പാളയ'രാജ്യം എന്ന ആശയം ദീർഘകാലാടിസ്ഥാനത്തിൽ വിപരീതഫലങ്ങളാണ് രാജ്യത്തിനും ജനങ്ങൾക്കും നൽകുകയെങ്കിലും അധികാരത്തിലിരിക്കുന്നവർക്ക് രാഷ്ട്രീയമായി മുതലെടുപ്പിന് അവസരമൊരുക്കുന്നു. ചരിത്രപരമായിത്തന്നെ നാസി ജർമനിയേയും ഫാസിസ്റ്റ് ഇറ്റലിയേയും താല്പര്യത്തോടെ ഉറ്റുനോക്കിയിരുന്ന സംഘപരിവാറിൽനിന്ന് പ്രത്യയശാസ്ത്രപരമായ നേതൃത്വം സ്വീകരിക്കുന്ന ബിജെപിയ്ക്ക് സൈനികമായ ആഖ്യാനങ്ങൾ സഹായകമായി ഭവിക്കുന്നു എന്നതിൽ തർക്കമില്ല. കുറേക്കൂടി പ്രായോഗികമായ തലത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് പ്രവർത്തനത്തിനും പബ്ലിസിറ്റിക്കുമായി ഉതകുന്ന ഒരു ഉപകരണമായി സൈന്യത്തെ ഉപയോഗിക്കാൻ അവർക്ക് സാധിച്ചിട്ടുണ്ട്.

എന്നാൽ സൈന്യത്തിന്റെ യഥാർത്ഥപ്രശ്നങ്ങൾ അവഗണിക്കപ്പെടുന്നു. ഓഫീസർ‌മാരുടെ വീട്ടുജോലി ചെയ്തുകൊടുക്കേണ്ടിവരുന്ന പട്ടാളക്കാരുടെ അവസ്ഥ ഇതിന്റെ ഒരു ഉദാഹരണമാണ്. 15-16 മണിക്കൂർ തുടർച്ചയായി കാവൽ ജോലി ചെയ്യേണ്ടിവരുന്ന സൈനികനെ നല്ലവണ്ണം പരിപാലിക്കുകയാണ് വേണ്ടത്, പൂജിക്കുകയല്ല.

ഇന്ത്യൻ സൈന്യത്തെ ആധുനികവൽക്കരിക്കുന്നതിലും രാജ്യത്തിന്റെ പ്രതിരോധശക്തിയെ പുഷ്ടിപ്പെടുത്തുന്നതിലും ഗൗരവപരമായ താല്പര്യമുണ്ടെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്ന ഒന്നുംതന്നെ ഈ സർക്കാർ ഇതുവരെയും ചെയ്തിട്ടില്ല. രാഷ്ട്രീയ മുതലെടുപ്പിനായി സൈന്യത്തിന്റെ 'അഹം' ഭാവത്തെ തടവിക്കൊടുത്താൽ മതിയല്ലോ.
|highlight1=ആക്രമണത്തിൽ സമർത്ഥരാണെങ്കിലും സൈന്യത്തിന്റെ മനോവീര്യം വളരെ ദുർ‌ബലമാണത്രേ. അതുകൊണ്ട് അവരെ വിമർശിക്കാനെ പാടില്ല, അവർക്ക് അബദ്ധങ്ങൾ പറ്റിയാലും നാം അതു കണ്ടതായി നടിക്കാനേ പാടില്ല, കാരണം അവരുടെ മനോവീര്യം വളരെ ദുർബലമാണല്ലോ.
|highlight2=അപ്രമാദിത്വമല്ല, മികച്ച പരിശീലനം സിദ്ധിച്ച, തൊഴിൽ‌പരമായി പ്രാഗത്ഭ്യമുള്ള സൈനികരേയാണ് നമുക്കാവശ്യം. കാരണമെന്തെന്നാൽ, സൈന്യം രാജ്യത്തിന്റെ ഒരു ഉപകരണം മാത്രമാണ്, രാജ്യത്തിന്റെ ആത്മാവല്ല.
|Image1=Sainyam-Rajyathinte-Oru-1.jpg
|Image1_credit=The Indian Express
|source=The Hindu
|source_url=http://www.thehindu.com/opinion/lead/happymon-jacob-on-the-rise-of-the-garrison-state/article9235788.ece
|permission_note='ദ ഹിന്ദു' ദിനപ്പത്രത്തിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ലേഖനത്തിന്റെ സംക്ഷിപ്ത പരിഭാഷ – ലേഖകന്റെ അനുമതിയോടെ — പകർപ്പവകാശം ലേഖകന്)
}}

Sainyam-Rajyathinte-Oru

2026-09-12T18:03:37Z

VijayanPN: '{{Article |Language=Malayalam (ML) |Displayname=സൈന്യം രാജ്യത്തിന്റെ ഒരു ഉപകരണമാണ്, ആത്മാവല്ല. |Author=Author:Happymon Jacob |Published date=2016-11-02 |HomepageStatus=Standard |Category=രാഷ്ട്രീയം |Intro=ഒരു ജനാധിപത്യ സമൂഹത്തിൽ ഭരണകൂടത്തിന്റെ എല...' താൾ സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്നു

{{Article
|Language=Malayalam (ML)
|Displayname=സൈന്യം രാജ്യത്തിന്റെ ഒരു ഉപകരണമാണ്, ആത്മാവല്ല.
|Author=Author:Happymon Jacob
|Published date=2016-11-02
|HomepageStatus=Standard
|Category=രാഷ്ട്രീയം
|Intro=ഒരു ജനാധിപത്യ സമൂഹത്തിൽ ഭരണകൂടത്തിന്റെ എല്ലാ ശാഖകളെയും ചോദ്യം ചെയ്യാനുള്ള അവകാശം പൗരന്മാർക്കുണ്ടെന്നും സൈന്യം എന്നത് രാജ്യത്തിന്റെ ആത്മാവല്ല, മറിച്ച് ഭരണകൂടത്തിന്റെ ഒരു ഉപകരണം മാത്രമാണെന്നും വ്യക്തമാക്കുന്ന ലേഖനം. ജനാധിപത്യ മൂല്യങ്ങളെ ദുർബലപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് രാജ്യത്ത് വളർന്നുവരുന്ന 'സൈനികാരാധന'യെയും രാഷ്ട്രീയ മുതലെടുപ്പുകളെയും കുറിച്ച് ഈ ലേഖനം വിശകലനം ചെയ്യുന്നു.
|Content="വരും‌കാലം 'സൈനികപാളയ' (Garrison State) രാഷ്ട്രങ്ങളുടേതാണ്‌." രണ്ടാം ലോകയുദ്ധകാലത്ത് വളർന്നുവന്ന സൈനിക, സ്വേച്ഛാധിപത്യ പ്രവണതകളോട് പ്രതികരിച്ചുകൊണ്ട് 1941ൽ അമേരിക്കൻ രാഷ്ട്രീയ നിരീക്ഷകൻ ഹാരോൾഡ് ലാസ്‌വെൽ എഴുതി. "അക്രമത്തിൽ പ്രാഗത്ഭ്യവും പ്രാവീണ്യവും ഉള്ളവർ അധികാരം കയ്യാളുന്ന ഒരു ലോകം."

ഭാഗ്യവശാൽ നാം ജീവിക്കുന്ന ഇന്നത്തെലോകം 'സൈനിക പാളയ രാഷ്ട്രങ്ങളു'ടേതല്ല. എന്നാൽ അത്തരം പ്രവണതകൾക്ക് മേൽക്കൈ ലഭിക്കുന്ന സമൂഹങ്ങൾ ഇടയ്ക്കിടെ ആവിർ‌ഭവിക്കാറുണ്ട്. ആരാലും ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടാതെ വളരാൻ അനുവദിക്കപ്പെട്ടപ്പോഴൊക്കെ അവ സ്വതന്ത്ര സമൂഹങ്ങളുടെ ജനാധിപത്യ മൂല്യങ്ങളെ ക്ഷീണിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. അടുത്തകാലത്ത് നമ്മുടെ രാജ്യത്ത് ഉയർന്നുകേൾക്കുന്ന ചില ആശയങ്ങൾ, നമ്മുടെ സമൂഹത്തിൽ അക്രമത്തിൽ വൈശിഷ്ട്യമുള്ളവർക്കും (അതായത് സൈന്യത്തിനും) അനുബന്ധ ആഖ്യാനങ്ങൾക്കും അസുഖകരമാം‌‌വിധം പ്രാമുഖ്യം നൽകാൻ കാരണമാവില്ലേ എന്ന ചോദ്യമുയർത്തുന്നു.

ബി ജെ പി യുടെ വക്താക്കളും കേന്ദ്ര മന്ത്രിമാരും നടത്തുന്ന പ്രസ്താവനകൾ പറയുന്നത് സൈന്യത്തിനേയോ സൈന്യത്തിന്റെ നടപടികളെയോ ചോദ്യം ചെയ്യുകയോ 'സർജിക്കൽ സ്ട്രൈക്ക്' പോലുള്ളവയ്ക്ക് തെളിവുകൾ ആവശ്യപ്പെടുകയോ ചെയ്യുന്നത് ദേശവിരുദ്ധമായ കാര്യമാണെന്നാണ്. തെളിവുകൾ വേണമെന്ന് ശഠിക്കുന്നവർ പാകിസ്ഥാൻ പൗരത്വം തേടണമെന്നാണ് കേന്ദ്രമന്ത്രി ഉമാഭാരതി പറഞ്ഞത്. "നിങ്ങൾ ഒരു പാകിസ്ഥാനി ചാരൻ' എന്നു പറയുന്നതിനു തുല്യം. ദേശീയസുരക്ഷയെക്കുറിച്ച് എന്തെങ്കിലും ചോദ്യമുന്നയിക്കുന്നത്, അത് കാഷ്മീർ ആവട്ടെ, നക്സൽ ആക്രമണമാവട്ടെ, നിന്ദനീയവും ദേശവിരുദ്ധവുമാണ്. ദേശീയ സുരക്ഷാ നയങ്ങളോട്‌ വിയോജിപ്പു പ്രകടിപ്പിക്കുന്നത് രാജ്യദ്രോഹവുമാണ്.

തുറന്ന സമൂഹത്തിന്റെ കാവലാളുകളെന്ന് ഉദ്ഘോഷിക്കപ്പെടുന്ന മാധ്യമങ്ങൾ സ്വാർത്ഥതാല്പര്യങ്ങൾമൂലം ഈയൊരു ആഖ്യാനത്തെ അതേപടി വിഴുങ്ങുകയാണ്. ഒപ്പം തന്നെ ഉല്പതിഷ്ണുക്കളായ ബുദ്ധിജീവികൾ പതുക്കെ പതുക്കെ കീഴടങ്ങുകയുമാണ്.

സൈന്യത്തിൽ നമുക്ക് പൂർണ്ണവിശ്വാസമുള്ളതുകൊണ്ട് അവരോടു തെളിവു ചോദിക്കരുതെന്ന് ഒരു വിഭാഗം മാധ്യമങ്ങൾ പറയുമ്പോൾ, അതൊരു സൈനികനടപടി ആയിരുന്നതിനാൽ രാഷ്ട്രീയക്കാർ അതിന്റെ മേന്മ അവകാശപ്പെടാൻ പാടില്ല എന്ന് മറ്റൊരു വിഭാഗം. രണ്ടു പക്ഷക്കാർക്കും തെറ്റി. ഒരു ആധുനിക ജനാധിപത്യരാഷ്ട്രത്തിലെ പൗരസമൂഹത്തിന് ഭരണകൂടത്തിന്റെ എല്ലാ ശാഖകളേയും ചോദ്യം ചെയ്യാനുള്ള അവകാശമുണ്ട്-അത് ചെയ്യുകയും വേണം. രാഷ്ട്രത്തിന്റെ ഒരു ഉപകരണം മാത്രമാണ് സൈന്യം, നിലവിലുള്ള ഭരണകൂടം അതിന്റെ നയങ്ങൾ നടപ്പിലാക്കാൻ ആ ഉപകരണത്തെ ഉപയോഗിക്കുക മാത്രമാണ് ചെയ്യുന്നത്. 'സൈനിക നടപടി' എന്നൊന്നില്ല. നിലവിലുള്ള ഭരണകൂടത്തിന്റെയാണ് നടപടി. ഭരണകൂടം രാഷ്ട്രീയലാഭത്തിനായി ഇപ്പോൾ ചെയ്തതുപോലെ അതിന് വൻ പബ്ലിസിറ്റി കൊടുക്കണോ എന്നുള്ളത് വേറിട്ടൊരു ചോദ്യം തന്നെയാണ്.

രാഷ്ട്രീയ വ്യവഹാരം സൈനികഭാഷയിലേയ്ക്ക് മാറ്റപ്പെടുന്ന ഒരു സാഹചര്യം നാം കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ഇതിനു ജനപ്രിയത ഏറിവരുന്നു; ചില ചാനലുകൾ സൈനിക പദാവലികൾ അനുകരിച്ചുതുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു, എന്തിന്, അവരുടെ സ്റ്റുഡിയോകളിൽ 'വാർ റൂം' വരെ തുറന്നിരിക്കുന്നു!

നമ്മുടെ രാജ്യം അതിർത്തികൾക്കുള്ളിലും പുറത്തുമുള്ള ശത്രുക്കളുടെ ഭീഷണി നേരിട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണെന്ന് നമ്മുടെ നേതാക്കൾ നിരന്തരമായി ഉരുവിട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. 'ഇത്തരം അപകടസന്ധികളിൽ ശത്രുക്കളെ നേരിടാനായി ഒരുമിക്കുക എന്നത് നമ്മുടെ കർത്തവ്യമാണ്. പാകിസ്ഥാനി കലാകാരന്മാർ പോലും രാജ്യത്തിന് ഭീഷണിയാണ്.' എല്ലാ തലങ്ങളിലും- ഭിന്നാഭിപ്രായത്തിനെതിരെ, ന്യൂനപക്ഷങ്ങൾക്കെതിരെ, വിശാലമായ ലോകവീക്ഷണത്തിനെതിരെ- ആക്രമണോത്സുകത മദിച്ചുയരുന്ന കാലത്തുതന്നെയാണ് ഇതും എന്നത് ശ്രദ്ധിക്കുക. 'ഗാന്ധിയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഹിംസയും കാലഹരണപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.' രാഷ്ട്രത്തിന്റെ 'ശത്രുക്കളെ' ഉൽപാദിപ്പിച്ച്, വേർ‌തിരിച്ച്, ലേബൽ ചെയ്യപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു -'ശസ്ത്രക്രിയക്ക്' തെളിവുചോദിച്ചവർ മുതൽ ജെ എൻ യു വിലെ യുവാക്കൾ വരെ. ശരിയാണ്, കാഷ്മീറിൽ നമ്മുടെ സേനകൾക്കെതിരെയുള്ള ആക്രമണങ്ങൾ വർദ്ധിച്ചിരിക്കുന്നു, താഴ്‌വരയിൽ മുഴങ്ങുന്ന ഇന്ത്യാ വിരുദ്ധ മുദ്രാവാക്യങ്ങളും ഉച്ചസ്ഥായിയിലായിരിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഇതെന്തുകൊണ്ട് എന്ന് നാം ചോദിച്ചുകൂടാ, കാരണം അതു നമ്മുടെ സൈനികരുടെ മനോവീര്യം കെടുത്തും, 'നമ്മളുറങ്ങുമ്പോളും നമ്മെ കാക്കുന്നവർ അവരല്ലേ?'

എന്തുകൊണ്ടാണ് നമ്മൾ ഇത്രയെളുപ്പം യുദ്ധത്തിന്റെയും പകരം‌വീട്ടലിന്റേയും വായ്ത്താരികളിൽ മയങ്ങിപ്പോകുന്നത്?

മനുഷ്യാവകാശപ്രവർത്തകർ രാജ്യതാല്പര്യങ്ങൾക്കെതിരായി പ്രവർത്തിക്കുന്നതായി പ്രചരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. അഫ്‌സ്‌പാ (AFSPA)യെയോ മറ്റ് ഏതെങ്കിലും പ്രത്യേകനിയമത്തിനേയോ വിമർശിക്കുന്നത് ശപിക്കപ്പെട്ട പ്രവർത്തിയാവുന്നു. പോരെങ്കിൽ പൊതുജീവിത, രാഷ്ട്രീയ സ്വാതന്ത്ര്യങ്ങളിൽ സുരക്ഷയുടെ പേരിൽ നിയന്ത്രണങ്ങൾ അടിച്ചേല്പിക്കാനുള്ള പ്രവണത വർദ്ധിച്ചുവരുന്നു.

സൈന്യത്തിൽനിന്ന് വിരമിച്ച ജനറൽമാർക്കാണ് ഇന്ന് ദേശീയസുരക്ഷയുടെ അവസാനവാക്കു പറയാനുള്ള അവകാശം കല്പിച്ചു നൽകിയിരിക്കുന്നത്. അവരിൽ ചിലരെങ്കിലും കക്ഷിരാഷ്ട്രീയാടിസ്ഥാനത്തിൽ നിലപാടുകളെടുക്കുന്നു. ഏറെ നിർണ്ണായകമായ പദവികൾ വഹിച്ചിരുന്നവർ രാഷ്ട്രീയപ്പാർട്ടികളുടെ വാലായി മാറുന്നത് അവർ വഹിച്ചിരുന്ന സ്ഥാനങ്ങൾക്കു ചേർന്നതാണോ? മുമ്പ്, വിരമിച്ച നയതന്ത്രജ്ഞന്മാർ ആയിരുന്നു സുരക്ഷാ ചർച്ചകളിൽ ആധിപത്യം പുലർത്തിയിരുന്നത്. നാം ജീവിക്കുന്ന കാലം നയതന്ത്രജ്ഞതയേക്കാൾ ആക്രമണോത്സുകതയാണ് ആവശ്യപ്പെടുന്നത് എന്ന തോന്നൽകൊണ്ടാവുമോ അംബാസ്സഡർമാർക്കുപകരം ജനറൽമാരെ ചർച്ചാവേദികളിൽ പ്രതിഷ്ഠിക്കുന്നത്? ഒരു സിനിമാതാരം മുതൽ ഒരു രാഷ്ട്രീയക്കാരൻ വരെ ആരെയും പൂജിക്കുന്ന ഒരു രാജ്യത്ത് യോദ്ധാവാണ് പുതിയ നായകൻ: രാഷ്ട്രീയക്കാർക്ക് വിശ്വാസ്യത നഷ്ടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, താരങ്ങളാണെങ്കിൽ അവരുടെ 'പശ്ചാത്തലം' പ്രശ്നമാവുന്നു. 'സൈനികാരാധന' രാഷ്ട്രത്തോടുള്ള നമ്മുടെ കൂറു പ്രദർശിപ്പിക്കാനുള്ള മറ്റൊരു മാർഗ്ഗമായി മാറിയിരിക്കുന്നു.
{{PullQuote|
ആക്രമണത്തിൽ സമർത്ഥരാണെങ്കിലും സൈന്യത്തിന്റെ മനോവീര്യം വളരെ ദുർ‌ബലമാണത്രേ. അതുകൊണ്ട് അവരെ വിമർശിക്കാനെ പാടില്ല, അവർക്ക് അബദ്ധങ്ങൾ പറ്റിയാലും നാം അതു കണ്ടതായി നടിക്കാനേ പാടില്ല, കാരണം അവരുടെ മനോവീര്യം വളരെ ദുർബലമാണല്ലോ.
}}
മനോവീര്യം ഉണ്ടാവുന്നത് ശരിയായ പരിശീലനത്തിലൂടെയും, ഉചിതമായ ആയുധങ്ങളിലൂടെയും, അർഹിക്കുന്ന ശമ്പളത്തിലൂടെയും തൊഴിൽ‌പരമായവൈശിഷ്‌ട്യത്തിലൂടെയുമല്ലേ? ഒരു ജനാധിപത്യത്തിൽ എല്ലാവരും നിരീക്ഷണത്തിനും വിമർശനത്തിനും വിധേയരാണ്. ഇത് രുചിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ, മഹാമോശം എന്നല്ലേ പറയേണ്ടൂ. 'സൈനിക അപ്രമാദിത്വം' എന്ന ആശയം ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടേണ്ടത് നമ്മുടെ നന്മയ്ക് അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്.
{{PullQuote|
അപ്രമാദിത്വമല്ല, മികച്ച പരിശീലനം സിദ്ധിച്ച, തൊഴിൽ‌പരമായി പ്രാഗത്ഭ്യമുള്ള സൈനികരേയാണ് നമുക്കാവശ്യം. കാരണമെന്തെന്നാൽ, സൈന്യം രാജ്യത്തിന്റെ ഒരു ഉപകരണം മാത്രമാണ്, രാജ്യത്തിന്റെ ആത്മാവല്ല.
}}
'സൈനിക പാളയ'രാജ്യം എന്ന ആശയം ദീർഘകാലാടിസ്ഥാനത്തിൽ വിപരീതഫലങ്ങളാണ് രാജ്യത്തിനും ജനങ്ങൾക്കും നൽകുകയെങ്കിലും അധികാരത്തിലിരിക്കുന്നവർക്ക് രാഷ്ട്രീയമായി മുതലെടുപ്പിന് അവസരമൊരുക്കുന്നു. ചരിത്രപരമായിത്തന്നെ നാസി ജർമനിയേയും ഫാസിസ്റ്റ് ഇറ്റലിയേയും താല്പര്യത്തോടെ ഉറ്റുനോക്കിയിരുന്ന സംഘപരിവാറിൽനിന്ന് പ്രത്യയശാസ്ത്രപരമായ നേതൃത്വം സ്വീകരിക്കുന്ന ബിജെപിയ്ക്ക് സൈനികമായ ആഖ്യാനങ്ങൾ സഹായകമായി ഭവിക്കുന്നു എന്നതിൽ തർക്കമില്ല. കുറേക്കൂടി പ്രായോഗികമായ തലത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് പ്രവർത്തനത്തിനും പബ്ലിസിറ്റിക്കുമായി ഉതകുന്ന ഒരു ഉപകരണമായി സൈന്യത്തെ ഉപയോഗിക്കാൻ അവർക്ക് സാധിച്ചിട്ടുണ്ട്.

എന്നാൽ സൈന്യത്തിന്റെ യഥാർത്ഥപ്രശ്നങ്ങൾ അവഗണിക്കപ്പെടുന്നു. ഓഫീസർ‌മാരുടെ വീട്ടുജോലി ചെയ്തുകൊടുക്കേണ്ടിവരുന്ന പട്ടാളക്കാരുടെ അവസ്ഥ ഇതിന്റെ ഒരു ഉദാഹരണമാണ്. 15-16 മണിക്കൂർ തുടർച്ചയായി കാവൽ ജോലി ചെയ്യേണ്ടിവരുന്ന സൈനികനെ നല്ലവണ്ണം പരിപാലിക്കുകയാണ് വേണ്ടത്, പൂജിക്കുകയല്ല.

ഇന്ത്യൻ സൈന്യത്തെ ആധുനികവൽക്കരിക്കുന്നതിലും രാജ്യത്തിന്റെ പ്രതിരോധശക്തിയെ പുഷ്ടിപ്പെടുത്തുന്നതിലും ഗൗരവപരമായ താല്പര്യമുണ്ടെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്ന ഒന്നുംതന്നെ ഈ സർക്കാർ ഇതുവരെയും ചെയ്തിട്ടില്ല. രാഷ്ട്രീയ മുതലെടുപ്പിനായി സൈന്യത്തിന്റെ 'അഹം' ഭാവത്തെ തടവിക്കൊടുത്താൽ മതിയല്ലോ.
|highlight1=ആക്രമണത്തിൽ സമർത്ഥരാണെങ്കിലും സൈന്യത്തിന്റെ മനോവീര്യം വളരെ ദുർ‌ബലമാണത്രേ. അതുകൊണ്ട് അവരെ വിമർശിക്കാനെ പാടില്ല, അവർക്ക് അബദ്ധങ്ങൾ പറ്റിയാലും നാം അതു കണ്ടതായി നടിക്കാനേ പാടില്ല, കാരണം അവരുടെ മനോവീര്യം വളരെ ദുർബലമാണല്ലോ.
|highlight2=അപ്രമാദിത്വമല്ല, മികച്ച പരിശീലനം സിദ്ധിച്ച, തൊഴിൽ‌പരമായി പ്രാഗത്ഭ്യമുള്ള സൈനികരേയാണ് നമുക്കാവശ്യം. കാരണമെന്തെന്നാൽ, സൈന്യം രാജ്യത്തിന്റെ ഒരു ഉപകരണം മാത്രമാണ്, രാജ്യത്തിന്റെ ആത്മാവല്ല.
|Image1=Sainyam-Rajyathinte-Oru-1.jpg
|source=The Hindu
|source_url=http://www.thehindu.com/opinion/lead/happymon-jacob-on-the-rise-of-the-garrison-state/article9235788.ece
|permission_note='ദ ഹിന്ദു' ദിനപ്പത്രത്തിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ലേഖനത്തിന്റെ സംക്ഷിപ്ത പരിഭാഷ – ലേഖകന്റെ അനുമതിയോടെ — പകർപ്പവകാശം ലേഖകന്)
}}

പ്രമാണം:Sainyam-Rajyathinte-Oru-1.jpg

2026-09-12T18:03:19Z

VijayanPN: